Chapitre
[5]	αἴτιον δ΄ ὅτι ἀέρος͵ ὁ	δ΄	ἀὴρ πρὸς τἆλλα πῦρ͵ πῦρ
[5]	τοῖς εἰρημένοις. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε' Τὴν	δ΄	αἰτίαν περὶ τούτων ἁπάντων ἐντεῦθεν
[2]	λήθη καὶ ἀπάτη. Κατὰ συμβεβηκὸς	δ΄	ἀκολουθοῦσι τοῖς φυσικοῖς αἱ τῶν
[5]	καὶ τὸ μὴ εὔψυκτον· ἐνίοις	δ΄	ἄλλον ἔχει χυμόν. Ἔτι δεῖ
[3]	σώματος κοινωνίαν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ' (Ἴσως	δ΄	ἄν τις ἀπορήσειεν εὐλόγως͵ ἆρ΄
[1]	τὸ τῶν ἵππων) κατ΄ εἶδος	δ΄	ἄνθρωπον πρὸς ἄνθρωπον· εἰσὶ γὰρ
[5]	τὸ ἄρρεν τοῦ θήλεος. Τὰ	δ΄	αὐτὰ ἐν τοῖς ἀλεεινοῖς μακροβιώτερά
[3]	ἢ τὸ εὐθὺ ἐνδέχεται͵ πᾶν	δ΄	εἶναι ἀδύνατον ἢ θερμὸν ἢ
[1]	θερμοῖς τῶν ἐθνῶν μακροβιώτερα͵ τὰ	δ΄	ἐν τοῖς ψυχροῖς βραχυβιώτερα) καὶ
[6]	ἀρχὴ ἡ ἐν ἑκάστῳ. Ἡ	δ΄	ἐν τῷ φυτῷ δύναται· πανταχῇ
[5]	λείπεται κατὰ τὸ ποσόν. Ἔστι	δ΄	ἐνίοις μὲν τὸ θερμὸν τὸ
[6]	πολλὰ γίνεται ἐξ ἑνός. Τὰ	δ΄	ἔντομα μέχρι μὲν τοῦ ζῆν
[5]	ὕλην ἐν ᾗ ἐστιν. Τὰ	δ΄	ἔνυδρα τῶν πεζῶν ἧττον μακρόβια
[6]	κεφαλὴ ἡ ῥίζα ἐστί͵ τὰ	δ΄	ἐπέτεια ἐπὶ τὰ κάτω καὶ
[4]	εἰ δὲ πάθους͵ ἀλλοιοῦται. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ	Δ'	(Ἔστι δ΄ οὔτε τὰ μέγιστα
[1]	καθάπερ εἴρηται πρότερον͵ θεωρητέον. Ἔστι	δ΄	ἔχοντα τὴν διαφορὰν ταύτην ὅλα
[6]	μεγέθους ζωῆς καὶ βραχυβιότητος. Λοιπὸν	δ΄	ἡμῖν θεωρῆσαι περί τε νεότητος
[5]	τοῦτο τὰ λιπαρὰ ἄσηπτα· αἴτιον	δ΄	ὅτι ἀέρος͵ ὁ δ΄ ἀὴρ
[6]	δὲ διὰ τοῦ συνεχοῦς. Αἴτιον	δ΄	ὅτι ἐνυπάρχει πάντῃ ἡ ἀρχὴ
[5]	ἄρρενα τῶν θηλειῶν μακροβιώτερα· αἴτιον	δ΄	ὅτι θερμότερον ζῷον τὸ ἄρρεν
[5]	ἀὴρ πρὸς τἆλλα πῦρ͵ πῦρ	δ΄	οὐ γίνεται σαπρόν. Οὐδ΄ αὖ
[6]	μὲν τοῦ ζῆν ἦλθεν͵ πολὺν	δ΄	οὐ δύναται χρόνον· οὐ γὰρ
[3]	τῇ μὲν ἀληθές ἐστι τῇ	δ΄	οὔ; ἀδύνατον γὰρ τῷ ὕλην
[3]	καὶ ὀλιγοχρονιώτερα τῆς φύσεως͵ ἀίδια	δ΄	οὐδαμοῦ͵ ὅσοις ἐναντία ἔστιν· εὐθὺς
[1]	σώματα τοῖς βραχυβίοις͵ κατ΄ ἐνίας	δ΄	οὐδὲν κωλύει νοσώδεις εἶναι μακροβίους
[3]	τἀναντία ὑπ΄ ἀλλήλων) κατὰ συμβεβηκὸς	δ΄	οὐθὲν τῶν ἐν ταῖς οὐσίαις
[4]	πάθους͵ ἀλλοιοῦται. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ' (Ἔστι	δ΄	οὔτε τὰ μέγιστα ἀφθαρτότερα (ἵππος
[6]	ἀπώλοντο͵ ἕτεροι δὲ παρεφύησαν· ὅταν	δ΄	οὕτως ποιῶσιν͵ αἱ ῥίζαι ἄλλαι
[1]	τὰ μὲν εἶναι μακρόβια τὰ	δὲ	βραχύβια͵ καθάπερ εἴρηται πρότερον͵ θεωρητέον.
[1]	τὰ μὲν εἶναι μακρόβια τὰ	δὲ	βραχύβια (καὶ γὰρ τῶν φυτῶν
[1]	εἶναι μακρόβια τῶν ζῴων τὰ	δὲ	βραχύβια͵ καὶ περὶ ζωῆς ὅλως
[1]	ἄνθρωποι οἱ μὲν μακρόβιοι οἱ	δὲ	βραχύβιοι ἕτεροι καθ΄ ἑτέρους τόπους
[5]	ξηραίνει γὰρ ὁ πόνος͵ τὸ	δὲ	γῆρας ξηρόν ἐστιν. Φύσει δὲ
[5]	καὶ τὸ ζῆν τοιοῦτον͵ τὸ	δὲ	γῆρας ξηρὸν καὶ ψυχρόν͵ καὶ
[6]	προέρχεται τὸ μὲν νέον τὸ	δὲ	γηράσκον͵ μικρόν τι διαφέροντα τοῦ
[6]	γὰρ ἕτεροι οἱ πτόρθοι͵ οἱ	δὲ	γηράσκουσιν͵ καὶ αἱ ῥίζαι ὁμοίως.
[5]	ἔνυδρα ἐν τῇ θαλάττῃ͵ τὰ	δὲ	γίνεται μέν͵ ἐλάττω δὲ καὶ
[6]	διατελεῖ τὸ μὲν φθειρόμενον τὸ	δὲ	γινόμενον· διὸ καὶ μακρόβια. Ἔοικε
[6]	ἀποφυτείᾳ χωριζομένων συμβαίνει τοῦτο͵ ἐκεῖ	δὲ	διὰ τοῦ συνεχοῦς. Αἴτιον δ΄
[5]	πλέον ἔχειν ὑγρόν. Οὐ μόνον	δὲ	διὰ τοῦτο μακροβιώτερα· δύο γὰρ
[1]	καὶ ἐγρηγόρσεως εἴρηται πρότερον͵ περὶ	δὲ	ζωῆς καὶ θανάτου λεκτέον ὕστερον͵
[5]	τὰ δὲ γίνεται μέν͵ ἐλάττω	δὲ	καὶ βραχυβιώτερα· ἀφαιρεῖται γὰρ ὁ
[5]	ἄρρενες βραχυβιώτεροι τῶν θηλειῶν. Ἔτι	δὲ	καὶ ὅσα πονητικὰ τῶν ἀρρένων
[1]	καὶ θανάτου λεκτέον ὕστερον͵ ὁμοίως	δὲ	καὶ περὶ νόσου καὶ ὑγιείας͵
[5]	δὲ γῆρας ξηρόν ἐστιν. Φύσει	δὲ	καὶ ὡς ἐπὶ τὸ πᾶν
[1]	εἶδος ἕτερα πρὸς ἕτερα. Λέγω	δὲ	κατὰ γένος μὲν διαφέρειν οἷον
[2]	φθορὰ ἀνάμνησις καὶ μάθησις͵ ἐπιστήμης	δὲ	λήθη καὶ ἀπάτη. Κατὰ συμβεβηκὸς
[5]	ὁ πάγος τὴν αὔξησιν. Τροφὴν	δὲ	μὴ λαμβάνοντα καὶ τὰ φυτὰ
[3]	μὲν φθείρεσθαι συμβαίνει μόνων͵ τοῦτο	δὲ	μὴ ὑπάρχει͵ ἢ ὅλως ἢ
[3]	ἱκανὸν ἐκ τῶν εἰρημένων· εἰ	δὲ	μή͵ ὑποθέσθαι δεῖ ὅτι ἔνεστί
[5]	ἡ μὲν τῆς φύσεως ἡ	δὲ	μορίου. Διὸ καὶ τὰ ὀχευτικὰ
[4]	γὰρ μαλάκια ἐπέτεια μέν͵ ἄναιμα	δέ)	οὔτε τὰ ἐν τῇ γῇ
[3]	κατ΄ αὔξησιν καὶ φθίσιν͵ εἰ	δὲ	πάθους͵ ἀλλοιοῦται. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ' (Ἔστι
[3]	περίττωμα ὑπόλειμμα τοῦ προτέρου. Εἰ	δὲ	πᾶν ἐξελαύνει τὸ ἐνεργείᾳ ἐναντίον͵
[6]	καὶ οἱ κλάδοι ἀπώλοντο͵ ἕτεροι	δὲ	παρεφύησαν· ὅταν δ΄ οὕτως ποιῶσιν͵
[3]	ἀεὶ τὸ μὲν ποιεῖ τὸ	δὲ	πάσχει͵ ἀδύνατον μὴ μεταβάλλειν. Ἔτι
[1]	ἐπιβάλλει τῇ φυσικῇ φιλοσοφίᾳ· νῦν	(δὲ	περὶ τὰς αἰτίας τοῦ τὰ
[6]	τοῖς Περὶ φυτῶν διορισθήσεται· νῦν	δὲ	περὶ τῶν ἄλλων (ζῴων) εἴρηται
[3]	καὶ γίνεται ἢ φθείρεται. Τὸ	δὲ	περιέχον ἢ συμπράττει ἢ ἀντιπράττει·
[3]	εἰ ἀνάγκη περίττωμα ποιεῖν͵ τὸ	δὲ	περίττωμα ἐναντίον· ἐξ ἐναντίου γὰρ
[3]	γὰρ ἀεὶ ἡ μεταβολή͵ τὸ	δὲ	περίττωμα ὑπόλειμμα τοῦ προτέρου. Εἰ
[1]	φυτῶν τὰ μὲν ἐπέτειον τὰ	δὲ	πολυχρόνιον ἔχει τὴν ζωήν) ἔτι
[1]	πολυχρόνιον ἔχει τὴν ζωήν) ἔτι	δὲ	πότερον ταὐτὰ μακρόβια καὶ τὴν
[6]	μακροβιώτερα ὡς ἐπὶ τὸ πολύτούτων	δὲ	τὰ ἄνω μείζω ἢ τὰ
[4]	ὀστρακηρὰ καὶ τὰ μαλάκια) Ὅλως	δὲ	τὰ μακροβιώτατα ἐν τοῖς φυτοῖς
[6]	φυτῶν τὰ κεφαλοβαρῆ (μακροβιώτερα. Τοιαῦτα	δὲ	τὰ μὴ ἐπέτεια ἀλλὰ δενδρώδη·
[6]	γινόμενον· διὸ καὶ μακρόβια. Ἔοικε	δὲ	τὰ φυτὰ τοῖς ἐντόμοις͵ ὥσπερ
[6]	ἡ ἀρχὴ δυνάμει ἐνοῦσα. Συμβαίνει	δὲ	ταὐτὸ ἐπί τε τῶν ζῴων
[1]	βραχύτητος͵ ἐπισκεπτέον τὰς αἰτίας͵ ἀρχὴ	δὲ	τῆς σκέψεως ἀναγκαία πρῶτον ἐκ
[5]	ἁπλῶς͵ ἀλλ΄ ὅτι ὑδατώδη· τὸ	δὲ	τοιοῦτον ὑγρὸν εὔφθαρτον͵ ὅτι ψυχρὸν
[6]	ἑτέρων μειζόνων ζῴων. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ἐν	δὲ	τοῖς φυτοῖς ἐστι τὰ μακροβιώτατα͵
[5]	αἰτία καὶ τῆς ζωῆς. Ἐν	δὲ	τοῖς ψυχροῖς τόποις ὑδατωδέστερον τὸ
[1]	βραχυβιώτερα) καὶ τῶν τὸν αὐτὸν	δὲ	τόπον οἰκούντων διαφέρουσιν ὁμοίως τινὲς
[6]	εὐξήραντον ἔχουσι τὸ ὑγρόν. Περὶ	δὲ	τοῦ πολυχρόνιον εἶναι τὴν τῶν
[3]	ποῦ͵ κατὰ τόπον μεταβάλλει͵ εἰ	δὲ	τοῦ ποσοῦ͵ κατ΄ αὔξησιν καὶ
[1]	καὶ Βραχυβιότητος. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α' (Περὶ	δὲ	τοῦ τὰ μὲν εἶναι μακρόβια
[6]	τοῦ θήλεος τὸ ἄρρεν) ἐν	δὲ	τῷ ἄνω τὸ θερμόν͵ καὶ
[5]	τεθνηκός· φαίνεται γὰρ οὕτως. Ὕλη	δὲ	τῶν σωμάτων τοῖς ζῴοις ταῦτα͵
[5]	ἁπάντων ἐντεῦθεν ἄν τις θεωρήσειεν.	Δεῖ	γὰρ λαβεῖν ὅτι τὸ ζῷόν
[2]	πρὸς ἀλλήλους διαφοράν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β'	Δεῖ	δὴ λαβεῖν τί τὸ εὔφθαρτον
[5]	γίνεται σαπρόν. Οὐδ΄ αὖ ὀλίγον	δεῖ	εἶναι τὸ ὑγρόν· εὐξήραντον γὰρ
[6]	εἶναι τὴν τῶν δένδρων φύσιν	δεῖ	λαβεῖν τὴν αἰτίαν· ἔχει γὰρ
[5]	Ἀνάγκη τοίνυν γηράσκοντα ξηραίνεσθαι· διὸ	δεῖ	μὴ εὐξήραντον εἶναι τὸ ὑγρόν.
[5]	ποσὸν καὶ τὸ ποιόν͵ ὥστε	δεῖ	μὴ μόνον πλῆθος εἶναι ὑγροῦ͵
[3]	εἰρημένων· εἰ δὲ μή͵ ὑποθέσθαι	δεῖ	ὅτι ἔνεστί τι ἐνεργείᾳ ἐναντίον͵
[5]	δ΄ ἄλλον ἔχει χυμόν. Ἔτι	δεῖ	τὸ μέλλον εἶναι μὴ εὔφθαρτον
[2]	φθείρεται καὶ μὴ φθειρομένων τῶν	δεκτικῶν	ἀλλὰ σῳζομένων͵ οἷον ἀγνοίας μὲν
[6]	δὲ τὰ μὴ ἐπέτεια ἀλλὰ	δενδρώδη·	τὸ γὰρ ἄνω τοῦ φυτοῦ
[6]	τοῦ πολυχρόνιον εἶναι τὴν τῶν	δένδρων	φύσιν δεῖ λαβεῖν τὴν αἰτίαν·
[4]	οἷον ἄνθρωπος καὶ ἐλέφας. Καὶ	δὴ	καὶ τὰ μείζω ὡς ἐπὶ
[2]	ἀλλήλους διαφοράν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' Δεῖ	δὴ	λαβεῖν τί τὸ εὔφθαρτον ἐν
[1]	περὶ αὐτῶν. Οὐ γάρ ἐστι	δῆλον	πότερον ἕτερον ἢ τὸ αὐτὸ
[5]	τόποις͵ διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν	δι΄	ἥνπερ καὶ μείζω. Καὶ μάλιστ΄
[5]	ἢ ἐν τοῖς ψυχροῖς τόποις͵	διὰ	τὴν αὐτὴν αἰτίαν δι΄ ἥνπερ
[5]	καὶ εὔπηκτον. Καὶ τὸ ἄναιμον	διὰ	τὸ αὐτό͵ ἐὰν μὴ μεγέθει
[3]	ἐν ταῖς οὐσίαις ἐναντίων φθείρεται͵	διὰ	τὸ μηθενὸς ὑποκειμένου κατηγορεῖσθαι τὴν
[5]	ὅσα πονητικὰ τῶν ἀρρένων καὶ	διὰ	τὸν πόνον γηράσκει μᾶλλον· ξηραίνει
[6]	χωριζομένων συμβαίνει τοῦτο͵ ἐκεῖ δὲ	διὰ	τοῦ συνεχοῦς. Αἴτιον δ΄ ὅτι
[5]	εὔπηκτον μήτε εὐξήραντον ᾖ. Καὶ	διὰ	τοῦτο ἄνθρωπος μακρόβιον μᾶλλον ἐνίων
[5]	καὶ ἔτι ξηραίνει ἀπιόν. Καὶ	διὰ	τοῦτο ἡμίονος μακροβιώτερος καὶ ἵππου
[5]	ἔχειν ὑγρόν. Οὐ μόνον δὲ	διὰ	τοῦτο μακροβιώτερα· δύο γὰρ τὰ
[3]	ἢ συμπράττει ἢ ἀντιπράττει· καὶ	διὰ	τοῦτο μετατιθέμενα πολυχρονιώτερα μὲν γίνεται
[5]	εὐξήραντον εἶναι τὸ ὑγρόν. Καὶ	διὰ	τοῦτο τὰ λιπαρὰ ἄσηπτα· αἴτιον
[6]	τοῖς ἐντόμοις͵ ὥσπερ εἴρηται πρότερον·	διαιρούμενα	γὰρ ζῇ͵ καὶ δύο καὶ
[1]	σκέψεως ἀναγκαία πρῶτον ἐκ τοῦ	διαπορῆσαι	περὶ αὐτῶν. Οὐ γάρ ἐστι
[6]	ὑπάρχοντος γίνονται͵ καὶ οὕτως ἀεὶ	διατελεῖ	τὸ μὲν φθειρόμενον τὸ δὲ
[1]	Λέγω δὲ κατὰ γένος μὲν	διαφέρειν	οἷον ἄνθρωπον πρὸς ἵππον (μακροβιώτερον
[6]	τὸ δὲ γηράσκον͵ μικρόν τι	διαφέροντα	τοῦ εἶναι μακρόβια οὕτως ὥσπερ
[1]	τὸν αὐτὸν δὲ τόπον οἰκούντων	διαφέρουσιν	ὁμοίως τινὲς ταύτην τὴν πρὸς
[1]	τινὲς ταύτην τὴν πρὸς ἀλλήλους	διαφοράν.	~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' Δεῖ δὴ λαβεῖν
[1]	θεωρητέον. Ἔστι δ΄ ἔχοντα τὴν	διαφορὰν	ταύτην ὅλα τε πρὸς ὅλα
[1]	βραχύβιοι ἕτεροι καθ΄ ἑτέρους τόπους	διεστῶτες	(τὰ μὲν γὰρ ἐν τοῖς
[5]	γὰρ ζῴῳ τὸ λιπαρὸν γλυκύ·	διὸ	αἱ μέλιτται μακροβιώτεραι ἑτέρων μειζόνων
[6]	καὶ ῥίζαν καὶ καυλὸν δυνάμει.	Διὸ	ἀπὸ ταύτης ἀεὶ προέρχεται τὸ
[5]	ὑγρόν. Ἀνάγκη τοίνυν γηράσκοντα ξηραίνεσθαι·	διὸ	δεῖ μὴ εὐξήραντον εἶναι τὸ
[5]	τὸ ἐν τοῖς ζῴοις ἐστίν·	διὸ	εὔπηκτον͵ ὥστε τὰ μὲν οὐ
[3]	ἐνεργείᾳ ἐναντίον͵ καὶ περίττωμα γίνεται.	(Διὸ	ἡ ἐλάττων φλὸξ κατακαίεται ὑπὸ
[6]	μὲν φθειρόμενον τὸ δὲ γινόμενον·	διὸ	καὶ μακρόβια. Ἔοικε δὲ τὰ
[6]	εἶτ΄ ἔχει λιπαρότητα καὶ γλισχρότητα͵	διὸ	καὶ ξηρὰ καὶ γεώδη ὄντα
[2]	ὑγίεια ἡ ἐν τοῖς ζῴοις.	Διὸ	καὶ περὶ ψυχῆς λογίσαιτ΄ ἄν
[5]	εὐξήραντον γὰρ καὶ τὸ ὀλίγον.	Διὸ	καὶ τὰ μεγάλα καὶ ζῷα
[5]	τῆς φύσεως ἡ δὲ μορίου.	Διὸ	καὶ τὰ ὀχευτικὰ καὶ πολύσπερμα
[5]	ἐὰν ὀχευτικὰ ᾖ τὰ ἄρρενα·	διὸ	οἱ στρουθοὶ οἱ ἄρρενες βραχυβιώτεροι
[5]	τῶν τὴν φύσιν ψυχρῶν ζῴων·	διὸ	οἵ τ΄ ὄφεις καὶ αἱ
[3]	ταύτην ἡ πολλὴ φλὸξ ταχύ.	Διὸ	πάντα ἀεὶ ἐν κινήσει ἐστί͵
[6]	γὰρ ἀεὶ τὰ φυτὰ γίνεται·	διὸ	πολυχρόνια. Ἀεὶ γὰρ ἕτεροι οἱ
[6]	ζωῆς καὶ θανάτου· τούτων γὰρ	διορισθέντων	τέλος ἂν ἡ περὶ τῶν
[6]	αὑτὰ ἐν τοῖς Περὶ φυτῶν	διορισθήσεται·	νῦν δὲ περὶ τῶν ἄλλων
[6]	ἔχει καὶ ῥίζαν καὶ καυλὸν	δυνάμει.	Διὸ ἀπὸ ταύτης ἀεὶ προέρχεται
[6]	ὅτι ἐνυπάρχει πάντῃ ἡ ἀρχὴ	δυνάμει	ἐνοῦσα. Συμβαίνει δὲ ταὐτὸ ἐπί
[2]	συγγενῆ͵ οὐκ ἔχοντα τὴν αὐτὴν	δύναμιν͵	τυγχάνει γενέσεως καὶ φθορᾶς αἴτια
[5]	ἐναντία γὰρ ἡ τοῦ περιττώματος	δύναμις	καὶ φθαρτικὴ ἡ μὲν τῆς
[6]	Ἡ δ΄ ἐν τῷ φυτῷ	δύναται·	πανταχῇ γὰρ ἔχει καὶ ῥίζαν
[6]	οὐ γὰρ ἔχει ὄργανα͵ οὐδὲ	δύναται	ποιεῖν αὐτὰ ἡ ἀρχὴ ἡ
[6]	ζῆν ἦλθεν͵ πολὺν δ΄ οὐ	δύναται	χρόνον· οὐ γὰρ ἔχει ὄργανα͵
[5]	μόνον δὲ διὰ τοῦτο μακροβιώτερα·	δύο	γὰρ τὰ αἴτια͵ τό τε
[6]	πρότερον· διαιρούμενα γὰρ ζῇ͵ καὶ	δύο	καὶ πολλὰ γίνεται ἐξ ἑνός.

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 12/11/2009