Livre, chapitre
[2, 9]	μᾶλλον ~αἰσχύνοιτ' ἄν· καὶ ταῦτά	γ'	εἰ καθάπερ οἱ περὶ νίκης
[2, 8]	ἀγαθόν τε καὶ ~καλὸν πιθανός	γ'	εἰ μηδὲν ἕτερον, πρὸς τό
[2, 8]	ἐξ αὐτῶν φῦναι. Καίτοι μέγα	γ'	ἐστὶ ~νομοθέτῃ παράδειγμα τοῦ (πείσειν
[2, 7]	~(Κλεινίας) ~Καὶ πῶς ἂν ταῦτά	γ'	ἔτι συγχωροῖμεν; ~(Ἀθηναῖος) ~Ὅπως; εἰ
[2, 13]	λέγεις. ~(Ἀθηναῖος) ~Μὴ τοίνυν ἐκεῖνό	γ'	ἔτι τῆς τοῦ Διονύσου δωρεᾶς
[2, 4]	γὰρ οὔ; ~(Ἀθηναῖος) ~Ἐὰν δέ	γ'	οἱ μείζους παῖδες, τὸν τὰς
[2, 5]	οὐδέποτε τῶν αὐτῶν. ~(Ἀθηναῖος) ~Ἄριστά	γ'	ὦ Κλεινία. Εἰ δ' ἔδοξά
[2, 3]	τοῦτό γε λόγον ἔχει· πῶς	γὰρ	ἄν; ~(Ἀθηναῖος) ~Νῦν δέ γε
[2, 4]	δικαίως; ~(Κλεινίας) ~Ἄτοπον ἤρου· τίς	γὰρ	ἂν ἀποκρίνοιτό σοι τοῦτο ὡς
[2, 11]	ποιητὰς αὐτῶν τῶν Μουσῶν. Οὐ	γὰρ	ἂν ἐκεῖναί γε ~ἐξαμάρτοιέν ποτε
[2, 8]	φῇ ταῦτα ~οὕτως ἔχειν· οὐδεὶς	γὰρ	ἂν ἑκὼν ἐθέλοι πείθεσθαι πράττειν
[2, 8]	ἐμὸν ἂν εἴη λέγειν. Φημὶ	γὰρ	ἅπαντας δεῖν ἐπᾴδειν τρεῖς ~ὄντας
[2, 9]	~(Κλεινίας) ~Πῶς δή; λέγε· μάλα	γὰρ	ἄτοπος γίγνοιτ' ἂν ὥς γε
[2, 5]	τοῦ θεάτρου τὰς ἡδονάς· δέον	γὰρ	αὐτοὺς ἀεὶ ~βελτίω τῶν αὑτῶν
[2, 10]	ἐν αὐτῷ μὴ ἁμαρτήσεσθαι· μὴ	γὰρ	γιγνώσκων τὴν οὐσίαν, τί ποτε
[2, 7]	~ὁ νόμος ἐνὸν ἐπαινεῖ. Τί	γὰρ	δὴ δικαίῳ χωριζόμενον ἡδονῆς ἀγαθὸν
[2, 4]	χαίρειν ὅτι μάλιστα ἀπεργάζηται; ~Δεῖ	γὰρ	δή, ἐπείπερ ἀφείμεθά γε παίζειν
[2, 7]	τοῦτ' εἰπεῖν ἡμᾶς χρεών; Ἀνδρεῖος	γὰρ	δὴ καὶ ἰσχυρὸς καὶ ~καλὸς
[2, 3]	~(Ἀθηναῖος) ~Θαῦμα καὶ ἀκοῦσαι. Πάλαι	γὰρ	δή ποτε, ὡς ἔοικεν, ἐγνώσθη
[2, 5]	μηδὲ ὀρθῶς ἀποδιδοῦσι ~θεαταῖς. Ἐξῆν	γὰρ	δὴ τῷ παλαιῷ τε καὶ
[2, 1]	δοκεῖ. ~(Ἀθηναῖος) ~Καλῶς τοίνυν. Τούτων	γὰρ	δὴ τῶν ὀρθῶς τεθραμμένων ἡδονῶν
[2, 7]	σχεδὸν ~ἀπᾴδομεν ἀπ' ἀλλήλων. Ἐμοὶ	γὰρ	δὴ φαίνεται ταῦτα οὕτως ἀναγκαῖα,
[2, 4]	κριθέντας ὀρθῶς ἂν νικᾶν. Τὸ	γὰρ	ἔθος ἡμῖν τῶν νῦν δὴ
[2, 10]	δὴ καὶ πᾶσαν ἰσότητα· οὐ	~γὰρ	εἴ τῳ δοκεῖ ἢ μή
[2, 13]	ὑμῖν γε ἀμφοτέροις γνώριμα. ~Πολὺ	γὰρ	ἐν ταύτῃ τῇ τέχνῃ πλέον
[2, 8]	τοὺς δὲ μετὰ ταῦτα οὐ	γὰρ	ἔτι δυνατοὶ φέρειν ᾠδάς μυθολόγους
[2, 13]	πόλιν οὐκ ἀξία παραδέχεσθαι. Καὶ	γὰρ	ἔτι πλείω τις ἂν ἐπεξέλθοι
[2, 10]	~ταύτῃ πορευώμεθα, εἰ βούλεσθε. Εἰ	γὰρ	ἔχομεν μοῦσαν τῆς τῶν χορῶν
[2, 10]	ἡδεῖα ἀλλ' ἥτις ὀρθή· μιμήσεως	γὰρ	ἦν, ὥς φαμεν, ὀρθότης, εἰ
[2, 5]	ἄλλαις πόλεσι ποιεῖν; ἐγὼ ~μὲν	γὰρ	καθ' ὅσον αἰσθάνομαι, πλὴν παρ'
[2, 4]	εἴη; τοῦτο μετὰ τοῦτο· ἦ	γάρ;	~(Κλεινίας) ~Ναί. ~(Ἀθηναῖος) ~Δῆλον ὡς
[2, 4]	τὸν τὰ θαύματα ~ἐπιδεικνύντα· ἦ	γάρ;	~(Κλεινίας) ~πῶς γὰρ οὔ; ~(Ἀθηναῖος)
[2, 6]	Ἦ γάρ; Ὁρᾶτε. Ἐγὼ μὲν	γὰρ	λέγω ~(σαφῶς τὰ μὲν κακὰ
[2, 5]	ἀποφαίνεσθαι ῥᾳθύμως τὴν κρίσιν· οὐ	γὰρ	μαθητὴς ἀλλὰ ~διδάσκαλος, ὥς γε
[2, 2]	γε, ὦ ἑταῖρε. Ἀλλ' ἐν	γὰρ	μουσικῇ καὶ σχήματα μὲν καὶ
[2, 11]	~Δῆλον ὡς οὐδαμῶς. ~(Ἀθηναῖος) ~Γελοῖος	γὰρ	ὅ γε πολὺς ὄχλος ἡγούμενος
[2, 6]	δὲ ἄλλα ~ἀγαθὰ λέγεται· καὶ	γὰρ	ὀξὺ ὁρᾶν καὶ ἀκούειν καὶ
[2, 6]	οὕτω τοὺς νέους ἡμῶν. Ἦ	γάρ;	Ὁρᾶτε. Ἐγὼ μὲν γὰρ λέγω
[2, 11]	ὥραν τῆς τέρψιος. Ταῦτά γε	γὰρ	ὁρῶσι ~πάντα κυκώμενα, καὶ ἔτι
[2, 4]	~ἐπιδεικνύντα· ἦ γάρ; ~(Κλεινίας) ~πῶς	γὰρ	οὔ; ~(Ἀθηναῖος) ~Ἐὰν δέ γ'
[2, 13]	~θεῶν αἰτίους γεγονέναι; ~(Κλεινίας) ~Πῶς	γὰρ	οὔ; ~(Ἀθηναῖος) ~Καὶ δὴ καὶ
[2, 10]	οἷον ἦν ἀποτελοῖτο. ~(Κλεινίας) ~Πῶς	γὰρ	οὔ; ~(Ἀθηναῖος) ~Καὶ μὴν τοῦτό
[2, 10]	~δεῖ γέ τινα; ~(Κλεινίας) ~Πῶς	γὰρ	οὔ; ~(Ἀθηναῖος) ~Τίς ἂν οὖν
[2, 10]	γενόμενοι. ~(Ἀθηναῖος) ~Εἰκότως γε· ὄντως	γὰρ	οὐκ ἐπήβολοι γεγόνατε τῆς (καλλίστης
[2, 8]	τοὺς χοροὺς τοὺς τρίτους; Οὐ	γὰρ	πάνυ συνίεμεν ~σαφῶς ὅτι ποτὲ
[2, 13]	δὴ ποίει. ~(Ἀθηναῖος) ~Ποιητέον· οὐδὲ	γὰρ	πάνυ χαλεπόν ἐστιν εἰπεῖν ὑμῖν
[2, 5]	δὴ καὶ τῆς ἀνδρείας. Οὔτε	γὰρ	παρὰ θεάτρου δεῖ τόν γε
[2, 10]	γεγόνατε τῆς (καλλίστης ᾠδῆς. ~Στρατοπέδου	γὰρ	πολιτείαν ἔχετε ἀλλ' οὐκ ἐν
[2, 2]	οὐ δοκεῖ ταὐτὰ εἶναι; Οὐ	γάρ	που ἐρεῖ γέ τις ὥς
[2, 5]	δόξαι ~ταῦτα ἐμὲ λέγειν. Λοιδορεῖν	γὰρ	πράγματα ἀνίατα καὶ πόρρω προβεβηκότα
[2, 11]	ὅσοισπερ ἂν ᾄδειν ~προσήκῃ. Τῶν	γὰρ	ῥυθμῶν καὶ τῶν ἁρμονιῶν ἀναγκαῖον
[2, 5]	μὲν τοὺς ποιητὰς αὐτούς (πρὸς	γὰρ	τὴν ~τῶν κριτῶν ἡδονὴν ποιοῦσιν
[2, 11]	~πλείστης πασῶν εἰκόνων. Ἁμαρτών τε	γάρ	τις μέγιστ' ἂν βλάπτοιτο, (ἤθη
[2, 3]	(τοὺς ἐπαίνους ἐναντίους προσαγορεύουσιν· ἡδέα	γὰρ	τούτων ~ἕκαστα εἶναί φασι, πονηρὰ
[2, 12]	περὶ τοὺς ποιητὰς αὐτούς. Τὸ	~γὰρ	τρίτον οὐδεμία ἀνάγκη ποιητῇ γιγνώσκειν,
[2, 11]	τὴν μουσικὴν ᾗ χαλεπόν· ἐπειδὴ	γὰρ	~ὑμνεῖται περὶ αὐτὴν διαφερόντως ἢ
[2, 6]	λεγομένων ἀγαθῶν γίγνοιτό ~ποτε. Τὰ	γὰρ	ὑπὸ τῶν πολλῶν λεγόμεν' ἀγαθὰ
[2, 1]	ὀρθῶς ~ἂν προσαγορεύοις. ~(Κλεινίας) ~Καὶ	γάρ,	ὦ ξένε, ἡμῖν καὶ τὰ
[2, 7]	τοὺς πολίτας μοι φθέγγεσθαι. Φέρε	γάρ,	ὦ πρὸς Διός τε καὶ
[2, 6]	ἀγαθὰ οὐκ ὀρθῶς λέγεται. Λέγεται	γὰρ	~ὡς ἄριστον μὲν ὑγιαίνειν, δεύτερον
[2, 1]	εἶναι ~τὴν ὀρθὴν παιδείαν. Τούτου	γάρ,	ὥς γε ἐγὼ τοπάζω τὰ
[2, 9]	εἰρήκαμεν ἐπᾴδειν; ~(Κλεινίας) ~Καὶ πολύ	γε.	~(Ἀθηναῖος) ~Εἰς μέν γε τὸ
[2, 10]	καλλίστη, ταύτης κοινωνεῖν. ~(Κλεινίας) ~Πάνυ	γε.	~(Ἀθηναῖος) ~Οὐκοῦν πρῶτον μὲν δεῖ
[2, 3]	τὰς ἡδονὰς ἀποδεχομένοις; ~(Κλεινίας) ~Εἰκός	γε.	~(Ἀθηναῖος) ~Πότερον εἰκὸς ἢ καὶ
[2, 8]	καὶ δίκαιον ~βίον, ὥστε νομοθέτῃ	γε	αἴσχιστος λόγων καὶ ἐναντιώτατος ὃς
[2, 7]	μὲν ~ἴσως ἂν συγχωρήσαιτε, τό	γε	αἰσχρῶς; ~(Κλεινίας) ~Πάνυ μὲν οὖν.
[2, 5]	γὰρ παρὰ θεάτρου δεῖ τόν	γε	ἀληθῆ ~κριτὴν κρίνειν μανθάνοντα, καὶ
[2, 13]	πάνυ χαλεπόν ἐστιν εἰπεῖν ὑμῖν	γε	ἀμφοτέροις γνώριμα. ~Πολὺ γὰρ ἐν
[2, 11]	ἀπείληφεν ὑπὸ ~τῆς τέχνης; ἆρά	γε	ἀναγκαῖον ἤδη τῷ ταῦτα γνόντι
[2, 11]	ἆρα, ὅπερ εἴπομεν, ὡς ὀρθῶς	γε	αὐτὸ ἔχει, ~γνώσεταί ποτε ἐν
[2, 3]	γὰρ ἄν; ~(Ἀθηναῖος) ~Νῦν δέ	γε	αὐτὸ ὡς ἔπος εἰπεῖν ἐν
[2, 12]	~(Κλεινίας) ~Ἀνάγκη. ~(Ἀθηναῖος) ~Πᾶς δέ	γε	αὐτὸς αὑτοῦ κουφότερος αἴρεται καὶ
[2, 10]	ὁμοιότητα ἀπεργαζόμενον (παρέχεται, μηδ' αὖ	γε	βλάβην, ~ἀλλ' αὐτοῦ τούτου μόνου
[2, 11]	λαχεῖν ὥραν τῆς τέρψιος. Ταῦτά	γε	γὰρ ὁρῶσι ~πάντα κυκώμενα, καὶ
[2, 12]	μὴ ~νήφουσιν; ~(Κλεινίας) ~Ὀρθῶς, εἴ	γε	δὴ εἴη τοιαύτη οἵαν νῦν
[2, 1]	ὀρθὴν παιδείαν. Τούτου γάρ, ὥς	γε	ἐγὼ τοπάζω τὰ νῦν, ἔστιν
[2, 12]	~(Κλεινίας) ~Ὀρθῶς. ~(Ἀθηναῖος) ~Οὐκοῦν εἴ	γε	εἴη τοιαύτη μὲν μέθη, τοιαύτη
[2, 10]	μόνον. ~(Ἀθηναῖος) ~Ναί, καὶ παιδιάν	γε	εἶναι τὴν αὐτὴν ταύτην λέγω
[2, 9]	~(Ἀθηναῖος) ~Ἆρ' οὖν ἡμῖν τά	γε	ἔμπροσθεν ὁμολογεῖται; ~(Κλεινίας) ~τοῦ πέρι;
[2, 9]	γὰρ ἄτοπος γίγνοιτ' ἂν ὥς	γε	ἐξαίφνης ἀκούσαντι Διονύσου ~πρεσβυτῶν χορός,
[2, 11]	Μουσῶν. Οὐ γὰρ ἂν ἐκεῖναί	γε	~ἐξαμάρτοιέν ποτε τοσοῦτον ὥστε ῥήματα
[2, 5]	ἡδονῇ ~κρίνεσθαι, μὴ μέντοι τῶν	γε	ἐπιτυχόντων, ἀλλὰ σχεδὸν ἐκείνην εἶναι
[2, 10]	γιγνώσκων ἆρ' ἄν ποτε τό	γε	εὖ καὶ τὸ κακῶς δυνατὸς
[2, 9]	ἆρ' οὐκ ἂν ἐθέλοι προθυμότερόν	~γε,	ἧττον αἰσχυνόμενος, οὐκ ἐν πολλοῖς
[2, 10]	μή τις χαίρει τῳ, τό	γε	ἴσον ἴσον οὐδὲ τὸ σύμμετρον
[2, 9]	οὖν. ~(Ἀθηναῖος) ~Οὐκοῦν ἐν θεάτρῳ	γε	καὶ παντοίοις ἀνθρώποις ᾄδειν ἑστὼς
[2, 13]	~(Κλεινίας) ~Ναί. ~(Ἀθηναῖος) ~Τὸ δέ	γε	κατὰ τὴν τοῦ σώματος κίνησιν
[2, 3]	μοχθηρίαν; ~(Κλεινίας) ~Οὔτοι δὴ τοῦτό	γε	λόγον ἔχει· πῶς γὰρ ἄν;
[2, 14]	ἀξίαν ~τινὰ λόγου συνέρχεται, μηδέ	γε	μεθ' ἡμέραν μηδένα τὸ παράπαν
[2, 2]	γίγνεσθαι; ~(Κλεινίας) ~Καὶ πῶς, ὅτε	γε	μηδὲ τὰ χρώματα; ~(Ἀθηναῖος) ~Καλῶς
[2, 2]	~(Κλεινίας) ~Τί μήν; ~(Ἀθηναῖος) ~Χορεία	γε	μὴν ὄρχησίς τε καὶ ᾠδὴ
[2, 10]	τε (καὶ ἀπεικασία· καὶ τοῦτό	γε	μῶν οὐκ ἂν ~σύμπαντες ὁμολογοῖεν
[2, 2]	ταύτης Μούσῃ τινί· καίτοι λέγουσίν	~γε	οἱ πλεῖστοι μουσικῆς (ὀρθότητα εἶναι
[2, 10]	συνήθεις ᾄδειν γενόμενοι. ~(Ἀθηναῖος) ~Εἰκότως	γε·	ὄντως γὰρ οὐκ ἐπήβολοι γεγόνατε
[2, 10]	~(Κλεινίας) ~Ναί. ~(Ἀθηναῖος) ~Τὴν δέ	γε	ὀρθότητά που τῶν τοιούτων ἡ
[2, 10]	ἐστὶν εἰκὼν ὄντως, σχολῇ τήν	γε	ὀρθότητα τῆς βουλήσεως ~ἢ καὶ
[2, 11]	~σωμάτων; Ἆρ' ἄν ποτε τό	γε	ὀρθῶς αὐτῶν εἰργασμένον γνοίη; Λέγω
[2, 8]	πέρι. ~(Ἀθηναῖος) ~Καὶ μὴν εἰσίν	γε	οὗτοι σχεδὸν ὧν χάριν οἱ
[2, 11]	ἔχει ταύτῃ λόγον· ἡμεῖς δέ	γε	~οὐχ ὅτι μὴ δεῖ ταῖς
[2, 4]	~Δεῖ γὰρ δή, ἐπείπερ ἀφείμεθά	γε	παίζειν ἐν τοῖς τοιούτοις, τὸν
[2, 10]	οὔ; ~(Ἀθηναῖος) ~Καὶ μὴν τοῦτό	γε	πᾶς ἂν ὁμολογοῖ περὶ τῆς
[2, 10]	μὲν οὖν. ~(Ἀθηναῖος) ~Οὐκοῦν μουσικήν	γε	πᾶσάν φαμεν εἰκαστικήν τε εἶναι
[2, 14]	ἡ δίαιτα, καὶ δὴ τά	γε	περὶ οἶνον σχεδὸν ἁπάντων ~ἐμμετρότατα
[2, 11]	ὑπολαβεῖν ἀναγκαῖον ὅτι τὸ ~τοιοῦτόν	γε	πολλῆς ἀγροικίας μεστὸν πᾶν, ὁπόσον
[2, 11]	οὐδαμῶς. ~(Ἀθηναῖος) ~Γελοῖος γὰρ ὅ	γε	πολὺς ὄχλος ἡγούμενος ἱκανῶς γιγνώσκειν
[2, 9]	ποτε ταῦτα ἃ ~διεληλύθαμεν, ἁμῶς	γέ	πως ἀεὶ μεταβαλλόμενα καὶ πάντως
[2, 8]	σκότος (ἀφελών, καὶ πείσει ἁμῶς	γέ	πως ~ἔθεσι καὶ ἐπαίνοις καὶ
[2, 7]	δοίη τις συμφωνίαν, ὡς νῦν	γε	σχεδὸν ~ἀπᾴδομεν ἀπ' ἀλλήλων. Ἐμοὶ
[2, 9]	~Ἀλλὰ ἀδύνατον τὸ μεθιέναι, ὥς	γε	τὰ νῦν λεγόμενα. ~(Ἀθηναῖος) ~Πῶς
[2, 8]	~Ἀλλ' οὔ μοι φαίνεται πρός	γε	ταῦτα δύνασθαι ἡμῶν ἀμφισβητῆσαί ποτ'
[2, 1]	λόγῳ καὶ παιδείαν προσαγορεύων, κατά	γε	τὴν ἐμὴν ὀρθῶς ~ἂν προσαγορεύοις.
[2, 10]	τῇ μαθήσει παρακολουθεῖν μὲν τό	γε	τῆς χάριτος, τὴν ἡδονήν, τὴν
[2, 10]	δῆλον ὅτι πρέπουσαν αὑτοῖς ~δεῖ	γέ	τινα; ~(Κλεινίας) ~Πῶς γὰρ οὔ;
[2, 2]	εἶναι; Οὐ γάρ που ἐρεῖ	γέ	τις ὥς ~ποτε τὰ τῆς
[2, 5]	γὰρ μαθητὴς ἀλλὰ ~διδάσκαλος, ὥς	γε	τὸ δίκαιον, θεατῶν μᾶλλον ὁ
[2, 9]	πολύ γε. ~(Ἀθηναῖος) ~Εἰς μέν	γε	τὸ προάγειν τοίνυν αὐτοὺς μετέχειν
[2, 8]	ὁσίου βίου. ~(Κλεινίας) ~Κινδυνεύει κατά	γε	τὸν νῦν λόγον, ὦ φίλοι.
[2, 5]	μήν; ~(Ἀθηναῖος) ~Συγχωρῶ δὴ τό	γε	τοσοῦτον καὶ ἐγὼ τοῖς πολλοῖς,
[2, 12]	τινὰ (τρόπον ἀναγκάζομεν ᾄδειν, μέχρι	γε	~τοσούτου πεπαιδεῦσθαι σχεδὸν ἀναγκαῖον, μέχρι
[2, 13]	μὲν οὖν. ~(Ἀθηναῖος) ~Τὰ δέ	γε	τοῦ σώματος, ἃ παιζόντων ὄρχησιν
[2, 2]	ἀπαίδευτον ὀρθῶς· εἰ δὲ ἀγνοοῦμέν	γε	τοῦτο, ~οὐδ' εἴ τις παιδείας
[2, 4]	οὖν. ~(Ἀθηναῖος) ~Καὶ μὴν ἔν	γε	τῷ τοιούτῳ, χαίροντες, ἡσυχίαν οὐ
[2, 12]	~Ἔστιν ταῦτα. ~(Ἀθηναῖος) ~Τούτων δέ	γε	τῶν νόμων εἶναι νομοφύλακας καὶ
[2, 10]	~Οὐκοῦν πρῶτον μὲν δεῖ τόδε	γε	ὑπάρχειν ἅπασιν ὅσοις συμπαρέπεταί τις
[2, 11]	δοκεῖ μοι σημαίνειν ἤδη, τῆς	γε	χορικῆς Μούσης ὅτι ~πεπαιδεῦσθαι (δεῖ
[2, 11]	θηριώδους σφόδρα φίλον ὥστ' αὐλήσει	γε	χρῆσθαι καὶ (κιθαρίσει ~πλὴν ὅσον
[2, 2]	μηδὲ τὰ χρώματα; ~(Ἀθηναῖος) ~Καλῶς	γε,	ὦ ἑταῖρε. Ἀλλ' ἐν γὰρ
[2, 10]	~(Ἀθηναῖος) ~Δεῖ δὴ καθ' ἕκαστόν	γε,	ὡς ἔοικε, γιγνώσκειν τῶν ποιημάτων
[2, 13]	~Καὶ δὴ καὶ τὸν οἶνόν	γε,	ὡς ἔοικεν, ὁ τῶν ἄλλων
[2, 12]	αὐτὸς αὑτοῦ κουφότερος αἴρεται καὶ	γέγηθέν	τε καὶ παρρησίας ~ἐμπίμπλαται καὶ
[2, 11]	αὐτῶν καὶ βαίνειν ἐν ῥυθμῷ	γεγόνασι	~διηναγκασμένοι, (ὅτι δὲ δρῶσιν ταῦτα
[2, 10]	γε· ὄντως γὰρ οὐκ ἐπήβολοι	γεγόνατε	τῆς (καλλίστης ᾠδῆς. ~Στρατοπέδου γὰρ
[2, 12]	~σκοπώμεθα δὴ εἰ τοῦθ' οὕτω	γέγονεν.	Θορυβώδης μέν που ὁ σύλλογος
[2, 3]	γοῦν ἐκεῖ οὐδαμῶς ἔοικε δυνατὴ	γεγονέναι	~διαφθεῖραι, πᾶν δὲ τοὐναντίον. ~(Κλεινίας)
[2, 13]	μούσας καὶ Διόνυσον ~θεῶν αἰτίους	γεγονέναι;	~(Κλεινίας) ~Πῶς γὰρ οὔ; ~(Ἀθηναῖος)
[2, 12]	~ἑαυτοῦ τε καὶ τῶν ἄλλων	γεγονέναι.	~(Κλεινίας) ~Τί μήν; ~(Ἀθηναῖος) ~Οὐκοῦν
[2, 5]	ἐπῳδαὶ ταῖς ψυχαῖς αὗται ~νῦν	γεγονέναι,	πρὸς τὴν τοιαύτην ἣν λέγομεν
[2, 4]	καὶ κριθῇ τῶν ἀγωνισαμένων ἥδιστος	γεγονέναι	τί ποτ' ἂν ~ἡγούμεθα ἐκ
[2, 3]	χρόνον μέλη τῆς ~Ἴσιδος ποιήματα	γεγονέναι.	Ὥσθ' ὅπερ ἔλεγον, εἰ δύναιτό
[2, 12]	~Διονύσου, τοῖς ὑπὲρ ἑξήκοντα ἔτη	γεγονόσιν,	ἴσην καὶ μείζω τὴν αἰσχύνην
[2, 8]	τριάκοντα ἔτη μέχρι τῶν ἑξήκοντα	γεγονότας	~ᾄδειν· τοὺς δὲ μετὰ ταῦτα
[2, 11]	τριακοντούτας καὶ τῶν ~πεντήκοντα πέραν	γεγονότας	σκοπούμεθα, ἀλλ' ὅτι ποτὲ δεῖ.
[2, 9]	ὑπὲρ τριάκοντα καὶ πεντήκοντα δὲ	γεγονότες	ἔτη ~μέχρι ἑξήκοντα αὐτῷ χορεύσουσιν.
[2, 3]	εὑρήσεις αὐτόθι τὰ μυριοστὸν ἔτος	~γεγραμμένα	ἢ τετυπωμένα οὐχ ὡς ἔπος
[2, 11]	δ' εἰ γιγνώσκοιμεν ὅτι τὸ	γεγραμμένον	ἢ τὸ πεπλασμένον ἐστὶν ἄνθρωπος,
[2, 11]	~(Κλεινίας) ~Δῆλον ὡς οὐδαμῶς. ~(Ἀθηναῖος)	~Γελοῖος	γὰρ ὅ γε πολὺς ὄχλος
[2, 11]	τοιαῦτα ~ἐμπλέκοντες καὶ συγκυκῶντες ἀλόγως,	γέλωτ'	ἂν παρασκευάζοιεν τῶν ~ἀνθρώπων ὅσους
[2, 4]	τῶν ἀθλητῶν ἑκάστων αὐτήκοος αὐτὸς	γενέσθαι;	~(Ἀθηναῖος) ~Τί οὖν δή; βούλεσθε
[2, 1]	ἵν' ~ἐπανορθῶνται, τάς τε τροφὰς	γενομένας	ἐν ταῖς ἑορταῖς μετὰ θεῶν.
[2, 10]	τοῖς ~χοροῖς ἐμάθομεν συνήθεις ᾄδειν	γενόμενοι.	~(Ἀθηναῖος) ~Εἰκότως γε· ὄντως γὰρ
[2, 6]	πάντα ταῦτα κεκτημένον ~ἀθάνατον εἶναι	γενόμενον	ὅτι τάχιστα. Ὑμεῖς δὲ καὶ
[2, 1]	τὸ τῶν ἀνθρώπων ἐπίπονον πεφυκὸς	γένος,	~ἀναπαύλας τε αὐτοῖς τῶν πόνων
[2, 4]	διατιθέντα, τάχ' ~ἂν ἡμεῖς οἱ	γέροντες	ἥδιστα ἀκούσαντες νικᾶν ἂν φαῖμεν
[2, 5]	τοῖς αὐτοῖς τούτοις οἷσπερ ὁ	~(γέρων,	τούτων ἕνεκα, ἃς ᾠδὰς καλοῦμεν,
[2, 9]	ὀκτωκαίδεκα τὸ παράπαν ~οἴνου μὴ	γεύεσθαι,	διδάσκοντες ὡς οὐ χρὴ πῦρ
[2, 14]	~πόλιν μήτε δούλην μήτε δοῦλον	γεύεσθαι	μηδέποτε, μηδὲ ἄρχοντας τοῦτον τὸν
[2, 14]	μηδὲ δικαστὰς ἐνεργοὺς ~ὄντας οἴνου	γεύεσθαι	τὸ παράπαν, μηδ' ὅστις βουλευσόμενος
[2, 9]	δὲ τοῦτο οἴνου μὲν δὴ	γεύεσθαι	τοῦ μετρίου ~μέχρι (τριάκοντα ἐτῶν,
[2, 14]	νόμῳ, μηδέποτε μηδένα ἐπὶ στρατοπέδου	γεύεσθαι	τούτου τοῦ ~πώματος, ἀλλ' ὑδροποσίαις
[2, 14]	τά τ' ἄλλ' ἂν εἴη	~γεωργήματα	καὶ πᾶσα ἡ δίαιτα, καὶ
[2, 1]	εὐτυχὲς ὅτῳ καὶ πρὸς τὸ	γῆρας	παρεγένετο· τέλεος δ' ~οὖν ἔστ'
[2, 9]	τοῖς ἀνθρώποις ἐπίκουρον τῆς τοῦ	~γήρως	αὐστηρότητος ἐδωρήσατο τὸν οἶνον φάρμακον,
[2, 8]	τοῖς νέοις ἵλεων μετὰ πειθοῦς	(γίγνεσθαι	ἐπευχόμενος. ~Δεῖ δὲ δὴ καὶ
[2, 12]	τῶν ~πινόντων διαπύρους γιγνομένας μαλθακωτέρας	γίγνεσθαι	καὶ νεωτέρας, ὥστε ~εὐαγώγους (συμβαίνειν
[2, 3]	ἂν ἡμῖν ἐκ πάσης ἀνάγκης	γίγνεσθαι;	~(Κλεινίας) ~Δοκῶ μὲν οὐδέν. ~(Ἀθηναῖος)
[2, 2]	σχήματα καὶ τὰ φθέγματα συμβαίνει	γίγνεσθαι;	~(Κλεινίας) ~Καὶ πῶς, ὅτε γε
[2, 4]	πόλεσιν ἁπάσαις καὶ πανταχοῦ βέλτιστον	γίγνεσθαι.	~(Κλεινίας) ~Τί μήν; ~(Ἀθηναῖος) ~Συγχωρῶ
[2, 9]	ἀνηβᾶν ἡμᾶς, καὶ ~δυσθυμίας λήθῃ	γίγνεσθαι	μαλακώτερον ἐκ (σκληροτέρου τὸ τῆς
[2, 12]	δευτέρου, ἢ (μηδέποτε ἱκανὸν ἐπῳδὸν	~γίγνεσθαι	νέοις πρὸς ἀρετήν. Καὶ ὅπερ
[2, 10]	τὸ μὲν ἡδονὴν ἐν αὐτοῖς	γίγνεσθαι	παρεπόμενον, ἐὰν γίγνηται, ~χάριν αὐτὸ
[2, 5]	καὶ ἔπαθον· ἀλλ' ἃ ~βούλομαι	γίγνεσθαι	περὶ μουσικήν, τοιαῦτ' ἄττα εἶπον
[2, 12]	~ὑπεθέμεθα κατ' ἀρχὰς ἀναγκαῖον εἶναι	γίγνεσθαι	περὶ τῶν νῦν ~(λεγομένων. ~(Κλεινίας)
[2, 7]	οὐκ ἄρα ~εὐδαίμονα ἀλλ' ἄθλιον	γίγνεσθαι	σαφῶς; ~(Κλεινίας) ~Ἀληθέστατα λέγεις. ~(Ἀθηναῖος)
[2, 5]	ἢ παρὰ τοῖς ἄλλοις ~Ἕλλησιν	γίγνεσθαι	τὰ τοιαῦτα; ~(Κλεινίας) ~Τί μήν;
[2, 5]	~φαῖμεν ἂν ἢ καθάπερ νῦν	γίγνεται	γιγνόμενα; ~(Κλεινίας) ~Πολύ που τὸ
[2, 9]	μᾶλλον, ὅσῳ ~πρεσβύτερος καὶ σωφρονέστερος	γίγνεται,	τόσῳ μᾶλλον. Ἆρ' οὐχ οὕτως;
[2, 2]	δὴ μὴ μακρολογία πολλή τις	γίγνηται	περὶ ~ταῦθ' ἡμῖν ἅπαντα, ἁπλῶς
[2, 12]	μήν; ~(Ἀθηναῖος) ~Οὐκοῦν ἔφαμεν, ὅταν	γίγνηται	ταῦτα, καθάπερ τινὰ σίδηρον τὰς
[2, 13]	σώματος ~ἀρετῆς ἡ τοιαύτη κίνησις	γίγνηται,	τὴν ἔντεχνον ἀγωγὴν ἐπὶ τὸ
[2, 10]	ἐν αὐτοῖς γίγνεσθαι παρεπόμενον, ἐὰν	γίγνηται,	~χάριν αὐτὸ δικαιότατον ἂν εἴη
[2, 5]	εἰ καὶ παρὰ τοῖς ἄλλοις	γίγνοιθ'	οὕτω; Πότερον αὐτὰ καλλιόνως οὕτως
[2, 14]	σχεδὸν ἁπάντων ~ἐμμετρότατα καὶ ὀλίγιστα	γίγνοιτ'	ἄν. ~Οὗτος, ὦ ξένοι, ἡμῖν,
[2, 11]	πᾶσά τις ἀμουσία καὶ ~θαυματουργία	γίγνοιτ'	ἂν τῆς χρήσεως. Ταῦτα μὲν
[2, 9]	δή; λέγε· μάλα γὰρ ἄτοπος	γίγνοιτ'	ἂν ὥς γε ἐξαίφνης ἀκούσαντι
[2, 5]	~εἶπες σὺ νυνδὴ δεῖν εἶναι,	γίγνοιτο.	~(Ἀθηναῖος) ~Φέρε δή, συνομολογησώμεθα τὰ
[2, 10]	εἴ τις ἄρα που καὶ	~γίγνοιτο,	ἀλλ' ἐκείνην τὴν ἔχουσαν τὴν
[2, 7]	ἄτοπος αὐτῶν ὁ λόγος ἂν	~γίγνοιτο.	Βούλομαι δέ μοι μὴ ἐπὶ
[2, 9]	τρόπος οὐκ ἂν ~παντάπασιν ἀσχήμων	(γίγνοιτο.	~(Κλεινίας) ~Οὐδαμῶς. ~(Ἀθηναῖος) ~Ποίαν δὲ
[2, 4]	καὶ πράττοιτ' ἄν, εἰ ~ταύτῃ	γίγνοιτο;	~(Κλεινίας) ~Τάχ' ἄν. ~(Ἀθηναῖος) ~Ἀλλ'
[2, 9]	τοῦτο εὔλογον ~οὕτω γιγνόμενον ἂν	γίγνοιτο.	~(Κλεινίας) ~Τί μήν; ~(Ἀθηναῖος) ~Ἆρ'
[2, 6]	αὐτῷ μηδὲν τῶν λεγομένων ἀγαθῶν	γίγνοιτό	~ποτε. Τὰ γὰρ ὑπὸ τῶν
[2, 10]	~ἀλλ' αὐτοῦ τούτου μόνου ἕνεκα	γίγνοιτο	τοῦ συμπαρεπομένου τοῖς ἄλλοις, τῆς
[2, 7]	δικαίῳ χωριζόμενον ἡδονῆς ἀγαθὸν ἂν	γίγνοιτο;	~φέρε, κλέος τε καὶ ἔπαινος
[2, 3]	χορείας, ἐν πράξεσί τε παντοδαπαῖς	~γιγνόμενα	καὶ τύχαις, καὶ ἤθεσι καὶ
[2, 5]	ἂν ἢ καθάπερ νῦν γίγνεται	γιγνόμενα;	~(Κλεινίας) ~Πολύ που τὸ διαφέρον,
[2, 5]	σὺ λέγεις λέγειν ὡς νῦν	γιγνόμενα,	οὐκ ἂν ~θαυμάζοιμι εἰ μὴ
[2, 5]	πραττόμενα, καινὰ δὲ ἄττα ἀεὶ	γιγνόμενα	περί τε τὰς ὀρχήσεις ~καὶ
[2, 12]	τὰς ψυχὰς τῶν ~πινόντων διαπύρους	γιγνομένας	μαλθακωτέρας γίγνεσθαι καὶ νεωτέρας, ὥστε
[2, 9]	ἧττον πράττων τοῦτο καὶ ἀνάγκης	γιγνομένης	αἰσχύνοιτ' ἂν μᾶλλον, ὅσῳ ~πρεσβύτερος
[2, 7]	αὐτῷ τῶν λεγομένων κακῶν εἶναι	γιγνόμενον	ἀδικίαν δὲ καὶ ὕβριν ~ἔχοντα
[2, 9]	οἶμαι, ὅπῃ τοῦτο εὔλογον ~οὕτω	γιγνόμενον	ἂν γίγνοιτο. ~(Κλεινίας) ~Τί μήν;
[2, 12]	τὸν ~εὔελπιν καὶ θαρραλέον ἐκεῖνον	γιγνόμενον	καὶ ἀναισχυντότερον τοῦ δέοντος, ~καὶ
[2, 9]	καθάπερ εἰς πῦρ σίδηρον ἐντεθέντα	γιγνόμενον,	καὶ οὕτως εὐπλαστότερον ~εἶναι; ~Πρῶτον
[2, 11]	οἷς δὴ παγχάλεπον ~ἄνευ λόγου	γιγνόμενον	ῥυθμόν τε καὶ ἁρμονίαν γιγνώσκειν
[2, 12]	πόσεως ἐπὶ μᾶλλον ἀεὶ συμβαίνει	γιγνόμενος,	ὅπερ ~ὑπεθέμεθα κατ' ἀρχὰς ἀναγκαῖον
[2, 9]	~Πῇ δή; ~(Ἀθηναῖος) ~Πᾶς που	γιγνόμενος	πρεσβύτερος ὄκνου πρὸς τὰς (ᾠδὰς
[2, 12]	(ἡγεμόνες ἠθῶν χρηστῶν ἀσπασμοῦ προσήκοντος	~γίγνωνται·	μέχρι δὲ τοσούτου παιδευθέντες ἀκριβεστέραν
[2, 12]	~γὰρ τρίτον οὐδεμία ἀνάγκη ποιητῇ	γιγνώσκειν,	εἴτε καλὸν εἴτε μὴ καλὸν
[2, 11]	ταῦτα γνόντι καὶ ἐκεῖνο ἑτοίμως	~γιγνώσκειν,	εἴτε καλὸν εἴτε ὅπῃ ποτὲ
[2, 11]	ἔχειν, ὅ τέ ἐστι ~(πρῶτον	γιγνώσκειν,	ἔπειτα ὡς ὀρθῶς, ἔπειθ' ὡς
[2, 11]	αὐτοῖς ἐστιν ~εὐαισθήτως ἔχειν καὶ	γιγνώσκειν·	ἢ πῶς τις τὴν ὀρθότητα
[2, 11]	γιγνόμενον ῥυθμόν τε καὶ ἁρμονίαν	γιγνώσκειν	ὅτι τε βούλεται καὶ ~ὅτῳ
[2, 11]	γε πολὺς ὄχλος ἡγούμενος ἱκανῶς	γιγνώσκειν	τό τε εὐάρμοστον ~καὶ εὔρυθμον
[2, 10]	καθ' ἕκαστόν γε, ὡς ἔοικε,	γιγνώσκειν	τῶν ποιημάτων ὅτι ποτ' ἐστὶν
[2, 11]	πῶς; ~(Ἀθηναῖος) ~Τί δ' εἰ	γιγνώσκοιμεν	ὅτι τὸ γεγραμμένον ἢ τὸ
[2, 2]	ᾠδῆς τε καὶ ὀρχήσεως πέρι	γιγνώσκομεν	τρεῖς ὄντες, ~ἴσμεν καὶ τὸν
[2, 5]	~τῆς αὑτοῦ ἀπαιδευσίας, οὔτ' αὖ	γιγνώσκοντα	δι' ἀνανδρίαν καὶ δειλίαν ἐκ
[2, 10]	~Ὁ δὲ τὸ ὀρθῶς μὴ	γιγνώσκων	ἆρ' ἄν ποτε τό γε
[2, 11]	ὁ μηδ' ὅτι ποτ' ἔχει	γιγνώσκων;	ἆρα, ὅπερ εἴπομεν, ὡς ὀρθῶς
[2, 10]	αὐτῷ μὴ ἁμαρτήσεσθαι· μὴ γὰρ	γιγνώσκων	τὴν οὐσίαν, τί ποτε ~βούλεται
[2, 11]	τό γε ὀρθῶς αὐτῶν εἰργασμένον	γνοίη;	Λέγω δὲ τὸ ~τοιόνδε, οἷον
[2, 11]	γε ἀναγκαῖον ἤδη τῷ ταῦτα	γνόντι	καὶ ἐκεῖνο ἑτοίμως ~γιγνώσκειν, εἴτε
[2, 4]	ἂν ἀποκρίνοιτό σοι τοῦτο ὡς	γνοὺς	ἄν ποτε πρὶν ἀκοῦσαί ~τε,
[2, 13]	Ἥρας ~διεφορήθη τῆς ψυχῆς τὴν	γνώμην,	διὸ τάς τε βακχείας καὶ
[2, 13]	τοὺς ἀνθρώπους αὐτὸ ὑπολαβεῖν (καὶ	γνῶναι	λεχθέν. ~(Κλεινίας) ~Τὸ ποῖον δή;
[2, 13]	ἐστιν εἰπεῖν ὑμῖν γε ἀμφοτέροις	γνώριμα.	~Πολὺ γὰρ ἐν ταύτῃ τῇ
[2, 11]	ὡς ὀρθῶς γε αὐτὸ ἔχει,	~γνώσεταί	ποτε ἐν ὁτῳοῦν; ~(Κλεινίας) ~Καὶ
[2, 11]	ἢ πῶς τις τὴν ὀρθότητα	γνώσεται	τῶν μελῶν, ~ᾧ προσῆκεν ἢ
[2, 11]	καὶ τοῖς ῥυθμοῖς; ~(Κλεινίας) ~Ἔοικε	γοῦν.	~(Ἀθηναῖος) ~Μὴ τοίνυν ἀπείπωμεν λέγοντες
[2, 3]	καθιερωθεῖσαν χορείαν ~ἐπικαλοῦσα ἀρχαιότητα. Τὴν	γοῦν	ἐκεῖ οὐδαμῶς ἔοικε δυνατὴ γεγονέναι
[2, 10]	ἡ τῶν χορῶν; ~(Κλεινίας) ~Ἡμεῖς	γοῦν,	ὦ ξένε, καὶ οἵδε οὐκ
[2, 11]	περὶ ἑκάστην εἰκόνα, καὶ ἐν	γραφικῇ	καὶ ἐν μουσικῇ ~καὶ πάντῃ,
[2, 13]	ἀγωγὴν ἐπὶ τὸ τοιοῦτον αὐτοῦ	~γυμναστικὴν	προσείπωμεν. ~(Κλεινίας) ~Ὀρθότατα. ~(Ἀθηναῖος) ~Τὸ
[2, 13]	δὲ ὅτι ~μουσικῆς τε καὶ	γυμναστικῆς	ἔφαμεν ἀρχὰς ταύτας εἶναι. ~(Κλεινίας)
[2, 13]	ἔτι ~πρόσταξις διαπεράνασθαι τὰ περὶ	γυμναστικῆς.	~(Κλεινίας) ~Ἄρισθ' ὑπέλαβές τε καὶ
[2, 13]	πέρι διελθόντων ~ἡμῶν, ἐλλειπόντων δὲ	γυμναστικῆς,	τί ποτε οἴει σοι πότερον
[2, 4]	θείη ~ὁντινοῦν, μηδὲν ἀφορίσας μήτε	γυμνικὸν	μήτε μουσικὸν μήθ' ἱππικόν, ἀλλὰ
[2, 11]	ῥήματα ἀνδρῶν ποιήσασαι τὸ χρῶμα	γυναικῶν	~καὶ μέλος ἀποδοῦναι, καὶ μέλος
[2, 4]	δὲ αἵ τε πεπαιδευμέναι ~τῶν	γυναικῶν	καὶ τὰ νέα μειράκια καὶ
[2, 14]	παῖδας ποιεῖσθαι ~ἀνὴρ ἢ καὶ	γυνή.	Καὶ ἄλλα δὲ πάμπολλα ἄν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 13/06/2006