Chapitre
[5]	ὥσπερ καὶ τοῖς εἰρημένοις. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ	Ε'	Τὴν δ΄ αἰτίαν περὶ τούτων
[5]	τὸ ἄναιμον διὰ τὸ αὐτό͵	ἐὰν	μὴ μεγέθει ἀπαμύνηται· οὔτε γὰρ
[5]	καὶ τὰ θήλεα τῶν ἀρρένων͵	ἐὰν	ὀχευτικὰ ᾖ τὰ ἄρρενα· διὸ
[5]	λειπόμενα τῷ πλήθει τοῦ (ὑγροῦ͵	ἐὰν	πλείονι λόγῳ ὑπερέχῃ κατὰ τὸ
[5]	ζῷα φθείρεται· συντήκει γὰρ αὐτὰ	ἑαυτά·	ὥσπερ γὰρ ἡ πολλὴ φλὸξ
[5]	ἵππου καὶ ὄνου͵ ἐξ ὧν	ἐγένετο͵	καὶ τὰ θήλεα τῶν ἀρρένων͵
[1]	Περὶ μὲν οὖν ὕπνου καὶ	ἐγρηγόρσεως	εἴρηται πρότερον͵ περὶ δὲ ζωῆς
[1]	γὰρ ἐν τοῖς θερμοῖς τῶν	ἐθνῶν	μακροβιώτερα͵ τὰ δ΄ ἐν τοῖς
[3]	ἀδύνατον μὴ μεταβάλλειν. Ἔτι καὶ	εἰ	ἀνάγκη περίττωμα ποιεῖν͵ τὸ δὲ
[2]	λογίσαιτ΄ ἄν τις ἐκ τούτων·	εἰ	γάρ ἐστι μὴ φύσει ἀλλ΄
[3]	οὖν͵ ἱκανὸν ἐκ τῶν εἰρημένων·	εἰ	δὲ μή͵ ὑποθέσθαι δεῖ ὅτι
[3]	ποσοῦ͵ κατ΄ αὔξησιν καὶ φθίσιν͵	εἰ	δὲ πάθους͵ ἀλλοιοῦται. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ'
[3]	δὲ περίττωμα ὑπόλειμμα τοῦ προτέρου.	Εἰ	δὲ πᾶν ἐξελαύνει τὸ ἐνεργείᾳ
[3]	τοῦ ποῦ͵ κατὰ τόπον μεταβάλλει͵	εἰ	δὲ τοῦ ποσοῦ͵ κατ΄ αὔξησιν
[3]	ἀλλ΄ ὑπὸ τοῦ περιέχοντος φθείρεται;	Εἰ	μὲν οὖν͵ ἱκανὸν ἐκ τῶν
[3]	ὕλη τὸ ἐναντίον ἔχει͵ ὥστ΄	εἰ	μὲν τοῦ ποῦ͵ κατὰ τόπον
[3]	ἔσται γὰρ τὰ πάθη κεχωρισμένα.	Εἰ	οὖν͵ ὅταν ἅμα ᾖ τὸ
[1]	ἢ τὸ τῶν ἵππων) κατ΄	εἶδος	δ΄ ἄνθρωπον πρὸς ἄνθρωπον· εἰσὶ
[1]	γένη καὶ τῶν ὑφ΄ ἓν	εἶδος	ἕτερα πρὸς ἕτερα. Λέγω δὲ
[2]	οὕτω καὶ ψυχὴ ἐν σώματι͵	εἴη	ἄν τις αὐτῆς καὶ ἄλλη
[3]	ἐναντίον͵ κἂν ἐνταῦθ΄ ἄφθαρτον ἂν	εἴη.	Ἢ οὔ͵ ἀλλ΄ ὑπὸ τοῦ
[3]	ὅπου μὴ ἔστιν͵ ἀδύνατον ἂν	εἴη	φθαρῆναι· τί γὰρ ἔσται τὸ
[3]	τὸ εὐθὺ ἐνδέχεται͵ πᾶν δ΄	εἶναι	ἀδύνατον ἢ θερμὸν ἢ εὐθὺ
[5]	εἶναι μὴ εὔφθαρτον μὴ περιττωματικὸν	εἶναι.	Ἀναιρεῖ γὰρ τὸ τοιοῦτον ἢ
[6]	γηράσκον͵ μικρόν τι διαφέροντα τοῦ	εἶναι	μακρόβια οὕτως ὥσπερ τὰ ἀποφυτευόμενα.
[1]	τὰς αἰτίας τοῦ τὰ μὲν	εἶναι	μακρόβια τὰ δὲ βραχύβια͵ καθάπερ
[1]	καὶ φυτοῖς τοῦ τὰ μὲν	εἶναι	μακρόβια τὰ δὲ βραχύβια (καὶ
[1]	(Περὶ δὲ τοῦ τὰ μὲν	εἶναι	μακρόβια τῶν ζῴων τὰ δὲ
[1]	ἐνίας δ΄ οὐδὲν κωλύει νοσώδεις	εἶναι	μακροβίους ὄντας. Περὶ μὲν οὖν
[5]	χυμόν. Ἔτι δεῖ τὸ μέλλον	εἶναι	μὴ εὔφθαρτον μὴ περιττωματικὸν εἶναι.
[6]	ὑγρόν. Περὶ δὲ τοῦ πολυχρόνιον	εἶναι	τὴν τῶν δένδρων φύσιν δεῖ
[5]	σαπρόν. Οὐδ΄ αὖ ὀλίγον δεῖ	εἶναι	τὸ ὑγρόν· εὐξήραντον γὰρ καὶ
[5]	ξηραίνεσθαι· διὸ δεῖ μὴ εὐξήραντον	εἶναι	τὸ ὑγρόν. Καὶ διὰ τοῦτο
[5]	ὥστε δεῖ μὴ μόνον πλῆθος	εἶναι	ὑγροῦ͵ ἀλλὰ τοῦτο καὶ θερμόν͵
[5]	ζῷα καὶ φυτὰ ὡς ὅλως	εἰπεῖν	μακροβιώτερα͵ καθάπερ ἐλέχθη πρότερον· εὔλογον
[5]	καὶ ὡς ἐπὶ τὸ πᾶν	εἰπεῖν	τὰ ἄρρενα τῶν θηλειῶν μακροβιώτερα·
[4]	μείζω ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ	εἰπεῖν	τῶν ἐλαττόνων μακροβιώτερα· καὶ γὰρ
[3]	τί γὰρ ἔσται τὸ φθεροῦν͵	εἴπερ	ὑπ΄ ἐναντίων μὲν φθείρεσθαι συμβαίνει
[4]	μακροβιωτάτοις μέγεθος͵ ὥσπερ καὶ τοῖς	εἰρημένοις.	~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε' Τὴν δ΄ αἰτίαν
[3]	μὲν οὖν͵ ἱκανὸν ἐκ τῶν	εἰρημένων·	εἰ δὲ μή͵ ὑποθέσθαι δεῖ
[6]	τὰ φυτὰ τοῖς ἐντόμοις͵ ὥσπερ	εἴρηται	πρότερον· διαιρούμενα γὰρ ζῇ͵ καὶ
[1]	μακρόβια τὰ δὲ βραχύβια͵ καθάπερ	εἴρηται	πρότερον͵ θεωρητέον. Ἔστι δ΄ ἔχοντα
[1]	μὲν οὖν ὕπνου καὶ ἐγρηγόρσεως	εἴρηται	πρότερον͵ περὶ δὲ ζωῆς καὶ
[6]	δὲ περὶ τῶν ἄλλων (ζῴων)	εἴρηται	τὸ αἴτιον περί τε μεγέθους
[2]	οὖν τῶν ἄλλων ἕτερος λόγος·	εἰσὶ	γὰρ ἴδιαι φθοραὶ πολλοῖς τῶν
[1]	εἶδος δ΄ ἄνθρωπον πρὸς ἄνθρωπον·	εἰσὶ	γὰρ καὶ ἄνθρωποι οἱ μὲν
[4]	φυτοῖς ἐστιν͵ οἷον ὁ φοῖνιξ.	Εἶτ΄	ἐν τοῖς ἐναίμοις ζῴοις μᾶλλον
[6]	ἧττον ὑδατώδη͵ ὥστ΄ οὐκ εὔπηκτα·	εἶτ΄	ἔχει λιπαρότητα καὶ γλισχρότητα͵ διὸ
[2]	φύσεως εὔλογον͵ ὅσα μὴ συνθέσει	ἐκ	πολλῶν ἐστιν͵ οἷον οἰκία. Περὶ
[1]	δὲ τῆς σκέψεως ἀναγκαία πρῶτον	ἐκ	τοῦ διαπορῆσαι περὶ αὐτῶν. Οὐ
[6]	οὕτως ποιῶσιν͵ αἱ ῥίζαι ἄλλαι	ἐκ	τοῦ ὑπάρχοντος γίνονται͵ καὶ οὕτως
[2]	περὶ ψυχῆς λογίσαιτ΄ ἄν τις	ἐκ	τούτων· εἰ γάρ ἐστι μὴ
[2]	ὥστε καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον	ἐκ	τούτων ὄντα καὶ συνεστῶτα μετέχειν
[3]	φθείρεται; Εἰ μὲν οὖν͵ ἱκανὸν	ἐκ	τῶν εἰρημένων· εἰ δὲ μή͵
[2]	ἀλλήλοις͵ ὥστε καὶ τῶν ἄλλων	ἕκαστον	ἐκ τούτων ὄντα καὶ συνεστῶτα
[6]	αὐτὰ ἡ ἀρχὴ ἡ ἐν	ἑκάστῳ.	Ἡ δ΄ ἐν τῷ φυτῷ
[4]	ἐν τῇ θαλάττῃ (καὶ γὰρ	ἐκεῖ	βραχύβια καὶ τὰ ὀστρακηρὰ καὶ
[6]	τῇ ἀποφυτείᾳ χωριζομένων συμβαίνει τοῦτο͵	ἐκεῖ	δὲ διὰ τοῦ συνεχοῦς. Αἴτιον
[3]	τοῖς ἐναντίοις κατὰ συμβεβηκός͵ τῷ	ἐκεῖνα	φθείρεσθαι (ἀναιρεῖται γὰρ τἀναντία ὑπ΄
[3]	συμβεβηκός͵ ὅτι ἡ τροφὴ ἣν	ἐκείνη	ἐν πολλῷ χρόνῳ ἀναλίσκει͵ τὸν
[4]	ἐπὶ τὸ πολὺ εἰπεῖν τῶν	ἐλαττόνων	μακροβιώτερα· καὶ γὰρ τοῖς ἄλλοις
[5]	θαλάττῃ͵ τὰ δὲ γίνεται μέν͵	ἐλάττω	δὲ καὶ βραχυβιώτερα· ἀφαιρεῖται γὰρ
[3]	καὶ περίττωμα γίνεται. (Διὸ ἡ	ἐλάττων	φλὸξ κατακαίεται ὑπὸ τῆς πολλῆς
[4]	ζῴων ἐστίν͵ οἷον ἄνθρωπος καὶ	ἐλέφας.	Καὶ δὴ καὶ τὰ μείζω
[5]	ὡς ὅλως εἰπεῖν μακροβιώτερα͵ καθάπερ	ἐλέχθη	πρότερον· εὔλογον γὰρ τὰ μείζω
[5]	γὰρ λίπος οὔτε γλυκὺ ἔχει.	Ἐν	γὰρ ζῴῳ τὸ λιπαρὸν γλυκύ·
[6]	μακροβιώτεραι ἑτέρων μειζόνων ζῴων. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ	Ἐν	δὲ τοῖς φυτοῖς ἐστι τὰ
[5]	ὑγρότης αἰτία καὶ τῆς ζωῆς.	Ἐν	δὲ τοῖς ψυχροῖς τόποις ὑδατωδέστερον
[6]	γὰρ τοῦ θήλεος τὸ ἄρρεν)	ἐν	δὲ τῷ ἄνω τὸ θερμόν͵
[6]	ποιεῖν αὐτὰ ἡ ἀρχὴ ἡ	ἐν	ἑκάστῳ. Ἡ δ΄ ἐν τῷ
[5]	πεπτικὸν ὄν͵ ἀναλίσκει τὴν ὕλην	ἐν	ᾗ ἐστιν. Τὰ δ΄ ἔνυδρα
[3]	φλὸξ ταχύ. Διὸ πάντα ἀεὶ	ἐν	κινήσει ἐστί͵ καὶ γίνεται ἢ
[6]	μόριον γάρ τι τὸ ἀποφυτευθέν.	Ἐν	μὲν οὖν τῇ ἀποφυτείᾳ χωριζομένων
[3]	ὅτι ἡ τροφὴ ἣν ἐκείνη	ἐν	πολλῷ χρόνῳ ἀναλίσκει͵ τὸν καπνόν͵
[2]	ἐν ψυχῇ͵ οὕτω καὶ ψυχὴ	ἐν	σώματι͵ εἴη ἄν τις αὐτῆς
[3]	κατὰ συμβεβηκὸς δ΄ οὐθὲν τῶν	ἐν	ταῖς οὐσίαις ἐναντίων φθείρεται͵ διὰ
[6]	ὥσπερ τὰ ἀποφυτευόμενα. Καὶ γὰρ	ἐν	τῇ ἀποφυτείᾳ τρόπον τινὰ φαίη
[4]	μέν͵ ἄναιμα δέ) οὔτε τὰ	ἐν	τῇ γῇ (καὶ γὰρ φυτὰ
[5]	ἄρκτον τόποις͵ οὔτε τὰ πεζὰ	ἐν	τῇ γῇ οὔτε τὰ ἔνυδρα
[4]	καὶ ζῷα πεζά) οὔτε τὰ	ἐν	τῇ θαλάττῃ (καὶ γὰρ ἐκεῖ
[5]	τῇ γῇ οὔτε τὰ ἔνυδρα	ἐν	τῇ θαλάττῃ͵ τὰ δὲ γίνεται
[5]	ἐν τοῖς θερμοῖς τόποις͵ καὶ	ἐν	τῇ θαλάττῃ τῇ ἐρυθρᾷ τὰ
[5]	τοῦ θήλεος. Τὰ δ΄ αὐτὰ	ἐν	τοῖς ἀλεεινοῖς μακροβιώτερά ἐστιν ἢ
[4]	τοῖς ἐναίμοις ζῴοις μᾶλλον ἢ	ἐν	τοῖς ἀναίμοις͵ καὶ ἐν τοῖς
[4]	ἐστιν͵ οἷον ὁ φοῖνιξ. Εἶτ΄	ἐν	τοῖς ἐναίμοις ζῴοις μᾶλλον ἢ
[4]	τοῖς ἐνύδροις· ὥστε καὶ συνδυασθέντων	ἐν	τοῖς ἐναίμοις καὶ πεζοῖς τὰ
[4]	καὶ ἐν τοῖς πεζοῖς ἢ	ἐν	τοῖς ἐνύδροις· ὥστε καὶ συνδυασθέντων
[2]	ἐπιστήμη καὶ ἡ ὑγίεια ἡ	ἐν	τοῖς ζῴοις. Διὸ καὶ περὶ
[5]	τόποις ὑδατωδέστερον τὸ ὑγρὸν τὸ	ἐν	τοῖς ζῴοις ἐστίν· διὸ εὔπηκτον͵
[6]	τὰ μακροβιώτατα͵ καὶ μᾶλλον ἢ	ἐν	τοῖς ζῴοις͵ πρῶτον μὲν ὅτι
[5]	σαῦραι καὶ τὰ φολιδωτὰ μεγάλα	ἐν	τοῖς θερμοῖς τόποις͵ καὶ ἐν
[1]	τόπους διεστῶτες (τὰ μὲν γὰρ	ἐν	τοῖς θερμοῖς τῶν ἐθνῶν μακροβιώτερα͵
[4]	ἢ ἐν τοῖς ἀναίμοις͵ καὶ	ἐν	τοῖς πεζοῖς ἢ ἐν τοῖς
[6]	μὲν τούτων καὶ καθ΄ αὑτὰ	ἐν	τοῖς Περὶ φυτῶν διορισθήσεται· νῦν
[5]	ζῴων τῶν ὀλιγαίμων ἢ ἀναίμων	ἐν	τοῖς πρὸς τὴν ἄρκτον τόποις͵
[2]	δὴ λαβεῖν τί τὸ εὔφθαρτον	ἐν	τοῖς φύσει συνεστῶσι καὶ τί
[4]	μαλάκια) Ὅλως δὲ τὰ μακροβιώτατα	ἐν	τοῖς φυτοῖς ἐστιν͵ οἷον ὁ
[1]	τῶν ἐθνῶν μακροβιώτερα͵ τὰ δ΄	ἐν	τοῖς ψυχροῖς βραχυβιώτερα) καὶ τῶν
[5]	τοῖς ἀλεεινοῖς μακροβιώτερά ἐστιν ἢ	ἐν	τοῖς ψυχροῖς τόποις͵ διὰ τὴν
[6]	τὸ θερμόν͵ καὶ τὸ ψυχρὸν	ἐν	τῷ κάτωκαὶ τῶν φυτῶν τὰ
[6]	ἡ ἐν ἑκάστῳ. Ἡ δ΄	ἐν	τῷ φυτῷ δύναται· πανταχῇ γὰρ
[2]	μὴ φύσει ἀλλ΄ ὥσπερ ἐπιστήμη	ἐν	ψυχῇ͵ οὕτω καὶ ψυχὴ ἐν
[6]	τε τῶν ζῴων καὶ φυτῶν.	Ἔν	τε γὰρ τοῖς ζῴοις τὰ
[1]	ὅλα γένη καὶ τῶν ὑφ΄	ἓν	εἶδος ἕτερα πρὸς ἕτερα. Λέγω
[4]	ἔνια τῶν φυτῶν) οὔτε τὰ	ἔναιμα	(μέλιττα γὰρ πολυχρονιώτερον ἐνίων ἐναίμων)
[4]	ὁ φοῖνιξ. Εἶτ΄ ἐν τοῖς	ἐναίμοις	ζῴοις μᾶλλον ἢ ἐν τοῖς
[4]	ὥστε καὶ συνδυασθέντων ἐν τοῖς	ἐναίμοις	καὶ πεζοῖς τὰ μακροβιώτατα τῶν
[4]	ἔναιμα (μέλιττα γὰρ πολυχρονιώτερον ἐνίων	ἐναίμων)	οὔτε τὰ ἄναιμα (τὰ γὰρ
[5]	τοιοῦτον ἢ νόσῳ ἢ φύσει·	ἐναντία	γὰρ ἡ τοῦ περιττώματος δύναμις
[3]	φύσεως͵ ἀίδια δ΄ οὐδαμοῦ͵ ὅσοις	ἐναντία	ἔστιν· εὐθὺς γὰρ ἡ ὕλη
[3]	γὰρ τὰ μὲν ὑπάρχοντα τοῖς	ἐναντίοις	κατὰ συμβεβηκός͵ τῷ ἐκεῖνα φθείρεσθαι
[3]	περίττωμα ποιεῖν͵ τὸ δὲ περίττωμα	ἐναντίον·	ἐξ ἐναντίου γὰρ ἀεὶ ἡ
[3]	εὐθὺς γὰρ ἡ ὕλη τὸ	ἐναντίον	ἔχει͵ ὥστ΄ εἰ μὲν τοῦ
[3]	οὐσίαν. Ὥσθ΄ ᾧ μὴ ἔστιν	ἐναντίον	καὶ ὅπου μὴ ἔστιν͵ ἀδύνατον
[3]	δεῖ ὅτι ἔνεστί τι ἐνεργείᾳ	ἐναντίον͵	καὶ περίττωμα γίνεται. (Διὸ ἡ
[3]	δὲ πᾶν ἐξελαύνει τὸ ἐνεργείᾳ	ἐναντίον͵	κἂν ἐνταῦθ΄ ἄφθαρτον ἂν εἴη.
[3]	ἔχοντι μὴ ὑπάρχειν πως τὸ	ἐναντίον.	Παντὶ μὲν γὰρ ἐνεῖναι τὸ
[3]	ἄνω͵ οὗ μὴ ἔστι τὸ	ἐναντίον.	Φθείρεται γὰρ τὰ μὲν ὑπάρχοντα
[3]	τὸ δὲ περίττωμα ἐναντίον· ἐξ	ἐναντίου	γὰρ ἀεὶ ἡ μεταβολή͵ τὸ
[3]	ἔσται τὸ φθεροῦν͵ εἴπερ ὑπ΄	ἐναντίων	μὲν φθείρεσθαι συμβαίνει μόνων͵ τοῦτο
[3]	οὐθὲν τῶν ἐν ταῖς οὐσίαις	ἐναντίων	φθείρεται͵ διὰ τὸ μηθενὸς ὑποκειμένου
[3]	τὸ θερμὸν ἢ τὸ εὐθὺ	ἐνδέχεται͵	πᾶν δ΄ εἶναι ἀδύνατον ἢ
[3]	τὸ ἐναντίον. Παντὶ μὲν γὰρ	ἐνεῖναι	τὸ θερμὸν ἢ τὸ εὐθὺ
[3]	ὑποθέσθαι δεῖ ὅτι ἔνεστί τι	ἐνεργείᾳ	ἐναντίον͵ καὶ περίττωμα γίνεται. (Διὸ
[3]	Εἰ δὲ πᾶν ἐξελαύνει τὸ	ἐνεργείᾳ	ἐναντίον͵ κἂν ἐνταῦθ΄ ἄφθαρτον ἂν
[3]	δὲ μή͵ ὑποθέσθαι δεῖ ὅτι	ἔνεστί	τι ἐνεργείᾳ ἐναντίον͵ καὶ περίττωμα
[4]	ὅλως τῶν ζῴων (ἐπέτεια γὰρ	ἔνια	τῶν φυτῶν) οὔτε τὰ ἔναιμα
[1]	φύσιν σώματα τοῖς βραχυβίοις͵ κατ΄	ἐνίας	δ΄ οὐδὲν κωλύει νοσώδεις εἶναι
[1]	καὶ τὸ νοσῶδες͵ ἢ κατ΄	ἐνίας	μὲν νόσους ἐπαλλάττει τὰ νοσώδη
[5]	εὐξήραντον καὶ τὸ μὴ εὔψυκτον·	ἐνίοις	δ΄ ἄλλον ἔχει χυμόν. Ἔτι
[5]	κατὰ τὸ ποσόν. Ἔστι δ΄	ἐνίοις	μὲν τὸ θερμὸν τὸ λιπαρόν͵
[4]	τὰ ἔναιμα (μέλιττα γὰρ πολυχρονιώτερον	ἐνίων	ἐναίμων) οὔτε τὰ ἄναιμα (τὰ
[5]	διὰ τοῦτο ἄνθρωπος μακρόβιον μᾶλλον	ἐνίων	μειζόνων· μακροβιώτερα γὰρ τὰ λειπόμενα
[6]	δύο καὶ πολλὰ γίνεται ἐξ	ἑνός.	Τὰ δ΄ ἔντομα μέχρι μὲν
[6]	ἐνυπάρχει πάντῃ ἡ ἀρχὴ δυνάμει	ἐνοῦσα.	Συμβαίνει δὲ ταὐτὸ ἐπί τε
[3]	ἐξελαύνει τὸ ἐνεργείᾳ ἐναντίον͵ κἂν	ἐνταῦθ΄	ἄφθαρτον ἂν εἴη. Ἢ οὔ͵
[3]	μὴ ὑπάρχει͵ ἢ ὅλως ἢ	ἐνταῦθα;	Ἢ τοῦτο τῇ μὲν ἀληθές
[5]	δ΄ αἰτίαν περὶ τούτων ἁπάντων	ἐντεῦθεν	ἄν τις θεωρήσειεν. Δεῖ γὰρ
[6]	γίνεται ἐξ ἑνός. Τὰ δ΄	ἔντομα	μέχρι μὲν τοῦ ζῆν ἦλθεν͵
[6]	τὰ ζῷα͵ πλὴν πρὸς τὰ	ἔντομα.	Νέα γὰρ ἀεὶ τὰ φυτὰ
[6]	Ἔοικε δὲ τὰ φυτὰ τοῖς	ἐντόμοις͵	ὥσπερ εἴρηται πρότερον· διαιρούμενα γὰρ
[4]	(ἐπέτεια γὰρ τὰ πολλὰ τῶν	ἐντόμων)	οὔτε τὰ φυτὰ ὅλως τῶν
[5]	ἐν τῇ γῇ οὔτε τὰ	ἔνυδρα	ἐν τῇ θαλάττῃ͵ τὰ δὲ
[5]	ἐν ᾗ ἐστιν. Τὰ δ΄	ἔνυδρα	τῶν πεζῶν ἧττον μακρόβια οὐχ
[4]	τοῖς πεζοῖς ἢ ἐν τοῖς	ἐνύδροις·	ὥστε καὶ συνδυασθέντων ἐν τοῖς
[6]	τοῦ συνεχοῦς. Αἴτιον δ΄ ὅτι	ἐνυπάρχει	πάντῃ ἡ ἀρχὴ δυνάμει ἐνοῦσα.
[3]	ποιεῖν͵ τὸ δὲ περίττωμα ἐναντίον·	ἐξ	ἐναντίου γὰρ ἀεὶ ἡ μεταβολή͵
[6]	καὶ δύο καὶ πολλὰ γίνεται	ἐξ	ἑνός. Τὰ δ΄ ἔντομα μέχρι
[5]	μακροβιώτερος καὶ ἵππου καὶ ὄνου͵	ἐξ	ὧν ἐγένετο͵ καὶ τὰ θήλεα
[3]	τοῦ προτέρου. Εἰ δὲ πᾶν	ἐξελαύνει	τὸ ἐνεργείᾳ ἐναντίον͵ κἂν ἐνταῦθ΄
[6]	δὲ γινόμενον· διὸ καὶ μακρόβια.	Ἔοικε	δὲ τὰ φυτὰ τοῖς ἐντόμοις͵
[1]	ἢ κατ΄ ἐνίας μὲν νόσους	ἐπαλλάττει	τὰ νοσώδη τὴν φύσιν σώματα
[2]	φθείρεται φθειρομένου τοῦ σώματος. Ὥστ΄	ἐπεὶ	οὐ φαίνεται τοιαύτη οὖσα͵ ἄλλως
[6]	(μακροβιώτερα. Τοιαῦτα δὲ τὰ μὴ	ἐπέτεια	ἀλλὰ δενδρώδη· τὸ γὰρ ἄνω
[4]	τὰ φυτὰ ὅλως τῶν ζῴων	(ἐπέτεια	γὰρ ἔνια τῶν φυτῶν) οὔτε
[4]	ἀνθρώπου βραχυβιώτερον) οὔτε τὰ μικρά	(ἐπέτεια	γὰρ τὰ πολλὰ τῶν ἐντόμων)
[6]	ἡ ῥίζα ἐστί͵ τὰ δ΄	ἐπέτεια	ἐπὶ τὰ κάτω καὶ τὸν
[4]	τῇ γῇ (καὶ γὰρ φυτὰ	ἐπέτεια	ἔστι καὶ ζῷα πεζά) οὔτε
[4]	τὰ ἄναιμα (τὰ γὰρ μαλάκια	ἐπέτεια	μέν͵ ἄναιμα δέ) οὔτε τὰ
[1]	γὰρ τῶν φυτῶν τὰ μὲν	ἐπέτειον	τὰ δὲ πολυχρόνιον ἔχει τὴν
[6]	ῥίζα ἐστί͵ τὰ δ΄ ἐπέτεια	ἐπὶ	τὰ κάτω καὶ τὸν καρπὸν
[6]	δυνάμει ἐνοῦσα. Συμβαίνει δὲ ταὐτὸ	ἐπί	τε τῶν ζῴων καὶ φυτῶν.
[5]	ἐστιν. Φύσει δὲ καὶ ὡς	ἐπὶ	τὸ πᾶν εἰπεῖν τὰ ἄρρενα
[4]	δὴ καὶ τὰ μείζω ὡς	ἐπὶ	τὸ πολὺ εἰπεῖν τῶν ἐλαττόνων
[6]	ζῴοις τὰ ἄρρενα μακροβιώτερα ὡς	ἐπὶ	τὸ πολύτούτων δὲ τὰ ἄνω
[1]	περὶ νόσου καὶ ὑγιείας͵ ὅσον	ἐπιβάλλει	τῇ φυσικῇ φιλοσοφίᾳ· νῦν (δὲ
[5]	ἥνπερ καὶ μείζω. Καὶ μάλιστ΄	ἐπίδηλον	τὸ μέγεθος τῶν τὴν φύσιν
[1]	ζωῆς ὅλως μήκους καὶ βραχύτητος͵	ἐπισκεπτέον	τὰς αἰτίας͵ ἀρχὴ δὲ τῆς
[2]	ἐστι μὴ φύσει ἀλλ΄ ὥσπερ	ἐπιστήμη	ἐν ψυχῇ͵ οὕτω καὶ ψυχὴ
[2]	φθοραὶ πολλοῖς τῶν ὄντων͵ οἷον	ἐπιστήμῃ	καὶ ἀγνοίᾳ͵ καὶ ὑγιείᾳ καὶ
[2]	τῶν ζῴων φθείρεται καὶ ἡ	ἐπιστήμη	καὶ ἡ ὑγίεια ἡ ἐν
[2]	μὲν φθορὰ ἀνάμνησις καὶ μάθησις͵	ἐπιστήμης	δὲ λήθη καὶ ἀπάτη. Κατὰ
[5]	καὶ ἐν τῇ θαλάττῃ τῇ	ἐρυθρᾷ	τὰ ὀστρακόδερμα· τῆς τε γὰρ
[3]	θερμὸν ἢ εὐθὺ ἢ λευκόν·	ἔσται	γὰρ τὰ πάθη κεχωρισμένα. Εἰ
[3]	εὐλόγως͵ ἆρ΄ ἔστιν οὗ ἄφθαρτον	ἔσται	τὸ φθαρτόν͵ οἷον τὸ πῦρ
[3]	ἂν εἴη φθαρῆναι· τί γὰρ	ἔσται	τὸ φθεροῦν͵ εἴπερ ὑπ΄ ἐναντίων
[1]	διαπορῆσαι περὶ αὐτῶν. Οὐ γάρ	ἐστι	δῆλον πότερον ἕτερον ἢ τὸ
[3]	Διὸ πάντα ἀεὶ ἐν κινήσει	ἐστί͵	καὶ γίνεται ἢ φθείρεται. Τὸ
[2]	τις ἐκ τούτων· εἰ γάρ	ἐστι	μὴ φύσει ἀλλ΄ ὥσπερ ἐπιστήμη
[6]	φυτοῦ καὶ κεφαλὴ ἡ ῥίζα	ἐστί͵	τὰ δ΄ ἐπέτεια ἐπὶ τὰ
[6]	~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ἐν δὲ τοῖς φυτοῖς	ἐστι	τὰ μακροβιώτατα͵ καὶ μᾶλλον ἢ
[3]	Ἢ τοῦτο τῇ μὲν ἀληθές	ἐστι	τῇ δ΄ οὔ; ἀδύνατον γὰρ
[5]	γὰρ λαβεῖν ὅτι τὸ ζῷόν	ἐστι	φύσει ὑγρὸν καὶ θερμόν͵ καὶ
[5]	ἢ λείπεται κατὰ τὸ ποσόν.	Ἔστι	δ΄ ἐνίοις μὲν τὸ θερμὸν
[1]	βραχύβια͵ καθάπερ εἴρηται πρότερον͵ θεωρητέον.	Ἔστι	δ΄ ἔχοντα τὴν διαφορὰν ταύτην
[4]	δὲ πάθους͵ ἀλλοιοῦται. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ'	(Ἔστι	δ΄ οὔτε τὰ μέγιστα ἀφθαρτότερα
[4]	γῇ (καὶ γὰρ φυτὰ ἐπέτεια	ἔστι	καὶ ζῷα πεζά) οὔτε τὰ
[3]	τὸ πῦρ ἄνω͵ οὗ μὴ	ἔστι	τὸ ἐναντίον. Φθείρεται γὰρ τὰ
[5]	ὑγρὸν τὸ ἐν τοῖς ζῴοις	ἐστίν·	διὸ εὔπηκτον͵ ὥστε τὰ μὲν
[5]	αὐτὰ ἐν τοῖς ἀλεεινοῖς μακροβιώτερά	ἐστιν	ἢ ἐν τοῖς ψυχροῖς τόποις͵
[4]	πεζοῖς τὰ μακροβιώτατα τῶν ζῴων	ἐστίν͵	οἷον ἄνθρωπος καὶ ἐλέφας. Καὶ
[4]	τὰ μακροβιώτατα ἐν τοῖς φυτοῖς	ἐστιν͵	οἷον ὁ φοῖνιξ. Εἶτ΄ ἐν
[2]	ὅσα μὴ συνθέσει ἐκ πολλῶν	ἐστιν͵	οἷον οἰκία. Περὶ μὲν οὖν
[5]	ἀναλίσκει τὴν ὕλην ἐν ᾗ	ἐστιν.	Τὰ δ΄ ἔνυδρα τῶν πεζῶν
[5]	πόνος͵ τὸ δὲ γῆρας ξηρόν	ἐστιν.	Φύσει δὲ καὶ ὡς ἐπὶ
[3]	ἔστιν ἐναντίον καὶ ὅπου μὴ	ἔστιν͵	ἀδύνατον ἂν εἴη φθαρῆναι· τί
[3]	τὴν οὐσίαν. Ὥσθ΄ ᾧ μὴ	ἔστιν	ἐναντίον καὶ ὅπου μὴ ἔστιν͵
[3]	ἀίδια δ΄ οὐδαμοῦ͵ ὅσοις ἐναντία	ἔστιν·	εὐθὺς γὰρ ἡ ὕλη τὸ
[3]	ἄν τις ἀπορήσειεν εὐλόγως͵ ἆρ΄	ἔστιν	οὗ ἄφθαρτον ἔσται τὸ φθαρτόν͵
[1]	ὑφ΄ ἓν εἶδος ἕτερα πρὸς	ἕτερα.	Λέγω δὲ κατὰ γένος μὲν
[1]	καὶ τῶν ὑφ΄ ἓν εἶδος	ἕτερα	πρὸς ἕτερα. Λέγω δὲ κατὰ
[6]	στέλεχος καὶ οἱ κλάδοι ἀπώλοντο͵	ἕτεροι	δὲ παρεφύησαν· ὅταν δ΄ οὕτως
[1]	μὲν μακρόβιοι οἱ δὲ βραχύβιοι	ἕτεροι	καθ΄ ἑτέρους τόπους διεστῶτες (τὰ
[6]	γίνεται· διὸ πολυχρόνια. Ἀεὶ γὰρ	ἕτεροι	οἱ πτόρθοι͵ οἱ δὲ γηράσκουσιν͵
[1]	Οὐ γάρ ἐστι δῆλον πότερον	ἕτερον	ἢ τὸ αὐτὸ αἴτιον πᾶσι
[2]	Περὶ μὲν οὖν τῶν ἄλλων	ἕτερος	λόγος· εἰσὶ γὰρ ἴδιαι φθοραὶ
[1]	οἱ δὲ βραχύβιοι ἕτεροι καθ΄	ἑτέρους	τόπους διεστῶτες (τὰ μὲν γὰρ
[5]	γλυκύ· διὸ αἱ μέλιτται μακροβιώτεραι	ἑτέρων	μειζόνων ζῴων. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ἐν δὲ
[5]	οἱ ἄρρενες βραχυβιώτεροι τῶν θηλειῶν.	Ἔτι	δὲ καὶ ὅσα πονητικὰ τῶν
[1]	δὲ πολυχρόνιον ἔχει τὴν ζωήν)	ἔτι	δὲ πότερον ταὐτὰ μακρόβια καὶ
[5]	ἐνίοις δ΄ ἄλλον ἔχει χυμόν.	Ἔτι	δεῖ τὸ μέλλον εἶναι μὴ
[3]	δὲ πάσχει͵ ἀδύνατον μὴ μεταβάλλειν.	Ἔτι	καὶ εἰ ἀνάγκη περίττωμα ποιεῖν͵
[5]	τὸ γὰρ σπέρμα περίττωμα͵ καὶ	ἔτι	ξηραίνει ἀπιόν. Καὶ διὰ τοῦτο
[3]	ἐνεῖναι τὸ θερμὸν ἢ τὸ	εὐθὺ	ἐνδέχεται͵ πᾶν δ΄ εἶναι ἀδύνατον
[3]	εἶναι ἀδύνατον ἢ θερμὸν ἢ	εὐθὺ	ἢ λευκόν· ἔσται γὰρ τὰ
[3]	δ΄ οὐδαμοῦ͵ ὅσοις ἐναντία ἔστιν·	εὐθὺς	γὰρ ἡ ὕλη τὸ ἐναντίον
[5]	εἰπεῖν μακροβιώτερα͵ καθάπερ ἐλέχθη πρότερον·	εὔλογον	γὰρ τὰ μείζω πλέον ἔχειν
[2]	συνεστῶτα μετέχειν τῆς τούτων φύσεως	εὔλογον͵	ὅσα μὴ συνθέσει ἐκ πολλῶν
[3]	(Ἴσως δ΄ ἄν τις ἀπορήσειεν	εὐλόγως͵	ἆρ΄ ἔστιν οὗ ἄφθαρτον ἔσται
[5]	ὀλίγον δεῖ εἶναι τὸ ὑγρόν·	εὐξήραντον	γὰρ καὶ τὸ ὀλίγον. Διὸ
[5]	γηράσκοντα ξηραίνεσθαι· διὸ δεῖ μὴ	εὐξήραντον	εἶναι τὸ ὑγρόν. Καὶ διὰ
[6]	καὶ γεώδη ὄντα ὅμως οὐκ	εὐξήραντον	ἔχουσι τὸ ὑγρόν. Περὶ δὲ
[5]	θερμόν͵ ἵνα μήτε εὔπηκτον μήτε	εὐξήραντον	ᾖ. Καὶ διὰ τοῦτο ἄνθρωπος
[5]	ἅμα ποιεῖ τό τε μὴ	εὐξήραντον	καὶ τὸ μὴ εὔψυκτον· ἐνίοις
[6]	ὅτι ἧττον ὑδατώδη͵ ὥστ΄ οὐκ	εὔπηκτα·	εἶτ΄ ἔχει λιπαρότητα καὶ γλισχρότητα͵
[5]	ὑγρὸν εὔφθαρτον͵ ὅτι ψυχρὸν καὶ	εὔπηκτον.	Καὶ τὸ ἄναιμον διὰ τὸ
[5]	τοῦτο καὶ θερμόν͵ ἵνα μήτε	εὔπηκτον	μήτε εὐξήραντον ᾖ. Καὶ διὰ
[5]	ἐν τοῖς ζῴοις ἐστίν· διὸ	εὔπηκτον͵	ὥστε τὰ μὲν οὐ γίνεται
[2]	Δεῖ δὴ λαβεῖν τί τὸ	εὔφθαρτον	ἐν τοῖς φύσει συνεστῶσι καὶ
[5]	δεῖ τὸ μέλλον εἶναι μὴ	εὔφθαρτον	μὴ περιττωματικὸν εἶναι. Ἀναιρεῖ γὰρ
[5]	ὑδατώδη· τὸ δὲ τοιοῦτον ὑγρὸν	εὔφθαρτον͵	ὅτι ψυχρὸν καὶ εὔπηκτον. Καὶ
[2]	συνεστῶσι καὶ τί τὸ οὐκ	εὔφθαρτον.	Πῦρ γὰρ καὶ ὕδωρ καὶ
[5]	μὴ εὐξήραντον καὶ τὸ μὴ	εὔψυκτον·	ἐνίοις δ΄ ἄλλον ἔχει χυμόν.
[6]	φύσιν δεῖ λαβεῖν τὴν αἰτίαν·	ἔχει	γὰρ ἰδίαν πρὸς τὰ ζῷα͵
[5]	οὔτε γὰρ λίπος οὔτε γλυκὺ	ἔχει.	Ἐν γὰρ ζῴῳ τὸ λιπαρὸν
[6]	τῷ φυτῷ δύναται· πανταχῇ γὰρ	ἔχει	καὶ ῥίζαν καὶ καυλὸν δυνάμει.
[6]	ὑδατώδη͵ ὥστ΄ οὐκ εὔπηκτα· εἶτ΄	ἔχει	λιπαρότητα καὶ γλισχρότητα͵ διὸ καὶ
[6]	οὐ δύναται χρόνον· οὐ γὰρ	ἔχει	ὄργανα͵ οὐδὲ δύναται ποιεῖν αὐτὰ
[1]	μὲν ἐπέτειον τὰ δὲ πολυχρόνιον	ἔχει	τὴν ζωήν) ἔτι δὲ πότερον
[5]	μὴ εὔψυκτον· ἐνίοις δ΄ ἄλλον	ἔχει	χυμόν. Ἔτι δεῖ τὸ μέλλον
[3]	γὰρ ἡ ὕλη τὸ ἐναντίον	ἔχει͵	ὥστ΄ εἰ μὲν τοῦ ποῦ͵
[5]	εὔλογον γὰρ τὰ μείζω πλέον	ἔχειν	ὑγρόν. Οὐ μόνον δὲ διὰ
[6]	ἂν ἡ περὶ τῶν ζῴων	ἔχοι	μέθοδος.
[2]	φαίνεται τοιαύτη οὖσα͵ ἄλλως ἂν	ἔχοι	πρὸς τὴν τοῦ σώματος κοινωνίαν.
[2]	καὶ τὰ τούτοις συγγενῆ͵ οὐκ	ἔχοντα	τὴν αὐτὴν δύναμιν͵ τυγχάνει γενέσεως
[1]	εἴρηται πρότερον͵ θεωρητέον. Ἔστι δ΄	ἔχοντα	τὴν διαφορὰν ταύτην ὅλα τε
[3]	οὔ; ἀδύνατον γὰρ τῷ ὕλην	ἔχοντι	μὴ ὑπάρχειν πως τὸ ἐναντίον.
[6]	γεώδη ὄντα ὅμως οὐκ εὐξήραντον	ἔχουσι	τὸ ὑγρόν. Περὶ δὲ τοῦ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 12/11/2009