HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Opuscules. De la longévité et de la brièveté de la vie (texte complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


α  =  88 formes différentes pour 145 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chapitre
[1]   ~Περὶ Μακροβιότητος καὶ Βραχυβιότητος. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  Α'   (Περὶ δὲ τοῦ τὰ μὲν
[2]   τῶν ὄντων͵ οἷον ἐπιστήμῃ καὶ  ἀγνοίᾳ͵   καὶ ὑγιείᾳ καὶ νόσῳ· ταῦτα
[2]   τῶν δεκτικῶν ἀλλὰ σῳζομένων͵ οἷον  ἀγνοίας   μὲν φθορὰ ἀνάμνησις καὶ μάθησις͵
[3]   ἐναντίον καὶ ὅπου μὴ ἔστιν͵  ἀδύνατον   ἂν εἴη φθαρῆναι· τί γὰρ
[3]   ἀληθές ἐστι τῇ δ΄ οὔ;  ἀδύνατον   γὰρ τῷ ὕλην ἔχοντι μὴ
[3]   εὐθὺ ἐνδέχεται͵ πᾶν δ΄ εἶναι  ἀδύνατον   θερμὸν εὐθὺ
[3]   μὲν ποιεῖ τὸ δὲ πάσχει͵  ἀδύνατον   μὴ μεταβάλλειν. Ἔτι καὶ εἰ
[6]   τὰ φυτὰ γίνεται· διὸ πολυχρόνια.  Ἀεὶ   γὰρ ἕτεροι οἱ πτόρθοι͵ οἱ
[6]   τοῦ ὑπάρχοντος γίνονται͵ καὶ οὕτως  ἀεὶ   διατελεῖ τὸ μὲν φθειρόμενον τὸ
[3]   πολλὴ φλὸξ ταχύ. Διὸ πάντα  ἀεὶ   ἐν κινήσει ἐστί͵ καὶ γίνεται
[3]   περίττωμα ἐναντίον· ἐξ ἐναντίου γὰρ  ἀεὶ   μεταβολή͵ τὸ δὲ περίττωμα
[6]   καυλὸν δυνάμει. Διὸ ἀπὸ ταύτης  ἀεὶ   προέρχεται τὸ μὲν νέον τὸ
[6]   πρὸς τὰ ἔντομα. Νέα γὰρ  ἀεὶ   τὰ φυτὰ γίνεται· διὸ πολυχρόνια.
[3]   τὸ ποιητικὸν καὶ τὸ παθητικόν͵  ἀεὶ   τὸ μὲν ποιεῖ τὸ δὲ
[5]   λιπαρὰ ἄσηπτα· αἴτιον δ΄ ὅτι  ἀέρος͵   δ΄ ἀὴρ πρὸς τἆλλα
[5]   δ΄ ὅτι ἀέρος͵ δ΄  ἀὴρ   πρὸς τἆλλα πῦρ͵ πῦρ δ΄
[5]   ζῴῳ τὸ λιπαρὸν γλυκύ· διὸ  αἱ   μέλιτται μακροβιώτεραι ἑτέρων μειζόνων ζῴων.
[6]   παρεφύησαν· ὅταν δ΄ οὕτως ποιῶσιν͵  αἱ   ῥίζαι ἄλλαι ἐκ τοῦ ὑπάρχοντος
[6]   πτόρθοι͵ οἱ δὲ γηράσκουσιν͵ καὶ  αἱ   ῥίζαι ὁμοίως. Ἀλλ΄ οὐχ ἅμα͵
[5]   διὸ οἵ τ΄ ὄφεις καὶ  αἱ   σαῦραι καὶ τὰ φολιδωτὰ μεγάλα
[2]   συμβεβηκὸς δ΄ ἀκολουθοῦσι τοῖς φυσικοῖς  αἱ   τῶν ἄλλων φθοραί· φθειρομένων γὰρ
[3]   γίνεται καὶ ὀλιγοχρονιώτερα τῆς φύσεως͵  ἀίδια   δ΄ οὐδαμοῦ͵ ὅσοις ἐναντία ἔστιν·
[5]   γὰρ αὐξήσεως θερμὴ ὑγρότης  αἰτία   καὶ τῆς ζωῆς. Ἐν δὲ
[2]   δύναμιν͵ τυγχάνει γενέσεως καὶ φθορᾶς  αἴτια   ἀλλήλοις͵ ὥστε καὶ τῶν ἄλλων
[5]   τοῦτο μακροβιώτερα· δύο γὰρ τὰ  αἴτια͵   τό τε ποσὸν καὶ τὸ
[5]   ψυχροῖς τόποις͵ διὰ τὴν αὐτὴν  αἰτίαν   δι΄ ἥνπερ καὶ μείζω. Καὶ
[6]   δένδρων φύσιν δεῖ λαβεῖν τὴν  αἰτίαν·   ἔχει γὰρ ἰδίαν πρὸς τὰ
[5]   εἰρημένοις. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε' Τὴν δ΄  αἰτίαν   περὶ τούτων ἁπάντων ἐντεῦθεν ἄν
[1]   μήκους καὶ βραχύτητος͵ ἐπισκεπτέον τὰς  αἰτίας͵   ἀρχὴ δὲ τῆς σκέψεως ἀναγκαία
[1]   φιλοσοφίᾳ· νῦν (δὲ περὶ τὰς  αἰτίας   τοῦ τὰ μὲν εἶναι μακρόβια
[5]   διὰ τοῦτο τὰ λιπαρὰ ἄσηπτα·  αἴτιον   δ΄ ὅτι ἀέρος͵ δ΄
[6]   ἐκεῖ δὲ διὰ τοῦ συνεχοῦς.  Αἴτιον   δ΄ ὅτι ἐνυπάρχει πάντῃ
[5]   τὰ ἄρρενα τῶν θηλειῶν μακροβιώτερα·  αἴτιον   δ΄ ὅτι θερμότερον ζῷον τὸ
[1]   πότερον ἕτερον τὸ αὐτὸ  αἴτιον   πᾶσι τοῖς ζῴοις καὶ φυτοῖς
[6]   τῶν ἄλλων (ζῴων) εἴρηται τὸ  αἴτιον   περί τε μεγέθους ζωῆς καὶ
[2]   καὶ ἀπάτη. Κατὰ συμβεβηκὸς δ΄  ἀκολουθοῦσι   τοῖς φυσικοῖς αἱ τῶν ἄλλων
[5]   Τὰ δ΄ αὐτὰ ἐν τοῖς  ἀλεεινοῖς   μακροβιώτερά ἐστιν ἐν τοῖς
[3]   ἐνταῦθα; τοῦτο τῇ μὲν  ἀληθές   ἐστι τῇ δ΄ οὔ; ἀδύνατον
[6]   ῥίζαι ὁμοίως. Ἀλλ΄ οὐχ ἅμα͵  ἀλλ΄   ὁτὲ μὲν μόνον τὸ στέλεχος
[5]   μακρόβια οὐχ ὅτι (ὑγρὰ ἁπλῶς͵  ἀλλ΄   ὅτι ὑδατώδη· τὸ δὲ τοιοῦτον
[6]   γηράσκουσιν͵ καὶ αἱ ῥίζαι ὁμοίως.  Ἀλλ΄   οὐχ ἅμα͵ ἀλλ΄ ὁτὲ μὲν
[3]   ἄφθαρτον ἂν εἴη. οὔ͵  ἀλλ΄   ὑπὸ τοῦ περιέχοντος φθείρεται; Εἰ
[2]   εἰ γάρ ἐστι μὴ φύσει  ἀλλ΄   ὥσπερ ἐπιστήμη ἐν ψυχῇ͵ οὕτω
[6]   Τοιαῦτα δὲ τὰ μὴ ἐπέτεια  ἀλλὰ   δενδρώδη· τὸ γὰρ ἄνω τοῦ
[6]   τὸν καρπὸν λαμβάνει τὴν αὔξησιν.  Ἀλλὰ   περὶ μὲν τούτων καὶ καθ΄
[2]   καὶ μὴ φθειρομένων τῶν δεκτικῶν  ἀλλὰ   σῳζομένων͵ οἷον ἀγνοίας μὲν φθορὰ
[5]   μὴ μόνον πλῆθος εἶναι ὑγροῦ͵  ἀλλὰ   τοῦτο καὶ θερμόν͵ ἵνα μήτε
[6]   δ΄ οὕτως ποιῶσιν͵ αἱ ῥίζαι  ἄλλαι   ἐκ τοῦ ὑπάρχοντος γίνονται͵ καὶ
[2]   εἴη ἄν τις αὐτῆς καὶ  ἄλλη   φθορὰ παρὰ τὴν φθορὰν ἣν
[2]   τυγχάνει γενέσεως καὶ φθορᾶς αἴτια  ἀλλήλοις͵   ὥστε καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον
[1]   ὁμοίως τινὲς ταύτην τὴν πρὸς  ἀλλήλους   διαφοράν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' Δεῖ δὴ
[3]   φθείρεσθαι (ἀναιρεῖται γὰρ τἀναντία ὑπ΄  ἀλλήλων)   κατὰ συμβεβηκὸς δ΄ οὐθὲν τῶν
[3]   καὶ φθίσιν͵ εἰ δὲ πάθους͵  ἀλλοιοῦται.   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ' (Ἔστι δ΄ οὔτε
[4]   ἐλαττόνων μακροβιώτερα· καὶ γὰρ τοῖς  ἄλλοις   συμβέβηκε τοῖς μακροβιωτάτοις μέγεθος͵ ὥσπερ
[5]   τὸ μὴ εὔψυκτον· ἐνίοις δ΄  ἄλλον   ἔχει χυμόν. Ἔτι δεῖ τὸ
[2]   αἴτια ἀλλήλοις͵ ὥστε καὶ τῶν  ἄλλων   ἕκαστον ἐκ τούτων ὄντα καὶ
[2]   οἰκία. Περὶ μὲν οὖν τῶν  ἄλλων   ἕτερος λόγος· εἰσὶ γὰρ ἴδιαι
[6]   διορισθήσεται· νῦν δὲ περὶ τῶν  ἄλλων   (ζῴων) εἴρηται τὸ αἴτιον περί
[2]   ἀκολουθοῦσι τοῖς φυσικοῖς αἱ τῶν  ἄλλων   φθοραί· φθειρομένων γὰρ τῶν ζῴων
[2]   ἐπεὶ οὐ φαίνεται τοιαύτη οὖσα͵  ἄλλως   ἂν ἔχοι πρὸς τὴν τοῦ
[6]   αἱ ῥίζαι ὁμοίως. Ἀλλ΄ οὐχ  ἅμα͵   ἀλλ΄ ὁτὲ μὲν μόνον τὸ
[3]   πάθη κεχωρισμένα. Εἰ οὖν͵ ὅταν  ἅμα   τὸ ποιητικὸν καὶ τὸ
[5]   τὸ θερμὸν τὸ λιπαρόν͵  ἅμα   ποιεῖ τό τε μὴ εὐξήραντον
[3]   κοινωνίαν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ' (Ἴσως δ΄  ἄν   τις ἀπορήσειεν εὐλόγως͵ ἆρ΄ ἔστιν
[2]   καὶ ψυχὴ ἐν σώματι͵ εἴη  ἄν   τις αὐτῆς καὶ ἄλλη φθορὰ
[2]   Διὸ καὶ περὶ ψυχῆς λογίσαιτ΄  ἄν   τις ἐκ τούτων· εἰ γάρ
[5]   αἰτίαν περὶ τούτων ἁπάντων ἐντεῦθεν  ἄν   τις θεωρήσειεν. Δεῖ γὰρ λαβεῖν
[6]   τῇ ἀποφυτείᾳ τρόπον τινὰ φαίη  ἄν   τις ταὐτὰ συμβαίνειν· μόριον γάρ
[3]   ἐνεργείᾳ ἐναντίον͵ κἂν ἐνταῦθ΄ ἄφθαρτον  ἂν   εἴη. οὔ͵ ἀλλ΄ ὑπὸ
[3]   καὶ ὅπου μὴ ἔστιν͵ ἀδύνατον  ἂν   εἴη φθαρῆναι· τί γὰρ ἔσται
[2]   οὐ φαίνεται τοιαύτη οὖσα͵ ἄλλως  ἂν   ἔχοι πρὸς τὴν τοῦ σώματος
[6]   θανάτου· τούτων γὰρ διορισθέντων τέλος  ἂν   περὶ τῶν ζῴων ἔχοι
[1]   αἰτίας͵ ἀρχὴ δὲ τῆς σκέψεως  ἀναγκαία   πρῶτον ἐκ τοῦ διαπορῆσαι περὶ
[3]   μὴ μεταβάλλειν. Ἔτι καὶ εἰ  ἀνάγκη   περίττωμα ποιεῖν͵ τὸ δὲ περίττωμα
[5]   τὸ ξηρὸν καὶ τὸ ὑγρόν.  Ἀνάγκη   τοίνυν γηράσκοντα ξηραίνεσθαι· διὸ δεῖ
[4]   (τὰ γὰρ μαλάκια ἐπέτεια μέν͵  ἄναιμα   δέ) οὔτε τὰ ἐν τῇ
[4]   πολυχρονιώτερον ἐνίων ἐναίμων) οὔτε τὰ  ἄναιμα   (τὰ γὰρ μαλάκια ἐπέτεια μέν͵
[4]   ζῴοις μᾶλλον ἐν τοῖς  ἀναίμοις͵   καὶ ἐν τοῖς πεζοῖς
[5]   ψυχρὸν καὶ εὔπηκτον. Καὶ τὸ  ἄναιμον   διὰ τὸ αὐτό͵ ἐὰν μὴ
[5]   τῶν ζῴων τῶν ὀλιγαίμων  ἀναίμων   ἐν τοῖς πρὸς τὴν ἄρκτον
[5]   μὴ εὔφθαρτον μὴ περιττωματικὸν εἶναι.  Ἀναιρεῖ   γὰρ τὸ τοιοῦτον νόσῳ
[3]   κατὰ συμβεβηκός͵ τῷ ἐκεῖνα φθείρεσθαι  (ἀναιρεῖται   γὰρ τἀναντία ὑπ΄ ἀλλήλων) κατὰ
[5]   θερμόν͵ τὸ πρῶτον πεπτικὸν ὄν͵  ἀναλίσκει   τὴν ὕλην ἐν ἐστιν.
[3]   ἣν ἐκείνη ἐν πολλῷ χρόνῳ  ἀναλίσκει͵   τὸν καπνόν͵ ταύτην πολλὴ
[5]   τὴν ὀλίγην τῷ τὴν τροφὴν  ἀναλίσκειν͵   οὕτω τὸ φυσικὸν θερμόν͵ τὸ
[2]   σῳζομένων͵ οἷον ἀγνοίας μὲν φθορὰ  ἀνάμνησις   καὶ μάθησις͵ ἐπιστήμης δὲ λήθη
[1]   πρὸς ἄνθρωπον· εἰσὶ γὰρ καὶ  ἄνθρωποι   οἱ μὲν μακρόβιοι οἱ δὲ
[1]   κατ΄ εἶδος δ΄ ἄνθρωπον πρὸς  ἄνθρωπον·   εἰσὶ γὰρ καὶ ἄνθρωποι οἱ
[1]   τῶν ἵππων) κατ΄ εἶδος δ΄  ἄνθρωπον   πρὸς ἄνθρωπον· εἰσὶ γὰρ καὶ
[1]   κατὰ γένος μὲν διαφέρειν οἷον  ἄνθρωπον   πρὸς ἵππον (μακροβιώτερον γὰρ τὸ
[4]   μακροβιώτατα τῶν ζῴων ἐστίν͵ οἷον  ἄνθρωπος   καὶ ἐλέφας. Καὶ δὴ καὶ
[5]   εὐξήραντον ᾖ. Καὶ διὰ τοῦτο  ἄνθρωπος   μακρόβιον μᾶλλον ἐνίων μειζόνων· μακροβιώτερα
[4]   τὰ μέγιστα ἀφθαρτότερα (ἵππος γὰρ  ἀνθρώπου   βραχυβιώτερον) οὔτε τὰ μικρά (ἐπέτεια
[1]   ἵππον (μακροβιώτερον γὰρ τὸ τῶν  ἀνθρώπων   γένος τὸ τῶν ἵππων)
[3]   δὲ περιέχον συμπράττει  ἀντιπράττει·   καὶ διὰ τοῦτο μετατιθέμενα πολυχρονιώτερα
[6]   ἐπὶ τὸ πολύτούτων δὲ τὰ  ἄνω   μείζω τὰ κάτω (νανωδέστερον
[3]   τὸ φθαρτόν͵ οἷον τὸ πῦρ  ἄνω͵   οὗ μὴ ἔστι τὸ ἐναντίον.
[6]   τὸ ἄρρεν) ἐν δὲ τῷ  ἄνω   τὸ θερμόν͵ καὶ τὸ ψυχρὸν
[6]   ἐπέτεια ἀλλὰ δενδρώδη· τὸ γὰρ  ἄνω   τοῦ φυτοῦ καὶ κεφαλὴ
[5]   τὸ αὐτό͵ ἐὰν μὴ μεγέθει  ἀπαμύνηται·   οὔτε γὰρ λίπος οὔτε γλυκὺ
[5]   Τὴν δ΄ αἰτίαν περὶ τούτων  ἁπάντων   ἐντεῦθεν ἄν τις θεωρήσειεν. Δεῖ
[2]   μάθησις͵ ἐπιστήμης δὲ λήθη καὶ  ἀπάτη.   Κατὰ συμβεβηκὸς δ΄ ἀκολουθοῦσι τοῖς
[5]   σπέρμα περίττωμα͵ καὶ ἔτι ξηραίνει  ἀπιόν.   Καὶ διὰ τοῦτο ἡμίονος μακροβιώτερος
[5]   ἧττον μακρόβια οὐχ ὅτι (ὑγρὰ  ἁπλῶς͵   ἀλλ΄ ὅτι ὑδατώδη· τὸ δὲ
[6]   ῥίζαν καὶ καυλὸν δυνάμει. Διὸ  ἀπὸ   ταύτης ἀεὶ προέρχεται τὸ μὲν
[3]   Γ' (Ἴσως δ΄ ἄν τις  ἀπορήσειεν   εὐλόγως͵ ἆρ΄ ἔστιν οὗ ἄφθαρτον
[6]   ἀποφυτευόμενα. Καὶ γὰρ ἐν τῇ  ἀποφυτείᾳ   τρόπον τινὰ φαίη ἄν τις
[6]   ἀποφυτευθέν. Ἐν μὲν οὖν τῇ  ἀποφυτείᾳ   χωριζομένων συμβαίνει τοῦτο͵ ἐκεῖ δὲ
[6]   συμβαίνειν· μόριον γάρ τι τὸ  ἀποφυτευθέν.   Ἐν μὲν οὖν τῇ ἀποφυτείᾳ
[6]   εἶναι μακρόβια οὕτως ὥσπερ τὰ  ἀποφυτευόμενα.   Καὶ γὰρ ἐν τῇ ἀποφυτείᾳ
[6]   τὸ στέλεχος καὶ οἱ κλάδοι  ἀπώλοντο͵   ἕτεροι δὲ παρεφύησαν· ὅταν δ΄
[3]   δ΄ ἄν τις ἀπορήσειεν εὐλόγως͵  ἆρ΄   ἔστιν οὗ ἄφθαρτον ἔσται τὸ
[5]   ἀναίμων ἐν τοῖς πρὸς τὴν  ἄρκτον   τόποις͵ οὔτε τὰ πεζὰ ἐν
[6]   (νανωδέστερον γὰρ τοῦ θήλεος τὸ  ἄρρεν)   ἐν δὲ τῷ ἄνω τὸ
[5]   δ΄ ὅτι θερμότερον ζῷον τὸ  ἄρρεν   τοῦ θήλεος. Τὰ δ΄ αὐτὰ
[5]   ἀρρένων͵ ἐὰν ὀχευτικὰ τὰ  ἄρρενα·   διὸ οἱ στρουθοὶ οἱ ἄρρενες
[6]   τε γὰρ τοῖς ζῴοις τὰ  ἄρρενα   μακροβιώτερα ὡς ἐπὶ τὸ πολύτούτων
[5]   ἐπὶ τὸ πᾶν εἰπεῖν τὰ  ἄρρενα   τῶν θηλειῶν μακροβιώτερα· αἴτιον δ΄
[5]   ἄρρενα· διὸ οἱ στρουθοὶ οἱ  ἄρρενες   βραχυβιώτεροι τῶν θηλειῶν. Ἔτι δὲ
[5]   ἐγένετο͵ καὶ τὰ θήλεα τῶν  ἀρρένων͵   ἐὰν ὀχευτικὰ τὰ ἄρρενα·
[5]   δὲ καὶ ὅσα πονητικὰ τῶν  ἀρρένων   καὶ διὰ τὸν πόνον γηράσκει
[1]   καὶ βραχύτητος͵ ἐπισκεπτέον τὰς αἰτίας͵  ἀρχὴ   δὲ τῆς σκέψεως ἀναγκαία πρῶτον
[6]   δ΄ ὅτι ἐνυπάρχει πάντῃ  ἀρχὴ   δυνάμει ἐνοῦσα. Συμβαίνει δὲ ταὐτὸ
[6]   οὐδὲ δύναται ποιεῖν αὐτὰ  ἀρχὴ   ἐν ἑκάστῳ. δ΄
[5]   Καὶ διὰ τοῦτο τὰ λιπαρὰ  ἄσηπτα·   αἴτιον δ΄ ὅτι ἀέρος͵
[5]   δ΄ οὐ γίνεται σαπρόν. Οὐδ΄  αὖ   ὀλίγον δεῖ εἶναι τὸ ὑγρόν·
[5]   τὰ ὀστρακόδερμα· τῆς τε γὰρ  αὐξήσεως   θερμὴ ὑγρότης αἰτία καὶ
[6]   καὶ τὸν καρπὸν λαμβάνει τὴν  αὔξησιν.   Ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων καὶ
[3]   εἰ δὲ τοῦ ποσοῦ͵ κατ΄  αὔξησιν   καὶ φθίσιν͵ εἰ δὲ πάθους͵
[5]   ἀφαιρεῖται γὰρ πάγος τὴν  αὔξησιν.   Τροφὴν δὲ μὴ λαμβάνοντα καὶ
[5]   τὰ ζῷα φθείρεται· συντήκει γὰρ  αὐτὰ   ἑαυτά· ὥσπερ γὰρ πολλὴ
[5]   ἄρρεν τοῦ θήλεος. Τὰ δ΄  αὐτὰ   ἐν τοῖς ἀλεεινοῖς μακροβιώτερά ἐστιν
[6]   ἔχει ὄργανα͵ οὐδὲ δύναται ποιεῖν  αὐτὰ   ἀρχὴ ἐν ἑκάστῳ.
[6]   περὶ μὲν τούτων καὶ καθ΄  αὑτὰ   ἐν τοῖς Περὶ φυτῶν διορισθήσεται·
[5]   τοῖς ψυχροῖς τόποις͵ διὰ τὴν  αὐτὴν   αἰτίαν δι΄ ἥνπερ καὶ μείζω.
[2]   τούτοις συγγενῆ͵ οὐκ ἔχοντα τὴν  αὐτὴν   δύναμιν͵ τυγχάνει γενέσεως καὶ φθορᾶς
[2]   ἐν σώματι͵ εἴη ἄν τις  αὐτῆς   καὶ ἄλλη φθορὰ παρὰ τὴν
[1]   δῆλον πότερον ἕτερον τὸ  αὐτὸ   αἴτιον πᾶσι τοῖς ζῴοις καὶ
[5]   Καὶ τὸ ἄναιμον διὰ τὸ  αὐτό͵   ἐὰν μὴ μεγέθει ἀπαμύνηται· οὔτε
[1]   ψυχροῖς βραχυβιώτερα) καὶ τῶν τὸν  αὐτὸν   δὲ τόπον οἰκούντων διαφέρουσιν ὁμοίως
[1]   πρῶτον ἐκ τοῦ διαπορῆσαι περὶ  αὐτῶν.   Οὐ γάρ ἐστι δῆλον πότερον
[5]   μέν͵ ἐλάττω δὲ καὶ βραχυβιώτερα·  ἀφαιρεῖται   γὰρ πάγος τὴν αὔξησιν.
[3]   τὸ ἐνεργείᾳ ἐναντίον͵ κἂν ἐνταῦθ΄  ἄφθαρτον   ἂν εἴη. οὔ͵ ἀλλ΄
[3]   ἀπορήσειεν εὐλόγως͵ ἆρ΄ ἔστιν οὗ  ἄφθαρτον   ἔσται τὸ φθαρτόν͵ οἷον τὸ
[4]   (Ἔστι δ΄ οὔτε τὰ μέγιστα  ἀφθαρτότερα   (ἵππος γὰρ ἀνθρώπου βραχυβιώτερον) οὔτε




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 12/11/2009