| Chant, vers |
| 6, [100-149] |
δ᾽
Ἀλκινόου
θυγάτηρ
μένε·
τῇ
|
γὰρ |
Ἀθήνη
~θάρσος
ἐνὶ
φρεσὶ
θῆκε |
| 6, [0-49] |
κάλλιον
ἠὲ
πόδεσσιν
~ἔρχεσθαι·
πολλὸν
|
γὰρ |
ἀπὸ
πλυνοί
εἰσι
πόληος.
~ἡ |
| 6, [200-249] |
ἂν
ἐγώ
γε
λοέσσομαι·
αἰδέομαι
|
γὰρ
|
~γυμνοῦσθαι
κούρῃσιν
ἐυπλοκάμοισι
μετελθών.
~ὣς |
| 6, [200-249] |
ἀνὴρ
ἐπιμίσγεται
ἀντιθέοισι·
~πρόσθεν
μὲν
|
γὰρ |
δή
μοι
ἀεικέλιος
δέατ᾽
εἶναι, |
| 6, [200-249] |
ἀμφὶ
δ᾽
ἐλαίῳ
~χρίσομαι·
ἦ
|
γὰρ |
δηρὸν
ἀπὸ
χροός
ἐστιν
ἀλοιφή. |
| 6, [200-249] |
~τὸν
νῦν
χρὴ
κομέειν·
πρὸς
|
γὰρ |
Διός
εἰσιν
ἅπαντες
~ξεῖνοί
τε |
| 6, [250-299] |
πολύτλας
δῖος
Ὀδυσσεὺς
~ἁρπαλέως·
δηρὸν
|
γὰρ |
ἐδητύος
ἦεν
ἄπαστος.
~αὐτὰρ
Ναυσικάα |
| 6, [200-249] |
τοὶ
οὐρανὸν
εὐρὺν
ἔχουσιν.
~αἲ
|
γὰρ |
ἐμοὶ
τοιόσδε
πόσις
κεκλημένος
εἴη
|
| 6, [250-299] |
δ᾽
ὁδὸν
ἀμφιέλισσαι
~εἰρύαται·
πᾶσιν
|
γὰρ |
ἐπίστιόν
ἐστιν
ἑκάστῳ.
~ἔνθα
δέ |
| 6, [50-99] |
πάντα
μέμηλεν.
~ὣς
ἔφατ᾽
αἴδετο
|
γὰρ |
θαλερὸν
γάμον
ἐξονομῆναι
~πατρὶ
φίλῳ. |
| 6, [100-149] |
~μίξεσθαι,
γυμνός
περ
ἐών·
χρειὼ
|
γὰρ |
ἵκανε.
~σμερδαλέος
δ᾽
αὐτῇσι
φάνη |
| 6, [150-199] |
νέον
ἔρνος
ἀνερχόμενον
ἐνόησα·
~ἦλθον
|
γὰρ |
καὶ
κεῖσε,
πολὺς
δέ
μοι |
| 6, [150-199] |
πάροιθεν.
~ἀλλά,
ἄνασσ᾽
ἐλέαιρε·
σὲ
|
γὰρ |
κακὰ
πολλὰ
μογήσας
~ἐς
πρώτην |
| 6, [150-199] |
καὶ
τῇδε
πάθω
κακόν·
οὐ
|
γὰρ |
ὀίω
~παύσεσθ᾽
ἀλλ᾽
ἔτι
πολλὰ |
| 6, [150-199] |
ὁμοφροσύνην
ὀπάσειαν
~ἐσθλήν·
οὐ
μὲν
|
γὰρ |
τοῦ
γε
κρεῖσσον
καὶ
ἄρειον, |
| 6, [250-299] |
ἐποιχομένη
πόσιν
εὗρεν
~ἄλλοθεν·
ἦ
|
γὰρ |
τούσδε
γ᾽
ἀτιμάζει
κατὰ
δῆμον
|
| 6, [250-299] |
σπεῖρα,
καὶ
ἀποξύνουσιν
ἐρετμά.
~οὐ
|
γὰρ |
Φαιήκεσσι
μέλει
βιὸς
οὐδὲ
φαρέτρη, |
| 6, [200-249] |
γαῖαν
ἵκηται
~δηιοτῆτα
φέρων·
μάλα
|
γὰρ |
φίλοι
ἀθανάτοισιν.
~οἰκέομεν
δ᾽
ἀπάνευθε |