Pages
[49]	(Οὐ φαίνεται. (Σωκράτης) Τί δὲ	δή;	Κακουργεῖν δεῖ, ὦ (Κρίτων) ἢ
[53]	ἀρέσκοι ἄνευ νόμων; Νῦν δὲ	δὴ	οὐκ ἐμμενεῖς τοῖς ὡμολογημένοις; ἐὰν
[49]	ἀλλὰ μὴ ἄκοντος. ~ὅρα δὲ	δὴ	τῆς σκέψεως τὴν ἀρχὴν ἐάν
[44]	ἐγεῖραί με. (Κρίτων) Ἧν δὲ	δὴ	τί τὸ ἐνύπνιον; (Σωκράτης) Ἐδόκει
[53]	τινα περιθέμενος, ἢ διφθέραν λαβὼν	ἢ	ἄλλα οἷα δὴ εἰώθασιν ἐνσκευάζεσθαι
[44]	ὑστεραίᾳ δεῖ με ἀποθνῄσκειν ἢ	ᾗ	ἂν ἔλθῃ τὸ πλοῖον. (Κρίτων)
[51]	ἐάντε εἰς πόλεμον ἄγῃ τρωθησόμενον	ἢ	ἀποθανούμενον, ποιητέον ταῦτα, καὶ τὸ
[49]	κακῶς πάσχοντα ἀμύνεσθαι ἀντιδρῶντα κακῶς,	ἢ	ἀφίστασαι καὶ οὐ κοινωνεῖς τῆς
[45]	ταῖς ὀρφανίαις περὶ τοὺς ὀρφανούς.	Ἢ	γὰρ οὐ χρὴ ποιεῖσθαι παῖδας
[53]	ἀπεδίδρασκες σκευήν τέ τινα περιθέμενος,	ἢ	διφθέραν λαβὼν ἢ ἄλλα οἷα
[50]	τὴν πόλιν τὸ σὸν μέρος;	Ἢ	δοκεῖ σοι οἷόν τε ἔτι
[44]	ἂν αἰσχίων εἴη ταύτης δόξα	ἢ	δοκεῖν χρήματα περὶ πλείονος ποιεῖσθαι
[50]	ὡμολόγητο ἡμῖν τε καὶ σοί,	ἢ	ἐμμενεῖν ταῖς δίκαις αἷς ἂν
[47]	καὶ δόξῃ τὸν νοῦν προσέχει,	ἢ	ἑνὸς μόνου ἐκείνου ὃς ἂν
[49]	ὁμολογήσῃ τῳ δίκαια ὄντα ποιητέον	ἢ	ἐξαπατητέον; (Κρίτων) Ποιητέον. (Σωκράτης) Ἐκ
[50]	τὰς δικασθείσας προστάττει κυρίας εἶναι.	(Ἢ	ἐροῦμεν πρὸς αὐτοὺς ὅτι Ὴδίκει
[53]	ἀνθρώπους καὶ δουλεύων τί ποιῶν	ἢ	εὐωχούμενος ἐν Θετταλίᾳ, ὥσπερ ἐπὶ
[44]	που ὑστεραίᾳ δεῖ με ἀποθνῄσκειν	ἢ	ᾗ ἂν ἔλθῃ τὸ πλοῖον.
[47]	τῷ ἐπιστάτῃ καὶ ἐπαΐοντι, μᾶλλον	ἢ	ᾗ σύμπασι τοῖς ἄλλοις. (Κρίτων)
[54]	(Κρίτων) ποιεῖν ἃ λέγει μᾶλλον	ἢ	ἡμεῖς” Ταῦτα, ὦ φίλε ἑταῖρε
[53]	τῶν ἐγγύτατά τινα πόλεων ἔλθῃς,	ἢ	Θήβαζε ἢ Μέγαράδε εὐνομοῦνται γὰρ
[44]	οὐσίαν ἀποβαλεῖν ἢ συχνὰ χρήματα,	ἢ	καὶ ἄλλο τι πρὸς τούτοις
[44]	σὲ ἐνθένδε ἐκκλέψασιν, καὶ ἀναγκασθῶμεν	ἢ	καὶ πᾶσαν τὴν οὐσίαν ἀποβαλεῖν
[53]	τινα πόλεων ἔλθῃς, ἢ Θήβαζε	ἢ	Μέγαράδε εὐνομοῦνται γὰρ ἀμφότεραι πολέμιος
[46]	ἀλλοιότερος φανεῖται, ἐπειδὴ ὧδε ἔχω,	ἢ	ὁ αὐτός, καὶ ἐάσομεν χαίρειν
[53]	ἀλλὰ ἐλάττω ἐξ αὐτῆς ἀπεδήμησας	ἢ	οἱ χωλοί τε καὶ τυφλοὶ
[52]	ταῦτα, ὦ Κρίτων; Ἄλλο τι	ἢ	ὁμολογῶμεν; (Κρίτων) Ἀνάγκη, ὦ Σώκρατες.
[48]	πειρᾶσθαι ἐξιέναι μὴ ἀφιέντων (Ἀθηναίων	ἢ	οὐ δίκαιον· καὶ ἐὰν μὲν
[49]	ὡς οἱ πολλοί φασιν, δίκαιον	ἢ	οὐ δίκαιον; (Κρίτων) Οὐδαμῶς. (Σωκράτης)
[50]	ἐν ᾗ καὶ σὺ ἐπαιδεύθης;	Ἢ	οὐ καλῶς προσέταττον ἡμῶν οἱ
[48]	δικαίως ὅτι ταὐτόν ἐστιν, μένει	ἢ	οὐ μένει; (Κρίτων) Μένει. (Σωκράτης)
[43]	(Τί τηνικάδε ἀφῖξαι, ὦ Κρίτων;	Ἢ	οὐ πρῲ ἔτι ἐστίν; (Κρίτων)
[50]	καὶ ταῦτα οὓς ἥκιστα δεῖ,	ἢ	οὔ; Καὶ ἐμμένομεν οἷς ὡμολογήσαμεν
[51]	Κρίτων; Ἀληθῆ λέγειν τοὺς νόμους	ἢ	οὔ; (Κρίτων) Ἔμοιγε δοκεῖ. (Σωκράτης)
[49]	δή; Κακουργεῖν δεῖ, ὦ (Κρίτων)	ἢ	οὔ; (Κρίτων) Οὐ δεῖ δήπου,
[50]	ἐμμένομεν οἷς ὡμολογήσαμεν δικαίοις οὖσιν	ἢ	οὔ; (Κρίτων) Οὐκ ἔχω, ὦ
[49]	τυγχάνει ὂν παντὶ τρόπῳ; Φαμὲν	ἢ	οὔ; (Κρίτων) Φαμέν. (Σωκράτης) Οὐδαμῶς
[48]	σκόπει εἰ ἔτι μένει ἡμῖν	ἢ	οὔ, ὅτι οὐ τὸ ζῆν
[46]	δοξῶν. Πότερον καλῶς ἐλέγετο ἑκάστοτε	ἢ	οὔ, (ὅτι ταῖς μὲν δεῖ
[49]	ἀδικητέον τρόπῳ τινὶ δὲ οὔ;	Ἢ	οὐδαμῶς τό γε ἀδικεῖν οὔτε
[47]	ἐγίγνετο τῷ δὲ ἀδίκῳ ἀπώλλυτο.	ἢ	οὐδέν ἐστι τοῦτο; (Κρίτων) Οἶμαι
[52]	ἡμᾶς ἔργῳ ἀλλ᾽ οὐ λόγῳ,	ἢ	οὐκ ἀληθῆ” Τί φῶμεν πρὸς
[53]	διαλεγόμενος τίνας λόγους, ὦ Σώκρατες;	Ἢ	οὕσπερ ἐνθάδε, ὡς ἡ ἀρετὴ
[51]	τῇ ἀληθείᾳ τῆς ἀρετῆς ἐπιμελόμενος;	Ἢ	οὕτως εἶ σοφὸς ὥστε λέληθέν
[47]	Ἔστι δέ που τοῦτο σῶμα·	ἢ	οὐχί; (Κρίτων) Ναί. (Σωκράτης) Ἆρ᾽
[47]	ἐκείνου ὃς ἂν τυγχάνῃ ἰατρὸς	ἢ	παιδοτρίβης ὤν; (Κρίτων) Ἑνὸς μόνου.
[43]	ἐμοῦ. (Σωκράτης) Ἄρτι δὲ ἥκεις	ἢ	πάλαι; (Κρίτων) Ἐπιεικῶς πάλαι. (Σωκράτης)
[49]	ἡμᾶς αὐτοὺς παίδων οὐδὲν διαφέροντες;	Ἢ	παντὸς μᾶλλον οὕτως ἔχει ὥσπερ
[49]	ὡμολογήθη; (Ὅπερ καὶ ἄρτι ἐλέγετο)	ἢ	πᾶσαι ἡμῖν ἐκεῖναι αἱ πρόσθεν
[51]	ὑπείκειν καὶ θωπεύειν πατρίδα χαλεπαίνουσαν	ἢ	πατέρα, καὶ ἢ πείθειν ἢ
[51]	ἡ (πόλις καὶ ἡ πατρίς,	ἢ	πείθειν αὐτὴν ᾗ τὸ δίκαιον
[51]	πατρίδα χαλεπαίνουσαν ἢ πατέρα, καὶ	ἢ	πείθειν ἢ ποιεῖν ἃ ἂν
[52]	κελεύωμεν, ἀλλὰ ἐφιέντων δυοῖν θάτερα,	ἢ	πείθειν ἡμᾶς ἢ ποιεῖν, τούτων
[46]	ὁ αὐτός, καὶ ἐάσομεν χαίρειν	ἢ	πεισόμεθα αὐτῷ. Ἐλέγετο δέ πως,
[53]	ἆρα ἄξιόν σοι ζῆν ἔσται;	Ἢ	πλησιάσεις τούτοις καὶ ἀναισχυντήσεις διαλεγόμενος
[51]	ἢ πατέρα, καὶ ἢ πείθειν	ἢ	ποιεῖν ἃ ἂν κελεύῃ, καὶ
[52]	δυοῖν θάτερα, ἢ πείθειν ἡμᾶς	ἢ	ποιεῖν, τούτων οὐδέτερα ποιεῖ. ταύταις
[46]	τὸν νοῦν, ταῖς δὲ οὔ;	ἢ	πρὶν μὲν ἐμὲ δεῖν ἀποθνῄσκειν
[50]	ταῦτα ἀντιποιεῖν οἴει δίκαιον εἶναι;	Ἢ	πρὸς μὲν ἄρα σοι τὸν
[47]	καὶ αἰσχύνεσθαι καὶ φοβεῖσθαι μᾶλλον	ἢ	σύμπαντας τοὺς ἄλλους; εἰ μὴ
[47]	ἐπιστάτῃ καὶ ἐπαΐοντι, μᾶλλον ἢ	ᾗ	σύμπασι τοῖς ἄλλοις. (Κρίτων) Ἔστι
[45]	γὰρ οὐ χρὴ ποιεῖσθαι παῖδας	ἢ	συνδιαταλαιπωρεῖν καὶ τρέφοντα καὶ παιδεύοντα,
[52]	Ἄλλο τι οὖν” ἂν φαῖεν,	ἢ	συνθήκας τὰς πρὸς (ἡμᾶς αὐτοὺς
[44]	καὶ πᾶσαν τὴν οὐσίαν ἀποβαλεῖν	ἢ	συχνὰ χρήματα, ἢ καὶ ἄλλο
[48]	αὐτοὶ ἐξάγοντές τε καὶ ἐξαγόμενοι,	ἢ	τῇ ἀληθείᾳ ἀδικήσομεν πάντα ταῦτα
[47]	ἡμᾶς ἕπεσθαι καὶ φοβεῖσθαι αὐτὴν	ἢ	τῇ τοῦ ἑνός, εἴ τίς
[53]	φεύγειν καὶ στερηθῆναι τῆς πόλεως	ἢ	τὴν οὐσίαν ἀπολέσαι, σχεδόν τι
[50]	ὀρθῶς τὴν δίκην ἔκρινεν; Ταῦτα	ἢ	τί ἐροῦμεν; (Κρίτων) Ταῦτα νὴ
[49]	τρόπῳ φαμὲν ἑκόντας ἀδικητέον εἶναι,	ἢ	τινὶ μὲν ἀδικητέον τρόπῳ τινὶ
[43]	ἂν ἐνέγκαιμι. (Σωκράτης) Τίνα ταύτην;	ἢ	τὸ πλοῖον ἀφῖκται ἐκ Δήλου,
[53]	τούτων τί ἀγαθὸν ἐργάσῃ σαυτὸν	ἢ	τοὺς ἐπιτηδείους τοὺς (σαυτοῦ. Ὅτι
[54]	ποιήσας, ἵνα καὶ τοῦτο ἀπολαύσωσιν;	Ἢ	τοῦτο μὲν οὔ, αὐτοῦ δὲ
[50]	νῷ ἔχεις ποιεῖν; Ἄλλο τι	ἢ	τούτῳ (τῷ ἔργῳ ᾧ ἐπιχειρεῖς
[46]	τῶν ἐμῶν μηδενὶ ἄλλῳ πείθεσθαι	ἢ	τῷ λόγῳ ὃς ἄν μοι
[47]	λωβᾶται, τὸ δὲ δίκαιον ὀνίνησιν;	Ἢ	φαυλότερον ἡγούμεθα εἶναι τοῦ σώματος
[44]	δοκεῖν χρήματα περὶ πλείονος ποιεῖσθαι	ἢ	φίλους; Οὐ γὰρ πείσονται οἱ
[48]	αἱρεῖ, μὴ οὐδὲν ἄλλο σκεπτέον	ᾖ	ἢ ὅπερ νυνδὴ ἐλέγομεν, πότερον
[50]	εἴπωσιν οἱ νόμοι· Ὦ Σώκρατες,	ἦ	καὶ ταῦτα ὡμολόγητο ἡμῖν τε
[48]	μὴ οὐδὲν ἄλλο σκεπτέον ᾖ	ἢ	ὅπερ νυνδὴ ἐλέγομεν, πότερον δίκαια
[46]	ἅμα τῷ κακῷ καὶ αἰσχρὰ	ᾖ	σοί τε καὶ ἡμῖν. Ἀλλὰ
[44]	ἐάν τις ἐν αὐτοῖς διαβεβλημένος	ᾖ.	(Σωκράτης) Εἰ γὰρ ὤφελον, ὦ
[48]	ἀληθῶς ταῦτα, ὦ Κρίτων, σκέμματα	ᾖ	τῶν ῥᾳδίως ἀποκτεινύντων καὶ ἀναβιωσκομένων
[48]	ἀδίκων, ὁ εἷς καὶ αὐτὴ	ἡ	ἀλήθεια. Ὥστε πρῶτον μὲν ταύτῃ
[53]	Σώκρατες; Ἢ οὕσπερ ἐνθάδε, ὡς	ἡ	ἀρετὴ καὶ ἡ δικαιοσύνη πλείστου
[47]	καὶ κακῶν, περὶ ὧν νῦν	ἡ	βουλὴ ἡμῖν ἐστιν, πότερον τῇ
[48]	ὃ ἥ τε ἀδικία καὶ	ἡ	δικαιοσύνη ἐστίν; (Κρίτων) Οὐδαμῶς. (Σωκράτης)
[53]	ἐνθάδε, ὡς ἡ ἀρετὴ καὶ	ἡ	δικαιοσύνη πλείστου ἄξιον τοῖς ἀνθρώποις
[45]	τινὶ τῇ ἡμετέρᾳ πεπρᾶχθαι, καὶ	ἡ	εἴσοδος τῆς δίκης εἰς τὸ
[43]	ἁλίσκονται, ἀλλ᾽ οὐδὲν αὐτοὺς ἐπιλύεται	ἡ	ἡλικία τὸ μὴ οὐχὶ ἀγανακτεῖν
[52]	ἡμεῖς (σοι ἱκανοὶ ἦμεν καὶ	ἡ	ἡμετέρα πόλις· οὕτω σφόδρα ἡμᾶς
[54]	ἀκούειν, καὶ ἐν ἐμοὶ αὕτη	ἡ	ἠχὴ τούτων τῶν λόγων βομβεῖ
[47]	καὶ οὐκ ἂν σὲ παρακρούοι	ἡ	παροῦσα συμφορά· σκόπει δή οὐχ
[51]	ἂν κελεύῃ ἡ (πόλις καὶ	ἡ	πατρίς, ἢ πείθειν αὐτὴν ᾗ
[50]	ἐμμενεῖν ταῖς δίκαις αἷς ἂν	ἡ	πόλις δικάζῃ; Εἰ οὖν αὐτῶν
[51]	μὴ ἀρέσκοιμεν ἡμεῖς τε καὶ	ἡ	πόλις, ἐάντε μετοικεῖν ἄλλοσέ ποι
[51]	πανταχοῦ ποιητέον ἃ ἂν κελεύῃ	ἡ	(πόλις καὶ ἡ πατρίς, ἢ
[50]	αὐτοὺς ὅτι Ὴδίκει γὰρ ἡμᾶς	ἡ	πόλις καὶ οὐκ ὀρθῶς τὴν
[52]	σοι καὶ ἡμεῖς ἠρέσκομεν καὶ	ἡ	πόλις· οὐ γὰρ ἄν ποτε
[53]	διαφερόντως τῶν ἄλλων Ἀθηναίων ἤρεσκεν	ἡ	πόλις τε καὶ ἡμεῖς οἱ
[46]	ποίει. (Σωκράτης) (Ὦ φίλε Κρίτων,	ἡ	προθυμία σου πολλοῦ ἀξία εἰ
[46]	νῦν ἐκβαλεῖν, ἐπειδή μοι ἥδε	ἡ	τύχη γέγονεν, ἀλλὰ σχεδόν τι
[46]	ἂν πλείω τῶν νῦν παρόντων	ἡ	τῶν πολλῶν δύναμις ὥσπερ παῖδας
[50]	εἶναι καὶ μὴ ἀνατετράφθαι, ἐν	ᾗ	ἂν αἱ γενόμεναι δίκαι μηδὲν
[49]	καὶ πειρῶ ἀποκρίνεσθαι τὸ ἐρωτώμενον	ᾗ	ἂν μάλιστα οἴῃ. (Κρίτων) Ἀλλὰ
[47]	καὶ ἐδεστέον γε καὶ ποτέον,	ᾗ	ἂν τῷ ἑνὶ δοκῇ, τῷ
[50]	τροφήν τε καὶ παιδείαν ἐν	ᾗ	καὶ σὺ ἐπαιδεύθης; Ἢ οὐ
[51]	ἡ πατρίς, ἢ πείθειν αὐτὴν	ᾗ	τὸ δίκαιον πέφυκε· βιάζεσθαι δὲ
[45]	παθεῖν; ~Εἰ γάρ τι (τοιοῦτον	φοβῇ,	ἔασον αὐτὸ χαίρειν· ἡμεῖς γάρ
[51]	ἐάντε δεῖσθαι, ἐάντε εἰς πόλεμον	ἄγῃ	τρωθησόμενον ἢ ἀποθανούμενον, ποιητέον ταῦτα,
[48]	πρῶτον μὲν ταύτῃ οὐκ ὀρθῶς	εἰσηγῇ,	εἰσηγούμενος τῆς τῶν πολλῶν δόξης
[43]	οὐκ εὐθὺς ἐπήγειράς με, ἀλλὰ	σιγῇ	παρακάθησαι; (Κρίτων) Οὐ μὰ τὸν
[49]	(Κρίτων) Ποιητέον. (Σωκράτης) Ἐκ τούτων	δὴ	ἄθρει. ~Ἀπιόντες ἐνθένδε ἡμεῖς μὴ
[45]	ἕλοιτο, ταῦτα αἱρεῖσθαι, φάσκοντά γε	δὴ	ἀρετῆς διὰ παντὸς τοῦ βίου
[49]	μοι· ἀλλὰ λέγε. (Σωκράτης) Λέγω	δὴ	αὖ τὸ μετὰ τοῦτο, μᾶλλον
[43]	(ἀφικομένου τεθνάναι με; (Κρίτων) Οὔτοι	δὴ	ἀφῖκται, ἀλλὰ δοκεῖν μέν μοι
[53]	πολλὰ καὶ ἀνάξια σαυτοῦ. Ὑπερχόμενος	δὴ	βιώσῃ πάντας ἀνθρώπους καὶ δουλεύων
[47]	ἔγωγε, ὦ Σώκρατες. (Σωκράτης) Φέρε	δή,	ἐὰν τὸ ὑπὸ τοῦ ὑγιεινοῦ
[43]	ὅτι ἥξει τήμερον, καὶ ἀνάγκη	δὴ	εἰς αὔριον ἔσται, ὦ Σώκρατες,
[53]	διφθέραν λαβὼν ἢ ἄλλα οἷα	δὴ	εἰώθασιν ἐνσκευάζεσθαι οἱ ἀποδιδράσκοντες, καὶ
[52]	Λακεδαίμονα προῃροῦ οὔτε Κρήτην, ἃς	δὴ	ἑκάστοτε φῂς εὐνομεῖσθαι, ~οὔτε ἄλλην
[52]	οὖν ἐγὼ εἴποιμι· Διὰ τί	δή;	Ἴσως ἄν μου δικαίως καθάπτοιντο
[47]	ἵνα μὴ πάντα διΐωμεν, καὶ	δὴ	καὶ περὶ τῶν δικαίων καὶ
[48]	οἱ πολλοὶ ἀποκτεινύναι” (Κρίτων) (Δῆλα	δὴ	καὶ ταῦτα· φαίη γὰρ ἄν,
[46]	μοι λογιζομένῳ βέλτιστος φαίνηται. Τοὺς	δὴ	λόγους οὓς ἐν τῷ ἔμπροσθεν
[44]	πλοῖον. (Κρίτων) Φασί γέ τοι	δὴ	οἱ τούτων κύριοι. (Σωκράτης) Οὐ
[44]	ἂν πραχθῇ. (Κρίτων) (Ἀλλ᾽ ὁρᾷς	δὴ	ὅτι ἀνάγκη, ὦ Σώκρατες, καὶ
[49]	ὁρῶντας ἀλλήλων τὰ βουλεύματα. Σκόπει	δὴ	οὖν καὶ σὺ εὖ μάλα
[43]	(Σωκράτης) Ἔστι ταῦτα. ἀλλὰ τί	δὴ	οὕτω πρῲ ἀφῖξαι; (Κρίτων) Ἀγγελίαν,
[44]	ἂν τύχωσι. (Κρίτων) (Ταῦτα μὲν	δὴ	οὕτως ἐχέτω· τάδε δέ, ὦ
[47]	παρακρούοι ἡ παροῦσα συμφορά· σκόπει	δή	οὐχ ἱκανῶς δοκεῖ σοι λέγεσθαι
[53]	τοὺς (Κρίτων) ος; Ἐκεῖ γὰρ	δὴ	πλείστη ἀταξία καὶ ἀκολασία, καὶ
[47]	Πῶς δ᾽ οὔ; (Σωκράτης) Φέρε	δή,	πῶς αὖ τὰ τοιαῦτα ἐλέγετο;
[43]	ἥδιστα διάγῃς. Καὶ πολλάκις μὲν	δή	σε καὶ πρότερον ἐν παντὶ
[47]	τοὺς τῶν πολλῶν. (Κρίτων) Δῆλα	δή.	(Σωκράτης) Ταύτῃ ἄρα αὐτῷ πρακτέον
[53]	τῆς πόλεως ἐξελθών. Σκόπει γὰρ	δή,	ταῦτα παραβὰς καὶ ἐξαμαρτάνων τι
[45]	ὡς ἐγένετο, καὶ τὸ τελευταῖον	δὴ	τουτί, ὥσπερ κατάγελως τῆς πράξεως,
[54]	ἀρετῆς ποῦ ἡμῖν ἔσονται; Ἀλλὰ	δὴ	τῶν παίδων ἕνεκα βούλει ζῆν,
[48]	καὶ τῶν ἐναντίων. Ἀλλὰ μὲν	δή”	φαίη γ᾽ ἄν τις, οἷοί
[52]	ποιεῖν, τούτων οὐδέτερα ποιεῖ. ταύταις	δή	φαμεν καὶ σέ, ὦ Σώκρατες,
[43]	δεσμωτηρίου φύλαξ ὑπακοῦσαι. (Κρίτων) Συνήθης	ἤδη	μοί ἐστιν, ὦ Σώκρατες, διὰ
[43]	ἀγανακτεῖν τηλικοῦτον ὄντα εἰ δεῖ	ἤδη	τελευτᾶν. (Κρίτων) (Καὶ ἄλλοι, ὦ
[51]	καὶ τἆλλα τὴν πόλιν διοικοῦμεν,	ἤδη	φαμὲν τοῦτον ὡμολογηκέναι ἔργῳ ἡμῖν
[48]	πείσομαι· εἰ δὲ μή, παῦσαι	ἤδη,	ὦ μακάριε, πολλάκις μοι λέγων
[51]	τῷ βουλομένῳ, ἐπειδὰν δοκιμασθῇ καὶ	ἴδῃ	τὰ ἐν τῇ πόλει πράγματα
[49]	ἀνταδικεῖν, ὡς οἱ πολλοὶ οἴονται,	ἐπειδή	γε οὐδαμῶς δεῖ ἀδικεῖν. (Κρίτων)
[50]	παιδεύειν; Καλῶς” φαίην ἄν. Ἐἶεν.	Ἐπειδὴ	δὲ ἐγένου τε καὶ ἐξετράφης
[50]	θαύμαζε τὰ λεγόμενα ἀλλ᾽ ἀποκρίνου,	ἐπειδὴ	καὶ εἴωθας χρῆσθαι τῷ ἐρωτᾶν
[46]	ἔλεγον οὐ δύναμαι νῦν ἐκβαλεῖν,	ἐπειδή	μοι ἥδε ἡ τύχη γέγονεν,
[48]	τούτων τῶν πολλῶν. Ἡμῖν δ᾽	ἐπειδὴ	ὁ λόγος οὕτως αἱρεῖ, μὴ
[54]	ὦ Κρίτων, καὶ πράττωμεν ταύτῃ,	ἐπειδὴ	ταύτῃ ὁ θεὸς ὑφηγεῖται.
[46]	εἴ τί μοι ἀλλοιότερος φανεῖται,	ἐπειδὴ	ὧδε ἔχω, ἢ ὁ αὐτός,
[46]	τῶν οἰομένων τὶ λέγειν, ὥσπερ	νυνδὴ	ἐγὼ ἔλεγον, ὅτι τῶν δοξῶν
[48]	ἄλλο σκεπτέον ᾖ ἢ ὅπερ	νυνδὴ	ἐλέγομεν, πότερον δίκαια πράξομεν καὶ
[49]	τηλικοίδε (γέροντες) ἄνδρες πρὸς ἀλλήλους	σπουδῇ	διαλεγόμενοι (ἐλάθομεν ἡμᾶς αὐτοὺς παίδων
[45]	τοῦτον τὸν κίνδυνον καὶ ἐὰν	δέῃ	ἔτι τούτου μείζω. Ἀλλ᾽ ἐμοὶ
[48]	ἄδικα αὐτὰ ἐργαζόμενοι, μὴ οὐ	δέῃ	ὑπολογίζεσθαι οὔτ᾽ εἰ ἀποθνῄσκειν δεῖ
[50]	δίκαις αἷς ἂν ἡ πόλις	δικάζῃ;	Εἰ οὖν αὐτῶν θαυμάζοιμεν λεγόντων,
[43]	(Σωκράτης) Ἀλλ᾽ ὦ Κρίτων, τύχῃ	ἀγαθῇ,	εἰ ταύτῃ τοῖς θεοῖς φίλον,
[49]	καὶ ἐν τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ	ὡμολογήθη;	(Ὅπερ καὶ ἄρτι ἐλέγετο) ἢ
[51]	φήσομεν πρὸς ταῦτα, ὦ Κρίτων;	Ἀληθῆ	λέγειν τοὺς νόμους ἢ οὔ;
[48]	φαίη γὰρ ἄν, ὦ Σώκρατες.	Ἀληθῆ	λέγεις. (Σωκράτης) Ἀλλ᾽ ὦ θαυμάσιε,
[49]	τοῦ ἀδικεῖν οὐδὲν διαφέρει. (Κρίτων)	Ἀληθῆ	λέγεις. (Σωκράτης) Οὔτε ἄρα ἀνταδικεῖν
[51]	οἱ νόμοι, Εἰ ἡμεῖς ταῦτα	ἀληθῆ	λέγομεν, ὅτι οὐ δίκαια ἡμᾶς
[52]	ἡμῖν τοῦτ᾽ αὐτὸ ἀπόκριναι, εἰ	ἀληθῆ	λέγομεν φάσκοντές σε ὡμολογηκέναι πολιτεύσεσθαι
[52]	ἀλλ᾽ οὐ λόγῳ, ἢ οὐκ	ἀληθῆ”	Τί φῶμεν πρὸς ταῦτα, ὦ
[44]	μοι. Ἆρά γε μὴ ἐμοῦ	προμηθῇ	καὶ τῶν ἄλλων ἐπιτηδείων μή,
[53]	τοῖς ὡμολογημένοις; ἐὰν ἡμῖν γε	πείθῃ,	ὦ Σώκρατες· καὶ οὐ καταγέλαστός
[44]	με ἀποθνῄσκειν ἢ ᾗ ἂν	ἔλθῃ	τὸ πλοῖον. (Κρίτων) Φασί γέ
[51]	πεποιηκέναι Ἀθηναίων τῷ βουλομένῳ, ἐπειδὰν	δοκιμασθῇ	καὶ ἴδῃ τὰ ἐν τῇ
[44]	αὐτὰ οὕτω πεπρᾶχθαι ὥσπερ ἂν	πραχθῇ.	(Κρίτων) (Ἀλλ᾽ ὁρᾷς δὴ ὅτι
[48]	τῶν ἐναντίων. Ἀλλὰ μὲν δή”	φαίη	γ᾽ ἄν τις, οἷοί τέ
[48]	(Κρίτων) (Δῆλα δὴ καὶ ταῦτα·	φαίη	γὰρ ἄν, ὦ Σώκρατες. Ἀληθῆ
[43]	γὰρ ἄν, ὦ (Κρίτων) πλημμελὲς	εἴη	ἀγανακτεῖν τηλικοῦτον ὄντα εἰ δεῖ
[46]	ἀξία εἰ μετά τινος ὀρθότητος	εἴη·	εἰ δὲ μή, ὅσῳ μείζων
[44]	ἀμελῆσαι. καίτοι τίς ἂν αἰσχίων	εἴη	ταύτης δόξα ἢ δοκεῖν χρήματα
[49]	τὸ ἐρωτώμενον ᾗ ἂν μάλιστα	οἴῃ.	(Κρίτων) Ἀλλὰ πειράσομαι. (Σωκράτης) Οὐδενὶ
[43]	ἀγγέλων) ὅτι ἥξει τήμερον, καὶ	ἀνάγκη	δὴ εἰς αὔριον ἔσται, ὦ
[49]	οὐκ ἔστι κοινὴ βουλή, ἀλλὰ	ἀνάγκη	τούτους ἀλλήλων καταφρονεῖν ὁρῶντας ἀλλήλων
[44]	(Κρίτων) (Ἀλλ᾽ ὁρᾷς δὴ ὅτι	ἀνάγκη,	ὦ Σώκρατες, καὶ τῆς τῶν
[52]	Ἄλλο τι ἢ ὁμολογῶμεν; (Κρίτων)	Ἀνάγκη,	ὦ Σώκρατες. (Σωκράτης) Ἄλλο τι
[52]	Ἔτι τοίνυν ἐν αὐτῇ τῇ	δίκῃ	ἐξῆν σοι φυγῆς τιμήσασθαι εἰ
[50]	πατρὶ τῷ σῷ σε ἐν	(μουσικῇ	καὶ γυμναστικῇ παιδεύειν; Καλῶς” φαίην
[50]	σῷ σε ἐν (μουσικῇ καὶ	γυμναστικῇ	παιδεύειν; Καλῶς” φαίην ἄν. Ἐἶεν.
[45]	γὰρ καὶ ἄλλοσε ὅποι ἂν	ἀφίκῃ	ἀγαπήσουσί σε· ἐὰν δὲ βούλῃ
[47]	ποτέον, ᾗ ἂν τῷ ἑνὶ	δοκῇ,	τῷ ἐπιστάτῃ καὶ ἐπαΐοντι, μᾶλλον
[44]	Ἐδόκει τίς μοι γυνὴ προσελθοῦσα	καλὴ	καὶ εὐειδής, (λευκὰ ἱμάτια ἔχουσα,
[49]	δοκεῖ, σοὶ δὲ εἴ πῃ	ἄλλῃ	δέδοκται, λέγε καὶ δίδασκε. Εἰ
[49]	μή, τούτοις οὐκ ἔστι κοινὴ	βουλή,	ἀλλὰ ἀνάγκη τούτους ἀλλήλων καταφρονεῖν
[45]	ἀφίκῃ ἀγαπήσουσί σε· ἐὰν δὲ	βούλῃ	εἰς Θετταλίαν ἰέναι, εἰσὶν ἐμοὶ
[47]	κακῶν, περὶ ὧν νῦν ἡ	βουλὴ	ἡμῖν ἐστιν, πότερον τῇ τῶν
[46]	ὥρα ἀλλὰ βεβουλεῦσθαι μία δὲ	βουλή·	τῆς γὰρ ἐπιούσης νυκτὸς πάντα
[47]	ἢ σύμπαντας τοὺς ἄλλους; εἰ	μὴ	ἀκολουθήσομεν, διαφθεροῦμεν ἐκεῖνο καὶ λωβησόμεθα,
[48]	πείσας σε ταῦτα πράττειν, ἀλλὰ	μὴ	ἄκοντος. ~ὅρα δὲ δὴ τῆς
[53]	μή τινα λυπῇς· εἰ δὲ	μή,	ἀκούσῃ, ὦ Σώκρατες, πολλὰ καὶ
[45]	μείζω. Ἀλλ᾽ ἐμοὶ πείθου καὶ	μὴ	ἄλλως ποίει. (Σωκράτης) Καὶ ταῦτα
[46]	Ταῦτα οὖν, ὦ Σώκρατες, ὅρα	μὴ	ἅμα τῷ κακῷ καὶ αἰσχρὰ
[50]	ἐκείνην τὴν πόλιν εἶναι καὶ	μὴ	ἀνατετράφθαι, ἐν ᾗ ἂν αἱ
[52]	ἐκ τῆς πόλεως ἐξῆλθες, ὅτι	μὴ	ἅπαξ εἰς Ἰσθμόν, οὔτε ἄλλοσε
[51]	ὑμῶν εἰς ἀποικίαν ἰέναι, εἰ	μὴ	ἀρέσκοιμεν ἡμεῖς τε καὶ ἡ
[51]	ἡμᾶς τοὺς νόμους, ᾧ ἂν	μὴ	ἀρέσκωμεν ἡμεῖς, ἐξεῖναι λαβόντα τὰ
[48]	δίκαιον ἐμὲ ἐνθένδε πειρᾶσθαι ἐξιέναι	μὴ	ἀφιέντων (Ἀθηναίων ἢ οὐ δίκαιον·
[46]	οὕσπερ καὶ πρότερον· ὧν ἐὰν	μὴ	βελτίω ἔχωμεν λέγειν ἐν τῷ
[45]	ἡμῶν τῶν σῶν ἐπιτηδείων αἰσχύνομαι	μὴ	δόξῃ ἅπαν τὸ πρᾶγμα τὸ
[54]	τῶν λόγων βομβεῖ καὶ ποιεῖ	μὴ	δύνασθαι τῶν ἄλλων ἀκούειν· ἀλλὰ
[44]	προμηθῇ καὶ τῶν ἄλλων ἐπιτηδείων	μή,	ἐὰν σὺ ἐνθένδε ἐξέλθῃς, οἱ
[45]	τὸ δικαστήριον ὡς εἰσῆλθεν ἐξὸν	μὴ	εἰσελθεῖν, καὶ αὐτὸς ὁ ἀγὼν
[44]	Σώκρατες, εἰπέ μοι. Ἆρά γε	μὴ	ἐμοῦ προμηθῇ καὶ τῶν ἄλλων
[48]	φαίνηται δίκαιον, πειρώμεθα, εἰ δὲ	μή,	ἐῶμεν. Ἃς δὲ σὺ λέγεις
[52]	οἷς ἐξῆν σοι ἀπιέναι, εἰ	μὴ	ἠρέσκομεν ἡμεῖς μηδὲ δίκαιαι ἐφαίνοντό
[50]	ἂν εἴποιεν ὅτι Ὦ Σώκρατες,	μὴ	θαύμαζε τὰ λεγόμενα ἀλλ᾽ ἀποκρίνου,
[49]	εἴτε φασὶν οἱ πολλοὶ εἴτε	μή,	καὶ εἴτε δεῖ ἡμᾶς ἔτι
[51]	πείθεται οὔτε πείθει ἡμᾶς, εἰ	μὴ	καλῶς τι ποιοῦμεν, ~(προτιθέντων ἡμῶν
[47]	χρηστὰς τιμᾶν, τὰς δὲ πονηρὰς	μή;	(Κρίτων) Ναί. (Σωκράτης) Χρησταὶ δὲ
[46]	τινος ὀρθότητος εἴη· εἰ δὲ	μή,	ὅσῳ μείζων τοσούτῳ χαλεπωτέρα. Σκοπεῖσθαι
[48]	κἂν φαινώμεθα ἄδικα αὐτὰ ἐργαζόμενοι,	μὴ	οὐ δέῃ ὑπολογίζεσθαι οὔτ᾽ εἰ
[48]	ἐπειδὴ ὁ λόγος οὕτως αἱρεῖ,	μὴ	οὐδὲν ἄλλο σκεπτέον ᾖ ἢ
[43]	αὐτοὺς ἐπιλύεται ἡ ἡλικία τὸ	μὴ	οὐχὶ ἀγανακτεῖν τῇ παρούσῃ τύχῃ.
[47]	τἆλλα, ὦ Κρίτων, οὕτως, ἵνα	μὴ	πάντα διΐωμεν, καὶ δὴ καὶ
[49]	ὦ (Κρίτων, ταῦτα καθομολογῶν, ὅπως	μὴ	παρὰ δόξαν ὁμολογῇς· οἶδα γὰρ
[48]	καί σοι πείσομαι· εἰ δὲ	μή,	παῦσαι ἤδη, ὦ μακάριε, πολλάκις
[51]	κελεύωμεν ποιήσειν ταῦτα, καὶ τὸν	μὴ	πειθόμενον τριχῇ φαμεν ἀδικεῖν, ὅτι
[50]	δὴ ἄθρει. ~Ἀπιόντες ἐνθένδε ἡμεῖς	μὴ	(πείσαντες τὴν πόλιν πότερον κακῶς
[52]	Ἰσθμόν, οὔτε ἄλλοσε οὐδαμόσε, εἰ	μή	ποι στρατευσόμενος, οὔτε ἄλλην ἀποδημίαν
[44]	τοιούτου ἐπιτηδείου οἷον ἐγὼ οὐδένα	μή	ποτε εὑρήσω, ἔτι δὲ καὶ
[44]	δόξω, οἳ ἐμὲ καὶ σὲ	μὴ	σαφῶς ἴσασιν, (ὡς οἷός τ᾽
[54]	ἀπολέσαι τὸ σὸν μέρος. ἀλλὰ	μή	σε (πείσῃ (Κρίτων) ποιεῖν ἃ
[52]	διαφερόντως ἐν αὐτῇ ἐπεδήμεις εἰ	μή	σοι διαφερόντως ἤρεσκεν, καὶ οὔτ᾽
[46]	παρόντι, εὖ ἴσθι ὅτι οὐ	μή	σοι συγχωρήσω, οὐδ᾽ ἂν πλείω
[54]	ζῶντος βέλτιον θρέψονται καὶ παιδεύσονται	μὴ	συνόντος σοῦ αὐτοῖς; Οἱ γὰρ
[47]	νοσώδους δὲ διαφθειρόμενον διολέσωμεν πειθόμενοι	μὴ	τῇ τῶν ἐπαϊόντων δόξῃ, ἆρα
[53]	οὐδεὶς ὃς ἐρεῖ; ἴσως, ἂν	μή	τινα λυπῇς· εἰ δὲ μή,
[47]	τοὺς τοῦ ἑνὸς ἐκείνου ἀλλὰ	μὴ	τοὺς τῶν πολλῶν. (Κρίτων) Δῆλα
[46]	περὶ πολλοῦ ποιεῖσθαι, τὰς δὲ	μή.	Τοῦτο πρὸς θεῶν, ὦ (Κρίτων)
[49]	οὖν οὕτω δέδοκται καὶ οἷς	μή,	τούτοις οὐκ ἔστι κοινὴ βουλή,
[48]	καὶ δόξης καὶ παίδων τροφῆς,	μὴ	ὡς ἀληθῶς ταῦτα, ὦ Κρίτων,
[46]	ἡμᾶς εἴτε ταῦτα πρακτέον εἴτε	μή·	ὡς ἐγὼ οὐ νῦν πρῶτον
[50]	ἢ τί ἐροῦμεν; (Κρίτων) Ταῦτα	νὴ	Δία, ὦ Σώκρατες. (Σωκράτης) Τί
[47]	ἑνὸς μόνου ἐκείνου ὃς ἂν	τυγχάνῃ	ἰατρὸς ἢ παιδοτρίβης ὤν; (Κρίτων)
[51]	αὑτοῦ. ὃς δ᾽ ἂν ὑμῶν	παραμείνῃ,	ὁρῶν ὃν τρόπον ἡμεῖς τάς
[49]	οἷς μή, τούτοις οὐκ ἔστι	κοινὴ	βουλή, ἀλλὰ ἀνάγκη τούτους ἀλλήλων
[48]	δρῶμεν. (Σωκράτης) Σκοπῶμεν, ὦ ἀγαθέ,	κοινῇ,	καὶ εἴ πῃ ἔχεις ἀντιλέγειν
[46]	δ᾽ ἔγωγ᾽ ἐπισκέψασθαι, ὦ (Κρίτων)	κοινῇ	μετὰ σοῦ εἴ τί μοι
[44]	ἐνύπνιον; (Σωκράτης) Ἐδόκει τίς μοι	γυνὴ	προσελθοῦσα καλὴ καὶ εὐειδής, (λευκὰ
[48]	ἥ τε ἀδικία καὶ ἡ	δικαιοσύνη	ἐστίν; (Κρίτων) Οὐδαμῶς. (Σωκράτης) Ἀλλὰ
[53]	ὡς ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ	δικαιοσύνη	πλείστου ἄξιον τοῖς ἀνθρώποις καὶ
[52]	δὲ οὔτ᾽ ἐκείνους τοὺς λόγους	αἰσχύνῃ,	οὔτε ἡμῶν τῶν νόμων ἐντρέπῃ,
[45]	τῶν σῶν ἐπιτηδείων αἰσχύνομαι μὴ	δόξῃ	ἅπαν τὸ πρᾶγμα τὸ περὶ
[47]	πειθόμενοι μὴ τῇ τῶν ἐπαϊόντων	δόξῃ,	ἆρα βιωτὸν ἡμῖν ἐστιν (διεφθαρμένου
[47]	ἐστιν, πότερον τῇ τῶν πολλῶν	δόξῃ	(δεῖ ἡμᾶς ἕπεσθαι καὶ φοβεῖσθαι
[47]	ἀνδρὸς ἐπαίνῳ καὶ ψόγῳ καὶ	δόξῃ	τὸν νοῦν προσέχει, ἢ ἑνὸς
[53]	ἀνθρώπων διαφθορεὺς εἶναι. Πότερον οὖν	φεύξῃ	τάς τε εὐνομουμένας πόλεις καὶ
[50]	τούτῳ (τῷ ἔργῳ ᾧ ἐπιχειρεῖς	διανοῇ	τούς τε νόμους ἡμᾶς ἀπολέσαι
[49]	ἔτι δοκεῖ, σοὶ δὲ εἴ	πῃ	ἄλλῃ δέδοκται, λέγε καὶ δίδασκε.
[48]	ὦ ἀγαθέ, κοινῇ, καὶ εἴ	πῃ	ἔχεις ἀντιλέγειν (ἐμοῦ λέγοντος, ἀντίλεγε
[52]	αἰσχύνῃ, οὔτε ἡμῶν τῶν νόμων	ἐντρέπῃ,	ἐπιχειρῶν διαφθεῖραι, πράττεις (τε ἅπερ
[43]	ἐν τοσαύτῃ τε ἀγρυπνίᾳ καὶ	λύπῃ	εἶναι, ἀλλὰ καὶ σοῦ πάλαι
[44]	αὐτὸ τήμερον. ~(Κρίτων) Πόθεν τοῦτο	τεκμαίρῃ;	(Σωκράτης) Ἐγώ σοι ἐρῶ. τῇ
[53]	τοῦ Σωκράτους πρᾶγμα; Οἴεσθαί γε	χρή.	Ἀλλ᾽ ἐκ μὲν τούτων τῶν
[54]	φασκόντων ἐπιτηδείων εἶναι, οἴεσθαί γε	χρή.	Ἄλλ᾽ ὦ Σώκρατες, πειθόμενος ἡμῖν
[45]	μοι δοκεῖς τὰ ῥᾳθυμότατα αἱρεῖσθαι.	Χρὴ	δέ, ἅπερ ἂν ἀνὴρ ἀγαθὸς
[48]	λέγων τὸν αὐτὸν λόγον, ὡς	χρὴ	ἐνθένδε ἀκόντων Ἀθηναίων ἐμὲ ἀπιέναι·
[46]	μείζων τοσούτῳ χαλεπωτέρα. Σκοπεῖσθαι οὖν	χρὴ	ἡμᾶς εἴτε ταῦτα πρακτέον εἴτε
[45]	τοὺς ὀρφανούς. Ἢ γὰρ οὐ	χρὴ	ποιεῖσθαι παῖδας ἢ συνδιαταλαιπωρεῖν καὶ
[47]	σοι λέγεσθαι ὅτι οὐ πάσας	χρὴ	τὰς δόξας τῶν ἀνθρώπων τιμᾶν
[47]	Ἑνὸς μόνου. (Σωκράτης) Οὐκοῦν φοβεῖσθαι	χρὴ	τοὺς ψόγους καὶ ἀσπάζεσθαι τοὺς
[53]	ἐξαμαρτάνων τι τούτων τί ἀγαθὸν	ἐργάσῃ	σαυτὸν ἢ τοὺς ἐπιτηδείους τοὺς
[53]	Σώκρατες· καὶ οὐ καταγέλαστός γε	ἔσῃ	ἐκ τῆς πόλεως ἐξελθών. Σκόπει
[49]	ἐρωτῶ· πότερον ἃ ἄν τις	ὁμολογήσῃ	τῳ δίκαια ὄντα ποιητέον ἢ
[45]	(ἐξὸν καὶ ἐκθρέψαι καὶ ἐκπαιδεῦσαι	οἰχήσῃ	καταλιπών, καὶ τὸ σὸν μέρος
[54]	σὸν μέρος. ἀλλὰ μή σε	(πείσῃ	(Κρίτων) ποιεῖν ἃ λέγει μᾶλλον
[53]	τινα λυπῇς· εἰ δὲ μή,	ἀκούσῃ,	ὦ Σώκρατες, πολλὰ καὶ ἀνάξια
[43]	τὸ μὴ οὐχὶ ἀγανακτεῖν τῇ	παρούσῃ	τύχῃ. (Σωκράτης) Ἔστι ταῦτα. ἀλλὰ
[53]	καὶ ἀνάξια σαυτοῦ. Ὑπερχόμενος δὴ	βιώσῃ	πάντας ἀνθρώπους καὶ δουλεύων τί
[43]	δὲ μάλιστα ἐν τῇ νῦν	παρεστώσῃ	συμφορᾷ, ὡς ῥᾳδίως αὐτὴν καὶ
[48]	ἐξάγοντές τε καὶ ἐξαγόμενοι, ἢ	τῇ	ἀληθείᾳ ἀδικήσομεν πάντα ταῦτα ποιοῦντες·
[51]	ταῦτα ποιῶν δίκαια πράττειν, ὁ	τῇ	ἀληθείᾳ τῆς ἀρετῆς ἐπιμελόμενος; Ἢ
[44]	τεκμαίρῃ; (Σωκράτης) Ἐγώ σοι ἐρῶ.	τῇ	γάρ που ὑστεραίᾳ δεῖ με
[52]	πόλεως. Ἔτι τοίνυν ἐν αὐτῇ	τῇ	δίκῃ ἐξῆν σοι φυγῆς τιμήσασθαι
[45]	πράξεως, κακίᾳ τινὶ καὶ ἀνανδρίᾳ	τῇ	ἡμετέρᾳ διαπεφευγέναι ~(ἡμᾶς δοκεῖν, οἵτινές
[45]	τὸ περὶ σὲ ἀνανδρίᾳ τινὶ	τῇ	ἡμετέρᾳ πεπρᾶχθαι, καὶ ἡ εἴσοδος
[43]	τρόπου, πολὺ δὲ μάλιστα ἐν	τῇ	νῦν παρεστώσῃ συμφορᾷ, ὡς ῥᾳδίως
[43]	ἡλικία τὸ μὴ οὐχὶ ἀγανακτεῖν	τῇ	παρούσῃ τύχῃ. (Σωκράτης) Ἔστι ταῦτα.
[50]	γάρ, τί ἐγκαλῶν (ἡμῖν καὶ	τῇ	πόλει ἐπιχειρεῖς ἡμᾶς ἀπολλύναι; Οὐ
[51]	δοκιμασθῇ καὶ ἴδῃ τὰ ἐν	τῇ	πόλει πράγματα καὶ ἡμᾶς τοὺς
[47]	ἕπεσθαι καὶ φοβεῖσθαι αὐτὴν ἢ	τῇ	τοῦ ἑνός, εἴ τίς ἐστιν
[53]	ἀμφότεραι πολέμιος ἥξεις, ὦ Σώκρατες,	τῇ	τούτων πολιτείᾳ, καὶ ὅσοιπερ κήδονται
[47]	δὲ διαφθειρόμενον διολέσωμεν πειθόμενοι μὴ	τῇ	τῶν ἐπαϊόντων δόξῃ, ἆρα βιωτὸν
[47]	ἡ βουλὴ ἡμῖν ἐστιν, πότερον	τῇ	τῶν πολλῶν δόξῃ (δεῖ ἡμᾶς
[47]	ἂν τῷ ἑνὶ δοκῇ, τῷ	ἐπιστάτῃ	καὶ ἐπαΐοντι, μᾶλλον ἢ ᾗ
[53]	Ἢ οὕσπερ ἐνθάδε, ὡς ἡ	ἀρετὴ	καὶ ἡ δικαιοσύνη πλείστου ἄξιον
[53]	(Κρίτων) ος; Ἐκεῖ γὰρ δὴ	πλείστη	ἀταξία καὶ ἀκολασία, καὶ ἴσως
[51]	κελεύῃ, καὶ πάσχειν ἐάν τι	προστάττῃ	παθεῖν ἡσυχίαν ἄγοντα, ἐάντε τύπτεσθαι
[52]	ἄλλων Ἀθηναίων ἁπάντων διαφερόντως ἐν	αὐτῇ	ἐπεδήμεις εἰ μή σοι διαφερόντως
[52]	τε ἄλλα καὶ παῖδας ἐν	αὐτῇ	ἐποιήσω, ὡς ἀρεσκούσης σοι τῆς
[48]	καὶ ἀδίκων, ὁ εἷς καὶ	αὐτὴ	ἡ ἀλήθεια. Ὥστε πρῶτον μὲν
[52]	τῆς πόλεως. Ἔτι τοίνυν ἐν	αὐτῇ	τῇ δίκῃ ἐξῆν σοι φυγῆς
[54]	δοκοῦσιν ἀκούειν, καὶ ἐν ἐμοὶ	αὕτη	ἡ ἠχὴ τούτων τῶν λόγων
[43]	οὐδ᾽ ἂν αὐτὸς ἤθελον ἐν	τοσαύτῃ	τε ἀγρυπνίᾳ καὶ λύπῃ εἶναι,
[47]	πολλῶν. (Κρίτων) Δῆλα δή. (Σωκράτης)	Ταύτῃ	ἄρα αὐτῷ πρακτέον καὶ γυμναστέον
[54]	τοίνυν, ὦ Κρίτων, καὶ πράττωμεν	ταύτῃ,	ἐπειδὴ ταύτῃ ὁ θεὸς ὑφηγεῖται.
[43]	εἰ ταύτῃ τοῖς θεοῖς φίλον,	ταύτῃ	ἔστω· οὐ μέντοι οἶμαι ἥξειν
[54]	Κρίτων, καὶ πράττωμεν ταύτῃ, ἐπειδὴ	ταύτῃ	ὁ θεὸς ὑφηγεῖται.
[48]	ἡ ἀλήθεια. Ὥστε πρῶτον μὲν	ταύτῃ	οὐκ ὀρθῶς εἰσηγῇ, εἰσηγούμενος τῆς
[43]	ὦ Κρίτων, τύχῃ ἀγαθῇ, εἰ	ταύτῃ	τοῖς θεοῖς φίλον, ταύτῃ ἔστω·
[51]	καὶ πανταχοῦ ποιητέον ἃ ἂν	κελεύῃ	ἡ (πόλις καὶ ἡ πατρίς,
[51]	πείθειν ἢ ποιεῖν ἃ ἂν	κελεύῃ,	καὶ πάσχειν ἐάν τι προστάττῃ
[50]	νόμοις τοῖς περὶ τοὺς γάμους,	μέμφῃ	τι ὡς οὐ καλῶς ἔχουσιν;
[54]	καὶ ἐν ἐμοὶ αὕτη ἡ	ἠχὴ	τούτων τῶν λόγων βομβεῖ καὶ
[51]	ταῦτα, καὶ τὸν μὴ πειθόμενον	τριχῇ	φαμεν ἀδικεῖν, ὅτι τε γεννηταῖς
[49]	οὐδένα ἀνθρώπων, οὐδ᾽ ἂν ὁτιοῦν	πάσχῃ	ὑπ᾽ αὐτῶν. Καὶ ὅρα, ὦ
[43]	τελευτᾶν. (Σωκράτης) Ἀλλ᾽ ὦ Κρίτων,	τύχῃ	ἀγαθῇ, εἰ ταύτῃ τοῖς θεοῖς
[46]	ἐκβαλεῖν, ἐπειδή μοι ἥδε ἡ	τύχη	γέγονεν, ἀλλὰ σχεδόν τι ὅμοιοι
[43]	μὴ οὐχὶ ἀγανακτεῖν τῇ παρούσῃ	τύχῃ.	(Σωκράτης) Ἔστι ταῦτα. ἀλλὰ τί
[48]	ἐστὶ τῶν (ἡμετέρων, περὶ ὃ	ἥ	τε ἀδικία καὶ ἡ δικαιοσύνη

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 30/05/2005