Pages
[50]	καλῶς ἔχουσιν; Οὐ μέμφομαι” φαίην	ἄν.	Ἀλλὰ τοῖς περὶ τὴν τοῦ
[48]	ῥᾳδίως ἀποκτεινύντων καὶ ἀναβιωσκομένων γ᾽	ἄν,	εἰ οἷοί τ᾽ ἦσαν, οὐδενὶ
[50]	καὶ γυμναστικῇ παιδεύειν; Καλῶς” φαίην	ἄν.	Ἐἶεν. Ἐπειδὴ δὲ ἐγένου τε
[46]	πείθεσθαι ἢ τῷ λόγῳ ὃς	ἄν	μοι λογιζομένῳ βέλτιστος φαίνηται. Τοὺς
[52]	εἴποιμι· Διὰ τί δή; Ἴσως	ἄν	μου δικαίως καθάπτοιντο λέγοντες ὅτι
[52]	καὶ ἡ πόλις· οὐ γὰρ	ἄν	ποτε τῶν ἄλλων Ἀθηναίων ἁπάντων
[50]	καὶ ἄλλα τοιαῦτα; Πολλὰ γὰρ	ἄν	τις ἔχοι, ἄλλως τε καὶ
[48]	Ἀλλὰ μὲν δή” φαίη γ᾽	ἄν	τις, οἷοί τέ εἰσιν ἡμᾶς
[49]	μᾶλλον δ᾽ ἐρωτῶ· πότερον ἃ	ἄν	τις ὁμολογήσῃ τῳ δίκαια ὄντα
[43]	πρᾴως φέρεις. (Σωκράτης) Καὶ γὰρ	ἄν,	ὦ (Κρίτων) πλημμελὲς εἴη ἀγανακτεῖν
[48]	δὴ καὶ ταῦτα· φαίη γὰρ	ἄν,	ὦ Σώκρατες. Ἀληθῆ λέγεις. (Σωκράτης)
[50]	καὶ μὴ ἀνατετράφθαι, ἐν ᾗ	ἂν	αἱ γενόμεναι δίκαι μηδὲν ἰσχύωσιν
[44]	ἀναλίσκειν χρήματα, ἀμελῆσαι. καίτοι τίς	ἂν	αἰσχίων εἴη ταύτης δόξα ἢ
[45]	ῥᾳθυμότατα αἱρεῖσθαι. Χρὴ δέ, ἅπερ	ἂν	ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ ἀνδρεῖος ἕλοιτο,
[43]	τὸν Δία, ὦ Σώκρατες, οὐδ᾽	ἂν	αὐτὸς ἤθελον ἐν τοσαύτῃ τε
[45]	(μὲν γὰρ καὶ ἄλλοσε ὅποι	ἂν	ἀφίκῃ ἀγαπήσουσί σε· ἐὰν δὲ
[51]	ποι ἐλθών, ἰέναι ἐκεῖσε ὅποι	(ἂν	βούληται, ἔχοντα τὰ αὑτοῦ. ὃς
[51]	λαβόντα τὰ αὑτοῦ ἀπιέναι ὅποι	ἂν	βούληται. Καὶ οὐδεὶς ἡμῶν τῶν
[45]	συκοφάντας ὡς εὐτελεῖς, καὶ οὐδὲν	ἂν	δέοι ἐπ᾽ αὐτοὺς πολλοῦ ἀργυρίου;
[52]	ἐπιχειρῶν διαφθεῖραι, πράττεις (τε ἅπερ	ἂν	δοῦλος ὁ φαυλότατος πράξειεν, ἀποδιδράσκειν
[50]	καὶ ἐξετράφης καὶ ἐπαιδεύθης, ἔχοις	ἂν	εἰπεῖν πρῶτον μὲν ὡς οὐχὶ
[50]	οὖν αὐτῶν θαυμάζοιμεν λεγόντων, ἴσως	ἂν	εἴποιεν ὅτι Ὦ Σώκρατες, μὴ
[50]	ὦ Σώκρατες. (Σωκράτης) Τί οὖν	ἂν	εἴπωσιν οἱ νόμοι· Ὦ Σώκρατες,
[44]	ἀγαθὰ τὰ μέγιστα, καὶ καλῶς	ἂν	εἶχεν. Νῦν δὲ οὐδέτερα οἷοί
[44]	δεῖ με ἀποθνῄσκειν ἢ ᾗ	ἂν	ἔλθῃ τὸ πλοῖον. (Κρίτων) Φασί
[43]	ἐμοὶ δοκῶ, ἐν τοῖς βαρύτατ᾽	ἂν	ἐνέγκαιμι. (Σωκράτης) Τίνα ταύτην; ἢ
[45]	δυσχερές σοι γενέσθω ὅτι οὐκ	ἂν	ἔχοις ἐξελθὼν ὅτι χρῷο σαυτῷ·
[50]	ἢ ἐμμενεῖν ταῖς δίκαις αἷς	ἂν	ἡ πόλις δικάζῃ; Εἰ οὖν
[53]	ἀταξία καὶ ἀκολασία, καὶ ἴσως	ἂν	ἡδέως σου ἀκούοιεν ὡς γελοίως
[51]	τοῦτον ὡμολογηκέναι ἔργῳ ἡμῖν ἃ	ἂν	ἡμεῖς κελεύωμεν ποιήσειν ταῦτα, καὶ
[50]	δίκαιον καὶ ἡμῖν, καὶ ἅττ᾽	ἂν	ἡμεῖς σε ἐπιχειρῶμεν ποιεῖν, καὶ
[51]	Σκόπει τοίνυν, ὦ Σώκρατες” φαῖεν	ἂν	ἴσως οἱ νόμοι, Εἰ ἡμεῖς
[45]	σπεύδεις περὶ σαυτὸν γενέσθαι ἅπερ	ἂν	καὶ οἱ ἐχθροί σου σπεύσαιέν
[51]	δικαστηρίῳ καὶ πανταχοῦ ποιητέον ἃ	ἂν	κελεύῃ ἡ (πόλις καὶ ἡ
[51]	ἢ πείθειν ἢ ποιεῖν ἃ	ἂν	κελεύῃ, καὶ πάσχειν ἐάν τι
[52]	οὐκ ἀγρίως ἐπιταττόντων ποιεῖν ἃ	ἂν	κελεύωμεν, ἀλλὰ ἐφιέντων δυοῖν θάτερα,
[49]	πειρῶ ἀποκρίνεσθαι τὸ ἐρωτώμενον ᾗ	ἂν	μάλιστα οἴῃ. (Κρίτων) Ἀλλὰ πειράσομαι.
[46]	καὶ χρημάτων ἀφαιρέσεις. Πῶς οὖν	ἂν	μετριώτατα σκοποίμεθα αὐτά; Εἰ πρῶτον
[51]	καὶ ἡμᾶς τοὺς νόμους, ᾧ	ἂν	μὴ ἀρέσκωμεν ἡμεῖς, ἐξεῖναι λαβόντα
[53]	παραβάς, οὐδεὶς ὃς ἐρεῖ; ἴσως,	ἂν	μή τινα λυπῇς· εἰ δὲ
[53]	διαφθορεύς ἐστιν σφόδρα που δόξειεν	ἂν	νέων γε καὶ ἀνοήτων ἀνθρώπων
[52]	ταύτην τὴν ὁμολογίαν. Φαῖεν γὰρ	ἂν	ὅτι (Ὦ Σώκρατες, μεγάλα ἡμῖν
[49]	κακῶς ποιεῖν οὐδένα ἀνθρώπων, οὐδ᾽	ἂν	ὁτιοῦν πάσχῃ ὑπ᾽ αὐτῶν. Καὶ
[46]	οὐ μή σοι συγχωρήσω, οὐδ᾽	ἂν	πλείω τῶν νῦν παρόντων ἡ
[53]	νόμοι δῆλον ὅτι· τίνι γὰρ	ἂν	πόλις ἀρέσκοι ἄνευ νόμων; Νῦν
[44]	ἡγήσονται αὐτὰ οὕτω πεπρᾶχθαι ὥσπερ	ἂν	πραχθῇ. (Κρίτων) (Ἀλλ᾽ ὁρᾷς δὴ
[47]	μέλλειν ἀποθνῄσκειν (αὔριον, καὶ οὐκ	ἂν	σὲ παρακρούοι ἡ παροῦσα συμφορά·
[47]	ἢ ἑνὸς μόνου ἐκείνου ὃς	ἂν	τυγχάνῃ ἰατρὸς ἢ παιδοτρίβης ὤν;
[44]	ποιῆσαι, ποιοῦσι δὲ τοῦτο ὅτι	ἂν	τύχωσι. (Κρίτων) (Ταῦτα μὲν δὴ
[45]	καὶ τὸ σὸν μέρος ὅτι	ἂν	τύχωσι τοῦτο πράξουσιν· τεύξονται δέ,
[47]	ἐδεστέον γε καὶ ποτέον, ᾗ	ἂν	τῷ ἑνὶ δοκῇ, τῷ ἐπιστάτῃ
[51]	ἔχοντα τὰ αὑτοῦ. ὃς δ᾽	ἂν	ὑμῶν παραμείνῃ, ὁρῶν ὃν τρόπον
[52]	Σώκρατες. (Σωκράτης) Ἄλλο τι οὖν”	ἂν	φαῖεν, ἢ συνθήκας τὰς πρὸς
[53]	νόμοι; Καὶ οὐκ οἴει ἄσχημον	(ἂν)	(φανεῖσθαι τὸ τοῦ Σωκράτους πρᾶγμα;
[51]	ἐξουσίαν πεποιηκέναι Ἀθηναίων τῷ βουλομένῳ,	ἐπειδὰν	δοκιμασθῇ καὶ ἴδῃ τὰ ἐν
[54]	ἀλλὰ νῦν μὲν ἠδικημένος ἄπει,	(ἐὰν	ἀπίῃς, οὐχ ὑφ᾽ ἡμῶν τῶν
[45]	ὅποι ἂν ἀφίκῃ ἀγαπήσουσί σε·	ἐὰν	δὲ βούλῃ εἰς Θετταλίαν ἰέναι,
[54]	μὲν εἰς Θετταλίαν ἀποδημήσῃς, ἐπιμελήσονται,	ἐὰν	δὲ εἰς Ἅιδου ἀποδημήσῃς, οὐχὶ
[54]	τῶν νόμων ἀλλὰ ὑπ᾽ ἀνθρώπων·	ἐὰν	δὲ ἐξέλθῃς οὕτως αἰσχρῶς ἀνταδικήσας
[45]	κινδυνεύειν τοῦτον τὸν κίνδυνον καὶ	ἐὰν	δέῃ ἔτι τούτου μείζω. Ἀλλ᾽
[53]	δῆλον· αὐτὸς δὲ πρῶτον μὲν	ἐὰν	εἰς τῶν ἐγγύτατά τινα πόλεων
[53]	δὴ οὐκ ἐμμενεῖς τοῖς ὡμολογημένοις;	ἐὰν	ἡμῖν γε πείθῃ, ὦ Σώκρατες·
[54]	γε τὰ νῦν ἐμοὶ δοκοῦντα,	ἐὰν	λέγῃς παρὰ ταῦτα, μάτην ἐρεῖς.
[54]	οἱ σοὶ ἐπιμελήσονται αὐτῶν. Πότερον	ἐὰν	μὲν εἰς Θετταλίαν ἀποδημήσῃς, ἐπιμελήσονται,
[48]	(Ἀθηναίων ἢ οὐ δίκαιον· καὶ	ἐὰν	μὲν φαίνηται δίκαιον, πειρώμεθα, εἰ
[46]	τιμῶ οὕσπερ καὶ πρότερον· ὧν	ἐὰν	μὴ βελτίω ἔχωμεν λέγειν ἐν
[51]	τοὺς νόμους ἐξέσται σοι, ὥστε,	ἐάν	σε ἐπιχειρῶμεν ἡμεῖς ἀπολλύναι δίκαιον
[49]	δὴ τῆς σκέψεως τὴν ἀρχὴν	ἐάν	σοι (ἱκανῶς λέγηται, καὶ πειρῶ
[44]	πιθοῦ καὶ σώθητι· ὡς ἐμοί,	ἐὰν	σὺ ἀποθάνῃς, οὐ μία συμφορά
[44]	καὶ τῶν ἄλλων ἐπιτηδείων μή,	ἐὰν	σὺ ἐνθένδε ἐξέλθῃς, οἱ συκοφάνται
[51]	ἃ ἂν κελεύῃ, καὶ πάσχειν	ἐάν	τι προστάττῃ παθεῖν ἡσυχίαν ἄγοντα,
[44]	ἐξεργάζεσθαι ἀλλὰ τὰ μέγιστα σχεδόν,	ἐάν	τις ἐν αὐτοῖς διαβεβλημένος ᾖ.
[47]	ὦ Σώκρατες. (Σωκράτης) Φέρε δή,	ἐὰν	τὸ ὑπὸ τοῦ ὑγιεινοῦ μὲν
[52]	αὐτοῖς ὡμολογηκὼς τυγχάνω ταύτην τὴν	ὁμολογίαν.	Φαῖεν γὰρ ἂν ὅτι (Ὦ
[50]	τοῦ γενομένου τροφήν τε καὶ	παιδείαν	ἐν ᾗ καὶ σὺ ἐπαιδεύθης;
[45]	σε περὶ πολλοῦ ποιήσονται καὶ	ἀσφάλειάν	σοι παρέξονται, ὥστε σε μηδένα
[43]	ἐπιτηδείοις πᾶσιν καὶ χαλεπὴν καὶ	βαρεῖαν,	ἣν ἐγώ, ὡς ἐμοὶ δοκῶ,
[51]	ἐάντε τις βούληται ὑμῶν εἰς	ἀποικίαν	ἰέναι, εἰ μὴ ἀρέσκοιμεν ἡμεῖς
[44]	μοι δοκεῖ, ὦ Κρίτων. (Κρίτων)	Λίαν	γε, ὡς ἔοικεν. ἀλλ᾽ ὦ
[54]	αὐτῶν. Πότερον ἐὰν μὲν εἰς	Θετταλίαν	ἀποδημήσῃς, ἐπιμελήσονται, ἐὰν δὲ εἰς
[54]	καὶ παιδεύσῃς; Τί δέ; Εἰς	Θετταλίαν	αὐτοὺς ἀγαγὼν θρέψεις τε καὶ
[45]	σε μηδένα λυπεῖν τῶν κατὰ	Θετταλίαν.	Ἔτι δέ, ὦ Σώκρατες, οὐδὲ
[45]	σε· ἐὰν δὲ βούλῃ εἰς	Θετταλίαν	ἰέναι, εἰσὶν ἐμοὶ ἐκεῖ ξένοι
[53]	ὥσπερ ἐπὶ δεῖπνον ἀποδεδημηκὼς εἰς	Θετταλίαν;	~Λόγοι δὲ ἐκεῖνοι οἱ περὶ
[53]	τόπων ἀπαρεῖς, ἥξεις δὲ εἰς	Θετταλίαν	παρὰ τοὺς ξένους τοὺς (Κρίτων)
[43]	δὴ οὕτω πρῲ ἀφῖξαι; (Κρίτων)	Ἀγγελίαν,	ὦ Σώκρατες, φέρων χαλεπήν, οὐ
[53]	ἑκάστοτε φῂς εὐνομεῖσθαι, ~οὔτε ἄλλην	οὐδεμίαν	(τῶν Ἑλληνίδων πόλεων οὐδὲ τῶν
[52]	μή ποι στρατευσόμενος, οὔτε ἄλλην	ἀποδημίαν	ἐποιήσω πώποτε ὥσπερ οἱ ἄλλοι
[52]	διαφερόντως ἤρεσκεν, καὶ οὔτ᾽ ἐπὶ	θεωρίαν	πώποτ᾽ ἐκ τῆς πόλεως ἐξῆλθες,
[44]	ἀναγκασθῶμεν ἢ καὶ πᾶσαν τὴν	οὐσίαν	ἀποβαλεῖν ἢ συχνὰ χρήματα, ἢ
[53]	στερηθῆναι τῆς πόλεως ἢ τὴν	οὐσίαν	ἀπολέσαι, σχεδόν τι δῆλον· αὐτὸς
[51]	πᾶσιν πολίταις, ὅμως προαγορεύομεν τῷ	ἐξουσίαν	πεποιηκέναι Ἀθηναίων τῷ βουλομένῳ, ἐπειδὰν
[51]	πάσχειν ἐάν τι προστάττῃ παθεῖν	ἡσυχίαν	ἄγοντα, ἐάντε τύπτεσθαι ἐάντε δεῖσθαι,
[48]	εἰ ἀποθνῄσκειν δεῖ παραμένοντας καὶ	ἡσυχίαν	ἄγοντας, οὔτε ἄλλο ὁτιοῦν πάσχειν
[48]	ἀληθείᾳ ἀδικήσομεν πάντα ταῦτα ποιοῦντες·	κἂν	φαινώμεθα ἄδικα αὐτὰ ἐργαζόμενοι, μὴ
[47]	χρὴ τὰς δόξας τῶν ἀνθρώπων	τιμᾶν	ἀλλὰ τὰς μέν, τὰς δ᾽
[47]	(Σωκράτης) Οὐκοῦν τὰς μὲν χρηστὰς	τιμᾶν,	τὰς δὲ πονηρὰς μή; (Κρίτων)
[47]	ἑνὶ καὶ ἀτιμάσας αὐτοῦ τὴν	δόξαν	καὶ τοὺς ἐπαίνους, τιμήσας δὲ
[49]	ταῦτα καθομολογῶν, ὅπως μὴ παρὰ	δόξαν	ὁμολογῇς· οἶδα γὰρ ὅτι ὀλίγοις
[53]	καὶ βεβαιώσεις τοῖς δικασταῖς τὴν	δόξαν,	ὥστε δοκεῖν ὀρθῶς τὴν (δίκην
[45]	σῶν ἐπιτηδείων αἰσχύνομαι μὴ δόξῃ	ἅπαν	τὸ πρᾶγμα τὸ περὶ σὲ
[51]	ὅτι οὐ δίκαια ἡμᾶς ἐπιχειρεῖς	δρᾶν	ἃ νῦν ἐπιχειρεῖς. Ἡμεῖς γάρ
[53]	σκευήν τέ τινα περιθέμενος, ἢ	διφθέραν	λαβὼν ἢ ἄλλα οἷα δὴ
[44]	ἐκκλέψασιν, καὶ ἀναγκασθῶμεν ἢ καὶ	πᾶσαν	τὴν οὐσίαν ἀποβαλεῖν ἢ συχνὰ
[50]	τε νόμους ἡμᾶς ἀπολέσαι καὶ	σύμπασαν	τὴν πόλιν τὸ σὸν μέρος;
[44]	κακὰ ἐργάζεσθαι, ἵνα οἷοί τ᾽	ἦσαν	καὶ ἀγαθὰ τὰ μέγιστα, καὶ
[48]	γ᾽ ἄν, εἰ οἷοί τ᾽	ἦσαν,	οὐδενὶ ξὺν νῷ, τούτων τῶν
[45]	ἐχθροί σου σπεύσαιέν τε καὶ	ἔσπευσαν	σὲ διαφθεῖραι βουλόμενοι. πρὸς δὲ
[51]	μᾶλλον ὑπείκειν καὶ θωπεύειν πατρίδα	χαλεπαίνουσαν	ἢ πατέρα, καὶ ἢ πείθειν
[43]	Σώκρατες, διὰ τὸ πολλάκις δεῦρο	φοιτᾶν,	καί τι καὶ εὐεργέτηται ὑπ᾽
[43]	τηλικοῦτον ὄντα εἰ δεῖ ἤδη	τελευτᾶν.	(Κρίτων) (Καὶ ἄλλοι, ὦ Σώκρατες,
[43]	ὦ Σώκρατες, τὸν βίον σε	τελευτᾶν.	(Σωκράτης) Ἀλλ᾽ ὦ Κρίτων, τύχῃ
[50]	ἐπειδὴ καὶ εἴωθας χρῆσθαι τῷ	ἐρωτᾶν	τε καὶ ἀποκρίνεσθαι. Φέρε γάρ,
[54]	ἐκεῖ οἱ ἡμέτεροι ἀδελφοὶ οἱ	ἐν	Ἅιδου νόμοι οὐκ εὐμενῶς σε
[52]	τῶν ἄλλων Ἀθηναίων ἁπάντων διαφερόντως	ἐν	αὐτῇ ἐπεδήμεις εἰ μή σοι
[52]	τά τε ἄλλα καὶ παῖδας	ἐν	αὐτῇ ἐποιήσω, ὡς ἀρεσκούσης σοι
[52]	σοι τῆς πόλεως. Ἔτι τοίνυν	ἐν	αὐτῇ τῇ δίκῃ ἐξῆν σοι
[44]	τὰ μέγιστα σχεδόν, ἐάν τις	ἐν	αὐτοῖς διαβεβλημένος ᾖ. (Σωκράτης) Εἰ
[51]	ἀλλὰ καὶ ἐν πολέμῳ καὶ	ἐν	δικαστηρίῳ καὶ πανταχοῦ ποιητέον ἃ
[54]	τῶν αὐλῶν δοκοῦσιν ἀκούειν, καὶ	ἐν	ἐμοὶ αὕτη ἡ ἠχὴ τούτων
[52]	ὀλίγῳ χρόνῳ ἀναγκασθεὶς βουλεύσασθαι, ἀλλ᾽	ἐν	ἔτεσιν ἑβδομήκοντα, ἐν οἷς ἐξῆν
[50]	πόλιν εἶναι καὶ μὴ ἀνατετράφθαι,	ἐν	ᾗ ἂν αἱ γενόμεναι δίκαι
[50]	γενομένου τροφήν τε καὶ παιδείαν	ἐν	ᾗ καὶ σὺ ἐπαιδεύθης; Ἢ
[53]	δουλεύων τί ποιῶν ἢ εὐωχούμενος	ἐν	Θετταλίᾳ, ὥσπερ ἐπὶ δεῖπνον ἀποδεδημηκὼς
[44]	ταύτης τῆς νυκτός· καὶ κινδυνεύεις	ἐν	καιρῷ τινι οὐκ ἐγεῖραί με.
[51]	καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον (καὶ	ἐν	μείζονι μοίρᾳ καὶ παρὰ θεοῖς
[50]	τῷ πατρὶ τῷ σῷ σε	ἐν	(μουσικῇ καὶ γυμναστικῇ παιδεύειν; Καλῶς”
[50]	Εἰπέ μοι, ὦ Σώκρατες, τί	ἐν	νῷ ἔχεις ποιεῖν; Ἄλλο τι
[52]	βουλεύσασθαι, ἀλλ᾽ ἐν ἔτεσιν ἑβδομήκοντα,	ἐν	οἷς ἐξῆν σοι ἀπιέναι, εἰ
[52]	ἀνάγκης ὁμολογήσας οὐδὲ ἀπατηθεὶς οὐδὲ	ἐν	ὀλίγῳ χρόνῳ ἀναγκασθεὶς βουλεύσασθαι, ἀλλ᾽
[43]	μὲν δή σε καὶ πρότερον	ἐν	παντὶ τῷ βίῳ ηὐδαιμόνισα τοῦ
[51]	λειπτέον τὴν τάξιν, ἀλλὰ καὶ	ἐν	πολέμῳ καὶ ἐν δικαστηρίῳ καὶ
[45]	εἰκός, τοιούτων οἷάπερ εἴωθεν γίγνεσθαι	ἐν	ταῖς ὀρφανίαις περὶ τοὺς ὀρφανούς.
[49]	ἡμῖν ἐκεῖναι αἱ πρόσθεν ὁμολογίαι	ἐν	ταῖσδε ταῖς ὀλίγαις ἡμέραις ἐκκεχυμέναι
[43]	τοῦ τρόπου, πολὺ δὲ μάλιστα	ἐν	τῇ νῦν παρεστώσῃ συμφορᾷ, ὡς
[51]	ἐπειδὰν δοκιμασθῇ καὶ ἴδῃ τὰ	ἐν	τῇ πόλει πράγματα καὶ ἡμᾶς
[43]	(Καὶ ἄλλοι, ὦ Σώκρατες, τηλικοῦτοι	ἐν	τοιαύταις συμφοραῖς ἁλίσκονται, ἀλλ᾽ οὐδὲν
[43]	ἣν ἐγώ, ὡς ἐμοὶ δοκῶ,	ἐν	τοῖς βαρύτατ᾽ ἂν ἐνέγκαιμι. (Σωκράτης)
[52]	μου δικαίως καθάπτοιντο λέγοντες ὅτι	ἐν	τοῖς μάλιστα Ἀθηναίων ἐγὼ αὐτοῖς
[52]	οὐχ ἥκιστα Ἀθηναίων σέ, ἀλλ᾽	ἐν	τοῖς μάλιστα” Εἰ οὖν ἐγὼ
[43]	Σώκρατες, οὐδ᾽ ἂν αὐτὸς ἤθελον	ἐν	τοσαύτῃ τε ἀγρυπνίᾳ καὶ λύπῃ
[45]	σαυτὸν σῶσαι, μήτε, ὃ ἔλεγες	ἐν	τῷ δικαστηρίῳ, δυσχερές σοι γενέσθω
[46]	φαίνηται. Τοὺς δὴ λόγους οὓς	ἐν	τῷ ἔμπροσθεν ἔλεγον οὐ δύναμαι
[49]	καλόν, ὡς πολλάκις ἡμῖν καὶ	ἐν	τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ ὡμολογήθη; (Ὅπερ
[46]	ἐὰν μὴ βελτίω ἔχωμεν λέγειν	ἐν	τῷ παρόντι, εὖ ἴσθι ὅτι
[52]	ἄλλης πόλεως οὐδὲ ἄλλων νόμων	ἔλαβεν	εἰδέναι, ἀλλὰ ἡμεῖς (σοι ἱκανοὶ
[47]	τοὺς τῶν πολλῶν (λόγους) καὶ	μηδὲν	ἐπαϊόντων, ἆρα οὐδὲν κακὸν πείσεται;
[50]	ᾗ ἂν αἱ γενόμεναι δίκαι	μηδὲν	ἰσχύωσιν ἀλλὰ ὑπὸ ἰδιωτῶν ἄκυροί
[54]	μήτε τὸ ζῆν μήτε ἄλλο	μηδὲν	πρὸ τοῦ δικαίου, ἵνα εἰς
[48]	ὁ λόγος οὕτως αἱρεῖ, μὴ	οὐδὲν	ἄλλο σκεπτέον ᾖ ἢ ὅπερ
[45]	τοὺς συκοφάντας ὡς εὐτελεῖς, καὶ	οὐδὲν	ἂν δέοι ἐπ᾽ αὐτοὺς πολλοῦ
[43]	ἐν τοιαύταις συμφοραῖς ἁλίσκονται, ἀλλ᾽	οὐδὲν	αὐτοὺς ἐπιλύεται ἡ ἡλικία τὸ
[49]	κακῶς ποιεῖν ἀνθρώπους τοῦ ἀδικεῖν	οὐδὲν	διαφέρει. (Κρίτων) Ἀληθῆ λέγεις. (Σωκράτης)
[49]	διαλεγόμενοι (ἐλάθομεν ἡμᾶς αὐτοὺς παίδων	οὐδὲν	διαφέροντες; Ἢ παντὸς μᾶλλον οὕτως
[47]	τῷ δὲ ἀδίκῳ ἀπώλλυτο. ἢ	οὐδέν	ἐστι τοῦτο; (Κρίτων) Οἶμαι ἔγωγε,
[47]	(λόγους) καὶ μηδὲν ἐπαϊόντων, ἆρα	οὐδὲν	κακὸν πείσεται; (Κρίτων) Πῶς γὰρ
[51]	Ἢ οὕτως εἶ σοφὸς ὥστε	λέληθέν	σε ὅτι μητρός τε καὶ
[45]	δίκης εἰς τὸ δικαστήριον ὡς	εἰσῆλθεν	ἐξὸν μὴ εἰσελθεῖν, καὶ αὐτὸς
[44]	οἶμαι ἥξειν αὐτὸ τήμερον. ~(Κρίτων)	Πόθεν	τοῦτο τεκμαίρῃ; (Σωκράτης) Ἐγώ σοι
[49]	ἢ πᾶσαι ἡμῖν ἐκεῖναι αἱ	πρόσθεν	ὁμολογίαι ἐν ταῖσδε ταῖς ὀλίγαις
[46]	δὴ λόγους οὓς ἐν τῷ	ἔμπροσθεν	ἔλεγον οὐ δύναμαι νῦν ἐκβαλεῖν,
[49]	πολλάκις ἡμῖν καὶ ἐν τῷ	ἔμπροσθεν	χρόνῳ ὡμολογήθη; (Ὅπερ καὶ ἄρτι
[49]	καὶ συνδοκεῖ σοι καὶ ἀρχώμεθα	ἐντεῦθεν	βουλευόμενοι, ὡς οὐδέποτε ὀρθῶς ἔχοντος
[45]	ὡς τὸ εἰκός, τοιούτων οἷάπερ	εἴωθεν	γίγνεσθαι ἐν ταῖς ὀρφανίαις περὶ
[45]	ἂν καὶ οἱ ἐχθροί σου	σπεύσαιέν	τε καὶ ἔσπευσαν σὲ διαφθεῖραι
[51]	(Σωκράτης) Σκόπει τοίνυν, ὦ Σώκρατες”	φαῖεν	ἂν ἴσως οἱ νόμοι, Εἰ
[52]	ὡμολογηκὼς τυγχάνω ταύτην τὴν ὁμολογίαν.	Φαῖεν	γὰρ ἂν ὅτι (Ὦ Σώκρατες,
[52]	(Σωκράτης) Ἄλλο τι οὖν” ἂν	φαῖεν,	ἢ συνθήκας τὰς πρὸς (ἡμᾶς
[47]	ἄλλοις. (Κρίτων) Ἔστι ταῦτα. (Σωκράτης)	(Εἶεν.	Ἀπειθήσας δὲ τῷ ἑνὶ καὶ
[50]	γυμναστικῇ παιδεύειν; Καλῶς” φαίην ἄν.	Ἐἶεν.	Ἐπειδὴ δὲ ἐγένου τε καὶ
[52]	ἅπερ ἂν δοῦλος ὁ φαυλότατος	πράξειεν,	ἀποδιδράσκειν ἐπιχειρῶν παρὰ τὰς συνθήκας
[53]	νόμων διαφθορεύς ἐστιν σφόδρα που	δόξειεν	ἂν νέων γε καὶ ἀνοήτων
[50]	αὐτῶν θαυμάζοιμεν λεγόντων, ἴσως ἂν	εἴποιεν	ὅτι Ὦ Σώκρατες, μὴ θαύμαζε
[53]	καὶ ἴσως ἂν ἡδέως σου	ἀκούοιεν	ὡς γελοίως ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου
[44]	καὶ εἰπεῖν· ὦ Σώκρατες, ἤματί	κεν	τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἵκοιο” (Κρίτων)
[45]	ἕτοιμοι ἀναλίσκειν· εἷς δὲ καὶ	κεκόμικεν	ἐπ᾽ αὐτὸ τοῦτο ἀργύριον ἱκανόν,
[44]	Κρίτων. (Κρίτων) Λίαν γε, ὡς	ἔοικεν.	ἀλλ᾽ ὦ δαιμόνιε Σώκρατες, ἔτι
[53]	σοι διαφερόντως τῶν ἄλλων Ἀθηναίων	ἤρεσκεν	ἡ πόλις τε καὶ ἡμεῖς
[52]	ἐπεδήμεις εἰ μή σοι διαφερόντως	ἤρεσκεν,	καὶ οὔτ᾽ ἐπὶ θεωρίαν πώποτ᾽
[49]	ἑκόντας ἀδικητέον εἶναι, ἢ τινὶ	μὲν	ἀδικητέον τρόπῳ τινὶ δὲ οὔ;
[50]	οἴει δίκαιον εἶναι; Ἢ πρὸς	μὲν	ἄρα σοι τὸν πατέρα οὐκ
[47]	ἐὰν τὸ ὑπὸ τοῦ ὑγιεινοῦ	μὲν	βέλτιον γιγνόμενον, ὑπὸ τοῦ νοσώδους
[45]	ἐξελθὼν ὅτι χρῷο σαυτῷ· πολλαχοῦ	(μὲν	γὰρ καὶ ἄλλοσε ὅποι ἂν
[49]	οὐ κοινωνεῖς τῆς ἀρχῆς; (Ἐμοὶ	μὲν	γὰρ καὶ πάλαι οὕτω καὶ
[53]	τοὺς ἐπιτηδείους τοὺς (σαυτοῦ. Ὅτι	μὲν	γὰρ κινδυνεύσουσί γέ σου οἱ
[46]	ἑκάστοτε ἢ οὔ, (ὅτι ταῖς	μὲν	δεῖ τῶν δοξῶν προσέχειν τὸν
[44]	ὅτι ἂν τύχωσι. (Κρίτων) (Ταῦτα	μὲν	δὴ οὕτως ἐχέτω· τάδε δέ,
[43]	ὡς ἥδιστα διάγῃς. Καὶ πολλάκις	μὲν	δή σε καὶ πρότερον ἐν
[48]	ἀγαθῶν καὶ τῶν ἐναντίων. Ἀλλὰ	μὲν	δή” φαίη γ᾽ ἄν τις,
[47]	ἐκεῖνο καὶ λωβησόμεθα, ὃ τῷ	μὲν	δικαίῳ βέλτιον ἐγίγνετο τῷ δὲ
[53]	τι δῆλον· αὐτὸς δὲ πρῶτον	μὲν	ἐὰν εἰς τῶν ἐγγύτατά τινα
[54]	σοὶ ἐπιμελήσονται αὐτῶν. Πότερον ἐὰν	μὲν	εἰς Θετταλίαν ἀποδημήσῃς, ἐπιμελήσονται, ἐὰν
[52]	ἑκούσης ποιῆσαι. Σὺ δὲ τότε	μὲν	ἐκαλλωπίζου ὡς οὐκ ἀγανακτῶν εἰ
[46]	ταῖς δὲ οὔ; ἢ πρὶν	μὲν	ἐμὲ δεῖν ἀποθνῄσκειν καλῶς ἐλέγετο,
[54]	ἀφικομένῳ ἄμεινον ἔσται. ἀλλὰ νῦν	μὲν	ἠδικημένος ἄπει, (ἐὰν ἀπίῃς, οὐχ
[47]	βιωτὸν διεφθαρμένου, ᾧ τὸ ἄδικον	μὲν	λωβᾶται, τὸ δὲ δίκαιον ὀνίνησιν;
[48]	πρὸ τοῦ ἀδικεῖν. (Κρίτων) Καλῶς	μέν	μοι δοκεῖς λέγειν, ὦ Σώκρατες,
[43]	Οὔτοι δὴ ἀφῖκται, ἀλλὰ δοκεῖν	μέν	μοι ἥξει τήμερον ἐξ ὧν
[54]	καὶ τοῦτο ἀπολαύσωσιν; Ἢ τοῦτο	μὲν	οὔ, αὐτοῦ δὲ τρεφόμενοι σοῦ
[52]	ἃς ἡμῖν συνέθου πολιτεύεσθαι. Πρῶτον	μὲν	οὖν ἡμῖν τοῦτ᾽ αὐτὸ ἀπόκριναι,
[43]	πρῲ ἔτι ἐστίν; (Κρίτων) Πάνυ	μὲν	οὖν. (Σωκράτης) Πηνίκα μάλιστα; (Κρίτων)
[44]	ἐνύπνιον, ὦ Σώκρατες. (Σωκράτης) Ἐναργὲς	μὲν	οὖν, ὥς γέ μοι δοκεῖ,
[46]	οἱ ἄνθρωποι (δοξάζουσιν δέοι τὰς	μὲν	περὶ πολλοῦ ποιεῖσθαι, τὰς δὲ
[50]	ἐπιχειρεῖς ἡμᾶς ἀπολλύναι; Οὐ πρῶτον	μέν	σε ἐγεννήσαμεν ἡμεῖς, καὶ δι᾽
[45]	πολλοῦ ἀργυρίου; (Σοὶ δὲ ὑπάρχει	μὲν	τὰ ἐμὰ χρήματα, ὡς ἐγὼ
[47]	τῶν ἀνθρώπων τιμᾶν ἀλλὰ τὰς	μέν,	τὰς δ᾽ οὔ, οὐδὲ πάντων
[48]	αὐτὴ ἡ ἀλήθεια. Ὥστε πρῶτον	μὲν	ταύτῃ οὐκ ὀρθῶς εἰσηγῇ, εἰσηγούμενος
[44]	μία συμφορά ἐστιν, ἀλλὰ χωρὶς	μὲν	τοῦ ἐστερῆσθαι τοιούτου ἐπιτηδείου οἷον
[46]	μετριώτατα σκοποίμεθα αὐτά; Εἰ πρῶτον	μὲν	τοῦτον τὸν λόγον ἀναλάβοιμεν, ὃν
[53]	Οἴεσθαί γε χρή. Ἀλλ᾽ ἐκ	μὲν	τούτων τῶν τόπων ἀπαρεῖς, ἥξεις
[47]	οὔ, οὐδὲ πάντων ἀλλὰ τῶν	μέν,	τῶν δ᾽ οὔ; Τί φῄς;
[48]	ἢ οὐ δίκαιον· καὶ ἐὰν	μὲν	φαίνηται δίκαιον, πειρώμεθα, εἰ δὲ
[47]	(Κρίτων) Καλῶς. (Σωκράτης) Οὐκοῦν τὰς	μὲν	χρηστὰς τιμᾶν, τὰς δὲ πονηρὰς
[50]	ἐπαιδεύθης, ἔχοις ἂν εἰπεῖν πρῶτον	μὲν	ὡς οὐχὶ ἡμέτερος ἦσθα καὶ
[48]	οὗτός τε ὁ λόγος ὃν	διεληλύθαμεν	ἔμοιγε δοκεῖ ἔτι ὅμοιος εἶναι
[50]	ἢ οὔ; Καὶ ἐμμένομεν οἷς	ὡμολογήσαμεν	δικαίοις οὖσιν ἢ οὔ; (Κρίτων)
[50]	ἀπολλύναι; Οὐ πρῶτον μέν σε	ἐγεννήσαμεν	ἡμεῖς, καὶ δι᾽ ἡμῶν ἔλαβε
[46]	~(ἡμᾶς δοκεῖν, οἵτινές σε οὐχὶ	ἐσώσαμεν	οὐδὲ σὺ σαυτόν, οἷόν τε
[51]	καὶ τὸν μὴ πειθόμενον τριχῇ	φαμεν	ἀδικεῖν, ὅτι τε γεννηταῖς οὖσιν
[49]	Ἀλλὰ πειράσομαι. (Σωκράτης) Οὐδενὶ τρόπῳ	φαμὲν	ἑκόντας ἀδικητέον εἶναι, ἢ τινὶ
[49]	αἰσχρὸν τυγχάνει ὂν παντὶ τρόπῳ;	Φαμὲν	ἢ οὔ; (Κρίτων) Φαμέν. (Σωκράτης)
[52]	τούτων οὐδέτερα ποιεῖ. ταύταις δή	φαμεν	καὶ σέ, ὦ Σώκρατες, ταῖς
[49]	τρόπῳ; Φαμὲν ἢ οὔ; (Κρίτων)	Φαμέν.	(Σωκράτης) Οὐδαμῶς ἄρα δεῖ ἀδικεῖν.
[51]	τἆλλα τὴν πόλιν διοικοῦμεν, ἤδη	φαμὲν	τοῦτον ὡμολογηκέναι ἔργῳ ἡμῖν ἃ
[52]	εἰδέναι, ἀλλὰ ἡμεῖς (σοι ἱκανοὶ	ἦμεν	καὶ ἡ ἡμετέρα πόλις· οὕτω
[51]	μεταδόντες ἁπάντων ὧν οἷοί τ᾽	(ἦμεν	καλῶν σοὶ καὶ τοῖς ἄλλοις
[46]	πρῶτον μὲν τοῦτον τὸν λόγον	ἀναλάβοιμεν,	ὃν σὺ λέγεις περὶ τῶν
[50]	πόλις δικάζῃ; Εἰ οὖν αὐτῶν	θαυμάζοιμεν	λεγόντων, ἴσως ἂν εἴποιεν ὅτι
[51]	εἰς ἀποικίαν ἰέναι, εἰ μὴ	ἀρέσκοιμεν	ἡμεῖς τε καὶ ἡ πόλις,
[51]	νόμοι, Εἰ ἡμεῖς ταῦτα ἀληθῆ	λέγομεν,	ὅτι οὐ δίκαια ἡμᾶς ἐπιχειρεῖς
[52]	τοῦτ᾽ αὐτὸ ἀπόκριναι, εἰ ἀληθῆ	λέγομεν	φάσκοντές σε ὡμολογηκέναι πολιτεύσεσθαι καθ᾽
[48]	σκεπτέον ᾖ ἢ ὅπερ νυνδὴ	ἐλέγομεν,	πότερον δίκαια πράξομεν καὶ χρήματα
[51]	τρόπον ἡμεῖς τάς τε δίκας	δικάζομεν	καὶ τἆλλα τὴν πόλιν διοικοῦμεν,
[49]	ἄνδρες πρὸς ἀλλήλους σπουδῇ διαλεγόμενοι	(ἐλάθομεν	ἡμᾶς αὐτοὺς παίδων οὐδὲν διαφέροντες;
[52]	ἐξῆν σοι ἀπιέναι, εἰ μὴ	ἠρέσκομεν	ἡμεῖς μηδὲ δίκαιαι ἐφαίνοντό σοι
[52]	ἐστιν, ὅτι σοι καὶ ἡμεῖς	ἠρέσκομεν	καὶ ἡ πόλις· οὐ γὰρ
[50]	ἥκιστα δεῖ, ἢ οὔ; Καὶ	ἐμμένομεν	οἷς ὡμολογήσαμεν δικαίοις οὖσιν ἢ
[48]	ὅπερ νυνδὴ ἐλέγομεν, πότερον δίκαια	πράξομεν	καὶ χρήματα τελοῦντες τούτοις (τοῖς
[46]	ἔχω, ἢ ὁ αὐτός, καὶ	ἐάσομεν	χαίρειν ἢ πεισόμεθα αὐτῷ. Ἐλέγετο
[47]	σύμπαντας τοὺς ἄλλους; εἰ μὴ	ἀκολουθήσομεν,	διαφθεροῦμεν ἐκεῖνο καὶ λωβησόμεθα, ὃ
[48]	καὶ ἐξαγόμενοι, ἢ τῇ ἀληθείᾳ	ἀδικήσομεν	πάντα ταῦτα ποιοῦντες· κἂν φαινώμεθα
[51]	ἔτι ἧττον τὴν πατρίδα; Τί	φήσομεν	πρὸς ταῦτα, ὦ Κρίτων; Ἀληθῆ
[51]	τοῖς ἄλλοις πᾶσιν πολίταις, ὅμως	προαγορεύομεν	τῷ ἐξουσίαν πεποιηκέναι Ἀθηναίων τῷ
[45]	χαίρειν· ἡμεῖς γάρ που δίκαιοί	ἐσμεν	σώσαντές σε κινδυνεύειν τοῦτον τὸν
[50]	τὴν πόλιν πότερον κακῶς τινας	ποιοῦμεν,	καὶ ταῦτα οὓς ἥκιστα δεῖ,
[51]	ἡμᾶς, εἰ μὴ καλῶς τι	ποιοῦμεν,	~(προτιθέντων ἡμῶν καὶ οὐκ ἀγρίως
[51]	δικάζομεν καὶ τἆλλα τὴν πόλιν	διοικοῦμεν,	ἤδη φαμὲν τοῦτον ὡμολογηκέναι ἔργῳ
[54]	καὶ ἡμᾶς, ἡμεῖς τέ σοι	χαλεπανοῦμεν	ζῶντι, καὶ ἐκεῖ οἱ ἡμέτεροι
[46]	δεῖ πεπρᾶχθαι, εἰ δ᾽ ἔτι	περιμενοῦμεν,	ἀδύνατον καὶ οὐκέτι οἷόν τε.
[50]	δίκην ἔκρινεν; Ταῦτα ἢ τί	ἐροῦμεν;	(Κρίτων) Ταῦτα νὴ Δία, ὦ
[50]	δικασθείσας προστάττει κυρίας εἶναι. (Ἢ	ἐροῦμεν	πρὸς αὐτοὺς ὅτι Ὴδίκει γὰρ
[50]	τε γίγνωνται καὶ διαφθείρωνται; Τί	ἐροῦμεν,	ὦ (Κρίτων) πρὸς ταῦτα καὶ
[47]	τοὺς ἄλλους; εἰ μὴ ἀκολουθήσομεν,	διαφθεροῦμεν	ἐκεῖνο καὶ λωβησόμεθα, ὃ τῷ
[52]	ὦ Κρίτων; Ἄλλο τι ἢ	ὁμολογῶμεν;	(Κρίτων) Ἀνάγκη, ὦ Σώκρατες. (Σωκράτης)
[48]	δίκαιον, πειρώμεθα, εἰ δὲ μή,	ἐῶμεν.	Ἃς δὲ σὺ λέγεις τὰς
[44]	ὡς σὲ ἐνθένδε ἐκκλέψασιν, καὶ	ἀναγκασθῶμεν	ἢ καὶ πᾶσαν τὴν οὐσίαν
[47]	Κρίτων, οὕτως, ἵνα μὴ πάντα	διΐωμεν,	καὶ δὴ καὶ περὶ τῶν
[51]	τοὺς νόμους, ᾧ ἂν μὴ	ἀρέσκωμεν	ἡμεῖς, ἐξεῖναι λαβόντα τὰ αὑτοῦ
[48]	ὅρα δὲ τί δρῶμεν. (Σωκράτης)	Σκοπῶμεν,	ὦ ἀγαθέ, κοινῇ, καὶ εἴ
[48]	ὦ Σώκρατες, ὅρα δὲ τί	δρῶμεν.	(Σωκράτης) Σκοπῶμεν, ὦ ἀγαθέ, κοινῇ,
[51]	ἐξέσται σοι, ὥστε, ἐάν σε	ἐπιχειρῶμεν	ἡμεῖς ἀπολλύναι δίκαιον ἡγούμενοι εἶναι,
[50]	καὶ ἅττ᾽ ἂν ἡμεῖς σε	ἐπιχειρῶμεν	ποιεῖν, καὶ σοὶ ταῦτα ἀντιποιεῖν
[47]	ὑπὸ τοῦ νοσώδους δὲ διαφθειρόμενον	διολέσωμεν	πειθόμενοι μὴ τῇ τῶν ἐπαϊόντων
[54]	(Ἔα τοίνυν, ὦ Κρίτων, καὶ	πράττωμεν	ταύτῃ, ἐπειδὴ ταύτῃ ὁ θεὸς
[52]	ἀγρίως ἐπιταττόντων ποιεῖν ἃ ἂν	κελεύωμεν,	ἀλλὰ ἐφιέντων δυοῖν θάτερα, ἢ
[51]	ἔργῳ ἡμῖν ἃ ἂν ἡμεῖς	κελεύωμεν	ποιήσειν ταῦτα, καὶ τὸν μὴ
[52]	λόγῳ, ἢ οὐκ ἀληθῆ” Τί	φῶμεν	πρὸς ταῦτα, ὦ Κρίτων; Ἄλλο
[46]	πρότερον· ὧν ἐὰν μὴ βελτίω	ἔχωμεν	λέγειν ἐν τῷ παρόντι, εὖ
[50]	πρὸς δεσπότην, εἴ σοι ὢν	ἐτύγχανεν,	ὥστε ἅπερ πάσχοις ταῦτα καὶ
[50]	καὶ οὐκ ὀρθῶς τὴν δίκην	ἔκρινεν;	Ταῦτα ἢ τί ἐροῦμεν; (Κρίτων)
[46]	ἐπειδή μοι ἥδε ἡ τύχη	γέγονεν,	ἀλλὰ σχεδόν τι ὅμοιοι φαίνονταί
[50]	μητέρα σου ὁ πατὴρ καὶ	ἐφύτευσέν	σε; Φράσον οὖν, τούτοις ἡμῶν,
[44]	τὰ μέγιστα, καὶ καλῶς ἂν	εἶχεν.	Νῦν δὲ οὐδέτερα οἷοί τε·
[46]	ὅτι ἄλλως ἕνεκα λόγου ἐλέγετο,	ἦν	δὲ παιδιὰ καὶ φλυαρία ὡς
[46]	τι καὶ μικρὸν ἡμῶν ὄφελος	ἦν.	Ταῦτα οὖν, ὦ Σώκρατες, ὅρα
[50]	τὸν πατέρα οὐκ ἐξ ἴσου	ἦν	τὸ δίκαιον καὶ πρὸς δεσπότην,
[43]	πᾶσιν καὶ χαλεπὴν καὶ βαρεῖαν,	ἣν	ἐγώ, ὡς ἐμοὶ δοκῶ, ἐν
[44]	τινι οὐκ ἐγεῖραί με. (Κρίτων)	Ἧν	δὲ δὴ τί τὸ ἐνύπνιον;
[53]	τοῦτο ποιοῦντι ἆρα ἄξιόν σοι	ζῆν	ἔσται; Ἢ πλησιάσεις τούτοις καὶ
[54]	δὴ τῶν παίδων ἕνεκα βούλει	ζῆν,	ἵνα αὐτοὺς ἐκθρέψῃς καὶ παιδεύσῃς;
[48]	πλείστου ποιητέον ἀλλὰ τὸ εὖ	ζῆν.	(Κρίτων) Ἀλλὰ μένει. (Σωκράτης) Τὸ
[54]	περὶ πλείονος ποιοῦ μήτε τὸ	ζῆν	μήτε ἄλλο μηδὲν πρὸ τοῦ
[53]	(εἰκός, ἐτόλμησας οὕτω γλίσχρως ἐπιθυμεῖν	ζῆν,	νόμους τοὺς μεγίστους παραβάς, οὐδεὶς
[48]	ἢ οὔ, ὅτι οὐ τὸ	ζῆν	περὶ πλείστου ποιητέον ἀλλὰ τὸ
[50]	οὐ καλῶς ἔχουσιν; Οὐ μέμφομαι”	φαίην	ἄν. Ἀλλὰ τοῖς περὶ τὴν
[50]	(μουσικῇ καὶ γυμναστικῇ παιδεύειν; Καλῶς”	φαίην	ἄν. Ἐἶεν. Ἐπειδὴ δὲ ἐγένου
[44]	ὦ Σώκρατες, ἤματί κεν τριτάτῳ	Φθίην	ἐρίβωλον ἵκοιο” (Κρίτων) Ἄτοπον τὸ
[53]	δόξαν, ὥστε δοκεῖν ὀρθῶς τὴν	(δίκην	δικάσαι· ὅστις γὰρ νόμων διαφθορεύς
[50]	πόλις καὶ οὐκ ὀρθῶς τὴν	δίκην	ἔκρινεν; Ταῦτα ἢ τί ἐροῦμεν;
[52]	εἰ μή ποι στρατευσόμενος, οὔτε	ἄλλην	ἀποδημίαν ἐποιήσω πώποτε ὥσπερ οἱ
[53]	δὴ ἑκάστοτε φῂς εὐνομεῖσθαι, ~οὔτε	ἄλλην	οὐδεμίαν (τῶν Ἑλληνίδων πόλεων οὐδὲ
[50]	δοκεῖ σοι οἷόν τε ἔτι	ἐκείνην	τὴν πόλιν εἶναι καὶ μὴ
[52]	ἐν ἔτεσιν ἑβδομήκοντα, ἐν οἷς	ἐξῆν	σοι ἀπιέναι, εἰ μὴ ἠρέσκομεν
[52]	τοίνυν ἐν αὐτῇ τῇ δίκῃ	ἐξῆν	σοι φυγῆς τιμήσασθαι εἰ ἐβούλου,
[43]	τοῖς σοῖς ἐπιτηδείοις πᾶσιν καὶ	χαλεπὴν	καὶ βαρεῖαν, ἣν ἐγώ, ὡς
[43]	(Κρίτων) Ἀγγελίαν, ὦ Σώκρατες, φέρων	χαλεπήν,	οὐ σοί, ὡς ἐμοὶ φαίνεται,
[49]	~ὅρα δὲ δὴ τῆς σκέψεως	τὴν	ἀρχὴν ἐάν σοι (ἱκανῶς λέγηται,
[53]	τὴν δόξαν, ὥστε δοκεῖν ὀρθῶς	τὴν	(δίκην δικάσαι· ὅστις γὰρ νόμων
[50]	ἡ πόλις καὶ οὐκ ὀρθῶς	τὴν	δίκην ἔκρινεν; Ταῦτα ἢ τί
[47]	τῷ ἑνὶ καὶ ἀτιμάσας αὐτοῦ	τὴν	δόξαν καὶ τοὺς ἐπαίνους, τιμήσας
[53]	νόμων, καὶ βεβαιώσεις τοῖς δικασταῖς	τὴν	δόξαν, ὥστε δοκεῖν ὀρθῶς τὴν
[50]	ἡμεῖς, καὶ δι᾽ ἡμῶν ἔλαβε	τὴν	μητέρα σου ὁ πατὴρ καὶ
[52]	ἐγὼ αὐτοῖς ὡμολογηκὼς τυγχάνω ταύτην	τὴν	ὁμολογίαν. Φαῖεν γὰρ ἂν ὅτι
[44]	καὶ ἀναγκασθῶμεν ἢ καὶ πᾶσαν	τὴν	οὐσίαν ἀποβαλεῖν ἢ συχνὰ χρήματα,
[53]	καὶ στερηθῆναι τῆς πόλεως ἢ	τὴν	οὐσίαν ἀπολέσαι, σχεδόν τι δῆλον·
[51]	ἄλλα τοιαῦτα πολλά· πρὸς δὲ	τὴν	πατρίδα ἄρα καὶ τοὺς νόμους
[51]	δὲ ἡμᾶς τοὺς νόμους καὶ	τὴν	πατρίδα καθ᾽ ὅσον δύνασαι ἐπιχειρήσεις
[51]	πολὺ δὲ τούτων ἔτι ἧττον	τὴν	πατρίδα; Τί φήσομεν πρὸς ταῦτα,
[51]	τε δίκας δικάζομεν καὶ τἆλλα	τὴν	πόλιν διοικοῦμεν, ἤδη φαμὲν τοῦτον
[50]	σοι οἷόν τε ἔτι ἐκείνην	τὴν	πόλιν εἶναι καὶ μὴ ἀνατετράφθαι,
[50]	~Ἀπιόντες ἐνθένδε ἡμεῖς μὴ (πείσαντες	τὴν	πόλιν πότερον κακῶς τινας ποιοῦμεν,
[50]	νόμους ἡμᾶς ἀπολέσαι καὶ σύμπασαν	τὴν	πόλιν τὸ σὸν μέρος; Ἢ
[51]	ὑπεικτέον οὐδὲ ἀναχωρητέον οὐδὲ λειπτέον	τὴν	τάξιν, ἀλλὰ καὶ ἐν πολέμῳ
[50]	φαίην ἄν. Ἀλλὰ τοῖς περὶ	τὴν	τοῦ γενομένου τροφήν τε καὶ
[54]	δοκοῦντα, ἐὰν λέγῃς παρὰ ταῦτα,	μάτην	ἐρεῖς. Ὅμως μέντοι εἴ τι
[52]	δὲ οὔτε Λακεδαίμονα προῃροῦ οὔτε	Κρήτην,	ἃς δὴ ἑκάστοτε φῂς εὐνομεῖσθαι,
[50]	ἦν τὸ δίκαιον καὶ πρὸς	δεσπότην,	εἴ σοι ὢν ἐτύγχανεν, ὥστε
[47]	(δεῖ ἡμᾶς ἕπεσθαι καὶ φοβεῖσθαι	αὐτὴν	ἢ τῇ τοῦ ἑνός, εἴ
[51]	καὶ ἡ πατρίς, ἢ πείθειν	αὐτὴν	ᾗ τὸ δίκαιον πέφυκε· βιάζεσθαι
[43]	νῦν παρεστώσῃ συμφορᾷ, ὡς ῥᾳδίως	αὐτὴν	καὶ πρᾴως φέρεις. (Σωκράτης) Καὶ
[43]	βαρύτατ᾽ ἂν ἐνέγκαιμι. (Σωκράτης) Τίνα	ταύτην;	ἢ τὸ πλοῖον ἀφῖκται ἐκ
[52]	Ἀθηναίων ἐγὼ αὐτοῖς ὡμολογηκὼς τυγχάνω	ταύτην	τὴν ὁμολογίαν. Φαῖεν γὰρ ἂν
[53]	γελοίως ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου ἀπεδίδρασκες	σκευήν	τέ τινα περιθέμενος, ἢ διφθέραν
[50]	τοῖς περὶ τὴν τοῦ γενομένου	τροφήν	τε καὶ παιδείαν ἐν ᾗ
[49]	δὲ δὴ τῆς σκέψεως τὴν	ἀρχὴν	ἐάν σοι (ἱκανῶς λέγηται, καὶ
[45]	λαβόντες τινὲς σῶσαί σε καὶ	ἐξαγαγεῖν	ἐνθένδε. Ἔπειτα οὐχ ὁρᾷς τούτους
[46]	ὧν ἐὰν μὴ βελτίω ἔχωμεν	λέγειν	ἐν τῷ παρόντι, εὖ ἴσθι
[54]	Ἀλλ᾽ ὦ Σώκρατες, οὐκ ἔχω	λέγειν.	(Σωκράτης) (Ἔα τοίνυν, ὦ Κρίτων,
[51]	πρὸς ταῦτα, ὦ Κρίτων; Ἀληθῆ	λέγειν	τοὺς νόμους ἢ οὔ; (Κρίτων)
[48]	(Κρίτων) Καλῶς μέν μοι δοκεῖς	λέγειν,	ὦ Σώκρατες, ὅρα δὲ τί
[46]	ὧδε ὑπὸ τῶν οἰομένων τὶ	λέγειν,	ὥσπερ νυνδὴ ἐγὼ ἔλεγον, ὅτι
[48]	κοινῇ, καὶ εἴ πῃ ἔχεις	ἀντιλέγειν	(ἐμοῦ λέγοντος, ἀντίλεγε καί σοι
[51]	καὶ ἀντιποιεῖν, ~οὔτε κακῶς ἀκούοντα	(ἀντιλέγειν	οὔτε τυπτόμενον ἀντιτύπτειν οὔτε ἄλλα
[49]	φαίνεται. (Σωκράτης) Τί δὲ δή;	Κακουργεῖν	δεῖ, ὦ (Κρίτων) ἢ οὔ;
[49]	ὦ Σώκρατες. (Σωκράτης) Τί δέ;	Ἀντικακουργεῖν	κακῶς πάσχοντα, ὡς οἱ πολλοί
[53]	σου οἱ ἐπιτήδειοι καὶ αὐτοὶ	φεύγειν	καὶ στερηθῆναι τῆς πόλεως ἢ
[45]	τι ἐμοῦ κηδόμενος οὐκ οἴει	δεῖν	ἀναλίσκειν τἀμά, ξένοι οὗτοι ἐνθάδε
[46]	οὔ; ἢ πρὶν μὲν ἐμὲ	δεῖν	ἀποθνῄσκειν καλῶς ἐλέγετο, νῦν δὲ
[48]	εἰσηγούμενος τῆς τῶν πολλῶν δόξης	δεῖν	ἡμᾶς φροντίζειν περὶ τῶν δικαίων
[44]	γὰρ ἐπιεικέστατοι, ὧν μᾶλλον ἄξιον	φροντίζειν,	ἡγήσονται αὐτὰ οὕτω πεπρᾶχθαι ὥσπερ
[48]	τῶν πολλῶν δόξης δεῖν ἡμᾶς	φροντίζειν	περὶ τῶν δικαίων καὶ καλῶν
[44]	(ὡς οἷός τ᾽ ὤν σε	σῴζειν	εἰ ἤθελον ἀναλίσκειν χρήματα, ἀμελῆσαι.
[44]	καὶ ἄλλο τι πρὸς τούτοις	παθεῖν;	~Εἰ γάρ τι (τοιοῦτον φοβῇ,
[51]	καὶ πάσχειν ἐάν τι προστάττῃ	παθεῖν	ἡσυχίαν ἄγοντα, ἐάντε τύπτεσθαι ἐάντε
[51]	(πόλις καὶ ἡ πατρίς, ἢ	πείθειν	αὐτὴν ᾗ τὸ δίκαιον πέφυκε·
[51]	χαλεπαίνουσαν ἢ πατέρα, καὶ ἢ	πείθειν	ἢ ποιεῖν ἃ ἂν κελεύῃ,
[52]	ἀλλὰ ἐφιέντων δυοῖν θάτερα, ἢ	πείθειν	ἡμᾶς ἢ ποιεῖν, τούτων οὐδέτερα
[45]	δικαστήριον ὡς εἰσῆλθεν ἐξὸν μὴ	εἰσελθεῖν,	καὶ αὐτὸς ὁ ἀγὼν τῆς
[51]	πατέρα, καὶ ἢ πείθειν ἢ	ποιεῖν	ἃ ἂν κελεύῃ, καὶ πάσχειν
[52]	ἡμῶν καὶ οὐκ ἀγρίως ἐπιταττόντων	ποιεῖν	ἃ ἂν κελεύωμεν, ἀλλὰ ἐφιέντων
[54]	ἀλλὰ μή σε (πείσῃ (Κρίτων)	ποιεῖν	ἃ λέγει μᾶλλον ἢ ἡμεῖς”
[50]	Σώκρατες, τί ἐν νῷ ἔχεις	ποιεῖν;	Ἄλλο τι ἢ τούτῳ (τῷ
[49]	(Σωκράτης) Τὸ γάρ που κακῶς	ποιεῖν	ἀνθρώπους τοῦ ἀδικεῖν οὐδὲν διαφέρει.
[50]	ἅττ᾽ ἂν ἡμεῖς σε ἐπιχειρῶμεν	ποιεῖν,	καὶ σοὶ ταῦτα ἀντιποιεῖν οἴει
[49]	ἄρα ἀνταδικεῖν δεῖ οὔτε κακῶς	ποιεῖν	οὐδένα ἀνθρώπων, οὐδ᾽ ἂν ὁτιοῦν
[52]	θάτερα, ἢ πείθειν ἡμᾶς ἢ	ποιεῖν,	τούτων οὐδέτερα ποιεῖ. ταύταις δή
[50]	ἐπιχειρῶμεν ποιεῖν, καὶ σοὶ ταῦτα	ἀντιποιεῖν	οἴει δίκαιον εἶναι; Ἢ πρὸς
[50]	ὥστε ἅπερ πάσχοις ταῦτα καὶ	ἀντιποιεῖν,	~οὔτε κακῶς ἀκούοντα (ἀντιλέγειν οὔτε
[48]	ἄλλο ὁτιοῦν πάσχειν πρὸ τοῦ	ἀδικεῖν.	(Κρίτων) Καλῶς μέν μοι δοκεῖς
[49]	Φαμέν. (Σωκράτης) Οὐδαμῶς ἄρα δεῖ	ἀδικεῖν.	(Κρίτων) Οὐ δῆτα. (Σωκράτης) Οὐδὲ
[49]	οἴονται, ἐπειδή γε οὐδαμῶς δεῖ	ἀδικεῖν.	(Κρίτων) (Οὐ φαίνεται. (Σωκράτης) Τί
[51]	τὸν μὴ πειθόμενον τριχῇ φαμεν	ἀδικεῖν,	ὅτι τε γεννηταῖς οὖσιν ἡμῖν
[49]	που κακῶς ποιεῖν ἀνθρώπους τοῦ	ἀδικεῖν	οὐδὲν διαφέρει. (Κρίτων) Ἀληθῆ λέγεις.
[49]	οὔ; Ἢ οὐδαμῶς τό γε	ἀδικεῖν	οὔτε ἀγαθὸν οὔτε καλόν, ὡς
[49]	οὐδέποτε ὀρθῶς ἔχοντος οὔτε τοῦ	ἀδικεῖν	οὔτε τοῦ ἀνταδικεῖν οὔτε κακῶς
[49]	καὶ πρᾳότερα, ὅμως τό γε	ἀδικεῖν	τῷ ἀδικοῦντι καὶ κακὸν καὶ
[49]	Ἀληθῆ λέγεις. (Σωκράτης) Οὔτε ἄρα	ἀνταδικεῖν	δεῖ οὔτε κακῶς ποιεῖν οὐδένα
[49]	οὔτε τοῦ ἀδικεῖν οὔτε τοῦ	ἀνταδικεῖν	οὔτε κακῶς πάσχοντα ἀμύνεσθαι ἀντιδρῶντα
[49]	δῆτα. (Σωκράτης) Οὐδὲ ἀδικούμενον ἄρα	ἀνταδικεῖν,	ὡς οἱ πολλοὶ οἴονται, ἐπειδή
[51]	καὶ σέβεσθαι δεῖ καὶ μᾶλλον	ὑπείκειν	καὶ θωπεύειν πατρίδα χαλεπαίνουσαν ἢ
[51]	τε καὶ ἡ πόλις, ἐάντε	μετοικεῖν	ἄλλοσέ ποι ἐλθών, ἰέναι ἐκεῖσε
[43]	(Κρίτων) Οὔτοι δὴ ἀφῖκται, ἀλλὰ	δοκεῖν	μέν μοι ἥξει τήμερον ἐξ
[46]	ἀνανδρίᾳ τῇ ἡμετέρᾳ διαπεφευγέναι ~(ἡμᾶς	δοκεῖν,	οἵτινές σε οὐχὶ ἐσώσαμεν οὐδὲ
[53]	τοῖς δικασταῖς τὴν δόξαν, ὥστε	δοκεῖν	ὀρθῶς τὴν (δίκην δικάσαι· ὅστις
[44]	αἰσχίων εἴη ταύτης δόξα ἢ	δοκεῖν	χρήματα περὶ πλείονος ποιεῖσθαι ἢ
[50]	Εἰ μέλλουσιν ἡμῖν ἐνθένδε εἴτε	ἀποδιδράσκειν,	εἴθ᾽ ὅπως δεῖ ὀνομάσαι τοῦτο,
[52]	ἂν δοῦλος ὁ φαυλότατος πράξειεν,	ἀποδιδράσκειν	ἐπιχειρῶν παρὰ τὰς συνθήκας τε
[47]	τἀνθρώπεια, ~ἐκτὸς εἶ τοῦ μέλλειν	ἀποθνῄσκειν	(αὔριον, καὶ οὐκ ἂν σὲ
[48]	οὐ δέῃ ὑπολογίζεσθαι οὔτ᾽ εἰ	ἀποθνῄσκειν	δεῖ παραμένοντας καὶ ἡσυχίαν ἄγοντας,
[44]	γάρ που ὑστεραίᾳ δεῖ με	ἀποθνῄσκειν	ἢ ᾗ ἂν ἔλθῃ τὸ
[46]	ἢ πρὶν μὲν ἐμὲ δεῖν	ἀποθνῄσκειν	καλῶς ἐλέγετο, νῦν δὲ κατάδηλος
[45]	τἀμά, ξένοι οὗτοι ἐνθάδε ἕτοιμοι	ἀναλίσκειν·	εἷς δὲ καὶ κεκόμικεν ἐπ᾽
[45]	ἐμοῦ κηδόμενος οὐκ οἴει δεῖν	ἀναλίσκειν	τἀμά, ξένοι οὗτοι ἐνθάδε ἕτοιμοι
[44]	ὤν σε σῴζειν εἰ ἤθελον	ἀναλίσκειν	χρήματα, ἀμελῆσαι. καίτοι τίς ἂν
[46]	ἔμπροσθεν ἔλεγον οὐ δύναμαι νῦν	ἐκβαλεῖν,	ἐπειδή μοι ἥδε ἡ τύχη
[44]	ἢ καὶ πᾶσαν τὴν οὐσίαν	ἀποβαλεῖν	ἢ συχνὰ χρήματα, ἢ καὶ
[44]	καὶ τῆς τῶν πολλῶν δόξης	μέλειν.	Αὐτὰ δὲ δῆλα τὰ παρόντα
[47]	γε τἀνθρώπεια, ~ἐκτὸς εἶ τοῦ	μέλλειν	ἀποθνῄσκειν (αὔριον, καὶ οὐκ ἂν
[53]	τὸ (εἰκός, ἐτόλμησας οὕτω γλίσχρως	ἐπιθυμεῖν	ζῆν, νόμους τοὺς μεγίστους παραβάς,
[50]	ἡμῖν τε καὶ σοί, ἢ	ἐμμενεῖν	ταῖς δίκαις αἷς ἂν ἡ
[49]	βουλή, ἀλλὰ ἀνάγκη τούτους ἀλλήλων	καταφρονεῖν	ὁρῶντας ἀλλήλων τὰ βουλεύματα. Σκόπει
[44]	τῆς ἐπιούσης ἡμέρας οἶμαι αὐτὸ	ἥξειν	ἀλλὰ τῆς ἑτέρας. Τεκμαίρομαι δὲ
[43]	ταύτῃ ἔστω· οὐ μέντοι οἶμαι	ἥξειν	αὐτὸ τήμερον. ~(Κρίτων) Πόθεν τοῦτο
[50]	ἐξετράφης καὶ ἐπαιδεύθης, ἔχοις ἂν	εἰπεῖν	πρῶτον μὲν ὡς οὐχὶ ἡμέτερος
[50]	ἔχοι, ἄλλως τε καὶ ῥήτωρ,	εἰπεῖν	ὑπὲρ τούτου τοῦ νόμου ἀπολλυμένου
[44]	ἱμάτια ἔχουσα, καλέσαι με καὶ	εἰπεῖν·	ὦ Σώκρατες, ἤματί κεν τριτάτῳ
[45]	σοι παρέξονται, ὥστε σε μηδένα	λυπεῖν	τῶν κατὰ Θετταλίαν. Ἔτι δέ,
[46]	ἢ ὁ αὐτός, καὶ ἐάσομεν	χαίρειν	ἢ πεισόμεθα αὐτῷ. Ἐλέγετο δέ
[45]	τι (τοιοῦτον φοβῇ, ἔασον αὐτὸ	χαίρειν·	ἡμεῖς γάρ που δίκαιοί ἐσμεν
[45]	Σώκρατες, οὐδὲ δίκαιόν μοι δοκεῖς	ἐπιχειρεῖν	πρᾶγμα, σαυτὸν προδοῦναι, ἐξὸν σωθῆναι,
[45]	οὐ χρὴ ποιεῖσθαι παῖδας ἢ	συνδιαταλαιπωρεῖν	καὶ τρέφοντα καὶ παιδεύοντα, σὺ
[54]	μέντοι εἴ τι οἴει πλέον	ποιήσειν,	λέγε. (Κρίτων) Ἀλλ᾽ ὦ Σώκρατες,
[51]	ἡμῖν ἃ ἂν ἡμεῖς κελεύωμεν	ποιήσειν	ταῦτα, καὶ τὸν μὴ πειθόμενον
[43]	ἡ ἡλικία τὸ μὴ οὐχὶ	ἀγανακτεῖν	τῇ παρούσῃ τύχῃ. (Σωκράτης) Ἔστι
[43]	ἄν, ὦ (Κρίτων) πλημμελὲς εἴη	ἀγανακτεῖν	τηλικοῦτον ὄντα εἰ δεῖ ἤδη
[51]	κακῶς ἀκούοντα (ἀντιλέγειν οὔτε τυπτόμενον	ἀντιτύπτειν	οὔτε ἄλλα τοιαῦτα πολλά· πρὸς
[48]	πολλοῦ ποιοῦμαι πείσας σε ταῦτα	πράττειν,	ἀλλὰ μὴ ἄκοντος. ~ὅρα δὲ
[51]	καὶ φήσεις ταῦτα ποιῶν δίκαια	πράττειν,	ὁ τῇ ἀληθείᾳ τῆς ἀρετῆς
[50]	σε ἐν (μουσικῇ καὶ γυμναστικῇ	παιδεύειν;	Καλῶς” φαίην ἄν. Ἐἶεν. Ἐπειδὴ
[45]	που δίκαιοί ἐσμεν σώσαντές σε	κινδυνεύειν	τοῦτον τὸν κίνδυνον καὶ ἐὰν
[51]	δεῖ καὶ μᾶλλον ὑπείκειν καὶ	θωπεύειν	πατρίδα χαλεπαίνουσαν ἢ πατέρα, καὶ
[54]	ποιεῖ μὴ δύνασθαι τῶν ἄλλων	ἀκούειν·	ἀλλὰ ἴσθι, ὅσα γε τὰ
[54]	οἱ κορυβαντιῶντες τῶν αὐλῶν δοκοῦσιν	ἀκούειν,	καὶ ἐν ἐμοὶ αὕτη ἡ
[54]	εὖ ἴσθι ὅτι ἐγὼ δοκῶ	ἀκούειν,	ὥσπερ οἱ κορυβαντιῶντες τῶν αὐλῶν
[46]	ταῖς μὲν δεῖ τῶν δοξῶν	προσέχειν	τὸν νοῦν, ταῖς δὲ οὔ;
[51]	ποιεῖν ἃ ἂν κελεύῃ, καὶ	πάσχειν	ἐάν τι προστάττῃ παθεῖν ἡσυχίαν
[49]	δεῖ ἡμᾶς ἔτι τῶνδε χαλεπώτερα	πάσχειν	εἴτε καὶ πρᾳότερα, ὅμως τό
[48]	ἡσυχίαν ἄγοντας, οὔτε ἄλλο ὁτιοῦν	πάσχειν	πρὸ τοῦ ἀδικεῖν. (Κρίτων) Καλῶς
[51]	δίκας δικάζομεν καὶ τἆλλα τὴν	πόλιν	διοικοῦμεν, ἤδη φαμὲν τοῦτον ὡμολογηκέναι
[50]	οἷόν τε ἔτι ἐκείνην τὴν	πόλιν	εἶναι καὶ μὴ ἀνατετράφθαι, ἐν
[50]	ἐνθένδε ἡμεῖς μὴ (πείσαντες τὴν	πόλιν	πότερον κακῶς τινας ποιοῦμεν, καὶ
[50]	ἡμᾶς ἀπολέσαι καὶ σύμπασαν τὴν	πόλιν	τὸ σὸν μέρος; Ἢ δοκεῖ
[51]	ἤδη φαμὲν τοῦτον ὡμολογηκέναι ἔργῳ	ἡμῖν	ἃ ἂν ἡμεῖς κελεύωμεν ποιήσειν
[46]	αἰσχρὰ ᾖ σοί τε καὶ	ἡμῖν.	Ἀλλὰ βουλεύου μᾶλλον δὲ οὐδὲ
[47]	(Σωκράτης) Ἀλλὰ μετ᾽ ἐκείνου ἄρ᾽	ἡμῖν	βιωτὸν διεφθαρμένου, ᾧ τὸ ἄδικον
[53]	οὐκ ἐμμενεῖς τοῖς ὡμολογημένοις; ἐὰν	ἡμῖν	γε πείθῃ, ὦ Σώκρατες· καὶ
[48]	ξὺν νῷ, τούτων τῶν πολλῶν.	Ἡμῖν	δ᾽ ἐπειδὴ ὁ λόγος οὕτως
[49]	οὕτως ἔχει ὥσπερ τότε ἐλέγετο	ἡμῖν·	εἴτε φασὶν οἱ πολλοὶ εἴτε
[49]	καὶ ἄρτι ἐλέγετο) ἢ πᾶσαι	ἡμῖν	ἐκεῖναι αἱ πρόσθεν ὁμολογίαι ἐν
[50]	Ἀλλ᾽ ὧδε σκόπει. Εἰ μέλλουσιν	ἡμῖν	ἐνθένδε εἴτε ἀποδιδράσκειν, εἴθ᾽ ὅπως
[54]	καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς ποῦ	ἡμῖν	ἔσονται; Ἀλλὰ δὴ τῶν παίδων
[47]	τῶν ἐπαϊόντων δόξῃ, ἆρα βιωτὸν	ἡμῖν	ἐστιν (διεφθαρμένου αὐτοῦ; Ἔστι δέ
[47]	Ναί. (Σωκράτης) Ἆρ᾽ οὖν βιωτὸν	ἡμῖν	ἐστιν μετὰ μοχθηροῦ καὶ διεφθαρμένου
[47]	περὶ ὧν νῦν ἡ βουλὴ	ἡμῖν	ἐστιν, πότερον τῇ τῶν πολλῶν
[48]	αὖ σκόπει εἰ ἔτι μένει	ἡμῖν	ἢ οὔ, ὅτι οὐ τὸ
[50]	εἶναι σοὶ τὸ δίκαιον καὶ	ἡμῖν,	καὶ ἅττ᾽ ἂν ἡμεῖς σε
[49]	ἀγαθὸν οὔτε καλόν, ὡς πολλάκις	ἡμῖν	καὶ ἐν τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ
[50]	ἀποκρίνεσθαι. Φέρε γάρ, τί ἐγκαλῶν	(ἡμῖν	καὶ τῇ πόλει ἐπιχειρεῖς ἡμᾶς
[51]	ἀδικεῖν, ὅτι τε γεννηταῖς οὖσιν	ἡμῖν	οὐ πείθεται, καὶ ὅτι τροφεῦσι,
[48]	Οὐκ ἄρα, ὦ βέλτιστε, πάνυ	ἡμῖν	οὕτω φροντιστέον τί ἐροῦσιν οἱ
[51]	ὅτι τροφεῦσι, καὶ ὅτι ὁμολογήσας	ἡμῖν	πείσεσθαι οὔτε πείθεται οὔτε πείθει
[44]	σὺ ἐνθένδε ἐξέλθῃς, οἱ συκοφάνται	ἡμῖν	πράγματα παρέχωσιν ὡς σὲ ἐνθένδε
[52]	καὶ τὰς ὁμολογίας καθ᾽ ἃς	ἡμῖν	συνέθου πολιτεύεσθαι. Πρῶτον μὲν οὖν
[50]	Σώκρατες, ἦ καὶ ταῦτα ὡμολόγητο	ἡμῖν	τε καὶ σοί, ἢ ἐμμενεῖν
[54]	χρή. Ἄλλ᾽ ὦ Σώκρατες, πειθόμενος	ἡμῖν	τοῖς σοῖς τροφεῦσι μήτε παῖδας
[52]	συνέθου πολιτεύεσθαι. Πρῶτον μὲν οὖν	ἡμῖν	τοῦτ᾽ αὐτὸ ἀπόκριναι, εἰ ἀληθῆ
[52]	ἂν ὅτι (Ὦ Σώκρατες, μεγάλα	ἡμῖν	τούτων τεκμήριά ἐστιν, ὅτι σοι
[44]	ἡμῶν προθυμουμένων. (Σωκράτης) Ἀλλὰ τί	ἡμῖν,	ὦ μακάριε (Κρίτων) οὕτω τῆς
[51]	οὐδὲ ἀναχωρητέον οὐδὲ λειπτέον τὴν	τάξιν,	ἀλλὰ καὶ ἐν πολέμῳ καὶ
[52]	ἃ ἂν κελεύωμεν, ἀλλὰ ἐφιέντων	δυοῖν	θάτερα, ἢ πείθειν ἡμᾶς ἢ
[46]	νοῦν, ταῖς δὲ οὔ; ἢ	πρὶν	μὲν ἐμὲ δεῖν ἀποθνῄσκειν καλῶς
[53]	λαβὼν ἢ ἄλλα οἷα δὴ	εἰώθασιν	ἐνσκευάζεσθαι οἱ ἀποδιδράσκοντες, καὶ τὸ
[43]	ἐμοὶ καὶ τοῖς σοῖς ἐπιτηδείοις	πᾶσιν	καὶ χαλεπὴν καὶ βαρεῖαν, ἣν
[51]	καλῶν σοὶ καὶ τοῖς ἄλλοις	πᾶσιν	πολίταις, ὅμως προαγορεύομεν τῷ ἐξουσίαν
[44]	ἐμὲ καὶ σὲ μὴ σαφῶς	ἴσασιν,	(ὡς οἷός τ᾽ ὤν σε
[49]	κακῶς πάσχοντα, ὡς οἱ πολλοί	φασιν,	δίκαιον ἢ οὐ δίκαιον; (Κρίτων)
[49]	ὥσπερ τότε ἐλέγετο ἡμῖν· εἴτε	φασὶν	οἱ πολλοὶ εἴτε μή, καὶ
[44]	πράγματα παρέχωσιν ὡς σὲ ἐνθένδε	ἐκκλέψασιν,	καὶ ἀναγκασθῶμεν ἢ καὶ πᾶσαν
[52]	χρόνῳ ἀναγκασθεὶς βουλεύσασθαι, ἀλλ᾽ ἐν	ἔτεσιν	ἑβδομήκοντα, ἐν οἷς ἐξῆν σοι
[47]	μὲν λωβᾶται, τὸ δὲ δίκαιον	ὀνίνησιν;	Ἢ φαυλότερον ἡγούμεθα εἶναι τοῦ
[45]	δὲ βούλῃ εἰς Θετταλίαν ἰέναι,	εἰσὶν	ἐμοὶ ἐκεῖ ξένοι οἵ σε
[48]	γ᾽ ἄν τις, οἷοί τέ	εἰσιν	ἡμᾶς οἱ πολλοὶ ἀποκτεινύναι” (Κρίτων)
[49]	ταῖσδε ταῖς ὀλίγαις ἡμέραις ἐκκεχυμέναι	εἰσίν,	καὶ πάλαι, ὦ (Κρίτων) ἄρα
[44]	παρόντα νυνὶ ὅτι οἷοί τ᾽	εἰσὶν	οἱ πολλοὶ οὐ τὰ σμικρότατα
[50]	Καὶ ἐμμένομεν οἷς ὡμολογήσαμεν δικαίοις	οὖσιν	ἢ οὔ; (Κρίτων) Οὐκ ἔχω,
[51]	φαμεν ἀδικεῖν, ὅτι τε γεννηταῖς	οὖσιν	ἡμῖν οὐ πείθεται, καὶ ὅτι
[46]	τῶν δοξῶν ἃς οἱ ἄνθρωποι	(δοξάζουσιν	δέοι τὰς μὲν περὶ πολλοῦ
[54]	ὥσπερ οἱ κορυβαντιῶντες τῶν αὐλῶν	δοκοῦσιν	ἀκούειν, καὶ ἐν ἐμοὶ αὕτη
[43]	μοι ἥξει τήμερον ἐξ ὧν	ἀπαγγέλλουσιν	ἥκοντές τινες ἀπὸ Σουνίου καὶ
[50]	(Σωκράτης) Ἀλλ᾽ ὧδε σκόπει. Εἰ	μέλλουσιν	ἡμῖν ἐνθένδε εἴτε ἀποδιδράσκειν, εἴθ᾽
[48]	τελοῦντες τούτοις (τοῖς ἐμὲ ἐνθένδε	ἐξάξουσιν	καὶ χάριτας, καὶ αὐτοὶ ἐξάγοντές
[45]	μέρος ὅτι ἂν τύχωσι τοῦτο	πράξουσιν·	τεύξονται δέ, ὡς τὸ εἰκός,
[48]	πάνυ ἡμῖν οὕτω φροντιστέον τί	ἐροῦσιν	οἱ πολλοὶ ἡμᾶς, ἀλλ᾽ ὅτι
[50]	μέμφῃ τι ὡς οὐ καλῶς	ἔχουσιν;	Οὐ μέμφομαι” φαίην ἄν. Ἀλλὰ
[54]	πάντα ταῦτα ἀπολογήσασθαι τοῖς ἐκεῖ	ἄρχουσιν·	οὔτε γὰρ ἐνθάδε σοι φαίνεται
[50]	Σώκρατες. (Σωκράτης) Τί οὖν ἂν	εἴπωσιν	οἱ νόμοι· Ὦ Σώκρατες, ἦ
[54]	ξένους ποιήσας, ἵνα καὶ τοῦτο	ἀπολαύσωσιν;	Ἢ τοῦτο μὲν οὔ, αὐτοῦ
[50]	ἂν αἱ γενόμεναι δίκαι μηδὲν	ἰσχύωσιν	ἀλλὰ ὑπὸ ἰδιωτῶν ἄκυροί τε
[44]	ἐξέλθῃς, οἱ συκοφάνται ἡμῖν πράγματα	παρέχωσιν	ὡς σὲ ἐνθένδε ἐκκλέψασιν, καὶ
[44]	σὺ ἀποθάνῃς, οὐ μία συμφορά	ἐστιν,	ἀλλὰ χωρὶς μὲν τοῦ ἐστερῆσθαι
[47]	ἐπαϊόντων δόξῃ, ἆρα βιωτὸν ἡμῖν	ἐστιν	(διεφθαρμένου αὐτοῦ; Ἔστι δέ που
[47]	τῇ τοῦ ἑνός, εἴ τίς	ἐστιν	ἐπαΐων, ὃν δεῖ καὶ αἰσχύνεσθαι
[48]	τε ἀδικία καὶ ἡ δικαιοσύνη	ἐστίν;	(Κρίτων) Οὐδαμῶς. (Σωκράτης) Ἀλλὰ τιμιώτερον;
[43]	Κρίτων; Ἢ οὐ πρῲ ἔτι	ἐστίν;	(Κρίτων) Πάνυ μὲν οὖν. (Σωκράτης)
[48]	καλῶς καὶ δικαίως ὅτι ταὐτόν	ἐστιν,	μένει ἢ οὐ μένει; (Κρίτων)
[47]	(Σωκράτης) Ἆρ᾽ οὖν βιωτὸν ἡμῖν	ἐστιν	μετὰ μοχθηροῦ καὶ διεφθαρμένου σώματος;
[45]	καὶ γὰρ οὐδὲ πολὺ τἀργύριόν	ἐστιν	ὃ θέλουσι λαβόντες τινὲς σῶσαί
[52]	Σώκρατες, μεγάλα ἡμῖν τούτων τεκμήριά	ἐστιν,	ὅτι σοι καὶ ἡμεῖς ἠρέσκομεν
[51]	οὐδεὶς ἡμῶν τῶν νόμων ἐμποδών	ἐστιν	οὐδ᾽ ἀπαγορεύει, ἐάντε τις βούληται
[51]	τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν	ἐστιν	πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον
[47]	ὧν νῦν ἡ βουλὴ ἡμῖν	ἐστιν,	πότερον τῇ τῶν πολλῶν δόξῃ
[53]	δικάσαι· ὅστις γὰρ νόμων διαφθορεύς	ἐστιν	σφόδρα που δόξειεν ἂν νέων
[54]	Εἴπερ γέ τι ὄφελος αὐτῶν	(ἐστιν	τῶν σοι φασκόντων ἐπιτηδείων εἶναι,
[43]	ὑπακοῦσαι. (Κρίτων) Συνήθης ἤδη μοί	ἐστιν,	ὦ Σώκρατες, διὰ τὸ πολλάκις
[46]	οὐδὲ σὺ σαυτόν, οἷόν τε	ὂν	καὶ δυνατὸν εἴ τι καὶ
[49]	καὶ κακὸν καὶ αἰσχρὸν τυγχάνει	ὂν	παντὶ τρόπῳ; Φαμὲν ἢ οὔ;
[47]	ἑνός, εἴ τίς ἐστιν ἐπαΐων,	ὃν	δεῖ καὶ αἰσχύνεσθαι καὶ φοβεῖσθαι
[48]	θαυμάσιε, οὗτός τε ὁ λόγος	ὃν	διεληλύθαμεν ἔμοιγε δοκεῖ ἔτι ὅμοιος
[46]	μὲν τοῦτον τὸν λόγον ἀναλάβοιμεν,	ὃν	σὺ λέγεις περὶ τῶν δοξῶν.
[51]	δ᾽ ἂν ὑμῶν παραμείνῃ, ὁρῶν	ὃν	τρόπον ἡμεῖς τάς τε δίκας
[46]	τὶ λέγειν, ὥσπερ νυνδὴ ἐγὼ	ἔλεγον,	ὅτι τῶν δοξῶν ἃς οἱ
[46]	λόγους οὓς ἐν τῷ ἔμπροσθεν	ἔλεγον	οὐ δύναμαι νῦν ἐκβαλεῖν, ἐπειδή
[44]	ἔκ τινος ἐνυπνίου ὃ ἑώρακα	ὀλίγον	πρότερον ταύτης τῆς νυκτός· καὶ
[46]	Εἰ πρῶτον μὲν τοῦτον τὸν	λόγον	ἀναλάβοιμεν, ὃν σὺ λέγεις περὶ
[48]	πολλάκις μοι λέγων τὸν αὐτὸν	λόγον,	ὡς χρὴ ἐνθένδε ἀκόντων Ἀθηναίων
[44]	κακῶν ἐξεργάζεσθαι ἀλλὰ τὰ μέγιστα	σχεδόν,	ἐάν τις ἐν αὐτοῖς διαβεβλημένος
[53]	πόλεως ἢ τὴν οὐσίαν ἀπολέσαι,	σχεδόν	τι δῆλον· αὐτὸς δὲ πρῶτον
[46]	ἥδε ἡ τύχη γέγονεν, ἀλλὰ	σχεδόν	τι ὅμοιοι φαίνονταί μοι, (καὶ
[54]	Ὅμως μέντοι εἴ τι οἴει	πλέον	ποιήσειν, λέγε. (Κρίτων) Ἀλλ᾽ ὦ
[51]	καὶ ἐν δικαστηρίῳ καὶ πανταχοῦ	ποιητέον	ἃ ἂν κελεύῃ ἡ (πόλις
[48]	οὐ τὸ ζῆν περὶ πλείστου	ποιητέον	ἀλλὰ τὸ εὖ ζῆν. (Κρίτων)
[49]	τις ὁμολογήσῃ τῳ δίκαια ὄντα	ποιητέον	ἢ ἐξαπατητέον; (Κρίτων) Ποιητέον. (Σωκράτης)
[49]	ὄντα ποιητέον ἢ ἐξαπατητέον; (Κρίτων)	Ποιητέον.	(Σωκράτης) Ἐκ τούτων δὴ ἄθρει.
[51]	πόλεμον ἄγῃ τρωθησόμενον ἢ ἀποθανούμενον,	ποιητέον	ταῦτα, καὶ τὸ δίκαιον οὕτως
[49]	(Σωκράτης) Οὐδενὶ τρόπῳ φαμὲν ἑκόντας	ἀδικητέον	εἶναι, ἢ τινὶ μὲν ἀδικητέον
[49]	ἀδικητέον εἶναι, ἢ τινὶ μὲν	ἀδικητέον	τρόπῳ τινὶ δὲ οὔ; Ἢ
[51]	ἔχει, καὶ οὐχὶ ὑπεικτέον οὐδὲ	ἀναχωρητέον	οὐδὲ λειπτέον τὴν τάξιν, ἀλλὰ
[49]	τῳ δίκαια ὄντα ποιητέον ἢ	ἐξαπατητέον;	(Κρίτων) Ποιητέον. (Σωκράτης) Ἐκ τούτων
[46]	οὖν χρὴ ἡμᾶς εἴτε ταῦτα	πρακτέον	εἴτε μή· ὡς ἐγὼ οὐ
[47]	δή. (Σωκράτης) Ταύτῃ ἄρα αὐτῷ	πρακτέον	καὶ γυμναστέον καὶ ἐδεστέον γε
[51]	δίκαιον οὕτως ἔχει, καὶ οὐχὶ	ὑπεικτέον	οὐδὲ ἀναχωρητέον οὐδὲ λειπτέον τὴν
[47]	γυμναστέον καὶ ἐδεστέον γε καὶ	ποτέον,	ᾗ ἂν τῷ ἑνὶ δοκῇ,
[48]	οὕτως αἱρεῖ, μὴ οὐδὲν ἄλλο	σκεπτέον	ᾖ ἢ ὅπερ νυνδὴ ἐλέγομεν,
[48]	Οὐκοῦν ἐκ τῶν ὁμολογουμένων τοῦτο	σκεπτέον,	πότερον δίκαιον ἐμὲ ἐνθένδε πειρᾶσθαι
[51]	οὐχὶ ὑπεικτέον οὐδὲ ἀναχωρητέον οὐδὲ	λειπτέον	τὴν τάξιν, ἀλλὰ καὶ ἐν
[47]	Ταύτῃ ἄρα αὐτῷ πρακτέον καὶ	γυμναστέον	καὶ ἐδεστέον γε καὶ ποτέον,
[47]	αὐτῷ πρακτέον καὶ γυμναστέον καὶ	ἐδεστέον	γε καὶ ποτέον, ᾗ ἂν
[48]	ὦ βέλτιστε, πάνυ ἡμῖν οὕτω	φροντιστέον	τί ἐροῦσιν οἱ πολλοὶ ἡμᾶς,
[53]	καὶ ἐξαμαρτάνων τι τούτων τί	ἀγαθὸν	ἐργάσῃ σαυτὸν ἢ τοὺς ἐπιτηδείους
[49]	οὐδαμῶς τό γε ἀδικεῖν οὔτε	ἀγαθὸν	οὔτε καλόν, ὡς πολλάκις ἡμῖν
[50]	καὶ σοὶ ταῦτα ἀντιποιεῖν οἴει	δίκαιον	εἶναι; Ἢ πρὸς μὲν ἄρα
[48]	τῶν ὁμολογουμένων τοῦτο σκεπτέον, πότερον	δίκαιον	ἐμὲ ἐνθένδε πειρᾶσθαι ἐξιέναι μὴ
[49]	πάσχοντα, ὡς οἱ πολλοί φασιν,	δίκαιον	ἢ οὐ δίκαιον; (Κρίτων) Οὐδαμῶς.
[51]	ἐάν σε ἐπιχειρῶμεν ἡμεῖς ἀπολλύναι	δίκαιον	ἡγούμενοι εἶναι, καὶ σὺ δὲ
[48]	μὴ ἀφιέντων (Ἀθηναίων ἢ οὐ	δίκαιον·	καὶ ἐὰν μὲν φαίνηται δίκαιον,
[50]	ἴσου οἴει εἶναι σοὶ τὸ	δίκαιον	καὶ ἡμῖν, καὶ ἅττ᾽ ἂν
[50]	οὐκ ἐξ ἴσου ἦν τὸ	δίκαιον	καὶ πρὸς δεσπότην, εἴ σοι
[49]	πολλοί φασιν, δίκαιον ἢ οὐ	δίκαιον;	(Κρίτων) Οὐδαμῶς. (Σωκράτης) Τὸ γάρ
[45]	Ἔτι δέ, ὦ Σώκρατες, οὐδὲ	δίκαιόν	μοι δοκεῖς ἐπιχειρεῖν πρᾶγμα, σαυτὸν
[47]	ἄδικον μὲν λωβᾶται, τὸ δὲ	δίκαιον	ὀνίνησιν; Ἢ φαυλότερον ἡγούμεθα εἶναι
[51]	ἀποθανούμενον, ποιητέον ταῦτα, καὶ τὸ	δίκαιον	οὕτως ἔχει, καὶ οὐχὶ ὑπεικτέον
[48]	δίκαιον· καὶ ἐὰν μὲν φαίνηται	δίκαιον,	πειρώμεθα, εἰ δὲ μή, ἐῶμεν.
[51]	ἢ πείθειν αὐτὴν ᾗ τὸ	δίκαιον	πέφυκε· βιάζεσθαι δὲ οὐχ ὅσιον
[45]	δίκης ὡς ἐγένετο, καὶ τὸ	τελευταῖον	δὴ τουτί, ὥσπερ κατάγελως τῆς
[43]	αὔριον ἔσται, ὦ Σώκρατες, τὸν	βίον	σε τελευτᾶν. (Σωκράτης) Ἀλλ᾽ ὦ
[44]	Ἧν δὲ δὴ τί τὸ	ἐνύπνιον;	(Σωκράτης) Ἐδόκει τίς μοι γυνὴ
[44]	ἐρίβωλον ἵκοιο” (Κρίτων) Ἄτοπον τὸ	ἐνύπνιον,	ὦ Σώκρατες. (Σωκράτης) Ἐναργὲς μὲν
[53]	κοσμιωτάτους; Καὶ τοῦτο ποιοῦντι ἆρα	ἄξιόν	σοι ζῆν ἔσται; Ἢ πλησιάσεις
[53]	ἀρετὴ καὶ ἡ δικαιοσύνη πλείστου	ἄξιον	τοῖς ἀνθρώποις καὶ τὰ νόμιμα
[44]	Οἱ γὰρ ἐπιεικέστατοι, ὧν μᾶλλον	ἄξιον	φροντίζειν, ἡγήσονται αὐτὰ οὕτω πεπρᾶχθαι
[44]	μὲν τοῦ ἐστερῆσθαι τοιούτου ἐπιτηδείου	οἷον	ἐγὼ οὐδένα μή ποτε εὑρήσω,
[46]	ἔτι περιμενοῦμεν, ἀδύνατον καὶ οὐκέτι	οἷόν	τε. Ἀλλὰ παντὶ τρόπῳ, ὦ
[50]	σὸν μέρος; Ἢ δοκεῖ σοι	οἷόν	τε ἔτι ἐκείνην τὴν πόλιν
[46]	οὐχὶ ἐσώσαμεν οὐδὲ σὺ σαυτόν,	οἷόν	τε ὂν καὶ δυνατὸν εἴ
[43]	(Σωκράτης) Τίνα ταύτην; ἢ τὸ	πλοῖον	ἀφῖκται ἐκ Δήλου, οὗ δεῖ
[44]	ἢ ᾗ ἂν ἔλθῃ τὸ	πλοῖον.	(Κρίτων) Φασί γέ τοι δὴ
[45]	εἴσοδος τῆς δίκης εἰς τὸ	δικαστήριον	ὡς εἰσῆλθεν ἐξὸν μὴ εἰσελθεῖν,
[43]	τήμερον, καὶ ἀνάγκη δὴ εἰς	αὔριον	ἔσται, ὦ Σώκρατες, τὸν βίον
[47]	~ἐκτὸς εἶ τοῦ μέλλειν ἀποθνῄσκειν	(αὔριον,	καὶ οὐκ ἂν σὲ παρακρούοι
[45]	καὶ κεκόμικεν ἐπ᾽ αὐτὸ τοῦτο	ἀργύριον	ἱκανόν, Σιμμίας ὁ Θηβαῖος, ἕτοιμος
[45]	φοβοῦ καὶ γὰρ οὐδὲ πολὺ	τἀργύριόν	ἐστιν ὃ θέλουσι λαβόντες τινὲς
[51]	δίκαιον πέφυκε· βιάζεσθαι δὲ οὐχ	ὅσιον	οὔτε μητέρα οὔτε πατέρα, πολὺ
[47]	τὸ ὑπὸ τοῦ ὑγιεινοῦ μὲν	βέλτιον	γιγνόμενον, ὑπὸ τοῦ νοσώδους δὲ
[47]	λωβησόμεθα, ὃ τῷ μὲν δικαίῳ	βέλτιον	ἐγίγνετο τῷ δὲ ἀδίκῳ ἀπώλλυτο.
[54]	αὐτοῦ δὲ τρεφόμενοι σοῦ ζῶντος	βέλτιον	θρέψονται καὶ παιδεύσονται μὴ συνόντος
[49]	γε ἀδικεῖν τῷ ἀδικοῦντι καὶ	κακὸν	καὶ αἰσχρὸν τυγχάνει ὂν παντὶ
[47]	καὶ μηδὲν ἐπαϊόντων, ἆρα οὐδὲν	κακὸν	πείσεται; (Κρίτων) Πῶς γὰρ οὔ;
[47]	(Σωκράτης) Τί δ᾽ ἔστι τὸ	κακὸν	τοῦτο, καὶ ποῖ τείνει, καὶ
[47]	ἡμῖν βιωτὸν διεφθαρμένου, ᾧ τὸ	ἄδικον	μὲν λωβᾶται, τὸ δὲ δίκαιον
[49]	γε ἀδικεῖν οὔτε ἀγαθὸν οὔτε	καλόν,	ὡς πολλάκις ἡμῖν καὶ ἐν
[44]	τ᾽ ὤν σε σῴζειν εἰ	ἤθελον	ἀναλίσκειν χρήματα, ἀμελῆσαι. καίτοι τίς
[43]	ὦ Σώκρατες, οὐδ᾽ ἂν αὐτὸς	ἤθελον	ἐν τοσαύτῃ τε ἀγρυπνίᾳ καὶ
[44]	διαβεβλημένος ᾖ. (Σωκράτης) Εἰ γὰρ	ὤφελον,	ὦ (Κρίτων) οἷοί τ᾽ εἶναι
[53]	τὴν οὐσίαν ἀπολέσαι, σχεδόν τι	δῆλον·	αὐτὸς δὲ πρῶτον μὲν ἐὰν
[47]	τί τῶν τοῦ ἀπειθοῦντος; (Κρίτων)	Δῆλον	ὅτι εἰς τὸ σῶμα· τοῦτο
[53]	τε καὶ ἡμεῖς οἱ νόμοι	δῆλον	ὅτι· τίνι γὰρ ἂν πόλις
[43]	Σουνίου καὶ καταλιπόντες ἐκεῖ αὐτό.	Δῆλον	οὖν ἐκ τούτων (τῶν ἀγγέλων)
[43]	ἀγαθῇ, εἰ ταύτῃ τοῖς θεοῖς	φίλον,	ταύτῃ ἔστω· οὐ μέντοι οἶμαι
[44]	μέλει; Οἱ γὰρ ἐπιεικέστατοι, ὧν	μᾶλλον	ἄξιον φροντίζειν, ἡγήσονται αὐτὰ οὕτω
[49]	δὴ αὖ τὸ μετὰ τοῦτο,	μᾶλλον	δ᾽ ἐρωτῶ· πότερον ἃ ἄν
[46]	τε καὶ ἡμῖν. Ἀλλὰ βουλεύου	μᾶλλον	δὲ οὐδὲ βουλεύεσθαι ἔτι ὥρα
[47]	δοκῇ, τῷ ἐπιστάτῃ καὶ ἐπαΐοντι,	μᾶλλον	ἢ ᾗ σύμπασι τοῖς ἄλλοις.
[54]	(πείσῃ (Κρίτων) ποιεῖν ἃ λέγει	μᾶλλον	ἢ ἡμεῖς” Ταῦτα, ὦ φίλε
[47]	δεῖ καὶ αἰσχύνεσθαι καὶ φοβεῖσθαι	μᾶλλον	ἢ σύμπαντας τοὺς ἄλλους; εἰ
[49]	παίδων οὐδὲν διαφέροντες; Ἢ παντὸς	μᾶλλον	οὕτως ἔχει ὥσπερ τότε ἐλέγετο
[51]	ἔχουσι, καὶ σέβεσθαι δεῖ καὶ	μᾶλλον	ὑπείκειν καὶ θωπεύειν πατρίδα χαλεπαίνουσαν
[44]	Σώκρατες, ἤματί κεν τριτάτῳ Φθίην	ἐρίβωλον	ἵκοιο” (Κρίτων) Ἄτοπον τὸ ἐνύπνιον,
[51]	τύπτεσθαι ἐάντε δεῖσθαι, ἐάντε εἰς	πόλεμον	ἄγῃ τρωθησόμενον ἢ ἀποθανούμενον, ποιητέον
[53]	οἱ νόμοι; Καὶ οὐκ οἴει	ἄσχημον	(ἂν) (φανεῖσθαι τὸ τοῦ Σωκράτους
[52]	ἐξῆλθες, ὅτι μὴ ἅπαξ εἰς	Ἰσθμόν,	οὔτε ἄλλοσε οὐδαμόσε, εἰ μή
[44]	οὐδέτερα οἷοί τε· οὔτε γὰρ	φρόνιμον	οὔτε ἄφρονα δυνατοὶ ποιῆσαι, ποιοῦσι
[45]	κεκόμικεν ἐπ᾽ αὐτὸ τοῦτο ἀργύριον	ἱκανόν,	Σιμμίας ὁ Θηβαῖος, ἕτοιμος δὲ
[51]	ποιήσειν ταῦτα, καὶ τὸν μὴ	πειθόμενον	τριχῇ φαμεν ἀδικεῖν, ὅτι τε
[47]	ὑπὸ τοῦ ὑγιεινοῦ μὲν βέλτιον	γιγνόμενον,	ὑπὸ τοῦ νοσώδους δὲ διαφθειρόμενον
[47]	γιγνόμενον, ὑπὸ τοῦ νοσώδους δὲ	διαφθειρόμενον	διολέσωμεν πειθόμενοι μὴ τῇ τῶν
[51]	δεῖσθαι, ἐάντε εἰς πόλεμον ἄγῃ	τρωθησόμενον	ἢ ἀποθανούμενον, ποιητέον ταῦτα, καὶ
[51]	~οὔτε κακῶς ἀκούοντα (ἀντιλέγειν οὔτε	τυπτόμενον	ἀντιτύπτειν οὔτε ἄλλα τοιαῦτα πολλά·
[49]	(Κρίτων) Οὐ δῆτα. (Σωκράτης) Οὐδὲ	ἀδικούμενον	ἄρα ἀνταδικεῖν, ὡς οἱ πολλοὶ
[51]	εἰς πόλεμον ἄγῃ τρωθησόμενον ἢ	ἀποθανούμενον,	ποιητέον ταῦτα, καὶ τὸ δίκαιον
[49]	λέγηται, καὶ πειρῶ ἀποκρίνεσθαι τὸ	ἐρωτώμενον	ᾗ ἂν μάλιστα οἴῃ. (Κρίτων)
[54]	ἐνθάδε σοι φαίνεται ταῦτα πράττοντι	ἄμεινον	εἶναι οὐδὲ δικαιότερον οὐδὲ ὁσιώτερον,
[54]	σῶν οὐδενί, οὔτε ἐκεῖσε ἀφικομένῳ	ἄμεινον	ἔσται. ἀλλὰ νῦν μὲν ἠδικημένος
[50]	ἐλθόντες οἱ νόμοι καὶ τὸ	κοινὸν	τῆς πόλεως ἐπιστάντες ἔροιντο· Εἰπέ
[53]	εὐωχούμενος ἐν Θετταλίᾳ, ὥσπερ ἐπὶ	δεῖπνον	ἀποδεδημηκὼς εἰς Θετταλίαν; ~Λόγοι δὲ
[45]	σώσαντές σε κινδυνεύειν τοῦτον τὸν	κίνδυνον	καὶ ἐὰν δέῃ ἔτι τούτου
[45]	ἔμοιγε δοκεῖς προδιδόναι, οὕς σοι	(ἐξὸν	καὶ ἐκθρέψαι καὶ ἐκπαιδεῦσαι οἰχήσῃ
[45]	εἰς τὸ δικαστήριον ὡς εἰσῆλθεν	ἐξὸν	μὴ εἰσελθεῖν, καὶ αὐτὸς ὁ
[45]	δοκεῖς ἐπιχειρεῖν πρᾶγμα, σαυτὸν προδοῦναι,	ἐξὸν	σωθῆναι, καὶ τοιαῦτα σπεύδεις περὶ
[51]	ἂν ὑμῶν παραμείνῃ, ὁρῶν ὃν	τρόπον	ἡμεῖς τάς τε δίκας δικάζομεν
[44]	τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἵκοιο” (Κρίτων)	Ἄτοπον	τὸ ἐνύπνιον, ὦ Σώκρατες. (Σωκράτης)
[43]	ἀλλὰ δοκεῖν μέν μοι ἥξει	τήμερον	ἐξ ὧν ἀπαγγέλλουσιν ἥκοντές τινες
[43]	τούτων (τῶν ἀγγέλων) ὅτι ἥξει	τήμερον,	καὶ ἀνάγκη δὴ εἰς αὔριον
[43]	οὐ μέντοι οἶμαι ἥξειν αὐτὸ	τήμερον.	~(Κρίτων) Πόθεν τοῦτο τεκμαίρῃ; (Σωκράτης)
[54]	ταῦτα πράττοντι ἄμεινον εἶναι οὐδὲ	δικαιότερον	οὐδὲ ὁσιώτερον, οὐδὲ ἄλλῳ τῶν
[47]	τὸ δὲ δίκαιον ὀνίνησιν; Ἢ	φαυλότερον	ἡγούμεθα εἶναι τοῦ σώματος ἐκεῖνο,
[51]	ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρὶς καὶ	σεμνότερον	καὶ ἁγιώτερον (καὶ ἐν μείζονι
[49]	μετὰ τοῦτο, μᾶλλον δ᾽ ἐρωτῶ·	πότερον	ἃ ἄν τις ὁμολογήσῃ τῳ
[48]	ᾖ ἢ ὅπερ νυνδὴ ἐλέγομεν,	πότερον	δίκαια πράξομεν καὶ χρήματα τελοῦντες
[48]	ἐκ τῶν ὁμολογουμένων τοῦτο σκεπτέον,	πότερον	δίκαιον ἐμὲ ἐνθένδε πειρᾶσθαι ἐξιέναι
[54]	ἐπιτήδειοι οἱ σοὶ ἐπιμελήσονται αὐτῶν.	Πότερον	ἐὰν μὲν εἰς Θετταλίαν ἀποδημήσῃς,
[50]	ἡμεῖς μὴ (πείσαντες τὴν πόλιν	πότερον	κακῶς τινας ποιοῦμεν, καὶ ταῦτα
[46]	σὺ λέγεις περὶ τῶν δοξῶν.	Πότερον	καλῶς ἐλέγετο ἑκάστοτε ἢ οὔ,
[49]	οὖν καὶ σὺ εὖ μάλα	πότερον	κοινωνεῖς καὶ συνδοκεῖ σοι καὶ
[53]	καὶ ἀνοήτων ἀνθρώπων διαφθορεὺς εἶναι.	Πότερον	οὖν φεύξῃ τάς τε εὐνομουμένας
[47]	Γυμναζόμενος (ἀνὴρ καὶ τοῦτο πράττων	πότερον	παντὸς ἀνδρὸς ἐπαίνῳ καὶ ψόγῳ
[47]	νῦν ἡ βουλὴ ἡμῖν ἐστιν,	πότερον	τῇ τῶν πολλῶν δόξῃ (δεῖ
[43]	πολλάκις μὲν δή σε καὶ	πρότερον	ἐν παντὶ τῷ βίῳ ηὐδαιμόνισα
[48]	δοκεῖ ἔτι ὅμοιος εἶναι καὶ	πρότερον·	καὶ τόνδε δὲ αὖ σκόπει
[44]	τινος ἐνυπνίου ὃ ἑώρακα ὀλίγον	πρότερον	ταύτης τῆς νυκτός· καὶ κινδυνεύεις
[46]	πρεσβεύω καὶ τιμῶ οὕσπερ καὶ	πρότερον·	ὧν ἐὰν μὴ βελτίω ἔχωμεν
[51]	ἐστιν πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ	ἁγιώτερον	(καὶ ἐν μείζονι μοίρᾳ καὶ
[51]	καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων	τιμιώτερόν	ἐστιν πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ
[48]	ἐστίν; (Κρίτων) Οὐδαμῶς. (Σωκράτης) Ἀλλὰ	τιμιώτερον;	(Κρίτων) Πολύ γε. (Σωκράτης) Οὐκ
[54]	ἄμεινον εἶναι οὐδὲ δικαιότερον οὐδὲ	ὁσιώτερον,	οὐδὲ ἄλλῳ τῶν σῶν οὐδενί,
[43]	καθεύδεις· καὶ ἐπίτηδές σε οὐκ	ἤγειρον	ἵνα ὡς ἥδιστα διάγῃς. Καὶ
[46]	καὶ δυνατὸν εἴ τι καὶ	μικρὸν	ἡμῶν ὄφελος ἦν. Ταῦτα οὖν,
[49]	τῷ ἀδικοῦντι καὶ κακὸν καὶ	αἰσχρὸν	τυγχάνει ὂν παντὶ τρόπῳ; Φαμὲν
[54]	καὶ ἡμᾶς ἐπεχείρησας ἀπολέσαι τὸ	σὸν	μέρος. ἀλλὰ μή σε (πείσῃ
[50]	καὶ σύμπασαν τὴν πόλιν τὸ	σὸν	μέρος; Ἢ δοκεῖ σοι οἷόν
[45]	ἐκπαιδεῦσαι οἰχήσῃ καταλιπών, καὶ τὸ	σὸν	μέρος ὅτι ἂν τύχωσι τοῦτο
[45]	~Εἰ γάρ τι (τοιοῦτον φοβῇ,	ἔασον	αὐτὸ χαίρειν· ἡμεῖς γάρ που
[50]	ὁ πατὴρ καὶ ἐφύτευσέν σε;	Φράσον	οὖν, τούτοις ἡμῶν, τοῖς νόμοις
[51]	νόμους καὶ τὴν πατρίδα καθ᾽	ὅσον	δύνασαι ἐπιχειρήσεις ἀνταπολλύναι, καὶ φήσεις
[48]	ὦ μακάριε, πολλάκις μοι λέγων	τὸν	αὐτὸν λόγον, ὡς χρὴ ἐνθένδε
[43]	εἰς αὔριον ἔσται, ὦ Σώκρατες,	τὸν	βίον σε τελευτᾶν. (Σωκράτης) Ἀλλ᾽
[43]	σιγῇ παρακάθησαι; (Κρίτων) Οὐ μὰ	τὸν	Δία, ὦ Σώκρατες, οὐδ᾽ ἂν
[45]	ἐσμεν σώσαντές σε κινδυνεύειν τοῦτον	τὸν	κίνδυνον καὶ ἐὰν δέῃ ἔτι
[46]	αὐτά; Εἰ πρῶτον μὲν τοῦτον	τὸν	λόγον ἀναλάβοιμεν, ὃν σὺ λέγεις
[51]	ἡμεῖς κελεύωμεν ποιήσειν ταῦτα, καὶ	τὸν	μὴ πειθόμενον τριχῇ φαμεν ἀδικεῖν,
[47]	ἐπαίνῳ καὶ ψόγῳ καὶ δόξῃ	τὸν	νοῦν προσέχει, ἢ ἑνὸς μόνου
[46]	μὲν δεῖ τῶν δοξῶν προσέχειν	τὸν	νοῦν, ταῖς δὲ οὔ; ἢ
[50]	Ἢ πρὸς μὲν ἄρα σοι	τὸν	πατέρα οὐκ ἐξ ἴσου ἦν
[52]	ὡς ἔφησθα, πρὸ τῆς φυγῆς	θάνατον·	νῦν δὲ οὔτ᾽ ἐκείνους τοὺς
[46]	σαυτόν, οἷόν τε ὂν καὶ	δυνατὸν	εἴ τι καὶ μικρὸν ἡμῶν
[46]	πεπρᾶχθαι, εἰ δ᾽ ἔτι περιμενοῦμεν,	ἀδύνατον	καὶ οὐκέτι οἷόν τε. Ἀλλὰ
[50]	σὺ ἐπαιδεύθης; Ἢ οὐ καλῶς	προσέταττον	ἡμῶν οἱ ἐπὶ τούτῳ τεταγμένοι
[51]	πατέρα, πολὺ δὲ τούτων ἔτι	ἧττον	τὴν πατρίδα; Τί φήσομεν πρὸς
[48]	μακάριε, πολλάκις μοι λέγων τὸν	αὐτὸν	λόγον, ὡς χρὴ ἐνθένδε ἀκόντων
[45]	σωθῆναι, καὶ τοιαῦτα σπεύδεις περὶ	σαυτὸν	γενέσθαι ἅπερ ἂν καὶ οἱ
[53]	τι τούτων τί ἀγαθὸν ἐργάσῃ	σαυτὸν	ἢ τοὺς ἐπιτηδείους τοὺς (σαυτοῦ.
[46]	σε οὐχὶ ἐσώσαμεν οὐδὲ σὺ	σαυτόν,	οἷόν τε ὂν καὶ δυνατὸν
[45]	δίκαιόν μοι δοκεῖς ἐπιχειρεῖν πρᾶγμα,	σαυτὸν	προδοῦναι, ἐξὸν σωθῆναι, καὶ τοιαῦτα
[45]	λέγω, μήτε ταῦτα φοβούμενος ἀποκάμῃς	σαυτὸν	σῶσαι, μήτε, ὃ ἔλεγες ἐν
[54]	ἐργασάμενος τούτους οὓς ἥκιστα ἔδει,	σαυτόν	τε καὶ φίλους καὶ πατρίδα
[48]	καὶ καλῶς καὶ δικαίως ὅτι	ταὐτόν	ἐστιν, μένει ἢ οὐ μένει;
[45]	τούτοις παθεῖν; ~Εἰ γάρ τι	(τοιοῦτον	φοβῇ, ἔασον αὐτὸ χαίρειν· ἡμεῖς
[43]	ὦ (Κρίτων) πλημμελὲς εἴη ἀγανακτεῖν	τηλικοῦτον	ὄντα εἰ δεῖ ἤδη τελευτᾶν.
[45]	δίκαιοί ἐσμεν σώσαντές σε κινδυνεύειν	τοῦτον	τὸν κίνδυνον καὶ ἐὰν δέῃ
[46]	σκοποίμεθα αὐτά; Εἰ πρῶτον μὲν	τοῦτον	τὸν λόγον ἀναλάβοιμεν, ὃν σὺ
[51]	τὴν πόλιν διοικοῦμεν, ἤδη φαμὲν	τοῦτον	ὡμολογηκέναι ἔργῳ ἡμῖν ἃ ἂν
[47]	Ἀλλὰ μετ᾽ ἐκείνου ἄρ᾽ ἡμῖν	βιωτὸν	διεφθαρμένου, ᾧ τὸ ἄδικον μὲν
[47]	τῇ τῶν ἐπαϊόντων δόξῃ, ἆρα	βιωτὸν	ἡμῖν ἐστιν (διεφθαρμένου αὐτοῦ; Ἔστι
[47]	(Κρίτων) Ναί. (Σωκράτης) Ἆρ᾽ οὖν	βιωτὸν	ἡμῖν ἐστιν μετὰ μοχθηροῦ καὶ
[46]	μή· ὡς ἐγὼ οὐ νῦν	πρῶτον	ἀλλὰ καὶ ἀεὶ τοιοῦτος οἷος
[53]	σχεδόν τι δῆλον· αὐτὸς δὲ	πρῶτον	μὲν ἐὰν εἰς τῶν ἐγγύτατά
[52]	καθ᾽ ἃς ἡμῖν συνέθου πολιτεύεσθαι.	Πρῶτον	μὲν οὖν ἡμῖν τοῦτ᾽ αὐτὸ
[50]	πόλει ἐπιχειρεῖς ἡμᾶς ἀπολλύναι; Οὐ	πρῶτον	μέν σε ἐγεννήσαμεν ἡμεῖς, καὶ
[48]	καὶ αὐτὴ ἡ ἀλήθεια. Ὥστε	πρῶτον	μὲν ταύτῃ οὐκ ὀρθῶς εἰσηγῇ,
[46]	ἂν μετριώτατα σκοποίμεθα αὐτά; Εἰ	πρῶτον	μὲν τοῦτον τὸν λόγον ἀναλάβοιμεν,
[50]	καὶ ἐπαιδεύθης, ἔχοις ἂν εἰπεῖν	πρῶτον	μὲν ὡς οὐχὶ ἡμέτερος ἦσθα
[52]	τιμήσασθαι εἰ ἐβούλου, καὶ ὅπερ	νῦν	ἀκούσης τῆς πόλεως ἐπιχειρεῖς, τότε
[53]	ἂν πόλις ἀρέσκοι ἄνευ νόμων;	Νῦν	δὲ δὴ οὐκ ἐμμενεῖς τοῖς
[46]	ἐμὲ δεῖν ἀποθνῄσκειν καλῶς ἐλέγετο,	νῦν	δὲ κατάδηλος ἄρα ἐγένετο ὅτι
[44]	μέγιστα, καὶ καλῶς ἂν εἶχεν.	Νῦν	δὲ οὐδέτερα οἷοί τε· οὔτε
[52]	ἔφησθα, πρὸ τῆς φυγῆς θάνατον·	νῦν	δὲ οὔτ᾽ ἐκείνους τοὺς λόγους
[46]	τῷ ἔμπροσθεν ἔλεγον οὐ δύναμαι	νῦν	ἐκβαλεῖν, ἐπειδή μοι ἥδε ἡ
[54]	ἀλλὰ ἴσθι, ὅσα γε τὰ	νῦν	ἐμοὶ δοκοῦντα, ἐὰν λέγῃς παρὰ
[44]	ὦ δαιμόνιε Σώκρατες, ἔτι καὶ	νῦν	ἐμοὶ πιθοῦ καὶ σώθητι· ὡς
[51]	δίκαια ἡμᾶς ἐπιχειρεῖς δρᾶν ἃ	νῦν	ἐπιχειρεῖς. Ἡμεῖς γάρ σε γεννήσαντες,
[49]	γὰρ καὶ πάλαι οὕτω καὶ	νῦν	ἔτι δοκεῖ, σοὶ δὲ εἴ
[47]	ἀγαθῶν καὶ κακῶν, περὶ ὧν	νῦν	ἡ βουλὴ ἡμῖν ἐστιν, πότερον
[54]	ἐκεῖσε ἀφικομένῳ ἄμεινον ἔσται. ἀλλὰ	νῦν	μὲν ἠδικημένος ἄπει, (ἐὰν ἀπίῃς,
[43]	πολὺ δὲ μάλιστα ἐν τῇ	νῦν	παρεστώσῃ συμφορᾷ, ὡς ῥᾳδίως αὐτὴν
[46]	συγχωρήσω, οὐδ᾽ ἂν πλείω τῶν	νῦν	παρόντων ἡ τῶν πολλῶν δύναμις
[46]	εἴτε μή· ὡς ἐγὼ οὐ	νῦν	πρῶτον ἀλλὰ καὶ ἀεὶ τοιοῦτος
[52]	ἀρεσκούσης σοι τῆς πόλεως. Ἔτι	τοίνυν	ἐν αὐτῇ τῇ δίκῃ ἐξῆν
[45]	καὶ ἄλλα πολλά. (Κρίτων) Μήτε	τοίνυν	ταῦτα φοβοῦ καὶ γὰρ οὐδὲ
[44]	οἱ τούτων κύριοι. (Σωκράτης) Οὐ	τοίνυν	τῆς ἐπιούσης ἡμέρας οἶμαι αὐτὸ
[54]	οὐκ ἔχω λέγειν. (Σωκράτης) (Ἔα	τοίνυν,	ὦ Κρίτων, καὶ πράττωμεν ταύτῃ,
[51]	(Κρίτων) Ἔμοιγε δοκεῖ. (Σωκράτης) Σκόπει	τοίνυν,	ὦ Σώκρατες” φαῖεν ἂν ἴσως
[48]	εἰ οἷοί τ᾽ ἦσαν, οὐδενὶ	ξὺν	νῷ, τούτων τῶν πολλῶν. Ἡμῖν
[50]	Δία, ὦ Σώκρατες. (Σωκράτης) Τί	οὖν	ἂν εἴπωσιν οἱ νόμοι· Ὦ
[46]	ἐπιπέμπουσα καὶ χρημάτων ἀφαιρέσεις. Πῶς	οὖν	ἂν μετριώτατα σκοποίμεθα αὐτά; Εἰ
[52]	ὦ Σώκρατες. (Σωκράτης) Ἄλλο τι	οὖν”	ἂν φαῖεν, ἢ συνθήκας τὰς
[50]	ἂν ἡ πόλις δικάζῃ; Εἰ	οὖν	αὐτῶν θαυμάζοιμεν λεγόντων, ἴσως ἂν
[47]	οὐχί; (Κρίτων) Ναί. (Σωκράτης) Ἆρ᾽	οὖν	βιωτὸν ἡμῖν ἐστιν μετὰ μοχθηροῦ
[52]	ἀλλ᾽ ἐν τοῖς μάλιστα” Εἰ	οὖν	ἐγὼ εἴποιμι· Διὰ τί δή;
[43]	καὶ καταλιπόντες ἐκεῖ αὐτό. Δῆλον	οὖν	ἐκ τούτων (τῶν ἀγγέλων) ὅτι
[52]	ἡμῖν συνέθου πολιτεύεσθαι. Πρῶτον μὲν	οὖν	ἡμῖν τοῦτ᾽ αὐτὸ ἀπόκριναι, εἰ
[49]	ἀλλήλων τὰ βουλεύματα. Σκόπει δὴ	οὖν	καὶ σὺ εὖ μάλα πότερον
[49]	καὶ δοκεῖ καὶ δόξει. Οἷς	οὖν	οὕτω δέδοκται καὶ οἷς μή,
[43]	ἔτι ἐστίν; (Κρίτων) Πάνυ μὲν	οὖν.	(Σωκράτης) Πηνίκα μάλιστα; (Κρίτων) Ὅρθρος
[50]	πατὴρ καὶ ἐφύτευσέν σε; Φράσον	οὖν,	τούτοις ἡμῶν, τοῖς νόμοις τοῖς
[53]	ἀνοήτων ἀνθρώπων διαφθορεὺς εἶναι. Πότερον	οὖν	φεύξῃ τάς τε εὐνομουμένας πόλεις
[46]	ὅσῳ μείζων τοσούτῳ χαλεπωτέρα. Σκοπεῖσθαι	οὖν	χρὴ ἡμᾶς εἴτε ταῦτα πρακτέον
[46]	μικρὸν ἡμῶν ὄφελος ἦν. Ταῦτα	οὖν,	ὦ Σώκρατες, ὅρα μὴ ἅμα
[44]	ὦ Σώκρατες. (Σωκράτης) Ἐναργὲς μὲν	οὖν,	ὥς γέ μοι δοκεῖ, ὦ
[48]	καὶ ἡσυχίαν ἄγοντας, οὔτε ἄλλο	ὁτιοῦν	πάσχειν πρὸ τοῦ ἀδικεῖν. (Κρίτων)
[49]	ποιεῖν οὐδένα ἀνθρώπων, οὐδ᾽ ἂν	ὁτιοῦν	πάσχῃ ὑπ᾽ αὐτῶν. Καὶ ὅρα,
[48]	οὐ μένει; (Κρίτων) Μένει. (Σωκράτης)	Οὐκοῦν	ἐκ τῶν ὁμολογουμένων τοῦτο σκεπτέον,
[47]	γὰρ διόλλυσι. (Σωκράτης) Καλῶς λέγεις.	Οὐκοῦν	καὶ τἆλλα, ὦ Κρίτων, οὕτως,
[47]	καλῶς λέγεται; (Κρίτων) Καλῶς. (Σωκράτης)	Οὐκοῦν	τὰς μὲν χρηστὰς τιμᾶν, τὰς
[47]	ὤν; (Κρίτων) Ἑνὸς μόνου. (Σωκράτης)	Οὐκοῦν	φοβεῖσθαι χρὴ τοὺς ψόγους καὶ
[51]	θεοῖς καὶ παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς	νοῦν	ἔχουσι, καὶ σέβεσθαι δεῖ καὶ
[47]	καὶ ψόγῳ καὶ δόξῃ τὸν	νοῦν	προσέχει, ἢ ἑνὸς μόνου ἐκείνου
[46]	δεῖ τῶν δοξῶν προσέχειν τὸν	νοῦν,	ταῖς δὲ οὔ; ἢ πρὶν
[47]	ἂν τυγχάνῃ ἰατρὸς ἢ παιδοτρίβης	ὤν;	(Κρίτων) Ἑνὸς μόνου. (Σωκράτης) Οὐκοῦν
[44]	σαφῶς ἴσασιν, (ὡς οἷός τ᾽	ὤν	σε σῴζειν εἰ ἤθελον ἀναλίσκειν
[50]	καὶ πρὸς δεσπότην, εἴ σοι	ὢν	ἐτύγχανεν, ὥστε ἅπερ πάσχοις ταῦτα
[43]	μέν μοι ἥξει τήμερον ἐξ	ὧν	ἀπαγγέλλουσιν ἥκοντές τινες ἀπὸ Σουνίου
[46]	καὶ τιμῶ οὕσπερ καὶ πρότερον·	ὧν	ἐὰν μὴ βελτίω ἔχωμεν λέγειν
[44]	δόξης μέλει; Οἱ γὰρ ἐπιεικέστατοι,	ὧν	μᾶλλον ἄξιον φροντίζειν, ἡγήσονται αὐτὰ
[47]	καὶ ἀγαθῶν καὶ κακῶν, περὶ	ὧν	νῦν ἡ βουλὴ ἡμῖν ἐστιν,
[51]	γεννήσαντες, ἐκθρέψαντες, παιδεύσαντες, μεταδόντες ἁπάντων	ὧν	οἷοί τ᾽ (ἦμεν καλῶν σοὶ
[53]	τέ τινα περιθέμενος, ἢ διφθέραν	λαβὼν	ἢ ἄλλα οἷα δὴ εἰώθασιν
[45]	μὴ εἰσελθεῖν, καὶ αὐτὸς ὁ	ἀγὼν	τῆς δίκης ὡς ἐγένετο, καὶ
[54]	Τί δέ; Εἰς Θετταλίαν αὐτοὺς	ἀγαγὼν	θρέψεις τε καὶ παιδεύσεις, ξένους
[48]	ἤδη, ὦ μακάριε, πολλάκις μοι	λέγων	τὸν αὐτὸν λόγον, ὡς χρὴ
[54]	αὕτη ἡ ἠχὴ τούτων τῶν	λόγων	βομβεῖ καὶ ποιεῖ μὴ δύνασθαι
[49]	Καὶ ὅρα, ὦ (Κρίτων, ταῦτα	καθομολογῶν,	ὅπως μὴ παρὰ δόξαν ὁμολογῇς·
[54]	ἡμῖν ἔσονται; Ἀλλὰ δὴ τῶν	παίδων	ἕνεκα βούλει ζῆν, ἵνα αὐτοὺς
[49]	σπουδῇ διαλεγόμενοι (ἐλάθομεν ἡμᾶς αὐτοὺς	παίδων	οὐδὲν διαφέροντες; Ἢ παντὸς μᾶλλον
[48]	ἀναλώσεως χρημάτων καὶ δόξης καὶ	παίδων	τροφῆς, μὴ ὡς ἀληθῶς ταῦτα,
[53]	εὐνομεῖσθαι, ~οὔτε ἄλλην οὐδεμίαν (τῶν	Ἑλληνίδων	πόλεων οὐδὲ τῶν βαρβαρικῶν, ἀλλὰ
[51]	Καὶ οὐδεὶς ἡμῶν τῶν νόμων	ἐμποδών	ἐστιν οὐδ᾽ ἀπαγορεύει, ἐάντε τις
[46]	τὰς δὲ μή. Τοῦτο πρὸς	θεῶν,	ὦ (Κρίτων) οὐ δοκεῖ καλῶς
[53]	ἐὰν εἰς τῶν ἐγγύτατά τινα	πόλεων	ἔλθῃς, ἢ Θήβαζε ἢ Μέγαράδε
[53]	~οὔτε ἄλλην οὐδεμίαν (τῶν Ἑλληνίδων	πόλεων	οὐδὲ τῶν βαρβαρικῶν, ἀλλὰ ἐλάττω
[53]	καὶ ὅσοιπερ κήδονται τῶν αὑτῶν	πόλεων	ὑποβλέψονταί σε διαφθορέα ἡγούμενοι τῶν
[53]	ἐστιν σφόδρα που δόξειεν ἂν	νέων	γε καὶ ἀνοήτων ἀνθρώπων διαφθορεὺς
[46]	εἴη· εἰ δὲ μή, ὅσῳ	μείζων	τοσούτῳ χαλεπωτέρα. Σκοπεῖσθαι οὖν χρὴ
[47]	καὶ αἰσχρῶν καὶ καλῶν καὶ	ἀγαθῶν	καὶ κακῶν, περὶ ὧν νῦν
[48]	τῶν δικαίων καὶ καλῶν καὶ	ἀγαθῶν	καὶ τῶν ἐναντίων. Ἀλλὰ μὲν
[54]	τοῦ δικαίου, ἵνα εἰς Ἅιδου	ἐλθὼν	ἔχῃς πάντα ταῦτα ἀπολογήσασθαι τοῖς
[51]	πόλις, ἐάντε μετοικεῖν ἄλλοσέ ποι	ἐλθών,	ἰέναι ἐκεῖσε ὅποι (ἂν βούληται,
[45]	γενέσθω ὅτι οὐκ ἂν ἔχοις	ἐξελθὼν	ὅτι χρῷο σαυτῷ· πολλαχοῦ (μὲν
[53]	γε ἔσῃ ἐκ τῆς πόλεως	ἐξελθών.	Σκόπει γὰρ δή, ταῦτα παραβὰς
[47]	καὶ δὴ καὶ περὶ τῶν	δικαίων	καὶ ἀδίκων καὶ αἰσχρῶν καὶ
[48]	ὅτι ὁ ἐπαΐων περὶ τῶν	δικαίων	καὶ ἀδίκων, ὁ εἷς καὶ
[48]	δεῖν ἡμᾶς φροντίζειν περὶ τῶν	δικαίων	καὶ καλῶν καὶ ἀγαθῶν καὶ
[52]	γὰρ ἄν ποτε τῶν ἄλλων	Ἀθηναίων	ἁπάντων διαφερόντως ἐν αὐτῇ ἐπεδήμεις
[52]	λέγοντες ὅτι ἐν τοῖς μάλιστα	Ἀθηναίων	ἐγὼ αὐτοῖς ὡμολογηκὼς τυγχάνω ταύτην
[48]	λόγον, ὡς χρὴ ἐνθένδε ἀκόντων	Ἀθηναίων	ἐμὲ ἀπιέναι· ὡς ἐγὼ περὶ
[48]	ἐνθένδε πειρᾶσθαι ἐξιέναι μὴ ἀφιέντων	(Ἀθηναίων	ἢ οὐ δίκαιον· καὶ ἐὰν
[53]	οὕτω σοι διαφερόντως τῶν ἄλλων	Ἀθηναίων	ἤρεσκεν ἡ πόλις τε καὶ
[52]	ἃ ἐπινοεῖς, καὶ οὐχ ἥκιστα	Ἀθηναίων	σέ, ἀλλ᾽ ἐν τοῖς μάλιστα”
[51]	ὅμως προαγορεύομεν τῷ ἐξουσίαν πεποιηκέναι	Ἀθηναίων	τῷ βουλομένῳ, ἐπειδὰν δοκιμασθῇ καὶ
[47]	τοῦ ἑνός, εἴ τίς ἐστιν	ἐπαΐων,	ὃν δεῖ καὶ αἰσχύνεσθαι καὶ
[48]	πολλοὶ ἡμᾶς, ἀλλ᾽ ὅτι ὁ	ἐπαΐων	περὶ τῶν δικαίων καὶ ἀδίκων,
[45]	καὶ ὑπὲρ ἡμῶν τῶν σῶν	ἐπιτηδείων	αἰσχύνομαι μὴ δόξῃ ἅπαν τὸ
[54]	αὐτῶν (ἐστιν τῶν σοι φασκόντων	ἐπιτηδείων	εἶναι, οἴεσθαί γε χρή. Ἄλλ᾽
[44]	ἐμοῦ προμηθῇ καὶ τῶν ἄλλων	ἐπιτηδείων	μή, ἐὰν σὺ ἐνθένδε ἐξέλθῃς,
[51]	ἐπιχειρήσεις ἀνταπολλύναι, καὶ φήσεις ταῦτα	ποιῶν	δίκαια πράττειν, ὁ τῇ ἀληθείᾳ
[53]	πάντας ἀνθρώπους καὶ δουλεύων τί	ποιῶν	ἢ εὐωχούμενος ἐν Θετταλίᾳ, ὥσπερ
[48]	καλῶν καὶ ἀγαθῶν καὶ τῶν	ἐναντίων.	Ἀλλὰ μὲν δή” φαίη γ᾽
[44]	χρήματα, ἀμελῆσαι. καίτοι τίς ἂν	αἰσχίων	εἴη ταύτης δόξα ἢ δοκεῖν
[44]	πολλοὶ οὐ τὰ σμικρότατα τῶν	κακῶν	ἐξεργάζεσθαι ἀλλὰ τὰ μέγιστα σχεδόν,
[47]	καὶ καλῶν καὶ ἀγαθῶν καὶ	κακῶν,	περὶ ὧν νῦν ἡ βουλὴ
[47]	καὶ περὶ τῶν δικαίων καὶ	ἀδίκων	καὶ αἰσχρῶν καὶ καλῶν καὶ
[48]	ἐπαΐων περὶ τῶν δικαίων καὶ	ἀδίκων,	ὁ εἷς καὶ αὐτὴ ἡ
[53]	(τῶν Ἑλληνίδων πόλεων οὐδὲ τῶν	βαρβαρικῶν,	ἀλλὰ ἐλάττω ἐξ αὐτῆς ἀπεδήμησας
[47]	καὶ ἀδίκων καὶ αἰσχρῶν καὶ	καλῶν	καὶ ἀγαθῶν καὶ κακῶν, περὶ
[48]	φροντίζειν περὶ τῶν δικαίων καὶ	καλῶν	καὶ ἀγαθῶν καὶ τῶν ἐναντίων.
[51]	ἁπάντων ὧν οἷοί τ᾽ (ἦμεν	καλῶν	σοὶ καὶ τοῖς ἄλλοις πᾶσιν
[50]	καὶ ἀποκρίνεσθαι. Φέρε γάρ, τί	ἐγκαλῶν	(ἡμῖν καὶ τῇ πόλει ἐπιχειρεῖς
[43]	Δῆλον οὖν ἐκ τούτων (τῶν	ἀγγέλων)	ὅτι ἥξει τήμερον, καὶ ἀνάγκη
[49]	κοινὴ βουλή, ἀλλὰ ἀνάγκη τούτους	ἀλλήλων	καταφρονεῖν ὁρῶντας ἀλλήλων τὰ βουλεύματα.
[49]	ἀνάγκη τούτους ἀλλήλων καταφρονεῖν ὁρῶντας	ἀλλήλων	τὰ βουλεύματα. Σκόπει δὴ οὖν
[52]	οὐ γὰρ ἄν ποτε τῶν	ἄλλων	Ἀθηναίων ἁπάντων διαφερόντως ἐν αὐτῇ
[53]	ἀνάπηροι· οὕτω σοι διαφερόντως τῶν	ἄλλων	Ἀθηναίων ἤρεσκεν ἡ πόλις τε
[54]	καὶ ποιεῖ μὴ δύνασθαι τῶν	ἄλλων	ἀκούειν· ἀλλὰ ἴσθι, ὅσα γε
[44]	μὴ ἐμοῦ προμηθῇ καὶ τῶν	ἄλλων	ἐπιτηδείων μή, ἐὰν σὺ ἐνθένδε
[52]	ἐπιθυμία σε ἄλλης πόλεως οὐδὲ	ἄλλων	νόμων ἔλαβεν εἰδέναι, ἀλλὰ ἡμεῖς
[51]	τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν	ἄλλων	προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρὶς
[47]	ἡμῖν ἐστιν, πότερον τῇ τῶν	πολλῶν	δόξῃ (δεῖ ἡμᾶς ἕπεσθαι καὶ
[48]	ὀρθῶς εἰσηγῇ, εἰσηγούμενος τῆς τῶν	πολλῶν	δόξης δεῖν ἡμᾶς φροντίζειν περὶ
[44]	μακάριε (Κρίτων) οὕτω τῆς τῶν	πολλῶν	δόξης μέλει; Οἱ γὰρ ἐπιεικέστατοι,
[44]	ὦ Σώκρατες, καὶ τῆς τῶν	πολλῶν	δόξης μέλειν. Αὐτὰ δὲ δῆλα
[46]	τῶν νῦν παρόντων ἡ τῶν	πολλῶν	δύναμις ὥσπερ παῖδας ἡμᾶς μορμολύττηται,
[48]	οὐδενὶ ξὺν νῷ, τούτων τῶν	πολλῶν.	Ἡμῖν δ᾽ ἐπειδὴ ὁ λόγος
[47]	ἐκείνου ἀλλὰ μὴ τοὺς τῶν	πολλῶν.	(Κρίτων) Δῆλα δή. (Σωκράτης) Ταύτῃ
[47]	ἐπαίνους, τιμήσας δὲ τοὺς τῶν	πολλῶν	(λόγους) καὶ μηδὲν ἐπαϊόντων, ἆρα
[54]	ἀκούειν, ὥσπερ οἱ κορυβαντιῶντες τῶν	αὐλῶν	δοκοῦσιν ἀκούειν, καὶ ἐν ἐμοὶ
[46]	καὶ ἀεὶ τοιοῦτος οἷος τῶν	ἐμῶν	μηδενὶ ἄλλῳ πείθεσθαι ἢ τῷ
[50]	σε ἐγεννήσαμεν ἡμεῖς, καὶ δι᾽	ἡμῶν	ἔλαβε τὴν μητέρα σου ὁ
[52]	μὴ καλῶς τι ποιοῦμεν, ~(προτιθέντων	ἡμῶν	καὶ οὐκ ἀγρίως ἐπιταττόντων ποιεῖν
[50]	ἐπαιδεύθης; Ἢ οὐ καλῶς προσέταττον	ἡμῶν	οἱ ἐπὶ τούτῳ τεταγμένοι νόμοι,
[46]	δυνατὸν εἴ τι καὶ μικρὸν	ἡμῶν	ὄφελος ἦν. Ταῦτα οὖν, ὦ
[44]	αὐτὸς οὐκ ἠθέλησας ἀπιέναι ἐνθένδε	ἡμῶν	προθυμουμένων. (Σωκράτης) Ἀλλὰ τί ἡμῖν,
[50]	ἐφύτευσέν σε; Φράσον οὖν, τούτοις	ἡμῶν,	τοῖς νόμοις τοῖς περὶ τοὺς
[54]	ἄπει, (ἐὰν ἀπίῃς, οὐχ ὑφ᾽	ἡμῶν	τῶν νόμων ἀλλὰ ὑπ᾽ ἀνθρώπων·
[51]	ὅποι ἂν βούληται. Καὶ οὐδεὶς	ἡμῶν	τῶν νόμων ἐμποδών ἐστιν οὐδ᾽
[52]	ἐκείνους τοὺς λόγους αἰσχύνῃ, οὔτε	ἡμῶν	τῶν νόμων ἐντρέπῃ, ἐπιχειρῶν διαφθεῖραι,
[45]	καὶ (ὑπὲρ σοῦ καὶ ὑπὲρ	ἡμῶν	τῶν σῶν ἐπιτηδείων αἰσχύνομαι μὴ
[47]	Χρησταὶ δὲ οὐχ αἱ τῶν	φρονίμων,	πονηραὶ δὲ αἱ τῶν ἀφρόνων;
[54]	ἀπίῃς, οὐχ ὑφ᾽ ἡμῶν τῶν	νόμων	ἀλλὰ ὑπ᾽ ἀνθρώπων· ἐὰν δὲ
[53]	τὴν (δίκην δικάσαι· ὅστις γὰρ	νόμων	διαφθορεύς ἐστιν σφόδρα που δόξειεν
[52]	σε ἄλλης πόλεως οὐδὲ ἄλλων	νόμων	ἔλαβεν εἰδέναι, ἀλλὰ ἡμεῖς (σοι
[51]	βούληται. Καὶ οὐδεὶς ἡμῶν τῶν	νόμων	ἐμποδών ἐστιν οὐδ᾽ ἀπαγορεύει, ἐάντε
[52]	λόγους αἰσχύνῃ, οὔτε ἡμῶν τῶν	νόμων	ἐντρέπῃ, ἐπιχειρῶν διαφθεῖραι, πράττεις (τε
[53]	ὑποβλέψονταί σε διαφθορέα ἡγούμενοι τῶν	νόμων,	καὶ βεβαιώσεις τοῖς δικασταῖς τὴν
[53]	γὰρ ἂν πόλις ἀρέσκοι ἄνευ	νόμων;	Νῦν δὲ δὴ οὐκ ἐμμενεῖς
[51]	οὐδ᾽ ἀπαγορεύει, ἐάντε τις βούληται	ὑμῶν	εἰς ἀποικίαν ἰέναι, εἰ μὴ
[51]	τὰ αὑτοῦ. ὃς δ᾽ ἂν	ὑμῶν	παραμείνῃ, ὁρῶν ὃν τρόπον ἡμεῖς
[53]	γὰρ δή, ταῦτα παραβὰς καὶ	ἐξαμαρτάνων	τι τούτων τί ἀγαθὸν ἐργάσῃ
[46]	ἐγᾦμαι, ἑκάστοτε ὧδε ὑπὸ τῶν	οἰομένων	τὶ λέγειν, ὥσπερ νυνδὴ ἐγὼ
[48]	ᾖ τῶν ῥᾳδίως ἀποκτεινύντων καὶ	ἀναβιωσκομένων	γ᾽ ἄν, εἰ οἷοί τ᾽
[48]	Μένει. (Σωκράτης) Οὐκοῦν ἐκ τῶν	ὁμολογουμένων	τοῦτο σκεπτέον, πότερον δίκαιον ἐμὲ
[44]	οὐκ ἠθέλησας ἀπιέναι ἐνθένδε ἡμῶν	προθυμουμένων.	(Σωκράτης) Ἀλλὰ τί ἡμῖν, ὦ
[51]	καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων	προγόνων	ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρὶς καὶ
[47]	φρονίμων, πονηραὶ δὲ αἱ τῶν	ἀφρόνων;	(Κρίτων) Πῶς δ᾽ οὔ; (Σωκράτης)
[46]	νυνδὴ ἐγὼ ἔλεγον, ὅτι τῶν	δοξῶν	ἃς οἱ ἄνθρωποι (δοξάζουσιν δέοι
[46]	ὃν σὺ λέγεις περὶ τῶν	δοξῶν.	Πότερον καλῶς ἐλέγετο ἑκάστοτε ἢ
[46]	(ὅτι ταῖς μὲν δεῖ τῶν	δοξῶν	προσέχειν τὸν νοῦν, ταῖς δὲ
[45]	καὶ ἐκθρέψαι καὶ ἐκπαιδεῦσαι οἰχήσῃ	καταλιπών,	καὶ τὸ σὸν μέρος ὅτι
[53]	Ἀλλ᾽ ἐκ μὲν τούτων τῶν	τόπων	ἀπαρεῖς, ἥξεις δὲ εἰς Θετταλίαν
[53]	ἂν νέων γε καὶ ἀνοήτων	ἀνθρώπων	διαφθορεὺς εἶναι. Πότερον οὖν φεύξῃ
[54]	ἡμῶν τῶν νόμων ἀλλὰ ὑπ᾽	ἀνθρώπων·	ἐὰν δὲ ἐξέλθῃς οὕτως αἰσχρῶς
[49]	δεῖ οὔτε κακῶς ποιεῖν οὐδένα	ἀνθρώπων,	οὐδ᾽ ἂν ὁτιοῦν πάσχῃ ὑπ᾽
[47]	πάσας χρὴ τὰς δόξας τῶν	ἀνθρώπων	τιμᾶν ἀλλὰ τὰς μέν, τὰς
[53]	τε εὐνομουμένας πόλεις καὶ τῶν	ἀνδρῶν	τοὺς κοσμιωτάτους; Καὶ τοῦτο ποιοῦντι
[53]	τὸ σαυτοῦ μεταλλάξας· ὅτι δὲ	γέρων	ἀνήρ, σμικροῦ χρόνου τῷ βίῳ
[48]	ἐκεῖνο, ~ὅτι ποτ᾽ ἐστὶ τῶν	(ἡμετέρων,	περὶ ὃ ἥ τε ἀδικία
[43]	ἀφῖξαι; (Κρίτων) Ἀγγελίαν, ὦ Σώκρατες,	φέρων	χαλεπήν, οὐ σοί, ὡς ἐμοὶ
[52]	οὔτε ἡμῶν τῶν νόμων ἐντρέπῃ,	ἐπιχειρῶν	διαφθεῖραι, πράττεις (τε ἅπερ ἂν
[52]	δοῦλος ὁ φαυλότατος πράξειεν, ἀποδιδράσκειν	ἐπιχειρῶν	παρὰ τὰς συνθήκας τε καὶ
[51]	ὃς δ᾽ ἂν ὑμῶν παραμείνῃ,	ὁρῶν	ὃν τρόπον ἡμεῖς τάς τε
[47]	τῶν δικαίων καὶ ἀδίκων καὶ	αἰσχρῶν	καὶ καλῶν καὶ ἀγαθῶν καὶ
[45]	σοῦ καὶ ὑπὲρ ἡμῶν τῶν	σῶν	ἐπιτηδείων αἰσχύνομαι μὴ δόξῃ ἅπαν
[54]	οὐδὲ ὁσιώτερον, οὐδὲ ἄλλῳ τῶν	σῶν	οὐδενί, οὔτε ἐκεῖσε ἀφικομένῳ ἄμεινον
[43]	αὐτό. Δῆλον οὖν ἐκ τούτων	(τῶν	ἀγγέλων) ὅτι ἥξει τήμερον, καὶ
[52]	πόλις· οὐ γὰρ ἄν ποτε	τῶν	ἄλλων Ἀθηναίων ἁπάντων διαφερόντως ἐν
[53]	ἄλλοι ἀνάπηροι· οὕτω σοι διαφερόντως	τῶν	ἄλλων Ἀθηναίων ἤρεσκεν ἡ πόλις
[54]	βομβεῖ καὶ ποιεῖ μὴ δύνασθαι	τῶν	ἄλλων ἀκούειν· ἀλλὰ ἴσθι, ὅσα
[44]	γε μὴ ἐμοῦ προμηθῇ καὶ	τῶν	ἄλλων ἐπιτηδείων μή, ἐὰν σὺ
[51]	μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ	τῶν	ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν
[53]	τάς τε εὐνομουμένας πόλεις καὶ	τῶν	ἀνδρῶν τοὺς κοσμιωτάτους; Καὶ τοῦτο
[47]	οὐ πάσας χρὴ τὰς δόξας	τῶν	ἀνθρώπων τιμᾶν ἀλλὰ τὰς μέν,
[54]	δοκῶ ἀκούειν, ὥσπερ οἱ κορυβαντιῶντες	τῶν	αὐλῶν δοκοῦσιν ἀκούειν, καὶ ἐν
[53]	τούτων πολιτείᾳ, καὶ ὅσοιπερ κήδονται	τῶν	αὑτῶν πόλεων ὑποβλέψονταί σε διαφθορέα
[47]	τῶν φρονίμων, πονηραὶ δὲ αἱ	τῶν	ἀφρόνων; (Κρίτων) Πῶς δ᾽ οὔ;
[53]	οὐδεμίαν (τῶν Ἑλληνίδων πόλεων οὐδὲ	τῶν	βαρβαρικῶν, ἀλλὰ ἐλάττω ἐξ αὐτῆς
[47]	οὐδὲ πάντων ἀλλὰ τῶν μέν,	τῶν	δ᾽ οὔ; Τί φῄς; Ταῦτα
[47]	διΐωμεν, καὶ δὴ καὶ περὶ	τῶν	δικαίων καὶ ἀδίκων καὶ αἰσχρῶν
[48]	ἀλλ᾽ ὅτι ὁ ἐπαΐων περὶ	τῶν	δικαίων καὶ ἀδίκων, ὁ εἷς
[48]	δόξης δεῖν ἡμᾶς φροντίζειν περὶ	τῶν	δικαίων καὶ καλῶν καὶ ἀγαθῶν
[46]	ὥσπερ νυνδὴ ἐγὼ ἔλεγον, ὅτι	τῶν	δοξῶν ἃς οἱ ἄνθρωποι (δοξάζουσιν
[46]	ἀναλάβοιμεν, ὃν σὺ λέγεις περὶ	τῶν	δοξῶν. Πότερον καλῶς ἐλέγετο ἑκάστοτε
[46]	οὔ, (ὅτι ταῖς μὲν δεῖ	τῶν	δοξῶν προσέχειν τὸν νοῦν, ταῖς
[53]	δὲ πρῶτον μὲν ἐὰν εἰς	τῶν	ἐγγύτατά τινα πόλεων ἔλθῃς, ἢ
[53]	φῂς εὐνομεῖσθαι, ~οὔτε ἄλλην οὐδεμίαν	(τῶν	Ἑλληνίδων πόλεων οὐδὲ τῶν βαρβαρικῶν,
[46]	ἀλλὰ καὶ ἀεὶ τοιοῦτος οἷος	τῶν	ἐμῶν μηδενὶ ἄλλῳ πείθεσθαι ἢ
[48]	καὶ καλῶν καὶ ἀγαθῶν καὶ	τῶν	ἐναντίων. Ἀλλὰ μὲν δή” φαίη
[47]	διαφθειρόμενον διολέσωμεν πειθόμενοι μὴ τῇ	τῶν	ἐπαϊόντων δόξῃ, ἆρα βιωτὸν ἡμῖν
[48]	σώματος ἐκεῖνο, ~ὅτι ποτ᾽ ἐστὶ	τῶν	(ἡμετέρων, περὶ ὃ ἥ τε
[44]	οἱ πολλοὶ οὐ τὰ σμικρότατα	τῶν	κακῶν ἐξεργάζεσθαι ἀλλὰ τὰ μέγιστα
[45]	παρέξονται, ὥστε σε μηδένα λυπεῖν	τῶν	κατὰ Θετταλίαν. Ἔτι δέ, ὦ
[54]	ἐμοὶ αὕτη ἡ ἠχὴ τούτων	τῶν	λόγων βομβεῖ καὶ ποιεῖ μὴ
[47]	δ᾽ οὔ, οὐδὲ πάντων ἀλλὰ	τῶν	μέν, τῶν δ᾽ οὔ; Τί
[54]	(ἐὰν ἀπίῃς, οὐχ ὑφ᾽ ἡμῶν	τῶν	νόμων ἀλλὰ ὑπ᾽ ἀνθρώπων· ἐὰν
[51]	ἂν βούληται. Καὶ οὐδεὶς ἡμῶν	τῶν	νόμων ἐμποδών ἐστιν οὐδ᾽ ἀπαγορεύει,
[52]	τοὺς λόγους αἰσχύνῃ, οὔτε ἡμῶν	τῶν	νόμων ἐντρέπῃ, ἐπιχειρῶν διαφθεῖραι, πράττεις
[53]	πόλεων ὑποβλέψονταί σε διαφθορέα ἡγούμενοι	τῶν	νόμων, καὶ βεβαιώσεις τοῖς δικασταῖς
[46]	σοι συγχωρήσω, οὐδ᾽ ἂν πλείω	τῶν	νῦν παρόντων ἡ τῶν πολλῶν
[46]	ὡς ἐγᾦμαι, ἑκάστοτε ὧδε ὑπὸ	τῶν	οἰομένων τὶ λέγειν, ὥσπερ νυνδὴ
[48]	(Κρίτων) Μένει. (Σωκράτης) Οὐκοῦν ἐκ	τῶν	ὁμολογουμένων τοῦτο σκεπτέον, πότερον δίκαιον
[54]	ποῦ ἡμῖν ἔσονται; Ἀλλὰ δὴ	τῶν	παίδων ἕνεκα βούλει ζῆν, ἵνα
[47]	βουλὴ ἡμῖν ἐστιν, πότερον τῇ	τῶν	πολλῶν δόξῃ (δεῖ ἡμᾶς ἕπεσθαι
[48]	οὐκ ὀρθῶς εἰσηγῇ, εἰσηγούμενος τῆς	τῶν	πολλῶν δόξης δεῖν ἡμᾶς φροντίζειν
[44]	ὦ μακάριε (Κρίτων) οὕτω τῆς	τῶν	πολλῶν δόξης μέλει; Οἱ γὰρ
[44]	ἀνάγκη, ὦ Σώκρατες, καὶ τῆς	τῶν	πολλῶν δόξης μέλειν. Αὐτὰ δὲ
[46]	πλείω τῶν νῦν παρόντων ἡ	τῶν	πολλῶν δύναμις ὥσπερ παῖδας ἡμᾶς
[48]	ἦσαν, οὐδενὶ ξὺν νῷ, τούτων	τῶν	πολλῶν. Ἡμῖν δ᾽ ἐπειδὴ ὁ
[47]	ἑνὸς ἐκείνου ἀλλὰ μὴ τοὺς	τῶν	πολλῶν. (Κρίτων) Δῆλα δή. (Σωκράτης)
[47]	τοὺς ἐπαίνους, τιμήσας δὲ τοὺς	τῶν	πολλῶν (λόγους) καὶ μηδὲν ἐπαϊόντων,
[48]	ταῦτα, ὦ Κρίτων, σκέμματα ᾖ	τῶν	ῥᾳδίως ἀποκτεινύντων καὶ ἀναβιωσκομένων γ᾽
[54]	γέ τι ὄφελος αὐτῶν (ἐστιν	τῶν	σοι φασκόντων ἐπιτηδείων εἶναι, οἴεσθαί
[45]	(ὑπὲρ σοῦ καὶ ὑπὲρ ἡμῶν	τῶν	σῶν ἐπιτηδείων αἰσχύνομαι μὴ δόξῃ
[54]	δικαιότερον οὐδὲ ὁσιώτερον, οὐδὲ ἄλλῳ	τῶν	σῶν οὐδενί, οὔτε ἐκεῖσε ἀφικομένῳ
[53]	χρή. Ἀλλ᾽ ἐκ μὲν τούτων	τῶν	τόπων ἀπαρεῖς, ἥξεις δὲ εἰς
[47]	ποῖ τείνει, καὶ εἰς τί	τῶν	τοῦ ἀπειθοῦντος; (Κρίτων) Δῆλον ὅτι
[47]	(Σωκράτης) Χρησταὶ δὲ οὐχ αἱ	τῶν	φρονίμων, πονηραὶ δὲ αἱ τῶν
[46]	δεσμοὺς καὶ θανάτους ἐπιπέμπουσα καὶ	χρημάτων	ἀφαιρέσεις. Πῶς οὖν ἂν μετριώτατα
[48]	τὰς σκέψεις περί τε ἀναλώσεως	χρημάτων	καὶ δόξης καὶ παίδων τροφῆς,
[53]	δόξειεν ἂν νέων γε καὶ	ἀνοήτων	ἀνθρώπων διαφθορεὺς εἶναι. Πότερον οὖν
[43]	τί δὴ οὕτω πρῲ ἀφῖξαι;	(Κρίτων)	Ἀγγελίαν, ὦ Σώκρατες, φέρων χαλεπήν,
[51]	Τί φήσομεν πρὸς ταῦτα, ὦ	Κρίτων;	Ἀληθῆ λέγειν τοὺς νόμους ἢ
[49]	ἀνθρώπους τοῦ ἀδικεῖν οὐδὲν διαφέρει.	(Κρίτων)	Ἀληθῆ λέγεις. (Σωκράτης) Οὔτε ἄρα
[49]	πρόσθε, τὸ μετὰ τοῦτο ἄκουε.	(Κρίτων)	Ἀλλ᾽ ἐμμένω τε καὶ συνδοκεῖ
[44]	οὕτω πεπρᾶχθαι ὥσπερ ἂν πραχθῇ.	(Κρίτων)	(Ἀλλ᾽ ὁρᾷς δὴ ὅτι ἀνάγκη,
[54]	τι οἴει πλέον ποιήσειν, λέγε.	(Κρίτων)	Ἀλλ᾽ ὦ Σώκρατες, οὐκ ἔχω
[48]	ποιητέον ἀλλὰ τὸ εὖ ζῆν.	(Κρίτων)	Ἀλλὰ μένει. (Σωκράτης) Τὸ δὲ
[49]	ἐρωτώμενον ᾗ ἂν μάλιστα οἴῃ.	(Κρίτων)	Ἀλλὰ πειράσομαι. (Σωκράτης) Οὐδενὶ τρόπῳ
[52]	Τί φῶμεν πρὸς ταῦτα, ὦ	Κρίτων;	Ἄλλο τι ἢ ὁμολογῶμεν; (Κρίτων)
[52]	Κρίτων; Ἄλλο τι ἢ ὁμολογῶμεν;	(Κρίτων)	Ἀνάγκη, ὦ Σώκρατες. (Σωκράτης) Ἄλλο
[49]	ἐκκεχυμέναι εἰσίν, καὶ πάλαι, ὦ	(Κρίτων)	ἄρα τηλικοίδε (γέροντες) ἄνδρες πρὸς
[44]	κεν τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἵκοιο”	(Κρίτων)	Ἄτοπον τὸ ἐνύπνιον, ὦ Σώκρατες.
[48]	εἰσιν ἡμᾶς οἱ πολλοὶ ἀποκτεινύναι”	(Κρίτων)	(Δῆλα δὴ καὶ ταῦτα· φαίη
[47]	ἀλλὰ μὴ τοὺς τῶν πολλῶν.	(Κρίτων)	Δῆλα δή. (Σωκράτης) Ταύτῃ ἄρα
[47]	εἰς τί τῶν τοῦ ἀπειθοῦντος;	(Κρίτων)	Δῆλον ὅτι εἰς τὸ σῶμα·
[51]	λέγειν τοὺς νόμους ἢ οὔ;	(Κρίτων)	Ἔμοιγε δοκεῖ. (Σωκράτης) Σκόπει τοίνυν,
[47]	τυγχάνῃ ἰατρὸς ἢ παιδοτρίβης ὤν;	(Κρίτων)	Ἑνὸς μόνου. (Σωκράτης) Οὐκοῦν φοβεῖσθαι
[43]	Ἄρτι δὲ ἥκεις ἢ πάλαι;	(Κρίτων)	Ἐπιεικῶς πάλαι. (Σωκράτης) (Εἶτα πῶς
[47]	ἢ ᾗ σύμπασι τοῖς ἄλλοις.	(Κρίτων)	Ἔστι ταῦτα. (Σωκράτης) (Εἶεν. Ἀπειθήσας
[54]	ἡμεῖς” Ταῦτα, ὦ φίλε ἑταῖρε	Κρίτων,	εὖ ἴσθι ὅτι ἐγὼ δοκῶ
[43]	~(Σωκράτης) (Τί τηνικάδε ἀφῖξαι, ὦ	Κρίτων;	Ἢ οὐ πρῲ ἔτι ἐστίν;
[49]	δὲ δή; Κακουργεῖν δεῖ, ὦ	(Κρίτων)	ἢ οὔ; (Κρίτων) Οὐ δεῖ
[46]	ἄλλως ποίει. (Σωκράτης) (Ὦ φίλε	Κρίτων,	ἡ προθυμία σου πολλοῦ ἀξία
[44]	καιρῷ τινι οὐκ ἐγεῖραί με.	(Κρίτων)	Ἧν δὲ δὴ τί τὸ
[45]	(Σωκράτης) Καὶ ταῦτα προμηθοῦμαι, ὦ	(Κρίτων)	καὶ ἄλλα πολλά. (Κρίτων) Μήτε
[43]	ὄντα εἰ δεῖ ἤδη τελευτᾶν.	(Κρίτων)	(Καὶ ἄλλοι, ὦ Σώκρατες, τηλικοῦτοι
[54]	λέγειν. (Σωκράτης) (Ἔα τοίνυν, ὦ	Κρίτων,	καὶ πράττωμεν ταύτῃ, ἐπειδὴ ταύτῃ
[48]	ὁτιοῦν πάσχειν πρὸ τοῦ ἀδικεῖν.	(Κρίτων)	Καλῶς μέν μοι δοκεῖς λέγειν,
[47]	φῄς; Ταῦτα οὐχὶ καλῶς λέγεται;	(Κρίτων)	Καλῶς. (Σωκράτης) Οὐκοῦν τὰς μὲν
[46]	Ἐπιθυμῶ δ᾽ ἔγωγ᾽ ἐπισκέψασθαι, ὦ	(Κρίτων)	κοινῇ μετὰ σοῦ εἴ τί
[44]	ὥς γέ μοι δοκεῖ, ὦ	Κρίτων.	(Κρίτων) Λίαν γε, ὡς ἔοικεν.
[44]	γέ μοι δοκεῖ, ὦ Κρίτων.	(Κρίτων)	Λίαν γε, ὡς ἔοικεν. ἀλλ᾽
[48]	ἐστιν, μένει ἢ οὐ μένει;	(Κρίτων)	Μένει. (Σωκράτης) Οὐκοῦν ἐκ τῶν
[45]	ὦ (Κρίτων) καὶ ἄλλα πολλά.	(Κρίτων)	Μήτε τοίνυν ταῦτα φοβοῦ καὶ
[47]	που τοῦτο σῶμα· ἢ οὐχί;	(Κρίτων)	Ναί. (Σωκράτης) Ἆρ᾽ οὖν βιωτὸν
[47]	τιμᾶν, τὰς δὲ πονηρὰς μή;	(Κρίτων)	Ναί. (Σωκράτης) Χρησταὶ δὲ οὐχ
[47]	ἀπώλλυτο. ἢ οὐδέν ἐστι τοῦτο;	(Κρίτων)	Οἶμαι ἔγωγε, ὦ Σώκρατες. (Σωκράτης)
[44]	(Σωκράτης) Εἰ γὰρ ὤφελον, ὦ	(Κρίτων)	οἷοί τ᾽ εἶναι οἱ πολλοὶ
[43]	μὲν οὖν. (Σωκράτης) Πηνίκα μάλιστα;	(Κρίτων)	Ὅρθρος βαθύς. (Σωκράτης) Θαυμάζω ὅπως
[53]	Θετταλίαν παρὰ τοὺς ξένους τοὺς	(Κρίτων)	ος; Ἐκεῖ γὰρ δὴ πλείστη
[49]	δεῖ, ὦ (Κρίτων) ἢ οὔ;	(Κρίτων)	Οὐ δεῖ δήπου, ὦ Σώκρατες.
[49]	(Σωκράτης) Οὐδαμῶς ἄρα δεῖ ἀδικεῖν.	(Κρίτων)	Οὐ δῆτα. (Σωκράτης) Οὐδὲ ἀδικούμενον
[46]	μή. Τοῦτο πρὸς θεῶν, ὦ	(Κρίτων)	οὐ δοκεῖ καλῶς σοι λέγεσθαι;
[43]	ἐπήγειράς με, ἀλλὰ σιγῇ παρακάθησαι;	(Κρίτων)	Οὐ μὰ τὸν Δία, ὦ
[49]	ἐπειδή γε οὐδαμῶς δεῖ ἀδικεῖν.	(Κρίτων)	(Οὐ φαίνεται. (Σωκράτης) Τί δὲ
[47]	μετὰ μοχθηροῦ καὶ διεφθαρμένου σώματος;	(Κρίτων)	Οὐδαμῶς. (Σωκράτης) Ἀλλὰ μετ᾽ ἐκείνου
[48]	ἀδικία καὶ ἡ δικαιοσύνη ἐστίν;	(Κρίτων)	Οὐδαμῶς. (Σωκράτης) Ἀλλὰ τιμιώτερον; (Κρίτων)
[49]	φασιν, δίκαιον ἢ οὐ δίκαιον;	(Κρίτων)	Οὐδαμῶς. (Σωκράτης) Τὸ γάρ που
[50]	ὡμολογήσαμεν δικαίοις οὖσιν ἢ οὔ;	(Κρίτων)	Οὐκ ἔχω, ὦ Σώκρατες, ἀποκρίνασθαι
[43]	οὗ δεῖ (ἀφικομένου τεθνάναι με;	(Κρίτων)	Οὔτοι δὴ ἀφῖκται, ἀλλὰ δοκεῖν
[44]	Ἀλλὰ τί ἡμῖν, ὦ μακάριε	(Κρίτων)	οὕτω τῆς τῶν πολλῶν δόξης
[47]	λέγεις. Οὐκοῦν καὶ τἆλλα, ὦ	Κρίτων,	οὕτως, ἵνα μὴ πάντα διΐωμεν,
[43]	Ἢ οὐ πρῲ ἔτι ἐστίν;	(Κρίτων)	Πάνυ μὲν οὖν. (Σωκράτης) Πηνίκα
[43]	(Σωκράτης) Καὶ γὰρ ἄν, ὦ	(Κρίτων)	πλημμελὲς εἴη ἀγανακτεῖν τηλικοῦτον ὄντα
[44]	μέντοι οἶμαι ἥξειν αὐτὸ τήμερον.	~(Κρίτων)	Πόθεν τοῦτο τεκμαίρῃ; (Σωκράτης) Ἐγώ
[54]	μέρος. ἀλλὰ μή σε (πείσῃ	(Κρίτων)	ποιεῖν ἃ λέγει μᾶλλον ἢ
[49]	δίκαια ὄντα ποιητέον ἢ ἐξαπατητέον;	(Κρίτων)	Ποιητέον. (Σωκράτης) Ἐκ τούτων δὴ
[48]	(Κρίτων) Οὐδαμῶς. (Σωκράτης) Ἀλλὰ τιμιώτερον;	(Κρίτων)	Πολύ γε. (Σωκράτης) Οὐκ ἄρα,
[50]	καὶ διαφθείρωνται; Τί ἐροῦμεν, ὦ	(Κρίτων)	πρὸς ταῦτα καὶ ἄλλα τοιαῦτα;
[47]	ἐπαϊόντων, ἆρα οὐδὲν κακὸν πείσεται;	(Κρίτων)	Πῶς γὰρ οὔ; (Σωκράτης) Τί
[47]	πονηραὶ δὲ αἱ τῶν ἀφρόνων;	(Κρίτων)	Πῶς δ᾽ οὔ; (Σωκράτης) Φέρε
[48]	μὴ ὡς ἀληθῶς ταῦτα, ὦ	Κρίτων,	σκέμματα ᾖ τῶν ῥᾳδίως ἀποκτεινύντων
[43]	ὁ τοῦ δεσμωτηρίου φύλαξ ὑπακοῦσαι.	(Κρίτων)	Συνήθης ἤδη μοί ἐστιν, ὦ
[0]	~Πλάτωνος	Κρίτων	~(Σωκράτης) (Τί τηνικάδε ἀφῖξαι, ὦ
[49]	ὑπ᾽ αὐτῶν. Καὶ ὅρα, ὦ	(Κρίτων,	ταῦτα καθομολογῶν, ὅπως μὴ παρὰ
[44]	δὲ τοῦτο ὅτι ἂν τύχωσι.	(Κρίτων)	(Ταῦτα μὲν δὴ οὕτως ἐχέτω·
[50]	ἔκρινεν; Ταῦτα ἢ τί ἐροῦμεν;	(Κρίτων)	Ταῦτα νὴ Δία, ὦ Σώκρατες.
[43]	σε τελευτᾶν. (Σωκράτης) Ἀλλ᾽ ὦ	Κρίτων,	τύχῃ ἀγαθῇ, εἰ ταύτῃ τοῖς
[49]	παντὶ τρόπῳ; Φαμὲν ἢ οὔ;	(Κρίτων)	Φαμέν. (Σωκράτης) Οὐδαμῶς ἄρα δεῖ
[44]	ᾗ ἂν ἔλθῃ τὸ πλοῖον.	(Κρίτων)	Φασί γέ τοι δὴ οἱ
[52]	τότε μὲν ἐκαλλωπίζου ὡς οὐκ	ἀγανακτῶν	εἰ δέοι τεθνάναι σε, ἀλλὰ
[47]	μέν, τὰς δ᾽ οὔ, οὐδὲ	πάντων	ἀλλὰ τῶν μέν, τῶν δ᾽
[52]	ἄν ποτε τῶν ἄλλων Ἀθηναίων	ἁπάντων	διαφερόντως ἐν αὐτῇ ἐπεδήμεις εἰ
[51]	πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων	ἁπάντων	τιμιώτερόν ἐστιν πατρὶς καὶ σεμνότερον
[51]	σε γεννήσαντες, ἐκθρέψαντες, παιδεύσαντες, μεταδόντες	ἁπάντων	ὧν οἷοί τ᾽ (ἦμεν καλῶν
[52]	εἰ μὴ καλῶς τι ποιοῦμεν,	~(προτιθέντων	ἡμῶν καὶ οὐκ ἀγρίως ἐπιταττόντων
[48]	ἐμὲ ἐνθένδε πειρᾶσθαι ἐξιέναι μὴ	ἀφιέντων	(Ἀθηναίων ἢ οὐ δίκαιον· καὶ
[52]	ποιεῖν ἃ ἂν κελεύωμεν, ἀλλὰ	ἐφιέντων	δυοῖν θάτερα, ἢ πείθειν ἡμᾶς
[50]	δικάζῃ; Εἰ οὖν αὐτῶν θαυμάζοιμεν	λεγόντων,	ἴσως ἂν εἴποιεν ὅτι Ὦ
[47]	τῶν πολλῶν (λόγους) καὶ μηδὲν	ἐπαϊόντων,	ἆρα οὐδὲν κακὸν πείσεται; (Κρίτων)
[47]	διολέσωμεν πειθόμενοι μὴ τῇ τῶν	ἐπαϊόντων	δόξῃ, ἆρα βιωτὸν ἡμῖν ἐστιν
[48]	αὐτὸν λόγον, ὡς χρὴ ἐνθένδε	ἀκόντων	Ἀθηναίων ἐμὲ ἀπιέναι· ὡς ἐγὼ
[54]	ὄφελος αὐτῶν (ἐστιν τῶν σοι	φασκόντων	ἐπιτηδείων εἶναι, οἴεσθαί γε χρή.
[46]	οὐδ᾽ ἂν πλείω τῶν νῦν	παρόντων	ἡ τῶν πολλῶν δύναμις ὥσπερ
[52]	~(προτιθέντων ἡμῶν καὶ οὐκ ἀγρίως	ἐπιταττόντων	ποιεῖν ἃ ἂν κελεύωμεν, ἀλλὰ
[48]	Κρίτων, σκέμματα ᾖ τῶν ῥᾳδίως	ἀποκτεινύντων	καὶ ἀναβιωσκομένων γ᾽ ἄν, εἰ
[47]	ἐλέγετο; Γυμναζόμενος (ἀνὴρ καὶ τοῦτο	πράττων	πότερον παντὸς ἀνδρὸς ἐπαίνῳ καὶ
[54]	ἐπιμελήσονται; Εἴπερ γέ τι ὄφελος	αὐτῶν	(ἐστιν τῶν σοι φασκόντων ἐπιτηδείων
[50]	ἡ πόλις δικάζῃ; Εἰ οὖν	αὐτῶν	θαυμάζοιμεν λεγόντων, ἴσως ἂν εἴποιεν
[49]	οὐδ᾽ ἂν ὁτιοῦν πάσχῃ ὑπ᾽	αὐτῶν.	Καὶ ὅρα, ὦ (Κρίτων, ταῦτα
[54]	γὰρ ἐπιτήδειοι οἱ σοὶ ἐπιμελήσονται	αὐτῶν.	Πότερον ἐὰν μὲν εἰς Θετταλίαν
[53]	πολιτείᾳ, καὶ ὅσοιπερ κήδονται τῶν	αὑτῶν	πόλεων ὑποβλέψονταί σε διαφθορέα ἡγούμενοι
[45]	τεύξονται δέ, ὡς τὸ εἰκός,	τοιούτων	οἷάπερ εἴωθεν γίγνεσθαι ἐν ταῖς
[49]	ἐξαπατητέον; (Κρίτων) Ποιητέον. (Σωκράτης) Ἐκ	τούτων	δὴ ἄθρει. ~Ἀπιόντες ἐνθένδε ἡμεῖς
[51]	μητέρα οὔτε πατέρα, πολὺ δὲ	τούτων	ἔτι ἧττον τὴν πατρίδα; Τί
[44]	Φασί γέ τοι δὴ οἱ	τούτων	κύριοι. (Σωκράτης) Οὐ τοίνυν τῆς
[52]	ἢ πείθειν ἡμᾶς ἢ ποιεῖν,	τούτων	οὐδέτερα ποιεῖ. ταύταις δή φαμεν
[53]	πολέμιος ἥξεις, ὦ Σώκρατες, τῇ	τούτων	πολιτείᾳ, καὶ ὅσοιπερ κήδονται τῶν
[52]	ὅτι (Ὦ Σώκρατες, μεγάλα ἡμῖν	τούτων	τεκμήριά ἐστιν, ὅτι σοι καὶ
[53]	ταῦτα παραβὰς καὶ ἐξαμαρτάνων τι	τούτων	τί ἀγαθὸν ἐργάσῃ σαυτὸν ἢ
[43]	ἐκεῖ αὐτό. Δῆλον οὖν ἐκ	τούτων	(τῶν ἀγγέλων) ὅτι ἥξει τήμερον,
[54]	ἐν ἐμοὶ αὕτη ἡ ἠχὴ	τούτων	τῶν λόγων βομβεῖ καὶ ποιεῖ
[48]	τ᾽ ἦσαν, οὐδενὶ ξὺν νῷ,	τούτων	τῶν πολλῶν. Ἡμῖν δ᾽ ἐπειδὴ
[53]	γε χρή. Ἀλλ᾽ ἐκ μὲν	τούτων	τῶν τόπων ἀπαρεῖς, ἥξεις δὲ
[50]	δίκαι μηδὲν ἰσχύωσιν ἀλλὰ ὑπὸ	ἰδιωτῶν	ἄκυροί τε γίγνωνται καὶ διαφθείρωνται;
[53]	δὴ βιώσῃ πάντας ἀνθρώπους καὶ	δουλεύων	τί ποιῶν ἢ εὐωχούμενος ἐν