Chapitre
[6]	ἐν τῇ ἀποφυτείᾳ τρόπον τινὰ	φαίη	ἄν τις ταὐτὰ συμβαίνειν· μόριον
[5]	καὶ ψυχρόν͵ καὶ τὸ τεθνηκός·	φαίνεται	γὰρ οὕτως. Ὕλη δὲ τῶν
[2]	τοῦ σώματος. Ὥστ΄ ἐπεὶ οὐ	φαίνεται	τοιαύτη οὖσα͵ ἄλλως ἂν ἔχοι
[3]	μὴ ἔστιν͵ ἀδύνατον ἂν εἴη	φθαρῆναι·	τί γὰρ ἔσται τὸ φθεροῦν͵
[5]	ἡ τοῦ περιττώματος δύναμις καὶ	φθαρτικὴ	ἡ μὲν τῆς φύσεως ἡ
[3]	ἔστιν οὗ ἄφθαρτον ἔσται τὸ	φθαρτόν͵	οἷον τὸ πῦρ ἄνω͵ οὗ
[5]	ἡ πολλὴ φλὸξ κατακαίει καὶ	φθείρει	τὴν ὀλίγην τῷ τὴν τροφὴν
[3]	ἐναντίοις κατὰ συμβεβηκός͵ τῷ ἐκεῖνα	φθείρεσθαι	(ἀναιρεῖται γὰρ τἀναντία ὑπ΄ ἀλλήλων)
[3]	φθεροῦν͵ εἴπερ ὑπ΄ ἐναντίων μὲν	φθείρεσθαι	συμβαίνει μόνων͵ τοῦτο δὲ μὴ
[3]	οὗ μὴ ἔστι τὸ ἐναντίον.	Φθείρεται	γὰρ τὰ μὲν ὑπάρχοντα τοῖς
[3]	τῶν ἐν ταῖς οὐσίαις ἐναντίων	φθείρεται͵	διὰ τὸ μηθενὸς ὑποκειμένου κατηγορεῖσθαι
[3]	οὔ͵ ἀλλ΄ ὑπὸ τοῦ περιέχοντος	φθείρεται;	Εἰ μὲν οὖν͵ ἱκανὸν ἐκ
[2]	φθοραί· φθειρομένων γὰρ τῶν ζῴων	φθείρεται	καὶ ἡ ἐπιστήμη καὶ ἡ
[2]	ὑγιείᾳ καὶ νόσῳ· ταῦτα γὰρ	φθείρεται	καὶ μὴ φθειρομένων τῶν δεκτικῶν
[5]	τὰ φυτὰ καὶ τὰ ζῷα	φθείρεται·	συντήκει γὰρ αὐτὰ ἑαυτά· ὥσπερ
[3]	κινήσει ἐστί͵ καὶ γίνεται ἢ	φθείρεται.	Τὸ δὲ περιέχον ἢ συμπράττει
[2]	φθορὰ παρὰ τὴν φθορὰν ἣν	φθείρεται	φθειρομένου τοῦ σώματος. Ὥστ΄ ἐπεὶ
[6]	οὕτως ἀεὶ διατελεῖ τὸ μὲν	φθειρόμενον	τὸ δὲ γινόμενον· διὸ καὶ
[2]	παρὰ τὴν φθορὰν ἣν φθείρεται	φθειρομένου	τοῦ σώματος. Ὥστ΄ ἐπεὶ οὐ
[2]	φυσικοῖς αἱ τῶν ἄλλων φθοραί·	φθειρομένων	γὰρ τῶν ζῴων φθείρεται καὶ
[2]	ταῦτα γὰρ φθείρεται καὶ μὴ	φθειρομένων	τῶν δεκτικῶν ἀλλὰ σῳζομένων͵ οἷον
[3]	φθαρῆναι· τί γὰρ ἔσται τὸ	φθεροῦν͵	εἴπερ ὑπ΄ ἐναντίων μὲν φθείρεσθαι
[3]	τοῦ ποσοῦ͵ κατ΄ αὔξησιν καὶ	φθίσιν͵	εἰ δὲ πάθους͵ ἀλλοιοῦται. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
[2]	ἀλλὰ σῳζομένων͵ οἷον ἀγνοίας μὲν	φθορὰ	ἀνάμνησις καὶ μάθησις͵ ἐπιστήμης δὲ
[2]	ἄν τις αὐτῆς καὶ ἄλλη	φθορὰ	παρὰ τὴν φθορὰν ἣν φθείρεται
[2]	ἕτερος λόγος· εἰσὶ γὰρ ἴδιαι	φθοραὶ	πολλοῖς τῶν ὄντων͵ οἷον ἐπιστήμῃ
[2]	τοῖς φυσικοῖς αἱ τῶν ἄλλων	φθοραί·	φθειρομένων γὰρ τῶν ζῴων φθείρεται
[2]	καὶ ἄλλη φθορὰ παρὰ τὴν	φθορὰν	ἣν φθείρεται φθειρομένου τοῦ σώματος.
[2]	αὐτὴν δύναμιν͵ τυγχάνει γενέσεως καὶ	φθορᾶς	αἴτια ἀλλήλοις͵ ὥστε καὶ τῶν
[1]	ὑγιείας͵ ὅσον ἐπιβάλλει τῇ φυσικῇ	φιλοσοφίᾳ·	νῦν (δὲ περὶ τὰς αἰτίας
[5]	ἑαυτά· ὥσπερ γὰρ ἡ πολλὴ	φλὸξ	κατακαίει καὶ φθείρει τὴν ὀλίγην
[3]	περίττωμα γίνεται. (Διὸ ἡ ἐλάττων	φλὸξ	κατακαίεται ὑπὸ τῆς πολλῆς κατὰ
[3]	τὸν καπνόν͵ ταύτην ἡ πολλὴ	φλὸξ	ταχύ. Διὸ πάντα ἀεὶ ἐν
[4]	τοῖς φυτοῖς ἐστιν͵ οἷον ὁ	φοῖνιξ.	Εἶτ΄ ἐν τοῖς ἐναίμοις ζῴοις
[5]	καὶ αἱ σαῦραι καὶ τὰ	φολιδωτὰ	μεγάλα ἐν τοῖς θερμοῖς τόποις͵
[2]	τούτων· εἰ γάρ ἐστι μὴ	φύσει	ἀλλ΄ ὥσπερ ἐπιστήμη ἐν ψυχῇ͵
[5]	τὸ δὲ γῆρας ξηρόν ἐστιν.	Φύσει	δὲ καὶ ὡς ἐπὶ τὸ
[5]	τὸ τοιοῦτον ἢ νόσῳ ἢ	φύσει·	ἐναντία γὰρ ἡ τοῦ περιττώματος
[2]	τί τὸ εὔφθαρτον ἐν τοῖς	φύσει	συνεστῶσι καὶ τί τὸ οὐκ
[1]	καὶ τὴν φύσιν ὑγιεινὰ τῶν	φύσει	συνεστώτων͵ ἢ κεχώρισται (καὶ) τὸ
[5]	λαβεῖν ὅτι τὸ ζῷόν ἐστι	φύσει	ὑγρὸν καὶ θερμόν͵ καὶ τὸ
[3]	μὲν γίνεται καὶ ὀλιγοχρονιώτερα τῆς	φύσεως͵	ἀίδια δ΄ οὐδαμοῦ͵ ὅσοις ἐναντία
[2]	καὶ συνεστῶτα μετέχειν τῆς τούτων	φύσεως	εὔλογον͵ ὅσα μὴ συνθέσει ἐκ
[5]	καὶ φθαρτικὴ ἡ μὲν τῆς	φύσεως	ἡ δὲ μορίου. Διὸ καὶ
[1]	καὶ ὑγιείας͵ ὅσον ἐπιβάλλει τῇ	φυσικῇ	φιλοσοφίᾳ· νῦν (δὲ περὶ τὰς
[2]	Κατὰ συμβεβηκὸς δ΄ ἀκολουθοῦσι τοῖς	φυσικοῖς	αἱ τῶν ἄλλων φθοραί· φθειρομένων
[5]	τὴν τροφὴν ἀναλίσκειν͵ οὕτω τὸ	φυσικὸν	θερμόν͵ τὸ πρῶτον πεπτικὸν ὄν͵
[6]	πολυχρόνιον εἶναι τὴν τῶν δένδρων	φύσιν	δεῖ λαβεῖν τὴν αἰτίαν· ἔχει
[1]	νόσους ἐπαλλάττει τὰ νοσώδη τὴν	φύσιν	σώματα τοῖς βραχυβίοις͵ κατ΄ ἐνίας
[1]	πότερον ταὐτὰ μακρόβια καὶ τὴν	φύσιν	ὑγιεινὰ τῶν φύσει συνεστώτων͵ ἢ
[5]	ἐπίδηλον τὸ μέγεθος τῶν τὴν	φύσιν	ψυχρῶν ζῴων· διὸ οἵ τ΄
[6]	ἔντομα. Νέα γὰρ ἀεὶ τὰ	φυτὰ	γίνεται· διὸ πολυχρόνια. Ἀεὶ γὰρ
[4]	ἐν τῇ γῇ (καὶ γὰρ	φυτὰ	ἐπέτεια ἔστι καὶ ζῷα πεζά)
[5]	δὲ μὴ λαμβάνοντα καὶ τὰ	φυτὰ	καὶ τὰ ζῷα φθείρεται· συντήκει
[4]	πολλὰ τῶν ἐντόμων) οὔτε τὰ	φυτὰ	ὅλως τῶν ζῴων (ἐπέτεια γὰρ
[6]	καὶ μακρόβια. Ἔοικε δὲ τὰ	φυτὰ	τοῖς ἐντόμοις͵ ὥσπερ εἴρηται πρότερον·
[5]	τὰ μεγάλα καὶ ζῷα καὶ	φυτὰ	ὡς ὅλως εἰπεῖν μακροβιώτερα͵ καθάπερ
[6]	ζῴων. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ἐν δὲ τοῖς	φυτοῖς	ἐστι τὰ μακροβιώτατα͵ καὶ μᾶλλον
[4]	δὲ τὰ μακροβιώτατα ἐν τοῖς	φυτοῖς	ἐστιν͵ οἷον ὁ φοῖνιξ. Εἶτ΄
[1]	αἴτιον πᾶσι τοῖς ζῴοις καὶ	φυτοῖς	τοῦ τὰ μὲν εἶναι μακρόβια
[6]	δενδρώδη· τὸ γὰρ ἄνω τοῦ	φυτοῦ	καὶ κεφαλὴ ἡ ῥίζα ἐστί͵
[6]	ἑκάστῳ. Ἡ δ΄ ἐν τῷ	φυτῷ	δύναται· πανταχῇ γὰρ ἔχει καὶ
[6]	καθ΄ αὑτὰ ἐν τοῖς Περὶ	φυτῶν	διορισθήσεται· νῦν δὲ περὶ τῶν
[6]	ἐπί τε τῶν ζῴων καὶ	φυτῶν.	Ἔν τε γὰρ τοῖς ζῴοις
[4]	ζῴων (ἐπέτεια γὰρ ἔνια τῶν	φυτῶν)	οὔτε τὰ ἔναιμα (μέλιττα γὰρ
[6]	ψυχρὸν ἐν τῷ κάτωκαὶ τῶν	φυτῶν	τὰ κεφαλοβαρῆ (μακροβιώτερα. Τοιαῦτα δὲ
[1]	δὲ βραχύβια (καὶ γὰρ τῶν	φυτῶν	τὰ μὲν ἐπέτειον τὰ δὲ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 12/11/2009