Chapitre
[3]	τὴν τοῦ σώματος κοινωνίαν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ	Γ'	(Ἴσως δ΄ ἄν τις ἀπορήσειεν
[3]	δὲ περίττωμα ἐναντίον· ἐξ ἐναντίου	γὰρ	ἀεὶ ἡ μεταβολή͵ τὸ δὲ
[6]	πλὴν πρὸς τὰ ἔντομα. Νέα	γὰρ	ἀεὶ τὰ φυτὰ γίνεται· διὸ
[4]	οὔτε τὰ μέγιστα ἀφθαρτότερα (ἵππος	γὰρ	ἀνθρώπου βραχυβιώτερον) οὔτε τὰ μικρά
[6]	μὴ ἐπέτεια ἀλλὰ δενδρώδη· τὸ	γὰρ	ἄνω τοῦ φυτοῦ καὶ κεφαλὴ
[5]	ἐρυθρᾷ τὰ ὀστρακόδερμα· τῆς τε	γὰρ	αὐξήσεως ἡ θερμὴ ὑγρότης αἰτία
[5]	καὶ τὰ ζῷα φθείρεται· συντήκει	γὰρ	αὐτὰ ἑαυτά· ὥσπερ γὰρ ἡ
[6]	καὶ ζωῆς καὶ θανάτου· τούτων	γὰρ	διορισθέντων τέλος ἂν ἡ περὶ
[4]	τὰ ἐν τῇ θαλάττῃ (καὶ	γὰρ	ἐκεῖ βραχύβια καὶ τὰ ὀστρακηρὰ
[6]	οὕτως ὥσπερ τὰ ἀποφυτευόμενα. Καὶ	γὰρ	ἐν τῇ ἀποφυτείᾳ τρόπον τινὰ
[1]	ἑτέρους τόπους διεστῶτες (τὰ μὲν	γὰρ	ἐν τοῖς θερμοῖς τῶν ἐθνῶν
[3]	πως τὸ ἐναντίον. Παντὶ μὲν	γὰρ	ἐνεῖναι τὸ θερμὸν ἢ τὸ
[4]	φυτὰ ὅλως τῶν ζῴων (ἐπέτεια	γὰρ	ἔνια τῶν φυτῶν) οὔτε τὰ
[3]	ἀδύνατον ἂν εἴη φθαρῆναι· τί	γὰρ	ἔσται τὸ φθεροῦν͵ εἴπερ ὑπ΄
[1]	τοῦ διαπορῆσαι περὶ αὐτῶν. Οὐ	γάρ	ἐστι δῆλον πότερον ἕτερον ἢ
[2]	ἄν τις ἐκ τούτων· εἰ	γάρ	ἐστι μὴ φύσει ἀλλ΄ ὥσπερ
[6]	φυτὰ γίνεται· διὸ πολυχρόνια. Ἀεὶ	γὰρ	ἕτεροι οἱ πτόρθοι͵ οἱ δὲ
[6]	ἐν τῷ φυτῷ δύναται· πανταχῇ	γὰρ	ἔχει καὶ ῥίζαν καὶ καυλὸν
[6]	δ΄ οὐ δύναται χρόνον· οὐ	γὰρ	ἔχει ὄργανα͵ οὐδὲ δύναται ποιεῖν
[6]	ἐντόμοις͵ ὥσπερ εἴρηται πρότερον· διαιρούμενα	γὰρ	ζῇ͵ καὶ δύο καὶ πολλὰ
[5]	λίπος οὔτε γλυκὺ ἔχει. Ἐν	γὰρ	ζῴῳ τὸ λιπαρὸν γλυκύ· διὸ
[5]	συντήκει γὰρ αὐτὰ ἑαυτά· ὥσπερ	γὰρ	ἡ πολλὴ φλὸξ κατακαίει καὶ
[5]	ἢ νόσῳ ἢ φύσει· ἐναντία	γὰρ	ἡ τοῦ περιττώματος δύναμις καὶ
[3]	οὐδαμοῦ͵ ὅσοις ἐναντία ἔστιν· εὐθὺς	γὰρ	ἡ ὕλη τὸ ἐναντίον ἔχει͵
[2]	τῶν ἄλλων ἕτερος λόγος· εἰσὶ	γὰρ	ἴδιαι φθοραὶ πολλοῖς τῶν ὄντων͵
[6]	δεῖ λαβεῖν τὴν αἰτίαν· ἔχει	γὰρ	ἰδίαν πρὸς τὰ ζῷα͵ πλὴν
[1]	δ΄ ἄνθρωπον πρὸς ἄνθρωπον· εἰσὶ	γὰρ	καὶ ἄνθρωποι οἱ μὲν μακρόβιοι
[5]	δεῖ εἶναι τὸ ὑγρόν· εὐξήραντον	γὰρ	καὶ τὸ ὀλίγον. Διὸ καὶ
[2]	τί τὸ οὐκ εὔφθαρτον. Πῦρ	γὰρ	καὶ ὕδωρ καὶ τὰ τούτοις
[5]	ἐντεῦθεν ἄν τις θεωρήσειεν. Δεῖ	γὰρ	λαβεῖν ὅτι τὸ ζῷόν ἐστι
[5]	ἐὰν μὴ μεγέθει ἀπαμύνηται· οὔτε	γὰρ	λίπος οὔτε γλυκὺ ἔχει. Ἐν
[4]	ἐναίμων) οὔτε τὰ ἄναιμα (τὰ	γὰρ	μαλάκια ἐπέτεια μέν͵ ἄναιμα δέ)
[5]	ἐλάττω δὲ καὶ βραχυβιώτερα· ἀφαιρεῖται	γὰρ	ὁ πάγος τὴν αὔξησιν. Τροφὴν
[5]	τὸν πόνον γηράσκει μᾶλλον· ξηραίνει	γὰρ	ὁ πόνος͵ τὸ δὲ γῆρας
[5]	ψυχρόν͵ καὶ τὸ τεθνηκός· φαίνεται	γὰρ	οὕτως. Ὕλη δὲ τῶν σωμάτων
[4]	φυτῶν) οὔτε τὰ ἔναιμα (μέλιττα	γὰρ	πολυχρονιώτερον ἐνίων ἐναίμων) οὔτε τὰ
[5]	καὶ πολύσπερμα γηράσκει ταχύ· τὸ	γὰρ	σπέρμα περίττωμα͵ καὶ ἔτι ξηραίνει
[5]	δὲ διὰ τοῦτο μακροβιώτερα· δύο	γὰρ	τὰ αἴτια͵ τό τε ποσὸν
[5]	μακρόβιον μᾶλλον ἐνίων μειζόνων· μακροβιώτερα	γὰρ	τὰ λειπόμενα τῷ πλήθει τοῦ
[5]	μακροβιώτερα͵ καθάπερ ἐλέχθη πρότερον· εὔλογον	γὰρ	τὰ μείζω πλέον ἔχειν ὑγρόν.
[3]	μὴ ἔστι τὸ ἐναντίον. Φθείρεται	γὰρ	τὰ μὲν ὑπάρχοντα τοῖς ἐναντίοις
[3]	ἢ εὐθὺ ἢ λευκόν· ἔσται	γὰρ	τὰ πάθη κεχωρισμένα. Εἰ οὖν͵
[4]	βραχυβιώτερον) οὔτε τὰ μικρά (ἐπέτεια	γὰρ	τὰ πολλὰ τῶν ἐντόμων) οὔτε
[3]	συμβεβηκός͵ τῷ ἐκεῖνα φθείρεσθαι (ἀναιρεῖται	γὰρ	τἀναντία ὑπ΄ ἀλλήλων) κατὰ συμβεβηκὸς
[6]	ἄν τις ταὐτὰ συμβαίνειν· μόριον	γάρ	τι τὸ ἀποφυτευθέν. Ἐν μὲν
[5]	εὔφθαρτον μὴ περιττωματικὸν εἶναι. Ἀναιρεῖ	γὰρ	τὸ τοιοῦτον ἢ νόσῳ ἢ
[1]	οἷον ἄνθρωπον πρὸς ἵππον (μακροβιώτερον	γὰρ	τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος ἢ
[4]	εἰπεῖν τῶν ἐλαττόνων μακροβιώτερα· καὶ	γὰρ	τοῖς ἄλλοις συμβέβηκε τοῖς μακροβιωτάτοις
[6]	ζῴων καὶ φυτῶν. Ἔν τε	γὰρ	τοῖς ζῴοις τὰ ἄρρενα μακροβιώτερα
[6]	μείζω ἢ τὰ κάτω (νανωδέστερον	γὰρ	τοῦ θήλεος τὸ ἄρρεν) ἐν
[3]	ἐστι τῇ δ΄ οὔ; ἀδύνατον	γὰρ	τῷ ὕλην ἔχοντι μὴ ὑπάρχειν
[2]	αἱ τῶν ἄλλων φθοραί· φθειρομένων	γὰρ	τῶν ζῴων φθείρεται καὶ ἡ
[1]	μακρόβια τὰ δὲ βραχύβια (καὶ	γὰρ	τῶν φυτῶν τὰ μὲν ἐπέτειον
[2]	καὶ ὑγιείᾳ καὶ νόσῳ· ταῦτα	γὰρ	φθείρεται καὶ μὴ φθειρομένων τῶν
[4]	τὰ ἐν τῇ γῇ (καὶ	γὰρ	φυτὰ ἐπέτεια ἔστι καὶ ζῷα
[2]	ἔχοντα τὴν αὐτὴν δύναμιν͵ τυγχάνει	γενέσεως	καὶ φθορᾶς αἴτια ἀλλήλοις͵ ὥστε
[1]	ταύτην ὅλα τε πρὸς ὅλα	γένη	καὶ τῶν ὑφ΄ ἓν εἶδος
[1]	(μακροβιώτερον γὰρ τὸ τῶν ἀνθρώπων	γένος	ἢ τὸ τῶν ἵππων) κατ΄
[1]	πρὸς ἕτερα. Λέγω δὲ κατὰ	γένος	μὲν διαφέρειν οἷον ἄνθρωπον πρὸς
[6]	γλισχρότητα͵ διὸ καὶ ξηρὰ καὶ	γεώδη	ὄντα ὅμως οὐκ εὐξήραντον ἔχουσι
[4]	δέ) οὔτε τὰ ἐν τῇ	γῇ	(καὶ γὰρ φυτὰ ἐπέτεια ἔστι
[5]	οὔτε τὰ πεζὰ ἐν τῇ	γῇ	οὔτε τὰ ἔνυδρα ἐν τῇ
[5]	γὰρ ὁ πόνος͵ τὸ δὲ	γῆρας	ξηρόν ἐστιν. Φύσει δὲ καὶ
[5]	τὸ ζῆν τοιοῦτον͵ τὸ δὲ	γῆρας	ξηρὸν καὶ ψυχρόν͵ καὶ τὸ
[5]	ἀρρένων καὶ διὰ τὸν πόνον	γηράσκει	μᾶλλον· ξηραίνει γὰρ ὁ πόνος͵
[5]	καὶ τὰ ὀχευτικὰ καὶ πολύσπερμα	γηράσκει	ταχύ· τὸ γὰρ σπέρμα περίττωμα͵
[6]	τὸ μὲν νέον τὸ δὲ	γηράσκον͵	μικρόν τι διαφέροντα τοῦ εἶναι
[5]	καὶ τὸ ὑγρόν. Ἀνάγκη τοίνυν	γηράσκοντα	ξηραίνεσθαι· διὸ δεῖ μὴ εὐξήραντον
[6]	ἕτεροι οἱ πτόρθοι͵ οἱ δὲ	γηράσκουσιν͵	καὶ αἱ ῥίζαι ὁμοίως. Ἀλλ΄
[6]	θεωρῆσαι περί τε νεότητος καὶ	γήρως	καὶ ζωῆς καὶ θανάτου· τούτων
[3]	τι ἐνεργείᾳ ἐναντίον͵ καὶ περίττωμα	γίνεται.	(Διὸ ἡ ἐλάττων φλὸξ κατακαίεται
[6]	Νέα γὰρ ἀεὶ τὰ φυτὰ	γίνεται·	διὸ πολυχρόνια. Ἀεὶ γὰρ ἕτεροι
[6]	ζῇ͵ καὶ δύο καὶ πολλὰ	γίνεται	ἐξ ἑνός. Τὰ δ΄ ἔντομα
[3]	ἀεὶ ἐν κινήσει ἐστί͵ καὶ	γίνεται	ἢ φθείρεται. Τὸ δὲ περιέχον
[3]	διὰ τοῦτο μετατιθέμενα πολυχρονιώτερα μὲν	γίνεται	καὶ ὀλιγοχρονιώτερα τῆς φύσεως͵ ἀίδια
[5]	ἐν τῇ θαλάττῃ͵ τὰ δὲ	γίνεται	μέν͵ ἐλάττω δὲ καὶ βραχυβιώτερα·
[5]	εὔπηκτον͵ ὥστε τὰ μὲν οὐ	γίνεται	ὅλως τῶν ζῴων τῶν ὀλιγαίμων
[5]	τἆλλα πῦρ͵ πῦρ δ΄ οὐ	γίνεται	σαπρόν. Οὐδ΄ αὖ ὀλίγον δεῖ
[6]	τὸ μὲν φθειρόμενον τὸ δὲ	γινόμενον·	διὸ καὶ μακρόβια. Ἔοικε δὲ
[6]	ῥίζαι ἄλλαι ἐκ τοῦ ὑπάρχοντος	γίνονται͵	καὶ οὕτως ἀεὶ διατελεῖ τὸ
[6]	εὔπηκτα· εἶτ΄ ἔχει λιπαρότητα καὶ	γλισχρότητα͵	διὸ καὶ ξηρὰ καὶ γεώδη
[5]	Ἐν γὰρ ζῴῳ τὸ λιπαρὸν	γλυκύ·	διὸ αἱ μέλιτται μακροβιώτεραι ἑτέρων
[5]	ἀπαμύνηται· οὔτε γὰρ λίπος οὔτε	γλυκὺ	ἔχει. Ἐν γὰρ ζῴῳ τὸ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 12/11/2009