Ennéade, liv., chap.
[3, 9, 52]	ἐξ ἀγνοίας παθούσης ἢ ἧτταν	ἐκ	βίας ἐπιθυμιῶν, αἳ προσελθοῦσαι ἄγουσι
[3, 5, 52]	ἐξ ἀδελφῶν ἀδελφῶν θανάτους καὶ	ἐκ	γυναικῶν τὰ περὶ τοὺς ἄνδρας
[3, 2, 52]	κινουμένων ἑκάστων οὐκ ἐξ αὑτῶν,	ἐκ	δὲ τοῦ ἡγεμονοῦντος ἐν ἑκάστῳ
[3, 5, 52]	τῶν ἄστρων ποιοῖ, ἃ ἤδη	ἐκ	πατέρων οὕτως ἕξειν λέγεται; Ἢ
[3, 3, 52]	γάρ τι κάτω τὴν δ'	ἐκ	πλαγίων, ὅπῃ ἔτυχεν, ἄλλαι κατ'
[3, 1, 52]	ἢ δόσις παρά του ἢ	ἐκ	πόνων ἢ τέχνης χρηματίσασθαι. Καὶ
[3, 4, 52]	συμπλοκὴν εἱμαρμένην, οἷον εἰ φυτοῦ	ἐκ	ῥίζης τὴν ἀρχὴν ἔχοντος τὴν
[3, 8, 52]	καὶ αὐτῆς, ὥσπερ τὰ ἄλλα,	ἐκ	σπερμάτων, ἀλλὰ πρωτουργοῦ αἰτίας οὔσης.
[3, 3, 52]	παράπαν ἂν εἴη, οὔτε ἥτις	ἐκ	τέχνης πῶς γὰρ ἐπὶ τοῖς
[3, 5, 52]	ἀνθρώποις ἔχουσι παρ' αὑτῶν καὶ	ἐκ	τῆς αὑτῶν φύσεως ἔργον. Ἀλλὰ
[3, 7, 52]	κίνησιν ἡμετέραν τε καὶ πᾶσαν	ἐκ	τῆς τῶν ὅλων ψυχῆς ἥκειν
[3, 9, 52]	ἔξωθεν δὲ καὶ εἴ τι	ἐκ	τῆς φορᾶς συντελεῖται. Ὅταν μὲν
[3, 6, 52]	ἐξ ἀνθρώπου, καὶ τοιόσδε, ὅτι	ἐκ	τοιοῦδε. Ἔστω δὲ συνεργὸς καὶ
[3, 2, 52]	δ' οὔ; Καὶ τῶν ὁμοίων	ἐκ	τοῦ περιέχοντος ἡκόντων ὁ μὲν
[3, 3, 52]	τοῖς στοιχείοις καλουμένοις καὶ τῇ	ἐκ	τούτων ἀτάκτως φορᾷ τάξιν καὶ
[3, 5, 52]	περὶ τοὺς ἄνδρας ἀνάπαλίν τε	ἐκ	τούτων ἐκεῖνα. Πῶς ἂν οὖν
[3, 2, 52]	σχηματισμοῖς πρὸς ἄλληλα, ἀπὸ τῆς	ἐκ	τούτων προρρήσεως πιστούμενοι, ἕκαστα ἐντεῦθεν
[3, 2, 52]	τις σώματα ἀρχὰς διδῷ καὶ	ἐκ	τούτων τὰ πάντα γίνεσθαι, τῇ
[3, 2, 52]	Καὶ πλούσιος, ὁ δὲ πένης	ἐκ	τῶν αὐτῶν ἔργων; Καὶ τρόποι
[3, 2, 52]	ἀλλὰ καὶ τὰς ἡμετέρας διανοήσεις	ἐκ	τῶν ἐκείνης ἰέναι κινημάτων, οἷον
[3, 1, 52]	τε πρῶτα ὄντα· ὅσα δὲ	ἐκ	τῶν πρώτων ἤρτηται, ἐξ ἐκείνων
[3, 6, 52]	γραμματικὴν εἰδότας ἀναγινώσκειν τὰ μέλλοντα	ἐκ	τῶν σχημάτων κατὰ τὸ ἀνάλογον
[3, 5, 52]	μάντεις προλέγουσιν. Ἔτι δὲ καὶ	ἐκ	τῶνδε ἀκριβέστερον ἄν τις περὶ
[3, 6, 52]	εἰ πρὸς ἡμᾶς δύνοιεν, ἀλλ'	οὐκ	ἀεὶ ἐπὶ σφαίρας οὐρανίας φερομένων
[3, 4, 52]	πᾶν ποιοῦν καὶ πάσχον καὶ	οὐκ	ἄλλο παρ' ἄλλου κατ' αἰτίας
[3, 10, 52]	ἀναπνεύσωσι συγχωρηθέντες τὰ καλὰ πράττειν,	οὐκ	ἄλλοθεν λαβόντας τὸ φρονεῖν, ὅταν
[3, 7, 52]	Τοῦτο δὲ καὶ πάντες ὁρῶντες	οὐκ	ἀμφισβητοῦσιν, ἀλλὰ τῆς ὁρμῆς ταύτης
[3, 2, 52]	αὐτῶν γενόμενα καὶ ἄνευ ἐκείνων	οὐκ	ἂν γενόμενα, δουλεύειν δὲ τοῖς
[3, 2, 52]	ἄν τις θέμενος καὶ τούτους	οὐκ	ἂν τοῦ ἀληθοῦς ἀποτυγχάνοι. Οἱ
[3, 8, 52]	συγχωρήσει προρρήσεις τε καὶ μαντείας	οὐκ	ἀναιρήσει; Ψυχὴν δὴ δεῖ ἀρχὴν
[3, 5, 52]	λίθοις φερομένοις καταλείπει εἶναι, ἀλλ'	οὐκ	ἀνθρώποις ἔχουσι παρ' αὑτῶν καὶ
[3, 2, 52]	οἷον ζῴου μορίων κινουμένων ἑκάστων	οὐκ	ἐξ αὑτῶν, ἐκ δὲ τοῦ
[3, 1, 52]	τό τι πρᾶξαι ὧν πρότερον	οὐκ	ἐποίει. Ἢ αὐτῷ γε τούτῳ
[3, 7, 52]	καὶ πάντων εἰλημμένων τῶν αἰτίων	οὐκ	ἔστιν ἕκαστον μὴ οὐ γίνεσθαι·
[3, 9, 52]	αὐτὴ παρ' αὑτῆς χείρων οὖσα	οὐκ	ὀρθαῖς πανταχοῦ οὐδὲ ἡγεμονούσαις ταῖς
[3, 3, 52]	Οὐδὲν δὴ τακτῶς τάξεώς γε	οὐκ	οὔσης, τὸ δὲ γενόμενον τοῦτο,

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 24/05/2007