| Chant, vers |
| 6, [0-49] |
τούτων
φάτις
ἀνθρώπους
ἀναβαίνει
~ἐσθλή,
|
χαίρουσιν |
δὲ
πατὴρ
καὶ
πότνια
μήτηρ. |
| 6, [300-349] |
ἡμετέρης,
ἵνα
νόστιμον
ἦμαρ
ἴδηαι
|
~χαίρων |
καρπαλίμως,
εἰ
καὶ
μάλα
τηλόθεν |
| 6, [150-199] |
δείδια
δ᾽
αἰνῶς
~γούνων
ἅψασθαι·
|
χαλεπὸν |
δέ
με
πένθος
ἱκάνει.
~χθιζὸς |
| 6, [200-249] |
καὶ
Παλλὰς
Ἀθήνη
~τέχνην
παντοίην,
|
χαρίεντα |
δὲ
ἔργα
τελείει,
~ὣς
ἄρα |
| 6, [200-249] |
τελείει,
~ὣς
ἄρα
τῷ
κατέχευε
|
χάριν |
κεφαλῇ
τε
καὶ
ὤμοις.
~ἕζετ᾽ |
| 6, [200-249] |
ἐπὶ
θῖνα
θαλάσσης,
~κάλλεϊ
καὶ
|
χάρισι |
στίλβων·
θηεῖτο
δὲ
κούρη.
~δή |
| 6, [0-49] |
Ἀλκινόοιο,
~πὰρ
δὲ
δύ᾽
ἀμφίπολοι,
|
Χαρίτων |
ἄπο
κάλλος
ἔχουσαι,
~σταθμοῖιν
ἑκάτερθε· |
| 6, [150-199] |
ἠδὲ
γυνή·
πόλλ᾽
ἄλγεα
δυσμενέεσσι,
|
~χάρματα |
δ᾽
εὐμενέτῃσι,
μάλιστα
δέ
τ᾽ |
| 6, [300-349] |
~τὸν
παραμειψάμενος
μητρὸς
περὶ
γούνασι
|
χεῖρας |
~βάλλειν
ἡμετέρης,
ἵνα
νόστιμον
ἦμαρ |
| 6, [100-149] |
πυκινῆς
δ᾽
ὕλης
πτόρθον
κλάσε
|
χειρὶ |
παχείῃ
~φύλλων,
ὡς
ῥύσαιτο
περὶ |
| 6, [50-99] |
ταὶ
δ᾽
ἀπ᾽
ἀπήνης
~εἵματα
|
χερσὶν |
ἕλοντο
καὶ
ἐσφόρεον
μέλαν
ὕδωρ, |
| 6, [50-99] |
ἁλός,
ἧχι
μάλιστα
~λάιγγας
ποτὶ
|
χέρσον |
ἀποπλύνεσκε
θάλασσα.
~αἱ
δὲ
λοεσσάμεναι |
| 6, [150-199] |
χαλεπὸν
δέ
με
πένθος
ἱκάνει.
|
~χθιζὸς |
ἐεικοστῷ
φύγον
ἤματι
οἴνοπα
πόντον· |
| 6, [150-199] |
τίς
ἐσσι
βροτῶν,
τοὶ
ἐπὶ
|
χθονὶ |
ναιετάουσιν,
~τρὶς
μάκαρες
μὲν
σοί |
| 6, [200-249] |
δ᾽
ἄρα
οἱ
φᾶρός
τε
|
χιτῶνά |
τε
εἵματ᾽
ἔθηκαν,
~δῶκαν
δὲ |
| 6, [0-49] |
οὔτε
ποτ᾽
ὄμβρῳ
~δεύεται
οὔτε
|
χιὼν |
ἐπιπίλναται,
ἀλλὰ
μάλ᾽
αἴθρη
~πέπταται |
| 6, [200-249] |
~ἐκ
κεφαλῆς
δ᾽
ἔσμηχεν
ἁλὸς
|
χνόον |
ἀτρυγέτοιο.
~αὐτὰρ
ἐπεὶ
δὴ
πάντα |
| 6, [100-149] |
μειλιχίοισι,
~μή
οἱ
γοῦνα
λαβόντι
|
χολώσαιτο |
φρένα
κούρη.
~αὐτίκα
μειλίχιον
καὶ |
| 6, [150-199] |
εἵνεκα
σεῖο,
~λευσσόντων
τοιόνδε
θάλος
|
χορὸν |
εἰσοιχνεῦσαν.
~κεῖνος
δ᾽
αὖ
περὶ |
| 6, [50-99] |
ἐθέλουσι
νεόπλυτα
εἵματ᾽
ἔχοντες
~ἐς
|
χορὸν |
ἔρχεσθαι·
τὰ
δ᾽
ἐμῇ
φρενὶ |
| 6, [100-149] |
ἔμελλε
~μίξεσθαι,
γυμνός
περ
ἐών·
|
χρειὼ |
γὰρ
ἵκανε.
~σμερδαλέος
δ᾽
αὐτῇσι |
| 6, [0-49] |
δὲ
γάμος
σχεδόν
ἐστιν,
ἵνα
|
χρὴ |
καλὰ
μὲν
αὐτὴν
~ἕννυσθαι,
τὰ |
| 6, [200-249] |
ἀλώμενος
ἐνθάδ᾽
ἱκάνει,
~τὸν
νῦν
|
χρὴ |
κομέειν·
πρὸς
γὰρ
Διός
εἰσιν |
| 6, [150-199] |
σοὶ
τάδ᾽
ἔδωκε,
σὲ
δὲ
|
χρὴ |
τετλάμεν
ἔμπης.
~νῦν
δ᾽
ἐπεὶ |
| 6, [50-99] |
θάλασσα.
~αἱ
δὲ
λοεσσάμεναι
καὶ
|
χρισάμεναι |
λίπ᾽
ἐλαίῳ
~δεῖπνον
ἔπειθ᾽
εἵλοντο |
| 6, [200-249] |
ὤμοιιν
ἀπολούσομαι,
ἀμφὶ
δ᾽
ἐλαίῳ
|
~χρίσομαι· |
ἦ
γὰρ
δηρὸν
ἀπὸ
χροός |
| 6, [200-249] |
κούρῃ.
~αὐτὰρ
ὁ
ἐκ
ποταμοῦ
|
χρόα |
νίζετο
δῖος
Ὀδυσσεὺς
~ἅλμην,
ἥ |
| 6, [50-99] |
πρώτοισιν
ἐόντα.
~βουλὰς
βουλεύειν
καθαρὰ
|
χροΐ |
εἵματ᾽
ἔχοντα.
~πέντε
δέ
τοι |
| 6, [100-149] |
παχείῃ
~φύλλων,
ὡς
ῥύσαιτο
περὶ
|
χροῒ |
μήδεα
φωτός.
~βῆ
δ᾽
ἴμεν |
| 6, [250-299] |
γέγωνε
βοήσας.
~ἔνθα
καθεζόμενος
μεῖναι
|
χρόνον, |
εἰς
ὅ
κεν
ἡμεῖς
~ἄστυδε |
| 6, [200-249] |
~χρίσομαι·
ἦ
γὰρ
δηρὸν
ἀπὸ
|
χροός |
ἐστιν
ἀλοιφή.
~ἄντην
δ᾽
οὐκ |
| 6, [200-249] |
τε
εἵματ᾽
ἔθηκαν,
~δῶκαν
δὲ
|
χρυσέῃ |
ἐν
ληκύθῳ
ὑγρὸν
ἔλαιον,
~ἤνωγον |
| 6, [50-99] |
δ᾽
ἐπεβήσετ᾽
ἀπήνης.
~δῶκεν
δὲ
|
χρυσέῃ |
ἐν
ληκύθῳ
ὑγρὸν
ἔλαιον,
~ἧος |
| 6, [200-249] |
ὁμοίας.
~ὡς
δ᾽
ὅτε
τις
|
χρυσὸν |
περιχεύεται
ἀργύρῳ
ἀνὴρ
~ἴδρις,
ὃν |
| 6, [50-99] |
ἐν
ληκύθῳ
ὑγρὸν
ἔλαιον,
~ἧος
|
χυτλώσαιτο |
σὺν
ἀμφιπόλοισι
γυναιξίν.
~ἡ
δ᾽ |