HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Opuscules. De la longévité et de la brièveté de la vie (texte complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


τ  =  48 formes différentes pour 340 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chapitre
[5]   φύσιν ψυχρῶν ζῴων· διὸ οἵ  τ΄   ὄφεις καὶ αἱ σαῦραι καὶ
[5]   διὰ τοῦτο μακροβιώτερα· δύο γὰρ  τὰ   αἴτια͵ τό τε ποσὸν καὶ
[4]   γὰρ πολυχρονιώτερον ἐνίων ἐναίμων) οὔτε  τὰ   ἄναιμα (τὰ γὰρ μαλάκια ἐπέτεια
[6]   ὡς ἐπὶ τὸ πολύτούτων δὲ  τὰ   ἄνω μείζω τὰ κάτω
[6]   τοῦ εἶναι μακρόβια οὕτως ὥσπερ  τὰ   ἀποφυτευόμενα. Καὶ γὰρ ἐν τῇ
[5]   τῶν ἀρρένων͵ ἐὰν ὀχευτικὰ  τὰ   ἄρρενα· διὸ οἱ στρουθοὶ οἱ
[6]   Ἔν τε γὰρ τοῖς ζῴοις  τὰ   ἄρρενα μακροβιώτερα ὡς ἐπὶ τὸ
[5]   ὡς ἐπὶ τὸ πᾶν εἰπεῖν  τὰ   ἄρρενα τῶν θηλειῶν μακροβιώτερα· αἴτιον
[4]   ἐνίων ἐναίμων) οὔτε τὰ ἄναιμα  (τὰ   γὰρ μαλάκια ἐπέτεια μέν͵ ἄναιμα
[5]   ζῷον τὸ ἄρρεν τοῦ θήλεος.  Τὰ   δ΄ αὐτὰ ἐν τοῖς ἀλεεινοῖς
[1]   τοῖς θερμοῖς τῶν ἐθνῶν μακροβιώτερα͵  τὰ   δ΄ ἐν τοῖς ψυχροῖς βραχυβιώτερα)
[6]   καὶ πολλὰ γίνεται ἐξ ἑνός.  Τὰ   δ΄ ἔντομα μέχρι μὲν τοῦ
[5]   τὴν ὕλην ἐν ἐστιν.  Τὰ   δ΄ ἔνυδρα τῶν πεζῶν ἧττον
[6]   καὶ κεφαλὴ ῥίζα ἐστί͵  τὰ   δ΄ ἐπέτεια ἐπὶ τὰ κάτω
[1]   τοῦ τὰ μὲν εἶναι μακρόβια  τὰ   δὲ βραχύβια͵ καθάπερ εἴρηται πρότερον͵
[1]   τοῦ τὰ μὲν εἶναι μακρόβια  τὰ   δὲ βραχύβια (καὶ γὰρ τῶν
[1]   μὲν εἶναι μακρόβια τῶν ζῴων  τὰ   δὲ βραχύβια͵ καὶ περὶ ζωῆς
[5]   τὰ ἔνυδρα ἐν τῇ θαλάττῃ͵  τὰ   δὲ γίνεται μέν͵ ἐλάττω δὲ
[1]   τῶν φυτῶν τὰ μὲν ἐπέτειον  τὰ   δὲ πολυχρόνιον ἔχει τὴν ζωήν)
[4]   ἐπέτεια μέν͵ ἄναιμα δέ) οὔτε  τὰ   ἐν τῇ γῇ (καὶ γὰρ
[4]   ἔστι καὶ ζῷα πεζά) οὔτε  τὰ   ἐν τῇ θαλάττῃ (καὶ γὰρ
[4]   γὰρ ἔνια τῶν φυτῶν) οὔτε  τὰ   ἔναιμα (μέλιττα γὰρ πολυχρονιώτερον ἐνίων
[6]   πρὸς τὰ ζῷα͵ πλὴν πρὸς  τὰ   ἔντομα. Νέα γὰρ ἀεὶ τὰ
[5]   πεζὰ ἐν τῇ γῇ οὔτε  τὰ   ἔνυδρα ἐν τῇ θαλάττῃ͵ τὰ
[6]   αἰτίαν· ἔχει γὰρ ἰδίαν πρὸς  τὰ   ζῷα͵ πλὴν πρὸς τὰ ἔντομα.
[5]   λαμβάνοντα καὶ τὰ φυτὰ καὶ  τὰ   ζῷα φθείρεται· συντήκει γὰρ αὐτὰ
[5]   ὄνου͵ ἐξ ὧν ἐγένετο͵ καὶ  τὰ   θήλεα τῶν ἀρρένων͵ ἐὰν ὀχευτικὰ
[6]   ἐστί͵ τὰ δ΄ ἐπέτεια ἐπὶ  τὰ   κάτω καὶ τὸν καρπὸν λαμβάνει
[6]   δὲ τὰ ἄνω μείζω  τὰ   κάτω (νανωδέστερον γὰρ τοῦ θήλεος
[6]   ἐν τῷ κάτωκαὶ τῶν φυτῶν  τὰ   κεφαλοβαρῆ (μακροβιώτερα. Τοιαῦτα δὲ τὰ
[5]   μᾶλλον ἐνίων μειζόνων· μακροβιώτερα γὰρ  τὰ   λειπόμενα τῷ πλήθει τοῦ (ὑγροῦ͵
[5]   τὸ ὑγρόν. Καὶ διὰ τοῦτο  τὰ   λιπαρὰ ἄσηπτα· αἴτιον δ΄ ὅτι
[4]   καὶ τὰ μαλάκια) Ὅλως δὲ  τὰ   μακροβιώτατα ἐν τοῖς φυτοῖς ἐστιν͵
[6]   Ἐν δὲ τοῖς φυτοῖς ἐστι  τὰ   μακροβιώτατα͵ καὶ μᾶλλον ἐν
[4]   ἐν τοῖς ἐναίμοις καὶ πεζοῖς  τὰ   μακροβιώτατα τῶν ζῴων ἐστίν͵ οἷον
[4]   βραχύβια καὶ τὰ ὀστρακηρὰ καὶ  τὰ   μαλάκια) Ὅλως δὲ τὰ μακροβιώτατα
[5]   καὶ τὸ ὀλίγον. Διὸ καὶ  τὰ   μεγάλα καὶ ζῷα καὶ φυτὰ
[4]   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ' (Ἔστι δ΄ οὔτε  τὰ   μέγιστα ἀφθαρτότερα (ἵππος γὰρ ἀνθρώπου
[5]   καθάπερ ἐλέχθη πρότερον· εὔλογον γὰρ  τὰ   μείζω πλέον ἔχειν ὑγρόν. Οὐ
[4]   καὶ ἐλέφας. Καὶ δὴ καὶ  τὰ   μείζω ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ
[1]   ἕτεροι καθ΄ ἑτέρους τόπους διεστῶτες  (τὰ   μὲν γὰρ ἐν τοῖς θερμοῖς
[1]   (δὲ περὶ τὰς αἰτίας τοῦ  τὰ   μὲν εἶναι μακρόβια τὰ δὲ
[1]   τοῖς ζῴοις καὶ φυτοῖς τοῦ  τὰ   μὲν εἶναι μακρόβια τὰ δὲ
[1]   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α' (Περὶ δὲ τοῦ  τὰ   μὲν εἶναι μακρόβια τῶν ζῴων
[1]   βραχύβια (καὶ γὰρ τῶν φυτῶν  τὰ   μὲν ἐπέτειον τὰ δὲ πολυχρόνιον
[5]   ζῴοις ἐστίν· διὸ εὔπηκτον͵ ὥστε  τὰ   μὲν οὐ γίνεται ὅλως τῶν
[3]   ἔστι τὸ ἐναντίον. Φθείρεται γὰρ  τὰ   μὲν ὑπάρχοντα τοῖς ἐναντίοις κατὰ
[6]   τὰ κεφαλοβαρῆ (μακροβιώτερα. Τοιαῦτα δὲ  τὰ   μὴ ἐπέτεια ἀλλὰ δενδρώδη· τὸ
[4]   (ἵππος γὰρ ἀνθρώπου βραχυβιώτερον) οὔτε  τὰ   μικρά (ἐπέτεια γὰρ τὰ πολλὰ
[1]   κατ΄ ἐνίας μὲν νόσους ἐπαλλάττει  τὰ   νοσώδη τὴν φύσιν σώματα τοῖς
[4]   (καὶ γὰρ ἐκεῖ βραχύβια καὶ  τὰ   ὀστρακηρὰ καὶ τὰ μαλάκια) Ὅλως
[5]   ἐν τῇ θαλάττῃ τῇ ἐρυθρᾷ  τὰ   ὀστρακόδερμα· τῆς τε γὰρ αὐξήσεως
[5]   δὲ μορίου. Διὸ καὶ  τὰ   ὀχευτικὰ καὶ πολύσπερμα γηράσκει ταχύ·
[3]   εὐθὺ λευκόν· ἔσται γὰρ  τὰ   πάθη κεχωρισμένα. Εἰ οὖν͵ ὅταν
[5]   πρὸς τὴν ἄρκτον τόποις͵ οὔτε  τὰ   πεζὰ ἐν τῇ γῇ οὔτε
[4]   οὔτε τὰ μικρά (ἐπέτεια γὰρ  τὰ   πολλὰ τῶν ἐντόμων) οὔτε τὰ
[2]   Πῦρ γὰρ καὶ ὕδωρ καὶ  τὰ   τούτοις συγγενῆ͵ οὐκ ἔχοντα τὴν
[5]   ὄφεις καὶ αἱ σαῦραι καὶ  τὰ   φολιδωτὰ μεγάλα ἐν τοῖς θερμοῖς
[6]   τὰ ἔντομα. Νέα γὰρ ἀεὶ  τὰ   φυτὰ γίνεται· διὸ πολυχρόνια. Ἀεὶ
[5]   Τροφὴν δὲ μὴ λαμβάνοντα καὶ  τὰ   φυτὰ καὶ τὰ ζῷα φθείρεται·
[4]   τὰ πολλὰ τῶν ἐντόμων) οὔτε  τὰ   φυτὰ ὅλως τῶν ζῴων (ἐπέτεια
[6]   διὸ καὶ μακρόβια. Ἔοικε δὲ  τὰ   φυτὰ τοῖς ἐντόμοις͵ ὥσπερ εἴρηται
[3]   συμβεβηκὸς δ΄ οὐθὲν τῶν ἐν  ταῖς   οὐσίαις ἐναντίων φθείρεται͵ διὰ τὸ
[5]   ἀέρος͵ δ΄ ἀὴρ πρὸς  τἆλλα   πῦρ͵ πῦρ δ΄ οὐ γίνεται
[3]   τῷ ἐκεῖνα φθείρεσθαι (ἀναιρεῖται γὰρ  τἀναντία   ὑπ΄ ἀλλήλων) κατὰ συμβεβηκὸς δ΄
[1]   ὅλως μήκους καὶ βραχύτητος͵ ἐπισκεπτέον  τὰς   αἰτίας͵ ἀρχὴ δὲ τῆς σκέψεως
[1]   φυσικῇ φιλοσοφίᾳ· νῦν (δὲ περὶ  τὰς   αἰτίας τοῦ τὰ μὲν εἶναι
[2]   ἀγνοίᾳ͵ καὶ ὑγιείᾳ καὶ νόσῳ·  ταῦτα   γὰρ φθείρεται καὶ μὴ φθειρομένων
[5]   δὲ τῶν σωμάτων τοῖς ζῴοις  ταῦτα͵   τὸ θερμὸν καὶ τὸ ψυχρόν͵
[1]   τὴν ζωήν) ἔτι δὲ πότερον  ταὐτὰ   μακρόβια καὶ τὴν φύσιν ὑγιεινὰ
[6]   τρόπον τινὰ φαίη ἄν τις  ταὐτὰ   συμβαίνειν· μόριον γάρ τι τὸ
[3]   πολλῷ χρόνῳ ἀναλίσκει͵ τὸν καπνόν͵  ταύτην   πολλὴ φλὸξ ταχύ. Διὸ
[1]   Ἔστι δ΄ ἔχοντα τὴν διαφορὰν  ταύτην   ὅλα τε πρὸς ὅλα γένη
[1]   τόπον οἰκούντων διαφέρουσιν ὁμοίως τινὲς  ταύτην   τὴν πρὸς ἀλλήλους διαφοράν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
[6]   καὶ καυλὸν δυνάμει. Διὸ ἀπὸ  ταύτης   ἀεὶ προέρχεται τὸ μὲν νέον
[6]   ἀρχὴ δυνάμει ἐνοῦσα. Συμβαίνει δὲ  ταὐτὸ   ἐπί τε τῶν ζῴων καὶ
[3]   καπνόν͵ ταύτην πολλὴ φλὸξ  ταχύ.   Διὸ πάντα ἀεὶ ἐν κινήσει
[5]   τὰ ὀχευτικὰ καὶ πολύσπερμα γηράσκει  ταχύ·   τὸ γὰρ σπέρμα περίττωμα͵ καὶ
[5]   τῇ ἐρυθρᾷ τὰ ὀστρακόδερμα· τῆς  τε   γὰρ αὐξήσεως θερμὴ ὑγρότης
[6]   τῶν ζῴων καὶ φυτῶν. Ἔν  τε   γὰρ τοῖς ζῴοις τὰ ἄρρενα
[6]   (ζῴων) εἴρηται τὸ αἴτιον περί  τε   μεγέθους ζωῆς καὶ βραχυβιότητος. Λοιπὸν
[5]   λιπαρόν͵ ἅμα ποιεῖ τό  τε   μὴ εὐξήραντον καὶ τὸ μὴ
[6]   Λοιπὸν δ΄ ἡμῖν θεωρῆσαι περί  τε   νεότητος καὶ γήρως καὶ ζωῆς
[5]   δύο γὰρ τὰ αἴτια͵ τό  τε   ποσὸν καὶ τὸ ποιόν͵ ὥστε
[1]   ἔχοντα τὴν διαφορὰν ταύτην ὅλα  τε   πρὸς ὅλα γένη καὶ τῶν
[6]   ἐνοῦσα. Συμβαίνει δὲ ταὐτὸ ἐπί  τε   τῶν ζῴων καὶ φυτῶν. Ἔν
[5]   ξηρὸν καὶ ψυχρόν͵ καὶ τὸ  τεθνηκός·   φαίνεται γὰρ οὕτως. Ὕλη δὲ
[6]   καὶ θανάτου· τούτων γὰρ διορισθέντων  τέλος   ἂν περὶ τῶν ζῴων
[6]   τὰ ἀποφυτευόμενα. Καὶ γὰρ ἐν  τῇ   ἀποφυτείᾳ τρόπον τινὰ φαίη ἄν
[6]   τὸ ἀποφυτευθέν. Ἐν μὲν οὖν  τῇ   ἀποφυτείᾳ χωριζομένων συμβαίνει τοῦτο͵ ἐκεῖ
[4]   ἄναιμα δέ) οὔτε τὰ ἐν  τῇ   γῇ (καὶ γὰρ φυτὰ ἐπέτεια
[5]   τόποις͵ οὔτε τὰ πεζὰ ἐν  τῇ   γῇ οὔτε τὰ ἔνυδρα ἐν
[3]   τοῦτο τῇ μὲν ἀληθές ἐστι  τῇ   δ΄ οὔ; ἀδύνατον γὰρ τῷ
[5]   τόποις͵ καὶ ἐν τῇ θαλάττῃ  τῇ   ἐρυθρᾷ τὰ ὀστρακόδερμα· τῆς τε
[4]   ζῷα πεζά) οὔτε τὰ ἐν  τῇ   θαλάττῃ (καὶ γὰρ ἐκεῖ βραχύβια
[5]   γῇ οὔτε τὰ ἔνυδρα ἐν  τῇ   θαλάττῃ͵ τὰ δὲ γίνεται μέν͵
[5]   τοῖς θερμοῖς τόποις͵ καὶ ἐν  τῇ   θαλάττῃ τῇ ἐρυθρᾷ τὰ ὀστρακόδερμα·
[3]   ὅλως ἐνταῦθα; τοῦτο  τῇ   μὲν ἀληθές ἐστι τῇ δ΄
[1]   νόσου καὶ ὑγιείας͵ ὅσον ἐπιβάλλει  τῇ   φυσικῇ φιλοσοφίᾳ· νῦν (δὲ περὶ
[6]   τῶν δένδρων φύσιν δεῖ λαβεῖν  τὴν   αἰτίαν· ἔχει γὰρ ἰδίαν πρὸς
[5]   ἀναίμων ἐν τοῖς πρὸς  τὴν   ἄρκτον τόποις͵ οὔτε τὰ πεζὰ
[6]   κάτω καὶ τὸν καρπὸν λαμβάνει  τὴν   αὔξησιν. Ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων
[5]   βραχυβιώτερα· ἀφαιρεῖται γὰρ πάγος  τὴν   αὔξησιν. Τροφὴν δὲ μὴ λαμβάνοντα
[5]   ἐν τοῖς ψυχροῖς τόποις͵ διὰ  τὴν   αὐτὴν αἰτίαν δι΄ ἥνπερ καὶ
[2]   τὰ τούτοις συγγενῆ͵ οὐκ ἔχοντα  τὴν   αὐτὴν δύναμιν͵ τυγχάνει γενέσεως καὶ
[5]   καὶ τοῖς εἰρημένοις. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε'  Τὴν   δ΄ αἰτίαν περὶ τούτων ἁπάντων
[1]   πρότερον͵ θεωρητέον. Ἔστι δ΄ ἔχοντα  τὴν   διαφορὰν ταύτην ὅλα τε πρὸς
[1]   ἐπέτειον τὰ δὲ πολυχρόνιον ἔχει  τὴν   ζωήν) ἔτι δὲ πότερον ταὐτὰ
[5]   πολλὴ φλὸξ κατακαίει καὶ φθείρει  τὴν   ὀλίγην τῷ τὴν τροφὴν ἀναλίσκειν͵
[3]   διὰ τὸ μηθενὸς ὑποκειμένου κατηγορεῖσθαι  τὴν   οὐσίαν. Ὥσθ΄ μὴ ἔστιν
[1]   οἰκούντων διαφέρουσιν ὁμοίως τινὲς ταύτην  τὴν   πρὸς ἀλλήλους διαφοράν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β'
[2]   οὖσα͵ ἄλλως ἂν ἔχοι πρὸς  τὴν   τοῦ σώματος κοινωνίαν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ'
[5]   καὶ φθείρει τὴν ὀλίγην τῷ  τὴν   τροφὴν ἀναλίσκειν͵ οὕτω τὸ φυσικὸν
[6]   Περὶ δὲ τοῦ πολυχρόνιον εἶναι  τὴν   τῶν δένδρων φύσιν δεῖ λαβεῖν
[5]   τὸ πρῶτον πεπτικὸν ὄν͵ ἀναλίσκει  τὴν   ὕλην ἐν ἐστιν. Τὰ
[2]   αὐτῆς καὶ ἄλλη φθορὰ παρὰ  τὴν   φθορὰν ἣν φθείρεται φθειρομένου τοῦ
[1]   μὲν νόσους ἐπαλλάττει τὰ νοσώδη  τὴν   φύσιν σώματα τοῖς βραχυβίοις͵ κατ΄
[1]   δὲ πότερον ταὐτὰ μακρόβια καὶ  τὴν   φύσιν ὑγιεινὰ τῶν φύσει συνεστώτων͵
[5]   μάλιστ΄ ἐπίδηλον τὸ μέγεθος τῶν  τὴν   φύσιν ψυχρῶν ζῴων· διὸ οἵ
[5]   θερμὴ ὑγρότης αἰτία καὶ  τῆς   ζωῆς. Ἐν δὲ τοῖς ψυχροῖς
[3]   ἐλάττων φλὸξ κατακαίεται ὑπὸ  τῆς   πολλῆς κατὰ συμβεβηκός͵ ὅτι
[1]   ἐπισκεπτέον τὰς αἰτίας͵ ἀρχὴ δὲ  τῆς   σκέψεως ἀναγκαία πρῶτον ἐκ τοῦ
[5]   θαλάττῃ τῇ ἐρυθρᾷ τὰ ὀστρακόδερμα·  τῆς   τε γὰρ αὐξήσεως θερμὴ
[2]   τούτων ὄντα καὶ συνεστῶτα μετέχειν  τῆς   τούτων φύσεως εὔλογον͵ ὅσα μὴ
[3]   πολυχρονιώτερα μὲν γίνεται καὶ ὀλιγοχρονιώτερα  τῆς   φύσεως͵ ἀίδια δ΄ οὐδαμοῦ͵ ὅσοις
[5]   δύναμις καὶ φθαρτικὴ μὲν  τῆς   φύσεως δὲ μορίου. Διὸ
[3]   ἔστιν͵ ἀδύνατον ἂν εἴη φθαρῆναι·  τί   γὰρ ἔσται τὸ φθεροῦν͵ εἴπερ
[6]   νέον τὸ δὲ γηράσκον͵ μικρόν  τι   διαφέροντα τοῦ εἶναι μακρόβια οὕτως
[3]   μή͵ ὑποθέσθαι δεῖ ὅτι ἔνεστί  τι   ἐνεργείᾳ ἐναντίον͵ καὶ περίττωμα γίνεται.
[6]   τις ταὐτὰ συμβαίνειν· μόριον γάρ  τι   τὸ ἀποφυτευθέν. Ἐν μὲν οὖν
[2]   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' Δεῖ δὴ λαβεῖν  τί   τὸ εὔφθαρτον ἐν τοῖς φύσει
[2]   ἐν τοῖς φύσει συνεστῶσι καὶ  τί   τὸ οὐκ εὔφθαρτον. Πῦρ γὰρ
[6]   γὰρ ἐν τῇ ἀποφυτείᾳ τρόπον  τινὰ   φαίη ἄν τις ταὐτὰ συμβαίνειν·
[1]   δὲ τόπον οἰκούντων διαφέρουσιν ὁμοίως  τινὲς   ταύτην τὴν πρὸς ἀλλήλους διαφοράν.
[3]   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ' (Ἴσως δ΄ ἄν  τις   ἀπορήσειεν εὐλόγως͵ ἆρ΄ ἔστιν οὗ
[2]   ψυχὴ ἐν σώματι͵ εἴη ἄν  τις   αὐτῆς καὶ ἄλλη φθορὰ παρὰ
[2]   καὶ περὶ ψυχῆς λογίσαιτ΄ ἄν  τις   ἐκ τούτων· εἰ γάρ ἐστι
[5]   περὶ τούτων ἁπάντων ἐντεῦθεν ἄν  τις   θεωρήσειεν. Δεῖ γὰρ λαβεῖν ὅτι
[6]   ἀποφυτείᾳ τρόπον τινὰ φαίη ἄν  τις   ταὐτὰ συμβαίνειν· μόριον γάρ τι
[6]   περὶ τῶν ἄλλων (ζῴων) εἴρηται  τὸ   αἴτιον περί τε μεγέθους ζωῆς
[5]   ὅτι ψυχρὸν καὶ εὔπηκτον. Καὶ  τὸ   ἄναιμον διὰ τὸ αὐτό͵ ἐὰν
[6]   ταὐτὰ συμβαίνειν· μόριον γάρ τι  τὸ   ἀποφυτευθέν. Ἐν μὲν οὖν τῇ
[6]   κάτω (νανωδέστερον γὰρ τοῦ θήλεος  τὸ   ἄρρεν) ἐν δὲ τῷ ἄνω
[5]   αἴτιον δ΄ ὅτι θερμότερον ζῷον  τὸ   ἄρρεν τοῦ θήλεος. Τὰ δ΄
[1]   ἐστι δῆλον πότερον ἕτερον  τὸ   αὐτὸ αἴτιον πᾶσι τοῖς ζῴοις
[5]   εὔπηκτον. Καὶ τὸ ἄναιμον διὰ  τὸ   αὐτό͵ ἐὰν μὴ μεγέθει ἀπαμύνηται·
[1]   φύσει συνεστώτων͵ κεχώρισται (καὶ)  τὸ   βραχύβιον καὶ τὸ νοσῶδες͵
[6]   τὰ μὴ ἐπέτεια ἀλλὰ δενδρώδη·  τὸ   γὰρ ἄνω τοῦ φυτοῦ καὶ
[5]   ὀχευτικὰ καὶ πολύσπερμα γηράσκει ταχύ·  τὸ   γὰρ σπέρμα περίττωμα͵ καὶ ἔτι
[5]   μᾶλλον· ξηραίνει γὰρ πόνος͵  τὸ   δὲ γῆρας ξηρόν ἐστιν. Φύσει
[5]   θερμόν͵ καὶ τὸ ζῆν τοιοῦτον͵  τὸ   δὲ γῆρας ξηρὸν καὶ ψυχρόν͵
[6]   ἀεὶ προέρχεται τὸ μὲν νέον  τὸ   δὲ γηράσκον͵ μικρόν τι διαφέροντα
[6]   ἀεὶ διατελεῖ τὸ μὲν φθειρόμενον  τὸ   δὲ γινόμενον· διὸ καὶ μακρόβια.
[3]   παθητικόν͵ ἀεὶ τὸ μὲν ποιεῖ  τὸ   δὲ πάσχει͵ ἀδύνατον μὴ μεταβάλλειν.
[3]   ἐστί͵ καὶ γίνεται φθείρεται.  Τὸ   δὲ περιέχον συμπράττει
[3]   καὶ εἰ ἀνάγκη περίττωμα ποιεῖν͵  τὸ   δὲ περίττωμα ἐναντίον· ἐξ ἐναντίου
[3]   ἐναντίου γὰρ ἀεὶ μεταβολή͵  τὸ   δὲ περίττωμα ὑπόλειμμα τοῦ προτέρου.
[5]   (ὑγρὰ ἁπλῶς͵ ἀλλ΄ ὅτι ὑδατώδη·  τὸ   δὲ τοιοῦτον ὑγρὸν εὔφθαρτον͵ ὅτι
[5]   ψυχροῖς τόποις ὑδατωδέστερον τὸ ὑγρὸν  τὸ   ἐν τοῖς ζῴοις ἐστίν· διὸ
[3]   ἔστιν· εὐθὺς γὰρ ὕλη  τὸ   ἐναντίον ἔχει͵ ὥστ΄ εἰ μὲν
[3]   ὕλην ἔχοντι μὴ ὑπάρχειν πως  τὸ   ἐναντίον. Παντὶ μὲν γὰρ ἐνεῖναι
[3]   πῦρ ἄνω͵ οὗ μὴ ἔστι  τὸ   ἐναντίον. Φθείρεται γὰρ τὰ μὲν
[3]   προτέρου. Εἰ δὲ πᾶν ἐξελαύνει  τὸ   ἐνεργείᾳ ἐναντίον͵ κἂν ἐνταῦθ΄ ἄφθαρτον
[3]   γὰρ ἐνεῖναι τὸ θερμὸν  τὸ   εὐθὺ ἐνδέχεται͵ πᾶν δ΄ εἶναι
[2]   Β' Δεῖ δὴ λαβεῖν τί  τὸ   εὔφθαρτον ἐν τοῖς φύσει συνεστῶσι
[5]   φύσει ὑγρὸν καὶ θερμόν͵ καὶ  τὸ   ζῆν τοιοῦτον͵ τὸ δὲ γῆρας
[5]   θεωρήσειεν. Δεῖ γὰρ λαβεῖν ὅτι  τὸ   ζῷόν ἐστι φύσει ὑγρὸν καὶ
[3]   ἐναντίον. Παντὶ μὲν γὰρ ἐνεῖναι  τὸ   θερμὸν τὸ εὐθὺ ἐνδέχεται͵
[6]   ἄρρεν) ἐν δὲ τῷ ἄνω  τὸ   θερμόν͵ καὶ τὸ ψυχρὸν ἐν
[5]   τῶν σωμάτων τοῖς ζῴοις ταῦτα͵  τὸ   θερμὸν καὶ τὸ ψυχρόν͵ καὶ
[5]   ποσόν. Ἔστι δ΄ ἐνίοις μὲν  τὸ   θερμὸν τὸ λιπαρόν͵ ἅμα
[5]   γλυκὺ ἔχει. Ἐν γὰρ ζῴῳ  τὸ   λιπαρὸν γλυκύ· διὸ αἱ μέλιτται
[5]   δ΄ ἐνίοις μὲν τὸ θερμὸν  τὸ   λιπαρόν͵ ἅμα ποιεῖ τό
[5]   καὶ μείζω. Καὶ μάλιστ΄ ἐπίδηλον  τὸ   μέγεθος τῶν τὴν φύσιν ψυχρῶν
[5]   ἄλλον ἔχει χυμόν. Ἔτι δεῖ  τὸ   μέλλον εἶναι μὴ εὔφθαρτον μὴ
[6]   Διὸ ἀπὸ ταύτης ἀεὶ προέρχεται  τὸ   μὲν νέον τὸ δὲ γηράσκον͵
[3]   ποιητικὸν καὶ τὸ παθητικόν͵ ἀεὶ  τὸ   μὲν ποιεῖ τὸ δὲ πάσχει͵
[6]   γίνονται͵ καὶ οὕτως ἀεὶ διατελεῖ  τὸ   μὲν φθειρόμενον τὸ δὲ γινόμενον·
[5]   τό τε μὴ εὐξήραντον καὶ  τὸ   μὴ εὔψυκτον· ἐνίοις δ΄ ἄλλον
[3]   ταῖς οὐσίαις ἐναντίων φθείρεται͵ διὰ  τὸ   μηθενὸς ὑποκειμένου κατηγορεῖσθαι τὴν οὐσίαν.
[1]   κεχώρισται (καὶ) τὸ βραχύβιον καὶ  τὸ   νοσῶδες͵ κατ΄ ἐνίας μὲν
[5]   θερμὸν καὶ τὸ ψυχρόν͵ καὶ  τὸ   ξηρὸν καὶ τὸ ὑγρόν. Ἀνάγκη
[5]   τὸ ὑγρόν· εὐξήραντον γὰρ καὶ  τὸ   ὀλίγον. Διὸ καὶ τὰ μεγάλα
[2]   τοῖς φύσει συνεστῶσι καὶ τί  τὸ   οὐκ εὔφθαρτον. Πῦρ γὰρ καὶ
[3]   ἅμα τὸ ποιητικὸν καὶ  τὸ   παθητικόν͵ ἀεὶ τὸ μὲν ποιεῖ
[5]   Φύσει δὲ καὶ ὡς ἐπὶ  τὸ   πᾶν εἰπεῖν τὰ ἄρρενα τῶν
[3]   Εἰ οὖν͵ ὅταν ἅμα  τὸ   ποιητικὸν καὶ τὸ παθητικόν͵ ἀεὶ
[5]   ἐὰν πλείονι λόγῳ ὑπερέχῃ κατὰ  τὸ   ποιὸν λείπεται κατὰ τὸ
[5]   αἴτια͵ τό τε ποσὸν καὶ  τὸ   ποιόν͵ ὥστε δεῖ μὴ μόνον
[4]   καὶ τὰ μείζω ὡς ἐπὶ  τὸ   πολὺ εἰπεῖν τῶν ἐλαττόνων μακροβιώτερα·
[6]   τὰ ἄρρενα μακροβιώτερα ὡς ἐπὶ  τὸ   πολύτούτων δὲ τὰ ἄνω μείζω
[5]   τὸ ποιὸν λείπεται κατὰ  τὸ   ποσόν. Ἔστι δ΄ ἐνίοις μὲν
[5]   ἀναλίσκειν͵ οὕτω τὸ φυσικὸν θερμόν͵  τὸ   πρῶτον πεπτικὸν ὄν͵ ἀναλίσκει τὴν
[3]   ἄφθαρτον ἔσται τὸ φθαρτόν͵ οἷον  τὸ   πῦρ ἄνω͵ οὗ μὴ ἔστι
[6]   ἅμα͵ ἀλλ΄ ὁτὲ μὲν μόνον  τὸ   στέλεχος καὶ οἱ κλάδοι ἀπώλοντο͵
[5]   τὸ λιπαρόν͵ ἅμα ποιεῖ  τό   τε μὴ εὐξήραντον καὶ τὸ
[5]   μακροβιώτερα· δύο γὰρ τὰ αἴτια͵  τό   τε ποσὸν καὶ τὸ ποιόν͵
[5]   γῆρας ξηρὸν καὶ ψυχρόν͵ καὶ  τὸ   τεθνηκός· φαίνεται γὰρ οὕτως. Ὕλη
[5]   μὴ περιττωματικὸν εἶναι. Ἀναιρεῖ γὰρ  τὸ   τοιοῦτον νόσῳ φύσει·
[1]   ἄνθρωπον πρὸς ἵππον (μακροβιώτερον γὰρ  τὸ   τῶν ἀνθρώπων γένος τὸ
[1]   τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος  τὸ   τῶν ἵππων) κατ΄ εἶδος δ΄
[5]   ψυχρόν͵ καὶ τὸ ξηρὸν καὶ  τὸ   ὑγρόν. Ἀνάγκη τοίνυν γηράσκοντα ξηραίνεσθαι·
[5]   Οὐδ΄ αὖ ὀλίγον δεῖ εἶναι  τὸ   ὑγρόν· εὐξήραντον γὰρ καὶ τὸ
[5]   διὸ δεῖ μὴ εὐξήραντον εἶναι  τὸ   ὑγρόν. Καὶ διὰ τοῦτο τὰ
[6]   ὄντα ὅμως οὐκ εὐξήραντον ἔχουσι  τὸ   ὑγρόν. Περὶ δὲ τοῦ πολυχρόνιον
[5]   δὲ τοῖς ψυχροῖς τόποις ὑδατωδέστερον  τὸ   ὑγρὸν τὸ ἐν τοῖς ζῴοις
[3]   ἆρ΄ ἔστιν οὗ ἄφθαρτον ἔσται  τὸ   φθαρτόν͵ οἷον τὸ πῦρ ἄνω͵
[3]   εἴη φθαρῆναι· τί γὰρ ἔσται  τὸ   φθεροῦν͵ εἴπερ ὑπ΄ ἐναντίων μὲν
[5]   τῷ τὴν τροφὴν ἀναλίσκειν͵ οὕτω  τὸ   φυσικὸν θερμόν͵ τὸ πρῶτον πεπτικὸν
[6]   τῷ ἄνω τὸ θερμόν͵ καὶ  τὸ   ψυχρὸν ἐν τῷ κάτωκαὶ τῶν
[5]   ζῴοις ταῦτα͵ τὸ θερμὸν καὶ  τὸ   ψυχρόν͵ καὶ τὸ ξηρὸν καὶ
[6]   τῶν φυτῶν τὰ κεφαλοβαρῆ (μακροβιώτερα.  Τοιαῦτα   δὲ τὰ μὴ ἐπέτεια ἀλλὰ
[2]   σώματος. Ὥστ΄ ἐπεὶ οὐ φαίνεται  τοιαύτη   οὖσα͵ ἄλλως ἂν ἔχοι πρὸς
[5]   ξηρὸν καὶ τὸ ὑγρόν. Ἀνάγκη  τοίνυν   γηράσκοντα ξηραίνεσθαι· διὸ δεῖ μὴ
[5]   περιττωματικὸν εἶναι. Ἀναιρεῖ γὰρ τὸ  τοιοῦτον   νόσῳ φύσει· ἐναντία
[5]   καὶ θερμόν͵ καὶ τὸ ζῆν  τοιοῦτον͵   τὸ δὲ γῆρας ξηρὸν καὶ
[5]   ἀλλ΄ ὅτι ὑδατώδη· τὸ δὲ  τοιοῦτον   ὑγρὸν εὔφθαρτον͵ ὅτι ψυχρὸν καὶ
[5]   θήλεος. Τὰ δ΄ αὐτὰ ἐν  τοῖς   ἀλεεινοῖς μακροβιώτερά ἐστιν ἐν
[4]   τῶν ἐλαττόνων μακροβιώτερα· καὶ γὰρ  τοῖς   ἄλλοις συμβέβηκε τοῖς μακροβιωτάτοις μέγεθος͵
[4]   ἐναίμοις ζῴοις μᾶλλον ἐν  τοῖς   ἀναίμοις͵ καὶ ἐν τοῖς πεζοῖς
[1]   τὰ νοσώδη τὴν φύσιν σώματα  τοῖς   βραχυβίοις͵ κατ΄ ἐνίας δ΄ οὐδὲν
[4]   τοῖς μακροβιωτάτοις μέγεθος͵ ὥσπερ καὶ  τοῖς   εἰρημένοις. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε' Τὴν δ΄
[4]   οἷον φοῖνιξ. Εἶτ΄ ἐν  τοῖς   ἐναίμοις ζῴοις μᾶλλον ἐν
[4]   ἐνύδροις· ὥστε καὶ συνδυασθέντων ἐν  τοῖς   ἐναίμοις καὶ πεζοῖς τὰ μακροβιώτατα
[3]   Φθείρεται γὰρ τὰ μὲν ὑπάρχοντα  τοῖς   ἐναντίοις κατὰ συμβεβηκός͵ τῷ ἐκεῖνα
[6]   μακρόβια. Ἔοικε δὲ τὰ φυτὰ  τοῖς   ἐντόμοις͵ ὥσπερ εἴρηται πρότερον· διαιρούμενα
[4]   ἐν τοῖς πεζοῖς ἐν  τοῖς   ἐνύδροις· ὥστε καὶ συνδυασθέντων ἐν
[2]   καὶ ὑγίεια ἐν  τοῖς   ζῴοις. Διὸ καὶ περὶ ψυχῆς
[5]   ὑδατωδέστερον τὸ ὑγρὸν τὸ ἐν  τοῖς   ζῴοις ἐστίν· διὸ εὔπηκτον͵ ὥστε
[1]   τὸ αὐτὸ αἴτιον πᾶσι  τοῖς   ζῴοις καὶ φυτοῖς τοῦ τὰ
[6]   μακροβιώτατα͵ καὶ μᾶλλον ἐν  τοῖς   ζῴοις͵ πρῶτον μὲν ὅτι ἧττον
[6]   καὶ φυτῶν. Ἔν τε γὰρ  τοῖς   ζῴοις τὰ ἄρρενα μακροβιώτερα ὡς
[5]   οὕτως. Ὕλη δὲ τῶν σωμάτων  τοῖς   ζῴοις ταῦτα͵ τὸ θερμὸν καὶ
[5]   καὶ τὰ φολιδωτὰ μεγάλα ἐν  τοῖς   θερμοῖς τόποις͵ καὶ ἐν τῇ
[1]   διεστῶτες (τὰ μὲν γὰρ ἐν  τοῖς   θερμοῖς τῶν ἐθνῶν μακροβιώτερα͵ τὰ
[4]   καὶ γὰρ τοῖς ἄλλοις συμβέβηκε  τοῖς   μακροβιωτάτοις μέγεθος͵ ὥσπερ καὶ τοῖς
[4]   ἐν τοῖς ἀναίμοις͵ καὶ ἐν  τοῖς   πεζοῖς ἐν τοῖς ἐνύδροις·
[6]   τούτων καὶ καθ΄ αὑτὰ ἐν  τοῖς   Περὶ φυτῶν διορισθήσεται· νῦν δὲ
[5]   τῶν ὀλιγαίμων ἀναίμων ἐν  τοῖς   πρὸς τὴν ἄρκτον τόποις͵ οὔτε
[2]   λαβεῖν τί τὸ εὔφθαρτον ἐν  τοῖς   φύσει συνεστῶσι καὶ τί τὸ
[2]   ἀπάτη. Κατὰ συμβεβηκὸς δ΄ ἀκολουθοῦσι  τοῖς   φυσικοῖς αἱ τῶν ἄλλων φθοραί·
[6]   μειζόνων ζῴων. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ἐν δὲ  τοῖς   φυτοῖς ἐστι τὰ μακροβιώτατα͵ καὶ
[4]   Ὅλως δὲ τὰ μακροβιώτατα ἐν  τοῖς   φυτοῖς ἐστιν͵ οἷον φοῖνιξ.
[1]   ἐθνῶν μακροβιώτερα͵ τὰ δ΄ ἐν  τοῖς   ψυχροῖς βραχυβιώτερα) καὶ τῶν τὸν
[5]   ἀλεεινοῖς μακροβιώτερά ἐστιν ἐν  τοῖς   ψυχροῖς τόποις͵ διὰ τὴν αὐτὴν
[5]   καὶ τῆς ζωῆς. Ἐν δὲ  τοῖς   ψυχροῖς τόποις ὑδατωδέστερον τὸ ὑγρὸν
[1]   τοῖς ψυχροῖς βραχυβιώτερα) καὶ τῶν  τὸν   αὐτὸν δὲ τόπον οἰκούντων διαφέρουσιν
[3]   ἐκείνη ἐν πολλῷ χρόνῳ ἀναλίσκει͵  τὸν   καπνόν͵ ταύτην πολλὴ φλὸξ
[6]   ἐπέτεια ἐπὶ τὰ κάτω καὶ  τὸν   καρπὸν λαμβάνει τὴν αὔξησιν. Ἀλλὰ
[5]   πονητικὰ τῶν ἀρρένων καὶ διὰ  τὸν   πόνον γηράσκει μᾶλλον· ξηραίνει γὰρ
[5]   ἐστιν ἐν τοῖς ψυχροῖς  τόποις͵   διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν δι΄
[5]   φολιδωτὰ μεγάλα ἐν τοῖς θερμοῖς  τόποις͵   καὶ ἐν τῇ θαλάττῃ τῇ
[5]   ἐν τοῖς πρὸς τὴν ἄρκτον  τόποις͵   οὔτε τὰ πεζὰ ἐν τῇ
[5]   ζωῆς. Ἐν δὲ τοῖς ψυχροῖς  τόποις   ὑδατωδέστερον τὸ ὑγρὸν τὸ ἐν
[3]   εἰ μὲν τοῦ ποῦ͵ κατὰ  τόπον   μεταβάλλει͵ εἰ δὲ τοῦ ποσοῦ͵
[1]   καὶ τῶν τὸν αὐτὸν δὲ  τόπον   οἰκούντων διαφέρουσιν ὁμοίως τινὲς ταύτην
[1]   δὲ βραχύβιοι ἕτεροι καθ΄ ἑτέρους  τόπους   διεστῶτες (τὰ μὲν γὰρ ἐν
[1]   τῆς σκέψεως ἀναγκαία πρῶτον ἐκ  τοῦ   διαπορῆσαι περὶ αὐτῶν. Οὐ γάρ
[6]   δὲ γηράσκον͵ μικρόν τι διαφέροντα  τοῦ   εἶναι μακρόβια οὕτως ὥσπερ τὰ
[6]   Τὰ δ΄ ἔντομα μέχρι μὲν  τοῦ   ζῆν ἦλθεν͵ πολὺν δ΄ οὐ
[5]   ὅτι θερμότερον ζῷον τὸ ἄρρεν  τοῦ   θήλεος. Τὰ δ΄ αὐτὰ ἐν
[6]   τὰ κάτω (νανωδέστερον γὰρ  τοῦ   θήλεος τὸ ἄρρεν) ἐν δὲ
[3]   εἴη. οὔ͵ ἀλλ΄ ὑπὸ  τοῦ   περιέχοντος φθείρεται; Εἰ μὲν οὖν͵
[5]   φύσει· ἐναντία γὰρ  τοῦ   περιττώματος δύναμις καὶ φθαρτικὴ
[6]   ἔχουσι τὸ ὑγρόν. Περὶ δὲ  τοῦ   πολυχρόνιον εἶναι τὴν τῶν δένδρων
[3]   κατὰ τόπον μεταβάλλει͵ εἰ δὲ  τοῦ   ποσοῦ͵ κατ΄ αὔξησιν καὶ φθίσιν͵
[3]   ἐναντίον ἔχει͵ ὥστ΄ εἰ μὲν  τοῦ   ποῦ͵ κατὰ τόπον μεταβάλλει͵ εἰ
[3]   μεταβολή͵ τὸ δὲ περίττωμα ὑπόλειμμα  τοῦ   προτέρου. Εἰ δὲ πᾶν ἐξελαύνει
[6]   συμβαίνει τοῦτο͵ ἐκεῖ δὲ διὰ  τοῦ   συνεχοῦς. Αἴτιον δ΄ ὅτι ἐνυπάρχει
[2]   ἄλλως ἂν ἔχοι πρὸς τὴν  τοῦ   σώματος κοινωνίαν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ' (Ἴσως
[2]   τὴν φθορὰν ἣν φθείρεται φθειρομένου  τοῦ   σώματος. Ὥστ΄ ἐπεὶ οὐ φαίνεται
[1]   πᾶσι τοῖς ζῴοις καὶ φυτοῖς  τοῦ   τὰ μὲν εἶναι μακρόβια τὰ
[1]   νῦν (δὲ περὶ τὰς αἰτίας  τοῦ   τὰ μὲν εἶναι μακρόβια τὰ
[1]   Βραχυβιότητος. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α' (Περὶ δὲ  τοῦ   τὰ μὲν εἶναι μακρόβια τῶν
[5]   γὰρ τὰ λειπόμενα τῷ πλήθει  τοῦ   (ὑγροῦ͵ ἐὰν πλείονι λόγῳ ὑπερέχῃ
[6]   ποιῶσιν͵ αἱ ῥίζαι ἄλλαι ἐκ  τοῦ   ὑπάρχοντος γίνονται͵ καὶ οὕτως ἀεὶ
[6]   ἀλλὰ δενδρώδη· τὸ γὰρ ἄνω  τοῦ   φυτοῦ καὶ κεφαλὴ ῥίζα
[5]   μήτε εὐξήραντον ᾖ. Καὶ διὰ  τοῦτο   ἄνθρωπος μακρόβιον μᾶλλον ἐνίων μειζόνων·
[3]   ἐναντίων μὲν φθείρεσθαι συμβαίνει μόνων͵  τοῦτο   δὲ μὴ ὑπάρχει͵ ὅλως
[6]   οὖν τῇ ἀποφυτείᾳ χωριζομένων συμβαίνει  τοῦτο͵   ἐκεῖ δὲ διὰ τοῦ συνεχοῦς.
[5]   ἔτι ξηραίνει ἀπιόν. Καὶ διὰ  τοῦτο   ἡμίονος μακροβιώτερος καὶ ἵππου καὶ
[5]   μόνον πλῆθος εἶναι ὑγροῦ͵ ἀλλὰ  τοῦτο   καὶ θερμόν͵ ἵνα μήτε εὔπηκτον
[5]   ὑγρόν. Οὐ μόνον δὲ διὰ  τοῦτο   μακροβιώτερα· δύο γὰρ τὰ αἴτια͵
[3]   συμπράττει ἀντιπράττει· καὶ διὰ  τοῦτο   μετατιθέμενα πολυχρονιώτερα μὲν γίνεται καὶ
[5]   εἶναι τὸ ὑγρόν. Καὶ διὰ  τοῦτο   τὰ λιπαρὰ ἄσηπτα· αἴτιον δ΄
[3]   ὅλως ἐνταῦθα;  τοῦτο   τῇ μὲν ἀληθές ἐστι τῇ
[2]   γὰρ καὶ ὕδωρ καὶ τὰ  τούτοις   συγγενῆ͵ οὐκ ἔχοντα τὴν αὐτὴν
[5]   Ε' Τὴν δ΄ αἰτίαν περὶ  τούτων   ἁπάντων ἐντεῦθεν ἄν τις θεωρήσειεν.
[6]   γήρως καὶ ζωῆς καὶ θανάτου·  τούτων   γὰρ διορισθέντων τέλος ἂν
[2]   ψυχῆς λογίσαιτ΄ ἄν τις ἐκ  τούτων·   εἰ γάρ ἐστι μὴ φύσει
[6]   τὴν αὔξησιν. Ἀλλὰ περὶ μὲν  τούτων   καὶ καθ΄ αὑτὰ ἐν τοῖς
[2]   καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον ἐκ  τούτων   ὄντα καὶ συνεστῶτα μετέχειν τῆς
[2]   ὄντα καὶ συνεστῶτα μετέχειν τῆς  τούτων   φύσεως εὔλογον͵ ὅσα μὴ συνθέσει
[6]   Καὶ γὰρ ἐν τῇ ἀποφυτείᾳ  τρόπον   τινὰ φαίη ἄν τις ταὐτὰ
[3]   πολλῆς κατὰ συμβεβηκός͵ ὅτι  τροφὴ   ἣν ἐκείνη ἐν πολλῷ χρόνῳ
[5]   φθείρει τὴν ὀλίγην τῷ τὴν  τροφὴν   ἀναλίσκειν͵ οὕτω τὸ φυσικὸν θερμόν͵
[5]   γὰρ πάγος τὴν αὔξησιν.  Τροφὴν   δὲ μὴ λαμβάνοντα καὶ τὰ
[2]   οὐκ ἔχοντα τὴν αὐτὴν δύναμιν͵  τυγχάνει   γενέσεως καὶ φθορᾶς αἴτια ἀλλήλοις͵
[6]   θήλεος τὸ ἄρρεν) ἐν δὲ  τῷ   ἄνω τὸ θερμόν͵ καὶ τὸ
[3]   ὑπάρχοντα τοῖς ἐναντίοις κατὰ συμβεβηκός͵  τῷ   ἐκεῖνα φθείρεσθαι (ἀναιρεῖται γὰρ τἀναντία
[6]   θερμόν͵ καὶ τὸ ψυχρὸν ἐν  τῷ   κάτωκαὶ τῶν φυτῶν τὰ κεφαλοβαρῆ
[5]   μειζόνων· μακροβιώτερα γὰρ τὰ λειπόμενα  τῷ   πλήθει τοῦ (ὑγροῦ͵ ἐὰν πλείονι
[5]   κατακαίει καὶ φθείρει τὴν ὀλίγην  τῷ   τὴν τροφὴν ἀναλίσκειν͵ οὕτω τὸ
[3]   τῇ δ΄ οὔ; ἀδύνατον γὰρ  τῷ   ὕλην ἔχοντι μὴ ὑπάρχειν πως
[6]   ἐν ἑκάστῳ. δ΄ ἐν  τῷ   φυτῷ δύναται· πανταχῇ γὰρ ἔχει
[2]   φθορᾶς αἴτια ἀλλήλοις͵ ὥστε καὶ  τῶν   ἄλλων ἕκαστον ἐκ τούτων ὄντα
[2]   οἷον οἰκία. Περὶ μὲν οὖν  τῶν   ἄλλων ἕτερος λόγος· εἰσὶ γὰρ
[6]   φυτῶν διορισθήσεται· νῦν δὲ περὶ  τῶν   ἄλλων (ζῴων) εἴρηται τὸ αἴτιον
[2]   δ΄ ἀκολουθοῦσι τοῖς φυσικοῖς αἱ  τῶν   ἄλλων φθοραί· φθειρομένων γὰρ τῶν
[1]   πρὸς ἵππον (μακροβιώτερον γὰρ τὸ  τῶν   ἀνθρώπων γένος τὸ τῶν
[5]   ὧν ἐγένετο͵ καὶ τὰ θήλεα  τῶν   ἀρρένων͵ ἐὰν ὀχευτικὰ τὰ
[5]   Ἔτι δὲ καὶ ὅσα πονητικὰ  τῶν   ἀρρένων καὶ διὰ τὸν πόνον
[2]   γὰρ φθείρεται καὶ μὴ φθειρομένων  τῶν   δεκτικῶν ἀλλὰ σῳζομένων͵ οἷον ἀγνοίας
[6]   δὲ τοῦ πολυχρόνιον εἶναι τὴν  τῶν   δένδρων φύσιν δεῖ λαβεῖν τὴν
[1]   μὲν γὰρ ἐν τοῖς θερμοῖς  τῶν   ἐθνῶν μακροβιώτερα͵ τὰ δ΄ ἐν
[3]   Εἰ μὲν οὖν͵ ἱκανὸν ἐκ  τῶν   εἰρημένων· εἰ δὲ μή͵ ὑποθέσθαι
[4]   ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ εἰπεῖν  τῶν   ἐλαττόνων μακροβιώτερα· καὶ γὰρ τοῖς
[3]   ἀλλήλων) κατὰ συμβεβηκὸς δ΄ οὐθὲν  τῶν   ἐν ταῖς οὐσίαις ἐναντίων φθείρεται͵
[4]   μικρά (ἐπέτεια γὰρ τὰ πολλὰ  τῶν   ἐντόμων) οὔτε τὰ φυτὰ ὅλως
[4]   ἐντόμων) οὔτε τὰ φυτὰ ὅλως  τῶν   ζῴων (ἐπέτεια γὰρ ἔνια τῶν
[4]   ἐναίμοις καὶ πεζοῖς τὰ μακροβιώτατα  τῶν   ζῴων ἐστίν͵ οἷον ἄνθρωπος καὶ
[6]   διορισθέντων τέλος ἂν περὶ  τῶν   ζῴων ἔχοι μέθοδος.
[6]   Συμβαίνει δὲ ταὐτὸ ἐπί τε  τῶν   ζῴων καὶ φυτῶν. Ἔν τε
[1]   τοῦ τὰ μὲν εἶναι μακρόβια  τῶν   ζῴων τὰ δὲ βραχύβια͵ καὶ
[5]   τὰ μὲν οὐ γίνεται ὅλως  τῶν   ζῴων τῶν ὀλιγαίμων ἀναίμων
[2]   τῶν ἄλλων φθοραί· φθειρομένων γὰρ  τῶν   ζῴων φθείρεται καὶ ἐπιστήμη
[5]   οἱ στρουθοὶ οἱ ἄρρενες βραχυβιώτεροι  τῶν   θηλειῶν. Ἔτι δὲ καὶ ὅσα
[5]   τὸ πᾶν εἰπεῖν τὰ ἄρρενα  τῶν   θηλειῶν μακροβιώτερα· αἴτιον δ΄ ὅτι
[1]   τῶν ἀνθρώπων γένος τὸ  τῶν   ἵππων) κατ΄ εἶδος δ΄ ἄνθρωπον
[5]   οὐ γίνεται ὅλως τῶν ζῴων  τῶν   ὀλιγαίμων ἀναίμων ἐν τοῖς
[2]   εἰσὶ γὰρ ἴδιαι φθοραὶ πολλοῖς  τῶν   ὄντων͵ οἷον ἐπιστήμῃ καὶ ἀγνοίᾳ͵
[5]   ἐστιν. Τὰ δ΄ ἔνυδρα  τῶν   πεζῶν ἧττον μακρόβια οὐχ ὅτι
[5]   φαίνεται γὰρ οὕτως. Ὕλη δὲ  τῶν   σωμάτων τοῖς ζῴοις ταῦτα͵ τὸ
[5]   Καὶ μάλιστ΄ ἐπίδηλον τὸ μέγεθος  τῶν   τὴν φύσιν ψυχρῶν ζῴων· διὸ
[1]   ἐν τοῖς ψυχροῖς βραχυβιώτερα) καὶ  τῶν   τὸν αὐτὸν δὲ τόπον οἰκούντων
[1]   τε πρὸς ὅλα γένη καὶ  τῶν   ὑφ΄ ἓν εἶδος ἕτερα πρὸς
[1]   μακρόβια καὶ τὴν φύσιν ὑγιεινὰ  τῶν   φύσει συνεστώτων͵ κεχώρισται (καὶ)
[4]   τῶν ζῴων (ἐπέτεια γὰρ ἔνια  τῶν   φυτῶν) οὔτε τὰ ἔναιμα (μέλιττα
[6]   τὸ ψυχρὸν ἐν τῷ κάτωκαὶ  τῶν   φυτῶν τὰ κεφαλοβαρῆ (μακροβιώτερα. Τοιαῦτα
[1]   τὰ δὲ βραχύβια (καὶ γὰρ  τῶν   φυτῶν τὰ μὲν ἐπέτειον τὰ




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 12/11/2009