Ennéade, liv., chap.
[3, 5, 52]	ἐν τοῖς εἴδεσι πρὸς τοὺς	γονέας	οἴκοθέν φησι καὶ κάλλος καὶ
[3, 9, 52]	ἀγνοίας παθούσης ἢ ἧτταν ἐκ	βίας	ἐπιθυμιῶν, αἳ προσελθοῦσαι ἄγουσι καὶ
[3, 1, 52]	τὸ εἶναι ἐχέτω. Τάς τε	ἐνεργείας	ἑκάστων ἀποδιδούς τις ἐπὶ τὰς
[3, 5, 52]	καὶ φυτὰ ἀπὸ τῆς τούτων	συμπαθείας	αὐξόμενά τε καὶ μειούμενα καὶ
[3, 5, 52]	καὶ ποιούντων. Ὅταν τοίνυν περὶ	εὐγενείας	λέγωσιν ὡς ἐξ ἐνδόξων τῶν
[3, 8, 52]	εἶναι συγχωρήσει προρρήσεις τε καὶ	μαντείας	οὐκ ἀναιρήσει; Ψυχὴν δὴ δεῖ
[3, 5, 52]	τὰ ἡμέτερα, βουλὰς καὶ πάθη,	κακίας	τε καὶ ὁρμάς, ἡμῖν δὲ
[3, 7, 52]	Τοιαῦτα δὲ ὄντα ὡς ἀπὸ	μιᾶς	ἀρχῆς ὡρμημένα ἡμῖν οὐδὲν καταλείψει,
[3, 5, 52]	τῶν σωμάτων καὶ πρὸς τὰς	ἐπιθυμίας	ἐναντιώσεις καὶ ἐνταῦθα πρεπόντως λέγοιντο
[3, 5, 52]	καὶ χρόας καὶ θυμοὺς καὶ	ἐπιθυμίας	ἐπιτηδεύματά τε καὶ ἤθη. Κυρία
[3, 6, 52]	ἀλλ' οὐκ ἀεὶ ἐπὶ σφαίρας	οὐρανίας	φερομένων καὶ πρὸς τὴν γῆν
[3, 5, 52]	ἑκάστου, ὅπως τε τύχης καὶ	διανοίας	οὐχ ἥκιστα ἕξει. Ὁρᾶν δὲ
[3, 4, 52]	εἶναι καὶ πράξεις ἡμετέρας καὶ	διανοίας	ὑπάρχειν καὶ τὰς ἑκάστου καλάς
[3, 9, 52]	κυρίας, ἀλλ' οὐ πλάνην ἐξ	ἀγνοίας	παθούσης ἢ ἧτταν ἐκ βίας
[3, 3, 52]	οὔτε ἥτις ἐξ ἐνθουσιασμοῦ καὶ	ἐπιπνοίας·	δεῖ γὰρ καὶ ἐνταῦθα ὡρισμένον
[3, 3, 52]	τοῖς τοῦ σώματος παθήμασι; Κατὰ	ποίας	δὲ φορὰς ἀτόμων ὁ μὲν
[3, 9, 52]	ἀπ' ἀρχῆς πρώτης ἡγουμένης καὶ	κυρίας,	ἀλλ' οὐ πλάνην ἐξ ἀγνοίας
[3, 1, 52]	ἑκάστων ἀποδιδούς τις ἐπὶ τὰς	οὐσίας	ἀναγέτω· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ
[3, 1, 52]	ἔστι τὰ ὄντα, ἢ ἄνευ	αἰτίας	ἄμφω· ἢ τὰ μὲν ἄνευ
[3, 1, 52]	δὲ ἐνέργειαν ποιουμένων ἀεὶ κατ'	αἰτίας	ἅπαντα λεκτέον γίνεσθαι, τὸ δ'
[3, 1, 52]	καὶ τὰ ὄντα ἤτοι κατ'	αἰτίας	γίνεται τὰ γινόμενα καὶ ἔστι
[3, 1, 52]	ἄνευ αἰτίας, τὰ δὲ μετ'	αἰτίας	ἐν ἀμφοτέροις· ἢ τὰ μὲν
[3, 8, 52]	αὐτῆς καὶ ἐλευθέρα καὶ κοσμικῆς	αἰτίας	ἔξω· ἐνεχθεῖσα δὲ εἰς σῶμα
[3, 1, 52]	ἐκείνως, ἢ οὐδὲν αὐτῶν μετ'	αἰτίας.	Ἐπὶ μὲν οὖν τῶν ἀιδίων
[3, 7, 52]	ἀλλὰ τῆς ὁρμῆς ταύτης ἄλλας	αἰτίας	ζητοῦντες οὐχ ἵστανται ὡς ἐπ'
[3, 1, 52]	ἄνευ αἰτίας, ἢ οὐδὲν μετ'	αἰτίας·	ἢ ἀνάπαλιν τὰ μὲν ὄντα
[3, 1, 52]	μετ' αἰτίας, τὰ δ' ἄνευ	αἰτίας,	ἢ οὐδὲν μετ' αἰτίας· ἢ
[3, 10, 52]	μὲν σημαίνεσθαι καὶ γίνεσθαι κατ'	αἰτίας	μὲν πάντα, διττὰς δὲ ταύτας·
[3, 8, 52]	ἄλλα, ἐκ σπερμάτων, ἀλλὰ πρωτουργοῦ	αἰτίας	οὔσης. Ἄνευ μὲν οὖν σώματος
[3, 1, 52]	ἀνάπαλιν τὰ μὲν ὄντα μετ'	αἰτίας	πάντα, τὰ δὲ γινόμενα τὰ
[3, 1, 52]	ἢ τὰ μὲν γινόμενα μετ'	αἰτίας	πάντα, τὰ δὲ ὄντα τὰ
[3, 1, 52]	τὰ μὲν αὐτῶν ἐστι μετ'	αἰτίας,	τὰ δ' ἄνευ αἰτίας, ἢ
[3, 1, 52]	ἄμφω· ἢ τὰ μὲν ἄνευ	αἰτίας,	τὰ δὲ μετ' αἰτίας ἐν
[3, 4, 52]	ἐχούσας, οὐ δὴ ἀληθὲς κατ'	αἰτίας	τὰ πάντα γίγνεσθαι, ἀλλ' ἓν
[3, 10, 52]	ψυχῆς, τὰ δὲ δι' ἄλλας	αἰτίας	τὰς κύκλῳ. Πραττούσας δὲ ψυχὰς
[3, 1, 52]	ἐκινήθη. Γιγνομένων δὲ πάντων κατ'	αἰτίας	τὰς μὲν προσεχεῖς ἑκάστῳ ῥᾴδιον
[3, 4, 52]	οὐκ ἄλλο παρ' ἄλλου κατ'	αἰτίας	τὴν ἀναγωγὴν ἀεὶ ἐφ' ἕτερον
[3, 2, 52]	οὐχ ἱστάμενοι οἱ μὲν ἀρχὰς	σωματικὰς	θέμενοι, οἷον ἀτόμους, τῇ τούτων
[3, 4, 52]	διανοίας ὑπάρχειν καὶ τὰς ἑκάστου	καλάς	τε καὶ αἰσχρὰς πράξεις παρ'
[3, 6, 52]	ἐπειδὴ ὑψηλὸς ὁ ὄρνις, σημαίνει	ὑψηλάς	τινας πράξεις. ~Λοιπὸν δὲ ἰδεῖν
[3, 7, 52]	ἀμφισβητοῦσιν, ἀλλὰ τῆς ὁρμῆς ταύτης	ἄλλας	αἰτίας ζητοῦντες οὐχ ἵστανται ὡς
[3, 10, 52]	ὑπὸ ψυχῆς, τὰ δὲ δι'	ἄλλας	αἰτίας τὰς κύκλῳ. Πραττούσας δὲ
[3, 5, 52]	τρόπον ἐκείνοις ἀνατίθησι τὰ ἡμέτερα,	βουλὰς	καὶ πάθη, κακίας τε καὶ
[3, 7, 52]	τὸ τῶν νηπίων καθ' ὁρμὰς	τυφλὰς	ἰόντων καὶ τὸ τῶν μαινομένων·
[3, 6, 52]	διάφορόν τι πασχόντων, εἰ πρὸς	ἡμᾶς	δύνοιεν, ἀλλ' οὐκ ἀεὶ ἐπὶ
[3, 6, 52]	κρείττων γίνεται· ὥστε εὐπαθοῦντας μὲν	ἡμᾶς	εὖ ποιεῖν, κακοῦν δέ, εἰ
[3, 3, 52]	ὅτι θερμαίνειν μὲν καὶ ψύχειν	ἡμᾶς	καὶ φθείρειν δὲ τὰ ἀσθενέστερα
[3, 5, 52]	τῆς διαφορᾶς τοῦ περιέχοντος εἰς	ἡμᾶς	οἷον θερμότητας ἢ ψύξεις ἐν
[3, 8, 52]	ἀκολουθίαν τε τηρήσει καὶ τάξιν	ἡμᾶς	τέ τι εἶναι συγχωρήσει προρρήσεις
[3, 3, 52]	ᾗ τὰ σώματα ἄγει ὠθοῦντα	ἡμᾶς	ὥσπερ ἄψυχα σώματα. Τὰ αὐτὰ
[3, 5, 52]	καὶ πάθη, κακίας τε καὶ	ὁρμάς,	ἡμῖν δὲ οὐδὲν διδοὺς λίθοις
[3, 2, 52]	καὶ πάσχει, καὶ τὰς ἡμετέρας	ὁρμὰς	καὶ διαθέσεις ταύτῃ ἔχειν, ὡς
[3, 7, 52]	καὶ τὸ τῶν νηπίων καθ'	ὁρμὰς	τυφλὰς ἰόντων καὶ τὸ τῶν
[3, 10, 52]	ὅταν πράττωσι, τὰ δ' ἄλλα	ἐμποδιζομένας	τὰ αὑτῶν πράττειν, πάσχειν τε
[3, 6, 52]	ὑψηλὸς ὁ ὄρνις, σημαίνει ὑψηλάς	τινας	πράξεις. ~Λοιπὸν δὲ ἰδεῖν τὴν
[3, 1, 52]	Καὶ τὰ μὲν ἐπὶ τὰς	τέχνας	ἀνάγειν· τοῦ ὑγιάσαι ἡ ἰατρικὴ
[3, 5, 52]	εἴδη τε καὶ μεγέθη καὶ	χρόας	καὶ θυμοὺς καὶ ἐπιθυμίας ἐπιτηδεύματά
[3, 9, 52]	ἄλλοθεν ἦλθεν, ἀλλ' ἔνδοθεν ἀπὸ	καθαρᾶς	τῆς ψυχῆς, ἀπ' ἀρχῆς πρώτης
[3, 5, 52]	ἐκ γυναικῶν τὰ περὶ τοὺς	ἄνδρας	ἀνάπαλίν τε ἐκ τούτων ἐκεῖνα.
[3, 3, 52]	τούτων ἂν γίγνοιτο, ἀλλ' ἀφ'	ἑτέρας	δεῖ ταῦτα ἀρχῆς ἰέναι. ~Ἀλλ'
[3, 2, 52]	ὅσα γίνεται, ἀλλὰ καὶ τὰς	ἡμετέρας	διανοήσεις ἐκ τῶν ἐκείνης ἰέναι
[3, 4, 52]	ἕκαστον ἕκαστον εἶναι καὶ πράξεις	ἡμετέρας	καὶ διανοίας ὑπάρχειν καὶ τὰς
[3, 2, 52]	τε καὶ πάσχει, καὶ τὰς	ἡμετέρας	ὁρμὰς καὶ διαθέσεις ταύτῃ ἔχειν,
[3, 6, 52]	δύνοιεν, ἀλλ' οὐκ ἀεὶ ἐπὶ	σφαίρας	οὐρανίας φερομένων καὶ πρὸς τὴν
[3, 8, 52]	μετὰ ταύτης, ὡς ἀρχῆς οὐ	σμικρᾶς	οὔσης, πλέκειν τὰ πάντα, οὐ
[3, 1, 52]	εἶναι, φέρεσθαι δὲ τὰς τοιαύτας	φορὰς	ἀβουλήτους τε καὶ ἀναιτίους οὔσας.
[3, 5, 52]	αἶσχος ἰέναι, ἀλλ' οὐ παρὰ	φορᾶς	ἄστρων. Εὔλογόν τε κατὰ τοὺς
[3, 3, 52]	σώματος παθήμασι; Κατὰ ποίας δὲ	φορὰς	ἀτόμων ὁ μὲν γεωμετρικὸς ἀναγκασθήσεται
[3, 9, 52]	καὶ εἴ τι ἐκ τῆς	φορᾶς	συντελεῖται. Ὅταν μὲν οὖν ἀλλοιωθεῖσα
[3, 5, 52]	παρὰ τῶν τόπων καὶ τῆς	διαφορᾶς	τοῦ περιέχοντος εἰς ἡμᾶς οἷον
[3, 4, 52]	τὰς ἑκάστου καλάς τε καὶ	αἰσχρὰς	πράξεις παρ' αὐτοῦ ἑκάστου, ἀλλὰ
[3, 1, 52]	φορὰς ἀβουλήτους τε καὶ ἀναιτίους	οὔσας.	Ἢ γὰρ τὸ βουλητόν τοῦτο
[3, 6, 52]	καὶ ψύξεις καὶ σωμάτων κράσεις	ἐπακολουθούσας,	πῶς οὖν τὰ ἤθη καὶ
[3, 10, 52]	ὅσα πράττουσι κατὰ μὲν λόγον	ποιούσας	ὀρθὸν παρ' αὑτῶν πράττειν, ὅταν
[3, 10, 52]	δι' ἄλλας αἰτίας τὰς κύκλῳ.	Πραττούσας	δὲ ψυχὰς ὅσα πράττουσι κατὰ
[3, 4, 52]	τὴν ἀναγωγὴν ἀεὶ ἐφ' ἕτερον	ἐχούσας,	οὐ δὴ ἀληθὲς κατ' αἰτίας
[3, 3, 52]	εἱμαρμένην ἕπεσθαι. Φέρε γὰρ πρῶτον	τὰς	ἀτόμους εἶναι. Αὗται τοίνυν κινήσονται
[3, 6, 52]	γὰρ γίγνεται μὲν ἕκαστα κατὰ	τὰς	αὐτῶν φύσεις, ἵππος μέν, ὅτι
[3, 4, 52]	ἡμετέρας καὶ διανοίας ὑπάρχειν καὶ	τὰς	ἑκάστου καλάς τε καὶ αἰσχρὰς
[3, 5, 52]	κράσεις τῶν σωμάτων καὶ πρὸς	τὰς	ἐπιθυμίας ἐναντιώσεις καὶ ἐνταῦθα πρεπόντως
[3, 2, 52]	ἄλλα, ὅσα γίνεται, ἀλλὰ καὶ	τὰς	ἡμετέρας διανοήσεις ἐκ τῶν ἐκείνης
[3, 2, 52]	ποιεῖ τε καὶ πάσχει, καὶ	τὰς	ἡμετέρας ὁρμὰς καὶ διαθέσεις ταύτῃ
[3, 5, 52]	τοιούτων ἰόντων. Αἵ τε πρὸς	τὰς	κράσεις τῶν σωμάτων καὶ πρὸς
[3, 10, 52]	τὰ δὲ δι' ἄλλας αἰτίας	τὰς	κύκλῳ. Πραττούσας δὲ ψυχὰς ὅσα
[3, 1, 52]	Γιγνομένων δὲ πάντων κατ' αἰτίας	τὰς	μὲν προσεχεῖς ἑκάστῳ ῥᾴδιον λαβεῖν
[3, 1, 52]	ἐνεργείας ἑκάστων ἀποδιδούς τις ἐπὶ	τὰς	οὐσίας ἀναγέτω· τοῦτο γάρ ἐστι
[3, 1, 52]	ἐξ ἐκείνων τὸ εἶναι ἐχέτω.	Τάς	τε ἐνεργείας ἑκάστων ἀποδιδούς τις
[3, 1, 52]	ποιεῖν. Καὶ τὰ μὲν ἐπὶ	τὰς	τέχνας ἀνάγειν· τοῦ ὑγιάσαι ἡ
[3, 1, 52]	μὴ αὐτῆς εἶναι, φέρεσθαι δὲ	τὰς	τοιαύτας φορὰς ἀβουλήτους τε καὶ
[3, 5, 52]	τοῦ περιέχοντος εἰς ἡμᾶς οἷον	θερμότητας	ἢ ψύξεις ἐν τῇ κράσει,
[3, 6, 52]	τοῦ σώματος πολλὰ σωματικῶς διδόντες,	θερμότητας	καὶ ψύξεις καὶ σωμάτων κράσεις
[3, 10, 52]	ὅταν φρονῶσι, μόνον δὲ οὐ	κωλυθέντας.
[3, 10, 52]	τὰ καλὰ πράττειν, οὐκ ἄλλοθεν	λαβόντας	τὸ φρονεῖν, ὅταν φρονῶσι, μόνον
[3, 6, 52]	τοῦ εἰς αὐτὰ ὥσπερ γράμματα	βλέποντας	τοὺς τὴν τοιαύτην γραμματικὴν εἰδότας
[3, 5, 52]	τε τόπους τοὺς ἐπὶ γῆς	διαφέροντας	ἀλλήλων εἶναι κατά τε τὴν
[3, 8, 52]	δὴ δεῖ ἀρχὴν οὖσαν ἄλλην	ἐπεισφέροντας	εἰς τὰ ὄντα, οὐ μόνον
[3, 6, 52]	τῶν σχημάτων κατὰ τὸ ἀνάλογον	μεθοδεύοντας	τὸ σημαινόμενον· ὥσπερ εἴ τις
[3, 6, 52]	χείρων ἢ κρείττων γίνεται· ὥστε	εὐπαθοῦντας	μὲν ἡμᾶς εὖ ποιεῖν, κακοῦν
[3, 6, 52]	βλέποντας τοὺς τὴν τοιαύτην γραμματικὴν	εἰδότας	ἀναγινώσκειν τὰ μέλλοντα ἐκ τῶν
[3, 10, 52]	γίνεσθαι κατ' αἰτίας μὲν πάντα,	διττὰς	δὲ ταύτας· καὶ τὰ μὲν
[3, 3, 52]	δὲ δὴ καὶ θεῖτό τις	τοιαύτας	ἀρχάς, οὐδ' οὕτως ἀναγκαῖον οὔτε
[3, 1, 52]	αὐτῆς εἶναι, φέρεσθαι δὲ τὰς	τοιαύτας	φορὰς ἀβουλήτους τε καὶ ἀναιτίους
[3, 1, 52]	ἑκάστῳ ῥᾴδιον λαβεῖν καὶ εἰς	ταύτας	ἀνάγειν· οἷον τοῦ βαδίσαι εἰς
[3, 8, 52]	~Τίς οὖν ἄλλη αἰτία παρὰ	ταύτας	ἐπελθοῦσα ἀναίτιόν τε οὐδὲν καταλείψει
[3, 7, 52]	προηγησαμένοις αἵ τε ὁρμαὶ κατὰ	ταύτας	ἔσονται, ὄνομά τε μόνον τὸ
[3, 10, 52]	αἰτίας μὲν πάντα, διττὰς δὲ	ταύτας·	καὶ τὰ μὲν ὑπὸ ψυχῆς,
[3, 2, 52]	Κἂν ἄλλα δέ τις σώματα	ἀρχὰς	διδῷ καὶ ἐκ τούτων τὰ
[3, 3, 52]	δὴ καὶ θεῖτό τις τοιαύτας	ἀρχάς,	οὐδ' οὕτως ἀναγκαῖον οὔτε τὴν
[3, 2, 52]	ἀεὶ οὐχ ἱστάμενοι οἱ μὲν	ἀρχὰς	σωματικὰς θέμενοι, οἷον ἀτόμους, τῇ
[3, 5, 52]	προλέγουσι; Καὶ μὴν καὶ γονέων	τύχας	ἀπὸ τῶν παίδων τῆς γενέσεως
[3, 10, 52]	αἰτίας τὰς κύκλῳ. Πραττούσας δὲ	ψυχὰς	ὅσα πράττουσι κατὰ μὲν λόγον
[3, 4, 52]	πράττομεν ἡμεῖς, ὥσπερ οὐδ' οἱ	πόδες	λακτίζουσιν, ἀλλ' ἡμεῖς διὰ μερῶν
[3, 4, 52]	ἐφ' ἕτερον ἐχούσας, οὐ δὴ	ἀληθὲς	κατ' αἰτίας τὰ πάντα γίγνεσθαι,
[3, 7, 52]	κατὰ ταύτην. Τοῦτο δὲ καὶ	πάντες	ὁρῶντες οὐκ ἀμφισβητοῦσιν, ἀλλὰ τῆς
[3, 10, 52]	ἄλλους, καθ' ὅσον ἂν ἀναπνεύσωσι	συγχωρηθέντες	τὰ καλὰ πράττειν, οὐκ ἄλλοθεν
[3, 2, 52]	κινοῦσαν, ἀλλὰ καὶ ποιοῦσαν ἕκαστα	λέγοντες,	εἱμαρμένην ταύτην καὶ κυριωτάτην αἰτίαν
[3, 6, 52]	τὰ τοῦ σώματος πολλὰ σωματικῶς	διδόντες,	θερμότητας καὶ ψύξεις καὶ σωμάτων
[3, 2, 52]	ἐπὶ τὴν τοῦ παντὸς ἀρχὴν	ἐλθόντες	ἀπ' αὐτῆς κατάγουσι πάντα, διὰ
[3, 5, 52]	εἶεν καὶ πάντα, εἰς ἃ	βλέποντες	οἱ μάντεις προλέγουσιν. Ἔτι δὲ
[3, 2, 52]	καὶ συμπλοκαῖς πρὸς ἄλληλα ἕκαστα	ποιοῦντες	καὶ οὕτως ἔχειν καὶ γίνεσθαι,
[3, 7, 52]	τῆς ὁρμῆς ταύτης ἄλλας αἰτίας	ζητοῦντες	οὐχ ἵστανται ὡς ἐπ' ἀρχῆς
[3, 7, 52]	ταύτην. Τοῦτο δὲ καὶ πάντες	ὁρῶντες	οὐκ ἀμφισβητοῦσιν, ἀλλὰ τῆς ὁρμῆς
[3, 5, 52]	εἰς τὴν τῶν ἄστρων σχέσιν	ὁρῶντες	περὶ ἑκάστων λέγουσι τὰ γινόμενα,
[3, 7, 52]	ἐπιφέρουσαν ἀρχὴν τιθεμένην μίαν, ἀφ'	ἧς	πάντα κατὰ λόγους σπερματικοὺς περαίνεται.
[3, 5, 52]	γενέσθαι ταύτην τῶν ἄστρων ἀφ'	ἧς	προλέγουσι; Καὶ μὴν καὶ γονέων
[3, 5, 52]	τούς τε τόπους τοὺς ἐπὶ	γῆς	διαφέροντας ἀλλήλων εἶναι κατά τε
[3, 4, 52]	εἱμαρμένην, οἷον εἰ φυτοῦ ἐκ	ῥίζης	τὴν ἀρχὴν ἔχοντος τὴν ἐντεῦθεν
[3, 8, 52]	τοῖς δὲ συγχωρῆσαι μὴ μετὰ	κάκης.	~Ἀναγκαῖα μὲν οὖν ταῦτα, ὅσα
[3, 4, 52]	μὲν τοῦτο τὸ σφοδρὸν τῆς	ἀνάγκης	καὶ τῆς τοιαύτης εἱμαρμένης αὐτὸ
[3, 5, 52]	ἐργαζόμεθα, τίνα δὲ πάσχομεν ἐξ	ἀνάγκης,	μὴ πάντα ἐκείνοις ἀνατιθέναι· καὶ
[3, 3, 52]	ἅπερ ἂν ἐκεῖναι φέρωσιν, ἐξ	ἀνάγκης·	τὰ δὲ δὴ ψυχῆς ἔργα
[3, 8, 52]	τε αὐτῆς καὶ ἐλευθέρα καὶ	κοσμικῆς	αἰτίας ἔξω· ἐνεχθεῖσα δὲ εἰς
[3, 5, 52]	διανοίαις ἐνορᾶται, ὡς ἂν ἀπ'	ἄλλης	ἀρχῆς τῶν τοιούτων ἰόντων. Αἵ
[3, 7, 52]	ταύτῃ τι πλέον ἔσται τῆς	ὁρμῆς	κατ' ἐκεῖνα γεννωμένης· τοιοῦτόν τε
[3, 7, 52]	ὁρῶντες οὐκ ἀμφισβητοῦσιν, ἀλλὰ τῆς	ὁρμῆς	ταύτης ἄλλας αἰτίας ζητοῦντες οὐχ
[3, 8, 52]	οὔσης, πλέκειν τὰ πάντα, οὐ	γινομένης	καὶ αὐτῆς, ὥσπερ τὰ ἄλλα,
[3, 3, 52]	Ποίᾳ γὰρ πληγῇ ἢ κάτω	φερομένης	ἢ ὁπουοῦν προσκρουούσης ἐν λογισμοῖς
[3, 4, 52]	τῆς ἀνάγκης καὶ τῆς τοιαύτης	εἱμαρμένης	αὐτὸ τοῦτο τὴν εἱμαρμένην καὶ
[3, 9, 52]	τῆς ψυχῆς, ἀπ' ἀρχῆς πρώτης	ἡγουμένης	καὶ κυρίας, ἀλλ' οὐ πλάνην
[3, 7, 52]	ἔσται τῆς ὁρμῆς κατ' ἐκεῖνα	γεννωμένης·	τοιοῦτόν τε τὸ ἡμέτερον ἔσται,
[3, 2, 52]	οὔ; Καὶ πλούσιος, ὁ δὲ	πένης	ἐκ τῶν αὐτῶν ἔργων; Καὶ
[3, 2, 52]	τῶν αὐτῶν γενομένων, οἷον τῆς	σελήνης	φανείσης, ὁ μὲν ἥρπασεν, ὁ
[3, 2, 52]	τὰς ἡμετέρας διανοήσεις ἐκ τῶν	ἐκείνης	ἰέναι κινημάτων, οἷον ζῴου μορίων
[3, 7, 52]	καὶ αὕτη ἡ δόξα ἐγγὺς	ἐκείνης	τῆς πᾶσαν καὶ σχέσιν καὶ
[3, 1, 52]	διδόντα οὔτε κινήσει σωμάτων τῇ	ἐξαίφνης,	ἣ οὐδενὸς προηγησαμένου ὑπέστη, οὔτε
[3, 3, 52]	ἂν εἴη, οὔτε ἥτις ἐκ	τέχνης	πῶς γὰρ ἐπὶ τοῖς ἀτάκτοις
[3, 1, 52]	του ἢ ἐκ πόνων ἢ	τέχνης	χρηματίσασθαι. Καὶ τοῦ τέκνου ὁ
[3, 4, 52]	αἰτίων ἀκολούθων ἀνάγκη τὴν τούτων	ἐφεξῆς	συνέχειαν καὶ συμπλοκὴν εἱμαρμένην, οἷον
[3, 2, 52]	πρώτους ἰτέον τῷ λόγῳ· εἶτ'	ἐφεξῆς	τὰ τῶν ἄλλων ἐπισκεπτέον. ~Σώμασι
[3, 2, 52]	αὐτῶν γενομένων, οἷον τῆς σελήνης	φανείσης,	ὁ μὲν ἥρπασεν, ὁ δ'
[3, 8, 52]	ἐκ σπερμάτων, ἀλλὰ πρωτουργοῦ αἰτίας	οὔσης.	Ἄνευ μὲν οὖν σώματος οὖσα
[3, 8, 52]	ταύτης, ὡς ἀρχῆς οὐ σμικρᾶς	οὔσης,	πλέκειν τὰ πάντα, οὐ γινομένης
[3, 3, 52]	δὴ τακτῶς τάξεώς γε οὐκ	οὔσης,	τὸ δὲ γενόμενον τοῦτο, ὅτε
[3, 7, 52]	τῆς τῶν ὅλων ψυχῆς ἥκειν	λεγούσης,	εἰ καὶ βούλεταί τι ἡμῖν
[3, 9, 52]	ἀλλ' οὐ πλάνην ἐξ ἀγνοίας	παθούσης	ἢ ἧτταν ἐκ βίας ἐπιθυμιῶν,
[3, 3, 52]	ἢ κάτω φερομένης ἢ ὁπουοῦν	προσκρουούσης	ἐν λογισμοῖς τοιοῖσδε ἢ ὁρμαῖς
[3, 4, 52]	πρῶτον μὲν τοῦτο τὸ σφοδρὸν	τῆς	ἀνάγκης καὶ τῆς τοιαύτης εἱμαρμένης
[3, 5, 52]	ἔχουσι παρ' αὑτῶν καὶ ἐκ	τῆς	αὑτῶν φύσεως ἔργον. Ἀλλὰ χρὴ
[3, 5, 52]	γονέων τύχας ἀπὸ τῶν παίδων	τῆς	γενέσεως καὶ παίδων διαθέσεις οἷαι
[3, 5, 52]	μὲν παρὰ τῶν τόπων καὶ	τῆς	διαφορᾶς τοῦ περιέχοντος εἰς ἡμᾶς
[3, 2, 52]	καὶ σχηματισμοῖς πρὸς ἄλληλα, ἀπὸ	τῆς	ἐκ τούτων προρρήσεως πιστούμενοι, ἕκαστα
[3, 7, 52]	ἡμεῖς, ταύτῃ τι πλέον ἔσται	τῆς	ὁρμῆς κατ' ἐκεῖνα γεννωμένης· τοιοῦτόν
[3, 7, 52]	πάντες ὁρῶντες οὐκ ἀμφισβητοῦσιν, ἀλλὰ	τῆς	ὁρμῆς ταύτης ἄλλας αἰτίας ζητοῦντες
[3, 7, 52]	αὕτη ἡ δόξα ἐγγὺς ἐκείνης	τῆς	πᾶσαν καὶ σχέσιν καὶ κίνησιν
[3, 2, 52]	γὰρ τῶν αὐτῶν γενομένων, οἷον	τῆς	σελήνης φανείσης, ὁ μὲν ἥρπασεν,
[3, 4, 52]	τὸ σφοδρὸν τῆς ἀνάγκης καὶ	τῆς	τοιαύτης εἱμαρμένης αὐτὸ τοῦτο τὴν
[3, 5, 52]	ζῷά τε καὶ φυτὰ ἀπὸ	τῆς	τούτων συμπαθείας αὐξόμενά τε καὶ
[3, 7, 52]	ἡμετέραν τε καὶ πᾶσαν ἐκ	τῆς	τῶν ὅλων ψυχῆς ἥκειν λεγούσης,
[3, 9, 52]	δὲ καὶ εἴ τι ἐκ	τῆς	φορᾶς συντελεῖται. Ὅταν μὲν οὖν
[3, 10, 52]	παρ' ἡμῶν· ταύτης γὰρ καὶ	τῆς	φύσεώς ἐσμεν, ὅταν μόνοι ὦμεν·
[3, 9, 52]	ἦλθεν, ἀλλ' ἔνδοθεν ἀπὸ καθαρᾶς	τῆς	ψυχῆς, ἀπ' ἀρχῆς πρώτης ἡγουμένης
[3, 5, 52]	πολλὰ καί τινα τῶν ἀλόγων	τῆς	ψυχῆς παθῶν. Οὐ μὴν ἀλλὰ
[3, 6, 52]	καὶ κυβευτικὸς καὶ τῶνδε τίς	εὑρετής;	πονηρία δὲ ἤθους παρὰ θεῶν
[3, 5, 52]	ταῦτα. Καὶ μὴν καὶ ἡ	ὁμοιότης	ἐν τοῖς εἴδεσι πρὸς τοὺς
[3, 1, 52]	ἔχοι αὐτὴν ἀνάγκη τὸ μὴ	αὐτῆς	εἶναι, φέρεσθαι δὲ τὰς τοιαύτας
[3, 8, 52]	οὖν σώματος οὖσα κυριωτάτη τε	αὐτῆς	καὶ ἐλευθέρα καὶ κοσμικῆς αἰτίας
[3, 2, 52]	τοῦ παντὸς ἀρχὴν ἐλθόντες ἀπ'	αὐτῆς	κατάγουσι πάντα, διὰ πάντων φοιτήσασαν
[3, 8, 52]	τὰ πάντα, οὐ γινομένης καὶ	αὐτῆς,	ὥσπερ τὰ ἄλλα, ἐκ σπερμάτων,
[3, 9, 52]	λεκτέον· καὶ ὅταν αὐτὴ παρ'	αὑτῆς	χείρων οὖσα οὐκ ὀρθαῖς πανταχοῦ
[3, 4, 52]	σφοδρὸν τῆς ἀνάγκης καὶ τῆς	τοιαύτης	εἱμαρμένης αὐτὸ τοῦτο τὴν εἱμαρμένην
[3, 7, 52]	οὐκ ἀμφισβητοῦσιν, ἀλλὰ τῆς ὁρμῆς	ταύτης	ἄλλας αἰτίας ζητοῦντες οὐχ ἵστανται
[3, 10, 52]	τὰ δὲ ἄριστα παρ' ἡμῶν·	ταύτης	γὰρ καὶ τῆς φύσεώς ἐσμεν,
[3, 7, 52]	οὐχ ἵστανται ὡς ἐπ' ἀρχῆς	ταύτης.	~Τίς οὖν ἄλλη αἰτία παρὰ
[3, 8, 52]	ἀλλὰ καὶ τὴν ἑκάστου μετὰ	ταύτης,	ὡς ἀρχῆς οὐ σμικρᾶς οὔσης,
[3, 9, 52]	καθαρᾶς τῆς ψυχῆς, ἀπ' ἀρχῆς	πρώτης	ἡγουμένης καὶ κυρίας, ἀλλ' οὐ
[3, 3, 52]	ἀλλ' ἀφ' ἑτέρας δεῖ ταῦτα	ἀρχῆς	ἰέναι. ~Ἀλλ' ἆρα μία τις
[3, 8, 52]	τὴν ἑκάστου μετὰ ταύτης, ὡς	ἀρχῆς	οὐ σμικρᾶς οὔσης, πλέκειν τὰ
[3, 9, 52]	ἀπὸ καθαρᾶς τῆς ψυχῆς, ἀπ'	ἀρχῆς	πρώτης ἡγουμένης καὶ κυρίας, ἀλλ'
[3, 7, 52]	ζητοῦντες οὐχ ἵστανται ὡς ἐπ'	ἀρχῆς	ταύτης. ~Τίς οὖν ἄλλη αἰτία
[3, 5, 52]	ἐνορᾶται, ὡς ἂν ἀπ' ἄλλης	ἀρχῆς	τῶν τοιούτων ἰόντων. Αἵ τε
[3, 7, 52]	δὲ ὄντα ὡς ἀπὸ μιᾶς	ἀρχῆς	ὡρμημένα ἡμῖν οὐδὲν καταλείψει, ἢ
[3, 5, 52]	περί τε ἑκάστου, ὅπως τε	τύχης	καὶ διανοίας οὐχ ἥκιστα ἕξει.
[3, 9, 52]	ἀλλ' ἔνδοθεν ἀπὸ καθαρᾶς τῆς	ψυχῆς,	ἀπ' ἀρχῆς πρώτης ἡγουμένης καὶ
[3, 3, 52]	ἐξ ἀνάγκης· τὰ δὲ δὴ	ψυχῆς	ἔργα καὶ πάθη τίσι κινήσεσι
[3, 7, 52]	πᾶσαν ἐκ τῆς τῶν ὅλων	ψυχῆς	ἥκειν λεγούσης, εἰ καὶ βούλεταί
[3, 1, 52]	ἣ οὐδενὸς προηγησαμένου ὑπέστη, οὔτε	ψυχῆς	ὁρμῇ ἐμπλήκτῳ μηδενὸς κινήσαντος αὐτὴν
[3, 5, 52]	καί τινα τῶν ἀλόγων τῆς	ψυχῆς	παθῶν. Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ
[3, 10, 52]	ταύτας· καὶ τὰ μὲν ὑπὸ	ψυχῆς,	τὰ δὲ δι' ἄλλας αἰτίας
[3, 2, 52]	ἀτόμους, τῇ τούτων φορᾷ καὶ	πληγαῖς	καὶ συμπλοκαῖς πρὸς ἄλληλα ἕκαστα
[3, 9, 52]	παρ' αὑτῆς χείρων οὖσα οὐκ	ὀρθαῖς	πανταχοῦ οὐδὲ ἡγεμονούσαις ταῖς ὁρμαῖς
[3, 3, 52]	λογισμοῖς ἢ ὁρμαῖς ἢ κινήσεσιν	ἀναγκαίαις	εἶναι ἢ ὅλως εἶναι; Ὅταν
[3, 8, 52]	ἐπιθυμεῖν ἢ ὀργίζεσθαι ἠνάγκασται ἢ	πενίαις	ταπεινὴ ἢ πλούτοις χαῦνος ἢ
[3, 5, 52]	πλείστη παραλλαγὴ καὶ ἐν ταῖς	διανοίαις	ἐνορᾶται, ὡς ἂν ἀπ' ἄλλης
[3, 5, 52]	παίδων διαθέσεις οἷαι ἔσονται καὶ	ὁποίαις	συνέσονται τύχαις ἀπὸ τῶν πατέρων
[3, 5, 52]	ἂν πρὸς ἄλληλα στάσεως ἔχῃ	μαρτυρίαις	καὶ ἀνατολαῖς, δύσεσί τε καὶ
[3, 2, 52]	τούτων φορᾷ καὶ πληγαῖς καὶ	συμπλοκαῖς	πρὸς ἄλληλα ἕκαστα ποιοῦντες καὶ
[3, 5, 52]	καὶ ἀνατολαῖς, δύσεσί τε καὶ	παραβολαῖς.	Ἀπὸ τούτων γοῦν μαντευόμενοι προλέγουσι
[3, 5, 52]	ἄλληλα στάσεως ἔχῃ μαρτυρίαις καὶ	ἀνατολαῖς,	δύσεσί τε καὶ παραβολαῖς. Ἀπὸ
[3, 3, 52]	ἢ ὅλως ἐν λογισμοῖς ἢ	ὁρμαῖς	ἢ κινήσεσιν ἀναγκαίαις εἶναι ἢ
[3, 9, 52]	ὀρθαῖς πανταχοῦ οὐδὲ ἡγεμονούσαις ταῖς	ὁρμαῖς	ᾖ χρωμένη. Λόγον δὲ ὅταν
[3, 3, 52]	προσκρουούσης ἐν λογισμοῖς τοιοῖσδε ἢ	ὁρμαῖς	τοιαῖσδε ἢ ὅλως ἐν λογισμοῖς
[3, 1, 52]	ἀναίτιον οὐ παραδεκτέον, οὔτε παρεγκλίσεσι	κεναῖς	χώραν διδόντα οὔτε κινήσει σωμάτων
[3, 9, 52]	οὖσα οὐκ ὀρθαῖς πανταχοῦ οὐδὲ	ἡγεμονούσαις	ταῖς ὁρμαῖς ᾖ χρωμένη. Λόγον
[3, 5, 52]	ἤθεσι πλείστη παραλλαγὴ καὶ ἐν	ταῖς	διανοίαις ἐνορᾶται, ὡς ἂν ἀπ'
[3, 9, 52]	οὐκ ὀρθαῖς πανταχοῦ οὐδὲ ἡγεμονούσαις	ταῖς	ὁρμαῖς ᾖ χρωμένη. Λόγον δὲ
[3, 2, 52]	πάντα ποιοῦσαν τῇ κινήσει καὶ	ταῖς	τῶν ἄστρων πλανωμένων τε καὶ
[3, 5, 52]	οἷαι ἔσονται καὶ ὁποίαις συνέσονται	τύχαις	ἀπὸ τῶν πατέρων περὶ τῶν
[3, 9, 52]	οὖν ταῦτα, ὅσα προαιρέσει καὶ	τύχαις	κραθέντα γίνεται· τί γὰρ ἂν
[3, 5, 52]	ὧν σημαίνουσιν εἶεν καὶ πάντα,	εἰς	ἃ βλέποντες οἱ μάντεις προλέγουσιν.
[3, 1, 52]	ταύτας ἀνάγειν· οἷον τοῦ βαδίσαι	εἰς	ἀγορὰν τὸ οἰηθῆναι δεῖν τινα
[3, 1, 52]	τῶν ἀιδίων τὰ μὲν πρῶτα	εἰς	ἄλλα αἴτια ἀνάγειν οὐχ οἷόν
[3, 6, 52]	καὶ ἄλλην χρείαν τὴν τοῦ	εἰς	αὐτὰ ὥσπερ γράμματα βλέποντας τοὺς
[3, 5, 52]	καὶ τῆς διαφορᾶς τοῦ περιέχοντος	εἰς	ἡμᾶς οἷον θερμότητας ἢ ψύξεις
[3, 8, 52]	κύκλῳ πάντα, οἷς συνέπεσεν ἐλθοῦσα	εἰς	μέσον, τὰ πολλὰ ἤγαγον, ὥστε
[3, 1, 52]	καὶ εἴ τι συνεργὸν ἔξωθεν	εἰς	παιδοποιίαν ἄλλο παρ' ἄλλου ἧκον·
[3, 1, 52]	ἢ καὶ ὀλίγῳ προσώτερα εὔρους	εἰς	παιδοποιίαν γονὴ ἢ γυνὴ ἐπιτήδειος
[3, 8, 52]	κοσμικῆς αἰτίας ἔξω· ἐνεχθεῖσα δὲ	εἰς	σῶμα οὐκέτι πάντα κυρία, ὡς
[3, 5, 52]	τὸ ἡμέτερον ἡμῖν, ἥκειν δὲ	εἰς	τὰ ἡμέτερα ἤδη τινὰ ὄντα
[3, 2, 52]	ταύτην καὶ τὴν παρὰ τούτων	εἰς	τὰ ὄντα εἰσάγουσι. Κἂν ἄλλα
[3, 8, 52]	δεῖ ἀρχὴν οὖσαν ἄλλην ἐπεισφέροντας	εἰς	τὰ ὄντα, οὐ μόνον τὴν
[3, 1, 52]	προσεχεῖς ἑκάστῳ ῥᾴδιον λαβεῖν καὶ	εἰς	ταύτας ἀνάγειν· οἷον τοῦ βαδίσαι
[3, 5, 52]	ἐπισκέψαιτο. Ἅ τις ἂν ἰδὼν	εἰς	τὴν τῶν ἄστρων σχέσιν, ἣν
[3, 5, 52]	λέγοιντο ἄν. Εἰ δ' ὅτι	εἰς	τὴν τῶν ἄστρων σχέσιν ὁρῶντες
[3, 3, 52]	Αὗται τοίνυν κινήσονται τὴν μὲν	εἰς	τὸ κάτω ἔστω γάρ τι
[3, 7, 52]	τι ἡμῖν καὶ ἑκάστοις χαρίζεσθαι	εἰς	τὸ παρ' ἡμῶν ποιεῖν τι.
[3, 1, 52]	ὁρμῇ ἐμπλήκτῳ μηδενὸς κινήσαντος αὐτὴν	εἰς	τό τι πρᾶξαι ὧν πρότερον
[3, 1, 52]	παιδοποιίαν γονὴ ἢ γυνὴ ἐπιτήδειος	εἰς	τόκους. Καὶ ὅλως εἰς φύσιν.
[3, 1, 52]	ἐπιτήδειος εἰς τόκους. Καὶ ὅλως	εἰς	φύσιν. ~Μέχρι μὲν οὖν τούτων
[3, 1, 52]	ἰατρός. Καὶ τοῦ πλουτῆσαι θησαυρὸς	εὑρεθεὶς	ἢ δόσις παρά του ἢ
[3, 3, 52]	περὶ τούτων πολλοὶ εἴρηνται λόγοι	ἀληθεῖς.	Εἰ δὲ δὴ καὶ θεῖτό
[3, 4, 52]	οὐδ' οἱ πόδες λακτίζουσιν, ἀλλ'	ἡμεῖς	διὰ μερῶν τῶν ἑαυτῶν. Ἀλλὰ
[3, 5, 52]	ἄττα, καὶ διαιρούμενον, τίνα μὲν	ἡμεῖς	ἐργαζόμεθα, τίνα δὲ πάσχομεν ἐξ
[3, 4, 52]	ἔσται τὰ πάντα. Ὥστε οὔτε	ἡμεῖς	ἡμεῖς οὔτε τι ἡμέτερον ἔργον·
[3, 4, 52]	τὰ πάντα. Ὥστε οὔτε ἡμεῖς	ἡμεῖς	οὔτε τι ἡμέτερον ἔργον· οὐδὲ
[3, 7, 52]	ἔσται· οὐ γὰρ ὅτι ὁρμῶμεν	ἡμεῖς,	ταύτῃ τι πλέον ἔσται τῆς
[3, 4, 52]	τὰ ἡμέτερα βουλεύματα· οὐδὲ πράττομεν	ἡμεῖς,	ὥσπερ οὐδ' οἱ πόδες λακτίζουσιν,
[3, 5, 52]	ταῦτα, ἃ προυπάρχει περὶ τοὺς	γονεῖς	πρὶν τὴν σχέσιν γενέσθαι ταύτην
[3, 5, 52]	τεκμαίρονται, ὁμοίως ἂν καὶ οἱ	ὄρνεις	ποιητικοὶ ὧν σημαίνουσιν εἶεν καὶ
[3, 4, 52]	καὶ ἕκαστον ἕκαστον εἶναι καὶ	πράξεις	ἡμετέρας καὶ διανοίας ὑπάρχειν καὶ
[3, 6, 52]	ὁ ὄρνις, σημαίνει ὑψηλάς τινας	πράξεις.	~Λοιπὸν δὲ ἰδεῖν τὴν ἐπιπλέκουσαν
[3, 4, 52]	ἑκάστου καλάς τε καὶ αἰσχρὰς	πράξεις	παρ' αὐτοῦ ἑκάστου, ἀλλὰ μὴ
[3, 5, 52]	εἰς ἡμᾶς οἷον θερμότητας ἢ	ψύξεις	ἐν τῇ κράσει, ἰέναι δὲ
[3, 6, 52]	πολλὰ σωματικῶς διδόντες, θερμότητας καὶ	ψύξεις	καὶ σωμάτων κράσεις ἐπακολουθούσας, πῶς
[3, 6, 52]	θερμότητας καὶ ψύξεις καὶ σωμάτων	κράσεις	ἐπακολουθούσας, πῶς οὖν τὰ ἤθη
[3, 5, 52]	ἰόντων. Αἵ τε πρὸς τὰς	κράσεις	τῶν σωμάτων καὶ πρὸς τὰς
[3, 5, 52]	παίδων τῆς γενέσεως καὶ παίδων	διαθέσεις	οἷαι ἔσονται καὶ ὁποίαις συνέσονται
[3, 2, 52]	καὶ τὰς ἡμετέρας ὁρμὰς καὶ	διαθέσεις	ταύτῃ ἔχειν, ὡς ἂν ἐκεῖναι
[3, 2, 52]	γίνεται, ἀλλὰ καὶ τὰς ἡμετέρας	διανοήσεις	ἐκ τῶν ἐκείνης ἰέναι κινημάτων,
[3, 8, 52]	ἡμᾶς τέ τι εἶναι συγχωρήσει	προρρήσεις	τε καὶ μαντείας οὐκ ἀναιρήσει;
[3, 6, 52]	μὲν ἕκαστα κατὰ τὰς αὐτῶν	φύσεις,	ἵππος μέν, ὅτι ἐξ ἵππου,
[3, 5, 52]	σωμάτων καὶ πρὸς τὰς ἐπιθυμίας	ἐναντιώσεις	καὶ ἐνταῦθα πρεπόντως λέγοιντο ἄν.
[3, 5, 52]	πάντα, εἰς ἃ βλέποντες οἱ	μάντεις	προλέγουσιν. Ἔτι δὲ καὶ ἐκ
[3, 1, 52]	πάντων κατ' αἰτίας τὰς μὲν	προσεχεῖς	ἑκάστῳ ῥᾴδιον λαβεῖν καὶ εἰς
[3, 6, 52]	τις λέγοι, ἐπειδὴ ὑψηλὸς ὁ	ὄρνις,	σημαίνει ὑψηλάς τινας πράξεις. ~Λοιπὸν
[3, 5, 52]	παντοδαπὰ καὶ ἀνθρώπους ἅμα γίνεσθαι·	οἷς	ἅπασιν ἐχρῆν τὰ αὐτὰ εἶναι,
[3, 10, 52]	ὀρθὸν καθ' εἱμαρμένην λέγειν πράττειν,	οἷς	γε καὶ δοκεῖ ἔξωθεν τὴν
[3, 5, 52]	ἅπασιν ἐχρῆν τὰ αὐτὰ εἶναι,	οἷς	ἡ αὐτὴ σχέσις. Πῶς οὖν
[3, 8, 52]	Τύχαι δὲ τὰ κύκλῳ πάντα,	οἷς	συνέπεσεν ἐλθοῦσα εἰς μέσον, τὰ
[3, 5, 52]	ὁρμάς, ἡμῖν δὲ οὐδὲν διδοὺς	λίθοις	φερομένοις καταλείπει εἶναι, ἀλλ' οὐκ
[3, 3, 52]	πάντα εἴτε ἀτόμοις εἴτε τοῖς	στοιχείοις	καλουμένοις καὶ τῇ ἐκ τούτων
[3, 7, 52]	τὴν ἐπιπλέκουσαν καὶ οἷον συνείρουσαν	ἀλλήλοις	πάντα καὶ τὸ πὼς ἐφ'
[3, 3, 52]	οὖν ἐπιτρέψαι τὰ πάντα εἴτε	ἀτόμοις	εἴτε τοῖς στοιχείοις καλουμένοις καὶ
[3, 3, 52]	ὁρμαῖς τοιαῖσδε ἢ ὅλως ἐν	λογισμοῖς	ἢ ὁρμαῖς ἢ κινήσεσιν ἀναγκαίαις
[3, 3, 52]	φερομένης ἢ ὁπουοῦν προσκρουούσης ἐν	λογισμοῖς	τοιοῖσδε ἢ ὁρμαῖς τοιαῖσδε ἢ
[3, 2, 52]	τε καὶ ἀπλανῶν σχέσεσι καὶ	σχηματισμοῖς	πρὸς ἄλληλα, ἀπὸ τῆς ἐκ
[3, 7, 52]	Αἵ τε γὰρ φαντασίαι τοῖς	προηγησαμένοις	αἵ τε ὁρμαὶ κατὰ ταύτας
[3, 6, 52]	φορὰ συγχωροῦσα τὸ πολὺ τοῖς	γινομένοις,	ἔστωσαν δὲ πρὸς τὰ τοῦ
[3, 5, 52]	ἡμῖν δὲ οὐδὲν διδοὺς λίθοις	φερομένοις	καταλείπει εἶναι, ἀλλ' οὐκ ἀνθρώποις
[3, 3, 52]	ἔσται παρὰ τῶν ἀτόμων πάσχειν	πληττομένοις,	ἅπερ ἂν ἐκεῖναι φέρωσιν, ἐξ
[3, 3, 52]	εἴτε ἀτόμοις εἴτε τοῖς στοιχείοις	καλουμένοις	καὶ τῇ ἐκ τούτων ἀτάκτως
[3, 4, 52]	ἡμετέροις μέρεσι κατὰ τὸ ἡγεμονοῦν	κινουμένοις	ἄλογον τὸ καθ' εἱμαρμένην λέγειν
[3, 5, 52]	πάσχομεν ἐξ ἀνάγκης, μὴ πάντα	ἐκείνοις	ἀνατιθέναι· καὶ ἰέναι μὲν παρὰ
[3, 5, 52]	ὅτι καὶ οὗτος ἕτερον τρόπον	ἐκείνοις	ἀνατίθησι τὰ ἡμέτερα, βουλὰς καὶ
[3, 5, 52]	ἥλιον μάλιστα· ἀκολουθεῖν δὲ τοῖς	τόποις	οὐ μόνον τὰ ἄλλα φυτά
[3, 5, 52]	φερομένοις καταλείπει εἶναι, ἀλλ' οὐκ	ἀνθρώποις	ἔχουσι παρ' αὑτῶν καὶ ἐκ
[3, 4, 52]	ἀναιρεῖ. Ὡς γὰρ ἐν τοῖς	ἡμετέροις	μέρεσι κατὰ τὸ ἡγεμονοῦν κινουμένοις
[3, 2, 52]	εἱρμὸν καὶ τὸ ἕπεσθαι τοῖς	προτέροις	ἀεὶ τὰ ὕστερα καὶ ταῦτα
[3, 1, 52]	τὰ δὲ μετ' αἰτίας ἐν	ἀμφοτέροις·	ἢ τὰ μὲν γινόμενα μετ'
[3, 3, 52]	ἐκ τέχνης πῶς γὰρ ἐπὶ	τοῖς	ἀτάκτοις τέχνη; οὔτε ἥτις ἐξ
[3, 8, 52]	τύραννος· ἡ δὲ καὶ ἐν	τοῖς	αὐτοῖς τούτοις ἀντέσχεν, ἡ ἀγαθὴ
[3, 6, 52]	παντὸς φορὰ συγχωροῦσα τὸ πολὺ	τοῖς	γινομένοις, ἔστωσαν δὲ πρὸς τὰ
[3, 5, 52]	δὲ καὶ παρὰ τῶν γειναμένων·	τοῖς	γοῦν γονεῦσιν ὅμοιοι καὶ τὰ
[3, 8, 52]	ἠλλοιώθη, ὥστε τὰ μὲν ἑτεροιῶσαι,	τοῖς	δὲ συγχωρῆσαι μὴ μετὰ κάκης.
[3, 5, 52]	μὴν ἀλλὰ καὶ ὁμοίων ὄντων	τοῖς	εἴδεσι παρὰ τοὺς τόπους ἔν
[3, 5, 52]	μὴν καὶ ἡ ὁμοιότης ἐν	τοῖς	εἴδεσι πρὸς τοὺς γονέας οἴκοθέν
[3, 9, 52]	αἰτίων πάντα πάντως γίνεται· ἐν	τοῖς	ἔξωθεν δὲ καὶ εἴ τι
[3, 5, 52]	παρὰ τοὺς τόπους ἔν γε	τοῖς	ἤθεσι πλείστη παραλλαγὴ καὶ ἐν
[3, 4, 52]	συμπλοκὴν ἀναιρεῖ. Ὡς γὰρ ἐν	τοῖς	ἡμετέροις μέρεσι κατὰ τὸ ἡγεμονοῦν
[3, 2, 52]	οὐκ ἂν γενόμενα, δουλεύειν δὲ	τοῖς	πρὸ αὐτῶν τὰ ὕστερα, ταῦτα
[3, 7, 52]	ὠθῇ. Αἵ τε γὰρ φαντασίαι	τοῖς	προηγησαμένοις αἵ τε ὁρμαὶ κατὰ
[3, 2, 52]	ἄνωθεν εἱρμὸν καὶ τὸ ἕπεσθαι	τοῖς	προτέροις ἀεὶ τὰ ὕστερα καὶ
[3, 3, 52]	τὰ πάντα εἴτε ἀτόμοις εἴτε	τοῖς	στοιχείοις καλουμένοις καὶ τῇ ἐκ
[3, 5, 52]	πρὸς ἥλιον μάλιστα· ἀκολουθεῖν δὲ	τοῖς	τόποις οὐ μόνον τὰ ἄλλα
[3, 3, 52]	Ὅταν δὲ δὴ ἐναντιῶται ψυχὴ	τοῖς	τοῦ σώματος παθήμασι; Κατὰ ποίας
[3, 3, 52]	τέχνης πῶς γὰρ ἐπὶ τοῖς	ἀτάκτοις	τέχνη; οὔτε ἥτις ἐξ ἐνθουσιασμοῦ
[3, 7, 52]	καὶ βούλεταί τι ἡμῖν καὶ	ἑκάστοις	χαρίζεσθαι εἰς τὸ παρ' ἡμῶν
[3, 10, 52]	τὰ καλὰ πράττειν καὶ ἐπ'	αὐτοῖς	{τὰ καλὰ πράττειν} τοὺς δὲ
[3, 8, 52]	ἡ δὲ καὶ ἐν τοῖς	αὐτοῖς	τούτοις ἀντέσχεν, ἡ ἀγαθὴ τὴν
[3, 8, 52]	ἠνάγκασται ἢ πενίαις ταπεινὴ ἢ	πλούτοις	χαῦνος ἢ δυνάμεσι τύραννος· ἡ
[3, 8, 52]	δὲ καὶ ἐν τοῖς αὐτοῖς	τούτοις	ἀντέσχεν, ἡ ἀγαθὴ τὴν φύσιν,
[3, 3, 52]	τὸ ἡμέτερον ἔργον καὶ τὸ	ζῴοις	εἶναι ἀπολεῖται φερομένων ᾗ τὰ
[3, 5, 52]	αὐτὰ εἶναι, οἷς ἡ αὐτὴ	σχέσις.	Πῶς οὖν καὶ ἅμα μὲν
[3, 5, 52]	ἂν οὖν ἡ ἐπὶ ἑκάστου	σχέσις	τῶν ἄστρων ποιοῖ, ἃ ἤδη
[3, 5, 52]	πάντα καὶ ἡ τῶν ἄστρων	κίνησις	οὕτως ἕκαστα τίθησιν, ὡς ἂν
[3, 3, 52]	ὅτε γέγονε, πάντως. Ὥστε οὔτε	πρόρρησις	οὔτε μαντικὴ τὸ παράπαν ἂν
[3, 1, 52]	τοῦ πλουτῆσαι θησαυρὸς εὑρεθεὶς ἢ	δόσις	παρά του ἢ ἐκ πόνων
[3, 5, 52]	τις περὶ τούτων ἐπισκέψαιτο. Ἅ	τις	ἂν ἰδὼν εἰς τὴν τῶν
[3, 4, 52]	καὶ οἷον εἱμαρμένην τοῦ φυτοῦ	τις	εἶναι λέγοι; Ἀλλὰ πρῶτον μὲν
[3, 1, 52]	Τάς τε ἐνεργείας ἑκάστων ἀποδιδούς	τις	ἐπὶ τὰς οὐσίας ἀναγέτω· τοῦτο
[3, 6, 52]	γεωμετρικὸς καὶ κυβευτικὸς καὶ τῶνδε	τίς	εὑρετής; πονηρία δὲ ἤθους παρὰ
[3, 1, 52]	αὐτῷ γε τούτῳ μείζων ἄν	τις	ἔχοι αὐτὴν ἀνάγκη τὸ μὴ
[3, 2, 52]	εἰσάγων φανεῖται. Διττοὺς δ' ἄν	τις	θέμενος καὶ τούτους οὐκ ἂν
[3, 6, 52]	κράσει σωμάτων δουλεύειν, οἷον γραμματικὸς	τίς	καὶ γεωμετρικὸς καὶ κυβευτικὸς καὶ
[3, 2, 52]	αὐτῶν τὰ ὕστερα, ταῦτα εἴ	τις	λέγοι, εἱμαρμένην ἕτερον τρόπον εἰσάγων
[3, 6, 52]	μεθοδεύοντας τὸ σημαινόμενον· ὥσπερ εἴ	τις	λέγοι, ἐπειδὴ ὑψηλὸς ὁ ὄρνις,
[3, 8, 52]	ἵστανται ὡς ἐπ' ἀρχῆς ταύτης.	~Τίς	οὖν ἄλλη αἰτία παρὰ ταύτας
[3, 5, 52]	καὶ ἐκ τῶνδε ἀκριβέστερον ἄν	τις	περὶ τούτων ἐπισκέψαιτο. Ἅ τις
[3, 3, 52]	τίσι κινήσεσι τῶν ἀτόμων ἀναθήσει	τις;	Ποίᾳ γὰρ πληγῇ ἢ κάτω
[3, 2, 52]	ὄντα εἰσάγουσι. Κἂν ἄλλα δέ	τις	σώματα ἀρχὰς διδῷ καὶ ἐκ
[3, 3, 52]	Εἰ δὲ δὴ καὶ θεῖτό	τις	τοιαύτας ἀρχάς, οὐδ' οὕτως ἀναγκαῖον
[3, 4, 52]	ἀρχῆς ἰέναι. ~Ἀλλ' ἆρα μία	τις	ψυχὴ διὰ παντὸς διήκουσα περαίνει
[3, 3, 52]	τὸ παράπαν ἂν εἴη, οὔτε	ἥτις	ἐκ τέχνης πῶς γὰρ ἐπὶ
[3, 3, 52]	ἐπὶ τοῖς ἀτάκτοις τέχνη; οὔτε	ἥτις	ἐξ ἐνθουσιασμοῦ καὶ ἐπιπνοίας· δεῖ
[3, 10, 52]	ἡμῶν. ~Τέλος δή φησιν ὁ	λόγος	πάντα μὲν σημαίνεσθαι καὶ γίνεσθαι
[3, 6, 52]	ὅτι ἐκ τοιοῦδε. Ἔστω δὲ	συνεργὸς	καὶ ἡ τοῦ παντὸς φορὰ
[3, 1, 52]	οἰηθῆναι δεῖν τινα ἰδεῖν ἢ	χρέος	ἀπολαβεῖν· καὶ ὅλως τοῦ τάδε
[3, 1, 52]	εἰς παιδοποιίαν γονὴ ἢ γυνὴ	ἐπιτήδειος	εἰς τόκους. Καὶ ὅλως εἰς
[3, 2, 52]	ἐνόσησεν, ὁ δ' οὔ; Καὶ	πλούσιος,	ὁ δὲ πένης ἐκ τῶν
[3, 3, 52]	δὲ φορὰς ἀτόμων ὁ μὲν	γεωμετρικὸς	ἀναγκασθήσεται εἶναι, ὁ δὲ ἀριθμητικὴν
[3, 6, 52]	δουλεύειν, οἷον γραμματικὸς τίς καὶ	γεωμετρικὸς	καὶ κυβευτικὸς καὶ τῶνδε τίς
[3, 6, 52]	δοκεῖ κράσει σωμάτων δουλεύειν, οἷον	γραμματικὸς	τίς καὶ γεωμετρικὸς καὶ κυβευτικὸς
[3, 6, 52]	γραμματικὸς τίς καὶ γεωμετρικὸς καὶ	κυβευτικὸς	καὶ τῶνδε τίς εὑρετής; πονηρία
[3, 4, 52]	οὐ γὰρ ἄλλο μὲν τὸ	ἐνδεδωκὸς	τὴν κίνησιν, ἄλλο δὲ τὸ
[3, 4, 52]	ἐστι πρῶτον τὸ κινῆσαν τὸ	σκέλος	τὸν αὐτὸν τρόπον εἰ καὶ
[3, 10, 52]	εἶναι, ἀλλὰ παθήματα παρ' ἡμῶν.	~Τέλος	δή φησιν ὁ λόγος πάντα
[3, 6, 52]	ὥσπερ εἴ τις λέγοι, ἐπειδὴ	ὑψηλὸς	ὁ ὄρνις, σημαίνει ὑψηλάς τινας
[3, 6, 52]	ἐχόντων σχέσιν; Οὐδὲ λεκτέον, ὡς	ἄλλος	ἄλλον ἰδὼν τῶν θεῶν κατ'
[3, 5, 52]	τοὺς γονέας οἴκοθέν φησι καὶ	κάλλος	καὶ αἶσχος ἰέναι, ἀλλ' οὐ
[3, 2, 52]	ἀποτυγχάνοι. Οἱ μὲν γὰρ ἀφ'	ἑνός	τινος τὰ πάντα ἀναρτῶσιν, οἱ
[3, 1, 52]	ὑπέστη, οὔτε ψυχῆς ὁρμῇ ἐμπλήκτῳ	μηδενὸς	κινήσαντος αὐτὴν εἰς τό τι
[3, 1, 52]	κινήσει σωμάτων τῇ ἐξαίφνης, ἣ	οὐδενὸς	προηγησαμένου ὑπέστη, οὔτε ψυχῆς ὁρμῇ
[3, 2, 52]	φανεῖται. Διττοὺς δ' ἄν τις	θέμενος	καὶ τούτους οὐκ ἂν τοῦ
[3, 2, 52]	Οἱ μὲν γὰρ ἀφ' ἑνός	τινος	τὰ πάντα ἀναρτῶσιν, οἱ δὲ
[3, 8, 52]	ἢ πλούτοις χαῦνος ἢ δυνάμεσι	τύραννος·	ἡ δὲ καὶ ἐν τοῖς
[3, 8, 52]	ἢ πενίαις ταπεινὴ ἢ πλούτοις	χαῦνος	ἢ δυνάμεσι τύραννος· ἡ δὲ
[3, 6, 52]	ἕκαστα κατὰ τὰς αὐτῶν φύσεις,	ἵππος	μέν, ὅτι ἐξ ἵππου, καὶ
[3, 6, 52]	μέν, ὅτι ἐξ ἵππου, καὶ	ἄνθρωπος,	ὅτι ἐξ ἀνθρώπου, καὶ τοιόσδε,
[3, 2, 52]	καὶ ἀπλανῶν σχέσεσι καὶ σχηματισμοῖς	πρὸς	ἄλληλα, ἀπὸ τῆς ἐκ τούτων
[3, 2, 52]	φορᾷ καὶ πληγαῖς καὶ συμπλοκαῖς	πρὸς	ἄλληλα ἕκαστα ποιοῦντες καὶ οὕτως
[3, 2, 52]	καὶ τὴν τῶν αἰτίων ἐπιπλοκὴν	πρὸς	ἄλληλα καὶ τὸν ἄνωθεν εἱρμὸν
[3, 5, 52]	οὕτως ἕκαστα τίθησιν, ὡς ἂν	πρὸς	ἄλληλα στάσεως ἔχῃ μαρτυρίαις καὶ
[3, 4, 52]	διοίκησιν αὐτοῦ τὰ μέρη καὶ	πρὸς	ἄλληλα συμπλοκήν, ποίησίν τε καὶ
[3, 5, 52]	ἡ τοῦ παντὸς πάντων φορά.	Πρὸς	δὴ ταῦτα πρῶτον μὲν ἐκεῖνο
[3, 5, 52]	πρὸς τὸ πᾶν σχέσιν καὶ	πρὸς	ἥλιον μάλιστα· ἀκολουθεῖν δὲ τοῖς
[3, 6, 52]	ὥσπερ διάφορόν τι πασχόντων, εἰ	πρὸς	ἡμᾶς δύνοιεν, ἀλλ' οὐκ ἀεὶ
[3, 6, 52]	πολὺ τοῖς γινομένοις, ἔστωσαν δὲ	πρὸς	τὰ τοῦ σώματος πολλὰ σωματικῶς
[3, 5, 52]	τὰς κράσεις τῶν σωμάτων καὶ	πρὸς	τὰς ἐπιθυμίας ἐναντιώσεις καὶ ἐνταῦθα
[3, 5, 52]	τῶν τοιούτων ἰόντων. Αἵ τε	πρὸς	τὰς κράσεις τῶν σωμάτων καὶ
[3, 6, 52]	ἐπὶ σφαίρας οὐρανίας φερομένων καὶ	πρὸς	τὴν γῆν τὴν αὐτὴν ἐχόντων
[3, 2, 52]	οὖν τούτων ἐλθόντα ἀναπαύσασθαι καὶ	πρὸς	τὸ ἄνω μὴ ἐθελῆσαι χωρεῖν
[3, 5, 52]	ἀλλήλων εἶναι κατά τε τὴν	πρὸς	τὸ πᾶν σχέσιν καὶ πρὸς
[3, 5, 52]	ἡ ὁμοιότης ἐν τοῖς εἴδεσι	πρὸς	τοὺς γονέας οἴκοθέν φησι καὶ
[3, 3, 52]	Τὰ αὐτὰ δὲ ταῦτα καὶ	πρὸς	τοὺς ἕτερα σώματα αἴτια τῶν
[3, 1, 52]	ὑγιάσαι ἡ ἰατρικὴ καὶ ὁ	ἰατρός.	Καὶ τοῦ πλουτῆσαι θησαυρὸς εὑρεθεὶς
[3, 1, 52]	ὁ ἰατρός. Καὶ τοῦ πλουτῆσαι	θησαυρὸς	εὑρεθεὶς ἢ δόσις παρά του
[3, 7, 52]	οὗτοι· καὶ νὴ Δία καὶ	πυρὸς	ὁρμαὶ καὶ πάντων ὅσα δουλεύοντα
[3, 8, 52]	αἰτίας οὔσης. Ἄνευ μὲν οὖν	σώματος	οὖσα κυριωτάτη τε αὐτῆς καὶ
[3, 3, 52]	δὴ ἐναντιῶται ψυχὴ τοῖς τοῦ	σώματος	παθήμασι; Κατὰ ποίας δὲ φορὰς
[3, 6, 52]	ἔστωσαν δὲ πρὸς τὰ τοῦ	σώματος	πολλὰ σωματικῶς διδόντες, θερμότητας καὶ
[3, 8, 52]	ἡ χείρων. Ἡ γὰρ κράσει	σώματός	τι ἐνδιδοῦσα ἐπιθυμεῖν ἢ ὀργίζεσθαι
[3, 8, 52]	ὄντα, οὐ μόνον τὴν τοῦ	παντός,	ἀλλὰ καὶ τὴν ἑκάστου μετὰ
[3, 2, 52]	Οἱ δ' ἐπὶ τὴν τοῦ	παντὸς	ἀρχὴν ἐλθόντες ἀπ' αὐτῆς κατάγουσι
[3, 5, 52]	καὶ οἰκεῖα ἡμῶν ἀπὸ τοῦ	παντὸς	ἄττα, καὶ διαιρούμενον, τίνα μὲν
[3, 4, 52]	ἆρα μία τις ψυχὴ διὰ	παντὸς	διήκουσα περαίνει τὰ πάντα ἑκάστου
[3, 4, 52]	τρόπον εἰ καὶ ἐπὶ τοῦ	παντὸς	ἓν ἔσται τὸ πᾶν ποιοῦν
[3, 5, 52]	ἤθη. Κυρία ἄρα ἡ τοῦ	παντὸς	πάντων φορά. Πρὸς δὴ ταῦτα
[3, 6, 52]	δὲ συνεργὸς καὶ ἡ τοῦ	παντὸς	φορὰ συγχωροῦσα τὸ πολὺ τοῖς
[3, 2, 52]	ζῴων. Ἄλλοι δὲ τὴν τοῦ	παντὸς	φορὰν περιέχουσαν καὶ πάντα ποιοῦσαν
[3, 1, 52]	οὔτε ψυχῆς ὁρμῇ ἐμπλήκτῳ μηδενὸς	κινήσαντος	αὐτὴν εἰς τό τι πρᾶξαι
[3, 2, 52]	χωρεῖν ῥᾳθύμου ἴσως καὶ οὐ	κατακούοντος	τῶν ἐπὶ τὰ πρῶτα καὶ
[3, 4, 52]	φυτοῦ ἐκ ῥίζης τὴν ἀρχὴν	ἔχοντος	τὴν ἐντεῦθεν ἐπὶ πάντα διοίκησιν
[3, 5, 52]	τόπων καὶ τῆς διαφορᾶς τοῦ	περιέχοντος	εἰς ἡμᾶς οἷον θερμότητας ἢ
[3, 2, 52]	Καὶ τῶν ὁμοίων ἐκ τοῦ	περιέχοντος	ἡκόντων ὁ μὲν ἐνόσησεν, ὁ
[3, 2, 52]	ἐξ αὑτῶν, ἐκ δὲ τοῦ	ἡγεμονοῦντος	ἐν ἑκάστῳ τῶν ζῴων. Ἄλλοι
[3, 5, 52]	ἄστρων σχέσιν, ἣν εἶχον ὅτε	ἕκαστος	ἐγίνετο, προείποι, ταῦτά φασι καὶ
[3, 5, 52]	μὲν ἐκεῖνο ῥητέον, ὅτι καὶ	οὗτος	ἕτερον τρόπον ἐκείνοις ἀνατίθησι τὰ
[3, 3, 52]	καὶ ἀστρονομίαν ἐπισκέψεται, ὁ δὲ	σοφὸς	ἔσται; Ὅλως γὰρ τὸ ἡμέτερον
[3, 5, 52]	οἴκοθέν φησι καὶ κάλλος καὶ	αἶσχος	ἰέναι, ἀλλ' οὐ παρὰ φορᾶς
[3, 7, 52]	οὖν καὶ αὕτη ἡ δόξα	ἐγγὺς	ἐκείνης τῆς πᾶσαν καὶ σχέσιν
[3, 7, 52]	μίαν, ἀφ' ἧς πάντα κατὰ	λόγους	σπερματικοὺς περαίνεται. Ἔστι μὲν οὖν
[3, 5, 52]	καὶ ὁρμάς, ἡμῖν δὲ οὐδὲν	διδοὺς	λίθοις φερομένοις καταλείπει εἶναι, ἀλλ'
[3, 1, 52]	ἐχέτω. Τάς τε ἐνεργείας ἑκάστων	ἀποδιδούς	τις ἐπὶ τὰς οὐσίας ἀναγέτω·
[3, 6, 52]	τῶνδε τίς εὑρετής; πονηρία δὲ	ἤθους	παρὰ θεῶν ὄντων πῶς ἂν
[3, 2, 52]	καὶ τούτους οὐκ ἂν τοῦ	ἀληθοῦς	ἀποτυγχάνοι. Οἱ μὲν γὰρ ἀφ'
[3, 10, 52]	μόνοι ὦμεν· καὶ τούς γε	σπουδαίους	τὰ καλὰ πράττειν καὶ ἐπ'
[3, 1, 52]	τοιαύτας φορὰς ἀβουλήτους τε καὶ	ἀναιτίους	οὔσας. Ἢ γὰρ τὸ βουλητόν
[3, 7, 52]	ἀφ' ἧς πάντα κατὰ λόγους	σπερματικοὺς	περαίνεται. Ἔστι μὲν οὖν καὶ
[3, 1, 52]	γονὴ ἢ γυνὴ ἐπιτήδειος εἰς	τόκους.	Καὶ ὅλως εἰς φύσιν. ~Μέχρι
[3, 10, 52]	{τὰ καλὰ πράττειν} τοὺς δὲ	ἄλλους,	καθ' ὅσον ἂν ἀναπνεύσωσι συγχωρηθέντες
[3, 3, 52]	ἕπεσθαι. Φέρε γὰρ πρῶτον τὰς	ἀτόμους	εἶναι. Αὗται τοίνυν κινήσονται τὴν
[3, 2, 52]	μὲν ἀρχὰς σωματικὰς θέμενοι, οἷον	ἀτόμους,	τῇ τούτων φορᾷ καὶ πληγαῖς
[3, 5, 52]	καὶ μεγέθη καὶ χρόας καὶ	θυμοὺς	καὶ ἐπιθυμίας ἐπιτηδεύματά τε καὶ
[3, 3, 52]	ἕτερα σώματα αἴτια τῶν πάντων	τιθεμένους,	καὶ ὅτι θερμαίνειν μὲν καὶ
[3, 5, 52]	Εὔλογόν τε κατὰ τοὺς αὐτοὺς	χρόνους	{καὶ ἅμα} ζῷά τε παντοδαπὰ
[3, 5, 52]	ὄντων τοῖς εἴδεσι παρὰ τοὺς	τόπους	ἔν γε τοῖς ἤθεσι πλείστη
[3, 5, 52]	παρ' αὐτῶν πάσχοντα· τούς τε	τόπους	τοὺς ἐπὶ γῆς διαφέροντας ἀλλήλων
[3, 5, 52]	ἅμα} ζῷά τε παντοδαπὰ καὶ	ἀνθρώπους	ἅμα γίνεσθαι· οἷς ἅπασιν ἐχρῆν
[3, 5, 52]	Πῶς οὖν καὶ ἅμα μὲν	ἀνθρώπους,	ἅμα δὲ τὰ ἄλλα διὰ
[3, 4, 52]	πάντα ἑκάστου ταύτῃ κινουμένου ὡς	μέρους,	ᾗ τὸ ὅλον ἄγει, φερομένων
[3, 1, 52]	τοιάδε ἢ καὶ ὀλίγῳ προσώτερα	εὔρους	εἰς παιδοποιίαν γονὴ ἢ γυνὴ
[3, 5, 52]	καὶ ἐκ γυναικῶν τὰ περὶ	τοὺς	ἄνδρας ἀνάπαλίν τε ἐκ τούτων
[3, 5, 52]	φορᾶς ἄστρων. Εὔλογόν τε κατὰ	τοὺς	αὐτοὺς χρόνους {καὶ ἅμα} ζῷά
[3, 10, 52]	ἐσμεν, ὅταν μόνοι ὦμεν· καὶ	τούς	γε σπουδαίους τὰ καλὰ πράττειν
[3, 5, 52]	ὁμοιότης ἐν τοῖς εἴδεσι πρὸς	τοὺς	γονέας οἴκοθέν φησι καὶ κάλλος
[3, 5, 52]	λέγειν ταῦτα, ἃ προυπάρχει περὶ	τοὺς	γονεῖς πρὶν τὴν σχέσιν γενέσθαι
[3, 10, 52]	ἐπ' αὐτοῖς {τὰ καλὰ πράττειν}	τοὺς	δὲ ἄλλους, καθ' ὅσον ἂν
[3, 5, 52]	αὐτῶν πάσχοντα· τούς τε τόπους	τοὺς	ἐπὶ γῆς διαφέροντας ἀλλήλων εἶναι
[3, 3, 52]	αὐτὰ δὲ ταῦτα καὶ πρὸς	τοὺς	ἕτερα σώματα αἴτια τῶν πάντων
[3, 2, 52]	περὶ τούτων. Νῦν δ' ἐπὶ	τοὺς	πρώτους ἰτέον τῷ λόγῳ· εἶτ'
[3, 5, 52]	τὰ ἄλλα παρ' αὐτῶν πάσχοντα·	τούς	τε τόπους τοὺς ἐπὶ γῆς
[3, 6, 52]	εἰς αὐτὰ ὥσπερ γράμματα βλέποντας	τοὺς	τὴν τοιαύτην γραμματικὴν εἰδότας ἀναγινώσκειν
[3, 5, 52]	ὁμοίων ὄντων τοῖς εἴδεσι παρὰ	τοὺς	τόπους ἔν γε τοῖς ἤθεσι
[3, 5, 52]	λέγουσι καὶ ἐξ ἀδελφῶν ἀδελφῶν	θανάτους	καὶ ἐκ γυναικῶν τὰ περὶ
[3, 1, 52]	φέρεσθαι δὲ τὰς τοιαύτας φορὰς	ἀβουλήτους	τε καὶ ἀναιτίους οὔσας. Ἢ
[3, 2, 52]	εἱμαρμένην ἕτερον τρόπον εἰσάγων φανεῖται.	Διττοὺς	δ' ἄν τις θέμενος καὶ
[3, 5, 52]	ἄστρων. Εὔλογόν τε κατὰ τοὺς	αὐτοὺς	χρόνους {καὶ ἅμα} ζῷά τε
[3, 2, 52]	δ' ἄν τις θέμενος καὶ	τούτους	οὐκ ἂν τοῦ ἀληθοῦς ἀποτυγχάνοι.
[3, 2, 52]	τούτων. Νῦν δ' ἐπὶ τοὺς	πρώτους	ἰτέον τῷ λόγῳ· εἶτ' ἐφεξῆς
[3, 6, 52]	αὐτὴν ἐχόντων σχέσιν; Οὐδὲ λεκτέον,	ὡς	ἄλλος ἄλλον ἰδὼν τῶν θεῶν
[3, 5, 52]	καὶ ἐν ταῖς διανοίαις ἐνορᾶται,	ὡς	ἂν ἀπ' ἄλλης ἀρχῆς τῶν
[3, 2, 52]	ὁρμὰς καὶ διαθέσεις ταύτῃ ἔχειν,	ὡς	ἂν ἐκεῖναι ποιῶσιν, ἀνάγκην ταύτην
[3, 8, 52]	εἰς σῶμα οὐκέτι πάντα κυρία,	ὡς	ἂν μεθ' ἑτέρων ταχθεῖσα. Τύχαι
[3, 5, 52]	ἄστρων κίνησις οὕτως ἕκαστα τίθησιν,	ὡς	ἂν πρὸς ἄλληλα στάσεως ἔχῃ
[3, 7, 52]	τῇ εἱμαρμένῃ. Τοιαῦτα δὲ ὄντα	ὡς	ἀπὸ μιᾶς ἀρχῆς ὡρμημένα ἡμῖν
[3, 8, 52]	καὶ τὴν ἑκάστου μετὰ ταύτης,	ὡς	ἀρχῆς οὐ σμικρᾶς οὔσης, πλέκειν
[3, 4, 52]	εἱρμὸν καὶ τὴν συμπλοκὴν ἀναιρεῖ.	Ὡς	γὰρ ἐν τοῖς ἡμετέροις μέρεσι
[3, 5, 52]	Ὅταν τοίνυν περὶ εὐγενείας λέγωσιν	ὡς	ἐξ ἐνδόξων τῶν πατέρων καὶ
[3, 7, 52]	ἄλλας αἰτίας ζητοῦντες οὐχ ἵστανται	ὡς	ἐπ' ἀρχῆς ταύτης. ~Τίς οὖν
[3, 4, 52]	τὰ πάντα ἑκάστου ταύτῃ κινουμένου	ὡς	μέρους, ᾗ τὸ ὅλον ἄγει,
[3, 5, 52]	γονεῦσιν ὅμοιοι καὶ τὰ εἴδη	ὡς	τὰ πολλὰ καί τινα τῶν
[3, 6, 52]	δέ, εἰ τἀναντία· ἀλλὰ μᾶλλον,	ὡς	φέρεται μὲν ταῦτα ἐπὶ σωτηρίᾳ
[3, 3, 52]	κατ' ἄλλα. Οὐδὲν δὴ τακτῶς	τάξεώς	γε οὐκ οὔσης, τὸ δὲ
[3, 5, 52]	τίθησιν, ὡς ἂν πρὸς ἄλληλα	στάσεως	ἔχῃ μαρτυρίαις καὶ ἀνατολαῖς, δύσεσί
[3, 5, 52]	τύχας ἀπὸ τῶν παίδων τῆς	γενέσεως	καὶ παίδων διαθέσεις οἷαι ἔσονται
[3, 2, 52]	ἄλληλα, ἀπὸ τῆς ἐκ τούτων	προρρήσεως	πιστούμενοι, ἕκαστα ἐντεῦθεν γίνεσθαι ἀξιοῦσι.
[3, 5, 52]	αὑτῶν καὶ ἐκ τῆς αὑτῶν	φύσεως	ἔργον. Ἀλλὰ χρὴ διδόναι μὲν
[3, 10, 52]	ἡμῶν· ταύτης γὰρ καὶ τῆς	φύσεώς	ἐσμεν, ὅταν μόνοι ὦμεν· καὶ
[3, 5, 52]	γινόμενα, παρ' ἐκείνων ποιεῖσθαι τεκμαίρονται,	ὁμοίως	ἂν καὶ οἱ ὄρνεις ποιητικοὶ
[3, 6, 52]	πρὸς τὰ τοῦ σώματος πολλὰ	σωματικῶς	διδόντες, θερμότητας καὶ ψύξεις καὶ
[3, 7, 52]	γὰρ ἔτι τὸ κωλῦσον ἢ	ἄλλως	γενέσθαι ποιῆσον, εἰ πάντα εἴληπται
[3, 3, 52]	κατὰ πάντων ἀνάγκην οὔτε τὴν	ἄλλως	εἱμαρμένην ἕπεσθαι. Φέρε γὰρ πρῶτον
[3, 3, 52]	ἐπισκέψεται, ὁ δὲ σοφὸς ἔσται;	Ὅλως	γὰρ τὸ ἡμέτερον ἔργον καὶ
[3, 3, 52]	ἢ κινήσεσιν ἀναγκαίαις εἶναι ἢ	ὅλως	εἶναι; Ὅταν δὲ δὴ ἐναντιῶται
[3, 1, 52]	γυνὴ ἐπιτήδειος εἰς τόκους. Καὶ	ὅλως	εἰς φύσιν. ~Μέχρι μὲν οὖν
[3, 1, 52]	ὀρεκτὸν ἐκίνησεν, {ἢ} οὐδ' ἂν	ὅλως	ἐκινήθη. Γιγνομένων δὲ πάντων κατ'
[3, 3, 52]	τοιοῖσδε ἢ ὁρμαῖς τοιαῖσδε ἢ	ὅλως	ἐν λογισμοῖς ἢ ὁρμαῖς ἢ
[3, 6, 52]	ὄντων πῶς ἂν δοθείη; καὶ	ὅλως	ὅσα λέγονται διδόναι κακὰ κακούμενοι,
[3, 1, 52]	ἰδεῖν ἢ χρέος ἀπολαβεῖν· καὶ	ὅλως	τοῦ τάδε ἢ τάδε ἑλέσθαι
[3, 1, 52]	τὰ μὲν οὕτως, τὰ δὲ	ἐκείνως,	ἢ οὐδὲν αὐτῶν μετ' αἰτίας.
[3, 6, 52]	δὲ ἤθους παρὰ θεῶν ὄντων	πῶς	ἂν δοθείη; καὶ ὅλως ὅσα
[3, 5, 52]	ἀνάπαλίν τε ἐκ τούτων ἐκεῖνα.	Πῶς	ἂν οὖν ἡ ἐπὶ ἑκάστου
[3, 3, 52]	εἴη, οὔτε ἥτις ἐκ τέχνης	πῶς	γὰρ ἐπὶ τοῖς ἀτάκτοις τέχνη;
[3, 5, 52]	ἐνδόξων τῶν πατέρων καὶ μητέρων,	πῶς	ἔνι ποιεῖσθαι λέγειν ταῦτα, ἃ
[3, 7, 52]	συνείρουσαν ἀλλήλοις πάντα καὶ τὸ	πὼς	ἐφ' ἑκάστου ἐπιφέρουσαν ἀρχὴν τιθεμένην
[3, 5, 52]	εἶναι, οἷς ἡ αὐτὴ σχέσις.	Πῶς	οὖν καὶ ἅμα μὲν ἀνθρώπους,
[3, 6, 52]	ψύξεις καὶ σωμάτων κράσεις ἐπακολουθούσας,	πῶς	οὖν τὰ ἤθη καὶ ἐπιτηδεύματα
[3, 5, 52]	παντὶ ἐσομένων περί τε ἑκάστου,	ὅπως	τε τύχης καὶ διανοίας οὐχ
[3, 3, 52]	καὶ ψυχὴν τὴν ἡγουμένην γεννᾶν	ἀμφοτέρως	μὲν ἄτοπον καὶ ἀδύνατον, ἀδυνατώτερον
[3, 2, 52]	ἄνω μὴ ἐθελῆσαι χωρεῖν ῥᾳθύμου	ἴσως	καὶ οὐ κατακούοντος τῶν ἐπὶ
[3, 5, 52]	τῶν αἰσχρῶν ποίησιν ἀνατιθέναι. ~Ἀλλ'	ἴσως	μὲν οὐχ οὕτως ἕκαστα περαίνεται,
[3, 10, 52]	ἄλλα αἴτια εἶναι· καὶ ταῦτα	ἴσως	ὀρθὸν καθ' εἱμαρμένην λέγειν πράττειν,
[3, 3, 52]	ἄλλαι κατ' ἄλλα. Οὐδὲν δὴ	τακτῶς	τάξεώς γε οὐκ οὔσης, τὸ
[3, 3, 52]	καλουμένοις καὶ τῇ ἐκ τούτων	ἀτάκτως	φορᾷ τάξιν καὶ λόγον καὶ
[3, 9, 52]	δὲ ληφθέντων τῶν αἰτίων πάντα	πάντως	γίνεται· ἐν τοῖς ἔξωθεν δὲ
[3, 7, 52]	τι. Ἔχει μὲν οὖν τὴν	πάντως	πάντων ἀνάγκην, καὶ πάντων εἰλημμένων
[3, 3, 52]	δὲ γενόμενον τοῦτο, ὅτε γέγονε,	πάντως.	Ὥστε οὔτε πρόρρησις οὔτε μαντικὴ
[3, 5, 52]	τὰς ἐπιθυμίας ἐναντιώσεις καὶ ἐνταῦθα	πρεπόντως	λέγοιντο ἄν. Εἰ δ' ὅτι
[3, 3, 52]	θεῖτό τις τοιαύτας ἀρχάς, οὐδ'	οὕτως	ἀναγκαῖον οὔτε τὴν κατὰ πάντων
[3, 5, 52]	ἀνατιθέναι. ~Ἀλλ' ἴσως μὲν οὐχ	οὕτως	ἕκαστα περαίνεται, ἡ δὲ φορὰ
[3, 5, 52]	καὶ ἡ τῶν ἄστρων κίνησις	οὕτως	ἕκαστα τίθησιν, ὡς ἂν πρὸς
[3, 5, 52]	ποιοῖ, ἃ ἤδη ἐκ πατέρων	οὕτως	ἕξειν λέγεται; Ἢ γὰρ ἐκεῖνα
[3, 2, 52]	πρὸς ἄλληλα ἕκαστα ποιοῦντες καὶ	οὕτως	ἔχειν καὶ γίνεσθαι, ᾗ ἐκεῖνα
[3, 1, 52]	τὰ δὲ γινόμενα τὰ μὲν	οὕτως,	τὰ δὲ ἐκείνως, ἢ οὐδὲν