Ennéade, liv., chap.
[3, 7, 52]	φέρεσθαι ὅπῃ ἂν ἐκεῖνα ὠθῇ.	Αἵ	τε γὰρ φαντασίαι τοῖς προηγησαμένοις
[3, 7, 52]	τε γὰρ φαντασίαι τοῖς προηγησαμένοις	αἵ	τε ὁρμαὶ κατὰ ταύτας ἔσονται,
[3, 5, 52]	ἄλλης ἀρχῆς τῶν τοιούτων ἰόντων.	Αἵ	τε πρὸς τὰς κράσεις τῶν
[3, 9, 52]	ἢ ἧτταν ἐκ βίας ἐπιθυμιῶν,	αἳ	προσελθοῦσαι ἄγουσι καὶ ἕλκουσι καὶ
[3, 1, 52]	ἢ ἐκ πόνων ἢ τέχνης	χρηματίσασθαι.	Καὶ τοῦ τέκνου ὁ πατὴρ
[3, 2, 52]	~Μέχρι μὲν οὖν τούτων ἐλθόντα	ἀναπαύσασθαι	καὶ πρὸς τὸ ἄνω μὴ
[3, 8, 52]	σώματός τι ἐνδιδοῦσα ἐπιθυμεῖν ἢ	ὀργίζεσθαι	ἠνάγκασται ἢ πενίαις ταπεινὴ ἢ
[3, 7, 52]	βούλεταί τι ἡμῖν καὶ ἑκάστοις	χαρίζεσθαι	εἰς τὸ παρ' ἡμῶν ποιεῖν
[3, 1, 52]	ὅλως τοῦ τάδε ἢ τάδε	ἑλέσθαι	καὶ ὁρμῆσαι ἐπὶ τάδε τὸ
[3, 4, 52]	ἀληθὲς κατ' αἰτίας τὰ πάντα	γίγνεσθαι,	ἀλλ' ἓν ἔσται τὰ πάντα.
[3, 7, 52]	ἔτι τὸ κωλῦσον ἢ ἄλλως	γενέσθαι	ποιῆσον, εἰ πάντα εἴληπται ἐν
[3, 5, 52]	τοὺς γονεῖς πρὶν τὴν σχέσιν	γενέσθαι	ταύτην τῶν ἄστρων ἀφ' ἧς
[3, 10, 52]	φησιν ὁ λόγος πάντα μὲν	σημαίνεσθαι	καὶ γίνεσθαι κατ' αἰτίας μὲν
[3, 2, 52]	τούτων προρρήσεως πιστούμενοι, ἕκαστα ἐντεῦθεν	γίνεσθαι	ἀξιοῦσι. Καὶ μὴν καὶ τὴν
[3, 2, 52]	ποιοῦντες καὶ οὕτως ἔχειν καὶ	γίνεσθαι,	ᾗ ἐκεῖνα συνέστη ποιεῖ τε
[3, 10, 52]	λόγος πάντα μὲν σημαίνεσθαι καὶ	γίνεσθαι	κατ' αἰτίας μὲν πάντα, διττὰς
[3, 5, 52]	τε παντοδαπὰ καὶ ἀνθρώπους ἅμα	γίνεσθαι·	οἷς ἅπασιν ἐχρῆν τὰ αὐτὰ
[3, 7, 52]	οὐκ ἔστιν ἕκαστον μὴ οὐ	γίνεσθαι·	οὐδὲν γὰρ ἔτι τὸ κωλῦσον
[3, 5, 52]	ἐγίνετο, προείποι, ταῦτά φασι καὶ	γίνεσθαι	παρ' αὐτῶν οὐ σημαινόντων μόνον,
[3, 2, 52]	καὶ ἐκ τούτων τὰ πάντα	γίνεσθαι,	τῇ παρὰ τούτων ἀνάγκῃ δουλεύειν
[3, 1, 52]	ἀεὶ κατ' αἰτίας ἅπαντα λεκτέον	γίνεσθαι,	τὸ δ' ἀναίτιον οὐ παραδεκτέον,
[3, 2, 52]	τὸν ἄνωθεν εἱρμὸν καὶ τὸ	ἕπεσθαι	τοῖς προτέροις ἀεὶ τὰ ὕστερα
[3, 3, 52]	ἀνάγκην οὔτε τὴν ἄλλως εἱμαρμένην	ἕπεσθαι.	Φέρε γὰρ πρῶτον τὰς ἀτόμους
[3, 1, 52]	ἀνάγκη τὸ μὴ αὐτῆς εἶναι,	φέρεσθαι	δὲ τὰς τοιαύτας φορὰς ἀβουλήτους
[3, 7, 52]	ὡρμημένα ἡμῖν οὐδὲν καταλείψει, ἢ	φέρεσθαι	ὅπῃ ἂν ἐκεῖνα ὠθῇ. Αἵ
[3, 5, 52]	πατέρων καὶ μητέρων, πῶς ἔνι	ποιεῖσθαι	λέγειν ταῦτα, ἃ προυπάρχει περὶ
[3, 5, 52]	λέγουσι τὰ γινόμενα, παρ' ἐκείνων	ποιεῖσθαι	τεκμαίρονται, ὁμοίως ἂν καὶ οἱ
[3, 4, 52]	ἄλογον τὸ καθ' εἱμαρμένην λέγειν	κινεῖσθαι	οὐ γὰρ ἄλλο μὲν τὸ
[3, 5, 52]	τῆς γενέσεως καὶ παίδων διαθέσεις	οἷαι	ἔσονται καὶ ὁποίαις συνέσονται τύχαις
[3, 7, 52]	ἐκεῖνα ὠθῇ. Αἵ τε γὰρ	φαντασίαι	τοῖς προηγησαμένοις αἵ τε ὁρμαὶ
[3, 3, 52]	ἡγουμένην γεννᾶν ἀμφοτέρως μὲν ἄτοπον	καὶ	ἀδύνατον, ἀδυνατώτερον δέ, εἰ οἷόν
[3, 5, 52]	γονέας οἴκοθέν φησι καὶ κάλλος	καὶ	αἶσχος ἰέναι, ἀλλ' οὐ παρὰ
[3, 4, 52]	καὶ τὰς ἑκάστου καλάς τε	καὶ	αἰσχρὰς πράξεις παρ' αὐτοῦ ἑκάστου,
[3, 6, 52]	ἰδὼν τῶν θεῶν κατ' ἄλλην	καὶ	ἄλλην στάσιν χείρων ἢ κρείττων
[3, 6, 52]	σωτηρίᾳ τῶν ὅλων, παρέχεται δὲ	καὶ	ἄλλην χρείαν τὴν τοῦ εἰς
[3, 9, 52]	γίνεται· τί γὰρ ἂν ἔτι	καὶ	ἄλλο εἴη; Πάντων δὲ ληφθέντων
[3, 5, 52]	τε κατὰ τοὺς αὐτοὺς χρόνους	{καὶ	ἅμα} ζῷά τε παντοδαπὰ καὶ
[3, 5, 52]	ἡ αὐτὴ σχέσις. Πῶς οὖν	καὶ	ἅμα μὲν ἀνθρώπους, ἅμα δὲ
[3, 1, 52]	τὰς τοιαύτας φορὰς ἀβουλήτους τε	καὶ	ἀναιτίους οὔσας. Ἢ γὰρ τὸ
[3, 5, 52]	πρὸς ἄλληλα στάσεως ἔχῃ μαρτυρίαις	καὶ	ἀνατολαῖς, δύσεσί τε καὶ παραβολαῖς.
[3, 2, 52]	ἐκεῖνα ἀνιέναι δι' αὐτῶν γενόμενα	καὶ	ἄνευ ἐκείνων οὐκ ἂν γενόμενα,
[3, 6, 52]	ἵππος μέν, ὅτι ἐξ ἵππου,	καὶ	ἄνθρωπος, ὅτι ἐξ ἀνθρώπου, καὶ
[3, 5, 52]	{καὶ ἅμα} ζῷά τε παντοδαπὰ	καὶ	ἀνθρώπους ἅμα γίνεσθαι· οἷς ἅπασιν
[3, 5, 52]	φυτά τε καὶ ζῷα, ἀλλὰ	καὶ	ἀνθρώπων εἴδη τε καὶ μεγέθη
[3, 9, 52]	Λόγον δὲ ὅταν ἡγεμόνα καθαρὸν	καὶ	ἀπαθῆ τὸν οἰκεῖον ἔχουσα ὁρμᾷ,
[3, 2, 52]	ταῖς τῶν ἄστρων πλανωμένων τε	καὶ	ἀπλανῶν σχέσεσι καὶ σχηματισμοῖς πρὸς
[3, 3, 52]	ἀναγκασθήσεται εἶναι, ὁ δὲ ἀριθμητικὴν	καὶ	ἀστρονομίαν ἐπισκέψεται, ὁ δὲ σοφὸς
[3, 7, 52]	σπερματικοὺς περαίνεται. Ἔστι μὲν οὖν	καὶ	αὕτη ἡ δόξα ἐγγὺς ἐκείνης
[3, 8, 52]	πλέκειν τὰ πάντα, οὐ γινομένης	καὶ	αὐτῆς, ὥσπερ τὰ ἄλλα, ἐκ
[3, 7, 52]	ὅλων ψυχῆς ἥκειν λεγούσης, εἰ	καὶ	βούλεταί τι ἡμῖν καὶ ἑκάστοις
[3, 6, 52]	σωμάτων δουλεύειν, οἷον γραμματικὸς τίς	καὶ	γεωμετρικὸς καὶ κυβευτικὸς καὶ τῶνδε
[3, 2, 52]	ἕκαστα ποιοῦντες καὶ οὕτως ἔχειν	καὶ	γίνεσθαι, ᾗ ἐκεῖνα συνέστη ποιεῖ
[3, 10, 52]	ὁ λόγος πάντα μὲν σημαίνεσθαι	καὶ	γίνεσθαι κατ' αἰτίας μὲν πάντα,
[3, 5, 52]	ἕκαστος ἐγίνετο, προείποι, ταῦτά φασι	καὶ	γίνεσθαι παρ' αὐτῶν οὐ σημαινόντων
[3, 5, 52]	ἀφ' ἧς προλέγουσι; Καὶ μὴν	καὶ	γονέων τύχας ἀπὸ τῶν παίδων
[3, 2, 52]	πάσχει, καὶ τὰς ἡμετέρας ὁρμὰς	καὶ	διαθέσεις ταύτῃ ἔχειν, ὡς ἂν
[3, 5, 52]	ἡμῶν ἀπὸ τοῦ παντὸς ἄττα,	καὶ	διαιρούμενον, τίνα μὲν ἡμεῖς ἐργαζόμεθα,
[3, 5, 52]	τε ἑκάστου, ὅπως τε τύχης	καὶ	διανοίας οὐχ ἥκιστα ἕξει. Ὁρᾶν
[3, 4, 52]	ἕκαστον εἶναι καὶ πράξεις ἡμετέρας	καὶ	διανοίας ὑπάρχειν καὶ τὰς ἑκάστου
[3, 10, 52]	εἱμαρμένην λέγειν πράττειν, οἷς γε	καὶ	δοκεῖ ἔξωθεν τὴν εἱμαρμένην αἴτιον
[3, 9, 52]	γίνεται· ἐν τοῖς ἔξωθεν δὲ	καὶ	εἴ τι ἐκ τῆς φορᾶς
[3, 1, 52]	Καὶ τοῦ τέκνου ὁ πατὴρ	καὶ	εἴ τι συνεργὸν ἔξωθεν εἰς
[3, 1, 52]	μὲν προσεχεῖς ἑκάστῳ ῥᾴδιον λαβεῖν	καὶ	εἰς ταύτας ἀνάγειν· οἷον τοῦ
[3, 5, 52]	καὶ ἐξ ἀδελφῶν ἀδελφῶν θανάτους	καὶ	ἐκ γυναικῶν τὰ περὶ τοὺς
[3, 5, 52]	οὐκ ἀνθρώποις ἔχουσι παρ' αὑτῶν	καὶ	ἐκ τῆς αὑτῶν φύσεως ἔργον.
[3, 2, 52]	δέ τις σώματα ἀρχὰς διδῷ	καὶ	ἐκ τούτων τὰ πάντα γίνεσθαι,
[3, 5, 52]	οἱ μάντεις προλέγουσιν. Ἔτι δὲ	καὶ	ἐκ τῶνδε ἀκριβέστερον ἄν τις
[3, 7, 52]	εἰ καὶ βούλεταί τι ἡμῖν	καὶ	ἑκάστοις χαρίζεσθαι εἰς τὸ παρ'
[3, 4, 52]	τῶν ἑαυτῶν. Ἀλλὰ γὰρ δεῖ	καὶ	ἕκαστον ἕκαστον εἶναι καὶ πράξεις
[3, 9, 52]	ὁρμὴν φατέον εἶναι ἐφ' ἡμῖν	καὶ	ἑκούσιον, καὶ τοῦτο εἶναι τὸ
[3, 8, 52]	σώματος οὖσα κυριωτάτη τε αὐτῆς	καὶ	ἐλευθέρα καὶ κοσμικῆς αἰτίας ἔξω·
[3, 9, 52]	βίας ἐπιθυμιῶν, αἳ προσελθοῦσαι ἄγουσι	καὶ	ἕλκουσι καὶ οὐκέτι ἔργα ἐῶσιν
[3, 5, 52]	γε τοῖς ἤθεσι πλείστη παραλλαγὴ	καὶ	ἐν ταῖς διανοίαις ἐνορᾶται, ὡς
[3, 8, 52]	ἢ δυνάμεσι τύραννος· ἡ δὲ	καὶ	ἐν τοῖς αὐτοῖς τούτοις ἀντέσχεν,
[3, 5, 52]	καὶ πρὸς τὰς ἐπιθυμίας ἐναντιώσεις	καὶ	ἐνταῦθα πρεπόντως λέγοιντο ἄν. Εἰ
[3, 3, 52]	ἐνθουσιασμοῦ καὶ ἐπιπνοίας· δεῖ γὰρ	καὶ	ἐνταῦθα ὡρισμένον τὸ μέλλον εἶναι.
[3, 5, 52]	περὶ τῶν οὔπω γεγονότων λέγουσι	καὶ	ἐξ ἀδελφῶν ἀδελφῶν θανάτους καὶ
[3, 10, 52]	γε σπουδαίους τὰ καλὰ πράττειν	καὶ	ἐπ' αὐτοῖς {τὰ καλὰ πράττειν}
[3, 2, 52]	κατακούοντος τῶν ἐπὶ τὰ πρῶτα	καὶ	ἐπὶ τὰ ἐπέκεινα αἴτια ἀνιόντων.
[3, 4, 52]	σκέλος τὸν αὐτὸν τρόπον εἰ	καὶ	ἐπὶ τοῦ παντὸς ἓν ἔσται
[3, 5, 52]	μεγέθη καὶ χρόας καὶ θυμοὺς	καὶ	ἐπιθυμίας ἐπιτηδεύματά τε καὶ ἤθη.
[3, 3, 52]	τέχνη; οὔτε ἥτις ἐξ ἐνθουσιασμοῦ	καὶ	ἐπιπνοίας· δεῖ γὰρ καὶ ἐνταῦθα
[3, 6, 52]	ἐπακολουθούσας, πῶς οὖν τὰ ἤθη	καὶ	ἐπιτηδεύματα καὶ μάλιστα οὐχ ὅσα
[3, 1, 52]	κατ' αἰτίας γίνεται τὰ γινόμενα	καὶ	ἔστι τὰ ὄντα, ἢ ἄνευ
[3, 5, 52]	μόνον τὰ ἄλλα φυτά τε	καὶ	ζῷα, ἀλλὰ καὶ ἀνθρώπων εἴδη
[3, 5, 52]	ποιεῖ, οὐδὲ ταῦτα. Καὶ μὴν	καὶ	ἡ ὁμοιότης ἐν τοῖς εἴδεσι
[3, 6, 52]	ἐκ τοιοῦδε. Ἔστω δὲ συνεργὸς	καὶ	ἡ τοῦ παντὸς φορὰ συγχωροῦσα
[3, 5, 52]	ἡ δὲ φορὰ διοικοῦσα πάντα	καὶ	ἡ τῶν ἄστρων κίνησις οὕτως
[3, 2, 52]	αὐτῶν ἔργων; Καὶ τρόποι δὴ	καὶ	ἤθη διάφορα καὶ τύχαι ἐπὶ
[3, 5, 52]	θυμοὺς καὶ ἐπιθυμίας ἐπιτηδεύματά τε	καὶ	ἤθη. Κυρία ἄρα ἡ τοῦ
[3, 8, 52]	ἀντέσχεν, ἡ ἀγαθὴ τὴν φύσιν,	καὶ	ἠλλοίωσεν αὐτὰ μᾶλλον ἢ ἠλλοιώθη,
[3, 3, 52]	λόγοι ἀληθεῖς. Εἰ δὲ δὴ	καὶ	θεῖτό τις τοιαύτας ἀρχάς, οὐδ'
[3, 5, 52]	τε καὶ μεγέθη καὶ χρόας	καὶ	θυμοὺς καὶ ἐπιθυμίας ἐπιτηδεύματά τε
[3, 5, 52]	ἀνάγκης, μὴ πάντα ἐκείνοις ἀνατιθέναι·	καὶ	ἰέναι μὲν παρὰ τῶν τόπων
[3, 5, 52]	πρὸς τοὺς γονέας οἴκοθέν φησι	καὶ	κάλλος καὶ αἶσχος ἰέναι, ἀλλ'
[3, 7, 52]	ἐκείνης τῆς πᾶσαν καὶ σχέσιν	καὶ	κίνησιν ἡμετέραν τε καὶ πᾶσαν
[3, 8, 52]	κυριωτάτη τε αὐτῆς καὶ ἐλευθέρα	καὶ	κοσμικῆς αἰτίας ἔξω· ἐνεχθεῖσα δὲ
[3, 6, 52]	οἷον γραμματικὸς τίς καὶ γεωμετρικὸς	καὶ	κυβευτικὸς καὶ τῶνδε τίς εὑρετής;
[3, 9, 52]	ψυχῆς, ἀπ' ἀρχῆς πρώτης ἡγουμένης	καὶ	κυρίας, ἀλλ' οὐ πλάνην ἐξ
[3, 2, 52]	ποιοῦσαν ἕκαστα λέγοντες, εἱμαρμένην ταύτην	καὶ	κυριωτάτην αἰτίαν θέμενοι, αὐτὴν οὖσαν
[3, 3, 52]	ἐκ τούτων ἀτάκτως φορᾷ τάξιν	καὶ	λόγον καὶ ψυχὴν τὴν ἡγουμένην
[3, 6, 52]	οὖν τὰ ἤθη καὶ ἐπιτηδεύματα	καὶ	μάλιστα οὐχ ὅσα δοκεῖ κράσει
[3, 8, 52]	τι εἶναι συγχωρήσει προρρήσεις τε	καὶ	μαντείας οὐκ ἀναιρήσει; Ψυχὴν δὴ
[3, 5, 52]	ἀλλὰ καὶ ἀνθρώπων εἴδη τε	καὶ	μεγέθη καὶ χρόας καὶ θυμοὺς
[3, 5, 52]	τῆς τούτων συμπαθείας αὐξόμενά τε	καὶ	μειούμενα καὶ τὰ ἄλλα παρ'
[3, 5, 52]	τῶν ἄστρων ἀφ' ἧς προλέγουσι;	Καὶ	μὴν καὶ γονέων τύχας ἀπὸ
[3, 5, 52]	μὴ ἐκεῖνα ποιεῖ, οὐδὲ ταῦτα.	Καὶ	μὴν καὶ ἡ ὁμοιότης ἐν
[3, 2, 52]	πιστούμενοι, ἕκαστα ἐντεῦθεν γίνεσθαι ἀξιοῦσι.	Καὶ	μὴν καὶ τὴν τῶν αἰτίων
[3, 5, 52]	ὡς ἐξ ἐνδόξων τῶν πατέρων	καὶ	μητέρων, πῶς ἔνι ποιεῖσθαι λέγειν
[3, 7, 52]	μαινομένων· ὁρμῶσι γὰρ καὶ οὗτοι·	καὶ	νὴ Δία καὶ πυρὸς ὁρμαὶ
[3, 1, 52]	ἀνάγειν· τοῦ ὑγιάσαι ἡ ἰατρικὴ	καὶ	ὁ ἰατρός. Καὶ τοῦ πλουτῆσαι
[3, 5, 52]	ἐκείνων ποιεῖσθαι τεκμαίρονται, ὁμοίως ἂν	καὶ	οἱ ὄρνεις ποιητικοὶ ὧν σημαίνουσιν
[3, 5, 52]	τὰ ἡμέτερα ἤδη τινὰ ὄντα	καὶ	οἰκεῖα ἡμῶν ἀπὸ τοῦ παντὸς
[3, 4, 52]	τε καὶ πεῖσιν, διοίκησιν μίαν	καὶ	οἷον εἱμαρμένην τοῦ φυτοῦ τις
[3, 7, 52]	~Λοιπὸν δὲ ἰδεῖν τὴν ἐπιπλέκουσαν	καὶ	οἷον συνείρουσαν ἀλλήλοις πάντα καὶ
[3, 1, 52]	ἧκον· οἷον σιτία τοιάδε ἢ	καὶ	ὀλίγῳ προσώτερα εὔρους εἰς παιδοποιίαν
[3, 1, 52]	ἢ γυνὴ ἐπιτήδειος εἰς τόκους.	Καὶ	ὅλως εἰς φύσιν. ~Μέχρι μὲν
[3, 6, 52]	θεῶν ὄντων πῶς ἂν δοθείη;	καὶ	ὅλως ὅσα λέγονται διδόναι κακὰ
[3, 1, 52]	τινα ἰδεῖν ἢ χρέος ἀπολαβεῖν·	καὶ	ὅλως τοῦ τάδε ἢ τάδε
[3, 5, 52]	ψυχῆς παθῶν. Οὐ μὴν ἀλλὰ	καὶ	ὁμοίων ὄντων τοῖς εἴδεσι παρὰ
[3, 5, 52]	καὶ παίδων διαθέσεις οἷαι ἔσονται	καὶ	ὁποίαις συνέσονται τύχαις ἀπὸ τῶν
[3, 9, 52]	τῶν ἔξω ψυχὴ πράττῃ τι	καὶ	ὁρμᾷ οἷον τυφλῇ τῇ φορᾷ
[3, 5, 52]	βουλὰς καὶ πάθη, κακίας τε	καὶ	ὁρμάς, ἡμῖν δὲ οὐδὲν διδοὺς
[3, 1, 52]	τοῦ τάδε ἢ τάδε ἑλέσθαι	καὶ	ὁρμῆσαι ἐπὶ τάδε τὸ φανῆναι
[3, 9, 52]	πρᾶξιν οὐδὲ τὴν διάθεσιν λεκτέον·	καὶ	ὅταν αὐτὴ παρ' αὑτῆς χείρων
[3, 3, 52]	σώματα αἴτια τῶν πάντων τιθεμένους,	καὶ	ὅτι θερμαίνειν μὲν καὶ ψύχειν
[3, 6, 52]	διδόναι κακὰ κακούμενοι, ὅτι δύνουσι	καὶ	ὅτι ὑπὸ γῆν φέρονται, ὥσπερ
[3, 2, 52]	μὴ ἐθελῆσαι χωρεῖν ῥᾳθύμου ἴσως	καὶ	οὐ κατακούοντος τῶν ἐπὶ τὰ
[3, 4, 52]	τὸ πᾶν ποιοῦν καὶ πάσχον	καὶ	οὐκ ἄλλο παρ' ἄλλου κατ'
[3, 9, 52]	αἳ προσελθοῦσαι ἄγουσι καὶ ἕλκουσι	καὶ	οὐκέτι ἔργα ἐῶσιν εἶναι, ἀλλὰ
[3, 7, 52]	τὸ τῶν μαινομένων· ὁρμῶσι γὰρ	καὶ	οὗτοι· καὶ νὴ Δία καὶ
[3, 5, 52]	πρῶτον μὲν ἐκεῖνο ῥητέον, ὅτι	καὶ	οὗτος ἕτερον τρόπον ἐκείνοις ἀνατίθησι
[3, 2, 52]	ἐπὶ τὰ πόρρω ἀξιοῦσιν ἰέναι·	καὶ	οὕτω δὴ ἀεὶ οὐχ ἱστάμενοι
[3, 2, 52]	συμπλοκαῖς πρὸς ἄλληλα ἕκαστα ποιοῦντες	καὶ	οὕτως ἔχειν καὶ γίνεσθαι, ᾗ
[3, 5, 52]	ἐκείνοις ἀνατίθησι τὰ ἡμέτερα, βουλὰς	καὶ	πάθη, κακίας τε καὶ ὁρμάς,
[3, 3, 52]	τὰ δὲ δὴ ψυχῆς ἔργα	καὶ	πάθη τίσι κινήσεσι τῶν ἀτόμων
[3, 5, 52]	ἀπὸ τῶν παίδων τῆς γενέσεως	καὶ	παίδων διαθέσεις οἷαι ἔσονται καὶ
[3, 5, 52]	ὄρνεις ποιητικοὶ ὧν σημαίνουσιν εἶεν	καὶ	πάντα, εἰς ἃ βλέποντες οἱ
[3, 2, 52]	τὴν τοῦ παντὸς φορὰν περιέχουσαν	καὶ	πάντα ποιοῦσαν τῇ κινήσει καὶ
[3, 7, 52]	φέρεται κατὰ ταύτην. Τοῦτο δὲ	καὶ	πάντες ὁρῶντες οὐκ ἀμφισβητοῦσιν, ἀλλὰ
[3, 7, 52]	οὖν τὴν πάντως πάντων ἀνάγκην,	καὶ	πάντων εἰλημμένων τῶν αἰτίων οὐκ
[3, 7, 52]	νὴ Δία καὶ πυρὸς ὁρμαὶ	καὶ	πάντων ὅσα δουλεύοντα τῇ αὐτῶν
[3, 4, 52]	κίνησιν, ἄλλο δὲ τὸ παραδεξάμενον	καὶ	παρ' αὐτοῦ τῇ ὁρμῇ κεχρημένον,
[3, 5, 52]	ἐν τῇ κράσει, ἰέναι δὲ	καὶ	παρὰ τῶν γειναμένων· τοῖς γοῦν
[3, 5, 52]	μαρτυρίαις καὶ ἀνατολαῖς, δύσεσί τε	καὶ	παραβολαῖς. Ἀπὸ τούτων γοῦν μαντευόμενοι
[3, 7, 52]	σχέσιν καὶ κίνησιν ἡμετέραν τε	καὶ	πᾶσαν ἐκ τῆς τῶν ὅλων
[3, 2, 52]	ᾗ ἐκεῖνα συνέστη ποιεῖ τε	καὶ	πάσχει, καὶ τὰς ἡμετέρας ὁρμὰς
[3, 4, 52]	ἓν ἔσται τὸ πᾶν ποιοῦν	καὶ	πάσχον καὶ οὐκ ἄλλο παρ'
[3, 4, 52]	πρὸς ἄλληλα συμπλοκήν, ποίησίν τε	καὶ	πεῖσιν, διοίκησιν μίαν καὶ οἷον
[3, 3, 52]	τε λέγειν, τὸ ἐξ ἀτόμων.	Καὶ	περὶ τούτων πολλοὶ εἴρηνται λόγοι
[3, 2, 52]	οἷον ἀτόμους, τῇ τούτων φορᾷ	καὶ	πληγαῖς καὶ συμπλοκαῖς πρὸς ἄλληλα
[3, 2, 52]	μὲν ἐνόσησεν, ὁ δ' οὔ;	Καὶ	πλούσιος, ὁ δὲ πένης ἐκ
[3, 5, 52]	αὐτῶν οὐ σημαινόντων μόνον, ἀλλὰ	καὶ	ποιούντων. Ὅταν τοίνυν περὶ εὐγενείας
[3, 2, 52]	ταύτην οὐ μόνον κινοῦσαν, ἀλλὰ	καὶ	ποιοῦσαν ἕκαστα λέγοντες, εἱμαρμένην ταύτην
[3, 4, 52]	δεῖ καὶ ἕκαστον ἕκαστον εἶναι	καὶ	πράξεις ἡμετέρας καὶ διανοίας ὑπάρχειν
[3, 4, 52]	πάντα διοίκησιν αὐτοῦ τὰ μέρη	καὶ	πρὸς ἄλληλα συμπλοκήν, ποίησίν τε
[3, 5, 52]	τὴν πρὸς τὸ πᾶν σχέσιν	καὶ	πρὸς ἥλιον μάλιστα· ἀκολουθεῖν δὲ
[3, 5, 52]	πρὸς τὰς κράσεις τῶν σωμάτων	καὶ	πρὸς τὰς ἐπιθυμίας ἐναντιώσεις καὶ
[3, 6, 52]	ἀεὶ ἐπὶ σφαίρας οὐρανίας φερομένων	καὶ	πρὸς τὴν γῆν τὴν αὐτὴν
[3, 2, 52]	μὲν οὖν τούτων ἐλθόντα ἀναπαύσασθαι	καὶ	πρὸς τὸ ἄνω μὴ ἐθελῆσαι
[3, 3, 52]	σώματα. Τὰ αὐτὰ δὲ ταῦτα	καὶ	πρὸς τοὺς ἕτερα σώματα αἴτια
[3, 7, 52]	καὶ οὗτοι· καὶ νὴ Δία	καὶ	πυρὸς ὁρμαὶ καὶ πάντων ὅσα
[3, 2, 52]	τῇ τούτων φορᾷ καὶ πληγαῖς	καὶ	συμπλοκαῖς πρὸς ἄλληλα ἕκαστα ποιοῦντες
[3, 4, 52]	ἀνάγκη τὴν τούτων ἐφεξῆς συνέχειαν	καὶ	συμπλοκὴν εἱμαρμένην, οἷον εἰ φυτοῦ
[3, 7, 52]	δόξα ἐγγὺς ἐκείνης τῆς πᾶσαν	καὶ	σχέσιν καὶ κίνησιν ἡμετέραν τε
[3, 2, 52]	πλανωμένων τε καὶ ἀπλανῶν σχέσεσι	καὶ	σχηματισμοῖς πρὸς ἄλληλα, ἀπὸ τῆς
[3, 3, 52]	ἐνταῦθα ὡρισμένον τὸ μέλλον εἶναι.	Καὶ	σώμασι μὲν ἔσται παρὰ τῶν
[3, 6, 52]	σωματικῶς διδόντες, θερμότητας καὶ ψύξεις	καὶ	σωμάτων κράσεις ἐπακολουθούσας, πῶς οὖν
[3, 5, 52]	οὐχ ἥκιστα ἕξει. Ὁρᾶν δὲ	καὶ	τὰ ἄλλα ζῷά τε καὶ
[3, 5, 52]	συμπαθείας αὐξόμενά τε καὶ μειούμενα	καὶ	τὰ ἄλλα παρ' αὐτῶν πάσχοντα·
[3, 5, 52]	γειναμένων· τοῖς γοῦν γονεῦσιν ὅμοιοι	καὶ	τὰ εἴδη ὡς τὰ πολλὰ
[3, 1, 52]	τὸ φανῆναι ἑκάστῳ ταδὶ ποιεῖν.	Καὶ	τὰ μὲν ἐπὶ τὰς τέχνας
[3, 10, 52]	μὲν πάντα, διττὰς δὲ ταύτας·	καὶ	τὰ μὲν ὑπὸ ψυχῆς, τὰ
[3, 1, 52]	~Ἅπαντα τὰ γινόμενα	καὶ	τὰ ὄντα ἤτοι κατ' αἰτίας
[3, 2, 52]	καὶ πάντα ποιοῦσαν τῇ κινήσει	καὶ	ταῖς τῶν ἄστρων πλανωμένων τε
[3, 8, 52]	οὐδὲν καταλείψει ἀκολουθίαν τε τηρήσει	καὶ	τάξιν ἡμᾶς τέ τι εἶναι
[3, 4, 52]	πράξεις ἡμετέρας καὶ διανοίας ὑπάρχειν	καὶ	τὰς ἑκάστου καλάς τε καὶ
[3, 2, 52]	τὰ ἄλλα, ὅσα γίνεται, ἀλλὰ	καὶ	τὰς ἡμετέρας διανοήσεις ἐκ τῶν
[3, 2, 52]	συνέστη ποιεῖ τε καὶ πάσχει,	καὶ	τὰς ἡμετέρας ὁρμὰς καὶ διαθέσεις
[3, 2, 52]	τοῖς προτέροις ἀεὶ τὰ ὕστερα	καὶ	ταῦτα ἐπ' ἐκεῖνα ἀνιέναι δι'
[3, 10, 52]	μὴ φρονεῖν ἄλλα αἴτια εἶναι·	καὶ	ταῦτα ἴσως ὀρθὸν καθ' εἱμαρμένην
[3, 2, 52]	πάντα, διὰ πάντων φοιτήσασαν αἰτίαν	καὶ	ταύτην οὐ μόνον κινοῦσαν, ἀλλὰ
[3, 3, 52]	ἀτόμοις εἴτε τοῖς στοιχείοις καλουμένοις	καὶ	τῇ ἐκ τούτων ἀτάκτως φορᾷ
[3, 8, 52]	μόνον τὴν τοῦ παντός, ἀλλὰ	καὶ	τὴν ἑκάστου μετὰ ταύτης, ὡς
[3, 2, 52]	ἂν ἐκεῖναι ποιῶσιν, ἀνάγκην ταύτην	καὶ	τὴν παρὰ τούτων εἰς τὰ
[3, 4, 52]	καὶ τῶν αἰτίων τὸν εἱρμὸν	καὶ	τὴν συμπλοκὴν ἀναιρεῖ. Ὡς γὰρ
[3, 2, 52]	ἐντεῦθεν γίνεσθαι ἀξιοῦσι. Καὶ μὴν	καὶ	τὴν τῶν αἰτίων ἐπιπλοκὴν πρὸς
[3, 5, 52]	ἰέναι μὲν παρὰ τῶν τόπων	καὶ	τῆς διαφορᾶς τοῦ περιέχοντος εἰς
[3, 4, 52]	τοῦτο τὸ σφοδρὸν τῆς ἀνάγκης	καὶ	τῆς τοιαύτης εἱμαρμένης αὐτὸ τοῦτο
[3, 10, 52]	ἄριστα παρ' ἡμῶν· ταύτης γὰρ	καὶ	τῆς φύσεώς ἐσμεν, ὅταν μόνοι
[3, 5, 52]	τὰ εἴδη ὡς τὰ πολλὰ	καί	τινα τῶν ἀλόγων τῆς ψυχῆς
[3, 2, 52]	ἄλληλα καὶ τὸν ἄνωθεν εἱρμὸν	καὶ	τὸ ἕπεσθαι τοῖς προτέροις ἀεὶ
[3, 3, 52]	Ὅλως γὰρ τὸ ἡμέτερον ἔργον	καὶ	τὸ ζῴοις εἶναι ἀπολεῖται φερομένων
[3, 7, 52]	καὶ οἷον συνείρουσαν ἀλλήλοις πάντα	καὶ	τὸ πὼς ἐφ' ἑκάστου ἐπιφέρουσαν
[3, 7, 52]	τε τὸ ἡμέτερον ἔσται, οἷον	καὶ	τὸ τῶν ἄλλων ζῴων καὶ
[3, 7, 52]	νηπίων καθ' ὁρμὰς τυφλὰς ἰόντων	καὶ	τὸ τῶν μαινομένων· ὁρμῶσι γὰρ
[3, 7, 52]	καὶ τὸ τῶν ἄλλων ζῴων	καὶ	τὸ τῶν νηπίων καθ' ὁρμὰς
[3, 6, 52]	καὶ ἄνθρωπος, ὅτι ἐξ ἀνθρώπου,	καὶ	τοιόσδε, ὅτι ἐκ τοιοῦδε. Ἔστω
[3, 2, 52]	τῶν αἰτίων ἐπιπλοκὴν πρὸς ἄλληλα	καὶ	τὸν ἄνωθεν εἱρμὸν καὶ τὸ
[3, 1, 52]	ἡ ἰατρικὴ καὶ ὁ ἰατρός.	Καὶ	τοῦ πλουτῆσαι θησαυρὸς εὑρεθεὶς ἢ
[3, 1, 52]	ἐκ πόνων ἢ τέχνης χρηματίσασθαι.	Καὶ	τοῦ τέκνου ὁ πατὴρ καὶ
[3, 10, 52]	φύσεώς ἐσμεν, ὅταν μόνοι ὦμεν·	καὶ	τούς γε σπουδαίους τὰ καλὰ
[3, 9, 52]	εἶναι ἐφ' ἡμῖν καὶ ἑκούσιον,	καὶ	τοῦτο εἶναι τὸ ἡμέτερον ἔργον,
[3, 2, 52]	Διττοὺς δ' ἄν τις θέμενος	καὶ	τούτους οὐκ ἂν τοῦ ἀληθοῦς
[3, 2, 52]	πένης ἐκ τῶν αὐτῶν ἔργων;	Καὶ	τρόποι δὴ καὶ ἤθη διάφορα
[3, 2, 52]	τρόποι δὴ καὶ ἤθη διάφορα	καὶ	τύχαι ἐπὶ τὰ πόρρω ἀξιοῦσιν
[3, 9, 52]	μὲν οὖν ταῦτα, ὅσα προαιρέσει	καὶ	τύχαις κραθέντα γίνεται· τί γὰρ
[3, 4, 52]	εἱμαρμένης αὐτὸ τοῦτο τὴν εἱμαρμένην	καὶ	τῶν αἰτίων τὸν εἱρμὸν καὶ
[3, 2, 52]	μὲν ἥρπασεν, ὁ δ' οὔ;	Καὶ	τῶν ὁμοίων ἐκ τοῦ περιέχοντος
[3, 6, 52]	τίς καὶ γεωμετρικὸς καὶ κυβευτικὸς	καὶ	τῶνδε τίς εὑρετής; πονηρία δὲ
[3, 3, 52]	θερμαίνειν μὲν καὶ ψύχειν ἡμᾶς	καὶ	φθείρειν δὲ τὰ ἀσθενέστερα δύναται
[3, 5, 52]	καὶ τὰ ἄλλα ζῷά τε	καὶ	φυτὰ ἀπὸ τῆς τούτων συμπαθείας
[3, 5, 52]	ἀνθρώπων εἴδη τε καὶ μεγέθη	καὶ	χρόας καὶ θυμοὺς καὶ ἐπιθυμίας
[3, 6, 52]	σώματος πολλὰ σωματικῶς διδόντες, θερμότητας	καὶ	ψύξεις καὶ σωμάτων κράσεις ἐπακολουθούσας,
[3, 3, 52]	τιθεμένους, καὶ ὅτι θερμαίνειν μὲν	καὶ	ψύχειν ἡμᾶς καὶ φθείρειν δὲ
[3, 3, 52]	ἀτάκτως φορᾷ τάξιν καὶ λόγον	καὶ	ψυχὴν τὴν ἡγουμένην γεννᾶν ἀμφοτέρως
[3, 3, 52]	δ' ἐκ πλαγίων, ὅπῃ ἔτυχεν,	ἄλλαι	κατ' ἄλλα. Οὐδὲν δὴ τακτῶς
[3, 7, 52]	καὶ νὴ Δία καὶ πυρὸς	ὁρμαὶ	καὶ πάντων ὅσα δουλεύοντα τῇ
[3, 7, 52]	φαντασίαι τοῖς προηγησαμένοις αἵ τε	ὁρμαὶ	κατὰ ταύτας ἔσονται, ὄνομά τε
[3, 4, 52]	τὴν γοῦν τῶν αἰσχρῶν ποίησιν	ἀνατιθέναι.	~Ἀλλ' ἴσως μὲν οὐχ οὕτως
[3, 5, 52]	ἐξ ἀνάγκης, μὴ πάντα ἐκείνοις	ἀνατιθέναι·	καὶ ἰέναι μὲν παρὰ τῶν
[3, 3, 52]	ἀφ' ἑτέρας δεῖ ταῦτα ἀρχῆς	ἰέναι.	~Ἀλλ' ἆρα μία τις ψυχὴ
[3, 5, 52]	φησι καὶ κάλλος καὶ αἶσχος	ἰέναι,	ἀλλ' οὐ παρὰ φορᾶς ἄστρων.
[3, 5, 52]	ἢ ψύξεις ἐν τῇ κράσει,	ἰέναι	δὲ καὶ παρὰ τῶν γειναμένων·
[3, 2, 52]	τύχαι ἐπὶ τὰ πόρρω ἀξιοῦσιν	ἰέναι·	καὶ οὕτω δὴ ἀεὶ οὐχ
[3, 2, 52]	ἡμετέρας διανοήσεις ἐκ τῶν ἐκείνης	ἰέναι	κινημάτων, οἷον ζῴου μορίων κινουμένων
[3, 5, 52]	μὴ πάντα ἐκείνοις ἀνατιθέναι· καὶ	ἰέναι	μὲν παρὰ τῶν τόπων καὶ
[3, 2, 52]	ὕστερα καὶ ταῦτα ἐπ' ἐκεῖνα	ἀνιέναι	δι' αὐτῶν γενόμενα καὶ ἄνευ
[3, 1, 52]	τοῦ βαδίσαι εἰς ἀγορὰν τὸ	οἰηθῆναι	δεῖν τινα ἰδεῖν ἢ χρέος
[3, 1, 52]	καὶ ὁρμῆσαι ἐπὶ τάδε τὸ	φανῆναι	ἑκάστῳ ταδὶ ποιεῖν. Καὶ τὰ
[3, 5, 52]	οὐδὲν διδοὺς λίθοις φερομένοις καταλείπει	εἶναι,	ἀλλ' οὐκ ἀνθρώποις ἔχουσι παρ'
[3, 9, 52]	ἕλκουσι καὶ οὐκέτι ἔργα ἐῶσιν	εἶναι,	ἀλλὰ παθήματα παρ' ἡμῶν. ~Τέλος
[3, 3, 52]	ἡμέτερον ἔργον καὶ τὸ ζῴοις	εἶναι	ἀπολεῖται φερομένων ᾗ τὰ σώματα
[3, 3, 52]	Φέρε γὰρ πρῶτον τὰς ἀτόμους	εἶναι.	Αὗται τοίνυν κινήσονται τὴν μὲν
[3, 1, 52]	ἀναγέτω· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ	εἶναι	αὐτῷ, τὸ τοιάνδε ἐνέργειαν ἀποδιδόναι.
[3, 9, 52]	ταύτην μόνην τὴν ὁρμὴν φατέον	εἶναι	ἐφ' ἡμῖν καὶ ἑκούσιον, καὶ
[3, 1, 52]	πρώτων ἤρτηται, ἐξ ἐκείνων τὸ	εἶναι	ἐχέτω. Τάς τε ἐνεργείας ἑκάστων
[3, 3, 52]	ἢ ὁρμαῖς ἢ κινήσεσιν ἀναγκαίαις	εἶναι	ἢ ὅλως εἶναι; Ὅταν δὲ
[3, 4, 52]	γὰρ δεῖ καὶ ἕκαστον ἕκαστον	εἶναι	καὶ πράξεις ἡμετέρας καὶ διανοίας
[3, 3, 52]	καὶ ἐνταῦθα ὡρισμένον τὸ μέλλον	εἶναι.	Καὶ σώμασι μὲν ἔσται παρὰ
[3, 10, 52]	μὲν μὴ φρονεῖν ἄλλα αἴτια	εἶναι·	καὶ ταῦτα ἴσως ὀρθὸν καθ'
[3, 5, 52]	τοὺς ἐπὶ γῆς διαφέροντας ἀλλήλων	εἶναι	κατά τε τὴν πρὸς τὸ
[3, 4, 52]	οἷον εἱμαρμένην τοῦ φυτοῦ τις	εἶναι	λέγοι; Ἀλλὰ πρῶτον μὲν τοῦτο
[3, 3, 52]	ἀτόμων ὁ μὲν γεωμετρικὸς ἀναγκασθήσεται	εἶναι,	ὁ δὲ ἀριθμητικὴν καὶ ἀστρονομίαν
[3, 5, 52]	οἷς ἅπασιν ἐχρῆν τὰ αὐτὰ	εἶναι,	οἷς ἡ αὐτὴ σχέσις. Πῶς
[3, 3, 52]	κινήσεσιν ἀναγκαίαις εἶναι ἢ ὅλως	εἶναι;	Ὅταν δὲ δὴ ἐναντιῶται ψυχὴ
[3, 8, 52]	καὶ τάξιν ἡμᾶς τέ τι	εἶναι	συγχωρήσει προρρήσεις τε καὶ μαντείας
[3, 10, 52]	δοκεῖ ἔξωθεν τὴν εἱμαρμένην αἴτιον	εἶναι·	τὰ δὲ ἄριστα παρ' ἡμῶν·
[3, 9, 52]	ἡμῖν καὶ ἑκούσιον, καὶ τοῦτο	εἶναι	τὸ ἡμέτερον ἔργον, ὃ μὴ
[3, 1, 52]	αὐτὴν ἀνάγκη τὸ μὴ αὐτῆς	εἶναι,	φέρεσθαι δὲ τὰς τοιαύτας φορὰς
[3, 2, 52]	διαθέσεις ταύτῃ ἔχειν, ὡς ἂν	ἐκεῖναι	ποιῶσιν, ἀνάγκην ταύτην καὶ τὴν
[3, 3, 52]	ἀτόμων πάσχειν πληττομένοις, ἅπερ ἂν	ἐκεῖναι	φέρωσιν, ἐξ ἀνάγκης· τὰ δὲ
[3, 6, 52]	δοθείη; καὶ ὅλως ὅσα λέγονται	διδόναι	κακὰ κακούμενοι, ὅτι δύνουσι καὶ
[3, 5, 52]	αὑτῶν φύσεως ἔργον. Ἀλλὰ χρὴ	διδόναι	μὲν τὸ ἡμέτερον ἡμῖν, ἥκειν
[3, 1, 52]	εἶναι αὐτῷ, τὸ τοιάνδε ἐνέργειαν	ἀποδιδόναι.	Περὶ δὲ τῶν γινομένων ἢ
[3, 1, 52]	κινήσαντος αὐτὴν εἰς τό τι	πρᾶξαι	ὧν πρότερον οὐκ ἐποίει. Ἢ
[3, 1, 52]	ἐπὶ τὰς τέχνας ἀνάγειν· τοῦ	ὑγιάσαι	ἡ ἰατρικὴ καὶ ὁ ἰατρός.
[3, 2, 52]	καὶ πρὸς τὸ ἄνω μὴ	ἐθελῆσαι	χωρεῖν ῥᾳθύμου ἴσως καὶ οὐ
[3, 1, 52]	τάδε ἢ τάδε ἑλέσθαι καὶ	ὁρμῆσαι	ἐπὶ τάδε τὸ φανῆναι ἑκάστῳ
[3, 8, 52]	τὰ μὲν ἑτεροιῶσαι, τοῖς δὲ	συγχωρῆσαι	μὴ μετὰ κάκης. ~Ἀναγκαῖα μὲν
[3, 1, 52]	καὶ ὁ ἰατρός. Καὶ τοῦ	πλουτῆσαι	θησαυρὸς εὑρεθεὶς ἢ δόσις παρά
[3, 1, 52]	εἰς ταύτας ἀνάγειν· οἷον τοῦ	βαδίσαι	εἰς ἀγορὰν τὸ οἰηθῆναι δεῖν
[3, 9, 52]	ἧτταν ἐκ βίας ἐπιθυμιῶν, αἳ	προσελθοῦσαι	ἄγουσι καὶ ἕλκουσι καὶ οὐκέτι
[3, 8, 52]	ἢ ἠλλοιώθη, ὥστε τὰ μὲν	ἑτεροιῶσαι,	τοῖς δὲ συγχωρῆσαι μὴ μετὰ
[3, 3, 52]	καὶ φθείρειν δὲ τὰ ἀσθενέστερα	δύναται	ταῦτα, ἔργον δὲ οὐδὲν τῶν
[3, 5, 52]	παραλλαγὴ καὶ ἐν ταῖς διανοίαις	ἐνορᾶται,	ὡς ἂν ἀπ' ἄλλης ἀρχῆς
[3, 5, 52]	ἤδη ἐκ πατέρων οὕτως ἕξειν	λέγεται;	Ἢ γὰρ ἐκεῖνα τὰ πρότερα
[3, 3, 52]	δὲ οὐδὲν τῶν ὅσα ψυχὴ	ἐργάζεται	παρὰ τούτων ἂν γίγνοιτο, ἀλλ'
[3, 7, 52]	ψυχῆς ἥκειν λεγούσης, εἰ καὶ	βούλεταί	τι ἡμῖν καὶ ἑκάστοις χαρίζεσθαι
[3, 6, 52]	διὰ τῶν σχημάτων; ~Ἀλλὰ γὰρ	γίγνεται	μὲν ἕκαστα κατὰ τὰς αὐτῶν
[3, 7, 52]	ἧς πάντα κατὰ λόγους σπερματικοὺς	περαίνεται.	Ἔστι μὲν οὖν καὶ αὕτη
[3, 5, 52]	ἴσως μὲν οὐχ οὕτως ἕκαστα	περαίνεται,	ἡ δὲ φορὰ διοικοῦσα πάντα
[3, 2, 52]	οὐ μόνον τὰ ἄλλα, ὅσα	γίνεται,	ἀλλὰ καὶ τὰς ἡμετέρας διανοήσεις
[3, 9, 52]	ληφθέντων τῶν αἰτίων πάντα πάντως	γίνεται·	ἐν τοῖς ἔξωθεν δὲ καὶ
[3, 1, 52]	τὰ ὄντα ἤτοι κατ' αἰτίας	γίνεται	τὰ γινόμενα καὶ ἔστι τὰ
[3, 9, 52]	ὅσα προαιρέσει καὶ τύχαις κραθέντα	γίνεται·	τί γὰρ ἂν ἔτι καὶ
[3, 6, 52]	ἄλλην στάσιν χείρων ἢ κρείττων	γίνεται·	ὥστε εὐπαθοῦντας μὲν ἡμᾶς εὖ
[3, 7, 52]	ὅσα δουλεύοντα τῇ αὐτῶν κατασκευῇ	φέρεται	κατὰ ταύτην. Τοῦτο δὲ καὶ
[3, 6, 52]	εἰ τἀναντία· ἀλλὰ μᾶλλον, ὡς	φέρεται	μὲν ταῦτα ἐπὶ σωτηρίᾳ τῶν
[3, 3, 52]	φορὰς ἀτόμων ὁ μὲν γεωμετρικὸς	ἀναγκασθήσεται	εἶναι, ὁ δὲ ἀριθμητικὴν καὶ
[3, 2, 52]	ἀναρτῶσιν, οἱ δὲ οὐχ οὕτω.	Λεχθήσεται	δὲ περὶ τούτων. Νῦν δ'
[3, 6, 52]	ταῦτα ἐπὶ σωτηρίᾳ τῶν ὅλων,	παρέχεται	δὲ καὶ ἄλλην χρείαν τὴν
[3, 3, 52]	ὁ δὲ ἀριθμητικὴν καὶ ἀστρονομίαν	ἐπισκέψεται,	ὁ δὲ σοφὸς ἔσται; Ὅλως
[3, 1, 52]	ὅσα δὲ ἐκ τῶν πρώτων	ἤρτηται,	ἐξ ἐκείνων τὸ εἶναι ἐχέτω.
[3, 9, 52]	εἴ τι ἐκ τῆς φορᾶς	συντελεῖται.	Ὅταν μὲν οὖν ἀλλοιωθεῖσα παρὰ
[3, 3, 52]	ἔργον καὶ τὸ ζῴοις εἶναι	ἀπολεῖται	φερομένων ᾗ τὰ σώματα ἄγει
[3, 2, 52]	λέγοι, εἱμαρμένην ἕτερον τρόπον εἰσάγων	φανεῖται.	Διττοὺς δ' ἄν τις θέμενος
[3, 7, 52]	ταύτης ἄλλας αἰτίας ζητοῦντες οὐχ	ἵστανται	ὡς ἐπ' ἀρχῆς ταύτης. ~Τίς
[3, 3, 52]	ἀτόμων. Καὶ περὶ τούτων πολλοὶ	εἴρηνται	λόγοι ἀληθεῖς. Εἰ δὲ δὴ
[3, 6, 52]	ἂν δοθείη; καὶ ὅλως ὅσα	λέγονται	διδόναι κακὰ κακούμενοι, ὅτι δύνουσι
[3, 6, 52]	δύνουσι καὶ ὅτι ὑπὸ γῆν	φέρονται,	ὥσπερ διάφορόν τι πασχόντων, εἰ
[3, 5, 52]	τὰ γινόμενα, παρ' ἐκείνων ποιεῖσθαι	τεκμαίρονται,	ὁμοίως ἂν καὶ οἱ ὄρνεις
[3, 5, 52]	γενέσεως καὶ παίδων διαθέσεις οἷαι	ἔσονται	καὶ ὁποίαις συνέσονται τύχαις ἀπὸ
[3, 7, 52]	αἵ τε ὁρμαὶ κατὰ ταύτας	ἔσονται,	ὄνομά τε μόνον τὸ ἐφ'
[3, 5, 52]	διαθέσεις οἷαι ἔσονται καὶ ὁποίαις	συνέσονται	τύχαις ἀπὸ τῶν πατέρων περὶ
[3, 3, 52]	τὰς ἀτόμους εἶναι. Αὗται τοίνυν	κινήσονται	τὴν μὲν εἰς τὸ κάτω
[3, 7, 52]	ἄλλως γενέσθαι ποιῆσον, εἰ πάντα	εἴληπται	ἐν τῇ εἱμαρμένῃ. Τοιαῦτα δὲ
[3, 8, 52]	τι ἐνδιδοῦσα ἐπιθυμεῖν ἢ ὀργίζεσθαι	ἠνάγκασται	ἢ πενίαις ταπεινὴ ἢ πλούτοις
[3, 7, 52]	γεννωμένης· τοιοῦτόν τε τὸ ἡμέτερον	ἔσται,	οἷον καὶ τὸ τῶν ἄλλων
[3, 3, 52]	ἀστρονομίαν ἐπισκέψεται, ὁ δὲ σοφὸς	ἔσται;	Ὅλως γὰρ τὸ ἡμέτερον ἔργον
[3, 7, 52]	τε μόνον τὸ ἐφ' ἡμῖν	ἔσται·	οὐ γὰρ ὅτι ὁρμῶμεν ἡμεῖς,
[3, 3, 52]	μέλλον εἶναι. Καὶ σώμασι μὲν	ἔσται	παρὰ τῶν ἀτόμων πάσχειν πληττομένοις,
[3, 4, 52]	τὰ πάντα γίγνεσθαι, ἀλλ' ἓν	ἔσται	τὰ πάντα. Ὥστε οὔτε ἡμεῖς
[3, 5, 52]	Ἢ γὰρ ἐκεῖνα τὰ πρότερα	ἔσται	τὰ ποιοῦντα, ἢ εἰ μὴ
[3, 7, 52]	ὁρμῶμεν ἡμεῖς, ταύτῃ τι πλέον	ἔσται	τῆς ὁρμῆς κατ' ἐκεῖνα γεννωμένης·
[3, 4, 52]	καὶ ἐπὶ τοῦ παντὸς ἓν	ἔσται	τὸ πᾶν ποιοῦν καὶ πάσχον
[3, 3, 52]	γὰρ πρῶτον τὰς ἀτόμους εἶναι.	Αὗται	τοίνυν κινήσονται τὴν μὲν εἰς
[3, 3, 52]	ὅλως εἶναι; Ὅταν δὲ δὴ	ἐναντιῶται	ψυχὴ τοῖς τοῦ σώματος παθήμασι;
[3, 8, 52]	ὡς ἂν μεθ' ἑτέρων ταχθεῖσα.	Τύχαι	δὲ τὰ κύκλῳ πάντα, οἷς
[3, 2, 52]	δὴ καὶ ἤθη διάφορα καὶ	τύχαι	ἐπὶ τὰ πόρρω ἀξιοῦσιν ἰέναι·
[3, 3, 52]	ἄλλων ἐπισκεπτέον. ~Σώμασι μὲν οὖν	ἐπιτρέψαι	τὰ πάντα εἴτε ἀτόμοις εἴτε
[3, 10, 52]	μὲν ὑπὸ ψυχῆς, τὰ δὲ	δι'	ἄλλας αἰτίας τὰς κύκλῳ. Πραττούσας
[3, 2, 52]	καὶ ταῦτα ἐπ' ἐκεῖνα ἀνιέναι	δι'	αὐτῶν γενόμενα καὶ ἄνευ ἐκείνων
[3, 1, 52]	ἐπὶ τάδε τὸ φανῆναι ἑκάστῳ	ταδὶ	ποιεῖν. Καὶ τὰ μὲν ἐπὶ
[3, 5, 52]	καὶ ἐνταῦθα πρεπόντως λέγοιντο ἄν.	Εἰ	δ' ὅτι εἰς τὴν τῶν
[3, 3, 52]	τούτων πολλοὶ εἴρηνται λόγοι ἀληθεῖς.	Εἰ	δὲ δὴ καὶ θεῖτό τις
[3, 7, 52]	τῶν ὅλων ψυχῆς ἥκειν λεγούσης,	εἰ	καὶ βούλεταί τι ἡμῖν καὶ
[3, 4, 52]	τὸ σκέλος τὸν αὐτὸν τρόπον	εἰ	καὶ ἐπὶ τοῦ παντὸς ἓν
[3, 5, 52]	πρότερα ἔσται τὰ ποιοῦντα, ἢ	εἰ	μὴ ἐκεῖνα ποιεῖ, οὐδὲ ταῦτα.
[3, 1, 52]	ἢ τὸ ἐπιθυμητὸν ἐκίνησεν· ἤ,	εἰ	μηδὲν ὀρεκτὸν ἐκίνησεν, {ἢ} οὐδ'
[3, 3, 52]	ἄτοπον καὶ ἀδύνατον, ἀδυνατώτερον δέ,	εἰ	οἷόν τε λέγειν, τὸ ἐξ
[3, 7, 52]	κωλῦσον ἢ ἄλλως γενέσθαι ποιῆσον,	εἰ	πάντα εἴληπται ἐν τῇ εἱμαρμένῃ.
[3, 6, 52]	φέρονται, ὥσπερ διάφορόν τι πασχόντων,	εἰ	πρὸς ἡμᾶς δύνοιεν, ἀλλ' οὐκ
[3, 6, 52]	ἡμᾶς εὖ ποιεῖν, κακοῦν δέ,	εἰ	τἀναντία· ἀλλὰ μᾶλλον, ὡς φέρεται
[3, 4, 52]	συνέχειαν καὶ συμπλοκὴν εἱμαρμένην, οἷον	εἰ	φυτοῦ ἐκ ῥίζης τὴν ἀρχὴν
[3, 9, 52]	ἐν τοῖς ἔξωθεν δὲ καὶ	εἴ	τι ἐκ τῆς φορᾶς συντελεῖται.
[3, 1, 52]	τοῦ τέκνου ὁ πατὴρ καὶ	εἴ	τι συνεργὸν ἔξωθεν εἰς παιδοποιίαν
[3, 2, 52]	πρὸ αὐτῶν τὰ ὕστερα, ταῦτα	εἴ	τις λέγοι, εἱμαρμένην ἕτερον τρόπον
[3, 6, 52]	ἀνάλογον μεθοδεύοντας τὸ σημαινόμενον· ὥσπερ	εἴ	τις λέγοι, ἐπειδὴ ὑψηλὸς ὁ
[3, 6, 52]	πρὸς ἡμᾶς δύνοιεν, ἀλλ' οὐκ	ἀεὶ	ἐπὶ σφαίρας οὐρανίας φερομένων καὶ
[3, 4, 52]	ἄλλου κατ' αἰτίας τὴν ἀναγωγὴν	ἀεὶ	ἐφ' ἕτερον ἐχούσας, οὐ δὴ
[3, 1, 52]	τὴν αὐτὴν δὲ ἐνέργειαν ποιουμένων	ἀεὶ	κατ' αἰτίας ἅπαντα λεκτέον γίνεσθαι,
[3, 1, 52]	τῶν γινομένων ἢ ὄντων μὲν	ἀεί,	οὐ τὴν αὐτὴν δὲ ἐνέργειαν
[3, 2, 52]	ἀξιοῦσιν ἰέναι· καὶ οὕτω δὴ	ἀεὶ	οὐχ ἱστάμενοι οἱ μὲν ἀρχὰς
[3, 2, 52]	καὶ τὸ ἕπεσθαι τοῖς προτέροις	ἀεὶ	τὰ ὕστερα καὶ ταῦτα ἐπ'
[3, 4, 52]	ὡς μέρους, ᾗ τὸ ὅλον	ἄγει,	φερομένων δὲ ἐκεῖθεν τῶν αἰτίων
[3, 3, 52]	ἀπολεῖται φερομένων ᾗ τὰ σώματα	ἄγει	ὠθοῦντα ἡμᾶς ὥσπερ ἄψυχα σώματα.
[3, 8, 52]	μαντείας οὐκ ἀναιρήσει; Ψυχὴν δὴ	δεῖ	ἀρχὴν οὖσαν ἄλλην ἐπεισφέροντας εἰς
[3, 3, 52]	ἥτις ἐξ ἐνθουσιασμοῦ καὶ ἐπιπνοίας·	δεῖ	γὰρ καὶ ἐνταῦθα ὡρισμένον τὸ
[3, 4, 52]	μερῶν τῶν ἑαυτῶν. Ἀλλὰ γὰρ	δεῖ	καὶ ἕκαστον ἕκαστον εἶναι καὶ
[3, 3, 52]	ἂν γίγνοιτο, ἀλλ' ἀφ' ἑτέρας	δεῖ	ταῦτα ἀρχῆς ἰέναι. ~Ἀλλ' ἆρα
[3, 5, 52]	ποιοῦντα, ἢ εἰ μὴ ἐκεῖνα	ποιεῖ,	οὐδὲ ταῦτα. Καὶ μὴν καὶ
[3, 2, 52]	τῇ παρὰ τούτων ἀνάγκῃ δουλεύειν	ποιεῖ	τὰ ὄντα. Οἱ δ' ἐπὶ
[3, 2, 52]	καὶ γίνεσθαι, ᾗ ἐκεῖνα συνέστη	ποιεῖ	τε καὶ πάσχει, καὶ τὰς
[3, 1, 52]	τι πρᾶξαι ὧν πρότερον οὐκ	ἐποίει.	Ἢ αὐτῷ γε τούτῳ μείζων
[3, 10, 52]	λέγειν πράττειν, οἷς γε καὶ	δοκεῖ	ἔξωθεν τὴν εἱμαρμένην αἴτιον εἶναι·
[3, 6, 52]	ἐπιτηδεύματα καὶ μάλιστα οὐχ ὅσα	δοκεῖ	κράσει σωμάτων δουλεύειν, οἷον γραμματικὸς
[3, 8, 52]	δὲ κρατοῦσαν αὐτὴν ταῦτα ὅπῃ	ἐθέλει	ἄγειν. Πλείω δὲ κρατεῖ ἡ
[3, 6, 52]	λέγοι, ἐπειδὴ ὑψηλὸς ὁ ὄρνις,	σημαίνει	ὑψηλάς τινας πράξεις. ~Λοιπὸν δὲ
[3, 4, 52]	τις ψυχὴ διὰ παντὸς διήκουσα	περαίνει	τὰ πάντα ἑκάστου ταύτῃ κινουμένου
[3, 5, 52]	τύχης καὶ διανοίας οὐχ ἥκιστα	ἕξει.	Ὁρᾶν δὲ καὶ τὰ ἄλλα
[3, 5, 52]	δὲ οὐδὲν διδοὺς λίθοις φερομένοις	καταλείπει	εἶναι, ἀλλ' οὐκ ἀνθρώποις ἔχουσι
[3, 4, 52]	τὸν εἱρμὸν καὶ τὴν συμπλοκὴν	ἀναιρεῖ.	Ὡς γὰρ ἐν τοῖς ἡμετέροις
[3, 5, 52]	θερμότητας ἢ ψύξεις ἐν τῇ	κράσει,	ἰέναι δὲ καὶ παρὰ τῶν
[3, 8, 52]	δὲ ἡ χείρων. Ἡ γὰρ	κράσει	σώματός τι ἐνδιδοῦσα ἐπιθυμεῖν ἢ
[3, 6, 52]	καὶ μάλιστα οὐχ ὅσα δοκεῖ	κράσει	σωμάτων δουλεύειν, οἷον γραμματικὸς τίς
[3, 9, 52]	~Ἀναγκαῖα μὲν οὖν ταῦτα, ὅσα	προαιρέσει	καὶ τύχαις κραθέντα γίνεται· τί
[3, 3, 52]	πάθη τίσι κινήσεσι τῶν ἀτόμων	ἀναθήσει	τις; Ποίᾳ γὰρ πληγῇ ἢ
[3, 2, 52]	περιέχουσαν καὶ πάντα ποιοῦσαν τῇ	κινήσει	καὶ ταῖς τῶν ἄστρων πλανωμένων
[3, 1, 52]	παρεγκλίσεσι κεναῖς χώραν διδόντα οὔτε	κινήσει	σωμάτων τῇ ἐξαίφνης, ἣ οὐδενὸς
[3, 8, 52]	τε οὐδὲν καταλείψει ἀκολουθίαν τε	τηρήσει	καὶ τάξιν ἡμᾶς τέ τι
[3, 8, 52]	προρρήσεις τε καὶ μαντείας οὐκ	ἀναιρήσει;	Ψυχὴν δὴ δεῖ ἀρχὴν οὖσαν
[3, 8, 52]	τάξιν ἡμᾶς τέ τι εἶναι	συγχωρήσει	προρρήσεις τε καὶ μαντείας οὐκ
[3, 8, 52]	ὅπῃ ἐθέλει ἄγειν. Πλείω δὲ	κρατεῖ	ἡ ἀμείνων, ἐλάττω δὲ ἡ
[3, 7, 52]	τὸ παρ' ἡμῶν ποιεῖν τι.	Ἔχει	μὲν οὖν τὴν πάντως πάντων
[3, 5, 52]	ἔνι ποιεῖσθαι λέγειν ταῦτα, ἃ	προυπάρχει	περὶ τοὺς γονεῖς πρὶν τὴν
[3, 2, 52]	ἐκεῖνα συνέστη ποιεῖ τε καὶ	πάσχει,	καὶ τὰς ἡμετέρας ὁρμὰς καὶ
[3, 8, 52]	ταύτας ἐπελθοῦσα ἀναίτιόν τε οὐδὲν	καταλείψει	ἀκολουθίαν τε τηρήσει καὶ τάξιν
[3, 7, 52]	μιᾶς ἀρχῆς ὡρμημένα ἡμῖν οὐδὲν	καταλείψει,	ἢ φέρεσθαι ὅπῃ ἂν ἐκεῖνα
[3, 5, 52]	τῶν πατέρων καὶ μητέρων, πῶς	ἔνι	ποιεῖσθαι λέγειν ταῦτα, ἃ προυπάρχει
[3, 2, 52]	ἀνάγκῃ δουλεύειν ποιεῖ τὰ ὄντα.	Οἱ	δ' ἐπὶ τὴν τοῦ παντὸς
[3, 2, 52]	ἑνός τινος τὰ πάντα ἀναρτῶσιν,	οἱ	δὲ οὐχ οὕτω. Λεχθήσεται δὲ
[3, 5, 52]	καὶ πάντα, εἰς ἃ βλέποντες	οἱ	μάντεις προλέγουσιν. Ἔτι δὲ καὶ
[3, 2, 52]	οὕτω δὴ ἀεὶ οὐχ ἱστάμενοι	οἱ	μὲν ἀρχὰς σωματικὰς θέμενοι, οἷον
[3, 2, 52]	οὐκ ἂν τοῦ ἀληθοῦς ἀποτυγχάνοι.	Οἱ	μὲν γὰρ ἀφ' ἑνός τινος
[3, 5, 52]	ποιεῖσθαι τεκμαίρονται, ὁμοίως ἂν καὶ	οἱ	ὄρνεις ποιητικοὶ ὧν σημαίνουσιν εἶεν
[3, 4, 52]	οὐδὲ πράττομεν ἡμεῖς, ὥσπερ οὐδ'	οἱ	πόδες λακτίζουσιν, ἀλλ' ἡμεῖς διὰ
[3, 4, 52]	εἱμαρμένην τοῦ φυτοῦ τις εἶναι	λέγοι;	Ἀλλὰ πρῶτον μὲν τοῦτο τὸ
[3, 2, 52]	τὰ ὕστερα, ταῦτα εἴ τις	λέγοι,	εἱμαρμένην ἕτερον τρόπον εἰσάγων φανεῖται.
[3, 6, 52]	τὸ σημαινόμενον· ὥσπερ εἴ τις	λέγοι,	ἐπειδὴ ὑψηλὸς ὁ ὄρνις, σημαίνει
[3, 3, 52]	Καὶ περὶ τούτων πολλοὶ εἴρηνται	λόγοι	ἀληθεῖς. Εἰ δὲ δὴ καὶ
[3, 5, 52]	τῶν γειναμένων· τοῖς γοῦν γονεῦσιν	ὅμοιοι	καὶ τὰ εἴδη ὡς τὰ
[3, 5, 52]	ἐπὶ ἑκάστου σχέσις τῶν ἄστρων	ποιοῖ,	ἃ ἤδη ἐκ πατέρων οὕτως
[3, 5, 52]	ὁμοίως ἂν καὶ οἱ ὄρνεις	ποιητικοὶ	ὧν σημαίνουσιν εἶεν καὶ πάντα,
[3, 2, 52]	ἡγεμονοῦντος ἐν ἑκάστῳ τῶν ζῴων.	Ἄλλοι	δὲ τὴν τοῦ παντὸς φορὰν
[3, 3, 52]	ἐξ ἀτόμων. Καὶ περὶ τούτων	πολλοὶ	εἴρηνται λόγοι ἀληθεῖς. Εἰ δὲ
[3, 4, 52]	οὐδὲ λογιζόμεθα αὐτοί, ἀλλ' ἑτέρου	λογισμοὶ	τὰ ἡμέτερα βουλεύματα· οὐδὲ πράττομεν
[3, 2, 52]	τούτους οὐκ ἂν τοῦ ἀληθοῦς	ἀποτυγχάνοι.	Οἱ μὲν γὰρ ἀφ' ἑνός
[3, 2, 52]	καὶ οὕτω δὴ ἀεὶ οὐχ	ἱστάμενοι	οἱ μὲν ἀρχὰς σωματικὰς θέμενοι,
[3, 2, 52]	εἱμαρμένην ταύτην καὶ κυριωτάτην αἰτίαν	θέμενοι,	αὐτὴν οὖσαν τὰ πάντα· οὐ
[3, 2, 52]	ἱστάμενοι οἱ μὲν ἀρχὰς σωματικὰς	θέμενοι,	οἷον ἀτόμους, τῇ τούτων φορᾷ
[3, 5, 52]	καὶ παραβολαῖς. Ἀπὸ τούτων γοῦν	μαντευόμενοι	προλέγουσι περί τε τῶν ἐν
[3, 6, 52]	ὅλως ὅσα λέγονται διδόναι κακὰ	κακούμενοι,	ὅτι δύνουσι καὶ ὅτι ὑπὸ
[3, 2, 52]	ἀπὸ τῆς ἐκ τούτων προρρήσεως	πιστούμενοι,	ἕκαστα ἐντεῦθεν γίνεσθαι ἀξιοῦσι. Καὶ
[3, 10, 52]	καὶ τῆς φύσεώς ἐσμεν, ὅταν	μόνοι	ὦμεν· καὶ τούς γε σπουδαίους
[3, 5, 52]	ἣν εἶχον ὅτε ἕκαστος ἐγίνετο,	προείποι,	ταῦτά φασι καὶ γίνεσθαι παρ'
[3, 2, 52]	ἐκ τῶν αὐτῶν ἔργων; Καὶ	τρόποι	δὴ καὶ ἤθη διάφορα καὶ
[3, 1, 52]	τὰ γινόμενα καὶ τὰ ὄντα	ἤτοι	κατ' αἰτίας γίνεται τὰ γινόμενα
[3, 4, 52]	τι ἡμέτερον ἔργον· οὐδὲ λογιζόμεθα	αὐτοί,	ἀλλ' ἑτέρου λογισμοὶ τὰ ἡμέτερα
[3, 7, 52]	τῶν μαινομένων· ὁρμῶσι γὰρ καὶ	οὗτοι·	καὶ νὴ Δία καὶ πυρὸς
[3, 1, 52]	γε τούτῳ μείζων ἄν τις	ἔχοι	αὐτὴν ἀνάγκη τὸ μὴ αὐτῆς
[3, 5, 52]	πάσχοντα· τούς τε τόπους τοὺς	ἐπὶ	γῆς διαφέροντας ἀλλήλων εἶναι κατά
[3, 5, 52]	ἐκεῖνα. Πῶς ἂν οὖν ἡ	ἐπὶ	ἑκάστου σχέσις τῶν ἄστρων ποιοῖ,
[3, 1, 52]	ἢ οὐδὲν αὐτῶν μετ' αἰτίας.	Ἐπὶ	μὲν οὖν τῶν ἀιδίων τὰ
[3, 4, 52]	τὴν ἀρχὴν ἔχοντος τὴν ἐντεῦθεν	ἐπὶ	πάντα διοίκησιν αὐτοῦ τὰ μέρη
[3, 6, 52]	ἡμᾶς δύνοιεν, ἀλλ' οὐκ ἀεὶ	ἐπὶ	σφαίρας οὐρανίας φερομένων καὶ πρὸς
[3, 6, 52]	μᾶλλον, ὡς φέρεται μὲν ταῦτα	ἐπὶ	σωτηρίᾳ τῶν ὅλων, παρέχεται δὲ
[3, 2, 52]	τῶν ἐπὶ τὰ πρῶτα καὶ	ἐπὶ	τὰ ἐπέκεινα αἴτια ἀνιόντων. Διὰ
[3, 2, 52]	καὶ ἤθη διάφορα καὶ τύχαι	ἐπὶ	τὰ πόρρω ἀξιοῦσιν ἰέναι· καὶ
[3, 2, 52]	ἴσως καὶ οὐ κατακούοντος τῶν	ἐπὶ	τὰ πρῶτα καὶ ἐπὶ τὰ
[3, 1, 52]	ἢ τάδε ἑλέσθαι καὶ ὁρμῆσαι	ἐπὶ	τάδε τὸ φανῆναι ἑκάστῳ ταδὶ
[3, 1, 52]	τε ἐνεργείας ἑκάστων ἀποδιδούς τις	ἐπὶ	τὰς οὐσίας ἀναγέτω· τοῦτο γάρ
[3, 1, 52]	ταδὶ ποιεῖν. Καὶ τὰ μὲν	ἐπὶ	τὰς τέχνας ἀνάγειν· τοῦ ὑγιάσαι
[3, 2, 52]	ποιεῖ τὰ ὄντα. Οἱ δ'	ἐπὶ	τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν ἐλθόντες
[3, 3, 52]	ἥτις ἐκ τέχνης πῶς γὰρ	ἐπὶ	τοῖς ἀτάκτοις τέχνη; οὔτε ἥτις
[3, 4, 52]	τὸν αὐτὸν τρόπον εἰ καὶ	ἐπὶ	τοῦ παντὸς ἓν ἔσται τὸ
[3, 2, 52]	δὲ περὶ τούτων. Νῦν δ'	ἐπὶ	τοὺς πρώτους ἰτέον τῷ λόγῳ·
[3, 1, 52]	αὐτῷ, τὸ τοιάνδε ἐνέργειαν ἀποδιδόναι.	Περὶ	δὲ τῶν γινομένων ἢ ὄντων
[3, 5, 52]	τὴν τῶν ἄστρων σχέσιν ὁρῶντες	περὶ	ἑκάστων λέγουσι τὰ γινόμενα, παρ'
[3, 5, 52]	ἀλλὰ καὶ ποιούντων. Ὅταν τοίνυν	περὶ	εὐγενείας λέγωσιν ὡς ἐξ ἐνδόξων
[3, 5, 52]	τῶν ἐν τῷ παντὶ ἐσομένων	περί	τε ἑκάστου, ὅπως τε τύχης
[3, 5, 52]	Ἀπὸ τούτων γοῦν μαντευόμενοι προλέγουσι	περί	τε τῶν ἐν τῷ παντὶ
[3, 5, 52]	θανάτους καὶ ἐκ γυναικῶν τὰ	περὶ	τοὺς ἄνδρας ἀνάπαλίν τε ἐκ
[3, 5, 52]	ποιεῖσθαι λέγειν ταῦτα, ἃ προυπάρχει	περὶ	τοὺς γονεῖς πρὶν τὴν σχέσιν
[3, 5, 52]	ἐκ τῶνδε ἀκριβέστερον ἄν τις	περὶ	τούτων ἐπισκέψαιτο. Ἅ τις ἂν
[3, 2, 52]	δὲ οὐχ οὕτω. Λεχθήσεται δὲ	περὶ	τούτων. Νῦν δ' ἐπὶ τοὺς
[3, 3, 52]	λέγειν, τὸ ἐξ ἀτόμων. Καὶ	περὶ	τούτων πολλοὶ εἴρηνται λόγοι ἀληθεῖς.
[3, 5, 52]	συνέσονται τύχαις ἀπὸ τῶν πατέρων	περὶ	τῶν οὔπω γεγονότων λέγουσι καὶ
[3, 2, 52]	τόκους. Καὶ ὅλως εἰς φύσιν.	~Μέχρι	μὲν οὖν τούτων ἐλθόντα ἀναπαύσασθαι
[3, 3, 52]	ἐναντιῶται ψυχὴ τοῖς τοῦ σώματος	παθήμασι;	Κατὰ ποίας δὲ φορὰς ἀτόμων
[3, 3, 52]	ὡρισμένον τὸ μέλλον εἶναι. Καὶ	σώμασι	μὲν ἔσται παρὰ τῶν ἀτόμων
[3, 3, 52]	ἐφεξῆς τὰ τῶν ἄλλων ἐπισκεπτέον.	~Σώμασι	μὲν οὖν ἐπιτρέψαι τὰ πάντα
[3, 5, 52]	ὅτε ἕκαστος ἐγίνετο, προείποι, ταῦτά	φασι	καὶ γίνεσθαι παρ' αὐτῶν οὐ
[3, 5, 52]	ἀλλὰ καὶ ὁμοίων ὄντων τοῖς	εἴδεσι	παρὰ τοὺς τόπους ἔν γε
[3, 5, 52]	καὶ ἡ ὁμοιότης ἐν τοῖς	εἴδεσι	πρὸς τοὺς γονέας οἴκοθέν φησι
[3, 5, 52]	τοὺς τόπους ἔν γε τοῖς	ἤθεσι	πλείστη παραλλαγὴ καὶ ἐν ταῖς
[3, 8, 52]	ταπεινὴ ἢ πλούτοις χαῦνος ἢ	δυνάμεσι	τύραννος· ἡ δὲ καὶ ἐν
[3, 4, 52]	Ὡς γὰρ ἐν τοῖς ἡμετέροις	μέρεσι	κατὰ τὸ ἡγεμονοῦν κινουμένοις ἄλογον
[3, 2, 52]	ἄστρων πλανωμένων τε καὶ ἀπλανῶν	σχέσεσι	καὶ σχηματισμοῖς πρὸς ἄλληλα, ἀπὸ
[3, 3, 52]	ψυχῆς ἔργα καὶ πάθη τίσι	κινήσεσι	τῶν ἀτόμων ἀναθήσει τις; Ποίᾳ
[3, 1, 52]	δ' ἀναίτιον οὐ παραδεκτέον, οὔτε	παρεγκλίσεσι	κεναῖς χώραν διδόντα οὔτε κινήσει
[3, 5, 52]	στάσεως ἔχῃ μαρτυρίαις καὶ ἀνατολαῖς,	δύσεσί	τε καὶ παραβολαῖς. Ἀπὸ τούτων
[3, 5, 52]	καὶ οὗτος ἕτερον τρόπον ἐκείνοις	ἀνατίθησι	τὰ ἡμέτερα, βουλὰς καὶ πάθη,
[3, 5, 52]	εἴδεσι πρὸς τοὺς γονέας οἴκοθέν	φησι	καὶ κάλλος καὶ αἶσχος ἰέναι,
[3, 3, 52]	δὴ ψυχῆς ἔργα καὶ πάθη	τίσι	κινήσεσι τῶν ἀτόμων ἀναθήσει τις;
[3, 9, 52]	ἐκ βίας ἐπιθυμιῶν, αἳ προσελθοῦσαι	ἄγουσι	καὶ ἕλκουσι καὶ οὐκέτι ἔργα
[3, 2, 52]	παρὰ τούτων εἰς τὰ ὄντα	εἰσάγουσι.	Κἂν ἄλλα δέ τις σώματα
[3, 2, 52]	παντὸς ἀρχὴν ἐλθόντες ἀπ' αὐτῆς	κατάγουσι	πάντα, διὰ πάντων φοιτήσασαν αἰτίαν
[3, 5, 52]	πατέρων περὶ τῶν οὔπω γεγονότων	λέγουσι	καὶ ἐξ ἀδελφῶν ἀδελφῶν θανάτους
[3, 5, 52]	ἄστρων σχέσιν ὁρῶντες περὶ ἑκάστων	λέγουσι	τὰ γινόμενα, παρ' ἐκείνων ποιεῖσθαι
[3, 5, 52]	ταύτην τῶν ἄστρων ἀφ' ἧς	προλέγουσι;	Καὶ μὴν καὶ γονέων τύχας
[3, 5, 52]	παραβολαῖς. Ἀπὸ τούτων γοῦν μαντευόμενοι	προλέγουσι	περί τε τῶν ἐν τῷ
[3, 2, 52]	προρρήσεως πιστούμενοι, ἕκαστα ἐντεῦθεν γίνεσθαι	ἀξιοῦσι.	Καὶ μὴν καὶ τὴν τῶν
[3, 9, 52]	ἐπιθυμιῶν, αἳ προσελθοῦσαι ἄγουσι καὶ	ἕλκουσι	καὶ οὐκέτι ἔργα ἐῶσιν εἶναι,
[3, 6, 52]	λέγονται διδόναι κακὰ κακούμενοι, ὅτι	δύνουσι	καὶ ὅτι ὑπὸ γῆν φέρονται,
[3, 10, 52]	κύκλῳ. Πραττούσας δὲ ψυχὰς ὅσα	πράττουσι	κατὰ μὲν λόγον ποιούσας ὀρθὸν
[3, 5, 52]	καταλείπει εἶναι, ἀλλ' οὐκ ἀνθρώποις	ἔχουσι	παρ' αὑτῶν καὶ ἐκ τῆς
[3, 7, 52]	ἰόντων καὶ τὸ τῶν μαινομένων·	ὁρμῶσι	γὰρ καὶ οὗτοι· καὶ νὴ
[3, 10, 52]	ἄλλοθεν λαβόντας τὸ φρονεῖν, ὅταν	φρονῶσι,	μόνον δὲ οὐ κωλυθέντας.
[3, 10, 52]	δὲ ἄλλους, καθ' ὅσον ἂν	ἀναπνεύσωσι	συγχωρηθέντες τὰ καλὰ πράττειν, οὐκ
[3, 10, 52]	ὀρθὸν παρ' αὑτῶν πράττειν, ὅταν	πράττωσι,	τὰ δ' ἄλλα ἐμποδιζομένας τὰ
[3, 9, 52]	προαιρέσει καὶ τύχαις κραθέντα γίνεται·	τί	γὰρ ἂν ἔτι καὶ ἄλλο
[3, 2, 52]	τὰ ἐπέκεινα αἴτια ἀνιόντων. Διὰ	τί	γὰρ τῶν αὐτῶν γενομένων, οἷον
[3, 8, 52]	τηρήσει καὶ τάξιν ἡμᾶς τέ	τι	εἶναι συγχωρήσει προρρήσεις τε καὶ
[3, 9, 52]	τοῖς ἔξωθεν δὲ καὶ εἴ	τι	ἐκ τῆς φορᾶς συντελεῖται. Ὅταν
[3, 8, 52]	χείρων. Ἡ γὰρ κράσει σώματός	τι	ἐνδιδοῦσα ἐπιθυμεῖν ἢ ὀργίζεσθαι ἠνάγκασται
[3, 7, 52]	εἰς τὸ παρ' ἡμῶν ποιεῖν	τι.	Ἔχει μὲν οὖν τὴν πάντως
[3, 4, 52]	Ὥστε οὔτε ἡμεῖς ἡμεῖς οὔτε	τι	ἡμέτερον ἔργον· οὐδὲ λογιζόμεθα αὐτοί,
[3, 7, 52]	ἥκειν λεγούσης, εἰ καὶ βούλεταί	τι	ἡμῖν καὶ ἑκάστοις χαρίζεσθαι εἰς
[3, 9, 52]	παρὰ τῶν ἔξω ψυχὴ πράττῃ	τι	καὶ ὁρμᾷ οἷον τυφλῇ τῇ
[3, 3, 52]	εἰς τὸ κάτω ἔστω γάρ	τι	κάτω τὴν δ' ἐκ πλαγίων,
[3, 6, 52]	ὑπὸ γῆν φέρονται, ὥσπερ διάφορόν	τι	πασχόντων, εἰ πρὸς ἡμᾶς δύνοιεν,
[3, 7, 52]	γὰρ ὅτι ὁρμῶμεν ἡμεῖς, ταύτῃ	τι	πλέον ἔσται τῆς ὁρμῆς κατ'
[3, 1, 52]	μηδενὸς κινήσαντος αὐτὴν εἰς τό	τι	πρᾶξαι ὧν πρότερον οὐκ ἐποίει.
[3, 1, 52]	τέκνου ὁ πατὴρ καὶ εἴ	τι	συνεργὸν ἔξωθεν εἰς παιδοποιίαν ἄλλο
[3, 5, 52]	ἃ βλέποντες οἱ μάντεις προλέγουσιν.	Ἔτι	δὲ καὶ ἐκ τῶνδε ἀκριβέστερον
[3, 9, 52]	κραθέντα γίνεται· τί γὰρ ἂν	ἔτι	καὶ ἄλλο εἴη; Πάντων δὲ
[3, 7, 52]	μὴ οὐ γίνεσθαι· οὐδὲν γὰρ	ἔτι	τὸ κωλῦσον ἢ ἄλλως γενέσθαι
[3, 9, 52]	προσελθοῦσαι ἄγουσι καὶ ἕλκουσι καὶ	οὐκέτι	ἔργα ἐῶσιν εἶναι, ἀλλὰ παθήματα
[3, 8, 52]	ἔξω· ἐνεχθεῖσα δὲ εἰς σῶμα	οὐκέτι	πάντα κυρία, ὡς ἂν μεθ'
[3, 5, 52]	περί τε τῶν ἐν τῷ	παντὶ	ἐσομένων περί τε ἑκάστου, ὅπως
[3, 4, 52]	αὐτοῦ ἑκάστου, ἀλλὰ μὴ τῷ	παντὶ	τὴν γοῦν τῶν αἰσχρῶν ποίησιν
[3, 6, 52]	ὅσα λέγονται διδόναι κακὰ κακούμενοι,	ὅτι	δύνουσι καὶ ὅτι ὑπὸ γῆν
[3, 5, 52]	πρεπόντως λέγοιντο ἄν. Εἰ δ'	ὅτι	εἰς τὴν τῶν ἄστρων σχέσιν
[3, 6, 52]	ὅτι ἐξ ἀνθρώπου, καὶ τοιόσδε,	ὅτι	ἐκ τοιοῦδε. Ἔστω δὲ συνεργὸς
[3, 6, 52]	ὅτι ἐξ ἵππου, καὶ ἄνθρωπος,	ὅτι	ἐξ ἀνθρώπου, καὶ τοιόσδε, ὅτι
[3, 6, 52]	τὰς αὐτῶν φύσεις, ἵππος μέν,	ὅτι	ἐξ ἵππου, καὶ ἄνθρωπος, ὅτι
[3, 3, 52]	αἴτια τῶν πάντων τιθεμένους, καὶ	ὅτι	θερμαίνειν μὲν καὶ ψύχειν ἡμᾶς
[3, 5, 52]	ταῦτα πρῶτον μὲν ἐκεῖνο ῥητέον,	ὅτι	καὶ οὗτος ἕτερον τρόπον ἐκείνοις
[3, 7, 52]	ἐφ' ἡμῖν ἔσται· οὐ γὰρ	ὅτι	ὁρμῶμεν ἡμεῖς, ταύτῃ τι πλέον
[3, 6, 52]	κακὰ κακούμενοι, ὅτι δύνουσι καὶ	ὅτι	ὑπὸ γῆν φέρονται, ὥσπερ διάφορόν
[3, 1, 52]	δὲ ὄντα τὰ μὲν αὐτῶν	ἐστι	μετ' αἰτίας, τὰ δ' ἄνευ
[3, 4, 52]	τῇ ὁρμῇ κεχρημένον, ἀλλ' ἐκεῖνό	ἐστι	πρῶτον τὸ κινῆσαν τὸ σκέλος
[3, 1, 52]	τὰς οὐσίας ἀναγέτω· τοῦτο γάρ	ἐστι	τὸ εἶναι αὐτῷ, τὸ τοιάνδε
[3, 7, 52]	πάντα κατὰ λόγους σπερματικοὺς περαίνεται.	Ἔστι	μὲν οὖν καὶ αὕτη ἡ
[3, 1, 52]	αἰτίας γίνεται τὰ γινόμενα καὶ	ἔστι	τὰ ὄντα, ἢ ἄνευ αἰτίας
[3, 9, 52]	οἷον τυφλῇ τῇ φορᾷ χρωμένη,	οὐχὶ	ἑκούσιον τὴν πρᾶξιν οὐδὲ τὴν