Pages
[50]	ἐγεννήσαμεν ἡμεῖς, καὶ δι᾽ ἡμῶν	ἔλαβε	τὴν μητέρα σου ὁ πατὴρ
[49]	δὲ οὔ; Ἢ οὐδαμῶς τό	γε	ἀδικεῖν οὔτε ἀγαθὸν οὔτε καλόν,
[49]	εἴτε καὶ πρᾳότερα, ὅμως τό	γε	ἀδικεῖν τῷ ἀδικοῦντι καὶ κακὸν
[45]	ἀνδρεῖος ἕλοιτο, ταῦτα αἱρεῖσθαι, φάσκοντά	γε	δὴ ἀρετῆς διὰ παντὸς τοῦ
[53]	ὦ Σώκρατες· καὶ οὐ καταγέλαστός	γε	ἔσῃ ἐκ τῆς πόλεως ἐξελθών.
[53]	σφόδρα που δόξειεν ἂν νέων	γε	καὶ ἀνοήτων ἀνθρώπων διαφθορεὺς εἶναι.
[47]	πρακτέον καὶ γυμναστέον καὶ ἐδεστέον	γε	καὶ ποτέον, ᾗ ἂν τῷ
[44]	ὦ Σώκρατες, εἰπέ μοι. Ἆρά	γε	μὴ ἐμοῦ προμηθῇ καὶ τῶν
[44]	(Σωκράτης) Ἐναργὲς μὲν οὖν, ὥς	γέ	μοι δοκεῖ, ὦ Κρίτων. (Κρίτων)
[49]	ὡς οἱ πολλοὶ οἴονται, ἐπειδή	γε	οὐδαμῶς δεῖ ἀδικεῖν. (Κρίτων) (Οὐ
[53]	ἐμμενεῖς τοῖς ὡμολογημένοις; ἐὰν ἡμῖν	γε	πείθῃ, ὦ Σώκρατες· καὶ οὐ
[53]	(σαυτοῦ. Ὅτι μὲν γὰρ κινδυνεύσουσί	γέ	σου οἱ ἐπιτήδειοι καὶ αὐτοὶ
[48]	(Σωκράτης) Ἀλλὰ τιμιώτερον; (Κρίτων) Πολύ	γε.	(Σωκράτης) Οὐκ ἄρα, ὦ βέλτιστε,
[54]	ἄλλων ἀκούειν· ἀλλὰ ἴσθι, ὅσα	γε	τὰ νῦν ἐμοὶ δοκοῦντα, ἐὰν
[46]	σοι λέγεσθαι; σὺ γάρ, ὅσα	γε	τἀνθρώπεια, ~ἐκτὸς εἶ τοῦ μέλλειν
[54]	Ἅιδου ἀποδημήσῃς, οὐχὶ ἐπιμελήσονται; Εἴπερ	γέ	τι ὄφελος αὐτῶν (ἐστιν τῶν
[44]	ἔλθῃ τὸ πλοῖον. (Κρίτων) Φασί	γέ	τοι δὴ οἱ τούτων κύριοι.
[53]	τὸ τοῦ Σωκράτους πρᾶγμα; Οἴεσθαί	γε	χρή. Ἀλλ᾽ ἐκ μὲν τούτων
[54]	σοι φασκόντων ἐπιτηδείων εἶναι, οἴεσθαί	γε	χρή. Ἄλλ᾽ ὦ Σώκρατες, πειθόμενος
[44]	δοκεῖ, ὦ Κρίτων. (Κρίτων) Λίαν	γε,	ὡς ἔοικεν. ἀλλ᾽ ὦ δαιμόνιε
[49]	δὲ εἴ πῃ ἄλλῃ δέδοκται,	λέγε	καὶ δίδασκε. Εἰ δ᾽ ἐμμένεις
[54]	εἴ τι οἴει πλέον ποιήσειν,	λέγε.	(Κρίτων) Ἀλλ᾽ ὦ Σώκρατες, οὐκ
[49]	τε καὶ συνδοκεῖ μοι· ἀλλὰ	λέγε.	(Σωκράτης) Λέγω δὴ αὖ τὸ
[48]	πῃ ἔχεις ἀντιλέγειν (ἐμοῦ λέγοντος,	ἀντίλεγε	καί σοι πείσομαι· εἰ δὲ
[48]	τε ὁ λόγος ὃν διεληλύθαμεν	ἔμοιγε	δοκεῖ ἔτι ὅμοιος εἶναι καὶ
[51]	τοὺς νόμους ἢ οὔ; (Κρίτων)	Ἔμοιγε	δοκεῖ. (Σωκράτης) Σκόπει τοίνυν, ὦ
[45]	καὶ τοὺς ὑεῖς τοὺς σαυτοῦ	ἔμοιγε	δοκεῖς προδιδόναι, οὕς σοι (ἐξὸν
[45]	παντὸς τοῦ βίου ἐπιμελεῖσθαι· ὡς	ἔγωγε	καὶ (ὑπὲρ σοῦ καὶ ὑπὲρ
[47]	οὐδέν ἐστι τοῦτο; (Κρίτων) Οἶμαι	ἔγωγε,	ὦ Σώκρατες. (Σωκράτης) Φέρε δή,
[47]	μὲν δικαίῳ βέλτιον ἐγίγνετο τῷ	δὲ	ἀδίκῳ ἀπώλλυτο. ἢ οὐδέν ἐστι
[47]	οὐχ αἱ τῶν φρονίμων, πονηραὶ	δὲ	αἱ τῶν ἀφρόνων; (Κρίτων) Πῶς
[49]	δήπου, ὦ Σώκρατες. (Σωκράτης) Τί	δέ;	Ἀντικακουργεῖν κακῶς πάσχοντα, ὡς οἱ
[45]	δοκεῖς τὰ ῥᾳθυμότατα αἱρεῖσθαι. Χρὴ	δέ,	ἅπερ ἂν ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ
[48]	εἶναι καὶ πρότερον· καὶ τόνδε	δὲ	αὖ σκόπει εἰ ἔτι μένει
[45]	ἂν ἀφίκῃ ἀγαπήσουσί σε· ἐὰν	δὲ	βούλῃ εἰς Θετταλίαν ἰέναι, εἰσὶν
[46]	ἔτι ὥρα ἀλλὰ βεβουλεῦσθαι μία	δὲ	βουλή· τῆς γὰρ ἐπιούσης νυκτὸς
[53]	σχῆμα τὸ σαυτοῦ μεταλλάξας· ὅτι	δὲ	γέρων ἀνήρ, σμικροῦ χρόνου τῷ
[49]	(Κρίτων) (Οὐ φαίνεται. (Σωκράτης) Τί	δὲ	δή; Κακουργεῖν δεῖ, ὦ (Κρίτων)
[53]	πόλις ἀρέσκοι ἄνευ νόμων; Νῦν	δὲ	δὴ οὐκ ἐμμενεῖς τοῖς ὡμολογημένοις;
[49]	πράττειν, ἀλλὰ μὴ ἄκοντος. ~ὅρα	δὲ	δὴ τῆς σκέψεως τὴν ἀρχὴν
[44]	οὐκ ἐγεῖραί με. (Κρίτων) Ἧν	δὲ	δὴ τί τὸ ἐνύπνιον; (Σωκράτης)
[44]	τῶν πολλῶν δόξης μέλειν. Αὐτὰ	δὲ	δῆλα τὰ παρόντα νυνὶ ὅτι
[47]	βέλτιον γιγνόμενον, ὑπὸ τοῦ νοσώδους	δὲ	διαφθειρόμενον διολέσωμεν πειθόμενοι μὴ τῇ
[47]	τὸ ἄδικον μὲν λωβᾶται, τὸ	δὲ	δίκαιον ὀνίνησιν; Ἢ φαυλότερον ἡγούμεθα
[50]	Καλῶς” φαίην ἄν. Ἐἶεν. Ἐπειδὴ	δὲ	ἐγένου τε καὶ ἐξετράφης καὶ
[49]	καὶ νῦν ἔτι δοκεῖ, σοὶ	δὲ	εἴ πῃ ἄλλῃ δέδοκται, λέγε
[54]	εἰς Θετταλίαν ἀποδημήσῃς, ἐπιμελήσονται, ἐὰν	δὲ	εἰς Ἅιδου ἀποδημήσῃς, οὐχὶ ἐπιμελήσονται;
[54]	αὐτοὺς ἐκθρέψῃς καὶ παιδεύσῃς; Τί	δέ;	Εἰς Θετταλίαν αὐτοὺς ἀγαγὼν θρέψεις
[53]	τούτων τῶν τόπων ἀπαρεῖς, ἥξεις	δὲ	εἰς Θετταλίαν παρὰ τοὺς ξένους
[44]	ἥξειν ἀλλὰ τῆς ἑτέρας. Τεκμαίρομαι	δὲ	ἔκ τινος ἐνυπνίου ὃ ἑώρακα
[54]	δεῖπνον ἀποδεδημηκὼς εἰς Θετταλίαν; ~Λόγοι	δὲ	ἐκεῖνοι οἱ περὶ (δικαιοσύνης τε
[54]	νόμων ἀλλὰ ὑπ᾽ ἀνθρώπων· ἐὰν	δὲ	ἐξέλθῃς οὕτως αἰσχρῶς ἀνταδικήσας τε
[48]	(Κρίτων) Ἀλλὰ μένει. (Σωκράτης) Τὸ	δὲ	εὖ καὶ καλῶς καὶ δικαίως
[43]	εὐεργέτηται ὑπ᾽ ἐμοῦ. (Σωκράτης) Ἄρτι	δὲ	ἥκεις ἢ πάλαι; (Κρίτων) Ἐπιεικῶς
[51]	δίκαιον ἡγούμενοι εἶναι, καὶ σὺ	δὲ	ἡμᾶς τοὺς νόμους καὶ τὴν
[45]	ἱκανόν, Σιμμίας ὁ Θηβαῖος, ἕτοιμος	δὲ	καὶ Κέβης καὶ ἄλλοι πολλοὶ
[45]	οὗτοι ἐνθάδε ἕτοιμοι ἀναλίσκειν· εἷς	δὲ	καὶ κεκόμικεν ἐπ᾽ αὐτὸ τοῦτο
[44]	οὐδένα μή ποτε εὑρήσω, ἔτι	δὲ	καὶ πολλοῖς δόξω, οἳ ἐμὲ
[46]	δεῖν ἀποθνῄσκειν καλῶς ἐλέγετο, νῦν	δὲ	κατάδηλος ἄρα ἐγένετο ὅτι ἄλλως
[43]	βίῳ ηὐδαιμόνισα τοῦ τρόπου, πολὺ	δὲ	μάλιστα ἐν τῇ νῦν παρεστώσῃ
[53]	ἂν μή τινα λυπῇς· εἰ	δὲ	μή, ἀκούσῃ, ὦ Σώκρατες, πολλὰ
[48]	μὲν φαίνηται δίκαιον, πειρώμεθα, εἰ	δὲ	μή, ἐῶμεν. Ἃς δὲ σὺ
[46]	μετά τινος ὀρθότητος εἴη· εἰ	δὲ	μή, ὅσῳ μείζων τοσούτῳ χαλεπωτέρα.
[48]	ἀντίλεγε καί σοι πείσομαι· εἰ	δὲ	μή, παῦσαι ἤδη, ὦ μακάριε,
[46]	μὲν περὶ πολλοῦ ποιεῖσθαι, τὰς	δὲ	μή. Τοῦτο πρὸς θεῶν, ὦ
[45]	καὶ τρέφοντα καὶ παιδεύοντα, σὺ	δέ	μοι δοκεῖς τὰ ῥᾳθυμότατα αἱρεῖσθαι.
[49]	τινὶ μὲν ἀδικητέον τρόπῳ τινὶ	δὲ	οὔ; Ἢ οὐδαμῶς τό γε
[46]	δοξῶν προσέχειν τὸν νοῦν, ταῖς	δὲ	οὔ; ἢ πρὶν μὲν ἐμὲ
[46]	καὶ ἡμῖν. Ἀλλὰ βουλεύου μᾶλλον	δὲ	οὐδὲ βουλεύεσθαι ἔτι ὥρα ἀλλὰ
[44]	καὶ καλῶς ἂν εἶχεν. Νῦν	δὲ	οὐδέτερα οἷοί τε· οὔτε γὰρ
[52]	πρὸ τῆς φυγῆς θάνατον· νῦν	δὲ	οὔτ᾽ ἐκείνους τοὺς λόγους αἰσχύνῃ,
[52]	σοι αἱ ὁμολογίαι εἶναι. Σὺ	δὲ	οὔτε Λακεδαίμονα προῃροῦ οὔτε Κρήτην,
[47]	μή; (Κρίτων) Ναί. (Σωκράτης) Χρησταὶ	δὲ	οὐχ αἱ τῶν φρονίμων, πονηραὶ
[51]	ᾗ τὸ δίκαιον πέφυκε· βιάζεσθαι	δὲ	οὐχ ὅσιον οὔτε μητέρα οὔτε
[46]	ἄλλως ἕνεκα λόγου ἐλέγετο, ἦν	δὲ	παιδιὰ καὶ φλυαρία ὡς ἀληθῶς;
[47]	τὰς μὲν χρηστὰς τιμᾶν, τὰς	δὲ	πονηρὰς μή; (Κρίτων) Ναί. (Σωκράτης)
[47]	ἡμῖν ἐστιν (διεφθαρμένου αὐτοῦ; Ἔστι	δέ	που τοῦτο σῶμα· ἢ οὐχί;
[53]	ἀπολέσαι, σχεδόν τι δῆλον· αὐτὸς	δὲ	πρῶτον μὲν ἐὰν εἰς τῶν
[46]	χαίρειν ἢ πεισόμεθα αὐτῷ. Ἐλέγετο	δέ	πως, ὡς ἐγᾦμαι, ἑκάστοτε ὧδε
[48]	εἰ δὲ μή, ἐῶμεν. Ἃς	δὲ	σὺ λέγεις τὰς σκέψεις περί
[51]	οὔτε ἄλλα τοιαῦτα πολλά· πρὸς	δὲ	τὴν πατρίδα ἄρα καὶ τοὺς
[48]	δοκεῖς λέγειν, ὦ Σώκρατες, ὅρα	δὲ	τί δρῶμεν. (Σωκράτης) Σκοπῶμεν, ὦ
[52]	ἐπιχειρεῖς, τότε ἑκούσης ποιῆσαι. Σὺ	δὲ	τότε μὲν ἐκαλλωπίζου ὡς οὐκ
[47]	δόξαν καὶ τοὺς ἐπαίνους, τιμήσας	δὲ	τοὺς τῶν πολλῶν (λόγους) καὶ
[44]	οὔτε ἄφρονα δυνατοὶ ποιῆσαι, ποιοῦσι	δὲ	τοῦτο ὅτι ἂν τύχωσι. (Κρίτων)
[45]	ἔσπευσαν σὲ διαφθεῖραι βουλόμενοι. πρὸς	δὲ	τούτοις καὶ τοὺς ὑεῖς τοὺς
[51]	οὔτε μητέρα οὔτε πατέρα, πολὺ	δὲ	τούτων ἔτι ἧττον τὴν πατρίδα;
[54]	Ἢ τοῦτο μὲν οὔ, αὐτοῦ	δὲ	τρεφόμενοι σοῦ ζῶντος βέλτιον θρέψονται
[47]	Ἔστι ταῦτα. (Σωκράτης) (Εἶεν. Ἀπειθήσας	δὲ	τῷ ἑνὶ καὶ ἀτιμάσας αὐτοῦ
[45]	ἐπ᾽ αὐτοὺς πολλοῦ ἀργυρίου; (Σοὶ	δὲ	ὑπάρχει μὲν τὰ ἐμὰ χρήματα,
[44]	μὲν δὴ οὕτως ἐχέτω· τάδε	δέ,	ὦ Σώκρατες, εἰπέ μοι. Ἆρά
[45]	λυπεῖν τῶν κατὰ Θετταλίαν. Ἔτι	δέ,	ὦ Σώκρατες, οὐδὲ δίκαιόν μοι
[45]	ἂν τύχωσι τοῦτο πράξουσιν· τεύξονται	δέ,	ὡς τὸ εἰκός, τοιούτων οἷάπερ
[45]	δεῖν ἀναλίσκειν τἀμά, ξένοι οὗτοι	ἐνθάδε	ἕτοιμοι ἀναλίσκειν· εἷς δὲ καὶ
[54]	τοῖς ἐκεῖ ἄρχουσιν· οὔτε γὰρ	ἐνθάδε	σοι φαίνεται ταῦτα πράττοντι ἄμεινον
[53]	λόγους, ὦ Σώκρατες; Ἢ οὕσπερ	ἐνθάδε,	ὡς ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ
[43]	~Πλάτωνος Κρίτων ~(Σωκράτης) (Τί	τηνικάδε	ἀφῖξαι, ὦ Κρίτων; Ἢ οὐ
[53]	πόλεων ἔλθῃς, ἢ Θήβαζε ἢ	Μέγαράδε	εὐνομοῦνται γὰρ ἀμφότεραι πολέμιος ἥξεις,
[44]	(Ταῦτα μὲν δὴ οὕτως ἐχέτω·	τάδε	δέ, ὦ Σώκρατες, εἰπέ μοι.
[46]	δύναμαι νῦν ἐκβαλεῖν, ἐπειδή μοι	ἥδε	ἡ τύχη γέγονεν, ἀλλὰ σχεδόν
[52]	ἀπιέναι, εἰ μὴ ἠρέσκομεν ἡμεῖς	μηδὲ	δίκαιαι ἐφαίνοντό σοι αἱ ὁμολογίαι
[49]	καὶ πάλαι, ὦ (Κρίτων) ἄρα	τηλικοίδε	(γέροντες) ἄνδρες πρὸς ἀλλήλους σπουδῇ
[48]	τὸν αὐτὸν λόγον, ὡς χρὴ	ἐνθένδε	ἀκόντων Ἀθηναίων ἐμὲ ἀπιέναι· ὡς
[50]	ὧδε σκόπει. Εἰ μέλλουσιν ἡμῖν	ἐνθένδε	εἴτε ἀποδιδράσκειν, εἴθ᾽ ὅπως δεῖ
[44]	ἡμῖν πράγματα παρέχωσιν ὡς σὲ	ἐνθένδε	ἐκκλέψασιν, καὶ ἀναγκασθῶμεν ἢ καὶ
[48]	χρήματα τελοῦντες τούτοις (τοῖς ἐμὲ	ἐνθένδε	ἐξάξουσιν καὶ χάριτας, καὶ αὐτοὶ
[44]	ἄλλων ἐπιτηδείων μή, ἐὰν σὺ	ἐνθένδε	ἐξέλθῃς, οἱ συκοφάνται ἡμῖν πράγματα
[45]	τινὲς σῶσαί σε καὶ ἐξαγαγεῖν	ἐνθένδε.	Ἔπειτα οὐχ ὁρᾷς τούτους τοὺς
[50]	Ἐκ τούτων δὴ ἄθρει. ~Ἀπιόντες	ἐνθένδε	ἡμεῖς μὴ (πείσαντες τὴν πόλιν
[44]	σὺ αὐτὸς οὐκ ἠθέλησας ἀπιέναι	ἐνθένδε	ἡμῶν προθυμουμένων. (Σωκράτης) Ἀλλὰ τί
[48]	τοῦτο σκεπτέον, πότερον δίκαιον ἐμὲ	ἐνθένδε	πειρᾶσθαι ἐξιέναι μὴ ἀφιέντων (Ἀθηναίων
[48]	ὅμοιος εἶναι καὶ πρότερον· καὶ	τόνδε	δὲ αὖ σκόπει εἰ ἔτι
[49]	καὶ εἴτε δεῖ ἡμᾶς ἔτι	τῶνδε	χαλεπώτερα πάσχειν εἴτε καὶ πρᾳότερα,
[49]	ἐκεῖναι αἱ πρόσθεν ὁμολογίαι ἐν	ταῖσδε	ταῖς ὀλίγαις ἡμέραις ἐκκεχυμέναι εἰσίν,
[49]	ἀδικεῖν. (Κρίτων) Οὐ δῆτα. (Σωκράτης)	Οὐδὲ	ἀδικούμενον ἄρα ἀνταδικεῖν, ὡς οἱ
[54]	εἶναι οὐδὲ δικαιότερον οὐδὲ ὁσιώτερον,	οὐδὲ	ἄλλῳ τῶν σῶν οὐδενί, οὔτε
[52]	οὐδ᾽ ἐπιθυμία σε ἄλλης πόλεως	οὐδὲ	ἄλλων νόμων ἔλαβεν εἰδέναι, ἀλλὰ
[51]	οὕτως ἔχει, καὶ οὐχὶ ὑπεικτέον	οὐδὲ	ἀναχωρητέον οὐδὲ λειπτέον τὴν τάξιν,
[52]	παραβαίνεις, οὐχ ὑπὸ ἀνάγκης ὁμολογήσας	οὐδὲ	ἀπατηθεὶς οὐδὲ ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ
[46]	ἡμῖν. Ἀλλὰ βουλεύου μᾶλλον δὲ	οὐδὲ	βουλεύεσθαι ἔτι ὥρα ἀλλὰ βεβουλεῦσθαι
[45]	Θετταλίαν. Ἔτι δέ, ὦ Σώκρατες,	οὐδὲ	δίκαιόν μοι δοκεῖς ἐπιχειρεῖν πρᾶγμα,
[54]	φαίνεται ταῦτα πράττοντι ἄμεινον εἶναι	οὐδὲ	δικαιότερον οὐδὲ ὁσιώτερον, οὐδὲ ἄλλῳ
[52]	ὑπὸ ἀνάγκης ὁμολογήσας οὐδὲ ἀπατηθεὶς	οὐδὲ	ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ ἀναγκασθεὶς βουλεύσασθαι,
[51]	καὶ οὐχὶ ὑπεικτέον οὐδὲ ἀναχωρητέον	οὐδὲ	λειπτέον τὴν τάξιν, ἀλλὰ καὶ
[54]	πράττοντι ἄμεινον εἶναι οὐδὲ δικαιότερον	οὐδὲ	ὁσιώτερον, οὐδὲ ἄλλῳ τῶν σῶν
[47]	τὰς μέν, τὰς δ᾽ οὔ,	οὐδὲ	πάντων ἀλλὰ τῶν μέν, τῶν
[45]	τοίνυν ταῦτα φοβοῦ καὶ γὰρ	οὐδὲ	πολὺ τἀργύριόν ἐστιν ὃ θέλουσι
[46]	δοκεῖν, οἵτινές σε οὐχὶ ἐσώσαμεν	οὐδὲ	σὺ σαυτόν, οἷόν τε ὂν
[53]	ἄλλην οὐδεμίαν (τῶν Ἑλληνίδων πόλεων	οὐδὲ	τῶν βαρβαρικῶν, ἀλλὰ ἐλάττω ἐξ
[46]	τί μοι ἀλλοιότερος φανεῖται, ἐπειδὴ	ὧδε	ἔχω, ἢ ὁ αὐτός, καὶ
[50]	οὐ γὰρ ἐννοῶ. (Σωκράτης) Ἀλλ᾽	ὧδε	σκόπει. Εἰ μέλλουσιν ἡμῖν ἐνθένδε
[46]	δέ πως, ὡς ἐγᾦμαι, ἑκάστοτε	ὧδε	ὑπὸ τῶν οἰομένων τὶ λέγειν,
[53]	ἐγγύτατά τινα πόλεων ἔλθῃς, ἢ	Θήβαζε	ἢ Μέγαράδε εὐνομοῦνται γὰρ ἀμφότεραι
[50]	εἴποιεν ὅτι Ὦ Σώκρατες, μὴ	θαύμαζε	τὰ λεγόμενα ἀλλ᾽ ἀποκρίνου, ἐπειδὴ
[48]	τί δρῶμεν. (Σωκράτης) Σκοπῶμεν, ὦ	ἀγαθέ,	κοινῇ, καὶ εἴ πῃ ἔχεις
[49]	δίδασκε. Εἰ δ᾽ ἐμμένεις τοῖς	πρόσθε,	τὸ μετὰ τοῦτο ἄκουε. (Κρίτων)
[44]	γε, ὡς ἔοικεν. ἀλλ᾽ ὦ	δαιμόνιε	Σώκρατες, ἔτι καὶ νῦν ἐμοὶ
[44]	(Σωκράτης) Ἀλλὰ τί ἡμῖν, ὦ	μακάριε	(Κρίτων) οὕτω τῆς τῶν πολλῶν
[48]	δὲ μή, παῦσαι ἤδη, ὦ	μακάριε,	πολλάκις μοι λέγων τὸν αὐτὸν
[48]	Ἀληθῆ λέγεις. (Σωκράτης) Ἀλλ᾽ ὦ	θαυμάσιε,	οὗτός τε ὁ λόγος ὃν
[49]	πῃ ἄλλῃ δέδοκται, λέγε καὶ	δίδασκε.	Εἰ δ᾽ ἐμμένεις τοῖς πρόσθε,
[51]	πείθειν αὐτὴν ᾗ τὸ δίκαιον	πέφυκε·	βιάζεσθαι δὲ οὐχ ὅσιον οὔτε
[54]	μᾶλλον ἢ ἡμεῖς” Ταῦτα, ὦ	φίλε	ἑταῖρε Κρίτων, εὖ ἴσθι ὅτι
[46]	μηδαμῶς ἄλλως ποίει. (Σωκράτης) (Ὦ	φίλε	Κρίτων, ἡ προθυμία σου πολλοῦ
[43]	(Εἶτα πῶς οὐκ εὐθὺς ἐπήγειράς	με,	ἀλλὰ σιγῇ παρακάθησαι; (Κρίτων) Οὐ
[44]	τῇ γάρ που ὑστεραίᾳ δεῖ	με	ἀποθνῄσκειν ἢ ᾗ ἂν ἔλθῃ
[44]	εὐειδής, (λευκὰ ἱμάτια ἔχουσα, καλέσαι	με	καὶ εἰπεῖν· ὦ Σώκρατες, ἤματί
[44]	ἐν καιρῷ τινι οὐκ ἐγεῖραί	με.	(Κρίτων) Ἧν δὲ δὴ τί
[43]	Δήλου, οὗ δεῖ (ἀφικομένου τεθνάναι	με;	(Κρίτων) Οὔτοι δὴ ἀφῖκται, ἀλλὰ
[48]	ὡς χρὴ ἐνθένδε ἀκόντων Ἀθηναίων	ἐμὲ	ἀπιέναι· ὡς ἐγὼ περὶ πολλοῦ
[46]	δὲ οὔ; ἢ πρὶν μὲν	ἐμὲ	δεῖν ἀποθνῄσκειν καλῶς ἐλέγετο, νῦν
[48]	καὶ χρήματα τελοῦντες τούτοις (τοῖς	ἐμὲ	ἐνθένδε ἐξάξουσιν καὶ χάριτας, καὶ
[48]	ὁμολογουμένων τοῦτο σκεπτέον, πότερον δίκαιον	ἐμὲ	ἐνθένδε πειρᾶσθαι ἐξιέναι μὴ ἀφιέντων
[44]	δὲ καὶ πολλοῖς δόξω, οἳ	ἐμὲ	καὶ σὲ μὴ σαφῶς ἴσασιν,
[44]	ἐχέτω· τάδε δέ, ὦ Σώκρατες,	εἰπέ	μοι. Ἆρά γε μὴ ἐμοῦ
[50]	κοινὸν τῆς πόλεως ἐπιστάντες ἔροιντο·	Εἰπέ	μοι, ὦ Σώκρατες, τί ἐν
[50]	τῷ ἐρωτᾶν τε καὶ ἀποκρίνεσθαι.	Φέρε	γάρ, τί ἐγκαλῶν (ἡμῖν καὶ
[47]	Οἶμαι ἔγωγε, ὦ Σώκρατες. (Σωκράτης)	Φέρε	δή, ἐὰν τὸ ὑπὸ τοῦ
[47]	(Κρίτων) Πῶς δ᾽ οὔ; (Σωκράτης)	Φέρε	δή, πῶς αὖ τὰ τοιαῦτα
[54]	ἢ ἡμεῖς” Ταῦτα, ὦ φίλε	ἑταῖρε	Κρίτων, εὖ ἴσθι ὅτι ἐγὼ
[52]	ἐπινοεῖς, καὶ οὐχ ἥκιστα Ἀθηναίων	σέ,	ἀλλ᾽ ἐν τοῖς μάλιστα” Εἰ
[52]	οὐκ ἀγανακτῶν εἰ δέοι τεθνάναι	σε,	ἀλλὰ ᾑροῦ, ὡς ἔφησθα, πρὸ
[52]	οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι, οὐδ᾽ ἐπιθυμία	σε	ἄλλης πόλεως οὐδὲ ἄλλων νόμων
[45]	ἅπαν τὸ πρᾶγμα τὸ περὶ	σὲ	ἀνανδρίᾳ τινὶ τῇ ἡμετέρᾳ πεπρᾶχθαι,
[51]	ἃ νῦν ἐπιχειρεῖς. Ἡμεῖς γάρ	σε	γεννήσαντες, ἐκθρέψαντες, παιδεύσαντες, μεταδόντες ἁπάντων
[45]	σου σπεύσαιέν τε καὶ ἔσπευσαν	σὲ	διαφθεῖραι βουλόμενοι. πρὸς δὲ τούτοις
[53]	κήδονται τῶν αὑτῶν πόλεων ὑποβλέψονταί	σε	διαφθορέα ἡγούμενοι τῶν νόμων, καὶ
[45]	ἄλλοσε ὅποι ἂν ἀφίκῃ ἀγαπήσουσί	σε·	ἐὰν δὲ βούλῃ εἰς Θετταλίαν
[50]	ἡμᾶς ἀπολλύναι; Οὐ πρῶτον μέν	σε	ἐγεννήσαμεν ἡμεῖς, καὶ δι᾽ ἡμῶν
[50]	παραγγέλλοντες τῷ πατρὶ τῷ σῷ	σε	ἐν (μουσικῇ καὶ γυμναστικῇ παιδεύειν;
[44]	συκοφάνται ἡμῖν πράγματα παρέχωσιν ὡς	σὲ	ἐνθένδε ἐκκλέψασιν, καὶ ἀναγκασθῶμεν ἢ
[51]	νόμους ἐξέσται σοι, ὥστε, ἐάν	σε	ἐπιχειρῶμεν ἡμεῖς ἀπολλύναι δίκαιον ἡγούμενοι
[50]	ἡμῖν, καὶ ἅττ᾽ ἂν ἡμεῖς	σε	ἐπιχειρῶμεν ποιεῖν, καὶ σοὶ ταῦτα
[45]	ὃ θέλουσι λαβόντες τινὲς σῶσαί	σε	καὶ ἐξαγαγεῖν ἐνθένδε. Ἔπειτα οὐχ
[43]	διάγῃς. Καὶ πολλάκις μὲν δή	σε	καὶ πρότερον ἐν παντὶ τῷ
[45]	γάρ που δίκαιοί ἐσμεν σώσαντές	σε	κινδυνεύειν τοῦτον τὸν κίνδυνον καὶ
[44]	πολλοῖς δόξω, οἳ ἐμὲ καὶ	σὲ	μὴ σαφῶς ἴσασιν, (ὡς οἷός
[45]	καὶ ἀσφάλειάν σοι παρέξονται, ὥστε	σε	μηδένα λυπεῖν τῶν κατὰ Θετταλίαν.
[51]	οὕτως εἶ σοφὸς ὥστε λέληθέν	σε	ὅτι μητρός τε καὶ πατρὸς
[43]	ὡς ἡδέως καθεύδεις· καὶ ἐπίτηδές	σε	οὐκ ἤγειρον ἵνα ὡς ἥδιστα
[46]	ἡμετέρᾳ διαπεφευγέναι ~(ἡμᾶς δοκεῖν, οἵτινές	σε	οὐχὶ ἐσώσαμεν οὐδὲ σὺ σαυτόν,
[47]	ἀποθνῄσκειν (αὔριον, καὶ οὐκ ἂν	σὲ	παρακρούοι ἡ παροῦσα συμφορά· σκόπει
[54]	τὸ σὸν μέρος. ἀλλὰ μή	σε	(πείσῃ (Κρίτων) ποιεῖν ἃ λέγει
[45]	εἰσὶν ἐμοὶ ἐκεῖ ξένοι οἵ	σε	περὶ πολλοῦ ποιήσονται καὶ ἀσφάλειάν
[44]	ἴσασιν, (ὡς οἷός τ᾽ ὤν	σε	σῴζειν εἰ ἤθελον ἀναλίσκειν χρήματα,
[48]	ἐγὼ περὶ πολλοῦ ποιοῦμαι πείσας	σε	ταῦτα πράττειν, ἀλλὰ μὴ ἄκοντος.
[43]	ἔσται, ὦ Σώκρατες, τὸν βίον	σε	τελευτᾶν. (Σωκράτης) Ἀλλ᾽ ὦ Κρίτων,
[54]	ἐν Ἅιδου νόμοι οὐκ εὐμενῶς	σε	ὑποδέξονται, εἰδότες ὅτι καὶ ἡμᾶς
[50]	σου ὁ πατὴρ καὶ ἐφύτευσέν	σε;	Φράσον οὖν, τούτοις ἡμῶν, τοῖς
[52]	ποιεῖ. ταύταις δή φαμεν καὶ	σέ,	ὦ Σώκρατες, ταῖς αἰτίαις ἐνέξεσθαι,
[52]	ἀπόκριναι, εἰ ἀληθῆ λέγομεν φάσκοντές	σε	ὡμολογηκέναι πολιτεύσεσθαι καθ᾽ ἡμᾶς ἔργῳ
[43]	Ὅρθρος βαθύς. (Σωκράτης) Θαυμάζω ὅπως	ἠθέλησέ	σοι ὁ τοῦ δεσμωτηρίου φύλαξ
[54]	ἄλλῳ τῶν σῶν οὐδενί, οὔτε	ἐκεῖσε	ἀφικομένῳ ἄμεινον ἔσται. ἀλλὰ νῦν
[51]	μετοικεῖν ἄλλοσέ ποι ἐλθών, ἰέναι	ἐκεῖσε	ὅποι (ἂν βούληται, ἔχοντα τὰ
[45]	σαυτῷ· πολλαχοῦ (μὲν γὰρ καὶ	ἄλλοσε	ὅποι ἂν ἀφίκῃ ἀγαπήσουσί σε·
[52]	μὴ ἅπαξ εἰς Ἰσθμόν, οὔτε	ἄλλοσε	οὐδαμόσε, εἰ μή ποι στρατευσόμενος,
[51]	καὶ ἡ πόλις, ἐάντε μετοικεῖν	ἄλλοσέ	ποι ἐλθών, ἰέναι ἐκεῖσε ὅποι
[52]	ἅπαξ εἰς Ἰσθμόν, οὔτε ἄλλοσε	οὐδαμόσε,	εἰ μή ποι στρατευσόμενος, οὔτε
[43]	ἂν αὐτὸς ἤθελον ἐν τοσαύτῃ	τε	ἀγρυπνίᾳ καὶ λύπῃ εἶναι, ἀλλὰ
[48]	τῶν (ἡμετέρων, περὶ ὃ ἥ	τε	ἀδικία καὶ ἡ δικαιοσύνη ἐστίν;
[46]	περιμενοῦμεν, ἀδύνατον καὶ οὐκέτι οἷόν	τε.	Ἀλλὰ παντὶ τρόπῳ, ὦ Σώκρατες,
[52]	ὡμολόγεις καθ᾽ ἡμᾶς πολιτεύσεσθαι, τά	τε	ἄλλα καὶ παῖδας ἐν αὐτῇ
[48]	σὺ λέγεις τὰς σκέψεις περί	τε	ἀναλώσεως χρημάτων καὶ δόξης καὶ
[52]	νόμων ἐντρέπῃ, ἐπιχειρῶν διαφθεῖραι, πράττεις	(τε	ἅπερ ἂν δοῦλος ὁ φαυλότατος
[51]	πειθόμενον τριχῇ φαμεν ἀδικεῖν, ὅτι	τε	γεννηταῖς οὖσιν ἡμῖν οὐ πείθεται,
[50]	ἰσχύωσιν ἀλλὰ ὑπὸ ἰδιωτῶν ἄκυροί	τε	γίγνωνται καὶ διαφθείρωνται; Τί ἐροῦμεν,
[51]	ὁρῶν ὃν τρόπον ἡμεῖς τάς	τε	δίκας δικάζομεν καὶ τἆλλα τὴν
[48]	φαίη γ᾽ ἄν τις, οἷοί	τέ	εἰσιν ἡμᾶς οἱ πολλοὶ ἀποκτεινύναι”
[50]	μέρος; Ἢ δοκεῖ σοι οἷόν	τε	ἔτι ἐκείνην τὴν πόλιν εἶναι
[53]	εἶναι. Πότερον οὖν φεύξῃ τάς	τε	εὐνομουμένας πόλεις καὶ τῶν ἀνδρῶν
[54]	δὲ ἐξέλθῃς οὕτως αἰσχρῶς ἀνταδικήσας	τε	καὶ ἀντικακουργήσας, τὰς σαυτοῦ ὁμολογίας
[50]	καὶ εἴωθας χρῆσθαι τῷ ἐρωτᾶν	τε	καὶ ἀποκρίνεσθαι. Φέρε γάρ, τί
[48]	καὶ χάριτας, καὶ αὐτοὶ ἐξάγοντές	τε	καὶ ἐξαγόμενοι, ἢ τῇ ἀληθείᾳ
[50]	ἄν. Ἐἶεν. Ἐπειδὴ δὲ ἐγένου	τε	καὶ ἐξετράφης καὶ ἐπαιδεύθης, ἔχοις
[45]	καὶ οἱ ἐχθροί σου σπεύσαιέν	τε	καὶ ἔσπευσαν σὲ διαφθεῖραι βουλόμενοι.
[51]	ἰέναι, εἰ μὴ ἀρέσκοιμεν ἡμεῖς	τε	καὶ ἡ πόλις, ἐάντε μετοικεῖν
[53]	ἄλλων Ἀθηναίων ἤρεσκεν ἡ πόλις	τε	καὶ ἡμεῖς οἱ νόμοι δῆλον
[46]	κακῷ καὶ αἰσχρὰ ᾖ σοί	τε	καὶ ἡμῖν. Ἀλλὰ βουλεύου μᾶλλον
[50]	καὶ ἔκγονος καὶ δοῦλος, αὐτός	τε	καὶ οἱ σοὶ πρόγονοι; Καὶ
[50]	περὶ τὴν τοῦ γενομένου τροφήν	τε	καὶ παιδείαν ἐν ᾗ καὶ
[54]	Εἰς Θετταλίαν αὐτοὺς ἀγαγὼν θρέψεις	τε	καὶ παιδεύσεις, ξένους ποιήσας, ἵνα
[51]	ὥστε λέληθέν σε ὅτι μητρός	τε	καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων
[50]	γὰρ ἄν τις ἔχοι, ἄλλως	τε	καὶ ῥήτωρ, εἰπεῖν ὑπὲρ τούτου
[50]	ἦ καὶ ταῦτα ὡμολόγητο ἡμῖν	τε	καὶ σοί, ἢ ἐμμενεῖν ταῖς
[49]	τοῦτο ἄκουε. (Κρίτων) Ἀλλ᾽ ἐμμένω	τε	καὶ συνδοκεῖ μοι· ἀλλὰ λέγε.
[54]	καὶ ἀντικακουργήσας, τὰς σαυτοῦ ὁμολογίας	τε	καὶ συνθήκας τὰς πρὸς ἡμᾶς
[52]	ἀποδιδράσκειν ἐπιχειρῶν παρὰ τὰς συνθήκας	τε	καὶ τὰς ὁμολογίας καθ᾽ ἃς
[54]	δὲ ἐκεῖνοι οἱ περὶ (δικαιοσύνης	τε	καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς ποῦ
[53]	αὐτῆς ἀπεδήμησας ἢ οἱ χωλοί	τε	καὶ τυφλοὶ καὶ οἱ ἄλλοι
[54]	τούτους οὓς ἥκιστα ἔδει, σαυτόν	τε	καὶ φίλους καὶ πατρίδα καὶ
[50]	ἔργῳ ᾧ ἐπιχειρεῖς διανοῇ τούς	τε	νόμους ἡμᾶς ἀπολέσαι καὶ σύμπασαν
[48]	(Σωκράτης) Ἀλλ᾽ ὦ θαυμάσιε, οὗτός	τε	ὁ λόγος ὃν διεληλύθαμεν ἔμοιγε
[46]	ἐσώσαμεν οὐδὲ σὺ σαυτόν, οἷόν	τε	ὂν καὶ δυνατὸν εἴ τι
[44]	εἶχεν. Νῦν δὲ οὐδέτερα οἷοί	τε·	οὔτε γὰρ φρόνιμον οὔτε ἄφρονα
[54]	καὶ πατρίδα καὶ ἡμᾶς, ἡμεῖς	τέ	σοι χαλεπανοῦμεν ζῶντι, καὶ ἐκεῖ
[53]	ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου ἀπεδίδρασκες σκευήν	τέ	τινα περιθέμενος, ἢ διφθέραν λαβὼν
[54]	πλείονος ποιοῦ μήτε τὸ ζῆν	μήτε	ἄλλο μηδὲν πρὸ τοῦ δικαίου,
[45]	ταῦτα φοβούμενος ἀποκάμῃς σαυτὸν σῶσαι,	μήτε,	ὃ ἔλεγες ἐν τῷ δικαστηρίῳ,
[54]	πειθόμενος ἡμῖν τοῖς σοῖς τροφεῦσι	μήτε	παῖδας περὶ πλείονος ποιοῦ μήτε
[45]	πολλοὶ πάνυ. Ὥστε, ὅπερ λέγω,	μήτε	ταῦτα φοβούμενος ἀποκάμῃς σαυτὸν σῶσαι,
[54]	μήτε παῖδας περὶ πλείονος ποιοῦ	μήτε	τὸ ζῆν μήτε ἄλλο μηδὲν
[45]	(Κρίτων) καὶ ἄλλα πολλά. (Κρίτων)	Μήτε	τοίνυν ταῦτα φοβοῦ καὶ γὰρ
[50]	σκόπει. Εἰ μέλλουσιν ἡμῖν ἐνθένδε	εἴτε	ἀποδιδράσκειν, εἴθ᾽ ὅπως δεῖ ὀνομάσαι
[49]	οἱ πολλοὶ εἴτε μή, καὶ	εἴτε	δεῖ ἡμᾶς ἔτι τῶνδε χαλεπώτερα
[49]	ἡμᾶς ἔτι τῶνδε χαλεπώτερα πάσχειν	εἴτε	καὶ πρᾳότερα, ὅμως τό γε
[49]	ἡμῖν· εἴτε φασὶν οἱ πολλοὶ	εἴτε	μή, καὶ εἴτε δεῖ ἡμᾶς
[46]	χρὴ ἡμᾶς εἴτε ταῦτα πρακτέον	εἴτε	μή· ὡς ἐγὼ οὐ νῦν
[46]	χαλεπωτέρα. Σκοπεῖσθαι οὖν χρὴ ἡμᾶς	εἴτε	ταῦτα πρακτέον εἴτε μή· ὡς
[49]	ἔχει ὥσπερ τότε ἐλέγετο ἡμῖν·	εἴτε	φασὶν οἱ πολλοὶ εἴτε μή,
[51]	παθεῖν ἡσυχίαν ἄγοντα, ἐάντε τύπτεσθαι	ἐάντε	δεῖσθαι, ἐάντε εἰς πόλεμον ἄγῃ
[51]	ἄγοντα, ἐάντε τύπτεσθαι ἐάντε δεῖσθαι,	ἐάντε	εἰς πόλεμον ἄγῃ τρωθησόμενον ἢ
[51]	ἡμεῖς τε καὶ ἡ πόλις,	ἐάντε	μετοικεῖν ἄλλοσέ ποι ἐλθών, ἰέναι
[51]	νόμων ἐμποδών ἐστιν οὐδ᾽ ἀπαγορεύει,	ἐάντε	τις βούληται ὑμῶν εἰς ἀποικίαν
[51]	τι προστάττῃ παθεῖν ἡσυχίαν ἄγοντα,	ἐάντε	τύπτεσθαι ἐάντε δεῖσθαι, ἐάντε εἰς
[44]	ἐπιτηδείου οἷον ἐγὼ οὐδένα μή	ποτε	εὑρήσω, ἔτι δὲ καὶ πολλοῖς
[52]	ἡ πόλις· οὐ γὰρ ἄν	ποτε	τῶν ἄλλων Ἀθηναίων ἁπάντων διαφερόντως
[49]	καὶ ἀρχώμεθα ἐντεῦθεν βουλευόμενοι, ὡς	οὐδέποτε	ὀρθῶς ἔχοντος οὔτε τοῦ ἀδικεῖν
[52]	στρατευσόμενος, οὔτε ἄλλην ἀποδημίαν ἐποιήσω	πώποτε	ὥσπερ οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι, οὐδ᾽
[52]	νῦν ἀκούσης τῆς πόλεως ἐπιχειρεῖς,	τότε	ἑκούσης ποιῆσαι. Σὺ δὲ τότε
[49]	παντὸς μᾶλλον οὕτως ἔχει ὥσπερ	τότε	ἐλέγετο ἡμῖν· εἴτε φασὶν οἱ
[52]	τότε ἑκούσης ποιῆσαι. Σὺ δὲ	τότε	μὲν ἐκαλλωπίζου ὡς οὐκ ἀγανακτῶν
[46]	τῶν δοξῶν. Πότερον καλῶς ἐλέγετο	ἑκάστοτε	ἢ οὔ, (ὅτι ταῖς μὲν
[52]	προῃροῦ οὔτε Κρήτην, ἃς δὴ	ἑκάστοτε	φῂς εὐνομεῖσθαι, ~οὔτε ἄλλην οὐδεμίαν
[46]	Ἐλέγετο δέ πως, ὡς ἐγᾦμαι,	ἑκάστοτε	ὧδε ὑπὸ τῶν οἰομένων τὶ
[48]	γε. (Σωκράτης) Οὐκ ἄρα, ὦ	βέλτιστε,	πάνυ ἡμῖν οὕτω φροντιστέον τί
[50]	δεσπότην, εἴ σοι ὢν ἐτύγχανεν,	ὥστε	ἅπερ πάσχοις ταῦτα καὶ ἀντιποιεῖν,
[53]	βεβαιώσεις τοῖς δικασταῖς τὴν δόξαν,	ὥστε	δοκεῖν ὀρθῶς τὴν (δίκην δικάσαι·
[51]	καὶ τοὺς νόμους ἐξέσται σοι,	ὥστε,	ἐάν σε ἐπιχειρῶμεν ἡμεῖς ἀπολλύναι
[51]	ἐπιμελόμενος; Ἢ οὕτως εἶ σοφὸς	ὥστε	λέληθέν σε ὅτι μητρός τε
[45]	Κέβης καὶ ἄλλοι πολλοὶ πάνυ.	Ὥστε,	ὅπερ λέγω, μήτε ταῦτα φοβούμενος
[48]	εἷς καὶ αὐτὴ ἡ ἀλήθεια.	Ὥστε	πρῶτον μὲν ταύτῃ οὐκ ὀρθῶς
[45]	ποιήσονται καὶ ἀσφάλειάν σοι παρέξονται,	ὥστε	σε μηδένα λυπεῖν τῶν κατὰ
[49]	Ἢ οὐδαμῶς τό γε ἀδικεῖν	οὔτε	ἀγαθὸν οὔτε καλόν, ὡς πολλάκις
[51]	ἀκούοντα (ἀντιλέγειν οὔτε τυπτόμενον ἀντιτύπτειν	οὔτε	ἄλλα τοιαῦτα πολλά· πρὸς δὲ
[52]	οὐδαμόσε, εἰ μή ποι στρατευσόμενος,	οὔτε	ἄλλην ἀποδημίαν ἐποιήσω πώποτε ὥσπερ
[53]	ἃς δὴ ἑκάστοτε φῂς εὐνομεῖσθαι,	~οὔτε	ἄλλην οὐδεμίαν (τῶν Ἑλληνίδων πόλεων
[48]	δεῖ παραμένοντας καὶ ἡσυχίαν ἄγοντας,	οὔτε	ἄλλο ὁτιοῦν πάσχειν πρὸ τοῦ
[52]	ὅτι μὴ ἅπαξ εἰς Ἰσθμόν,	οὔτε	ἄλλοσε οὐδαμόσε, εἰ μή ποι
[49]	διαφέρει. (Κρίτων) Ἀληθῆ λέγεις. (Σωκράτης)	Οὔτε	ἄρα ἀνταδικεῖν δεῖ οὔτε κακῶς
[44]	οἷοί τε· οὔτε γὰρ φρόνιμον	οὔτε	ἄφρονα δυνατοὶ ποιῆσαι, ποιοῦσι δὲ
[54]	ταῦτα ἀπολογήσασθαι τοῖς ἐκεῖ ἄρχουσιν·	οὔτε	γὰρ ἐνθάδε σοι φαίνεται ταῦτα
[44]	Νῦν δὲ οὐδέτερα οἷοί τε·	οὔτε	γὰρ φρόνιμον οὔτε ἄφρονα δυνατοὶ
[54]	οὐδὲ ἄλλῳ τῶν σῶν οὐδενί,	οὔτε	ἐκεῖσε ἀφικομένῳ ἄμεινον ἔσται. ἀλλὰ
[52]	οὔτ᾽ ἐκείνους τοὺς λόγους αἰσχύνῃ,	οὔτε	ἡμῶν τῶν νόμων ἐντρέπῃ, ἐπιχειρῶν
[51]	ἅπερ πάσχοις ταῦτα καὶ ἀντιποιεῖν,	~οὔτε	κακῶς ἀκούοντα (ἀντιλέγειν οὔτε τυπτόμενον
[49]	τοῦ ἀδικεῖν οὔτε τοῦ ἀνταδικεῖν	οὔτε	κακῶς πάσχοντα ἀμύνεσθαι ἀντιδρῶντα κακῶς,
[49]	(Σωκράτης) Οὔτε ἄρα ἀνταδικεῖν δεῖ	οὔτε	κακῶς ποιεῖν οὐδένα ἀνθρώπων, οὐδ᾽
[49]	τό γε ἀδικεῖν οὔτε ἀγαθὸν	οὔτε	καλόν, ὡς πολλάκις ἡμῖν καὶ
[52]	Σὺ δὲ οὔτε Λακεδαίμονα προῃροῦ	οὔτε	Κρήτην, ἃς δὴ ἑκάστοτε φῂς
[52]	αἱ ὁμολογίαι εἶναι. Σὺ δὲ	οὔτε	Λακεδαίμονα προῃροῦ οὔτε Κρήτην, ἃς
[51]	πέφυκε· βιάζεσθαι δὲ οὐχ ὅσιον	οὔτε	μητέρα οὔτε πατέρα, πολὺ δὲ
[51]	δὲ οὐχ ὅσιον οὔτε μητέρα	οὔτε	πατέρα, πολὺ δὲ τούτων ἔτι
[51]	ὁμολογήσας ἡμῖν πείσεσθαι οὔτε πείθεται	οὔτε	πείθει ἡμᾶς, εἰ μὴ καλῶς
[51]	καὶ ὅτι ὁμολογήσας ἡμῖν πείσεσθαι	οὔτε	πείθεται οὔτε πείθει ἡμᾶς, εἰ
[49]	βουλευόμενοι, ὡς οὐδέποτε ὀρθῶς ἔχοντος	οὔτε	τοῦ ἀδικεῖν οὔτε τοῦ ἀνταδικεῖν
[49]	ὀρθῶς ἔχοντος οὔτε τοῦ ἀδικεῖν	οὔτε	τοῦ ἀνταδικεῖν οὔτε κακῶς πάσχοντα
[51]	ἀντιποιεῖν, ~οὔτε κακῶς ἀκούοντα (ἀντιλέγειν	οὔτε	τυπτόμενον ἀντιτύπτειν οὔτε ἄλλα τοιαῦτα
[49]	τοῖς πρόσθε, τὸ μετὰ τοῦτο	ἄκουε.	(Κρίτων) Ἀλλ᾽ ἐμμένω τε καὶ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 30/05/2005