Pages
[48]	πειρώμεθα, εἰ δὲ μή, ἐῶμεν.	Ἃς	δὲ σὺ λέγεις τὰς σκέψεις
[52]	οὔτε Λακεδαίμονα προῃροῦ οὔτε Κρήτην,	ἃς	δὴ ἑκάστοτε φῂς εὐνομεῖσθαι, ~οὔτε
[52]	τε καὶ τὰς ὁμολογίας καθ᾽	ἃς	ἡμῖν συνέθου πολιτεύεσθαι. Πρῶτον μὲν
[46]	ἐγὼ ἔλεγον, ὅτι τῶν δοξῶν	ἃς	οἱ ἄνθρωποι (δοξάζουσιν δέοι τὰς
[53]	ἐξελθών. Σκόπει γὰρ δή, ταῦτα	παραβὰς	καὶ ἐξαμαρτάνων τι τούτων τί
[54]	καὶ συνθήκας τὰς πρὸς ἡμᾶς	παραβὰς	καὶ κακὰ ἐργασάμενος τούτους οὓς
[53]	ἐπιθυμεῖν ζῆν, νόμους τοὺς μεγίστους	παραβάς,	οὐδεὶς ὃς ἐρεῖ; ἴσως, ἂν
[52]	πολιτεύσεσθαι, τά τε ἄλλα καὶ	παῖδας	ἐν αὐτῇ ἐποιήσω, ὡς ἀρεσκούσης
[45]	Ἢ γὰρ οὐ χρὴ ποιεῖσθαι	παῖδας	ἢ συνδιαταλαιπωρεῖν καὶ τρέφοντα καὶ
[46]	ἡ τῶν πολλῶν δύναμις ὥσπερ	παῖδας	ἡμᾶς μορμολύττηται, δεσμοὺς καὶ θανάτους
[54]	ἡμῖν τοῖς σοῖς τροφεῦσι μήτε	παῖδας	περὶ πλείονος ποιοῦ μήτε τὸ
[50]	λεγόμενα ἀλλ᾽ ἀποκρίνου, ἐπειδὴ καὶ	εἴωθας	χρῆσθαι τῷ ἐρωτᾶν τε καὶ
[52]	τὰς συνθήκας τε καὶ τὰς	ὁμολογίας	καθ᾽ ἃς ἡμῖν συνέθου πολιτεύεσθαι.
[52]	τὰς πρὸς (ἡμᾶς αὐτοὺς καὶ	ὁμολογίας	παραβαίνεις, οὐχ ὑπὸ ἀνάγκης ὁμολογήσας
[54]	τε καὶ ἀντικακουργήσας, τὰς σαυτοῦ	ὁμολογίας	τε καὶ συνθήκας τὰς πρὸς
[45]	ἐπ᾽ αὐτὸ τοῦτο ἀργύριον ἱκανόν,	Σιμμίας	ὁ Θηβαῖος, ἕτοιμος δὲ καὶ
[50]	τὰς δίκας τὰς δικασθείσας προστάττει	κυρίας	εἶναι. (Ἢ ἐροῦμεν πρὸς αὐτοὺς
[52]	τι οὖν” ἂν φαῖεν, ἢ	συνθήκας	τὰς πρὸς (ἡμᾶς αὐτοὺς καὶ
[54]	τὰς σαυτοῦ ὁμολογίας τε καὶ	συνθήκας	τὰς πρὸς ἡμᾶς παραβὰς καὶ
[52]	πράξειεν, ἀποδιδράσκειν ἐπιχειρῶν παρὰ τὰς	συνθήκας	τε καὶ τὰς ὁμολογίας καθ᾽
[51]	ὃν τρόπον ἡμεῖς τάς τε	δίκας	δικάζομεν καὶ τἆλλα τὴν πόλιν
[50]	τοῦ νόμου ἀπολλυμένου ὃς τὰς	δίκας	τὰς δικασθείσας προστάττει κυρίας εἶναι.
[48]	φροντιστέον τί ἐροῦσιν οἱ πολλοὶ	ἡμᾶς,	ἀλλ᾽ ὅτι ὁ ἐπαΐων περὶ
[50]	ἐπιχειρεῖς διανοῇ τούς τε νόμους	ἡμᾶς	ἀπολέσαι καὶ σύμπασαν τὴν πόλιν
[50]	(ἡμῖν καὶ τῇ πόλει ἐπιχειρεῖς	ἡμᾶς	ἀπολλύναι; Οὐ πρῶτον μέν σε
[52]	φαῖεν, ἢ συνθήκας τὰς πρὸς	(ἡμᾶς	αὐτοὺς καὶ ὁμολογίας παραβαίνεις, οὐχ
[49]	πρὸς ἀλλήλους σπουδῇ διαλεγόμενοι (ἐλάθομεν	ἡμᾶς	αὐτοὺς παίδων οὐδὲν διαφέροντες; Ἢ
[46]	καὶ ἀνανδρίᾳ τῇ ἡμετέρᾳ διαπεφευγέναι	~(ἡμᾶς	δοκεῖν, οἵτινές σε οὐχὶ ἐσώσαμεν
[51]	πείσεσθαι οὔτε πείθεται οὔτε πείθει	ἡμᾶς,	εἰ μὴ καλῶς τι ποιοῦμεν,
[46]	τοσούτῳ χαλεπωτέρα. Σκοπεῖσθαι οὖν χρὴ	ἡμᾶς	εἴτε ταῦτα πρακτέον εἴτε μή·
[47]	τῇ τῶν πολλῶν δόξῃ (δεῖ	ἡμᾶς	ἕπεσθαι καὶ φοβεῖσθαι αὐτὴν ἢ
[54]	σε ὑποδέξονται, εἰδότες ὅτι καὶ	ἡμᾶς	ἐπεχείρησας ἀπολέσαι τὸ σὸν μέρος.
[51]	ἀληθῆ λέγομεν, ὅτι οὐ δίκαια	ἡμᾶς	ἐπιχειρεῖς δρᾶν ἃ νῦν ἐπιχειρεῖς.
[52]	φάσκοντές σε ὡμολογηκέναι πολιτεύσεσθαι καθ᾽	ἡμᾶς	ἔργῳ ἀλλ᾽ οὐ λόγῳ, ἢ
[49]	εἴτε μή, καὶ εἴτε δεῖ	ἡμᾶς	ἔτι τῶνδε χαλεπώτερα πάσχειν εἴτε
[52]	ἐφιέντων δυοῖν θάτερα, ἢ πείθειν	ἡμᾶς	ἢ ποιεῖν, τούτων οὐδέτερα ποιεῖ.
[50]	πρὸς αὐτοὺς ὅτι Ὴδίκει γὰρ	ἡμᾶς	ἡ πόλις καὶ οὐκ ὀρθῶς
[54]	καὶ φίλους καὶ πατρίδα καὶ	ἡμᾶς,	ἡμεῖς τέ σοι χαλεπανοῦμεν ζῶντι,
[52]	ἡ ἡμετέρα πόλις· οὕτω σφόδρα	ἡμᾶς	ᾑροῦ καὶ ὡμολόγεις καθ᾽ ἡμᾶς
[46]	τῶν πολλῶν δύναμις ὥσπερ παῖδας	ἡμᾶς	μορμολύττηται, δεσμοὺς καὶ θανάτους ἐπιπέμπουσα
[48]	ἄν τις, οἷοί τέ εἰσιν	ἡμᾶς	οἱ πολλοὶ ἀποκτεινύναι” (Κρίτων) (Δῆλα
[54]	τε καὶ συνθήκας τὰς πρὸς	ἡμᾶς	παραβὰς καὶ κακὰ ἐργασάμενος τούτους
[52]	ἡμᾶς ᾑροῦ καὶ ὡμολόγεις καθ᾽	ἡμᾶς	πολιτεύσεσθαι, τά τε ἄλλα καὶ
[51]	ἡγούμενοι εἶναι, καὶ σὺ δὲ	ἡμᾶς	τοὺς νόμους καὶ τὴν πατρίδα
[51]	ἐν τῇ πόλει πράγματα καὶ	ἡμᾶς	τοὺς νόμους, ᾧ ἂν μὴ
[48]	τῆς τῶν πολλῶν δόξης δεῖν	ἡμᾶς	φροντίζειν περὶ τῶν δικαίων καὶ
[53]	Πότερον οὖν φεύξῃ τάς τε	εὐνομουμένας	πόλεις καὶ τῶν ἀνδρῶν τοὺς
[53]	πλησιάσεις τούτοις καὶ ἀναισχυντήσεις διαλεγόμενος	τίνας	λόγους, ὦ Σώκρατες; Ἢ οὕσπερ
[50]	(πείσαντες τὴν πόλιν πότερον κακῶς	τινας	ποιοῦμεν, καὶ ταῦτα οὓς ἥκιστα
[53]	καὶ τὸ σχῆμα τὸ σαυτοῦ	μεταλλάξας·	ὅτι δὲ γέρων ἀνήρ, σμικροῦ
[47]	ὅτι οὐ πάσας χρὴ τὰς	δόξας	τῶν ἀνθρώπων τιμᾶν ἀλλὰ τὰς
[44]	(Σωκράτης) Οὐ τοίνυν τῆς ἐπιούσης	ἡμέρας	οἶμαι αὐτὸ ἥξειν ἀλλὰ τῆς
[44]	οἶμαι αὐτὸ ἥξειν ἀλλὰ τῆς	ἑτέρας.	Τεκμαίρομαι δὲ ἔκ τινος ἐνυπνίου
[47]	μὲν χρηστὰς τιμᾶν, τὰς δὲ	πονηρὰς	μή; (Κρίτων) Ναί. (Σωκράτης) Χρησταὶ
[43]	(Σωκράτης) (Εἶτα πῶς οὐκ εὐθὺς	ἐπήγειράς	με, ἀλλὰ σιγῇ παρακάθησαι; (Κρίτων)
[44]	ὥσπερ ἂν πραχθῇ. (Κρίτων) (Ἀλλ᾽	ὁρᾷς	δὴ ὅτι ἀνάγκη, ὦ Σώκρατες,
[45]	καὶ ἐξαγαγεῖν ἐνθένδε. Ἔπειτα οὐχ	ὁρᾷς	τούτους τοὺς συκοφάντας ὡς εὐτελεῖς,
[47]	Ἀπειθήσας δὲ τῷ ἑνὶ καὶ	ἀτιμάσας	αὐτοῦ τὴν δόξαν καὶ τοὺς
[47]	δοκεῖ σοι λέγεσθαι ὅτι οὐ	πάσας	χρὴ τὰς δόξας τῶν ἀνθρώπων
[51]	καὶ ὅτι τροφεῦσι, καὶ ὅτι	ὁμολογήσας	ἡμῖν πείσεσθαι οὔτε πείθεται οὔτε
[52]	ὁμολογίας παραβαίνεις, οὐχ ὑπὸ ἀνάγκης	ὁμολογήσας	οὐδὲ ἀπατηθεὶς οὐδὲ ἐν ὀλίγῳ
[54]	οὕτως αἰσχρῶς ἀνταδικήσας τε καὶ	ἀντικακουργήσας,	τὰς σαυτοῦ ὁμολογίας τε καὶ
[47]	(Κρίτων) Ἔστι ταῦτα. (Σωκράτης) (Εἶεν.	Ἀπειθήσας	δὲ τῷ ἑνὶ καὶ ἀτιμάσας
[54]	θρέψεις τε καὶ παιδεύσεις, ξένους	ποιήσας,	ἵνα καὶ τοῦτο ἀπολαύσωσιν; Ἢ
[54]	ἐὰν δὲ ἐξέλθῃς οὕτως αἰσχρῶς	ἀνταδικήσας	τε καὶ ἀντικακουργήσας, τὰς σαυτοῦ
[44]	πολλοὶ ὡς σὺ αὐτὸς οὐκ	ἠθέλησας	ἀπιέναι ἐνθένδε ἡμῶν προθυμουμένων. (Σωκράτης)
[53]	βαρβαρικῶν, ἀλλὰ ἐλάττω ἐξ αὐτῆς	ἀπεδήμησας	ἢ οἱ χωλοί τε καὶ
[47]	τὴν δόξαν καὶ τοὺς ἐπαίνους,	τιμήσας	δὲ τοὺς τῶν πολλῶν (λόγους)
[53]	λοιποῦ ὄντος ὡς τὸ (εἰκός,	ἐτόλμησας	οὕτω γλίσχρως ἐπιθυμεῖν ζῆν, νόμους
[54]	ὑποδέξονται, εἰδότες ὅτι καὶ ἡμᾶς	ἐπεχείρησας	ἀπολέσαι τὸ σὸν μέρος. ἀλλὰ
[50]	ἀπολλυμένου ὃς τὰς δίκας τὰς	δικασθείσας	προστάττει κυρίας εἶναι. (Ἢ ἐροῦμεν
[48]	ὡς ἐγὼ περὶ πολλοῦ ποιοῦμαι	πείσας	σε ταῦτα πράττειν, ἀλλὰ μὴ
[47]	ἀνθρώπων τιμᾶν ἀλλὰ τὰς μέν,	τὰς	δ᾽ οὔ, οὐδὲ πάντων ἀλλὰ
[46]	τὰς μὲν περὶ πολλοῦ ποιεῖσθαι,	τὰς	δὲ μή. Τοῦτο πρὸς θεῶν,
[47]	Οὐκοῦν τὰς μὲν χρηστὰς τιμᾶν,	τὰς	δὲ πονηρὰς μή; (Κρίτων) Ναί.
[50]	τούτου τοῦ νόμου ἀπολλυμένου ὃς	τὰς	δίκας τὰς δικασθείσας προστάττει κυρίας
[50]	νόμου ἀπολλυμένου ὃς τὰς δίκας	τὰς	δικασθείσας προστάττει κυρίας εἶναι. (Ἢ
[47]	λέγεσθαι ὅτι οὐ πάσας χρὴ	τὰς	δόξας τῶν ἀνθρώπων τιμᾶν ἀλλὰ
[46]	ἃς οἱ ἄνθρωποι (δοξάζουσιν δέοι	τὰς	μὲν περὶ πολλοῦ ποιεῖσθαι, τὰς
[47]	δόξας τῶν ἀνθρώπων τιμᾶν ἀλλὰ	τὰς	μέν, τὰς δ᾽ οὔ, οὐδὲ
[47]	λέγεται; (Κρίτων) Καλῶς. (Σωκράτης) Οὐκοῦν	τὰς	μὲν χρηστὰς τιμᾶν, τὰς δὲ
[52]	παρὰ τὰς συνθήκας τε καὶ	τὰς	ὁμολογίας καθ᾽ ἃς ἡμῖν συνέθου
[52]	οὖν” ἂν φαῖεν, ἢ συνθήκας	τὰς	πρὸς (ἡμᾶς αὐτοὺς καὶ ὁμολογίας
[54]	σαυτοῦ ὁμολογίας τε καὶ συνθήκας	τὰς	πρὸς ἡμᾶς παραβὰς καὶ κακὰ
[54]	αἰσχρῶς ἀνταδικήσας τε καὶ ἀντικακουργήσας,	τὰς	σαυτοῦ ὁμολογίας τε καὶ συνθήκας
[48]	ἐῶμεν. Ἃς δὲ σὺ λέγεις	τὰς	σκέψεις περί τε ἀναλώσεως χρημάτων
[52]	φαυλότατος πράξειεν, ἀποδιδράσκειν ἐπιχειρῶν παρὰ	τὰς	συνθήκας τε καὶ τὰς ὁμολογίας
[51]	παραμείνῃ, ὁρῶν ὃν τρόπον ἡμεῖς	τάς	τε δίκας δικάζομεν καὶ τἆλλα
[53]	διαφθορεὺς εἶναι. Πότερον οὖν φεύξῃ	τάς	τε εὐνομουμένας πόλεις καὶ τῶν
[48]	(τοῖς ἐμὲ ἐνθένδε ἐξάξουσιν καὶ	χάριτας,	καὶ αὐτοὶ ἐξάγοντές τε καὶ
[53]	ἀνάξια σαυτοῦ. Ὑπερχόμενος δὴ βιώσῃ	πάντας	ἀνθρώπους καὶ δουλεύων τί ποιῶν
[47]	αἰσχύνεσθαι καὶ φοβεῖσθαι μᾶλλον ἢ	σύμπαντας	τοὺς ἄλλους; εἰ μὴ ἀκολουθήσομεν,
[45]	Ἔπειτα οὐχ ὁρᾷς τούτους τοὺς	συκοφάντας	ὡς εὐτελεῖς, καὶ οὐδὲν ἂν
[48]	ἀποθνῄσκειν δεῖ παραμένοντας καὶ ἡσυχίαν	ἄγοντας,	οὔτε ἄλλο ὁτιοῦν πάσχειν πρὸ
[49]	πειράσομαι. (Σωκράτης) Οὐδενὶ τρόπῳ φαμὲν	ἑκόντας	ἀδικητέον εἶναι, ἢ τινὶ μὲν
[48]	ὑπολογίζεσθαι οὔτ᾽ εἰ ἀποθνῄσκειν δεῖ	παραμένοντας	καὶ ἡσυχίαν ἄγοντας, οὔτε ἄλλο
[49]	ἀλλὰ ἀνάγκη τούτους ἀλλήλων καταφρονεῖν	ὁρῶντας	ἀλλήλων τὰ βουλεύματα. Σκόπει δὴ
[47]	Καλῶς. (Σωκράτης) Οὐκοῦν τὰς μὲν	χρηστὰς	τιμᾶν, τὰς δὲ πονηρὰς μή;
[50]	ὦ Σώκρατες, ἀποκρίνασθαι πρὸς ὃ	ἐρωτᾷς·	οὐ γὰρ ἐννοῶ. (Σωκράτης) Ἀλλ᾽
[45]	ἀποκάμῃς σαυτὸν σῶσαι, μήτε, ὃ	ἔλεγες	ἐν τῷ δικαστηρίῳ, δυσχερές σοι
[44]	τὸ ἐνύπνιον, ὦ Σώκρατες. (Σωκράτης)	Ἐναργὲς	μὲν οὖν, ὥς γέ μοι
[43]	αἰσθανόμενος ὡς ἡδέως καθεύδεις· καὶ	ἐπίτηδές	σε οὐκ ἤγειρον ἵνα ὡς
[52]	θεωρίαν πώποτ᾽ ἐκ τῆς πόλεως	ἐξῆλθες,	ὅτι μὴ ἅπαξ εἰς Ἰσθμόν,
[53]	ὡς γελοίως ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου	ἀπεδίδρασκες	σκευήν τέ τινα περιθέμενος, ἢ
[43]	Καὶ γὰρ ἄν, ὦ (Κρίτων)	πλημμελὲς	εἴη ἀγανακτεῖν τηλικοῦτον ὄντα εἰ
[43]	τήμερον ἐξ ὧν ἀπαγγέλλουσιν ἥκοντές	τινες	ἀπὸ Σουνίου καὶ καταλιπόντες ἐκεῖ
[45]	τἀργύριόν ἐστιν ὃ θέλουσι λαβόντες	τινὲς	σῶσαί σε καὶ ἐξαγαγεῖν ἐνθένδε.
[46]	τῇ ἡμετέρᾳ διαπεφευγέναι ~(ἡμᾶς δοκεῖν,	οἵτινές	σε οὐχὶ ἐσώσαμεν οὐδὲ σὺ
[49]	ὦ (Κρίτων) ἄρα τηλικοίδε (γέροντες)	ἄνδρες	πρὸς ἀλλήλους σπουδῇ διαλεγόμενοι (ἐλάθομεν
[45]	ὃ ἔλεγες ἐν τῷ δικαστηρίῳ,	δυσχερές	σοι γενέσθω ὅτι οὐκ ἂν
[48]	ταῦτα· φαίη γὰρ ἄν, ὦ	Σώκρατες.	Ἀληθῆ λέγεις. (Σωκράτης) Ἀλλ᾽ ὦ
[50]	οὔ; (Κρίτων) Οὐκ ἔχω, ὦ	Σώκρατες,	ἀποκρίνασθαι πρὸς ὃ ἐρωτᾷς· οὐ
[43]	Συνήθης ἤδη μοί ἐστιν, ὦ	Σώκρατες,	διὰ τὸ πολλάκις δεῦρο φοιτᾶν,
[44]	οὕτως ἐχέτω· τάδε δέ, ὦ	Σώκρατες,	εἰπέ μοι. Ἆρά γε μὴ
[44]	ὡς ἔοικεν. ἀλλ᾽ ὦ δαιμόνιε	Σώκρατες,	ἔτι καὶ νῦν ἐμοὶ πιθοῦ
[53]	ἀναισχυντήσεις διαλεγόμενος τίνας λόγους, ὦ	Σώκρατες;	Ἢ οὕσπερ ἐνθάδε, ὡς ἡ
[50]	ἂν εἴπωσιν οἱ νόμοι· Ὦ	Σώκρατες,	ἦ καὶ ταῦτα ὡμολόγητο ἡμῖν
[44]	καλέσαι με καὶ εἰπεῖν· ὦ	Σώκρατες,	ἤματί κεν τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον
[53]	ἐὰν ἡμῖν γε πείθῃ, ὦ	Σώκρατες·	καὶ οὐ καταγέλαστός γε ἔσῃ
[44]	ὁρᾷς δὴ ὅτι ἀνάγκη, ὦ	Σώκρατες,	καὶ τῆς τῶν πολλῶν δόξης
[52]	Φαῖεν γὰρ ἂν ὅτι (Ὦ	Σώκρατες,	μεγάλα ἡμῖν τούτων τεκμήριά ἐστιν,
[50]	ἴσως ἂν εἴποιεν ὅτι Ὦ	Σώκρατες,	μὴ θαύμαζε τὰ λεγόμενα ἀλλ᾽
[48]	μέν μοι δοκεῖς λέγειν, ὦ	Σώκρατες,	ὅρα δὲ τί δρῶμεν. (Σωκράτης)
[46]	ὄφελος ἦν. Ταῦτα οὖν, ὦ	Σώκρατες,	ὅρα μὴ ἅμα τῷ κακῷ
[43]	Οὐ μὰ τὸν Δία, ὦ	Σώκρατες,	οὐδ᾽ ἂν αὐτὸς ἤθελον ἐν
[45]	κατὰ Θετταλίαν. Ἔτι δέ, ὦ	Σώκρατες,	οὐδὲ δίκαιόν μοι δοκεῖς ἐπιχειρεῖν
[54]	ποιήσειν, λέγε. (Κρίτων) Ἀλλ᾽ ὦ	Σώκρατες,	οὐκ ἔχω λέγειν. (Σωκράτης) (Ἔα
[54]	οἴεσθαί γε χρή. Ἄλλ᾽ ὦ	Σώκρατες,	πειθόμενος ἡμῖν τοῖς σοῖς τροφεῦσι
[46]	τε. Ἀλλὰ παντὶ τρόπῳ, ὦ	Σώκρατες,	πείθου μοι καὶ μηδαμῶς ἄλλως
[53]	εἰ δὲ μή, ἀκούσῃ, ὦ	Σώκρατες,	πολλὰ καὶ ἀνάξια σαυτοῦ. Ὑπερχόμενος
[52]	ἢ ὁμολογῶμεν; (Κρίτων) Ἀνάγκη, ὦ	Σώκρατες.	(Σωκράτης) Ἄλλο τι οὖν” ἂν
[44]	(Κρίτων) Ἄτοπον τὸ ἐνύπνιον, ὦ	Σώκρατες.	(Σωκράτης) Ἐναργὲς μὲν οὖν, ὥς
[49]	(Κρίτων) Οὐ δεῖ δήπου, ὦ	Σώκρατες.	(Σωκράτης) Τί δέ; Ἀντικακουργεῖν κακῶς
[50]	(Κρίτων) Ταῦτα νὴ Δία, ὦ	Σώκρατες.	(Σωκράτης) Τί οὖν ἂν εἴπωσιν
[47]	τοῦτο; (Κρίτων) Οἶμαι ἔγωγε, ὦ	Σώκρατες.	(Σωκράτης) Φέρε δή, ἐὰν τὸ
[52]	δή φαμεν καὶ σέ, ὦ	Σώκρατες,	ταῖς αἰτίαις ἐνέξεσθαι, εἴπερ ποιήσεις
[53]	γὰρ ἀμφότεραι πολέμιος ἥξεις, ὦ	Σώκρατες,	τῇ τούτων πολιτείᾳ, καὶ ὅσοιπερ
[43]	τελευτᾶν. (Κρίτων) (Καὶ ἄλλοι, ὦ	Σώκρατες,	τηλικοῦτοι ἐν τοιαύταις συμφοραῖς ἁλίσκονται,
[50]	ἐπιστάντες ἔροιντο· Εἰπέ μοι, ὦ	Σώκρατες,	τί ἐν νῷ ἔχεις ποιεῖν;
[43]	δὴ εἰς αὔριον ἔσται, ὦ	Σώκρατες,	τὸν βίον σε τελευτᾶν. (Σωκράτης)
[51]	δοκεῖ. (Σωκράτης) Σκόπει τοίνυν, ὦ	Σώκρατες”	φαῖεν ἂν ἴσως οἱ νόμοι,
[43]	πρῲ ἀφῖξαι; (Κρίτων) Ἀγγελίαν, ὦ	Σώκρατες,	φέρων χαλεπήν, οὐ σοί, ὡς
[51]	νῦν ἐπιχειρεῖς. Ἡμεῖς γάρ σε	γεννήσαντες,	ἐκθρέψαντες, παιδεύσαντες, μεταδόντες ἁπάντων ὧν
[50]	ἄθρει. ~Ἀπιόντες ἐνθένδε ἡμεῖς μὴ	(πείσαντες	τὴν πόλιν πότερον κακῶς τινας
[51]	Ἡμεῖς γάρ σε γεννήσαντες, ἐκθρέψαντες,	παιδεύσαντες,	μεταδόντες ἁπάντων ὧν οἷοί τ᾽
[45]	ἡμεῖς γάρ που δίκαιοί ἐσμεν	σώσαντές	σε κινδυνεύειν τοῦτον τὸν κίνδυνον
[50]	καὶ τὸ κοινὸν τῆς πόλεως	ἐπιστάντες	ἔροιντο· Εἰπέ μοι, ὦ Σώκρατες,
[51]	ἐπιχειρεῖς. Ἡμεῖς γάρ σε γεννήσαντες,	ἐκθρέψαντες,	παιδεύσαντες, μεταδόντες ἁπάντων ὧν οἷοί
[45]	πολὺ τἀργύριόν ἐστιν ὃ θέλουσι	λαβόντες	τινὲς σῶσαί σε καὶ ἐξαγαγεῖν
[48]	ἐξάξουσιν καὶ χάριτας, καὶ αὐτοὶ	ἐξάγοντές	τε καὶ ἐξαγόμενοι, ἢ τῇ
[52]	Ἴσως ἄν μου δικαίως καθάπτοιντο	λέγοντες	ὅτι ἐν τοῖς μάλιστα Ἀθηναίων
[51]	γάρ σε γεννήσαντες, ἐκθρέψαντες, παιδεύσαντες,	μεταδόντες	ἁπάντων ὧν οἷοί τ᾽ (ἦμεν
[50]	εἴθ᾽ ὅπως δεῖ ὀνομάσαι τοῦτο,	ἐλθόντες	οἱ νόμοι καὶ τὸ κοινὸν
[50]	(Σωκράτης) Ἐκ τούτων δὴ ἄθρει.	~Ἀπιόντες	ἐνθένδε ἡμεῖς μὴ (πείσαντες τὴν
[43]	ἥξει τήμερον ἐξ ὧν ἀπαγγέλλουσιν	ἥκοντές	τινες ἀπὸ Σουνίου καὶ καταλιπόντες
[53]	οἷα δὴ εἰώθασιν ἐνσκευάζεσθαι οἱ	ἀποδιδράσκοντες,	καὶ τὸ σχῆμα τὸ σαυτοῦ
[52]	αὐτὸ ἀπόκριναι, εἰ ἀληθῆ λέγομεν	φάσκοντές	σε ὡμολογηκέναι πολιτεύσεσθαι καθ᾽ ἡμᾶς
[50]	οἱ ἐπὶ τούτῳ τεταγμένοι νόμοι,	παραγγέλλοντες	τῷ πατρὶ τῷ σῷ σε
[43]	ἥκοντές τινες ἀπὸ Σουνίου καὶ	καταλιπόντες	ἐκεῖ αὐτό. Δῆλον οὖν ἐκ
[49]	πάλαι, ὦ (Κρίτων) ἄρα τηλικοίδε	(γέροντες)	ἄνδρες πρὸς ἀλλήλους σπουδῇ διαλεγόμενοι
[49]	(ἐλάθομεν ἡμᾶς αὐτοὺς παίδων οὐδὲν	διαφέροντες;	Ἢ παντὸς μᾶλλον οὕτως ἔχει
[48]	τῇ ἀληθείᾳ ἀδικήσομεν πάντα ταῦτα	ποιοῦντες·	κἂν φαινώμεθα ἄδικα αὐτὰ ἐργαζόμενοι,
[48]	πότερον δίκαια πράξομεν καὶ χρήματα	τελοῦντες	τούτοις (τοῖς ἐμὲ ἐνθένδε ἐξάξουσιν
[54]	ἐγὼ δοκῶ ἀκούειν, ὥσπερ οἱ	κορυβαντιῶντες	τῶν αὐλῶν δοκοῦσιν ἀκούειν, καὶ
[54]	νόμοι οὐκ εὐμενῶς σε ὑποδέξονται,	εἰδότες	ὅτι καὶ ἡμᾶς ἐπεχείρησας ἀπολέσαι
[45]	ὁ Θηβαῖος, ἕτοιμος δὲ καὶ	Κέβης	καὶ ἄλλοι πολλοὶ πάνυ. Ὥστε,
[47]	ὃς ἂν τυγχάνῃ ἰατρὸς ἢ	παιδοτρίβης	ὤν; (Κρίτων) Ἑνὸς μόνου. (Σωκράτης)
[43]	οὐκ ἤγειρον ἵνα ὡς ἥδιστα	διάγῃς.	Καὶ πολλάκις μὲν δή σε
[54]	τὰ νῦν ἐμοὶ δοκοῦντα, ἐὰν	λέγῃς	παρὰ ταῦτα, μάτην ἐρεῖς. Ὅμως
[49]	καθομολογῶν, ὅπως μὴ παρὰ δόξαν	ὁμολογῇς·	οἶδα γὰρ ὅτι ὀλίγοις τισὶ
[52]	ᾑροῦ, ὡς ἔφησθα, πρὸ τῆς	φυγῆς	θάνατον· νῦν δὲ οὔτ᾽ ἐκείνους
[52]	αὐτῇ τῇ δίκῃ ἐξῆν σοι	φυγῆς	τιμήσασθαι εἰ ἐβούλου, καὶ ὅπερ
[44]	μοι γυνὴ προσελθοῦσα καλὴ καὶ	εὐειδής,	(λευκὰ ἱμάτια ἔχουσα, καλέσαι με
[43]	τοῦ δεσμωτηρίου φύλαξ ὑπακοῦσαι. (Κρίτων)	Συνήθης	ἤδη μοί ἐστιν, ὦ Σώκρατες,
[53]	εἰς τῶν ἐγγύτατά τινα πόλεων	ἔλθῃς,	ἢ Θήβαζε ἢ Μέγαράδε εὐνομοῦνται
[44]	ἐπιτηδείων μή, ἐὰν σὺ ἐνθένδε	ἐξέλθῃς,	οἱ συκοφάνται ἡμῖν πράγματα παρέχωσιν
[54]	ἀλλὰ ὑπ᾽ ἀνθρώπων· ἐὰν δὲ	ἐξέλθῃς	οὕτως αἰσχρῶς ἀνταδικήσας τε καὶ
[50]	ἐγένου τε καὶ ἐξετράφης καὶ	ἐπαιδεύθης,	ἔχοις ἂν εἰπεῖν πρῶτον μὲν
[50]	παιδείαν ἐν ᾗ καὶ σὺ	ἐπαιδεύθης;	Ἢ οὐ καλῶς προσέταττον ἡμῶν
[54]	νῦν μὲν ἠδικημένος ἄπει, (ἐὰν	ἀπίῃς,	οὐχ ὑφ᾽ ἡμῶν τῶν νόμων
[52]	καὶ ὁμολογίας παραβαίνεις, οὐχ ὑπὸ	ἀνάγκης	ὁμολογήσας οὐδὲ ἀπατηθεὶς οὐδὲ ἐν
[45]	πεπρᾶχθαι, καὶ ἡ εἴσοδος τῆς	δίκης	εἰς τὸ δικαστήριον ὡς εἰσῆλθεν
[45]	καὶ αὐτὸς ὁ ἀγὼν τῆς	δίκης	ὡς ἐγένετο, καὶ τὸ τελευταῖον
[54]	περὶ (δικαιοσύνης τε καὶ τῆς	ἄλλης	ἀρετῆς ποῦ ἡμῖν ἔσονται; Ἀλλὰ
[52]	ἄλλοι ἄνθρωποι, οὐδ᾽ ἐπιθυμία σε	ἄλλης	πόλεως οὐδὲ ἄλλων νόμων ἔλαβεν
[45]	ὅπερ λέγω, μήτε ταῦτα φοβούμενος	ἀποκάμῃς	σαυτὸν σῶσαι, μήτε, ὃ ἔλεγες
[44]	σώθητι· ὡς ἐμοί, ἐὰν σὺ	ἀποθάνῃς,	οὐ μία συμφορά ἐστιν, ἀλλὰ
[54]	~Λόγοι δὲ ἐκεῖνοι οἱ περὶ	(δικαιοσύνης	τε καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς
[48]	εἰσηγῇ, εἰσηγούμενος τῆς τῶν πολλῶν	δόξης	δεῖν ἡμᾶς φροντίζειν περὶ τῶν
[48]	περί τε ἀναλώσεως χρημάτων καὶ	δόξης	καὶ παίδων τροφῆς, μὴ ὡς
[44]	(Κρίτων) οὕτω τῆς τῶν πολλῶν	δόξης	μέλει; Οἱ γὰρ ἐπιεικέστατοι, ὧν
[44]	Σώκρατες, καὶ τῆς τῶν πολλῶν	δόξης	μέλειν. Αὐτὰ δὲ δῆλα τὰ
[53]	ἐρεῖ; ἴσως, ἂν μή τινα	λυπῇς·	εἰ δὲ μή, ἀκούσῃ, ὦ
[54]	Πότερον ἐὰν μὲν εἰς Θετταλίαν	ἀποδημήσῃς,	ἐπιμελήσονται, ἐὰν δὲ εἰς Ἅιδου
[54]	ἐπιμελήσονται, ἐὰν δὲ εἰς Ἅιδου	ἀποδημήσῃς,	οὐχὶ ἐπιμελήσονται; Εἴπερ γέ τι
[54]	ζῆν, ἵνα αὐτοὺς ἐκθρέψῃς καὶ	παιδεύσῃς;	Τί δέ; Εἰς Θετταλίαν αὐτοὺς
[44]	κύριοι. (Σωκράτης) Οὐ τοίνυν τῆς	ἐπιούσης	ἡμέρας οἶμαι αὐτὸ ἥξειν ἀλλὰ
[46]	μία δὲ βουλή· τῆς γὰρ	ἐπιούσης	νυκτὸς πάντα ταῦτα δεῖ πεπρᾶχθαι,
[52]	εἰ ἐβούλου, καὶ ὅπερ νῦν	ἀκούσης	τῆς πόλεως ἐπιχειρεῖς, τότε ἑκούσης
[52]	ἀκούσης τῆς πόλεως ἐπιχειρεῖς, τότε	ἑκούσης	ποιῆσαι. Σὺ δὲ τότε μὲν
[52]	παῖδας ἐν αὐτῇ ἐποιήσω, ὡς	ἀρεσκούσης	σοι τῆς πόλεως. Ἔτι τοίνυν
[54]	οἱ περὶ (δικαιοσύνης τε καὶ	τῆς	ἄλλης ἀρετῆς ποῦ ἡμῖν ἔσονται;
[51]	δίκαια πράττειν, ὁ τῇ ἀληθείᾳ	τῆς	ἀρετῆς ἐπιμελόμενος; Ἢ οὕτως εἶ
[49]	ἢ ἀφίστασαι καὶ οὐ κοινωνεῖς	τῆς	ἀρχῆς; (Ἐμοὶ μὲν γὰρ καὶ
[46]	ἀλλὰ βεβουλεῦσθαι μία δὲ βουλή·	τῆς	γὰρ ἐπιούσης νυκτὸς πάντα ταῦτα
[45]	ἡμετέρᾳ πεπρᾶχθαι, καὶ ἡ εἴσοδος	τῆς	δίκης εἰς τὸ δικαστήριον ὡς
[45]	εἰσελθεῖν, καὶ αὐτὸς ὁ ἀγὼν	τῆς	δίκης ὡς ἐγένετο, καὶ τὸ
[44]	τούτων κύριοι. (Σωκράτης) Οὐ τοίνυν	τῆς	ἐπιούσης ἡμέρας οἶμαι αὐτὸ ἥξειν
[44]	ἡμέρας οἶμαι αὐτὸ ἥξειν ἀλλὰ	τῆς	ἑτέρας. Τεκμαίρομαι δὲ ἔκ τινος
[44]	ὃ ἑώρακα ὀλίγον πρότερον ταύτης	τῆς	νυκτός· καὶ κινδυνεύεις ἐν καιρῷ
[53]	οὐ καταγέλαστός γε ἔσῃ ἐκ	τῆς	πόλεως ἐξελθών. Σκόπει γὰρ δή,
[52]	οὔτ᾽ ἐπὶ θεωρίαν πώποτ᾽ ἐκ	τῆς	πόλεως ἐξῆλθες, ὅτι μὴ ἅπαξ
[50]	οἱ νόμοι καὶ τὸ κοινὸν	τῆς	πόλεως ἐπιστάντες ἔροιντο· Εἰπέ μοι,
[52]	ἐβούλου, καὶ ὅπερ νῦν ἀκούσης	τῆς	πόλεως ἐπιχειρεῖς, τότε ἑκούσης ποιῆσαι.
[52]	αὐτῇ ἐποιήσω, ὡς ἀρεσκούσης σοι	τῆς	πόλεως. Ἔτι τοίνυν ἐν αὐτῇ
[53]	καὶ αὐτοὶ φεύγειν καὶ στερηθῆναι	τῆς	πόλεως ἢ τὴν οὐσίαν ἀπολέσαι,
[45]	τελευταῖον δὴ τουτί, ὥσπερ κατάγελως	τῆς	πράξεως, κακίᾳ τινὶ καὶ ἀνανδρίᾳ
[49]	μὴ ἄκοντος. ~ὅρα δὲ δὴ	τῆς	σκέψεως τὴν ἀρχὴν ἐάν σοι
[48]	ταύτῃ οὐκ ὀρθῶς εἰσηγῇ, εἰσηγούμενος	τῆς	τῶν πολλῶν δόξης δεῖν ἡμᾶς
[44]	ἡμῖν, ὦ μακάριε (Κρίτων) οὕτω	τῆς	τῶν πολλῶν δόξης μέλει; Οἱ
[44]	ὅτι ἀνάγκη, ὦ Σώκρατες, καὶ	τῆς	τῶν πολλῶν δόξης μέλειν. Αὐτὰ
[52]	ἀλλὰ ᾑροῦ, ὡς ἔφησθα, πρὸ	τῆς	φυγῆς θάνατον· νῦν δὲ οὔτ᾽
[48]	ἄν, ὦ Σώκρατες. Ἀληθῆ λέγεις.	(Σωκράτης)	Ἀλλ᾽ ὦ θαυμάσιε, οὗτός τε
[43]	Σώκρατες, τὸν βίον σε τελευτᾶν.	(Σωκράτης)	Ἀλλ᾽ ὦ Κρίτων, τύχῃ ἀγαθῇ,
[50]	ὃ ἐρωτᾷς· οὐ γὰρ ἐννοῶ.	(Σωκράτης)	Ἀλλ᾽ ὧδε σκόπει. Εἰ μέλλουσιν
[47]	καὶ διεφθαρμένου σώματος; (Κρίτων) Οὐδαμῶς.	(Σωκράτης)	Ἀλλὰ μετ᾽ ἐκείνου ἄρ᾽ ἡμῖν
[44]	ἠθέλησας ἀπιέναι ἐνθένδε ἡμῶν προθυμουμένων.	(Σωκράτης)	Ἀλλὰ τί ἡμῖν, ὦ μακάριε
[48]	ἡ δικαιοσύνη ἐστίν; (Κρίτων) Οὐδαμῶς.	(Σωκράτης)	Ἀλλὰ τιμιώτερον; (Κρίτων) Πολύ γε.
[52]	ὁμολογῶμεν; (Κρίτων) Ἀνάγκη, ὦ Σώκρατες.	(Σωκράτης)	Ἄλλο τι οὖν” ἂν φαῖεν,
[47]	σῶμα· ἢ οὐχί; (Κρίτων) Ναί.	(Σωκράτης)	Ἆρ᾽ οὖν βιωτὸν ἡμῖν ἐστιν
[43]	τι καὶ εὐεργέτηται ὑπ᾽ ἐμοῦ.	(Σωκράτης)	Ἄρτι δὲ ἥκεις ἢ πάλαι;
[54]	ὦ Σώκρατες, οὐκ ἔχω λέγειν.	(Σωκράτης)	(Ἔα τοίνυν, ὦ Κρίτων, καὶ
[44]	τήμερον. ~(Κρίτων) Πόθεν τοῦτο τεκμαίρῃ;	(Σωκράτης)	Ἐγώ σοι ἐρῶ. τῇ γάρ
[44]	δὲ δὴ τί τὸ ἐνύπνιον;	(Σωκράτης)	Ἐδόκει τίς μοι γυνὴ προσελθοῦσα
[44]	τις ἐν αὐτοῖς διαβεβλημένος ᾖ.	(Σωκράτης)	Εἰ γὰρ ὤφελον, ὦ (Κρίτων)
[47]	τοῖς ἄλλοις. (Κρίτων) Ἔστι ταῦτα.	(Σωκράτης)	(Εἶεν. Ἀπειθήσας δὲ τῷ ἑνὶ
[43]	ἢ πάλαι; (Κρίτων) Ἐπιεικῶς πάλαι.	(Σωκράτης)	(Εἶτα πῶς οὐκ εὐθὺς ἐπήγειράς
[49]	ποιητέον ἢ ἐξαπατητέον; (Κρίτων) Ποιητέον.	(Σωκράτης)	Ἐκ τούτων δὴ ἄθρει. ~Ἀπιόντες
[44]	Ἄτοπον τὸ ἐνύπνιον, ὦ Σώκρατες.	(Σωκράτης)	Ἐναργὲς μὲν οὖν, ὥς γέ
[43]	οὐχὶ ἀγανακτεῖν τῇ παρούσῃ τύχῃ.	(Σωκράτης)	Ἔστι ταῦτα. ἀλλὰ τί δὴ
[43]	Πηνίκα μάλιστα; (Κρίτων) Ὅρθρος βαθύς.	(Σωκράτης)	Θαυμάζω ὅπως ἠθέλησέ σοι ὁ
[43]	ῥᾳδίως αὐτὴν καὶ πρᾴως φέρεις.	(Σωκράτης)	Καὶ γὰρ ἄν, ὦ (Κρίτων)
[45]	πείθου καὶ μὴ ἄλλως ποίει.	(Σωκράτης)	Καὶ ταῦτα προμηθοῦμαι, ὦ (Κρίτων)
[47]	τὸ σῶμα· τοῦτο γὰρ διόλλυσι.	(Σωκράτης)	Καλῶς λέγεις. Οὐκοῦν καὶ τἆλλα,
[49]	καὶ συνδοκεῖ μοι· ἀλλὰ λέγε.	(Σωκράτης)	Λέγω δὴ αὖ τὸ μετὰ
[44]	τοι δὴ οἱ τούτων κύριοι.	(Σωκράτης)	Οὐ τοίνυν τῆς ἐπιούσης ἡμέρας
[49]	Φαμὲν ἢ οὔ; (Κρίτων) Φαμέν.	(Σωκράτης)	Οὐδαμῶς ἄρα δεῖ ἀδικεῖν. (Κρίτων)
[49]	δεῖ ἀδικεῖν. (Κρίτων) Οὐ δῆτα.	(Σωκράτης)	Οὐδὲ ἀδικούμενον ἄρα ἀνταδικεῖν, ὡς
[49]	μάλιστα οἴῃ. (Κρίτων) Ἀλλὰ πειράσομαι.	(Σωκράτης)	Οὐδενὶ τρόπῳ φαμὲν ἑκόντας ἀδικητέον
[48]	Ἀλλὰ τιμιώτερον; (Κρίτων) Πολύ γε.	(Σωκράτης)	Οὐκ ἄρα, ὦ βέλτιστε, πάνυ
[48]	ἢ οὐ μένει; (Κρίτων) Μένει.	(Σωκράτης)	Οὐκοῦν ἐκ τῶν ὁμολογουμένων τοῦτο
[47]	οὐχὶ καλῶς λέγεται; (Κρίτων) Καλῶς.	(Σωκράτης)	Οὐκοῦν τὰς μὲν χρηστὰς τιμᾶν,
[47]	παιδοτρίβης ὤν; (Κρίτων) Ἑνὸς μόνου.	(Σωκράτης)	Οὐκοῦν φοβεῖσθαι χρὴ τοὺς ψόγους
[49]	οὐδὲν διαφέρει. (Κρίτων) Ἀληθῆ λέγεις.	(Σωκράτης)	Οὔτε ἄρα ἀνταδικεῖν δεῖ οὔτε
[43]	ἐστίν; (Κρίτων) Πάνυ μὲν οὖν.	(Σωκράτης)	Πηνίκα μάλιστα; (Κρίτων) Ὅρθρος βαθύς.
[51]	ἢ οὔ; (Κρίτων) Ἔμοιγε δοκεῖ.	(Σωκράτης)	Σκόπει τοίνυν, ὦ Σώκρατες” φαῖεν
[48]	Σώκρατες, ὅρα δὲ τί δρῶμεν.	(Σωκράτης)	Σκοπῶμεν, ὦ ἀγαθέ, κοινῇ, καὶ
[47]	τῶν πολλῶν. (Κρίτων) Δῆλα δή.	(Σωκράτης)	Ταύτῃ ἄρα αὐτῷ πρακτέον καὶ
[47]	πείσεται; (Κρίτων) Πῶς γὰρ οὔ;	(Σωκράτης)	Τί δ᾽ ἔστι τὸ κακὸν
[49]	Οὐ δεῖ δήπου, ὦ Σώκρατες.	(Σωκράτης)	Τί δέ; Ἀντικακουργεῖν κακῶς πάσχοντα,
[49]	δεῖ ἀδικεῖν. (Κρίτων) (Οὐ φαίνεται.	(Σωκράτης)	Τί δὲ δή; Κακουργεῖν δεῖ,
[50]	Ταῦτα νὴ Δία, ὦ Σώκρατες.	(Σωκράτης)	Τί οὖν ἂν εἴπωσιν οἱ
[43]	~Πλάτωνος Κρίτων	~(Σωκράτης)	(Τί τηνικάδε ἀφῖξαι, ὦ Κρίτων;
[43]	ἐν τοῖς βαρύτατ᾽ ἂν ἐνέγκαιμι.	(Σωκράτης)	Τίνα ταύτην; ἢ τὸ πλοῖον
[49]	ἢ οὐ δίκαιον; (Κρίτων) Οὐδαμῶς.	(Σωκράτης)	Τὸ γάρ που κακῶς ποιεῖν
[48]	εὖ ζῆν. (Κρίτων) Ἀλλὰ μένει.	(Σωκράτης)	Τὸ δὲ εὖ καὶ καλῶς
[47]	(Κρίτων) Οἶμαι ἔγωγε, ὦ Σώκρατες.	(Σωκράτης)	Φέρε δή, ἐὰν τὸ ὑπὸ
[47]	ἀφρόνων; (Κρίτων) Πῶς δ᾽ οὔ;	(Σωκράτης)	Φέρε δή, πῶς αὖ τὰ
[47]	δὲ πονηρὰς μή; (Κρίτων) Ναί.	(Σωκράτης)	Χρησταὶ δὲ οὐχ αἱ τῶν
[46]	μοι καὶ μηδαμῶς ἄλλως ποίει.	(Σωκράτης)	(Ὦ φίλε Κρίτων, ἡ προθυμία
[45]	ταῦτα αἱρεῖσθαι, φάσκοντά γε δὴ	ἀρετῆς	διὰ παντὸς τοῦ βίου ἐπιμελεῖσθαι·
[51]	πράττειν, ὁ τῇ ἀληθείᾳ τῆς	ἀρετῆς	ἐπιμελόμενος; Ἢ οὕτως εἶ σοφὸς
[54]	(δικαιοσύνης τε καὶ τῆς ἄλλης	ἀρετῆς	ποῦ ἡμῖν ἔσονται; Ἀλλὰ δὴ
[53]	τῶν βαρβαρικῶν, ἀλλὰ ἐλάττω ἐξ	αὐτῆς	ἀπεδήμησας ἢ οἱ χωλοί τε
[44]	καίτοι τίς ἂν αἰσχίων εἴη	ταύτης	δόξα ἢ δοκεῖν χρήματα περὶ
[44]	ἐνυπνίου ὃ ἑώρακα ὀλίγον πρότερον	ταύτης	τῆς νυκτός· καὶ κινδυνεύεις ἐν
[52]	οὔτε Κρήτην, ἃς δὴ ἑκάστοτε	φῂς	εὐνομεῖσθαι, ~οὔτε ἄλλην οὐδεμίαν (τῶν
[47]	μέν, τῶν δ᾽ οὔ; Τί	φῄς;	Ταῦτα οὐχὶ καλῶς λέγεται; (Κρίτων)
[50]	Ἐπειδὴ δὲ ἐγένου τε καὶ	ἐξετράφης	καὶ ἐπαιδεύθης, ἔχοις ἂν εἰπεῖν
[48]	χρημάτων καὶ δόξης καὶ παίδων	τροφῆς,	μὴ ὡς ἀληθῶς ταῦτα, ὦ
[54]	δικαίου, ἵνα εἰς Ἅιδου ἐλθὼν	ἔχῃς	πάντα ταῦτα ἀπολογήσασθαι τοῖς ἐκεῖ
[49]	ἀφίστασαι καὶ οὐ κοινωνεῖς τῆς	ἀρχῆς;	(Ἐμοὶ μὲν γὰρ καὶ πάλαι
[54]	ἕνεκα βούλει ζῆν, ἵνα αὐτοὺς	ἐκθρέψῃς	καὶ παιδεύσῃς; Τί δέ; Εἰς
[50]	σοί, ἢ ἐμμενεῖν ταῖς δίκαις	αἷς	ἂν ἡ πόλις δικάζῃ; Εἰ
[49]	πρόσθεν ὁμολογίαι ἐν ταῖσδε ταῖς	ὀλίγαις	ἡμέραις ἐκκεχυμέναι εἰσίν, καὶ πάλαι,
[45]	οἷάπερ εἴωθεν γίγνεσθαι ἐν ταῖς	ὀρφανίαις	περὶ τοὺς ὀρφανούς. Ἢ γὰρ
[52]	καὶ σέ, ὦ Σώκρατες, ταῖς	αἰτίαις	ἐνέξεσθαι, εἴπερ ποιήσεις ἃ ἐπινοεῖς,
[50]	καὶ σοί, ἢ ἐμμενεῖν ταῖς	δίκαις	αἷς ἂν ἡ πόλις δικάζῃ;
[49]	ὁμολογίαι ἐν ταῖσδε ταῖς ὀλίγαις	ἡμέραις	ἐκκεχυμέναι εἰσίν, καὶ πάλαι, ὦ
[43]	ὦ Σώκρατες, τηλικοῦτοι ἐν τοιαύταις	συμφοραῖς	ἁλίσκονται, ἀλλ᾽ οὐδὲν αὐτοὺς ἐπιλύεται
[52]	φαμεν καὶ σέ, ὦ Σώκρατες,	ταῖς	αἰτίαις ἐνέξεσθαι, εἴπερ ποιήσεις ἃ
[46]	τῶν δοξῶν προσέχειν τὸν νοῦν,	ταῖς	δὲ οὔ; ἢ πρὶν μὲν
[50]	τε καὶ σοί, ἢ ἐμμενεῖν	ταῖς	δίκαις αἷς ἂν ἡ πόλις
[46]	ἐλέγετο ἑκάστοτε ἢ οὔ, (ὅτι	ταῖς	μὲν δεῖ τῶν δοξῶν προσέχειν
[49]	αἱ πρόσθεν ὁμολογίαι ἐν ταῖσδε	ταῖς	ὀλίγαις ἡμέραις ἐκκεχυμέναι εἰσίν, καὶ
[45]	τοιούτων οἷάπερ εἴωθεν γίγνεσθαι ἐν	ταῖς	ὀρφανίαις περὶ τοὺς ὀρφανούς. Ἢ
[51]	τριχῇ φαμεν ἀδικεῖν, ὅτι τε	γεννηταῖς	οὖσιν ἡμῖν οὐ πείθεται, καὶ
[51]	σοὶ καὶ τοῖς ἄλλοις πᾶσιν	πολίταις,	ὅμως προαγορεύομεν τῷ ἐξουσίαν πεποιηκέναι
[53]	τῶν νόμων, καὶ βεβαιώσεις τοῖς	δικασταῖς	τὴν δόξαν, ὥστε δοκεῖν ὀρθῶς
[43]	ἄλλοι, ὦ Σώκρατες, τηλικοῦτοι ἐν	τοιαύταις	συμφοραῖς ἁλίσκονται, ἀλλ᾽ οὐδὲν αὐτοὺς
[52]	ἢ ποιεῖν, τούτων οὐδέτερα ποιεῖ.	ταύταις	δή φαμεν καὶ σέ, ὦ
[54]	Θετταλίαν ἀποδημήσῃς, ἐπιμελήσονται, ἐὰν δὲ	εἰς	Ἅιδου ἀποδημήσῃς, οὐχὶ ἐπιμελήσονται; Εἴπερ
[54]	μηδὲν πρὸ τοῦ δικαίου, ἵνα	εἰς	Ἅιδου ἐλθὼν ἔχῃς πάντα ταῦτα
[51]	ἀπαγορεύει, ἐάντε τις βούληται ὑμῶν	εἰς	ἀποικίαν ἰέναι, εἰ μὴ ἀρέσκοιμεν
[43]	ἥξει τήμερον, καὶ ἀνάγκη δὴ	εἰς	αὔριον ἔσται, ὦ Σώκρατες, τὸν
[54]	ἐπιμελήσονται αὐτῶν. Πότερον ἐὰν μὲν	εἰς	Θετταλίαν ἀποδημήσῃς, ἐπιμελήσονται, ἐὰν δὲ
[54]	ἐκθρέψῃς καὶ παιδεύσῃς; Τί δέ;	Εἰς	Θετταλίαν αὐτοὺς ἀγαγὼν θρέψεις τε
[45]	ἀγαπήσουσί σε· ἐὰν δὲ βούλῃ	εἰς	Θετταλίαν ἰέναι, εἰσὶν ἐμοὶ ἐκεῖ
[53]	Θετταλίᾳ, ὥσπερ ἐπὶ δεῖπνον ἀποδεδημηκὼς	εἰς	Θετταλίαν; ~Λόγοι δὲ ἐκεῖνοι οἱ
[53]	τῶν τόπων ἀπαρεῖς, ἥξεις δὲ	εἰς	Θετταλίαν παρὰ τοὺς ξένους τοὺς
[52]	πόλεως ἐξῆλθες, ὅτι μὴ ἅπαξ	εἰς	Ἰσθμόν, οὔτε ἄλλοσε οὐδαμόσε, εἰ
[51]	ἐάντε τύπτεσθαι ἐάντε δεῖσθαι, ἐάντε	εἰς	πόλεμον ἄγῃ τρωθησόμενον ἢ ἀποθανούμενον,
[47]	τοῦτο, καὶ ποῖ τείνει, καὶ	εἰς	τί τῶν τοῦ ἀπειθοῦντος; (Κρίτων)
[45]	καὶ ἡ εἴσοδος τῆς δίκης	εἰς	τὸ δικαστήριον ὡς εἰσῆλθεν ἐξὸν
[47]	τοῦ ἀπειθοῦντος; (Κρίτων) Δῆλον ὅτι	εἰς	τὸ σῶμα· τοῦτο γὰρ διόλλυσι.
[53]	αὐτὸς δὲ πρῶτον μὲν ἐὰν	εἰς	τῶν ἐγγύτατά τινα πόλεων ἔλθῃς,
[45]	ξένοι οὗτοι ἐνθάδε ἕτοιμοι ἀναλίσκειν·	εἷς	δὲ καὶ κεκόμικεν ἐπ᾽ αὐτὸ
[48]	τῶν δικαίων καὶ ἀδίκων, ὁ	εἷς	καὶ αὐτὴ ἡ ἀλήθεια. Ὥστε
[47]	τοῦτο γὰρ διόλλυσι. (Σωκράτης) Καλῶς	λέγεις.	Οὐκοῦν καὶ τἆλλα, ὦ Κρίτων,
[46]	τὸν λόγον ἀναλάβοιμεν, ὃν σὺ	λέγεις	περὶ τῶν δοξῶν. Πότερον καλῶς
[48]	γὰρ ἄν, ὦ Σώκρατες. Ἀληθῆ	λέγεις.	(Σωκράτης) Ἀλλ᾽ ὦ θαυμάσιε, οὗτός
[49]	ἀδικεῖν οὐδὲν διαφέρει. (Κρίτων) Ἀληθῆ	λέγεις.	(Σωκράτης) Οὔτε ἄρα ἀνταδικεῖν δεῖ
[48]	μή, ἐῶμεν. Ἃς δὲ σὺ	λέγεις	τὰς σκέψεις περί τε ἀναλώσεως
[52]	οὕτω σφόδρα ἡμᾶς ᾑροῦ καὶ	ὡμολόγεις	καθ᾽ ἡμᾶς πολιτεύσεσθαι, τά τε
[43]	πάλαι θαυμάζω αἰσθανόμενος ὡς ἡδέως	καθεύδεις·	καὶ ἐπίτηδές σε οὐκ ἤγειρον
[45]	προδοῦναι, ἐξὸν σωθῆναι, καὶ τοιαῦτα	σπεύδεις	περὶ σαυτὸν γενέσθαι ἅπερ ἂν
[51]	ἀπιέναι ὅποι ἂν βούληται. Καὶ	οὐδεὶς	ἡμῶν τῶν νόμων ἐμποδών ἐστιν
[53]	ζῆν, νόμους τοὺς μεγίστους παραβάς,	οὐδεὶς	ὃς ἐρεῖ; ἴσως, ἂν μή
[52]	οὐχ ὑπὸ ἀνάγκης ὁμολογήσας οὐδὲ	ἀπατηθεὶς	οὐδὲ ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ ἀναγκασθεὶς
[52]	ἀπατηθεὶς οὐδὲ ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ	ἀναγκασθεὶς	βουλεύσασθαι, ἀλλ᾽ ἐν ἔτεσιν ἑβδομήκοντα,
[43]	ὑπ᾽ ἐμοῦ. (Σωκράτης) Ἄρτι δὲ	ἥκεις	ἢ πάλαι; (Κρίτων) Ἐπιεικῶς πάλαι.
[45]	ὦ Σώκρατες, οὐδὲ δίκαιόν μοι	δοκεῖς	ἐπιχειρεῖν πρᾶγμα, σαυτὸν προδοῦναι, ἐξὸν
[48]	ἀδικεῖν. (Κρίτων) Καλῶς μέν μοι	δοκεῖς	λέγειν, ὦ Σώκρατες, ὅρα δὲ
[45]	τοὺς ὑεῖς τοὺς σαυτοῦ ἔμοιγε	δοκεῖς	προδιδόναι, οὕς σοι (ἐξὸν καὶ
[45]	καὶ παιδεύοντα, σὺ δέ μοι	δοκεῖς	τὰ ῥᾳθυμότατα αἱρεῖσθαι. Χρὴ δέ,
[45]	ὁρᾷς τούτους τοὺς συκοφάντας ὡς	εὐτελεῖς,	καὶ οὐδὲν ἂν δέοι ἐπ᾽
[53]	οὖν φεύξῃ τάς τε εὐνομουμένας	πόλεις	καὶ τῶν ἀνδρῶν τοὺς κοσμιωτάτους;
[51]	σοι, ὥστε, ἐάν σε ἐπιχειρῶμεν	ἡμεῖς	ἀπολλύναι δίκαιον ἡγούμενοι εἶναι, καὶ
[45]	(τοιοῦτον φοβῇ, ἔασον αὐτὸ χαίρειν·	ἡμεῖς	γάρ που δίκαιοί ἐσμεν σώσαντές
[51]	ἐπιχειρεῖς δρᾶν ἃ νῦν ἐπιχειρεῖς.	Ἡμεῖς	γάρ σε γεννήσαντες, ἐκθρέψαντες, παιδεύσαντες,
[51]	νόμους, ᾧ ἂν μὴ ἀρέσκωμεν	ἡμεῖς,	ἐξεῖναι λαβόντα τὰ αὑτοῦ ἀπιέναι
[52]	τεκμήριά ἐστιν, ὅτι σοι καὶ	ἡμεῖς	ἠρέσκομεν καὶ ἡ πόλις· οὐ
[50]	Οὐ πρῶτον μέν σε ἐγεννήσαμεν	ἡμεῖς,	καὶ δι᾽ ἡμῶν ἔλαβε τὴν
[51]	ὡμολογηκέναι ἔργῳ ἡμῖν ἃ ἂν	ἡμεῖς	κελεύωμεν ποιήσειν ταῦτα, καὶ τὸν
[50]	τούτων δὴ ἄθρει. ~Ἀπιόντες ἐνθένδε	ἡμεῖς	μὴ (πείσαντες τὴν πόλιν πότερον
[52]	σοι ἀπιέναι, εἰ μὴ ἠρέσκομεν	ἡμεῖς	μηδὲ δίκαιαι ἐφαίνοντό σοι αἱ
[53]	ἤρεσκεν ἡ πόλις τε καὶ	ἡμεῖς	οἱ νόμοι δῆλον ὅτι· τίνι
[50]	καὶ ἡμῖν, καὶ ἅττ᾽ ἂν	ἡμεῖς	σε ἐπιχειρῶμεν ποιεῖν, καὶ σοὶ
[52]	ἄλλων νόμων ἔλαβεν εἰδέναι, ἀλλὰ	ἡμεῖς	(σοι ἱκανοὶ ἦμεν καὶ ἡ
[51]	ὑμῶν παραμείνῃ, ὁρῶν ὃν τρόπον	ἡμεῖς	τάς τε δίκας δικάζομεν καὶ
[51]	ἂν ἴσως οἱ νόμοι, Εἰ	ἡμεῖς	ταῦτα ἀληθῆ λέγομεν, ὅτι οὐ
[54]	ποιεῖν ἃ λέγει μᾶλλον ἢ	ἡμεῖς”	Ταῦτα, ὦ φίλε ἑταῖρε Κρίτων,
[51]	ἀποικίαν ἰέναι, εἰ μὴ ἀρέσκοιμεν	ἡμεῖς	τε καὶ ἡ πόλις, ἐάντε
[54]	φίλους καὶ πατρίδα καὶ ἡμᾶς,	ἡμεῖς	τέ σοι χαλεπανοῦμεν ζῶντι, καὶ
[52]	Ἀθηναίων ἁπάντων διαφερόντως ἐν αὐτῇ	ἐπεδήμεις	εἰ μή σοι διαφερόντως ἤρεσκεν,
[49]	λέγε καὶ δίδασκε. Εἰ δ᾽	ἐμμένεις	τοῖς πρόσθε, τὸ μετὰ τοῦτο
[53]	νόμων; Νῦν δὲ δὴ οὐκ	ἐμμενεῖς	τοῖς ὡμολογημένοις; ἐὰν ἡμῖν γε
[52]	πρὸς (ἡμᾶς αὐτοὺς καὶ ὁμολογίας	παραβαίνεις,	οὐχ ὑπὸ ἀνάγκης ὁμολογήσας οὐδὲ
[49]	καὶ σὺ εὖ μάλα πότερον	κοινωνεῖς	καὶ συνδοκεῖ σοι καὶ ἀρχώμεθα
[49]	κακῶς, ἢ ἀφίστασαι καὶ οὐ	κοινωνεῖς	τῆς ἀρχῆς; (Ἐμοὶ μὲν γὰρ
[53]	μὲν τούτων τῶν τόπων ἀπαρεῖς,	ἥξεις	δὲ εἰς Θετταλίαν παρὰ τοὺς
[53]	Μέγαράδε εὐνομοῦνται γὰρ ἀμφότεραι πολέμιος	ἥξεις,	ὦ Σώκρατες, τῇ τούτων πολιτείᾳ,
[52]	αἰτίαις ἐνέξεσθαι, εἴπερ ποιήσεις ἃ	ἐπινοεῖς,	καὶ οὐχ ἥκιστα Ἀθηναίων σέ,
[53]	ἐκ μὲν τούτων τῶν τόπων	ἀπαρεῖς,	ἥξεις δὲ εἰς Θετταλίαν παρὰ
[54]	ἐὰν λέγῃς παρὰ ταῦτα, μάτην	ἐρεῖς.	Ὅμως μέντοι εἴ τι οἴει
[43]	ὡς ῥᾳδίως αὐτὴν καὶ πρᾴως	φέρεις.	(Σωκράτης) Καὶ γὰρ ἄν, ὦ
[50]	ἢ τούτῳ (τῷ ἔργῳ ᾧ	ἐπιχειρεῖς	διανοῇ τούς τε νόμους ἡμᾶς
[51]	λέγομεν, ὅτι οὐ δίκαια ἡμᾶς	ἐπιχειρεῖς	δρᾶν ἃ νῦν ἐπιχειρεῖς. Ἡμεῖς
[50]	ἐγκαλῶν (ἡμῖν καὶ τῇ πόλει	ἐπιχειρεῖς	ἡμᾶς ἀπολλύναι; Οὐ πρῶτον μέν
[51]	ἡμᾶς ἐπιχειρεῖς δρᾶν ἃ νῦν	ἐπιχειρεῖς.	Ἡμεῖς γάρ σε γεννήσαντες, ἐκθρέψαντες,
[52]	ὅπερ νῦν ἀκούσης τῆς πόλεως	ἐπιχειρεῖς,	τότε ἑκούσης ποιῆσαι. Σὺ δὲ
[53]	ἄξιόν σοι ζῆν ἔσται; Ἢ	πλησιάσεις	τούτοις καὶ ἀναισχυντήσεις διαλεγόμενος τίνας
[46]	καὶ θανάτους ἐπιπέμπουσα καὶ χρημάτων	ἀφαιρέσεις.	Πῶς οὖν ἂν μετριώτατα σκοποίμεθα
[52]	Σώκρατες, ταῖς αἰτίαις ἐνέξεσθαι, εἴπερ	ποιήσεις	ἃ ἐπινοεῖς, καὶ οὐχ ἥκιστα
[51]	τὴν πατρίδα καθ᾽ ὅσον δύνασαι	ἐπιχειρήσεις	ἀνταπολλύναι, καὶ φήσεις ταῦτα ποιῶν
[53]	ἔσται; Ἢ πλησιάσεις τούτοις καὶ	ἀναισχυντήσεις	διαλεγόμενος τίνας λόγους, ὦ Σώκρατες;
[51]	ὅσον δύνασαι ἐπιχειρήσεις ἀνταπολλύναι, καὶ	φήσεις	ταῦτα ποιῶν δίκαια πράττειν, ὁ
[54]	αὐτοὺς ἀγαγὼν θρέψεις τε καὶ	παιδεύσεις,	ξένους ποιήσας, ἵνα καὶ τοῦτο
[53]	διαφθορέα ἡγούμενοι τῶν νόμων, καὶ	βεβαιώσεις	τοῖς δικασταῖς τὴν δόξαν, ὥστε
[52]	τῶν νόμων ἐντρέπῃ, ἐπιχειρῶν διαφθεῖραι,	πράττεις	(τε ἅπερ ἂν δοῦλος ὁ
[45]	πρὸς δὲ τούτοις καὶ τοὺς	ὑεῖς	τοὺς σαυτοῦ ἔμοιγε δοκεῖς προδιδόναι,
[44]	πρότερον ταύτης τῆς νυκτός· καὶ	κινδυνεύεις	ἐν καιρῷ τινι οὐκ ἐγεῖραί
[48]	ἀγαθέ, κοινῇ, καὶ εἴ πῃ	ἔχεις	ἀντιλέγειν (ἐμοῦ λέγοντος, ἀντίλεγε καί
[50]	ὦ Σώκρατες, τί ἐν νῷ	ἔχεις	ποιεῖν; Ἄλλο τι ἢ τούτῳ
[48]	Ἃς δὲ σὺ λέγεις τὰς	σκέψεις	περί τε ἀναλώσεως χρημάτων καὶ
[54]	δέ; Εἰς Θετταλίαν αὐτοὺς ἀγαγὼν	θρέψεις	τε καὶ παιδεύσεις, ξένους ποιήσας,
[43]	ἐστιν, ὦ Σώκρατες, διὰ τὸ	πολλάκις	δεῦρο φοιτᾶν, καί τι καὶ
[49]	οὔτε ἀγαθὸν οὔτε καλόν, ὡς	πολλάκις	ἡμῖν καὶ ἐν τῷ ἔμπροσθεν
[43]	ἵνα ὡς ἥδιστα διάγῃς. Καὶ	πολλάκις	μὲν δή σε καὶ πρότερον
[48]	μή, παῦσαι ἤδη, ὦ μακάριε,	πολλάκις	μοι λέγων τὸν αὐτὸν λόγον,
[53]	δῆλον ὅτι· τίνι γὰρ ἂν	πόλις	ἀρέσκοι ἄνευ νόμων; Νῦν δὲ
[50]	ταῖς δίκαις αἷς ἂν ἡ	πόλις	δικάζῃ; Εἰ οὖν αὐτῶν θαυμάζοιμεν
[51]	ἀρέσκοιμεν ἡμεῖς τε καὶ ἡ	πόλις,	ἐάντε μετοικεῖν ἄλλοσέ ποι ἐλθών,
[51]	ποιητέον ἃ ἂν κελεύῃ ἡ	(πόλις	καὶ ἡ πατρίς, ἢ πείθειν
[50]	ὅτι Ὴδίκει γὰρ ἡμᾶς ἡ	πόλις	καὶ οὐκ ὀρθῶς τὴν δίκην
[52]	καὶ ἡμεῖς ἠρέσκομεν καὶ ἡ	πόλις·	οὐ γὰρ ἄν ποτε τῶν
[52]	ἱκανοὶ ἦμεν καὶ ἡ ἡμετέρα	πόλις·	οὕτω σφόδρα ἡμᾶς ᾑροῦ καὶ
[53]	τῶν ἄλλων Ἀθηναίων ἤρεσκεν ἡ	πόλις	τε καὶ ἡμεῖς οἱ νόμοι
[46]	νῦν παρόντων ἡ τῶν πολλῶν	δύναμις	ὥσπερ παῖδας ἡμᾶς μορμολύττηται, δεσμοὺς
[52]	ἀλλ᾽ ἐν ἔτεσιν ἑβδομήκοντα, ἐν	οἷς	ἐξῆν σοι ἀπιέναι, εἰ μὴ
[49]	Οἷς οὖν οὕτω δέδοκται καὶ	οἷς	μή, τούτοις οὐκ ἔστι κοινὴ
[49]	ταῦτα καὶ δοκεῖ καὶ δόξει.	Οἷς	οὖν οὕτω δέδοκται καὶ οἷς
[50]	δεῖ, ἢ οὔ; Καὶ ἐμμένομεν	οἷς	ὡμολογήσαμεν δικαίοις οὖσιν ἢ οὔ;
[49]	δόξαν ὁμολογῇς· οἶδα γὰρ ὅτι	ὀλίγοις	τισὶ ταῦτα καὶ δοκεῖ καὶ
[51]	ἐν μείζονι μοίρᾳ καὶ παρὰ	θεοῖς	καὶ παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν
[43]	τύχῃ ἀγαθῇ, εἰ ταύτῃ τοῖς	θεοῖς	φίλον, ταύτῃ ἔστω· οὐ μέντοι
[50]	οὔ; Καὶ ἐμμένομεν οἷς ὡμολογήσαμεν	δικαίοις	οὖσιν ἢ οὔ; (Κρίτων) Οὐκ
[43]	ἀλλ᾽ ἐμοὶ καὶ τοῖς σοῖς	ἐπιτηδείοις	πᾶσιν καὶ χαλεπὴν καὶ βαρεῖαν,
[47]	μᾶλλον ἢ ᾗ σύμπασι τοῖς	ἄλλοις.	(Κρίτων) Ἔστι ταῦτα. (Σωκράτης) (Εἶεν.
[51]	(ἦμεν καλῶν σοὶ καὶ τοῖς	ἄλλοις	πᾶσιν πολίταις, ὅμως προαγορεύομεν τῷ
[44]	ποτε εὑρήσω, ἔτι δὲ καὶ	πολλοῖς	δόξω, οἳ ἐμὲ καὶ σὲ
[50]	Φράσον οὖν, τούτοις ἡμῶν, τοῖς	νόμοις	τοῖς περὶ τοὺς γάμους, μέμφῃ
[53]	δὲ δὴ οὐκ ἐμμενεῖς τοῖς	ὡμολογημένοις;	ἐὰν ἡμῖν γε πείθῃ, ὦ
[53]	ἡ δικαιοσύνη πλείστου ἄξιον τοῖς	ἀνθρώποις	καὶ τὰ νόμιμα καὶ οἱ
[51]	καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρ᾽	ἀνθρώποις	τοῖς νοῦν ἔχουσι, καὶ σέβεσθαι
[43]	φαίνεται, ἀλλ᾽ ἐμοὶ καὶ τοῖς	σοῖς	ἐπιτηδείοις πᾶσιν καὶ χαλεπὴν καὶ
[54]	ὦ Σώκρατες, πειθόμενος ἡμῖν τοῖς	σοῖς	τροφεῦσι μήτε παῖδας περὶ πλείονος
[47]	ἐπαΐοντι, μᾶλλον ἢ ᾗ σύμπασι	τοῖς	ἄλλοις. (Κρίτων) Ἔστι ταῦτα. (Σωκράτης)
[51]	τ᾽ (ἦμεν καλῶν σοὶ καὶ	τοῖς	ἄλλοις πᾶσιν πολίταις, ὅμως προαγορεύομεν
[53]	καὶ ἡ δικαιοσύνη πλείστου ἄξιον	τοῖς	ἀνθρώποις καὶ τὰ νόμιμα καὶ
[43]	ἐγώ, ὡς ἐμοὶ δοκῶ, ἐν	τοῖς	βαρύτατ᾽ ἂν ἐνέγκαιμι. (Σωκράτης) Τίνα
[53]	ἡγούμενοι τῶν νόμων, καὶ βεβαιώσεις	τοῖς	δικασταῖς τὴν δόξαν, ὥστε δοκεῖν
[54]	ἐλθὼν ἔχῃς πάντα ταῦτα ἀπολογήσασθαι	τοῖς	ἐκεῖ ἄρχουσιν· οὔτε γὰρ ἐνθάδε
[48]	πράξομεν καὶ χρήματα τελοῦντες τούτοις	(τοῖς	ἐμὲ ἐνθένδε ἐξάξουσιν καὶ χάριτας,
[43]	Κρίτων, τύχῃ ἀγαθῇ, εἰ ταύτῃ	τοῖς	θεοῖς φίλον, ταύτῃ ἔστω· οὐ
[52]	δικαίως καθάπτοιντο λέγοντες ὅτι ἐν	τοῖς	μάλιστα Ἀθηναίων ἐγὼ αὐτοῖς ὡμολογηκὼς
[52]	ἥκιστα Ἀθηναίων σέ, ἀλλ᾽ ἐν	τοῖς	μάλιστα” Εἰ οὖν ἐγὼ εἴποιμι·
[50]	σε; Φράσον οὖν, τούτοις ἡμῶν,	τοῖς	νόμοις τοῖς περὶ τοὺς γάμους,
[51]	παρὰ θεοῖς καὶ παρ᾽ ἀνθρώποις	τοῖς	νοῦν ἔχουσι, καὶ σέβεσθαι δεῖ
[50]	Οὐ μέμφομαι” φαίην ἄν. Ἀλλὰ	τοῖς	περὶ τὴν τοῦ γενομένου τροφήν
[50]	οὖν, τούτοις ἡμῶν, τοῖς νόμοις	τοῖς	περὶ τοὺς γάμους, μέμφῃ τι
[49]	καὶ δίδασκε. Εἰ δ᾽ ἐμμένεις	τοῖς	πρόσθε, τὸ μετὰ τοῦτο ἄκουε.
[43]	ἐμοὶ φαίνεται, ἀλλ᾽ ἐμοὶ καὶ	τοῖς	σοῖς ἐπιτηδείοις πᾶσιν καὶ χαλεπὴν
[54]	Ἄλλ᾽ ὦ Σώκρατες, πειθόμενος ἡμῖν	τοῖς	σοῖς τροφεῦσι μήτε παῖδας περὶ
[53]	Νῦν δὲ δὴ οὐκ ἐμμενεῖς	τοῖς	ὡμολογημένοις; ἐὰν ἡμῖν γε πείθῃ,
[44]	μέγιστα σχεδόν, ἐάν τις ἐν	αὐτοῖς	διαβεβλημένος ᾖ. (Σωκράτης) Εἰ γὰρ
[54]	καὶ παιδεύσονται μὴ συνόντος σοῦ	αὐτοῖς;	Οἱ γὰρ ἐπιτήδειοι οἱ σοὶ
[52]	ἐν τοῖς μάλιστα Ἀθηναίων ἐγὼ	αὐτοῖς	ὡμολογηκὼς τυγχάνω ταύτην τὴν ὁμολογίαν.
[50]	καὶ ἐφύτευσέν σε; Φράσον οὖν,	τούτοις	ἡμῶν, τοῖς νόμοις τοῖς περὶ
[53]	σοι ζῆν ἔσται; Ἢ πλησιάσεις	τούτοις	καὶ ἀναισχυντήσεις διαλεγόμενος τίνας λόγους,
[45]	σὲ διαφθεῖραι βουλόμενοι. πρὸς δὲ	τούτοις	καὶ τοὺς ὑεῖς τοὺς σαυτοῦ
[49]	οὕτω δέδοκται καὶ οἷς μή,	τούτοις	οὐκ ἔστι κοινὴ βουλή, ἀλλὰ
[44]	ἢ καὶ ἄλλο τι πρὸς	τούτοις	παθεῖν; ~Εἰ γάρ τι (τοιοῦτον
[48]	δίκαια πράξομεν καὶ χρήματα τελοῦντες	τούτοις	(τοῖς ἐμὲ ἐνθένδε ἐξάξουσιν καὶ
[50]	τε καὶ ἐξετράφης καὶ ἐπαιδεύθης,	ἔχοις	ἂν εἰπεῖν πρῶτον μὲν ὡς
[45]	σοι γενέσθω ὅτι οὐκ ἂν	ἔχοις	ἐξελθὼν ὅτι χρῷο σαυτῷ· πολλαχοῦ
[50]	σοι ὢν ἐτύγχανεν, ὥστε ἅπερ	πάσχοις	ταῦτα καὶ ἀντιποιεῖν, ~οὔτε κακῶς
[51]	κελεύῃ ἡ (πόλις καὶ ἡ	πατρίς,	ἢ πείθειν αὐτὴν ᾗ τὸ
[51]	ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν	πατρὶς	καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον (καὶ
[44]	οὐ μία συμφορά ἐστιν, ἀλλὰ	χωρὶς	μὲν τοῦ ἐστερῆσθαι τοιούτου ἐπιτηδείου
[44]	ἤθελον ἀναλίσκειν χρήματα, ἀμελῆσαι. καίτοι	τίς	ἂν αἰσχίων εἴη ταύτης δόξα
[51]	ἐμποδών ἐστιν οὐδ᾽ ἀπαγορεύει, ἐάντε	τις	βούληται ὑμῶν εἰς ἀποικίαν ἰέναι,
[44]	ἀλλὰ τὰ μέγιστα σχεδόν, ἐάν	τις	ἐν αὐτοῖς διαβεβλημένος ᾖ. (Σωκράτης)
[47]	ἢ τῇ τοῦ ἑνός, εἴ	τίς	ἐστιν ἐπαΐων, ὃν δεῖ καὶ
[50]	ἄλλα τοιαῦτα; Πολλὰ γὰρ ἄν	τις	ἔχοι, ἄλλως τε καὶ ῥήτωρ,
[44]	τί τὸ ἐνύπνιον; (Σωκράτης) Ἐδόκει	τίς	μοι γυνὴ προσελθοῦσα καλὴ καὶ
[48]	μὲν δή” φαίη γ᾽ ἄν	τις,	οἷοί τέ εἰσιν ἡμᾶς οἱ
[49]	δ᾽ ἐρωτῶ· πότερον ἃ ἄν	τις	ὁμολογήσῃ τῳ δίκαια ὄντα ποιητέον
[53]	δοκεῖν ὀρθῶς τὴν (δίκην δικάσαι·	ὅστις	γὰρ νόμων διαφθορεύς ἐστιν σφόδρα
[53]	παρὰ τοὺς ξένους τοὺς (Κρίτων)	ος;	Ἐκεῖ γὰρ δὴ πλείστη ἀταξία
[46]	ἄλλῳ πείθεσθαι ἢ τῷ λόγῳ	ὃς	ἄν μοι λογιζομένῳ βέλτιστος φαίνηται.
[47]	προσέχει, ἢ ἑνὸς μόνου ἐκείνου	ὃς	ἂν τυγχάνῃ ἰατρὸς ἢ παιδοτρίβης
[51]	(ἂν βούληται, ἔχοντα τὰ αὑτοῦ.	ὃς	δ᾽ ἂν ὑμῶν παραμείνῃ, ὁρῶν
[53]	νόμους τοὺς μεγίστους παραβάς, οὐδεὶς	ὃς	ἐρεῖ; ἴσως, ἂν μή τινα
[50]	ὑπὲρ τούτου τοῦ νόμου ἀπολλυμένου	ὃς	τὰς δίκας τὰς δικασθείσας προστάττει
[48]	ὦ θαυμάσιε, οὗτός τε ὁ	λόγος	ὃν διεληλύθαμεν ἔμοιγε δοκεῖ ἔτι
[48]	πολλῶν. Ἡμῖν δ᾽ ἐπειδὴ ὁ	λόγος	οὕτως αἱρεῖ, μὴ οὐδὲν ἄλλο
[45]	τῇ ἡμετέρᾳ πεπρᾶχθαι, καὶ ἡ	εἴσοδος	τῆς δίκης εἰς τὸ δικαστήριον
[54]	πράττωμεν ταύτῃ, ἐπειδὴ ταύτῃ ὁ	θεὸς	ὑφηγεῖται.
[45]	Χρὴ δέ, ἅπερ ἂν ἀνὴρ	ἀγαθὸς	καὶ ἀνδρεῖος ἕλοιτο, ταῦτα αἱρεῖσθαι,
[45]	τοῦτο ἀργύριον ἱκανόν, Σιμμίας ὁ	Θηβαῖος,	ἕτοιμος δὲ καὶ Κέβης καὶ
[45]	ἅπερ ἂν ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ	ἀνδρεῖος	ἕλοιτο, ταῦτα αἱρεῖσθαι, φάσκοντά γε
[53]	ἢ Μέγαράδε εὐνομοῦνται γὰρ ἀμφότεραι	πολέμιος	ἥξεις, ὦ Σώκρατες, τῇ τούτων
[44]	σὲ μὴ σαφῶς ἴσασιν, (ὡς	οἷός	τ᾽ ὤν σε σῴζειν εἰ
[46]	πρῶτον ἀλλὰ καὶ ἀεὶ τοιοῦτος	οἷος	τῶν ἐμῶν μηδενὶ ἄλλῳ πείθεσθαι
[48]	ὃν διεληλύθαμεν ἔμοιγε δοκεῖ ἔτι	ὅμοιος	εἶναι καὶ πρότερον· καὶ τόνδε
[53]	βίῳ λοιποῦ ὄντος ὡς τὸ	(εἰκός,	ἐτόλμησας οὕτω γλίσχρως ἐπιθυμεῖν ζῆν,
[45]	πράξουσιν· τεύξονται δέ, ὡς τὸ	εἰκός,	τοιούτων οἷάπερ εἴωθεν γίγνεσθαι ἐν
[54]	οὐχὶ ἐπιμελήσονται; Εἴπερ γέ τι	ὄφελος	αὐτῶν (ἐστιν τῶν σοι φασκόντων
[46]	εἴ τι καὶ μικρὸν ἡμῶν	ὄφελος	ἦν. Ταῦτα οὖν, ὦ Σώκρατες,
[46]	ἀποθνῄσκειν καλῶς ἐλέγετο, νῦν δὲ	κατάδηλος	ἄρα ἐγένετο ὅτι ἄλλως ἕνεκα
[50]	ἡμέτερος ἦσθα καὶ ἔκγονος καὶ	δοῦλος,	αὐτός τε καὶ οἱ σοὶ
[52]	διαφθεῖραι, πράττεις (τε ἅπερ ἂν	δοῦλος	ὁ φαυλότατος πράξειεν, ἀποδιδράσκειν ἐπιχειρῶν
[45]	ἀργύριον ἱκανόν, Σιμμίας ὁ Θηβαῖος,	ἕτοιμος	δὲ καὶ Κέβης καὶ ἄλλοι
[47]	φοβεῖσθαι αὐτὴν ἢ τῇ τοῦ	ἑνός,	εἴ τίς ἐστιν ἐπαΐων, ὃν
[47]	ἀσπάζεσθαι τοὺς ἐπαίνους τοὺς τοῦ	ἑνὸς	ἐκείνου ἀλλὰ μὴ τοὺς τῶν
[47]	δόξῃ τὸν νοῦν προσέχει, ἢ	ἑνὸς	μόνου ἐκείνου ὃς ἂν τυγχάνῃ
[47]	ἰατρὸς ἢ παιδοτρίβης ὤν; (Κρίτων)	Ἑνὸς	μόνου. (Σωκράτης) Οὐκοῦν φοβεῖσθαι χρὴ
[54]	πρὸς ἡμᾶς παραβὰς καὶ κακὰ	ἐργασάμενος	τούτους οὓς ἥκιστα ἔδει, σαυτόν
[53]	δεσμωτηρίου ἀπεδίδρασκες σκευήν τέ τινα	περιθέμενος,	ἢ διφθέραν λαβὼν ἢ ἄλλα
[54]	ἄμεινον ἔσται. ἀλλὰ νῦν μὲν	ἠδικημένος	ἄπει, (ἐὰν ἀπίῃς, οὐχ ὑφ᾽
[44]	σχεδόν, ἐάν τις ἐν αὐτοῖς	διαβεβλημένος	ᾖ. (Σωκράτης) Εἰ γὰρ ὤφελον,
[53]	Ἢ πλησιάσεις τούτοις καὶ ἀναισχυντήσεις	διαλεγόμενος	τίνας λόγους, ὦ Σώκρατες; Ἢ
[45]	ἔπειτα καὶ εἴ τι ἐμοῦ	κηδόμενος	οὐκ οἴει δεῖν ἀναλίσκειν τἀμά,
[47]	πῶς αὖ τὰ τοιαῦτα ἐλέγετο;	Γυμναζόμενος	(ἀνὴρ καὶ τοῦτο πράττων πότερον
[54]	γε χρή. Ἄλλ᾽ ὦ Σώκρατες,	πειθόμενος	ἡμῖν τοῖς σοῖς τροφεῦσι μήτε
[51]	ὁ τῇ ἀληθείᾳ τῆς ἀρετῆς	ἐπιμελόμενος;	Ἢ οὕτως εἶ σοφὸς ὥστε
[43]	ἀλλὰ καὶ σοῦ πάλαι θαυμάζω	αἰσθανόμενος	ὡς ἡδέως καθεύδεις· καὶ ἐπίτηδές
[52]	ἄλλοσε οὐδαμόσε, εἰ μή ποι	στρατευσόμενος,	οὔτε ἄλλην ἀποδημίαν ἐποιήσω πώποτε
[53]	Σώκρατες, πολλὰ καὶ ἀνάξια σαυτοῦ.	Ὑπερχόμενος	δὴ βιώσῃ πάντας ἀνθρώπους καὶ
[45]	Ὥστε, ὅπερ λέγω, μήτε ταῦτα	φοβούμενος	ἀποκάμῃς σαυτὸν σῶσαι, μήτε, ὃ
[48]	μὲν ταύτῃ οὐκ ὀρθῶς εἰσηγῇ,	εἰσηγούμενος	τῆς τῶν πολλῶν δόξης δεῖν
[53]	καὶ δουλεύων τί ποιῶν ἢ	εὐωχούμενος	ἐν Θετταλίᾳ, ὥσπερ ἐπὶ δεῖπνον
[44]	τῆς ἑτέρας. Τεκμαίρομαι δὲ ἔκ	τινος	ἐνυπνίου ὃ ἑώρακα ὀλίγον πρότερον
[46]	σου πολλοῦ ἀξία εἰ μετά	τινος	ὀρθότητος εἴη· εἰ δὲ μή,
[50]	ὡς οὐχὶ ἡμέτερος ἦσθα καὶ	ἔκγονος	καὶ δοῦλος, αὐτός τε καὶ
[44]	δόξα ἢ δοκεῖν χρήματα περὶ	πλείονος	ποιεῖσθαι ἢ φίλους; Οὐ γὰρ
[54]	σοῖς τροφεῦσι μήτε παῖδας περὶ	πλείονος	ποιοῦ μήτε τὸ ζῆν μήτε
[0]		~Πλάτωνος	Κρίτων ~(Σωκράτης) (Τί τηνικάδε ἀφῖξαι,
[47]	καὶ τοῦτο πράττων πότερον παντὸς	ἀνδρὸς	ἐπαίνῳ καὶ ψόγῳ καὶ δόξῃ
[54]	ἡμᾶς ἐπεχείρησας ἀπολέσαι τὸ σὸν	μέρος.	ἀλλὰ μή σε (πείσῃ (Κρίτων)
[50]	σύμπασαν τὴν πόλιν τὸ σὸν	μέρος;	Ἢ δοκεῖ σοι οἷόν τε
[45]	οἰχήσῃ καταλιπών, καὶ τὸ σὸν	μέρος	ὅτι ἂν τύχωσι τοῦτο πράξουσιν·
[50]	εἰπεῖν πρῶτον μὲν ὡς οὐχὶ	ἡμέτερος	ἦσθα καὶ ἔκγονος καὶ δοῦλος,
[46]	μετὰ σοῦ εἴ τί μοι	ἀλλοιότερος	φανεῖται, ἐπειδὴ ὧδε ἔχω, ἢ
[43]	οὖν. (Σωκράτης) Πηνίκα μάλιστα; (Κρίτων)	Ὅρθρος	βαθύς. (Σωκράτης) Θαυμάζω ὅπως ἠθέλησέ
[49]	(Κρίτων) ἄρα τηλικοίδε (γέροντες) ἄνδρες	πρὸς	ἀλλήλους σπουδῇ διαλεγόμενοι (ἐλάθομεν ἡμᾶς
[50]	προστάττει κυρίας εἶναι. (Ἢ ἐροῦμεν	πρὸς	αὐτοὺς ὅτι Ὴδίκει γὰρ ἡμᾶς
[51]	ἀντιτύπτειν οὔτε ἄλλα τοιαῦτα πολλά·	πρὸς	δὲ τὴν πατρίδα ἄρα καὶ
[45]	καὶ ἔσπευσαν σὲ διαφθεῖραι βουλόμενοι.	πρὸς	δὲ τούτοις καὶ τοὺς ὑεῖς
[50]	ἴσου ἦν τὸ δίκαιον καὶ	πρὸς	δεσπότην, εἴ σοι ὢν ἐτύγχανεν,
[52]	ἂν φαῖεν, ἢ συνθήκας τὰς	πρὸς	(ἡμᾶς αὐτοὺς καὶ ὁμολογίας παραβαίνεις,
[54]	ὁμολογίας τε καὶ συνθήκας τὰς	πρὸς	ἡμᾶς παραβὰς καὶ κακὰ ἐργασάμενος
[46]	ποιεῖσθαι, τὰς δὲ μή. Τοῦτο	πρὸς	θεῶν, ὦ (Κρίτων) οὐ δοκεῖ
[50]	ἀντιποιεῖν οἴει δίκαιον εἶναι; Ἢ	πρὸς	μὲν ἄρα σοι τὸν πατέρα
[50]	Οὐκ ἔχω, ὦ Σώκρατες, ἀποκρίνασθαι	πρὸς	ὃ ἐρωτᾷς· οὐ γὰρ ἐννοῶ.
[50]	διαφθείρωνται; Τί ἐροῦμεν, ὦ (Κρίτων)	πρὸς	ταῦτα καὶ ἄλλα τοιαῦτα; Πολλὰ
[51]	ἧττον τὴν πατρίδα; Τί φήσομεν	πρὸς	ταῦτα, ὦ Κρίτων; Ἀληθῆ λέγειν
[52]	ἢ οὐκ ἀληθῆ” Τί φῶμεν	πρὸς	ταῦτα, ὦ Κρίτων; Ἄλλο τι
[44]	χρήματα, ἢ καὶ ἄλλο τι	πρὸς	τούτοις παθεῖν; ~Εἰ γάρ τι
[47]	μόνου ἐκείνου ὃς ἂν τυγχάνῃ	ἰατρὸς	ἢ παιδοτρίβης ὤν; (Κρίτων) Ἑνὸς
[51]	σε ὅτι μητρός τε καὶ	πατρὸς	καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων
[51]	σοφὸς ὥστε λέληθέν σε ὅτι	μητρός	τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν
[47]	Ἢ φαυλότερον ἡγούμεθα εἶναι τοῦ	σώματος	ἐκεῖνο, ~ὅτι ποτ᾽ ἐστὶ τῶν
[47]	ἐστιν μετὰ μοχθηροῦ καὶ διεφθαρμένου	σώματος;	(Κρίτων) Οὐδαμῶς. (Σωκράτης) Ἀλλὰ μετ᾽
[52]	(τε ἅπερ ἂν δοῦλος ὁ	φαυλότατος	πράξειεν, ἀποδιδράσκειν ἐπιχειρῶν παρὰ τὰς
[46]	πολλοῦ ἀξία εἰ μετά τινος	ὀρθότητος	εἴη· εἰ δὲ μή, ὅσῳ
[47]	σὺ γάρ, ὅσα γε τἀνθρώπεια,	~ἐκτὸς	εἶ τοῦ μέλλειν ἀποθνῄσκειν (αὔριον,
[44]	ἑώρακα ὀλίγον πρότερον ταύτης τῆς	νυκτός·	καὶ κινδυνεύεις ἐν καιρῷ τινι
[46]	δὲ βουλή· τῆς γὰρ ἐπιούσης	νυκτὸς	πάντα ταῦτα δεῖ πεπρᾶχθαι, εἰ
[47]	(ἀνὴρ καὶ τοῦτο πράττων πότερον	παντὸς	ἀνδρὸς ἐπαίνῳ καὶ ψόγῳ καὶ
[49]	αὐτοὺς παίδων οὐδὲν διαφέροντες; Ἢ	παντὸς	μᾶλλον οὕτως ἔχει ὥσπερ τότε
[45]	φάσκοντά γε δὴ ἀρετῆς διὰ	παντὸς	τοῦ βίου ἐπιμελεῖσθαι· ὡς ἔγωγε
[53]	σμικροῦ χρόνου τῷ βίῳ λοιποῦ	ὄντος	ὡς τὸ (εἰκός, ἐτόλμησας οὕτω
[48]	εἴ πῃ ἔχεις ἀντιλέγειν (ἐμοῦ	λέγοντος,	ἀντίλεγε καί σοι πείσομαι· εἰ
[48]	σε ταῦτα πράττειν, ἀλλὰ μὴ	ἄκοντος.	~ὅρα δὲ δὴ τῆς σκέψεως
[54]	βέλτιον θρέψονται καὶ παιδεύσονται μὴ	συνόντος	σοῦ αὐτοῖς; Οἱ γὰρ ἐπιτήδειοι
[49]	ἐντεῦθεν βουλευόμενοι, ὡς οὐδέποτε ὀρθῶς	ἔχοντος	οὔτε τοῦ ἀδικεῖν οὔτε τοῦ
[47]	καὶ εἰς τί τῶν τοῦ	ἀπειθοῦντος;	(Κρίτων) Δῆλον ὅτι εἰς τὸ
[54]	οὔ, αὐτοῦ δὲ τρεφόμενοι σοῦ	ζῶντος	βέλτιον θρέψονται καὶ παιδεύσονται μὴ
[53]	πείθῃ, ὦ Σώκρατες· καὶ οὐ	καταγέλαστός	γε ἔσῃ ἐκ τῆς πόλεως
[46]	λόγῳ ὃς ἄν μοι λογιζομένῳ	βέλτιστος	φαίνηται. Τοὺς δὴ λόγους οὓς
[53]	οὐσίαν ἀπολέσαι, σχεδόν τι δῆλον·	αὐτὸς	δὲ πρῶτον μὲν ἐὰν εἰς
[43]	Δία, ὦ Σώκρατες, οὐδ᾽ ἂν	αὐτὸς	ἤθελον ἐν τοσαύτῃ τε ἀγρυπνίᾳ
[46]	ἐπειδὴ ὧδε ἔχω, ἢ ὁ	αὐτός,	καὶ ἐάσομεν χαίρειν ἢ πεισόμεθα
[45]	εἰσῆλθεν ἐξὸν μὴ εἰσελθεῖν, καὶ	αὐτὸς	ὁ ἀγὼν τῆς δίκης ὡς
[44]	πείσονται οἱ πολλοὶ ὡς σὺ	αὐτὸς	οὐκ ἠθέλησας ἀπιέναι ἐνθένδε ἡμῶν
[50]	ἦσθα καὶ ἔκγονος καὶ δοῦλος,	αὐτός	τε καὶ οἱ σοὶ πρόγονοι;
[48]	λέγεις. (Σωκράτης) Ἀλλ᾽ ὦ θαυμάσιε,	οὗτός	τε ὁ λόγος ὃν διεληλύθαμεν
[46]	νῦν πρῶτον ἀλλὰ καὶ ἀεὶ	τοιοῦτος	οἷος τῶν ἐμῶν μηδενὶ ἄλλῳ
[51]	ἀρετῆς ἐπιμελόμενος; Ἢ οὕτως εἶ	σοφὸς	ὥστε λέληθέν σε ὅτι μητρός
[53]	νέων γε καὶ ἀνοήτων ἀνθρώπων	διαφθορεὺς	εἶναι. Πότερον οὖν φεύξῃ τάς
[53]	(δίκην δικάσαι· ὅστις γὰρ νόμων	διαφθορεύς	ἐστιν σφόδρα που δόξειεν ἂν
[43]	(Σωκράτης) Πηνίκα μάλιστα; (Κρίτων) Ὅρθρος	βαθύς.	(Σωκράτης) Θαυμάζω ὅπως ἠθέλησέ σοι
[43]	πάλαι. (Σωκράτης) (Εἶτα πῶς οὐκ	εὐθὺς	ἐπήγειράς με, ἀλλὰ σιγῇ παρακάθησαι;
[45]	τοὺς σαυτοῦ ἔμοιγε δοκεῖς προδιδόναι,	οὕς	σοι (ἐξὸν καὶ ἐκθρέψαι καὶ
[46]	βέλτιστος φαίνηται. Τοὺς δὴ λόγους	οὓς	ἐν τῷ ἔμπροσθεν ἔλεγον οὐ
[50]	κακῶς τινας ποιοῦμεν, καὶ ταῦτα	οὓς	ἥκιστα δεῖ, ἢ οὔ; Καὶ
[54]	παραβὰς καὶ κακὰ ἐργασάμενος τούτους	οὓς	ἥκιστα ἔδει, σαυτόν τε καὶ
[52]	νῦν δὲ οὔτ᾽ ἐκείνους τοὺς	λόγους	αἰσχύνῃ, οὔτε ἡμῶν τῶν νόμων
[47]	τιμήσας δὲ τοὺς τῶν πολλῶν	(λόγους)	καὶ μηδὲν ἐπαϊόντων, ἆρα οὐδὲν
[46]	λογιζομένῳ βέλτιστος φαίνηται. Τοὺς δὴ	λόγους	οὓς ἐν τῷ ἔμπροσθεν ἔλεγον
[53]	τούτοις καὶ ἀναισχυντήσεις διαλεγόμενος τίνας	λόγους,	ὦ Σώκρατες; Ἢ οὕσπερ ἐνθάδε,
[47]	(Σωκράτης) Οὐκοῦν φοβεῖσθαι χρὴ τοὺς	ψόγους	καὶ ἀσπάζεσθαι τοὺς ἐπαίνους τοὺς
[47]	μὲν βέλτιον γιγνόμενον, ὑπὸ τοῦ	νοσώδους	δὲ διαφθειρόμενον διολέσωμεν πειθόμενοι μὴ
[53]	ἀγαθὸν ἐργάσῃ σαυτὸν ἢ τοὺς	ἐπιτηδείους	τοὺς (σαυτοῦ. Ὅτι μὲν γὰρ
[49]	ἄρα τηλικοίδε (γέροντες) ἄνδρες πρὸς	ἀλλήλους	σπουδῇ διαλεγόμενοι (ἐλάθομεν ἡμᾶς αὐτοὺς
[54]	ἥκιστα ἔδει, σαυτόν τε καὶ	φίλους	καὶ πατρίδα καὶ ἡμᾶς, ἡμεῖς
[44]	χρήματα περὶ πλείονος ποιεῖσθαι ἢ	φίλους;	Οὐ γὰρ πείσονται οἱ πολλοὶ
[47]	φοβεῖσθαι μᾶλλον ἢ σύμπαντας τοὺς	ἄλλους;	εἰ μὴ ἀκολουθήσομεν, διαφθεροῦμεν ἐκεῖνο
[50]	τοῖς νόμοις τοῖς περὶ τοὺς	γάμους,	μέμφῃ τι ὡς οὐ καλῶς
[51]	τὴν πατρίδα ἄρα καὶ τοὺς	νόμους	ἐξέσται σοι, ὥστε, ἐάν σε
[51]	ὦ Κρίτων; Ἀληθῆ λέγειν τοὺς	νόμους	ἢ οὔ; (Κρίτων) Ἔμοιγε δοκεῖ.
[50]	ᾧ ἐπιχειρεῖς διανοῇ τούς τε	νόμους	ἡμᾶς ἀπολέσαι καὶ σύμπασαν τὴν
[51]	καὶ σὺ δὲ ἡμᾶς τοὺς	νόμους	καὶ τὴν πατρίδα καθ᾽ ὅσον
[53]	ἐτόλμησας οὕτω γλίσχρως ἐπιθυμεῖν ζῆν,	νόμους	τοὺς μεγίστους παραβάς, οὐδεὶς ὃς
[51]	πόλει πράγματα καὶ ἡμᾶς τοὺς	νόμους,	ᾧ ἂν μὴ ἀρέσκωμεν ἡμεῖς,
[46]	δύναμις ὥσπερ παῖδας ἡμᾶς μορμολύττηται,	δεσμοὺς	καὶ θανάτους ἐπιπέμπουσα καὶ χρημάτων
[45]	ἐν ταῖς ὀρφανίαις περὶ τοὺς	ὀρφανούς.	Ἢ γὰρ οὐ χρὴ ποιεῖσθαι
[54]	ἀγαγὼν θρέψεις τε καὶ παιδεύσεις,	ξένους	ποιήσας, ἵνα καὶ τοῦτο ἀπολαύσωσιν;
[53]	δὲ εἰς Θετταλίαν παρὰ τοὺς	ξένους	τοὺς (Κρίτων) ος; Ἐκεῖ γὰρ
[47]	αὐτοῦ τὴν δόξαν καὶ τοὺς	ἐπαίνους,	τιμήσας δὲ τοὺς τῶν πολλῶν
[47]	τοὺς ψόγους καὶ ἀσπάζεσθαι τοὺς	ἐπαίνους	τοὺς τοῦ ἑνὸς ἐκείνου ἀλλὰ
[52]	φυγῆς θάνατον· νῦν δὲ οὔτ᾽	ἐκείνους	τοὺς λόγους αἰσχύνῃ, οὔτε ἡμῶν
[53]	σαυτοῦ. Ὑπερχόμενος δὴ βιώσῃ πάντας	ἀνθρώπους	καὶ δουλεύων τί ποιῶν ἢ
[49]	Τὸ γάρ που κακῶς ποιεῖν	ἀνθρώπους	τοῦ ἀδικεῖν οὐδὲν διαφέρει. (Κρίτων)
[47]	καὶ φοβεῖσθαι μᾶλλον ἢ σύμπαντας	τοὺς	ἄλλους; εἰ μὴ ἀκολουθήσομεν, διαφθεροῦμεν
[46]	τι ὅμοιοι φαίνονταί μοι, (καὶ	τοὺς	αὐτοὺς πρεσβεύω καὶ τιμῶ οὕσπερ
[50]	ἡμῶν, τοῖς νόμοις τοῖς περὶ	τοὺς	γάμους, μέμφῃ τι ὡς οὐ
[46]	ἄν μοι λογιζομένῳ βέλτιστος φαίνηται.	Τοὺς	δὴ λόγους οὓς ἐν τῷ
[47]	ἀτιμάσας αὐτοῦ τὴν δόξαν καὶ	τοὺς	ἐπαίνους, τιμήσας δὲ τοὺς τῶν
[47]	χρὴ τοὺς ψόγους καὶ ἀσπάζεσθαι	τοὺς	ἐπαίνους τοὺς τοῦ ἑνὸς ἐκείνου
[53]	τί ἀγαθὸν ἐργάσῃ σαυτὸν ἢ	τοὺς	ἐπιτηδείους τοὺς (σαυτοῦ. Ὅτι μὲν
[53]	εὐνομουμένας πόλεις καὶ τῶν ἀνδρῶν	τοὺς	κοσμιωτάτους; Καὶ τοῦτο ποιοῦντι ἆρα
[53]	εἰς Θετταλίαν παρὰ τοὺς ξένους	τοὺς	(Κρίτων) ος; Ἐκεῖ γὰρ δὴ
[52]	θάνατον· νῦν δὲ οὔτ᾽ ἐκείνους	τοὺς	λόγους αἰσχύνῃ, οὔτε ἡμῶν τῶν
[53]	οὕτω γλίσχρως ἐπιθυμεῖν ζῆν, νόμους	τοὺς	μεγίστους παραβάς, οὐδεὶς ὃς ἐρεῖ;
[51]	δὲ τὴν πατρίδα ἄρα καὶ	τοὺς	νόμους ἐξέσται σοι, ὥστε, ἐάν
[51]	ταῦτα, ὦ Κρίτων; Ἀληθῆ λέγειν	τοὺς	νόμους ἢ οὔ; (Κρίτων) Ἔμοιγε
[51]	εἶναι, καὶ σὺ δὲ ἡμᾶς	τοὺς	νόμους καὶ τὴν πατρίδα καθ᾽
[51]	τῇ πόλει πράγματα καὶ ἡμᾶς	τοὺς	νόμους, ᾧ ἂν μὴ ἀρέσκωμεν
[53]	ἥξεις δὲ εἰς Θετταλίαν παρὰ	τοὺς	ξένους τοὺς (Κρίτων) ος; Ἐκεῖ
[45]	γίγνεσθαι ἐν ταῖς ὀρφανίαις περὶ	τοὺς	ὀρφανούς. Ἢ γὰρ οὐ χρὴ
[45]	δὲ τούτοις καὶ τοὺς ὑεῖς	τοὺς	σαυτοῦ ἔμοιγε δοκεῖς προδιδόναι, οὕς
[53]	ἐργάσῃ σαυτὸν ἢ τοὺς ἐπιτηδείους	τοὺς	(σαυτοῦ. Ὅτι μὲν γὰρ κινδυνεύσουσί
[45]	ἐνθένδε. Ἔπειτα οὐχ ὁρᾷς τούτους	τοὺς	συκοφάντας ὡς εὐτελεῖς, καὶ οὐδὲν
[50]	(τῷ ἔργῳ ᾧ ἐπιχειρεῖς διανοῇ	τούς	τε νόμους ἡμᾶς ἀπολέσαι καὶ
[47]	ψόγους καὶ ἀσπάζεσθαι τοὺς ἐπαίνους	τοὺς	τοῦ ἑνὸς ἐκείνου ἀλλὰ μὴ
[47]	τοῦ ἑνὸς ἐκείνου ἀλλὰ μὴ	τοὺς	τῶν πολλῶν. (Κρίτων) Δῆλα δή.
[47]	καὶ τοὺς ἐπαίνους, τιμήσας δὲ	τοὺς	τῶν πολλῶν (λόγους) καὶ μηδὲν
[45]	βουλόμενοι. πρὸς δὲ τούτοις καὶ	τοὺς	ὑεῖς τοὺς σαυτοῦ ἔμοιγε δοκεῖς
[47]	μόνου. (Σωκράτης) Οὐκοῦν φοβεῖσθαι χρὴ	τοὺς	ψόγους καὶ ἀσπάζεσθαι τοὺς ἐπαίνους
[46]	παῖδας ἡμᾶς μορμολύττηται, δεσμοὺς καὶ	θανάτους	ἐπιπέμπουσα καὶ χρημάτων ἀφαιρέσεις. Πῶς
[53]	ἄσχημον (ἂν) (φανεῖσθαι τὸ τοῦ	Σωκράτους	πρᾶγμα; Οἴεσθαί γε χρή. Ἀλλ᾽
[53]	πόλεις καὶ τῶν ἀνδρῶν τοὺς	κοσμιωτάτους;	Καὶ τοῦτο ποιοῦντι ἆρα ἄξιόν
[53]	γλίσχρως ἐπιθυμεῖν ζῆν, νόμους τοὺς	μεγίστους	παραβάς, οὐδεὶς ὃς ἐρεῖ; ἴσως,
[54]	παιδεύσῃς; Τί δέ; Εἰς Θετταλίαν	αὐτοὺς	ἀγαγὼν θρέψεις τε καὶ παιδεύσεις,
[54]	παίδων ἕνεκα βούλει ζῆν, ἵνα	αὐτοὺς	ἐκθρέψῃς καὶ παιδεύσῃς; Τί δέ;
[43]	τοιαύταις συμφοραῖς ἁλίσκονται, ἀλλ᾽ οὐδὲν	αὐτοὺς	ἐπιλύεται ἡ ἡλικία τὸ μὴ
[52]	ἢ συνθήκας τὰς πρὸς (ἡμᾶς	αὐτοὺς	καὶ ὁμολογίας παραβαίνεις, οὐχ ὑπὸ
[50]	κυρίας εἶναι. (Ἢ ἐροῦμεν πρὸς	αὐτοὺς	ὅτι Ὴδίκει γὰρ ἡμᾶς ἡ
[49]	ἀλλήλους σπουδῇ διαλεγόμενοι (ἐλάθομεν ἡμᾶς	αὐτοὺς	παίδων οὐδὲν διαφέροντες; Ἢ παντὸς
[45]	καὶ οὐδὲν ἂν δέοι ἐπ᾽	αὐτοὺς	πολλοῦ ἀργυρίου; (Σοὶ δὲ ὑπάρχει
[46]	ὅμοιοι φαίνονταί μοι, (καὶ τοὺς	αὐτοὺς	πρεσβεύω καὶ τιμῶ οὕσπερ καὶ
[49]	ἔστι κοινὴ βουλή, ἀλλὰ ἀνάγκη	τούτους	ἀλλήλων καταφρονεῖν ὁρῶντας ἀλλήλων τὰ
[54]	ἡμᾶς παραβὰς καὶ κακὰ ἐργασάμενος	τούτους	οὓς ἥκιστα ἔδει, σαυτόν τε
[45]	ἐξαγαγεῖν ἐνθένδε. Ἔπειτα οὐχ ὁρᾷς	τούτους	τοὺς συκοφάντας ὡς εὐτελεῖς, καὶ
[46]	ἦν δὲ παιδιὰ καὶ φλυαρία	ὡς	ἀληθῶς; Ἐπιθυμῶ δ᾽ ἔγωγ᾽ ἐπισκέψασθαι,
[48]	δόξης καὶ παίδων τροφῆς, μὴ	ὡς	ἀληθῶς ταῦτα, ὦ Κρίτων, σκέμματα
[52]	καὶ παῖδας ἐν αὐτῇ ἐποιήσω,	ὡς	ἀρεσκούσης σοι τῆς πόλεως. Ἔτι
[53]	ἴσως ἂν ἡδέως σου ἀκούοιεν	ὡς	γελοίως ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου ἀπεδίδρασκες
[45]	αὐτὸς ὁ ἀγὼν τῆς δίκης	ὡς	ἐγένετο, καὶ τὸ τελευταῖον δὴ
[45]	ὑπάρχει μὲν τὰ ἐμὰ χρήματα,	ὡς	ἐγὼ οἶμαι, ἱκανά· ἔπειτα καὶ
[46]	εἴτε ταῦτα πρακτέον εἴτε μή·	ὡς	ἐγὼ οὐ νῦν πρῶτον ἀλλὰ
[48]	ἐνθένδε ἀκόντων Ἀθηναίων ἐμὲ ἀπιέναι·	ὡς	ἐγὼ περὶ πολλοῦ ποιοῦμαι πείσας
[45]	διὰ παντὸς τοῦ βίου ἐπιμελεῖσθαι·	ὡς	ἔγωγε καὶ (ὑπὲρ σοῦ καὶ
[46]	πεισόμεθα αὐτῷ. Ἐλέγετο δέ πως,	ὡς	ἐγᾦμαι, ἑκάστοτε ὧδε ὑπὸ τῶν
[45]	τῆς δίκης εἰς τὸ δικαστήριον	ὡς	εἰσῆλθεν ἐξὸν μὴ εἰσελθεῖν, καὶ
[43]	χαλεπὴν καὶ βαρεῖαν, ἣν ἐγώ,	ὡς	ἐμοὶ δοκῶ, ἐν τοῖς βαρύτατ᾽
[44]	νῦν ἐμοὶ πιθοῦ καὶ σώθητι·	ὡς	ἐμοί, ἐὰν σὺ ἀποθάνῃς, οὐ
[43]	Σώκρατες, φέρων χαλεπήν, οὐ σοί,	ὡς	ἐμοὶ φαίνεται, ἀλλ᾽ ἐμοὶ καὶ
[44]	ὦ Κρίτων. (Κρίτων) Λίαν γε,	ὡς	ἔοικεν. ἀλλ᾽ ὦ δαιμόνιε Σώκρατες,
[45]	οὐχ ὁρᾷς τούτους τοὺς συκοφάντας	ὡς	εὐτελεῖς, καὶ οὐδὲν ἂν δέοι
[52]	δέοι τεθνάναι σε, ἀλλὰ ᾑροῦ,	ὡς	ἔφησθα, πρὸ τῆς φυγῆς θάνατον·
[53]	ὦ Σώκρατες; Ἢ οὕσπερ ἐνθάδε,	ὡς	ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ δικαιοσύνη
[43]	καὶ σοῦ πάλαι θαυμάζω αἰσθανόμενος	ὡς	ἡδέως καθεύδεις· καὶ ἐπίτηδές σε
[43]	ἐπίτηδές σε οὐκ ἤγειρον ἵνα	ὡς	ἥδιστα διάγῃς. Καὶ πολλάκις μὲν
[49]	(Σωκράτης) Οὐδὲ ἀδικούμενον ἄρα ἀνταδικεῖν,	ὡς	οἱ πολλοὶ οἴονται, ἐπειδή γε
[49]	Τί δέ; Ἀντικακουργεῖν κακῶς πάσχοντα,	ὡς	οἱ πολλοί φασιν, δίκαιον ἢ
[44]	καὶ σὲ μὴ σαφῶς ἴσασιν,	(ὡς	οἷός τ᾽ ὤν σε σῴζειν
[50]	περὶ τοὺς γάμους, μέμφῃ τι	ὡς	οὐ καλῶς ἔχουσιν; Οὐ μέμφομαι”
[49]	σοι καὶ ἀρχώμεθα ἐντεῦθεν βουλευόμενοι,	ὡς	οὐδέποτε ὀρθῶς ἔχοντος οὔτε τοῦ
[52]	Σὺ δὲ τότε μὲν ἐκαλλωπίζου	ὡς	οὐκ ἀγανακτῶν εἰ δέοι τεθνάναι
[50]	ἔχοις ἂν εἰπεῖν πρῶτον μὲν	ὡς	οὐχὶ ἡμέτερος ἦσθα καὶ ἔκγονος
[49]	ἀδικεῖν οὔτε ἀγαθὸν οὔτε καλόν,	ὡς	πολλάκις ἡμῖν καὶ ἐν τῷ
[43]	ἐν τῇ νῦν παρεστώσῃ συμφορᾷ,	ὡς	ῥᾳδίως αὐτὴν καὶ πρᾴως φέρεις.
[44]	οἱ συκοφάνται ἡμῖν πράγματα παρέχωσιν	ὡς	σὲ ἐνθένδε ἐκκλέψασιν, καὶ ἀναγκασθῶμεν
[44]	Οὐ γὰρ πείσονται οἱ πολλοὶ	ὡς	σὺ αὐτὸς οὐκ ἠθέλησας ἀπιέναι
[53]	χρόνου τῷ βίῳ λοιποῦ ὄντος	ὡς	τὸ (εἰκός, ἐτόλμησας οὕτω γλίσχρως
[45]	τύχωσι τοῦτο πράξουσιν· τεύξονται δέ,	ὡς	τὸ εἰκός, τοιούτων οἷάπερ εἴωθεν
[48]	μοι λέγων τὸν αὐτὸν λόγον,	ὡς	χρὴ ἐνθένδε ἀκόντων Ἀθηναίων ἐμὲ
[44]	Σώκρατες. (Σωκράτης) Ἐναργὲς μὲν οὖν,	ὥς	γέ μοι δοκεῖ, ὦ Κρίτων.
[43]	συμφορᾷ, ὡς ῥᾳδίως αὐτὴν καὶ	πρᾴως	φέρεις. (Σωκράτης) Καὶ γὰρ ἄν,
[43]	σοῦ πάλαι θαυμάζω αἰσθανόμενος ὡς	ἡδέως	καθεύδεις· καὶ ἐπίτηδές σε οὐκ
[53]	καὶ ἀκολασία, καὶ ἴσως ἂν	ἡδέως	σου ἀκούοιεν ὡς γελοίως ἐκ
[53]	καταγέλαστός γε ἔσῃ ἐκ τῆς	πόλεως	ἐξελθών. Σκόπει γὰρ δή, ταῦτα
[52]	ἐπὶ θεωρίαν πώποτ᾽ ἐκ τῆς	πόλεως	ἐξῆλθες, ὅτι μὴ ἅπαξ εἰς
[50]	νόμοι καὶ τὸ κοινὸν τῆς	πόλεως	ἐπιστάντες ἔροιντο· Εἰπέ μοι, ὦ
[52]	καὶ ὅπερ νῦν ἀκούσης τῆς	πόλεως	ἐπιχειρεῖς, τότε ἑκούσης ποιῆσαι. Σὺ
[52]	ἐποιήσω, ὡς ἀρεσκούσης σοι τῆς	πόλεως.	Ἔτι τοίνυν ἐν αὐτῇ τῇ
[53]	αὐτοὶ φεύγειν καὶ στερηθῆναι τῆς	πόλεως	ἢ τὴν οὐσίαν ἀπολέσαι, σχεδόν
[52]	ἄνθρωποι, οὐδ᾽ ἐπιθυμία σε ἄλλης	πόλεως	οὐδὲ ἄλλων νόμων ἔλαβεν εἰδέναι,
[45]	δὴ τουτί, ὥσπερ κατάγελως τῆς	πράξεως,	κακίᾳ τινὶ καὶ ἀνανδρίᾳ τῇ
[48]	λέγεις τὰς σκέψεις περί τε	ἀναλώσεως	χρημάτων καὶ δόξης καὶ παίδων
[49]	ἄκοντος. ~ὅρα δὲ δὴ τῆς	σκέψεως	τὴν ἀρχὴν ἐάν σοι (ἱκανῶς
[46]	δὲ παιδιὰ καὶ φλυαρία ὡς	ἀληθῶς;	Ἐπιθυμῶ δ᾽ ἔγωγ᾽ ἐπισκέψασθαι, ὦ
[48]	καὶ παίδων τροφῆς, μὴ ὡς	ἀληθῶς	ταῦτα, ὦ Κρίτων, σκέμματα ᾖ
[48]	Ὥστε πρῶτον μὲν ταύτῃ οὐκ	ὀρθῶς	εἰσηγῇ, εἰσηγούμενος τῆς τῶν πολλῶν
[49]	ἀρχώμεθα ἐντεῦθεν βουλευόμενοι, ὡς οὐδέποτε	ὀρθῶς	ἔχοντος οὔτε τοῦ ἀδικεῖν οὔτε
[53]	δικασταῖς τὴν δόξαν, ὥστε δοκεῖν	ὀρθῶς	τὴν (δίκην δικάσαι· ὅστις γὰρ
[50]	ἡμᾶς ἡ πόλις καὶ οὐκ	ὀρθῶς	τὴν δίκην ἔκρινεν; Ταῦτα ἢ
[52]	τί δή; Ἴσως ἄν μου	δικαίως	καθάπτοιντο λέγοντες ὅτι ἐν τοῖς
[48]	δὲ εὖ καὶ καλῶς καὶ	δικαίως	ὅτι ταὐτόν ἐστιν, μένει ἢ
[48]	ὦ Κρίτων, σκέμματα ᾖ τῶν	ῥᾳδίως	ἀποκτεινύντων καὶ ἀναβιωσκομένων γ᾽ ἄν,
[43]	τῇ νῦν παρεστώσῃ συμφορᾷ, ὡς	ῥᾳδίως	αὐτὴν καὶ πρᾴως φέρεις. (Σωκράτης)
[53]	ἂν ἡδέως σου ἀκούοιεν ὡς	γελοίως	ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου ἀπεδίδρασκες σκευήν
[52]	ποιοῦμεν, ~(προτιθέντων ἡμῶν καὶ οὐκ	ἀγρίως	ἐπιταττόντων ποιεῖν ἃ ἂν κελεύωμεν,
[51]	πάσχοις ταῦτα καὶ ἀντιποιεῖν, ~οὔτε	κακῶς	ἀκούοντα (ἀντιλέγειν οὔτε τυπτόμενον ἀντιτύπτειν
[49]	οὔτε κακῶς πάσχοντα ἀμύνεσθαι ἀντιδρῶντα	κακῶς,	ἢ ἀφίστασαι καὶ οὐ κοινωνεῖς
[49]	ἀδικεῖν οὔτε τοῦ ἀνταδικεῖν οὔτε	κακῶς	πάσχοντα ἀμύνεσθαι ἀντιδρῶντα κακῶς, ἢ
[49]	Σώκρατες. (Σωκράτης) Τί δέ; Ἀντικακουργεῖν	κακῶς	πάσχοντα, ὡς οἱ πολλοί φασιν,
[49]	Οὐδαμῶς. (Σωκράτης) Τὸ γάρ που	κακῶς	ποιεῖν ἀνθρώπους τοῦ ἀδικεῖν οὐδὲν
[49]	Οὔτε ἄρα ἀνταδικεῖν δεῖ οὔτε	κακῶς	ποιεῖν οὐδένα ἀνθρώπων, οὐδ᾽ ἂν
[50]	μὴ (πείσαντες τὴν πόλιν πότερον	κακῶς	τινας ποιοῦμεν, καὶ ταῦτα οὓς
[52]	τοῖς μάλιστα Ἀθηναίων ἐγὼ αὐτοῖς	ὡμολογηκὼς	τυγχάνω ταύτην τὴν ὁμολογίαν. Φαῖεν
[53]	ἐν Θετταλίᾳ, ὥσπερ ἐπὶ δεῖπνον	ἀποδεδημηκὼς	εἰς Θετταλίαν; ~Λόγοι δὲ ἐκεῖνοι
[43]	δὲ ἥκεις ἢ πάλαι; (Κρίτων)	Ἐπιεικῶς	πάλαι. (Σωκράτης) (Εἶτα πῶς οὐκ
[44]	καὶ ἀγαθὰ τὰ μέγιστα, καὶ	καλῶς	ἂν εἶχεν. Νῦν δὲ οὐδέτερα
[46]	λέγεις περὶ τῶν δοξῶν. Πότερον	καλῶς	ἐλέγετο ἑκάστοτε ἢ οὔ, (ὅτι
[46]	πρὶν μὲν ἐμὲ δεῖν ἀποθνῄσκειν	καλῶς	ἐλέγετο, νῦν δὲ κατάδηλος ἄρα
[50]	γάμους, μέμφῃ τι ὡς οὐ	καλῶς	ἔχουσιν; Οὐ μέμφομαι” φαίην ἄν.
[48]	(Σωκράτης) Τὸ δὲ εὖ καὶ	καλῶς	καὶ δικαίως ὅτι ταὐτόν ἐστιν,
[47]	σῶμα· τοῦτο γὰρ διόλλυσι. (Σωκράτης)	Καλῶς	λέγεις. Οὐκοῦν καὶ τἆλλα, ὦ
[47]	οὔ; Τί φῄς; Ταῦτα οὐχὶ	καλῶς	λέγεται; (Κρίτων) Καλῶς. (Σωκράτης) Οὐκοῦν
[48]	πάσχειν πρὸ τοῦ ἀδικεῖν. (Κρίτων)	Καλῶς	μέν μοι δοκεῖς λέγειν, ὦ
[50]	καὶ σὺ ἐπαιδεύθης; Ἢ οὐ	καλῶς	προσέταττον ἡμῶν οἱ ἐπὶ τούτῳ
[46]	θεῶν, ὦ (Κρίτων) οὐ δοκεῖ	καλῶς	σοι λέγεσθαι; σὺ γάρ, ὅσα
[47]	Ταῦτα οὐχὶ καλῶς λέγεται; (Κρίτων)	Καλῶς.	(Σωκράτης) Οὐκοῦν τὰς μὲν χρηστὰς
[51]	οὔτε πείθει ἡμᾶς, εἰ μὴ	καλῶς	τι ποιοῦμεν, ~(προτιθέντων ἡμῶν καὶ
[50]	ἐν (μουσικῇ καὶ γυμναστικῇ παιδεύειν;	Καλῶς”	φαίην ἄν. Ἐἶεν. Ἐπειδὴ δὲ
[45]	τὸ τελευταῖον δὴ τουτί, ὥσπερ	κατάγελως	τῆς πράξεως, κακίᾳ τινὶ καὶ
[46]	δὲ κατάδηλος ἄρα ἐγένετο ὅτι	ἄλλως	ἕνεκα λόγου ἐλέγετο, ἦν δὲ
[45]	Ἀλλ᾽ ἐμοὶ πείθου καὶ μὴ	ἄλλως	ποίει. (Σωκράτης) Καὶ ταῦτα προμηθοῦμαι,
[46]	Σώκρατες, πείθου μοι καὶ μηδαμῶς	ἄλλως	ποίει. (Σωκράτης) (Ὦ φίλε Κρίτων,
[50]	Πολλὰ γὰρ ἄν τις ἔχοι,	ἄλλως	τε καὶ ῥήτωρ, εἰπεῖν ὑπὲρ
[46]	ὦ Σώκρατες, πείθου μοι καὶ	μηδαμῶς	ἄλλως ποίει. (Σωκράτης) (Ὦ φίλε
[49]	ἢ οὔ; (Κρίτων) Φαμέν. (Σωκράτης)	Οὐδαμῶς	ἄρα δεῖ ἀδικεῖν. (Κρίτων) Οὐ
[49]	οἱ πολλοὶ οἴονται, ἐπειδή γε	οὐδαμῶς	δεῖ ἀδικεῖν. (Κρίτων) (Οὐ φαίνεται.
[47]	μοχθηροῦ καὶ διεφθαρμένου σώματος; (Κρίτων)	Οὐδαμῶς.	(Σωκράτης) Ἀλλὰ μετ᾽ ἐκείνου ἄρ᾽
[48]	καὶ ἡ δικαιοσύνη ἐστίν; (Κρίτων)	Οὐδαμῶς.	(Σωκράτης) Ἀλλὰ τιμιώτερον; (Κρίτων) Πολύ
[49]	δίκαιον ἢ οὐ δίκαιον; (Κρίτων)	Οὐδαμῶς.	(Σωκράτης) Τὸ γάρ που κακῶς
[49]	τρόπῳ τινὶ δὲ οὔ; Ἢ	οὐδαμῶς	τό γε ἀδικεῖν οὔτε ἀγαθὸν
[54]	λέγῃς παρὰ ταῦτα, μάτην ἐρεῖς.	Ὅμως	μέντοι εἴ τι οἴει πλέον
[51]	καὶ τοῖς ἄλλοις πᾶσιν πολίταις,	ὅμως	προαγορεύομεν τῷ ἐξουσίαν πεποιηκέναι Ἀθηναίων
[49]	χαλεπώτερα πάσχειν εἴτε καὶ πρᾳότερα,	ὅμως	τό γε ἀδικεῖν τῷ ἀδικοῦντι
[47]	παροῦσα συμφορά· σκόπει δή οὐχ	ἱκανῶς	δοκεῖ σοι λέγεσθαι ὅτι οὐ
[49]	σκέψεως τὴν ἀρχὴν ἐάν σοι	(ἱκανῶς	λέγηται, καὶ πειρῶ ἀποκρίνεσθαι τὸ
[54]	οἱ ἐν Ἅιδου νόμοι οὐκ	εὐμενῶς	σε ὑποδέξονται, εἰδότες ὅτι καὶ
[47]	δ᾽ οὔ; (Σωκράτης) Φέρε δή,	πῶς	αὖ τὰ τοιαῦτα ἐλέγετο; Γυμναζόμενος
[47]	ἆρα οὐδὲν κακὸν πείσεται; (Κρίτων)	Πῶς	γὰρ οὔ; (Σωκράτης) Τί δ᾽
[47]	δὲ αἱ τῶν ἀφρόνων; (Κρίτων)	Πῶς	δ᾽ οὔ; (Σωκράτης) Φέρε δή,
[43]	(Κρίτων) Ἐπιεικῶς πάλαι. (Σωκράτης) (Εἶτα	πῶς	οὐκ εὐθὺς ἐπήγειράς με, ἀλλὰ
[46]	θανάτους ἐπιπέμπουσα καὶ χρημάτων ἀφαιρέσεις.	Πῶς	οὖν ἂν μετριώτατα σκοποίμεθα αὐτά;
[46]	ἢ πεισόμεθα αὐτῷ. Ἐλέγετο δέ	πως,	ὡς ἐγᾦμαι, ἑκάστοτε ὧδε ὑπὸ
[50]	ἡμῖν ἐνθένδε εἴτε ἀποδιδράσκειν, εἴθ᾽	ὅπως	δεῖ ὀνομάσαι τοῦτο, ἐλθόντες οἱ
[43]	(Κρίτων) Ὅρθρος βαθύς. (Σωκράτης) Θαυμάζω	ὅπως	ἠθέλησέ σοι ὁ τοῦ δεσμωτηρίου
[49]	ὅρα, ὦ (Κρίτων, ταῦτα καθομολογῶν,	ὅπως	μὴ παρὰ δόξαν ὁμολογῇς· οἶδα
[54]	ἀνθρώπων· ἐὰν δὲ ἐξέλθῃς οὕτως	αἰσχρῶς	ἀνταδικήσας τε καὶ ἀντικακουργήσας, τὰς
[53]	ὡς τὸ (εἰκός, ἐτόλμησας οὕτω	γλίσχρως	ἐπιθυμεῖν ζῆν, νόμους τοὺς μεγίστους
[52]	ἐγὼ εἴποιμι· Διὰ τί δή;	Ἴσως	ἄν μου δικαίως καθάπτοιντο λέγοντες
[50]	Εἰ οὖν αὐτῶν θαυμάζοιμεν λεγόντων,	ἴσως	ἂν εἴποιεν ὅτι Ὦ Σώκρατες,
[53]	πλείστη ἀταξία καὶ ἀκολασία, καὶ	ἴσως	ἂν ἡδέως σου ἀκούοιεν ὡς
[53]	μεγίστους παραβάς, οὐδεὶς ὃς ἐρεῖ;	ἴσως,	ἂν μή τινα λυπῇς· εἰ
[51]	τοίνυν, ὦ Σώκρατες” φαῖεν ἂν	ἴσως	οἱ νόμοι, Εἰ ἡμεῖς ταῦτα
[52]	ποτε τῶν ἄλλων Ἀθηναίων ἁπάντων	διαφερόντως	ἐν αὐτῇ ἐπεδήμεις εἰ μή
[52]	αὐτῇ ἐπεδήμεις εἰ μή σοι	διαφερόντως	ἤρεσκεν, καὶ οὔτ᾽ ἐπὶ θεωρίαν
[53]	οἱ ἄλλοι ἀνάπηροι· οὕτω σοι	διαφερόντως	τῶν ἄλλων Ἀθηναίων ἤρεσκεν ἡ
[48]	Ἡμῖν δ᾽ ἐπειδὴ ὁ λόγος	οὕτως	αἱρεῖ, μὴ οὐδὲν ἄλλο σκεπτέον
[54]	ὑπ᾽ ἀνθρώπων· ἐὰν δὲ ἐξέλθῃς	οὕτως	αἰσχρῶς ἀνταδικήσας τε καὶ ἀντικακουργήσας,
[51]	ἀληθείᾳ τῆς ἀρετῆς ἐπιμελόμενος; Ἢ	οὕτως	εἶ σοφὸς ὥστε λέληθέν σε
[50]	σοὶ πρόγονοι; Καὶ εἰ τοῦθ᾽	οὕτως	ἔχει, ἆρ᾽ ἐξ ἴσου οἴει
[51]	ποιητέον ταῦτα, καὶ τὸ δίκαιον	οὕτως	ἔχει, καὶ οὐχὶ ὑπεικτέον οὐδὲ
[49]	οὐδὲν διαφέροντες; Ἢ παντὸς μᾶλλον	οὕτως	ἔχει ὥσπερ τότε ἐλέγετο ἡμῖν·
[44]	τύχωσι. (Κρίτων) (Ταῦτα μὲν δὴ	οὕτως	ἐχέτω· τάδε δέ, ὦ Σώκρατες,
[47]	Οὐκοῦν καὶ τἆλλα, ὦ Κρίτων,	οὕτως,	ἵνα μὴ πάντα διΐωμεν, καὶ
[44]	οἳ ἐμὲ καὶ σὲ μὴ	σαφῶς	ἴσασιν, (ὡς οἷός τ᾽ ὤν