Chapitre
[12]	ἐξανεθέντας τῶν πόνων σαρκωθῆναι μαλθακῇ	σαρκὶ	καὶ πουλὺ διαφερούσῃ τῆς προτέρης,
[14]	ἐν τῷ οὐρήματι παχεῖ ἐόντι	σαρκία	σμικρὰ τριχοειδέα συνεξέρχεται, ταῦτα δὲ
[12]	ἔπειτα δὲ ἐξανεθέντας τῶν πόνων	σαρκωθῆναι	μαλθακῇ σαρκὶ καὶ πουλὺ διαφερούσῃ
[7]	ἡ μέλαινα καλεομένη. Μαρτύριον δὲ	σαφέστατον,	εἰ ἐθέλεις τῷ αὐτέῳ ἀνθρώπῳ
[9]	μάζαν ἐσθιόντων καὶ τῶν ἄρτον	σιτευμένων,	καὶ τῶν πολλὰ ταλαιπωρεόντων καὶ
[9]	ἀογκότατον καὶ ἀσθενέστατον, τῶν τε	σιτίων	ἀφαιρέοντα καὶ τῶν ποτῶν, οἷσιν
[11]	ἰσχία ἀφικνέεται καὶ ἐς τὰ	σκέλεα,	ἔπειτα διὰ τῶν κνημέων ἐπὶ
[9]	ἃ δεῖ καταμαθόντα μεταβάλλειν, καὶ	σκεψάμενον	τοῦ ἀνθρώπου τὴν φύσιν τήν
[14]	τῷ οὐρήματι παχεῖ ἐόντι σαρκία	σμικρὰ	τριχοειδέα συνεξέρχεται, ταῦτα δὲ ἀπὸ
[5]	αὐτέῳ αἷμα. Καὶ ταῦτα ποιήσει	σοι	πάντα πᾶσαν ἡμέρην καὶ νύκτα
[7]	φάρμακον τετράκις τοῦ ἐνιαυτοῦ, ἐμέεταί	σοι	τοῦ μὲν χειμῶνος φλεγματωδέστατα, τοῦ
[5]	ὅ τι φλέγμα ἄγει, ἐμέεταί	σοι	φλέγμα, καὶ ἢν διδῷς φάρμακον
[5]	ὅ τι χολὴν ἄγει, ἐμέεταί	σοι	χολή. Κατὰ ταὐτὰ δὲ καὶ
[6]	γὰρ τὰ φυόμενά τε καὶ	σπειρόμενα,	ὁκόταν ἐς τὴν γῆν ἔλθῃ,
[11]	ἄνωθεν ἡ μὲν ἐς τὸν	σπλῆνα	ἀφικνέεται, ἡ δὲ ἐς τὸ
[11]	τὸν μαζὸν καὶ ἐς τὸν	σπλῆνα	καὶ ἐς τὸν νεφρὸν, ἡ
[5]	ἔσται ἔστ´ ἄν τινος τουτέων	στερηθῇ	τῶν ξυγγεγονότων. Ξυγγέγονε δὲ ταῦτα
[4]	τουτέων χωρισθῇ καὶ ἐφ´ ἑωυτοῦ	στῇ,	οὐ μόνον τοῦτο τὸ χωρίον,
[12]	χρόνον ἐναυλιζόμενον πουλὺν ἐν τῷ	στήθει,	κατασήπεται καὶ γίνεται πυοειδές. Ὁκόσοισι
[11]	τῶν δακτύλων πάλιν διὰ τῶν	στηθέων	τῶν χειρῶν καὶ τῶν πήχεων
[12]	Ὁκόσοισι δ´ ἂν ἐς τὸ	στῆθος	ἐσρυῇ, ὑπόπυοι γίνονται· ἅτε γὰρ
[9]	ῥύσις ὡς ἐλαχίστη ἐς τὸ	στόμα	ἐσίῃ καὶ ὡς ξενωτάτη ἔσται,
[14]	ἔξω θλίβονται διὰ τῆς φλεβὸς	σὺν	τῷ οὔρῳ ἐς τὴν κύστιν.
[14]	παχεῖ ἐόντι σαρκία σμικρὰ τριχοειδέα	συνεξέρχεται,	ταῦτα δὲ ἀπὸ τῶν νεφρῶν
[15]	σῶμα οὐ διαψυχόμενον οὐδένα χρόνον	συντήκεται	ταχέως, ἅτε ὑπὸ πολλοῦ τοῦ
[11]	οὔατα διὰ τοῦ αὐχένος, αἱ	σφαγίτιδες	καλεόμεναι, ἔσωθεν παρὰ τὴν ῥάχιν
[15]	γίνονται ἀπὸ χολῆς· εἴδεα δὲ	σφέων	ἐστὶ τέσσαρα, χωρὶς τῶν ἐν
[11]	διὰ τῶν κνημέων παρὰ τὰ	σφυρὰ	τὰ ἔσωθεν καὶ ἐς τοὺς
[11]	ἰγνύων ποιέεσθαι καὶ ἀπὸ τῶν	σφυρῶν	ἔξωθεν. Αἱ δ´ ἕτεραι φλέβες
[11]	τῶν ἰγνύων καὶ ἀπὸ τῶν	σφυρῶν	ἔσωθεν. Αἱ δὲ τρίται φλέβες
[11]	διὰ τῶν κνημέων ἐπὶ τῶν	σφυρῶν	τὰ ἔξω καὶ ἐς τοὺς
[12]	ἐς τὴν κοιλίην τὴν κάτω,	σχεδόν	τι οἷόν περ ἐν τῷ
[15]	ἢ ἐν τῷ ἀμφημερινῷ τὸ	σῶμα	διαναπαύεται, τοσούτῳ χρονιώτερος οὗτος ὁ
[15]	καὶ ὅτι ἔχει ἀνάπαυσιν τὸ	σῶμα,	ἐν δὲ τῷ ξυνόχῳ οὐκ
[11]	κοιλίην καὶ ἐς τὸ ἄλλο	σῶμα	καὶ ἀπὸ τῶν ἔξω καὶ
[12]	τὴν νοῦσον χρόνῳ τήκεται τὸ	σῶμα,	καὶ διαῤῥέει διὰ τῶν φλεβῶν,
[7]	χολὴ τὴν θερίην κατέχει τὸ	σῶμα	καὶ τὸ φθινόπωρον. Γνοίης δ´
[12]	ὁκόταν δὲ ἄρχηται μαραίνεσθαι τὸ	σῶμα,	καταῤῥέον πρὸς εὐπέτειαν, ψυχρότερον γίνεται·
[9]	ἐστι τῆς νούσου, τὸ δὲ	σῶμα	ὁρῇν, ὅκως ἔσται ὡς ἀογκότατον
[15]	ἐλαχίστῳ χρόνῳ ποιέεται· τὸ γὰρ	σῶμα	οὐ διαψυχόμενον οὐδένα χρόνον συντήκεται
[11]	τῆς κοιλίης φλέβες ἀνὰ τὸ	σῶμα	πάμπολλαί τε καὶ παντοῖαι, καὶ
[15]	παρεχούσης, τοῦ τε διαψύχεσθαι τὸ	σῶμα	πλέον μετέχουσιν· προσγίνεται δὲ αὐτέοισιν
[10]	τῶν μελέων πονεομένου, ἅπαν τὸ	σῶμα	πονέεσθαι· καὶ ἢν ἐπί τι
[12]	γὰρ αὐξανόμενον καὶ χωρέον τὸ	σῶμα	πρὸς βίην θερμὸν εἶναι· ὁκόταν
[6]	φάρμακον, ὁκόταν ἐσέλθῃ ἐς τὸ	σῶμα,	πρῶτον μὲν ἄγει ὃ ἂν
[12]	καὶ πολλὸν διακεκριμένον ἔχειν τὸ	σῶμα	τό τε προϋπάρχον καὶ τὸ
[4]	οὖν καὶ ἀπεχώρησεν. ~Τὸ δὲ	σῶμα	τοῦ ἀνθρώπου ἔχει ἐν ἑωυτῷ
[7]	οὖν ταῦτα πάντα αἰεὶ τὸ	σῶμα	τοῦ ἀνθρώπου, ὑπὸ δὲ τῆς
[7]	δὲ ὁ χειμὼν πληροῖ τὸ	σῶμα	φλέγματος, γνοίης ἂν τοῖσδε· οἱ
[9]	ἡ νοῦσος καθεστήκῃ, καὶ τὰ	σώματα	λεπτύνοντα· οὕτω γὰρ ἂν ἥκιστα
[9]	νεώτερόν τι γενέσθαι ἐν τῷ	σώματι,	ἀλλὰ χρὴ τοῖσι μὲν διαιτήμασιν
[12]	τι οἷόν περ ἐν τῷ	σώματι	ἂν ἐνέῃ τοιοῦτον καὶ τὸ
[2]	πολλὰ γάρ ἐστιν ἐν τῷ	σώματι	ἐνεόντα, ἃ, ὁκόταν ὑπ´ ἀλλήλων
[6]	μάλιστα ᾖ τῶν ἐν τῷ	σώματι	ἐνεόντων, ἔπειτα δὲ καὶ τἄλλα
[15]	γὰρ χολὴ τῶν ἐν τῷ	σώματι	ἐνεόντων χυμῶν γλισχρότατον, καὶ τὰς
[7]	ἐστὶ μάλιστα τῶν ἐν τῷ	σώματι	ἐνεόντων, ψυχρότατον γάρ ἐστιν. Τεκμήριον
[11]	δι´ ὧν ἡ τροφὴ τῷ	σώματι	ἔρχεται. Φέρουσι δὲ καὶ ἀπὸ
[11]	τέσσαρα ζεύγεά ἐστιν ἐν τῷ	σώματι,	καὶ ἓν μὲν αὐτέων ἀπὸ
[12]	τε γενέσθαι καὶ φιλοπόνους τῷ	σώματι	καὶ ἐργάτας νεηνίσκους ἐόντας, ἔπειτα
[4]	ᾖ ἢ χωρισθῇ ἐν τῷ	σώματι	καὶ μὴ κεκρημένον ᾖ τοῖσι
[7]	ἡ χολὴ ἀείρεται ἐν τῷ	σώματι	καὶ παρατείνει ἐς τὸ φθινόπωρον·
[7]	ἔτι μένει ἰσχυρὸν ἐν τῷ	σώματι,	καὶ τὸ αἷμα αὔξεται· τά
[8]	ἑκάστου τουτέων ἰσχύοντος ἐν τῷ	σώματι	κατὰ τὴν ὥρην τὴν αὐτῷ
[3]	ἔχειν τὴν δύναμιν ἐν τῷ	σώματι,	οἵην περ ξυνεβάλετο. Καὶ πάλιν
[6]	τὰ φάρμακα ποιέει ἐν τῷ	σώματι·	ὁκόσα ἂν χολὴν ἄγῃ, πρῶτον
[13]	τὴν νοῦσον παρασχὸν ἐν τῷ	σώματι.	~Ὁκόσοισι ψαμμοειδέα ὑφίσταται ἢ πῶροι
[2]	τε καὶ φθίνει ἐν τῷ	σώματι.	~Πρῶτον μὲν οὖν ἀνάγκη τὴν
[4]	ὅταν τι τουτέων ἔξω τοῦ	σώματος	ἐκρυῇ πλέον τοῦ ἐπιπολάζοντος, ὀδύνην
[12]	λίθοι διὰ τὴν ψυχρότητα τοῦ	σώματος.	Εὖ γὰρ χρὴ εἰδέναι, ὅτι
[4]	ἐστὶν αὐτέῳ ἡ φύσις τοῦ	σώματος,	καὶ διὰ ταῦτα ἀλγέει καὶ
[5]	καὶ ἢν τρώσῃς αὐτοῦ τοῦ	σώματος	μέρος τι ὥστε ἕλκος γενέσθαι,
[12]	τε τουτέου καὶ τοῦ ὅλου	σώματος,	τοῖσι δὲ ἀνδράσιν οὐ γίνονται
[3]	ἑωυτοῦ φύσιν ἕκαστον, τελευτῶντος τοῦ	σώματος	τοῦ ἀνθρώπου, τό τε ὑγρὸν
[6]	τὸ αἷμα ῥέον ἐκ τοῦ	σώματος,	τοῦτο νομίζουσιν εἶναι τὴν ψυχὴν
[10]	τῶν νουσημάτων γίνεται ἀπὸ τοῦ	σώματος	τῶν μελέων τοῦ ἰσχυροτάτου, ταῦτα

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 3/09/2009