Ennéade, livre, chap.
[4, 5, 6]	καὶ τὸ φῶς ζητεῖν ἐν	ᾧ	ἔσται σώματι. Εἰ δὲ ἐνέργεια
[4, 5, 5]	ἀὴρ πληγεὶς ἐν τῇ ταχείᾳ	συνόδῳ	αὐτῶν καὶ ἐξωσθεὶς πλήξας ἔδωκε
[4, 5, 5]	πρίσεις. Ἀλλὰ περὶ μὲν τούτου	ἠπορήσθω	ὁμοίου ἤδη καὶ ἐνταῦθα τοῦ
[4, 5, 6]	ἀήρ. Καὶ τοῦτο μὲν οὑτωσὶ	ἐπεσκέφθω.	~Πότερα δὲ ἀπόλλυται ἢ ἀνατρέχει;
[4, 5, 5]	πληγή· οὐ γὰρ μόνον τῷ	μεγάλῳ	καὶ τῷ μικρῷ διαφοραί. Εἰ
[4, 5, 7]	τοῦ φωτίζοντος. Μετακινουμένου δὲ ἐν	ἄλλῳ	ἐστὶ τόπῳ οὐχ ὡς παλιρροίας
[4, 5, 6]	οὐδὲ συμβεβηκός, ὥστε πάντως ἐπ´	ἄλλῳ,	ἢ πάθημα ἄλλου, ὥστε δεῖ
[4, 5, 3]	σκότου ὄντος ὁρᾶται τὸ ἐπέκεινα,	πολλῷ	μᾶλλον μηδενός. Ἀλλ´ ἐκείνῳ ἄν
[4, 5, 1]	οὐκ ἂν πάθοι. Εἰ τοῦτο,	πολλῷ	μᾶλλον μηδενὸς ὄντος μεταξὺ πάθοι
[4, 5, 4]	τῇ μνήμῃ καὶ ἔτι μᾶλλον	συλλογισμῷ·	νῦν δὲ οὐχ οὕτως. Ἀλλ´
[4, 5, 2]	ξύλων ἡ ὁρμὴ πρὸς τὸ	ἄνω	οὐκ ὠθούντων· καὶ ἡμεῖς δὲ
[4, 5, 2]	ἐπεὶ οὕτω καὶ τὸ πῦρ	ἄνω	τῇ ἀντιπεριστάσει· ἀλλ´ ἄτοπον· φθάνει
[4, 5, 8]	τὸ ἐνταῦθα, ὁμοειδὲς ὂν τῷ	ὀργάνῳ;	Ἢ οὐδ´ οὕτως, εἰ ὀρθὴ
[4, 5, 6]	μόνον καί τινος ποιότης, ἐν	ὑποκειμένῳ	οὔσης πάσης ποιότητος, ἀνάγκη καὶ
[4, 5, 3]	ἐπέκεινα, πολλῷ μᾶλλον μηδενός. Ἀλλ´	ἐκείνῳ	ἄν τις ἐπιστήσειε, μὴ τῷ
[4, 5, 3]	δὴ φήσει τις ἐν τῷ	σκοτεινῷ	τὰ εἴδη γενόμενα οὕτω συνάψασθαι·
[4, 5, 7]	μηδὲ τὸ πῦρ πρὸς τὸ	ἔξω,	ἀλλ´ ἔδυ εἰς τὸ εἴσω.
[4, 5, 7]	ἐνέργεια φωτεινοῦ σώματος πρὸς τὸ	ἔξω·	αὐτὸ δὲ ὅλως {φῶς} τὸ
[4, 5, 7]	μὴ ἐνεργεῖν ἐκεῖνο πρὸς τὸ	ἔξω.	Ἔστιν οὖν τὸ ἀπὸ τῶν
[4, 5, 7]	ἐν σκότῳ ἐκλάμπει εἰς τὸ	ἔξω,	καὶ ἐν ταῖς συστολαῖς αὐτῶν
[4, 5, 8]	μὴ τὸ σῶμα τοῦτο τὸ	ἔξω	μέρος τοῦδε τοῦ ζῴου· εἰ
[4, 5, 7]	οὖν; Εἰσελήλυθεν; Ἢ οὐκ ἔστιν	ἔξω,	ὅτι μηδὲ τὸ πῦρ πρὸς
[4, 5, 7]	συστολαῖς αὐτῶν οὐδέν ἐστι φῶς	ἔξω,	οὐδ´ αὖ ἐφθάρη, ἀλλ´ ἢ
[4, 5, 7]	ἢ ἔστιν ἢ οὐκ ἔστιν	ἔξω.	Τί οὖν; Εἰσελήλυθεν; Ἢ οὐκ
[4, 5, 8]	μόνον. ~Εἰ δ´ εἴη σῶμα	ἔξω	τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ὄψις τις
[4, 5, 7]	ὄμμασι, γινομένου αὐτοῖς φωτὸς καὶ	ἔξω	τῶν ὀμμάτων· καὶ δὴ καὶ
[4, 5, 4]	μὴ πεπονθότος καὶ τοῦ φωτὸς	μήπω	ἐληλυθότος, πρὸς ὃ δεῖ τὴν
[4, 5, 7]	Μετακινουμένου δὲ ἐν ἄλλῳ ἐστὶ	τόπῳ	οὐχ ὡς παλιρροίας ἢ μεταρροίας
[4, 5, 3]	τοῦτο δέ ἐστιν οἷον ἐν	κηρῷ	τύπον γενέσθαι. Μέρος δὴ δεῖ
[4, 5, 5]	μόνον τῷ μεγάλῳ καὶ τῷ	μικρῷ	διαφοραί. Εἰ δ´ ὅτι πρὸς
[4, 5, 6]	λέγειν τὸ γλυκὺ εἶναι, εἰ	πικρῷ	μιγείη. Εἰ δέ τις τροπὴν
[4, 5, 2]	πῶς οὐ δεῖ, ὅταν τοῦ	πόρρω	αἴσθησις ᾖ, συνέχειαν εἶναι; Ἢ
[4, 5, 7]	πόρρω· καὶ ὅταν εἰς τὸ	πόρρω,	ἐκεῖ δεῖ νομίζειν εἶναι, ὅπου
[4, 5, 4]	μὴ διείργοι τι, κἂν τοῦτο	πόρρω,	ᾔσθετο. Ἅμα γὰρ ὁ ἀὴρ
[4, 5, 7]	εἰσὶ μείζους καὶ εἰς τὸ	πόρρω·	καὶ ὅταν εἰς τὸ πόρρω,
[4, 5, 4]	ἡ ὄψις, ἀλλὰ πρὸς τὸ	πόρρω	ὁρᾶν. Τὸ μὲν οὖν εἰ
[4, 5, 7]	καὶ μένοντος φθάνειν εἰς τὸ	πόρρω,	τὸ μὲν ἐπιπλέον, τὸ δὲ
[4, 5, 3]	δυνάμεως μετελάμβανε καὶ μάλιστα τῆς	πόρρω;	Τοῦτο δὴ ἐπισκεπτέον, εἰ ἄλλος
[4, 5, 7]	Ἐπεὶ καὶ τὸ ἐν τῷ	κατόπτρῳ	εἴδωλον ἐνέργειαν λεκτέον τοῦ ἐνορωμένου
[4, 5, 5]	τὸ μεταξὺ τῷ παρεῖναι ἐν	μέσῳ,	ἀναιρεθέντος δὲ τοῦ μεταξύ, ἅπαξ
[4, 5, 7]	περιέρρεε γὰρ ἂν καὶ ἐχεῖτο	εἴσω	πλέον ἢ ὅσον τὸ παρὰ
[4, 5, 7]	ἔξω, ἀλλ´ ἔδυ εἰς τὸ	εἴσω.	Τὸ οὖν φῶς ἔδυ καὶ
[4, 5, 1]	ὥσπερ τὰ γεηρά, κωλύει ὁρᾶν,	ὅσῳ	δὲ λεπτότερα ἀεὶ τὰ μεταξύ,
[4, 5, 3]	τε ὁρᾶται, καὶ ὅσοι ἐν	τῷ	ἀέρι κατά γε τὸ καταντικρὺ
[4, 5, 3]	ὄψιν τοῦ ἀμυδροῦ τοῦ ἐν	τῷ	ἀέρι ποιεῖσθαι τὴν ἀντίληψιν, οὐκ
[4, 5, 4]	καὶ ἐπὶ τοῦ ἔνδον, ἐν	τῷ	ἀντιλαμβάνεσθαι δήπουθεν, ὅπερ ἐστὶν ὁρᾶν,
[4, 5, 8]	οὐκ ὂν ζητεῖν τὸ ἀκόλουθον	τῷ	αὐτὸ τὸ ὑποτεθὲν ἐν αὐτῷ
[4, 5, 4]	ἐκεῖ. Οὗ δὴ ζητητέον, πότερα	τῷ	διάστημά τι εἶναι ἐκεῖ δεῖ
[4, 5, 4]	εἰ μὲν τῷ σῶμα ἐν	τῷ	διαστήματι εἶναι τὸ διεῖργον, εἰ
[4, 5, 4]	τῷ σῶμά τι εἶναι ἐν	τῷ	διαστήματι. Καὶ εἰ μὲν τῷ
[4, 5, 3]	ἡ πρὸς ἄλληλα τῶν μερῶν	τῷ	ἓν εἶναι. Τούτῳ γὰρ ἔοικε
[4, 5, 2]	μὴ πάσχειν. Ἀλλ´ εἰ συμπαθὲς	τῷ	ἓν ζῷον εἶναι, καὶ ἡμεῖς
[4, 5, 5]	αὐτῶν καὶ ἐξωσθεὶς πλήξας ἔδωκε	τῷ	ἐφεξῆς μέχρις ὤτων καὶ ἀκοῆς.
[4, 5, 7]	ἤδη τοῖς σώμασιν; Ἢ ἐνταῦθα	τῷ	καὶ συμμεμῖχθαι τὸ ποιοῦν τὸ
[4, 5, 7]	ἐνέργεια. Ἐπεὶ καὶ τὸ ἐν	τῷ	κατόπτρῳ εἴδωλον ἐνέργειαν λεκτέον τοῦ
[4, 5, 5]	αὐτῷ πληγή· οὐ γὰρ μόνον	τῷ	μεγάλῳ καὶ τῷ μικρῷ διαφοραί.
[4, 5, 7]	μηδενὸς κωλύοντος μηδὲ ἐμποδὼν ἐν	τῷ	μεταξὺ ἱσταμένου. Ἔστι δὲ ἡ
[4, 5, 1]	βλέπων, κἀκεῖνον ὁρᾶν πάθους ἐν	τῷ	μεταξὺ μὴ γενομένου οὐδ´ ἂν
[4, 5, 3]	ἐκείνῳ ἄν τις ἐπιστήσειε, μὴ	τῷ	μεταξὺ μηδενὶ οὐκ ἔσται ὁρᾶν,
[4, 5, 5]	γὰρ μόνον τῷ μεγάλῳ καὶ	τῷ	μικρῷ διαφοραί. Εἰ δ´ ὅτι
[4, 5, 1]	μὲν γὰρ σώματος πάντη ἐν	τῷ	νοητῷ τὴν ψυχὴν εἶναι. Τοῦ
[4, 5, 2]	οὐχ ἁφή· ὅθεν οὐδ´ ἐπιτεθὲν	τῷ	ὄμματι τὸ αἰσθητὸν ὁρᾶν ποιεῖ,
[4, 5, 8]	οἷον τὸ ἐνταῦθα, ὁμοειδὲς ὂν	τῷ	ὀργάνῳ; Ἢ οὐδ´ οὕτως, εἰ
[4, 5, 5]	κατὰ συμβεβηκὸς μὲν τὸ μεταξὺ	τῷ	παρεῖναι ἐν μέσῳ, ἀναιρεθέντος δὲ
[4, 5, 3]	τις μαρτύραιτο εἰς τὸ μὴ	τῷ	πάσχειν τὸ μεταξὺ τούτῳ τὸ
[4, 5, 2]	αὐτοῦ τὸ πάθος πρὸς ἡμᾶς	τῷ	προπαθεῖν ἰέναι; Εἰ γὰρ τῷ
[4, 5, 2]	τῷ προπαθεῖν ἰέναι; Εἰ γὰρ	τῷ	προπαθεῖν τὸν ἀέρα ἡ αἴσθησις
[4, 5, 3]	γὰρ δὴ φήσει τις ἐν	τῷ	σκοτεινῷ τὰ εἴδη γενόμενα οὕτω
[4, 5, 4]	τῷ διαστήματι. Καὶ εἰ μὲν	τῷ	σῶμα ἐν τῷ διαστήματι εἶναι
[4, 5, 4]	δεῖ πορευθῆναι τὴν ὄψιν ἢ	τῷ	σῶμά τι εἶναι ἐν τῷ
[4, 5, 1]	ὑπὸ τουδὶ πέφυκε πάσχειν συμπαθῶς	τῷ	τινα ὁμοιότητα ἔχειν πρὸς αὐτό,
[4, 5, 5]	ὑπὸ τοῦ τὸν ψόφον ποιοῦντος,	τῷ	τὸν μέχρι ἀκοῆς ἀέρα πάσχειν
[4, 5, 6]	ἄλλα, καὶ τὴν ὑπόστασιν εἶναι	τῷ	φωτὶ διὰ τὸν ἀέρα πάθημα
[4, 5, 2]	ὂν τοῦ ὁρᾶν δεῖ κρατηθῆναι	τῷ	φωτί. Τάχα δὲ ἂν καὶ
[4, 5, 1]	γὰρ σώματος πάντη ἐν τῷ	νοητῷ	τὴν ψυχὴν εἶναι. Τοῦ δὲ
[4, 5, 7]	πῦρ ἔχοντα ταῖς ἀνοιδάνσεσιν ἐν	σκότῳ	ἐκλάμπει εἰς τὸ ἔξω, καὶ
[4, 5, 3]	ὥσπερ διαδόσει τὸ νύκτωρ ἐν	σκότῳ	πῦρ τε καὶ τὰ ἄστρα
[4, 5, 8]	τῷ αὐτὸ τὸ ὑποτεθὲν ἐν	αὐτῷ	ἀναιρεῖν.
[4, 5, 4]	δι´ αὐτοῦ φερομένη καὶ ἐν	αὐτῷ	γιγνομένη, ὥσπερ καὶ ἐπὶ τοῦ
[4, 5, 8]	μὲν οὖν ζῷον ὅτι συμπαθὲς	αὐτῷ,	δῆλον· καὶ εἰ εἴη ζῷον,
[4, 5, 7]	Ἔστι δὲ ἡ μὲν ἐν	αὐτῷ	ἐνέργεια καὶ οἷον ζωὴ τοῦ
[4, 5, 8]	ἀλλ´ ᾗ ὅμοια τοῖς ἐν	αὐτῷ.	Ἢ καὶ τὰ ἀντιληπτὰ οὕτως
[4, 5, 8]	τῶν δὲ ὁμοίων τοῖς ἐν	αὐτῷ,	ᾗ μὲν ζῷον, ἀντιλήψεται; Ἢ
[4, 5, 7]	τοῦ σώματος καὶ οὐκ ἐπαρκούσης	αὐτῷ	οὔτε τῆς δούσης οὔτ´ εἴ
[4, 5, 5]	ἀὴρ εἷς καὶ ἡ ἐν	αὐτῷ	πληγή· οὐ γὰρ μόνον τῷ
[4, 5, 8]	εἰ μή τις τούτῳ γε	αὐτῷ	τὴν ὑπόθεσιν ἀνελεῖν πειρῷτο ἄτοπον
[4, 5, 8]	αἰσθάνηται μὲν μὴ τῶν ἐν	αὐτῷ,	τῶν δὲ ὁμοίων τοῖς ἐν
[4, 5, 3]	τὸ ζῷον τόδε τὸ πᾶν	ἑαυτῷ.	Εἰ γὰρ μὴ τοῦτο, πῶς
[4, 5, 4]	χρῶμα, ἀντιτυποῦν καὶ αὐτὸ εἶναι·	οὕτω	γὰρ διὰ μέσου αἱ ἁφαί.
[4, 5, 4]	γέγονε μηδενὸς μεταξὺ ὄντος τότε·	οὕτω	γὰρ ὕστερον τὸ διὰ μέσου
[4, 5, 6]	τόπον δεῖ μόνον εἶναι. Ἢ	οὕτω	γε ἀπολεῖ τὴν ἐνέργειαν αὐτοῦ
[4, 5, 4]	οὐκ ἂν ἀέρος ἄνευ λέγοιτο.	Οὕτω	δὲ τοῦτο μεταξὺ κατὰ συμβεβηκός,
[4, 5, 2]	φύσιν οὔσης τῆς φορᾶς· ἐπεὶ	οὕτω	καὶ τὸ πῦρ ἄνω τῇ
[4, 5, 1]	τὰ αἰσθητὰ ἰέναι, ὁμοπαθείας τινὸς	οὕτω	πρὸς αὐτὰ γινομένης. Εἰ οὖν
[4, 5, 3]	τῷ σκοτεινῷ τὰ εἴδη γενόμενα	οὕτω	συνάψασθαι· ἢ οὐκ ἂν ἦν
[4, 5, 3]	οὐδὲν ἂν εἴη πρὸς ἐκεῖνον	τούτῳ.	Ἀλλὰ τοῦτο μὲν ὕστερον. Νῦν
[4, 5, 3]	τῶν μερῶν τῷ ἓν εἶναι.	Τούτῳ	γὰρ ἔοικε καὶ τὸ αἰσθάνεσθαι
[4, 5, 8]	ἡ ὑπόθεσις· εἰ μή τις	τούτῳ	γε αὐτῷ τὴν ὑπόθεσιν ἀνελεῖν
[4, 5, 3]	μὴ τῷ πάσχειν τὸ μεταξὺ	τούτῳ	τὸ ὁρᾶν γίνεσθαι. Εἰ γὰρ
[4, 5, 8]	γάρ, ὡς ἡ ψυχὴ ἐν	τούτῳ·	ὥστε πᾶν καὶ οὐ πᾶν
[4, 5, 5]	εἶναι, συναισθήσεώς τινος ὡς ἐν	ζῴῳ	καὶ τοῦ κατὰ τὴν ἀκοὴν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 14/05/2010