HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Opuscules. De la longévité et de la brièveté de la vie (texte complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique)

η = 12 formes différentes pour 55 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[5]   ὅλως τῶν ζῴων τῶν ὀλιγαίμων ἢ ἀναίμων ἐν τοῖς πρὸς τὴν

[3]   Τὸ δὲ περιέχον ἢ συμπράττει ἢ ἀντιπράττει· καὶ διὰ τοῦτο μετατιθέμενα

[4]   ἐν τοῖς ἐναίμοις ζῴοις μᾶλλον ἢ ἐν τοῖς ἀναίμοις͵ καὶ ἐν

[4]   ἀναίμοις͵ καὶ ἐν τοῖς πεζοῖς ἢ ἐν τοῖς ἐνύδροις· ὥστε καὶ

[6]   ἐστι τὰ μακροβιώτατα͵ καὶ μᾶλλον ἢ ἐν τοῖς ζῴοις͵ πρῶτον μὲν

[5]   ἐν τοῖς ἀλεεινοῖς μακροβιώτερά ἐστιν ἢ ἐν τοῖς ψυχροῖς τόποις͵ διὰ

[3]   δὲ μὴ ὑπάρχει͵ ἢ ὅλως ἢ ἐνταῦθα; Ἢ τοῦτο τῇ μὲν

[3]   δ΄ εἶναι ἀδύνατον ἢ θερμὸν ἢ εὐθὺ ἢ λευκόν· ἔσται γὰρ

[3]   ἐνδέχεται͵ πᾶν δ΄ εἶναι ἀδύνατον ἢ θερμὸν ἢ εὐθὺ ἢ λευκόν·

[1]   τὸ βραχύβιον καὶ τὸ νοσῶδες͵ ἢ κατ΄ ἐνίας μὲν νόσους ἐπαλλάττει

[1]   φύσιν ὑγιεινὰ τῶν φύσει συνεστώτων͵ ἢ κεχώρισται (καὶ) τὸ βραχύβιον καὶ

[5]   λόγῳ ὑπερέχῃ κατὰ τὸ ποιὸν ἢ λείπεται κατὰ τὸ ποσόν. Ἔστι

[3]   ἀδύνατον ἢ θερμὸν ἢ εὐθὺ ἢ λευκόν· ἔσται γὰρ τὰ πάθη

[5]   εἶναι. Ἀναιρεῖ γὰρ τὸ τοιοῦτον ἢ νόσῳ ἢ φύσει· ἐναντία γὰρ

[3]   μόνων͵ τοῦτο δὲ μὴ ὑπάρχει͵ ἢ ὅλως ἢ ἐνταῦθα; Ἢ τοῦτο

[3]   κἂν ἐνταῦθ΄ ἄφθαρτον ἂν εἴη. Ἢ οὔ͵ ἀλλ΄ ὑπὸ τοῦ περιέχοντος

[3]   ἢ φθείρεται. Τὸ δὲ περιέχον ἢ συμπράττει ἢ ἀντιπράττει· καὶ διὰ

[6]   πολύτούτων δὲ τὰ ἄνω μείζω ἢ τὰ κάτω (νανωδέστερον γὰρ τοῦ

[1]   γάρ ἐστι δῆλον πότερον ἕτερον ἢ τὸ αὐτὸ αἴτιον πᾶσι τοῖς

[3]   μὲν γὰρ ἐνεῖναι τὸ θερμὸν ἢ τὸ εὐθὺ ἐνδέχεται͵ πᾶν δ΄

[1]   γὰρ τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος ἢ τὸ τῶν ἵππων) κατ΄ εἶδος

[3]   ὑπάρχει͵ ἢ ὅλως ἢ ἐνταῦθα; Ἢ τοῦτο τῇ μὲν ἀληθές ἐστι

[3]   ἐν κινήσει ἐστί͵ καὶ γίνεται ἢ φθείρεται. Τὸ δὲ περιέχον ἢ

[5]   γὰρ τὸ τοιοῦτον ἢ νόσῳ ἢ φύσει· ἐναντία γὰρ ἡ τοῦ

[5]   ἵνα μήτε εὔπηκτον μήτε εὐξήραντον ᾖ. Καὶ διὰ τοῦτο ἄνθρωπος μακρόβιον

[5]   θήλεα τῶν ἀρρένων͵ ἐὰν ὀχευτικὰ ᾖ τὰ ἄρρενα· διὸ οἱ στρουθοὶ

[3]   κεχωρισμένα. Εἰ οὖν͵ ὅταν ἅμα ᾖ τὸ ποιητικὸν καὶ τὸ παθητικόν͵

[6]   Αἴτιον δ΄ ὅτι ἐνυπάρχει πάντῃ ἡ ἀρχὴ δυνάμει ἐνοῦσα. Συμβαίνει δὲ

[6]   ὄργανα͵ οὐδὲ δύναται ποιεῖν αὐτὰ ἡ ἀρχὴ ἡ ἐν ἑκάστῳ. Ἡ

[6]   ἡ ἀρχὴ ἡ ἐν ἑκάστῳ. Ἡ δ΄ ἐν τῷ φυτῷ δύναται·

[5]   φθαρτικὴ ἡ μὲν τῆς φύσεως ἡ δὲ μορίου. Διὸ καὶ τὰ

[3]   ἐναντίον͵ καὶ περίττωμα γίνεται. (Διὸ ἡ ἐλάττων φλὸξ κατακαίεται ὑπὸ τῆς

[6]   δύναται ποιεῖν αὐτὰ ἡ ἀρχὴ ἡ ἐν ἑκάστῳ. Ἡ δ΄ ἐν

[2]   ἡ ἐπιστήμη καὶ ἡ ὑγίεια ἡ ἐν τοῖς ζῴοις. Διὸ καὶ

[2]   γὰρ τῶν ζῴων φθείρεται καὶ ἡ ἐπιστήμη καὶ ἡ ὑγίεια ἡ

[5]   ὀστρακόδερμα· τῆς τε γὰρ αὐξήσεως ἡ θερμὴ ὑγρότης αἰτία καὶ τῆς

[5]   τοῦ περιττώματος δύναμις καὶ φθαρτικὴ ἡ μὲν τῆς φύσεως ἡ δὲ

[3]   ἐναντίον· ἐξ ἐναντίου γὰρ ἀεὶ ἡ μεταβολή͵ τὸ δὲ περίττωμα ὑπόλειμμα

[6]   τούτων γὰρ διορισθέντων τέλος ἂν ἡ περὶ τῶν ζῴων ἔχοι μέθοδος.

[5]   γὰρ αὐτὰ ἑαυτά· ὥσπερ γὰρ ἡ πολλὴ φλὸξ κατακαίει καὶ φθείρει

[3]   χρόνῳ ἀναλίσκει͵ τὸν καπνόν͵ ταύτην ἡ πολλὴ φλὸξ ταχύ. Διὸ πάντα

[6]   ἄνω τοῦ φυτοῦ καὶ κεφαλὴ ἡ ῥίζα ἐστί͵ τὰ δ΄ ἐπέτεια

[5]   νόσῳ ἢ φύσει· ἐναντία γὰρ ἡ τοῦ περιττώματος δύναμις καὶ φθαρτικὴ

[3]   τῆς πολλῆς κατὰ συμβεβηκός͵ ὅτι ἡ τροφὴ ἣν ἐκείνη ἐν πολλῷ

[2]   φθείρεται καὶ ἡ ἐπιστήμη καὶ ἡ ὑγίεια ἡ ἐν τοῖς ζῴοις.

[3]   ὅσοις ἐναντία ἔστιν· εὐθὺς γὰρ ἡ ὕλη τὸ ἐναντίον ἔχει͵ ὥστ΄

[5]   ὄν͵ ἀναλίσκει τὴν ὕλην ἐν ᾗ ἐστιν. Τὰ δ΄ ἔνυδρα τῶν

[6]   ἔντομα μέχρι μὲν τοῦ ζῆν ἦλθεν͵ πολὺν δ΄ οὐ δύναται χρόνον·

[6]   ζωῆς καὶ βραχυβιότητος. Λοιπὸν δ΄ ἡμῖν θεωρῆσαι περί τε νεότητος καὶ

[5]   ξηραίνει ἀπιόν. Καὶ διὰ τοῦτο ἡμίονος μακροβιώτερος καὶ ἵππου καὶ ὄνου͵

[3]   κατὰ συμβεβηκός͵ ὅτι ἡ τροφὴ ἣν ἐκείνη ἐν πολλῷ χρόνῳ ἀναλίσκει͵

[2]   ἄλλη φθορὰ παρὰ τὴν φθορὰν ἣν φθείρεται φθειρομένου τοῦ σώματος. Ὥστ΄

[5]   διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν δι΄ ἥνπερ καὶ μείζω. Καὶ μάλιστ΄ ἐπίδηλον

[5]   Τὰ δ΄ ἔνυδρα τῶν πεζῶν ἧττον μακρόβια οὐχ ὅτι (ὑγρὰ ἁπλῶς͵

[6]   τοῖς ζῴοις͵ πρῶτον μὲν ὅτι ἧττον ὑδατώδη͵ ὥστ΄ οὐκ εὔπηκτα· εἶτ΄

Chapitre
[5]	ὅλως τῶν ζῴων τῶν ὀλιγαίμων	ἢ	ἀναίμων ἐν τοῖς πρὸς τὴν
[3]	Τὸ δὲ περιέχον ἢ συμπράττει	ἢ	ἀντιπράττει· καὶ διὰ τοῦτο μετατιθέμενα
[4]	ἐν τοῖς ἐναίμοις ζῴοις μᾶλλον	ἢ	ἐν τοῖς ἀναίμοις͵ καὶ ἐν
[4]	ἀναίμοις͵ καὶ ἐν τοῖς πεζοῖς	ἢ	ἐν τοῖς ἐνύδροις· ὥστε καὶ
[6]	ἐστι τὰ μακροβιώτατα͵ καὶ μᾶλλον	ἢ	ἐν τοῖς ζῴοις͵ πρῶτον μὲν
[5]	ἐν τοῖς ἀλεεινοῖς μακροβιώτερά ἐστιν	ἢ	ἐν τοῖς ψυχροῖς τόποις͵ διὰ
[3]	δὲ μὴ ὑπάρχει͵ ἢ ὅλως	ἢ	ἐνταῦθα; Ἢ τοῦτο τῇ μὲν
[3]	δ΄ εἶναι ἀδύνατον ἢ θερμὸν	ἢ	εὐθὺ ἢ λευκόν· ἔσται γὰρ
[3]	ἐνδέχεται͵ πᾶν δ΄ εἶναι ἀδύνατον	ἢ	θερμὸν ἢ εὐθὺ ἢ λευκόν·
[1]	τὸ βραχύβιον καὶ τὸ νοσῶδες͵	ἢ	κατ΄ ἐνίας μὲν νόσους ἐπαλλάττει
[1]	φύσιν ὑγιεινὰ τῶν φύσει συνεστώτων͵	ἢ	κεχώρισται (καὶ) τὸ βραχύβιον καὶ
[5]	λόγῳ ὑπερέχῃ κατὰ τὸ ποιὸν	ἢ	λείπεται κατὰ τὸ ποσόν. Ἔστι
[3]	ἀδύνατον ἢ θερμὸν ἢ εὐθὺ	ἢ	λευκόν· ἔσται γὰρ τὰ πάθη
[5]	εἶναι. Ἀναιρεῖ γὰρ τὸ τοιοῦτον	ἢ	νόσῳ ἢ φύσει· ἐναντία γὰρ
[3]	μόνων͵ τοῦτο δὲ μὴ ὑπάρχει͵	ἢ	ὅλως ἢ ἐνταῦθα; Ἢ τοῦτο
[3]	κἂν ἐνταῦθ΄ ἄφθαρτον ἂν εἴη.	Ἢ	οὔ͵ ἀλλ΄ ὑπὸ τοῦ περιέχοντος
[3]	ἢ φθείρεται. Τὸ δὲ περιέχον	ἢ	συμπράττει ἢ ἀντιπράττει· καὶ διὰ
[6]	πολύτούτων δὲ τὰ ἄνω μείζω	ἢ	τὰ κάτω (νανωδέστερον γὰρ τοῦ
[1]	γάρ ἐστι δῆλον πότερον ἕτερον	ἢ	τὸ αὐτὸ αἴτιον πᾶσι τοῖς
[3]	μὲν γὰρ ἐνεῖναι τὸ θερμὸν	ἢ	τὸ εὐθὺ ἐνδέχεται͵ πᾶν δ΄
[1]	γὰρ τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος	ἢ	τὸ τῶν ἵππων) κατ΄ εἶδος
[3]	ὑπάρχει͵ ἢ ὅλως ἢ ἐνταῦθα;	Ἢ	τοῦτο τῇ μὲν ἀληθές ἐστι
[3]	ἐν κινήσει ἐστί͵ καὶ γίνεται	ἢ	φθείρεται. Τὸ δὲ περιέχον ἢ
[5]	γὰρ τὸ τοιοῦτον ἢ νόσῳ	ἢ	φύσει· ἐναντία γὰρ ἡ τοῦ
[5]	ἵνα μήτε εὔπηκτον μήτε εὐξήραντον	ᾖ.	Καὶ διὰ τοῦτο ἄνθρωπος μακρόβιον
[5]	θήλεα τῶν ἀρρένων͵ ἐὰν ὀχευτικὰ	ᾖ	τὰ ἄρρενα· διὸ οἱ στρουθοὶ
[3]	κεχωρισμένα. Εἰ οὖν͵ ὅταν ἅμα	ᾖ	τὸ ποιητικὸν καὶ τὸ παθητικόν͵
[6]	Αἴτιον δ΄ ὅτι ἐνυπάρχει πάντῃ	ἡ	ἀρχὴ δυνάμει ἐνοῦσα. Συμβαίνει δὲ
[6]	ὄργανα͵ οὐδὲ δύναται ποιεῖν αὐτὰ	ἡ	ἀρχὴ ἡ ἐν ἑκάστῳ. Ἡ
[6]	ἡ ἀρχὴ ἡ ἐν ἑκάστῳ.	Ἡ	δ΄ ἐν τῷ φυτῷ δύναται·
[5]	φθαρτικὴ ἡ μὲν τῆς φύσεως	ἡ	δὲ μορίου. Διὸ καὶ τὰ
[3]	ἐναντίον͵ καὶ περίττωμα γίνεται. (Διὸ	ἡ	ἐλάττων φλὸξ κατακαίεται ὑπὸ τῆς
[6]	δύναται ποιεῖν αὐτὰ ἡ ἀρχὴ	ἡ	ἐν ἑκάστῳ. Ἡ δ΄ ἐν
[2]	ἡ ἐπιστήμη καὶ ἡ ὑγίεια	ἡ	ἐν τοῖς ζῴοις. Διὸ καὶ
[2]	γὰρ τῶν ζῴων φθείρεται καὶ	ἡ	ἐπιστήμη καὶ ἡ ὑγίεια ἡ
[5]	ὀστρακόδερμα· τῆς τε γὰρ αὐξήσεως	ἡ	θερμὴ ὑγρότης αἰτία καὶ τῆς
[5]	τοῦ περιττώματος δύναμις καὶ φθαρτικὴ	ἡ	μὲν τῆς φύσεως ἡ δὲ
[3]	ἐναντίον· ἐξ ἐναντίου γὰρ ἀεὶ	ἡ	μεταβολή͵ τὸ δὲ περίττωμα ὑπόλειμμα
[6]	τούτων γὰρ διορισθέντων τέλος ἂν	ἡ	περὶ τῶν ζῴων ἔχοι μέθοδος.
[5]	γὰρ αὐτὰ ἑαυτά· ὥσπερ γὰρ	ἡ	πολλὴ φλὸξ κατακαίει καὶ φθείρει
[3]	χρόνῳ ἀναλίσκει͵ τὸν καπνόν͵ ταύτην	ἡ	πολλὴ φλὸξ ταχύ. Διὸ πάντα
[6]	ἄνω τοῦ φυτοῦ καὶ κεφαλὴ	ἡ	ῥίζα ἐστί͵ τὰ δ΄ ἐπέτεια
[5]	νόσῳ ἢ φύσει· ἐναντία γὰρ	ἡ	τοῦ περιττώματος δύναμις καὶ φθαρτικὴ
[3]	τῆς πολλῆς κατὰ συμβεβηκός͵ ὅτι	ἡ	τροφὴ ἣν ἐκείνη ἐν πολλῷ
[2]	φθείρεται καὶ ἡ ἐπιστήμη καὶ	ἡ	ὑγίεια ἡ ἐν τοῖς ζῴοις.
[3]	ὅσοις ἐναντία ἔστιν· εὐθὺς γὰρ	ἡ	ὕλη τὸ ἐναντίον ἔχει͵ ὥστ΄
[5]	ὄν͵ ἀναλίσκει τὴν ὕλην ἐν	ᾗ	ἐστιν. Τὰ δ΄ ἔνυδρα τῶν
[6]	ἔντομα μέχρι μὲν τοῦ ζῆν	ἦλθεν͵	πολὺν δ΄ οὐ δύναται χρόνον·
[6]	ζωῆς καὶ βραχυβιότητος. Λοιπὸν δ΄	ἡμῖν	θεωρῆσαι περί τε νεότητος καὶ
[5]	ξηραίνει ἀπιόν. Καὶ διὰ τοῦτο	ἡμίονος	μακροβιώτερος καὶ ἵππου καὶ ὄνου͵
[3]	κατὰ συμβεβηκός͵ ὅτι ἡ τροφὴ	ἣν	ἐκείνη ἐν πολλῷ χρόνῳ ἀναλίσκει͵
[2]	ἄλλη φθορὰ παρὰ τὴν φθορὰν	ἣν	φθείρεται φθειρομένου τοῦ σώματος. Ὥστ΄
[5]	διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν δι΄	ἥνπερ	καὶ μείζω. Καὶ μάλιστ΄ ἐπίδηλον
[5]	Τὰ δ΄ ἔνυδρα τῶν πεζῶν	ἧττον	μακρόβια οὐχ ὅτι (ὑγρὰ ἁπλῶς͵
[6]	τοῖς ζῴοις͵ πρῶτον μὲν ὅτι	ἧττον	ὑδατώδη͵ ὥστ΄ οὐκ εὔπηκτα· εἶτ΄

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 12/11/2009