HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Hippocrate de Cos, De la nature de l'homme

Liste des contextes (ordre alphabétique)

χ = 35 formes différentes pour 103 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[10]   ἀσθενεστέρων ἀφίκηται ἀπὸ τοῦ ἰσχυροτέρου, χαλεπαὶ αἱ ἀπολύσιες γίνονται. Ὁκόσα δ´

[7]   ἰσχυροτάτη ἐστίν. Ὁκόταν δὲ ὁ χειμὼν καταλαμβάνῃ, ἥ τε χολὴ ψυχομένη

[7]   τῷ ἐνιαυτῷ τοτὲ μὲν ὁ χειμὼν μάλιστα, τοτὲ δὲ τὸ ἦρ,

[7]   τῆς ἑωυτοῦ. Ὅτι δὲ ὁ χειμὼν πληροῖ τὸ σῶμα φλέγματος, γνοίης

[7]   τοῦ χειμῶνος· τοῦτο γὰρ τῷ χειμῶνι κατὰ φύσιν ἐστὶ μάλιστα τῶν

[8]   ἐχόντων, ὁκόσα μὲν τῶν νουσημάτων χειμῶνος αὔξεται, θέρεος λήγειν, ὁκόσα δὲ

[5]   πᾶσαν ἡμέρην καὶ νύκτα καὶ χειμῶνος καὶ θέρεος, μέχρις ἂν δυνατὸς

[7]   τε καὶ ἀπομύσσονται φλεγματωδέστατον τοῦ χειμῶνος, καὶ τὰ οἰδήματα αὐτέοισι λευκὰ

[8]   λήγειν, ὁκόσα δὲ θέρεος αὔξεται, χειμῶνος λήγειν, ὁκόσα μὴ αὐτέων ἐν

[7]   ἀνθρώπῳ τὸ μὲν φλέγμα τοῦ χειμῶνος· τοῦτο γὰρ τῷ χειμῶνι κατὰ

[7]   ἐνιαυτοῦ, ἐμέεταί σοι τοῦ μὲν χειμῶνος φλεγματωδέστατα, τοῦ δὲ ἦρος ὑγρότατα,

[5]   ὅμοια φαίνεται προσορώμενα, οὔτε τῇ χειρὶ ψαύοντι ὅμοια δοκέει εἶναι; οὔτε

[11]   πάλιν διὰ τῶν στηθέων τῶν χειρῶν καὶ τῶν πήχεων ἄνω ἐς

[7]   αἷμα ἰσχύει ἔτι, καὶ ἡ χολὴ ἀείρεται ἐν τῷ σώματι καὶ

[5]   τι χολὴν ἄγει, ἐμέεταί σοι χολή. Κατὰ ταὐτὰ δὲ καὶ χολὴ

[5]   χολή. Κατὰ ταὐτὰ δὲ καὶ χολὴ μέλαινα καθαίρεται, ἢν διδῷς φάρμακον

[5]   αἵματι, οὔτε τὸ αἷμα τῇ χολῇ, οὔτε τὴν χολὴν τῷ φλέγματι.

[7]   τὸ αἷμα, τοτὲ δὲ ἡ χολὴ, πρῶτον μὲν ἡ ξανθὴ, ἔπειτα

[7]   τῇ φύσει ἐστίν· ἡ δὲ χολὴ τὴν θερίην κατέχει τὸ σῶμα

[7]   τὸν ἄνθρωπον· ἡ δὲ μέλαινα χολὴ τοῦ φθινοπώρου πλείστη τε καὶ

[15]   τοῦτο καὶ δυσαπάλλακτον· μέλαινα γὰρ χολὴ τῶν ἐν τῷ σώματι ἐνεόντων

[7]   ὁ χειμὼν καταλαμβάνῃ, ἥ τε χολὴ ψυχομένη ὀλίγη γίνεται, καὶ τὸ

[5]   ἢν διδῷς φάρμακον ὅ τι χολὴν ἄγει, ἐμέεταί σοι χολή. Κατὰ

[6]   τις πίῃ φάρμακον ὅ τι χολὴν ἄγει, πρῶτον μὲν χολὴν ἐμέει,

[6]   ἐν τῷ σώματι· ὁκόσα ἂν χολὴν ἄγῃ, πρῶτον μὲν ἀκρητεστάτην ἐκάθηρε

[6]   τι χολὴν ἄγει, πρῶτον μὲν χολὴν ἐμέει, ἔπειτα δὲ φλέγμα· ἔπειτα

[6]   ἐν τῇσιν ὑπερκαθάρσεσι, τοὺς μὲν χολὴν ἐμέοντας, τοὺς δέ τινας φλέγμα,

[7]   ἄνθρωποι αὐτόματοι ταύτην τὴν ὥρην χολὴν ἐμέουσι, καὶ ἐν τῇσι φαρμακοποσίῃσι

[6]   πρῶτον μὲν ἀκρητεστάτην ἐκάθηρε τὴν χολὴν, ἔπειτα δὲ μεμιγμένην· καὶ πάλιν

[5]   ἢν διδῷς φάρμακον ὅ τι χολὴν μέλαιναν ἄγει· καὶ ἢν τρώσῃς

[6]   ἔπειτα δὲ ἐπὶ τούτοισιν ἐμέουσι χολὴν μέλαιναν ἀναγκαζόμενοι, τελευτῶντες δὲ καὶ

[7]   καὶ βίῃ μάλιστα ἄγεται μετὰ χολὴν μέλαιναν· ὁκόσα δὲ βίῃ ἔρχεται,

[6]   τῇσιν ὑπερκαθάρσεσιν οὐδείς πω ἀπέθανε χολὴν μοῦνον καθαρθείς· ἀλλ´ ὁκόταν τις

[6]   μὲν γὰρ φλέγμα ἐμέουσιν, ἔπειτα χολὴν ξανθὴν, ἔπειτα μέλαιναν, τελευτῶντες δὲ

[4]   ἑωυτῷ αἷμα καὶ φλέγμα καὶ χολὴν ξανθήν τε καὶ μέλαιναν, καὶ

[5]   εἶναι αἷμα καὶ φλέγμα καὶ χολὴν ξανθήν τε καὶ μέλαιναν. Καὶ

[5]   αἷμα τῇ χολῇ, οὔτε τὴν χολὴν τῷ φλέγματι. Πῶς γὰρ ἂν

[2]   μοῦνόν ἐστιν, οἱ δ´ αὐτέων χολήν φασιν εἶναι τὸν ἄνθρωπον, ἔνιοι

[2]   τὸν ἄνθρωπον, καὶ περὶ τοῦ χολὴν φάσκοντος εἶναι. Ἐγὼ μὲν γὰρ

[15]   μετὰ τὸν ξύνοχον ἀπὸ πλείστης χολῆς γίνεται, καὶ ἀπαλλάσσεται τάχιστα τῶν

[15]   πλεῖστοι τῶν πυρετῶν γίνονται ἀπὸ χολῆς· εἴδεα δὲ σφέων ἐστὶ τέσσαρα,

[15]   ἐστι τοῦ ἀμφημερινοῦ, καὶ ἀπὸ χολῆς ἐλάσσονος γίνεται· ὁκόσῳ δὲ πλείονα

[7]   εἰ ἐθέλεις ψαῦσαι φλέγματος καὶ χολῆς καὶ αἵματος, τὸ φλέγμα εὑρήσεις

[15]   ξύνοχος καλεόμενος γίνεται ἀπὸ πλείστης χολῆς καὶ ἀκρητεστάτης, καὶ τὰς κρίσιας

[15]   ξυνόχου, ὁκόσῳ ἀπὸ ἐλάσσονος γίνεται χολῆς, καὶ ὅτι ἔχει ἀνάπαυσιν τὸ

[15]   ἡ ἡλικίη αὕτη ὑπὸ μελαίνης χολῆς κατέχεται μάλιστα πασέων τῶν ἡλικιῶν,

[15]   ὁκόσῳ ἔλασσόν τι μέρος μετέχουσι χολῆς τῆς τὴν θερμασίην παρεχούσης, τοῦ

[15]   προσγίνεται δὲ αὐτέοισιν ἀπὸ μελαίνης χολῆς τὸ περισσὸν τοῦτο καὶ δυσαπάλλακτον·

[7]   ἐμέουσι, καὶ ἐν τῇσι φαρμακοποσίῃσι χολωδέστατα καθαίρονται, δῆλον δὲ καὶ τοῖσι

[7]   ἦρος ὑγρότατα, τοῦ δὲ θέρεος χολωδέστατα, τοῦ δὲ φθινοπώρου μελάντατα. ~Ὀφείλει

[6]   ἔπειτα δὲ ῥέει φλεγματωδέστερον καὶ χολωδέστερον. ~Αὔξεται δὲ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ

[9]   Δῆλον γὰρ ὅτι οἷσί γε χρέεσθαι εἴωθεν ὥνθρωπος διαιτήμασιν, οὐκ ἐπιτήδειά

[9]   καὶ τῶν ποτῶν, οἷσιν εἰώθει χρέεσθαι, κατ´ ὀλίγον (ἢν γὰρ μεταβάλλῃ

[9]   χρὴ τοῖσι μὲν διαιτήμασιν οὕτω χρέεσθαι, ὅτε γε φαίνεται μηδὲν ἀδικέοντα

[6]   ἀνθρώπῳ· καὶ μαρτυρίοισι τουτέοισι πάντες χρέονται ἐν τοῖσι λόγοισιν. Καίτοι τὸ

[1]   τῇ μὲν αὐτέῃ γνώμῃ πάντες χρέονται, λέγουσι δ´ οὐ τὰ αὐτὰ,

[1]   μὲν γὰρ τῇ αὐτέῃ πάντες χρέονται, λέγουσι δὲ οὐ ταὐτά· ἀλλὰ

[6]   τὸν ἄνθρωπον τῇ αὐτέῃ γνώμῃ χρέονται· ὁρέοντες ἀποσφαζομένους τοὺς ἀνθρώπους καὶ

[9]   ἐστι καὶ μάλιστα αὐτέῳ πάντες χρεώμεθα· ἔστι δὲ τοῦτο ὃ ἀναπνέομεν.

[9]   τὸν αὐτὸν χρόνον, τὴν αἰτίην χρὴ ἀνατιθέναι τουτέῳ ὅ τι κοινότατόν

[15]   τῆς ἡλικίης ὑπὸ τεταρταίου, εὖ χρὴ εἰδέναι μὴ χρόνιον ἐσόμενον τὸν

[12]   ψυχρότητα τοῦ σώματος. Εὖ γὰρ χρὴ εἰδέναι, ὅτι ὁ ἄνθρωπος τῇ

[9]   ἐσαγόμενοι ζῶμεν. Τὴν δὲ διάγνωσιν χρὴ ἑκατέρου ὧδε ποιέεσθαι· ὁκόταν μὲν

[14]   δὲ ἀπὸ τῶν νεφρῶν εἰδέναι χρὴ ἐόντα καὶ ἀπὸ ἀρθριτικῶν· ὁκόσοισι

[8]   ἐσόμενον. Καὶ τὸν ἰητρὸν οὕτω χρὴ ἰῆσθαι τὰ νουσήματα ὡς ἑκάστου

[9]   φύσιν ἐοῦσαν μάλιστα. ~Εἰδέναι δὲ χρὴ καὶ τάδε πρὸς ἐκείνοισιν, ὅτι

[13]   ἐστι προαγορεύεσθαι· τὴν δὲ ἴησιν χρὴ ποιέεσθαι αὐτὸν ἐναντιούμενον τῇ προφάσει

[9]   ἕκαστα ἑκάστοισι, καὶ τὴν θεραπείην χρὴ ποιέεσθαι ἐναντιούμενον τῇ προφάσει τῆς

[11]   τουτέους τοὺς λόγους· ἐπιτηδεύειν δὲ χρὴ τὰς τομὰς ὡς προσωτάτω τάμνειν

[9]   γενέσθαι ἐν τῷ σώματι, ἀλλὰ χρὴ τοῖσι μὲν διαιτήμασιν οὕτω χρέεσθαι,

[9]   ἀπόκρισιν ἔχον ἀνίει. Τοῦτον οὖν χρὴ τὸν χρόνον τὰς παραινέσιας ποιέεσθαι

[8]   δὲ ἦρος γίνεται νουσήματα, προσδέχεσθαι χρὴ φθινοπώρου τὴν ἀπάλλαξιν ἔσεσθαι αὐτέων·

[8]   ὥρας ταύτας ὑπερβάλλῃ νούσημα, εἰδέναι χρὴ ὡς ἐνιαύσιον αὐτὸ ἐσόμενον. Καὶ

[9]   πολλοῦ τε καὶ πυκνοῦ πνεύματος χρῄζοιεν οἱ ἄνθρωποι. ~Ὁκόσα δὲ τῶν

[12]   ὥσπερ ἐν τῇσι δυσεντερίῃσι καὶ χρόνιά ἐστιν ἐοῦσι πέντε καὶ τριήκοντα

[15]   τεταρταίου, εὖ χρὴ εἰδέναι μὴ χρόνιον ἐσόμενον τὸν πυρετὸν, ἢν μὴ

[15]   χυμῶν γλισχρότατον, καὶ τὰς ἕδρας χρονιωτάτας ποιέεται. Γνώσῃ δὲ ἐν τῷδε,

[15]   ἄλλα κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον, χρονιώτεροι δὲ μάλα τῶν τριταίων εἰσὶν,

[15]   ἀμφημερινῷ τὸ σῶμα διαναπαύεται, τοσούτῳ χρονιώτερος οὗτος ὁ πυρετὸς τοῦ ἀμφημερινοῦ

[7]   ἂν μείνειε τουτέων οὐδὲν οὐδένα χρόνον ἄνευ πάντων τῶν ἐνεόντων ἐν

[9]   γίνωνται παντοδαπαὶ κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον, δῆλον ὅτι τὰ διαιτήματά ἐστιν

[12]   κατάντεος ἐούσης, οὐχ ἵσταται πολλὸν χρόνον ἐν τῷ ἐντέρῳ. Ὁκόσοισι δ´

[15]   ἐλάσσονος γίνεται· ὁκόσῳ δὲ πλείονα χρόνον ἐν τῷ τριταίῳ ἢ ἐν

[12]   τῆς καθάρσιος ἀνάντεος ἐούσης, καὶ χρόνον ἐναυλιζόμενον πουλὺν ἐν τῷ στήθει,

[15]   τῷ ξυνόχῳ οὐκ ἀναπαύεται οὐδένα χρόνον. Ὁ δὲ τριταῖος μακρότερός ἐστι

[15]   γὰρ σῶμα οὐ διαψυχόμενον οὐδένα χρόνον συντήκεται ταχέως, ἅτε ὑπὸ πολλοῦ

[9]   ἀνίει. Τοῦτον οὖν χρὴ τὸν χρόνον τὰς παραινέσιας ποιέεσθαι τοῖσιν ἀνθρώποισι

[9]   ἄνθρωποι ἁλίσκωνται κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον, τὴν αἰτίην χρὴ ἀνατιθέναι τουτέῳ

[15]   καὶ τὰς κρίσιας ἐν ἐλαχίστῳ χρόνῳ ποιέεται· τὸ γὰρ σῶμα οὐ

[12]   ὕστερον δὲ μετὰ τὴν νοῦσον χρόνῳ τήκεται τὸ σῶμα, καὶ διαῤῥέει

[7]   καὶ τοῖσι πυρετοῖσι καὶ τοῖσι χρώμασι τῶν ἀνθρώπων. Τὸ δὲ φλέγμα

[5]   ταῦτα ἀλλήλοισιν, ὧν οὔτε τὰ χρώματα ὅμοια φαίνεται προσορώμενα, οὔτε τῇ

[15]   τῶν ἐν τῷ σώματι ἐνεόντων χυμῶν γλισχρότατον, καὶ τὰς ἕδρας χρονιωτάτας

[12]   ψυχρότατος· ἀνάγκη γὰρ αὐξανόμενον καὶ χωρέον τὸ σῶμα πρὸς βίην θερμὸν

[4]   στῇ, οὐ μόνον τοῦτο τὸ χωρίον, ἔνθεν ἐξέστη, ἐπίνοσον γίνεσθαι, ἀλλὰ

[11]   ὥστε μηκέτι ἐς τὸ αὐτὸ χωρίον ξυλλέγεσθαι. ~Ὁκόσοι πῦον πολλὸν πτύουσιν

[12]   παιδίοισι διὰ τὴν θερμότητα τοῦ χωρίου τε τουτέου καὶ τοῦ ὅλου

[12]   ἐξερεύγηται, ὑπὸ τῆς θερμότητος τοῦ χωρίου τοῦτο καὶ θερμὸν καὶ λευκὸν

[15]   εἴδεα δὲ σφέων ἐστὶ τέσσαρα, χωρὶς τῶν ἐν τῇσιν ὀδύνῃσι γινομένων

[4]   ἔλασσον ἢ πλέον ᾖ ἢ χωρισθῇ ἐν τῷ σώματι καὶ μὴ

[4]   Ἀνάγκη γὰρ, ὁκόταν τι τουτέων χωρισθῇ καὶ ἐφ´ ἑωυτοῦ στῇ, οὐ

[11]   ὡς προσωτάτω τάμνειν ἀπὸ τῶν χωρίων, ἔνθα ἂν αἱ ὀδύναι μεμαθήκωσι

[9]   ξενωτάτη ἔσται, προμηθέεσθαι, τῶν τε χωρίων τοὺς τόπους μεταβάλλοντα ἐς δύναμιν,

Chapitre
[10]	ἀσθενεστέρων ἀφίκηται ἀπὸ τοῦ ἰσχυροτέρου,	χαλεπαὶ	αἱ ἀπολύσιες γίνονται. Ὁκόσα δ´
[7]	ἰσχυροτάτη ἐστίν. Ὁκόταν δὲ ὁ	χειμὼν	καταλαμβάνῃ, ἥ τε χολὴ ψυχομένη
[7]	τῷ ἐνιαυτῷ τοτὲ μὲν ὁ	χειμὼν	μάλιστα, τοτὲ δὲ τὸ ἦρ,
[7]	τῆς ἑωυτοῦ. Ὅτι δὲ ὁ	χειμὼν	πληροῖ τὸ σῶμα φλέγματος, γνοίης
[7]	τοῦ χειμῶνος· τοῦτο γὰρ τῷ	χειμῶνι	κατὰ φύσιν ἐστὶ μάλιστα τῶν
[8]	ἐχόντων, ὁκόσα μὲν τῶν νουσημάτων	χειμῶνος	αὔξεται, θέρεος λήγειν, ὁκόσα δὲ
[5]	πᾶσαν ἡμέρην καὶ νύκτα καὶ	χειμῶνος	καὶ θέρεος, μέχρις ἂν δυνατὸς
[7]	τε καὶ ἀπομύσσονται φλεγματωδέστατον τοῦ	χειμῶνος,	καὶ τὰ οἰδήματα αὐτέοισι λευκὰ
[8]	λήγειν, ὁκόσα δὲ θέρεος αὔξεται,	χειμῶνος	λήγειν, ὁκόσα μὴ αὐτέων ἐν
[7]	ἀνθρώπῳ τὸ μὲν φλέγμα τοῦ	χειμῶνος·	τοῦτο γὰρ τῷ χειμῶνι κατὰ
[7]	ἐνιαυτοῦ, ἐμέεταί σοι τοῦ μὲν	χειμῶνος	φλεγματωδέστατα, τοῦ δὲ ἦρος ὑγρότατα,
[5]	ὅμοια φαίνεται προσορώμενα, οὔτε τῇ	χειρὶ	ψαύοντι ὅμοια δοκέει εἶναι; οὔτε
[11]	πάλιν διὰ τῶν στηθέων τῶν	χειρῶν	καὶ τῶν πήχεων ἄνω ἐς
[7]	αἷμα ἰσχύει ἔτι, καὶ ἡ	χολὴ	ἀείρεται ἐν τῷ σώματι καὶ
[5]	τι χολὴν ἄγει, ἐμέεταί σοι	χολή.	Κατὰ ταὐτὰ δὲ καὶ χολὴ
[5]	χολή. Κατὰ ταὐτὰ δὲ καὶ	χολὴ	μέλαινα καθαίρεται, ἢν διδῷς φάρμακον
[5]	αἵματι, οὔτε τὸ αἷμα τῇ	χολῇ,	οὔτε τὴν χολὴν τῷ φλέγματι.
[7]	τὸ αἷμα, τοτὲ δὲ ἡ	χολὴ,	πρῶτον μὲν ἡ ξανθὴ, ἔπειτα
[7]	τῇ φύσει ἐστίν· ἡ δὲ	χολὴ	τὴν θερίην κατέχει τὸ σῶμα
[7]	τὸν ἄνθρωπον· ἡ δὲ μέλαινα	χολὴ	τοῦ φθινοπώρου πλείστη τε καὶ
[15]	τοῦτο καὶ δυσαπάλλακτον· μέλαινα γὰρ	χολὴ	τῶν ἐν τῷ σώματι ἐνεόντων
[7]	ὁ χειμὼν καταλαμβάνῃ, ἥ τε	χολὴ	ψυχομένη ὀλίγη γίνεται, καὶ τὸ
[5]	ἢν διδῷς φάρμακον ὅ τι	χολὴν	ἄγει, ἐμέεταί σοι χολή. Κατὰ
[6]	τις πίῃ φάρμακον ὅ τι	χολὴν	ἄγει, πρῶτον μὲν χολὴν ἐμέει,
[6]	ἐν τῷ σώματι· ὁκόσα ἂν	χολὴν	ἄγῃ, πρῶτον μὲν ἀκρητεστάτην ἐκάθηρε
[6]	τι χολὴν ἄγει, πρῶτον μὲν	χολὴν	ἐμέει, ἔπειτα δὲ φλέγμα· ἔπειτα
[6]	ἐν τῇσιν ὑπερκαθάρσεσι, τοὺς μὲν	χολὴν	ἐμέοντας, τοὺς δέ τινας φλέγμα,
[7]	ἄνθρωποι αὐτόματοι ταύτην τὴν ὥρην	χολὴν	ἐμέουσι, καὶ ἐν τῇσι φαρμακοποσίῃσι
[6]	πρῶτον μὲν ἀκρητεστάτην ἐκάθηρε τὴν	χολὴν,	ἔπειτα δὲ μεμιγμένην· καὶ πάλιν
[5]	ἢν διδῷς φάρμακον ὅ τι	χολὴν	μέλαιναν ἄγει· καὶ ἢν τρώσῃς
[6]	ἔπειτα δὲ ἐπὶ τούτοισιν ἐμέουσι	χολὴν	μέλαιναν ἀναγκαζόμενοι, τελευτῶντες δὲ καὶ
[7]	καὶ βίῃ μάλιστα ἄγεται μετὰ	χολὴν	μέλαιναν· ὁκόσα δὲ βίῃ ἔρχεται,
[6]	τῇσιν ὑπερκαθάρσεσιν οὐδείς πω ἀπέθανε	χολὴν	μοῦνον καθαρθείς· ἀλλ´ ὁκόταν τις
[6]	μὲν γὰρ φλέγμα ἐμέουσιν, ἔπειτα	χολὴν	ξανθὴν, ἔπειτα μέλαιναν, τελευτῶντες δὲ
[4]	ἑωυτῷ αἷμα καὶ φλέγμα καὶ	χολὴν	ξανθήν τε καὶ μέλαιναν, καὶ
[5]	εἶναι αἷμα καὶ φλέγμα καὶ	χολὴν	ξανθήν τε καὶ μέλαιναν. Καὶ
[5]	αἷμα τῇ χολῇ, οὔτε τὴν	χολὴν	τῷ φλέγματι. Πῶς γὰρ ἂν
[2]	μοῦνόν ἐστιν, οἱ δ´ αὐτέων	χολήν	φασιν εἶναι τὸν ἄνθρωπον, ἔνιοι
[2]	τὸν ἄνθρωπον, καὶ περὶ τοῦ	χολὴν	φάσκοντος εἶναι. Ἐγὼ μὲν γὰρ
[15]	μετὰ τὸν ξύνοχον ἀπὸ πλείστης	χολῆς	γίνεται, καὶ ἀπαλλάσσεται τάχιστα τῶν
[15]	πλεῖστοι τῶν πυρετῶν γίνονται ἀπὸ	χολῆς·	εἴδεα δὲ σφέων ἐστὶ τέσσαρα,
[15]	ἐστι τοῦ ἀμφημερινοῦ, καὶ ἀπὸ	χολῆς	ἐλάσσονος γίνεται· ὁκόσῳ δὲ πλείονα
[7]	εἰ ἐθέλεις ψαῦσαι φλέγματος καὶ	χολῆς	καὶ αἵματος, τὸ φλέγμα εὑρήσεις
[15]	ξύνοχος καλεόμενος γίνεται ἀπὸ πλείστης	χολῆς	καὶ ἀκρητεστάτης, καὶ τὰς κρίσιας
[15]	ξυνόχου, ὁκόσῳ ἀπὸ ἐλάσσονος γίνεται	χολῆς,	καὶ ὅτι ἔχει ἀνάπαυσιν τὸ
[15]	ἡ ἡλικίη αὕτη ὑπὸ μελαίνης	χολῆς	κατέχεται μάλιστα πασέων τῶν ἡλικιῶν,
[15]	ὁκόσῳ ἔλασσόν τι μέρος μετέχουσι	χολῆς	τῆς τὴν θερμασίην παρεχούσης, τοῦ
[15]	προσγίνεται δὲ αὐτέοισιν ἀπὸ μελαίνης	χολῆς	τὸ περισσὸν τοῦτο καὶ δυσαπάλλακτον·
[7]	ἐμέουσι, καὶ ἐν τῇσι φαρμακοποσίῃσι	χολωδέστατα	καθαίρονται, δῆλον δὲ καὶ τοῖσι
[7]	ἦρος ὑγρότατα, τοῦ δὲ θέρεος	χολωδέστατα,	τοῦ δὲ φθινοπώρου μελάντατα. ~Ὀφείλει
[6]	ἔπειτα δὲ ῥέει φλεγματωδέστερον καὶ	χολωδέστερον.	~Αὔξεται δὲ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ
[9]	Δῆλον γὰρ ὅτι οἷσί γε	χρέεσθαι	εἴωθεν ὥνθρωπος διαιτήμασιν, οὐκ ἐπιτήδειά
[9]	καὶ τῶν ποτῶν, οἷσιν εἰώθει	χρέεσθαι,	κατ´ ὀλίγον (ἢν γὰρ μεταβάλλῃ
[9]	χρὴ τοῖσι μὲν διαιτήμασιν οὕτω	χρέεσθαι,	ὅτε γε φαίνεται μηδὲν ἀδικέοντα
[6]	ἀνθρώπῳ· καὶ μαρτυρίοισι τουτέοισι πάντες	χρέονται	ἐν τοῖσι λόγοισιν. Καίτοι τὸ
[1]	τῇ μὲν αὐτέῃ γνώμῃ πάντες	χρέονται,	λέγουσι δ´ οὐ τὰ αὐτὰ,
[1]	μὲν γὰρ τῇ αὐτέῃ πάντες	χρέονται,	λέγουσι δὲ οὐ ταὐτά· ἀλλὰ
[6]	τὸν ἄνθρωπον τῇ αὐτέῃ γνώμῃ	χρέονται·	ὁρέοντες ἀποσφαζομένους τοὺς ἀνθρώπους καὶ
[9]	ἐστι καὶ μάλιστα αὐτέῳ πάντες	χρεώμεθα·	ἔστι δὲ τοῦτο ὃ ἀναπνέομεν.
[9]	τὸν αὐτὸν χρόνον, τὴν αἰτίην	χρὴ	ἀνατιθέναι τουτέῳ ὅ τι κοινότατόν
[15]	τῆς ἡλικίης ὑπὸ τεταρταίου, εὖ	χρὴ	εἰδέναι μὴ χρόνιον ἐσόμενον τὸν
[12]	ψυχρότητα τοῦ σώματος. Εὖ γὰρ	χρὴ	εἰδέναι, ὅτι ὁ ἄνθρωπος τῇ
[9]	ἐσαγόμενοι ζῶμεν. Τὴν δὲ διάγνωσιν	χρὴ	ἑκατέρου ὧδε ποιέεσθαι· ὁκόταν μὲν
[14]	δὲ ἀπὸ τῶν νεφρῶν εἰδέναι	χρὴ	ἐόντα καὶ ἀπὸ ἀρθριτικῶν· ὁκόσοισι
[8]	ἐσόμενον. Καὶ τὸν ἰητρὸν οὕτω	χρὴ	ἰῆσθαι τὰ νουσήματα ὡς ἑκάστου
[9]	φύσιν ἐοῦσαν μάλιστα. ~Εἰδέναι δὲ	χρὴ	καὶ τάδε πρὸς ἐκείνοισιν, ὅτι
[13]	ἐστι προαγορεύεσθαι· τὴν δὲ ἴησιν	χρὴ	ποιέεσθαι αὐτὸν ἐναντιούμενον τῇ προφάσει
[9]	ἕκαστα ἑκάστοισι, καὶ τὴν θεραπείην	χρὴ	ποιέεσθαι ἐναντιούμενον τῇ προφάσει τῆς
[11]	τουτέους τοὺς λόγους· ἐπιτηδεύειν δὲ	χρὴ	τὰς τομὰς ὡς προσωτάτω τάμνειν
[9]	γενέσθαι ἐν τῷ σώματι, ἀλλὰ	χρὴ	τοῖσι μὲν διαιτήμασιν οὕτω χρέεσθαι,
[9]	ἀπόκρισιν ἔχον ἀνίει. Τοῦτον οὖν	χρὴ	τὸν χρόνον τὰς παραινέσιας ποιέεσθαι
[8]	δὲ ἦρος γίνεται νουσήματα, προσδέχεσθαι	χρὴ	φθινοπώρου τὴν ἀπάλλαξιν ἔσεσθαι αὐτέων·
[8]	ὥρας ταύτας ὑπερβάλλῃ νούσημα, εἰδέναι	χρὴ	ὡς ἐνιαύσιον αὐτὸ ἐσόμενον. Καὶ
[9]	πολλοῦ τε καὶ πυκνοῦ πνεύματος	χρῄζοιεν	οἱ ἄνθρωποι. ~Ὁκόσα δὲ τῶν
[12]	ὥσπερ ἐν τῇσι δυσεντερίῃσι καὶ	χρόνιά	ἐστιν ἐοῦσι πέντε καὶ τριήκοντα
[15]	τεταρταίου, εὖ χρὴ εἰδέναι μὴ	χρόνιον	ἐσόμενον τὸν πυρετὸν, ἢν μὴ
[15]	χυμῶν γλισχρότατον, καὶ τὰς ἕδρας	χρονιωτάτας	ποιέεται. Γνώσῃ δὲ ἐν τῷδε,
[15]	ἄλλα κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον,	χρονιώτεροι	δὲ μάλα τῶν τριταίων εἰσὶν,
[15]	ἀμφημερινῷ τὸ σῶμα διαναπαύεται, τοσούτῳ	χρονιώτερος	οὗτος ὁ πυρετὸς τοῦ ἀμφημερινοῦ
[7]	ἂν μείνειε τουτέων οὐδὲν οὐδένα	χρόνον	ἄνευ πάντων τῶν ἐνεόντων ἐν
[9]	γίνωνται παντοδαπαὶ κατὰ τὸν αὐτὸν	χρόνον,	δῆλον ὅτι τὰ διαιτήματά ἐστιν
[12]	κατάντεος ἐούσης, οὐχ ἵσταται πολλὸν	χρόνον	ἐν τῷ ἐντέρῳ. Ὁκόσοισι δ´
[15]	ἐλάσσονος γίνεται· ὁκόσῳ δὲ πλείονα	χρόνον	ἐν τῷ τριταίῳ ἢ ἐν
[12]	τῆς καθάρσιος ἀνάντεος ἐούσης, καὶ	χρόνον	ἐναυλιζόμενον πουλὺν ἐν τῷ στήθει,
[15]	τῷ ξυνόχῳ οὐκ ἀναπαύεται οὐδένα	χρόνον.	Ὁ δὲ τριταῖος μακρότερός ἐστι
[15]	γὰρ σῶμα οὐ διαψυχόμενον οὐδένα	χρόνον	συντήκεται ταχέως, ἅτε ὑπὸ πολλοῦ
[9]	ἀνίει. Τοῦτον οὖν χρὴ τὸν	χρόνον	τὰς παραινέσιας ποιέεσθαι τοῖσιν ἀνθρώποισι
[9]	ἄνθρωποι ἁλίσκωνται κατὰ τὸν αὐτὸν	χρόνον,	τὴν αἰτίην χρὴ ἀνατιθέναι τουτέῳ
[15]	καὶ τὰς κρίσιας ἐν ἐλαχίστῳ	χρόνῳ	ποιέεται· τὸ γὰρ σῶμα οὐ
[12]	ὕστερον δὲ μετὰ τὴν νοῦσον	χρόνῳ	τήκεται τὸ σῶμα, καὶ διαῤῥέει
[7]	καὶ τοῖσι πυρετοῖσι καὶ τοῖσι	χρώμασι	τῶν ἀνθρώπων. Τὸ δὲ φλέγμα
[5]	ταῦτα ἀλλήλοισιν, ὧν οὔτε τὰ	χρώματα	ὅμοια φαίνεται προσορώμενα, οὔτε τῇ
[15]	τῶν ἐν τῷ σώματι ἐνεόντων	χυμῶν	γλισχρότατον, καὶ τὰς ἕδρας χρονιωτάτας
[12]	ψυχρότατος· ἀνάγκη γὰρ αὐξανόμενον καὶ	χωρέον	τὸ σῶμα πρὸς βίην θερμὸν
[4]	στῇ, οὐ μόνον τοῦτο τὸ	χωρίον,	ἔνθεν ἐξέστη, ἐπίνοσον γίνεσθαι, ἀλλὰ
[11]	ὥστε μηκέτι ἐς τὸ αὐτὸ	χωρίον	ξυλλέγεσθαι. ~Ὁκόσοι πῦον πολλὸν πτύουσιν
[12]	παιδίοισι διὰ τὴν θερμότητα τοῦ	χωρίου	τε τουτέου καὶ τοῦ ὅλου
[12]	ἐξερεύγηται, ὑπὸ τῆς θερμότητος τοῦ	χωρίου	τοῦτο καὶ θερμὸν καὶ λευκὸν
[15]	εἴδεα δὲ σφέων ἐστὶ τέσσαρα,	χωρὶς	τῶν ἐν τῇσιν ὀδύνῃσι γινομένων
[4]	ἔλασσον ἢ πλέον ᾖ ἢ	χωρισθῇ	ἐν τῷ σώματι καὶ μὴ
[4]	Ἀνάγκη γὰρ, ὁκόταν τι τουτέων	χωρισθῇ	καὶ ἐφ´ ἑωυτοῦ στῇ, οὐ
[11]	ὡς προσωτάτω τάμνειν ἀπὸ τῶν	χωρίων,	ἔνθα ἂν αἱ ὀδύναι μεμαθήκωσι
[9]	ξενωτάτη ἔσται, προμηθέεσθαι, τῶν τε	χωρίων	τοὺς τόπους μεταβάλλοντα ἐς δύναμιν,

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 3/09/2009