Livre, chapitre
[2, 7]	εἶναι γιγνόμενον ἀδικίαν δὲ καὶ	ὕβριν	~ἔχοντα ἐν αὑτῷ μόνον, τὸν
[2, 7]	~δοκεῖ, εἴπερ ἄδικος εἴη καὶ	ὑβριστής,	ἐξ ἀνάγκης αἰσχρῶς ἂν ζῆν;
[2, 6]	Λέγεται γὰρ ~ὡς ἄριστον μὲν	ὑγιαίνειν,	δεύτερον δὲ κάλλος, τρίτον δὲ
[2, 7]	δ' οὐδαμῶς. ~(Ἀθηναῖος) ~Ἆρ' οὖν	ὑγίειάν	τε κεκτημένον καὶ πλοῦτον καὶ
[2, 6]	κάκιστα σύμπαντα, ἀρξάμενα ἀπὸ τῆς	ὑγιείας·	καὶ δὴ καὶ τὸ ὁρᾶν
[2, 13]	κτήσεως ἕνεκα δεδόσθαι, σώματος δὲ	~ὑγιείας	τε καὶ ἰσχύος. ~(Κλεινίας) ~Κάλλιστα,
[2, 10]	ὀρθότητά τε καὶ ὠφελίαν, ~ὅπερ	ὑγιεινὸν	τῶν προσφερομένων λέγομεν ἑκάστοτε, τοῦτ'
[2, 14]	γεύεσθαι τούτου τοῦ ~πώματος, ἀλλ'	ὑδροποσίαις	συγγίγνεσθαι τοῦτον τὸν χρόνον ἅπαντα,
[2, 7]	μόνον, τὸν οὕτω ζῶντα ἴσως	ὑμᾶς	οὐ πείθω μὴ οὐκ ἄρα
[2, 6]	~ἀθάνατον εἶναι γενόμενον ὅτι τάχιστα.	Ὑμεῖς	δὲ καὶ ἐγώ που τάδε
[2, 6]	ἆρα συμφωνοῦμεν ἐγώ τε καὶ	ὑμεῖς,	ἢ πῶς; ~(Κλεινίας) ~Τὰ μὲν
[2, 4]	~(Ἀθηναῖος) ~Δῆλον ὡς ἔμοιγε καὶ	ὑμῖν	ἀναγκαῖόν ἐστιν φάναι τοὺς ὑπὸ
[2, 7]	τῶν ἀνδρῶν, εἰ τοὺς νομοθετήσαντας	ὑμῖν	αὐτοὺς ~τούτους ἐροίμεθα θεούς· (ἆρ'
[2, 13]	γὰρ πάνυ χαλεπόν ἐστιν εἰπεῖν	ὑμῖν	γε ἀμφοτέροις γνώριμα. ~Πολὺ γὰρ
[2, 7]	ἐπιθυμοῖ τὸν βίον ἅπαντα, οὐχ	ὑμῖν	~δοκεῖ, εἴπερ ἄδικος εἴη καὶ
[2, 6]	τὰ νῦν. Ἄλλο τι παρ'	(ὑμῖν	ἐν πάσῃ παιδείᾳ ~καὶ μουσικῇ
[2, 7]	διὰ τέλους καὶ ἔτι ~προστίθημι	ὑμῖν	ἰσχὺν διαφέρουσαν (καὶ ἀνδρείαν μετ'
[2, 5]	καὶ σοί, φέρε, φῂς παρ'	ὑμῖν	καὶ τοῖσδε μᾶλλον ἢ παρὰ
[2, 6]	Καὶ οὔτ' ἂν μνησαίμην, φησὶν	ὑμῖν	ὁ ποιητής, εἴπερ ὀρθῶς λέγει,
[2, 6]	δὴ λέγειν, οἶμαι, τοὺς παρ'	ὑμῖν	ποιητάς, ἅπερ ἐγώ, ~πείσετε καὶ
[2, 11]	μουσικὴν ᾗ χαλεπόν· ἐπειδὴ γὰρ	~ὑμνεῖται	περὶ αὐτὴν διαφερόντως ἢ τὰς
[2, 1]	ἡμῖν κατὰ φύσιν ὁ λόγος	ὑμνεῖται	τὰ νῦν, ἢ πῶς. Φησὶν
[2, 9]	ὥστε ἀπληστίαν εἶναί τινα τῶν	ὕμνων	τοῖς ᾄδουσιν καὶ ἡδονήν. ~(Κλεινίας)
[2, 10]	τοὺς νέους κέκτησθε· λαβὼν δ'	~ὑμῶν	οὐδεὶς τὸν αὑτοῦ, παρὰ τῶν
[2, 1]	(τὸν νοῦν, μή πῃ παραποδισθῶμεν	ὑπ'	αὐτοῦ. ~(Κλεινίας) ~Λέγ' οὖν. ~(Ἀθηναῖος)
[2, 10]	πρῶτον μὲν δεῖ τόδε γε	ὑπάρχειν	ἅπασιν ὅσοις συμπαρέπεταί τις χάρις,
[2, 12]	μᾶλλον ἀεὶ συμβαίνει γιγνόμενος, ὅπερ	~ὑπεθέμεθα	κατ' ἀρχὰς ἀναγκαῖον εἶναι γίγνεσθαι
[2, 13]	τὰ περὶ γυμναστικῆς. ~(Κλεινίας) ~Ἄρισθ'	ὑπέλαβές	τε καὶ οὕτω δὴ ποίει.
[2, 12]	(ἡγεμόσιν τοῖς τοῦ ~Διονύσου, τοῖς	ὑπὲρ	ἑξήκοντα ἔτη γεγονόσιν, ἴσην καὶ
[2, 8]	δὴ καὶ ἔτι τρίτους τοὺς	ὑπὲρ	τριάκοντα ἔτη μέχρι τῶν ἑξήκοντα
[2, 9]	~πρεσβυτῶν χορός, εἰ ἄρα οἱ	ὑπὲρ	τριάκοντα καὶ πεντήκοντα δὲ γεγονότες
[2, 3]	~Νομοθετικὸν μὲν οὖν καὶ πολιτικὸν	ὑπερβαλλόντως.	Ἀλλ' ἕτερα φαῦλ' ἂν εὕροις
[2, 2]	τὸ διανοηθὲν εἶναι καλὸν ἱκανῶς	~ὑπηρετεῖν	δυνηθῇ ἑκάστοτε, χαίρῃ δὲ μὴ
[2, 8]	αὐτὸν ἥδιστόν τε καὶ ἄριστον	ὑπὸ	θεῶν βίον ~λέγεσθαι φάσκοντες, (ἀληθέστατα
[2, 5]	~κριτὴν κρίνειν μανθάνοντα, καὶ ἐκπληττόμενον	ὑπὸ	θορύβου τῶν πολλῶν καὶ ~τῆς
[2, 5]	τὴν ἄλλην μουσικὴν σύμπασαν, οὐχ	ὑπὸ	νόμων μεταβαλλόμενα ἀλλ' ~ὑπό τινων
[2, 11]	χρῆσθαι καὶ (κιθαρίσει ~πλὴν ὅσον	ὑπὸ	ὄρχησίν τε καὶ ᾠδήν, ψιλῷ
[2, 3]	ἂν ταῦτα ἔχειν ἐκ τῶν	ὑπὸ	σοῦ τὰ νῦν λεχθέντων. ~(Ἀθηναῖος)
[2, 7]	ἂν παρὰ τὰ νῦν λεγόμενα	ὑπό	τε ~Κρητῶν καὶ Λακεδαιμονίων, ὡς
[2, 13]	πως ὡς ὁ θεὸς οὗτος	ὑπὸ	τῆς μητρυᾶς Ἥρας ~διεφορήθη τῆς
[2, 11]	χρώματα ἅμα καὶ σχήματα ἀπείληφεν	ὑπὸ	~τῆς τέχνης; ἆρά γε ἀναγκαῖον
[2, 7]	τὸ μήτε τινὰ ἀδικεῖν μήτε	ὑπό	τινος ἀδικεῖσθαι μῶν ἀηδὲς μέν,
[2, 5]	οὐχ ὑπὸ νόμων μεταβαλλόμενα ἀλλ'	~ὑπό	τινων ἀτάκτων ἡδονῶν, πολλοῦ δεουσῶν
[2, 5]	τε καὶ ἀγωγὴ πρὸς τὸν	ὑπὸ	τοῦ νόμου λόγον ~ὀρθὸν εἰρημένον,
[2, 5]	ἐθίζηται τῷ νόμῳ καὶ τοῖς	ὑπὸ	τοῦ νόμου πεπεισμένοις, ~ἀλλὰ συνέπηται
[2, 4]	ὑμῖν ἀναγκαῖόν ἐστιν φάναι τοὺς	ὑπὸ	τῶν ἡμετέρων ~ἡλικιωτῶν κριθέντας ὀρθῶς
[2, 6]	ἀγαθῶν γίγνοιτό ~ποτε. Τὰ γὰρ	ὑπὸ	τῶν πολλῶν λεγόμεν' ἀγαθὰ οὐκ
[2, 1]	συμφωνήσωσι τῷ λόγῳ ὀρθῶς ~εἰθίσθαι	ὑπὸ	τῶν προσηκόντων ἐθῶν, αὕτη σθ'
[2, 11]	αὖ ῥυθμοὺς καὶ σχῆμα ἐλευθέριον	~ὑποθεῖσαι	μέλος ἢ λόγον ἐναντίον ἀποδοῦναι
[2, 10]	ποιηταί τε καὶ ἀκροαταὶ καὶ	ὑποκριταί;	~(Κλεινίας) ~Καὶ μάλα. ~(Ἀθηναῖος) ~Δεῖ
[2, 11]	ἔοικε τῶν ἀξιολόγων μιμημάτων· ἀλλὰ	ὑπολαβεῖν	ἀναγκαῖον ὅτι τὸ ~τοιοῦτόν γε
[2, 13]	τὸ ~κακῶς τοὺς ἀνθρώπους αὐτὸ	ὑπολαβεῖν	(καὶ γνῶναι λεχθέν. ~(Κλεινίας) ~Τὸ
[2, 12]	λόγου καὶ πόσεως καὶ ~μούσης	ὑπομένειν,	ἐθέλειν ποιεῖν πάντα τούτοις τἀναντία,
[2, 14]	καὶ ἔτεκεν, τοῦ δὲ μέλους	ὑπομιμνῄσκοντος	καὶ ἐγείροντος τὸν ~ῥυθμόν, κοινωθέντ'
[2, 13]	~Λόγος τις ἅμα καὶ φήμη	ὑπορρεῖ	πως ὡς ὁ θεὸς οὗτος
[2, 13]	δεδόσθαι· ὁ δὲ νῦν λεγόμενος	ὑφ'	ἡμῶν φάρμακον ἐπὶ ~τοὐναντίον φησὶν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 13/06/2006