| Ennéade, liv., chap. |
| [3, 1, 52] |
οἷον
σιτία
τοιάδε
ἢ
καὶ
|
ὀλίγῳ |
προσώτερα
εὔρους
εἰς
παιδοποιίαν
γονὴ |
| [3, 2, 52] |
ἐπὶ
τοὺς
πρώτους
ἰτέον
τῷ
|
λόγῳ· |
εἶτ'
ἐφεξῆς
τὰ
τῶν
ἄλλων |
| [3, 2, 52] |
ἄλλα
δέ
τις
σώματα
ἀρχὰς
|
διδῷ |
καὶ
ἐκ
τούτων
τὰ
πάντα |
| [3, 8, 52] |
αὐτὴν
ταῦτα
ὅπῃ
ἐθέλει
ἄγειν.
|
Πλείω |
δὲ
κρατεῖ
ἡ
ἀμείνων,
ἐλάττω |
| [3, 8, 52] |
ἑτέρων
ταχθεῖσα.
Τύχαι
δὲ
τὰ
|
κύκλῳ |
πάντα,
οἷς
συνέπεσεν
ἐλθοῦσα
εἰς |
| [3, 10, 52] |
δὲ
δι'
ἄλλας
αἰτίας
τὰς
|
κύκλῳ. |
Πραττούσας
δὲ
ψυχὰς
ὅσα
πράττουσι |
| [3, 2, 52] |
ἐλθόντα
ἀναπαύσασθαι
καὶ
πρὸς
τὸ
|
ἄνω |
μὴ
ἐθελῆσαι
χωρεῖν
ῥᾳθύμου
ἴσως |
| [3, 8, 52] |
καὶ
ἐλευθέρα
καὶ
κοσμικῆς
αἰτίας
|
ἔξω· |
ἐνεχθεῖσα
δὲ
εἰς
σῶμα
οὐκέτι |
| [3, 1, 52] |
τὸ
βουλητόν
τοῦτο
δὲ
ἢ
|
ἔξω |
ἢ
εἴσω
ἢ
τὸ
ἐπιθυμητὸν |
| [3, 9, 52] |
μὲν
οὖν
ἀλλοιωθεῖσα
παρὰ
τῶν
|
ἔξω |
ψυχὴ
πράττῃ
τι
καὶ
ὁρμᾷ |
| [3, 5, 52] |
ἀπὸ
τῶν
πατέρων
περὶ
τῶν
|
οὔπω |
γεγονότων
λέγουσι
καὶ
ἐξ
ἀδελφῶν |
| [3, 2, 52] |
διάφορα
καὶ
τύχαι
ἐπὶ
τὰ
|
πόρρω |
ἀξιοῦσιν
ἰέναι·
καὶ
οὕτω
δὴ |
| [3, 1, 52] |
τοῦτο
δὲ
ἢ
ἔξω
ἢ
|
εἴσω |
ἢ
τὸ
ἐπιθυμητὸν
ἐκίνησεν·
ἤ, |
| [3, 2, 52] |
δ'
ἐπὶ
τοὺς
πρώτους
ἰτέον
|
τῷ |
λόγῳ·
εἶτ'
ἐφεξῆς
τὰ
τῶν |
| [3, 5, 52] |
προλέγουσι
περί
τε
τῶν
ἐν
|
τῷ |
παντὶ
ἐσομένων
περί
τε
ἑκάστου, |
| [3, 4, 52] |
παρ'
αὐτοῦ
ἑκάστου,
ἀλλὰ
μὴ
|
τῷ |
παντὶ
τὴν
γοῦν
τῶν
αἰσχρῶν |
| [3, 3, 52] |
κινήσονται
τὴν
μὲν
εἰς
τὸ
|
κάτω |
ἔστω
γάρ
τι
κάτω
τὴν |
| [3, 3, 52] |
τὸ
κάτω
ἔστω
γάρ
τι
|
κάτω |
τὴν
δ'
ἐκ
πλαγίων,
ὅπῃ |
| [3, 3, 52] |
τις;
Ποίᾳ
γὰρ
πληγῇ
ἢ
|
κάτω |
φερομένης
ἢ
ὁπουοῦν
προσκρουούσης
ἐν |
| [3, 1, 52] |
ἀποδιδούς
τις
ἐπὶ
τὰς
οὐσίας
|
ἀναγέτω· |
τοῦτο
γάρ
ἐστι
τὸ
εἶναι |
| [3, 1, 52] |
ἤρτηται,
ἐξ
ἐκείνων
τὸ
εἶναι
|
ἐχέτω. |
Τάς
τε
ἐνεργείας
ἑκάστων
ἀποδιδούς |
| [3, 1, 52] |
προηγησαμένου
ὑπέστη,
οὔτε
ψυχῆς
ὁρμῇ
|
ἐμπλήκτῳ |
μηδενὸς
κινήσαντος
αὐτὴν
εἰς
τό |
| [3, 1, 52] |
κατ'
αἰτίας
τὰς
μὲν
προσεχεῖς
|
ἑκάστῳ |
ῥᾴδιον
λαβεῖν
καὶ
εἰς
ταύτας |
| [3, 1, 52] |
ὁρμῆσαι
ἐπὶ
τάδε
τὸ
φανῆναι
|
ἑκάστῳ |
ταδὶ
ποιεῖν.
Καὶ
τὰ
μὲν |
| [3, 2, 52] |
ἐκ
δὲ
τοῦ
ἡγεμονοῦντος
ἐν
|
ἑκάστῳ |
τῶν
ζῴων.
Ἄλλοι
δὲ
τὴν |
| [3, 3, 52] |
τὴν
μὲν
εἰς
τὸ
κάτω
|
ἔστω |
γάρ
τι
κάτω
τὴν
δ' |
| [3, 6, 52] |
καὶ
τοιόσδε,
ὅτι
ἐκ
τοιοῦδε.
|
Ἔστω |
δὲ
συνεργὸς
καὶ
ἡ
τοῦ |
| [3, 8, 52] |
Πλείω
δὲ
κρατεῖ
ἡ
ἀμείνων,
|
ἐλάττω |
δὲ
ἡ
χείρων.
Ἡ
γὰρ |
| [3, 1, 52] |
ὧν
πρότερον
οὐκ
ἐποίει.
Ἢ
|
αὐτῷ |
γε
τούτῳ
μείζων
ἄν
τις |
| [3, 1, 52] |
τοῦτο
γάρ
ἐστι
τὸ
εἶναι
|
αὐτῷ, |
τὸ
τοιάνδε
ἐνέργειαν
ἀποδιδόναι.
Περὶ |
| [3, 2, 52] |
τὰ
πόρρω
ἀξιοῦσιν
ἰέναι·
καὶ
|
οὕτω |
δὴ
ἀεὶ
οὐχ
ἱστάμενοι
οἱ |
| [3, 2, 52] |
πάντα
ἀναρτῶσιν,
οἱ
δὲ
οὐχ
|
οὕτω. |
Λεχθήσεται
δὲ
περὶ
τούτων.
Νῦν |
| [3, 1, 52] |
οὐκ
ἐποίει.
Ἢ
αὐτῷ
γε
|
τούτῳ |
μείζων
ἄν
τις
ἔχοι
αὐτὴν |
| [3, 1, 52] |
τὰ
ὄντα,
ἢ
ἄνευ
αἰτίας
|
ἄμφω· |
ἢ
τὰ
μὲν
ἄνευ
αἰτίας, |