Vers
[1050]	ἕτερον ἐπὶ φόνῳ βαλὼν ~ἀν'	αὖ	βακχεύσει Καδμείων πόλιν. ~(Χορός) ~Ὦ
[1400]	~(Θησεύς) ~Πρόβαινε. ~(Ηρακλῆς) ~Χαῖρ' ὦ	πρέσβυ.	~(Αμφιτρύων) ~Καὶ σύ μοι, τέκνον.
[1050]	παιδὸς. ~(Αμφιτρύων) ~Αἰαῖ. ~(Χορός) ~Ὦ	πρέσβυ	~(Αμφιτρύων) ~Σῖγα σῖγα· ~παλίντροπος ἐξεγειρόμενος
[1000]	~(Χορός) ~Κατὰ σὲ δακρύοις στένω,	πρέσβυ,	καὶ ~τέκεα καὶ τὸ καλλίνικον
[500]	ἥλικες, δεδόρκατε. ~(Μεγάρα) ~Ἔα· ~ὦ	πρέσβυ,	λεύσσω τἀμὰ φίλτατ' ἢ τί
[50]	ἐλπίδ᾽ ἢ πέδον σωτηρίας ~ἐξευμαρίζῃ,	πρέσβυ;	πρὸς σὲ γὰρ βλέπω. ~ὡς
[1150]	γῆς Αθηναίων κόροι, ~σῷ παιδί,	πρέσβυ,	σύμμαχον φέρων δόρυ. ~Κληδὼν γὰρ
[50]	φίλων ἔλεγχον ἀψευδέστατον. ~(Μεγάρα) ~ὦ	πρέσβυ,	Ταφίων ὅς ποτ᾽ ἐξεῖλες πόλιν
[1400]	φίλιον· ἅτερος δὲ δυστυχής. ~Ὦ	πρέσβυ,	τοιόνδ' ἄνδρα χρὴ κτᾶσθαι φίλον.
[300]	πρόσωπα φεύγουσιν φίλοις ~ἓν ἦμαρ	ἡδὺ	βλέμμ᾽ ἔχειν φασὶν μόνον. ~τόλμα
[600]	θέσθαι, τέκνον. ~(Ηρακλῆς) ~Δράσω τάδ'	εὖ	γὰρ εἶπας· εἶμ' ἔσω δόμων.
[1200]	ἐκ τῶν φίλων. ~(Ηρακλῆς) ~Ἐπῄνεσ'	εὖ	δράσας δέ σ' οὐκ ἀναίνομαι.
[250]	πόλλ᾽ ἐγώ, φίλους ἐμοὺς ~θανόντας	εὖ	δρῶν, οὗ φίλων μάλιστα δεῖ;
[900]	ἔχω; ~ἔργον μιᾶς μοι χειρὸς	εὖ	θέσθαι τάδε· ~ὅταν δ' ἐνέγκω
[600]	~μὴ πρὶν ταράξῃς πρὶν τόδ'	εὖ	θέσθαι, τέκνον. ~(Ηρακλῆς) ~Δράσω τάδ'
[550]	Καδμείων δ' ὅσους ~κακοὺς ἐφηῦρον	εὖ	παθόντας ἐξ ἐμοῦ, ~τῷ καλλινίκῳ
[1300]	ὅδε ~ἢ τῆς Διὸς δάμαρτος·	εὖ	τόδ' αἰσθάνῃ. ~παραινέσαιμ' ἂν μᾶλλον
[650]	ἐκ γενύων ~κελαδήσω· τὸ γὰρ	εὖ	~τοῖς ὕμνοισιν ὑπάρχει· ~Διὸς ὁ
[1200]	ἀναίνομαι. ~(Θησεύς) ~Ἐγὼ δὲ πάσχων	εὖ	τότ' οἰκτίρω σε νῦν. ~(Ηρακλῆς)
[250]	αἷς σὺ χαίρεις: οὐ γὰρ	εὖ	φρονεῖ πόλις ~στάσει νοσοῦσα καὶ
[1100]	~(Αμφιτρύων) ~Καί σ' εἰ βεβαίως	εὖ	φρονεῖς ἤδη σκοπῶ. ~(Ηρακλῆς) ~Οὐ
[300]	ἔσθ' ἡμῶν ἔτι. ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ	Ζεῦ,	μάτην ἄρ' ὁμόγαμόν σ' ἐκτησάμην,
[1100]	μαθεῖν ὃ βούλομαι; ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ	Ζεῦ,	παρ' Ηρας ἆρ' ὁρᾷς θρόνων
[800]	τὸ παλαιὸν ἤδη ~λέχος, ὦ	Ζεῦ,	σὸν ἐπ' οὐκ ἐλπίδι φάνθη,
[1050]	βακχεύσει Καδμείων πόλιν. ~(Χορός) ~Ὦ	Ζεῦ,	τί παῖδ' ἤχθηρας ὧδ' ὑπερκότως
[850]	~Ἰώ μοι μέλεος. ~(Χορός) ~Ἰὼ	Ζεῦ,	τὸ σὸν γένος ἄγονον αὐτίκα
[450]	γύναι. ~Ἐγὼ δὲ σέ, ὦ	Ζεῦ,	χεῖρ' ἐς οὐρανὸν δικὼν ~αὐδῶ,
[50]	τὰ τοιάδε ~φαύλως παραινεῖν, σπουδάσαντ᾽	ἄνευ	πόνου: ~χρόνον δὲ μηκύνωμεν ὄντες
[1200]	θεῶν πτώματ' οὐδ' ἀναίνεται. ~(Ηρακλῆς)	~Θησεῦ,	δέδορκας τόνδ' ἀγῶν' ἐμῶν τέκνων;
[1400]	τεκοῦσα τόνδε πατρὶς εὔτεκνος. ~(Ηρακλῆς)	~Θησεῦ,	πάλιν με στρέψον, ὡς ἴδω
[1350]	δὲ σῳστέον. ~Ἕν μοί τι,	Θησεῦ,	σύγκαμ' ἀθλίου κυνὸς ~κόμιστρ' ἐς
[1350]	σθένοντας γὰρ καθαιροῦσιν τύχαι. ~(Ηρακλῆς)	~Φεῦ·	~αὐτοῦ γενοίμην πέτρος ἀμνήμων κακῶν.
[450]	ἐθρεψάμην ~ὕβρισμα κἀπίχαρμα καὶ διαφθοράν.	~Φεῦ·	~ἦ πολύ με δόξης ἐξέπαισαν
[1000]	τὸν Αιδα χορὸν ἀχήσω; ~Φεῦ	φεῦ·	~ἴδεσθε, διάνδιχα κλῇθρα ~κλίνεται ὑψιπύλων
[1150]	ἐς πεδίον ἀσπιστάς. ~(Θησεύς) ~Φεῦ	φεῦ·	τίς ἀνδρῶν ὧδε δυσδαίμων ἔφυ;
[1000]	ἢ τὸν Αιδα χορὸν ἀχήσω;	~Φεῦ	φεῦ· ~ἴδεσθε, διάνδιχα κλῇθρα ~κλίνεται
[1150]	~Φλεγραῖον ἐς πεδίον ἀσπιστάς. ~(Θησεύς)	~Φεῦ	φεῦ· τίς ἀνδρῶν ὧδε δυσδαίμων
[200]	θεοῦ σοι πνεῦμα μεταβαλὸν τύχῃ.	~φεῦ:	~ὦ γαῖα Κάδμου: καὶ γὰρ
[1300]	σὺ μὲν θνητὸς γεγὼς ~φέρεις	ὑπέρφευ	τὰς τύχας, θεοὶ δὲ μή;
[500]	λέγειν πρὸς τόνδ' ἐχρῆν· ~τὸ	θῆλυ	γάρ πως μᾶλλον οἰκτρὸν ἀρσένων,
[450]	κἀπίχαρμα καὶ διαφθοράν. ~Φεῦ· ~ἦ	πολύ	με δόξης ἐξέπαισαν ἐλπίδες, ~ἣν
[1200]	συναμιλλαταί, ~ἱκετεύομεν ἀμφὶ γενειάδα καὶ	~γόνυ	καὶ χέρα σὰν προπίτνων, ~πολιόν
[50]	πόδα, ~ὡς πρὸς πατρῷον προσπεσούμενοι	γόνυ.	~νῦν οὖν τίν᾽ ἐλπίδ᾽ ἢ
[1050]	καὶ πνοὰς θερμὰς πνέω ~μετάρσι'	οὐ	βέβαια, πνευμόνων ἄπο. ~Ἰδού, τί
[850]	~Ηλιον μαρτυρόμεσθα δρῶσ' ἃ δρᾶν	οὐ	βούλομαι. ~Εἰ δὲ δή μ'
[850]	~(Χορός) ~Κατάρχεται χόρευμα τυμπάνων ἄτερ,	~οὐ	βρομίῳ κεχαρισμένα θύρσῳ ~(Αμφιτρύων) ~Ἰὼ
[300]	δ' εἰ πρόθυμος εἶ, ~πρᾶσσ'	οὐ	γὰρ ἀλκὴν ἔχομεν ὥστε μὴ
[1250]	ἱερὸν ἢ πανήγυριν φίλων ~εἶμ'	οὐ	γὰρ ἄτας εὐπροσηγόρους ἔχω. ~Ἀλλ'
[1150]	~τίνος γεγῶσαν τήνδ' ὁρῶ ξυνάορον;	~οὐ	γὰρ δορός γε παῖδες ἵστανται
[150]	Ἀβαντίδα ~οὐκ ἄν ς᾽ ἐπαινέσειεν:	οὐ	γὰρ ἔσθ᾽ ὅπου ~ἐσθλόν τι
[250]	ᾠκήσαμεν. ~ἐν αἷς σὺ χαίρεις:	οὐ	γὰρ εὖ φρονεῖ πόλις ~στάσει
[250]	~στάσει νοσοῦσα καὶ κακοῖς βουλεύμασιν.	~οὐ	γάρ ποτ᾽ ἂν σὲ δεσπότην
[600]	παῦσαι, καὶ μέθεσθ' ἐμῶν πέπλων·	~οὐ	γὰρ πτερωτὸς οὐδὲ φευξείω φίλους.
[1100]	εὖ φρονεῖς ἤδη σκοπῶ. ~(Ηρακλῆς)	~Οὐ	γάρ τι βακχεύσας γε μέμνημαι
[1250]	τέκν' ἔκτεινέν ποτε ~δάμαρτά τ'	οὐ	γῆς τῆσδ' ἀποφθαρήσεται; ~{Κεκλημένῳ δὲ
[1300]	ἀλλήλοισιν, ὧν οὐδεὶς νόμος, ~συνῆψαν;	οὐ	δεσμοῖσι διὰ τυραννίδας ~πατέρας ἐκηλίδωσαν;
[200]	οὐτάσας τοξεύμασιν ~τὸ σῶμά τ᾽	οὐ	δίδωσι τοῖς ἐναντίοις, ~ἐν εὐφυλάκτῳ
[1400]	~Ζῶ σοι ταπεινός; ἀλλὰ πρόσθεν	οὐ	δοκῶ. ~(Θησεύς) ~Ἄγαν γ' ὁ
[400]	Ηρακλέους. Δύστηνος ἐγώ, ~δακρύων ὡς	οὐ	δύναμαι κατέχειν ~γραίας ὄσσων ἔτι
[1300]	δὲ θνητῶν ταῖς τύχαις ἀκήρατος,	~οὐ	θεῶν, ἀοιδῶν εἴπερ οὐ ψευδεῖς
[150]	ἄρ᾽ οὕνεκα ~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας	οὐ	θνῄσκειν χρεών; ~ὃς ἔσχε δόξαν
[250]	ἀνδρὸς ἀνόσιον κάρα ~καθαιματώσεθ᾽ ὅστις	οὐ	Καδμεῖος ὢν ~ἄρχει κάκιστος τῶν
[450]	τάδε. ~Ὦ τέκν' ἀγόμεθα ζεῦγος	οὐ	καλὸν νεκρῶν, ~ὁμοῦ γέροντες καὶ
[250]	ἐνθάδε, ~ὕβριζ᾽ ἐμοῦ γὰρ ζῶντος	οὐ	κτενεῖς ποτε ~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας.
[1350]	~ἐχθροῖς ἐμαυτὸν ὑποβαλὼν αἰσχρῶς θάνω;	~Οὐ	λειπτέον τάδ' ἀθλίως δὲ σῳστέον.
[1300]	ἀοιδῶν εἴπερ οὐ ψευδεῖς λόγοι.	~Οὐ	λέκτρ' ἐν ἀλλήλοισιν, ὧν οὐδεὶς
[100]	~ὀμμάτων αὐγαί, ~τὸ δὲ κακοτυχὲς	οὐ	λέλοιπεν ἐκ τέκνων ~οὐδ᾽ ἀποίχεται
[1200]	ἀνεκάλυψας ἡλίῳ; ~(Θησεύς) ~Τί δ'	οὐ	μιαίνεις θνητὸς ὢν τὰ τῶν
[200]	ταῖς ἐμαῖς ἐναντίοι ~γνώμαισιν ὄντες,	οὐ	μόνον στενάξετε ~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας,
[150]	ἄνδρ᾽ ἄριστον ἐγκρίνειαν ἄν, ~ἢ	οὐ	παῖδα τὸν ἐμόν, ὃν σὺ
[850]	ἀνοσίων ἀνδρῶν ὕπο· ~σοί τ'	οὐ	παραινῶ μεγάλα βούλεσθαι κακά. ~(Ιρις)
[700]	μάτην πόσιν. ~(Λύκος) ~Ὅ δ'	οὐ	πάρεστιν οὐδὲ μὴ μόλῃ ποτέ.
[400]	δὲ σὰς ~χέρας βλέπει δώματ'	οὐ	παρόντος. ~Εἰ δ' ἐγὼ σθένος
[650]	τις αἰὼν ~πλοῦτον μόνον αὔξει.	~Οὐ	παύσομαι τὰς Χάριτας ~Μούσαις συγκαταμειγνύς,
[750]	κλύειν ~φίλιον ἐν δόμοις· θάνατος	οὐ	πόρσω. ~Βοᾷ ~φόνου φροίμιον στενάζων
[300]	ὢν θεὸν μέγαν· ~παῖδας γὰρ	οὐ	προύδωκα τοὺς Ηρακλέους. ~Σὺ δ'
[550]	σοι λέγω, τὸ δυστυχές. ~(Ηρακλῆς)	~Οὐ	ῥίψεθ' Αιδου τάσδε περιβολὰς κόμης
[50]	σωτηρίας. ~φίλων δὲ τοὺς μὲν	οὐ	σαφεῖς ὁρῶ φίλους, ~οἳ δ᾽
[750]	οὐρανίων μακάρων κατέβαλ' ὡς ἄρ'	οὐ	~σθένουσιν θεοί; ~Γέροντες, οὐκέτ' ἔστι
[1000]	πάρεσθ' ὅδε. ~(Αμφιτρύων) ~Καδμεῖοι γέροντες,	οὐ	σῖγα σῖγα ~τὸν ὕπνῳ παρειμένον
[250]	ποτὲ ~λάβρον δράκοντος ἐξερημώσας γένυν,	~οὐ	σκῆπτρα, χειρὸς δεξιᾶς ἐρείσματα, ~ἀρεῖτε
[850]	σῖγα γοργωποὺς κόρας. ~Ἀμπνοὰς δ'	οὐ	σωφρονίζει, ταῦρος ὣς ἐς ἐμβολὴν
[950]	πάτερ· ~σός εἰμι, σὸς παῖς·	οὐ	τὸν Εὐρυσθέως ὀλεῖς. ~Ὁ δ'
[250]	κτενεῖς ποτε ~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας.	οὐ	τοσόνδε γῆς ~ἔνερθ᾽ ἐκεῖνος κρύπτεται
[250]	ἔχεις, ~ὃ δ᾽ ὠφελήσας ἀξίων	οὐ	τυγχάνει. ~κἄπειτα πράσσω πόλλ᾽ ἐγώ,
[1050]	φάος ἐκλιπεῖν ~μὲν ἐπὶ κακοῖσιν	οὐ	~φεύγω τάλας, ἀλλ' εἴ με
[300]	προσπόλοις λέγω. ~κοσμεῖσθ' ἔσω μολόντες·	οὐ	φθονῶ πέπλων. ~Ὅταν δὲ κόσμον
[250]	φιλῶ μὲν τέκνα: πῶς γὰρ	οὐ	φιλῶ ~ἅτικτον, ἁμόχθησα; καὶ τὸ
[50]	~(Μεγάρα) ~κἀγώ: δοκεῖν δὲ τἀδόκητ᾽	οὐ	χρή, γέρον. ~(Αμφιτρύων) ~ἐν ταῖς
[1300]	ἀκήρατος, ~οὐ θεῶν, ἀοιδῶν εἴπερ	οὐ	ψευδεῖς λόγοι. ~Οὐ λέκτρ' ἐν
[1200]	~συμπλεῖν δὲ τοῖς φίλοισι δυστυχοῦσιν	οὔ.	~Ἀνίστασ' ἐκκάλυψον ἄθλιον κάρα, ~βλέψον
[600]	δὲ διάφοροι· ~ἔχουσιν, οἳ δ'	οὔ·	πᾶν δὲ φιλότεκνον γένος. ~(Χορός)
[1100]	πλευρὰς ἐξ ἐμοῦ τ' ἐσῴζετο.	~Οὔ	που κατῆλθον αὖθις εἰς Αιδου
[1150]	~τί νεκρῶν τῶνδε πληθύει πέδον;	~οὔ	που λέλειμμαι καὶ νεωτέρων κακῶν
[950]	τίς ὁ τρόπος ξενώσεως ~τῆσδ'	οὔ	τί που φόνος σ' ἐβάκχευσεν
[1100]	~Πράσσω δ' ἐγὼ τί λυπρόν,	οὗ	δακρυρροεῖς; ~(Αμφιτρύων) ~Ἃ κἂν θεῶν
[700]	παλίρρους πότμος. ~Ἦλθες χρόνῳ μὲν	οὗ	δίκην δώσεις θανών, ~ὕβρεις ὑβρίζων
[0]	νιν ἤγετο. ~λιπὼν δὲ Θήβας,	οὗ	κατῳκίσθην ἐγώ, ~(Μεγάρα) ν τε
[850]	ἐπὶ χθονὶ ~οὔτ' ἐν θεοῖσιν,	οὗ	σύ μ' ἐσπέμπεις δόμους· ~ἄβατον
[0]	~Ἀμφίον᾽ ἠδὲ Ζῆθον, ἐκγόνω Διός.	~οὗ	ταὐτὸν ὄνομα παῖς πατρὸς κεκλημένος,
[300]	μητρὸς ποδὶ ~πατρῷον ἐς μέλαθρον,	οὗ	τῆς οὐσίας ~ἄλλοι κρατοῦσι, τὸ
[250]	φίλους ἐμοὺς ~θανόντας εὖ δρῶν,	οὗ	φίλων μάλιστα δεῖ; ~ὦ δεξιὰ
[1000]	περισαμότατος καὶ ἄπιστος Ελλάδι ~τῶν	Δαναοῦ	παίδων· τάδε δ' ὑπερέβαλε, παρέδραμε
[100]	ὡς βάρος φέρον ~τροχηλάτοιο πώλου.	~λαβοῦ	χερῶν καὶ πέπλων, ~ὅτου λέλοιπε
[750]	παρέμενος, ἀνομίᾳ χάριν διδοὺς ~ἔθραυσεν	ὄλβου	κελαινὸν ἅρμα. ~Ισμήν' ὦ στεφαναφόρει,
[50]	πατέρ᾽ ἀπηλάθην τύχης, ~ὃς οὕνεκ᾽	ὄλβου	μέγας ἐκομπάσθη ποτέ, ~ἔχων τυραννίδ᾽
[800]	ἐς τὸν αὐτὸν πίτυλον ἥκομεν	φόβου,	~γέροντες, οἷον φάσμ' ὑπὲρ δόμων
[550]	τ' ἐχθρὰ μισεῖν· ἀλλὰ μὴ	πείγου	λίαν. ~(Ηρακλῆς) ~Τί δ' ἐστὶ
[500]	~(Ηρακλῆς) ~Απολλον, οἵοις φροιμίοις ἄρχῃ	λόγου.	~(Μεγάρα) ~Τεθνᾶσ' ἀδελφοὶ καὶ πατὴρ
[450]	ὄντας ὑμᾶς> τριπτύχοις τυραννίσι ~πατὴρ	ἐπύργου,	μέγα φρονῶν εὐανδρίᾳ. ~Ἐγὼ δὲ
[1100]	~Ἀπωλόμεσθα· συμφορὰν λέξεις τινά. ~(Αμφιτρύων)	~Ἰδού,	θέασαι τάδε τέκνων πεσήματα. ~(Ηρακλῆς)
[900]	ᾇ μάταν ~τέκεα γεννᾶται. ~Ἰδοὺ	ἰδού,	~θύελλα σείει δῶμα, συμπίπτει στέγη.
[900]	παιδοτρόφον, ᾇ μάταν ~τέκεα γεννᾶται.	~Ἰδοὺ	ἰδού, ~θύελλα σείει δῶμα, συμπίπτει
[850]	ἂν ἐμὰς λύσσας ἀφῇ. ~Ἢν	ἰδού·	καὶ δὴ τινάσσει κρᾶτα βαλβίδων
[300]	ἄλλως δ' ἀδυνάτων ἔοικ' ἐρᾶν.	~Ἰδοὺ	πάρεστιν ἥδε φασγάνῳ δέρη ~κεντεῖν
[1400]	τε στέρνα προσθέσθαι θέλω. ~(Αμφιτρύων)	~Ἰδοὺ	τάδ' ὦ παῖ· τἀμὰ γὰρ
[1050]	~μετάρσι' οὐ βέβαια, πνευμόνων ἄπο.	~Ἰδού,	τί δεσμοῖς ναῦς ὅπως ὡρμισμένος
[1100]	τὠμῷ βίῳ. ~(Αμφιτρύων) ~Εἰ μηκέθ'	Αιδου	βάκχος εἶ, φράσαιμεν ἄν. ~(Ηρακλῆς)
[600]	δ' ἀνελθὼν ἐξ ἀνηλίων μυχῶν	~Αιδου	Κόρης τ' ἔνερθεν, οὐκ ἀτιμάσω
[1300]	θανόντα δ' εὖτ' ἂν εἰς	Αιδου	μόλῃς, ~θυσίαισι λαΐνοισί τ' ἐξογκώμασι
[1100]	~Οὔ που κατῆλθον αὖθις εἰς	Αιδου	πάλιν, ~Εὐρυσθέως δίαυλον; εἰς Αιδου;
[600]	~(Ηρακλῆς) ~Θησέα κομίζων ἐχρόνισ' ἐξ>	Αιδου,	πάτερ. ~(Αμφιτρύων) ~Καὶ ποῦ στιν;
[1100]	Αιδου πάλιν, ~Εὐρυσθέως δίαυλον; εἰς	Αιδου;	πόθεν; ~Ἀλλ' οὔτε Σισύφειον εἰσορῶ
[1250]	~διῆλθον ἀγέλας κἀς νεκροὺς ἀφικόμην,	~Αιδου	πυλωρὸν κύνα τρίκρανον ἐς φάος
[450]	~ἕτοιμ' ἄγειν τὰ θύματ' εἰς	Αιδου	τάδε. ~Ὦ τέκν' ἀγόμεθα ζεῦγος
[550]	τὸ δυστυχές. ~(Ηρακλῆς) ~Οὐ ῥίψεθ'	Αιδου	τάσδε περιβολὰς κόμης ~καὶ φῶς
[600]	~Ἦλθες γὰρ ὄντως δώματ' εἰς	Αιδου,	τέκνον; ~(Ηρακλῆς) ~Καὶ θῆρά γ'
[250]	~καὶ τίς θανόντων ἦλθεν ἐξ	Ἅιδου	πάλιν; ~ἀλλ᾽ ὡς λόγοισι τόνδε
[0]	Ταινάρου διὰ στόμα ~βέβηκ᾽ ἐς	Ἅιδου,	τὸν τρισώματον κύνα ~ἐς φῶς
[1350]	πέτρος ἀμνήμων κακῶν. ~(Θησεύς) ~Παῦσαι·	δίδου	δὲ χεῖρ' ὑπηρέτῃ φίλῳ. ~(Ηρακλῆς)
[1400]	ὅπως ἔχω σ' ἐμόν. ~(Θησεύς)	~Δίδου	δέρῃ σὴν χεῖρ' ὁδηγήσω δ'
[1400]	σοῖς ἐξομόρξωμαι πέπλοις. ~(Θησεύς) ~Ἔκμασσε,	φείδου	μηδέν· οὐκ ἀναίνομαι. ~(Ηρακλῆς) ~Παίδων
[0]	~ἐξευμαρίζων καὶ πάτραν οἰκεῖν θέλων,	~καθόδου	δίδωσι μισθὸν Εὐρυσθεῖ μέγαν, ~ἐξημερῶσαι
[550]	~Αἰδώς γ' ἀποικεῖ τῆσδε τῆς	θεοῦ	πρόσω. ~(Ηρακλῆς) ~Οὕτω δ' ἀπόντες
[200]	μηδέν, ἢ πείσῃ βίαν, ~ὅταν	θεοῦ	σοι πνεῦμα μεταβαλὸν τύχῃ. ~φεῦ:
[1350]	ἀθλίως μέν, ἀλλ' ὅμως ~ψυχὴν	βιάζου	τἀμὰ συμφέρειν κακά. ~Ὦ τέκν'
[1100]	~(Αμφιτρύων) ~Ὅτ' ἀμφὶ βωμὸν χεῖρας	ἡγνίζου	πυρί. ~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι· τί δῆτα
[1150]	~δύσκλειαν ἣ μένει μ' ἀπώσομαι	βίου;	~Ἀλλ' ἐμποδών μοι θανασίμων βουλευμάτων
[400]	ἀνόστιμον τέκνων ~Χάρωνος ἐπιμένει πλάτα	~βίου	κέλευθον ἄθεον ἄδικον· ἐς δὲ
[300]	~Οὔτοι τὸ δειλὸν οὐδὲ τοῦ	βίου	πόθος ~θανεῖν ἐρύκει μ' ἀλλὰ
[500]	γέροντες, μικρὰ μὲν τὰ τοῦ	βίου,	~τοῦτον δ' ὅπως ἥδιστα διαπεράσετε,
[750]	~Νύμφαι, τὸν Ηρακλέους ~καλλίνικον ἀγῶνα.	~Πυθίου	δενδρῶτι πέτρα ~Μουσῶν θ' Ελικωνιάδων
[650]	κατθανόντες τ' ~εἰς αὐγὰς πάλιν	ἁλίου	~δισσοὺς ἂν ἔβαν διαύλους, ~ἁ
[1050]	τε καὶ γῆν τόξα θ'	Ηλίου	τάδε· ~ὡς ἐν κλύδωνι καὶ
[1350]	~Ἕν μοί τι, Θησεῦ, σύγκαμ'	ἀθλίου	κυνὸς ~κόμιστρ' ἐς Αργος συγκατάστησον
[450]	~Σὺ μὲν τὰ νέρθεν εὐτρεπῆ	ποιοῦ,	γύναι. ~Ἐγὼ δὲ σέ, ὦ
[500]	φῄς; τί δράσας ἢ δορὸς	ποίου	τυχών; ~(Μεγάρα) ~(Λύκος) σφ' ὁ
[1200]	ἐκβάλλων· ~ἰὼ παῖ, κατάσχεθε λέοντος	ἀγρίου	θυμόν, ὡς ~βρόμον ἐπὶ φόνιον
[850]	ἐμβιβάζω σ' ἴχνος ἀντὶ τοῦ	κακοῦ.	~(Ιρις) ~Οὐχὶ σωφρονεῖν γ' ἔπεμψε
[100]	αἰεί: τὸ δ᾽ ἀπορεῖν ἀνδρὸς	κακοῦ.	~(Χορός) ~ὑπώροφα μέλαθρα καὶ ~γεραιὰ
[0]	καθίζω τόνδε σωτῆρος Διός, ~ὃν	καλλινίκου	δορὸς ἄγαλμ᾽ ἱδρύσατο ~Μινύας κρατήσας
[400]	φθιμένων ~ἔνδυτ' ἔχοντας, τοὺς τοῦ	μεγάλου	~δή ποτε παῖδας τὸ πρὶν
[1150]	δράσας; ~(Αμφιτρύων) ~Μαινομένῳ πιτύλῳ πλαγχθεὶς	~ἑκατογκεφάλου	βαφαῖς ὕδρας. ~(Θησεύς) ~Ηρας ὅδ'
[1300]	ὄντας αἰτίους. ~(Θησεύς) ~Οὐκ ἔστιν	ἄλλου	δαιμόνων ἀγὼν ὅδε ~ἢ τῆς
[1300]	πώποτ' οὔτε πείσομαι, ~οὐδ' ἄλλον	ἄλλου	δεσπότην πεφυκέναι. ~Δεῖται γὰρ ὁ
[1100]	~Τὴν θεὸν ἐάσας τὰ σὰ	περιστέλλου	κακά. ~(Ηρακλῆς) ~Ἀπωλόμεσθα· συμφορὰν λέξεις
[750]	~Ισμήν' ὦ στεφαναφόρει, ~ξεσταί θ'	ἑπταπύλου	πόλεως ~ἀναχορεύσατ' ἀγυιαί, ~Δίρκα θ'
[100]	~ἀνέντες ὡς βάρος φέρον ~τροχηλάτοιο	πώλου.	~λαβοῦ χερῶν καὶ πέπλων, ~ὅτου
[1350]	ἂν δυναίμην· ἄρθρα γὰρ πέπηγέ	μου.	~(Θησεύς) ~Καὶ τοὺς σθένοντας γὰρ
[1200]	σημαίνεις κακά. ~(Ηρακλῆς) ~Τί δῆτά	μου	κρᾶτ' ἀνεκάλυψας ἡλίῳ; ~(Θησεύς) ~Τί
[800]	τὸν ἐμόν· ἢ θεοὶ μὲν	οὐδαμοῦ,	~τὰ θνητὰ δ' ἔσται μεγάλα,
[750]	στενάζων ἄναξ. ~(Λύκος) ~Ὦ πᾶσα	Κάδμου	γαῖ' ἀπόλλυμαι δόλῳ. ~(Χορός) ~Καὶ
[500]	νοσησάσης χθονός; ~(Μεγάρα) ~Στάσει· τὸ	Κάδμου	δ' ἑπτάπυλον ἔχει κράτος. ~(Ηρακλῆς)
[200]	μεταβαλὸν τύχῃ. ~φεῦ: ~ὦ γαῖα	Κάδμου:	καὶ γὰρ ἐς σὲ ἀφίξομαι
[1350]	μὴ πάθω μονούμενος. ~Ὦ γαῖα	Κάδμου	πᾶς τε Θηβαῖος λεώς, ~κείρασθε,
[0]	Ἄρης ~ἔσως᾽ ἀριθμὸν ὀλίγον, οἳ	Κάδμου	πόλιν ~τεκνοῦσι παίδων παισίν. ἔνθεν
[250]	δ᾽ ἔνθεν ἦλθες ἐνθάδε, ~ὕβριζ᾽	ἐμοῦ	γὰρ ζῶντος οὐ κτενεῖς ποτε
[250]	νέων ἔπηλυς ὤν; ~ἀλλ᾽ οὐκ	ἐμοῦ	γε δεσπόσεις χαίρων ποτέ. ~οὐδ᾽
[150]	σαγήν, ~μέμφῃ: κλύων νῦν τἀπ᾽	ἐμοῦ	σοφὸς γενοῦ. ~ἀνὴρ ὁπλίτης δοῦλός
[1100]	ἐμοῖς βραχίοσιν ~ἔσῳζε πλευρὰς ἐξ	ἐμοῦ	τ' ἐσῴζετο. ~Οὔ που κατῆλθον
[550]	~κακοὺς ἐφηῦρον εὖ παθόντας ἐξ	ἐμοῦ,	~τῷ καλλινίκῳ τῷδ' ὅπλῳ χειρώσομαι·
[1350]	δάμαρτος καὶ τέκνων, οἴμοι δ'	ἐμοῦ,	~ὡς ἀθλίως πέπραγα κἀποζεύγνυμαι ~τέκνων
[950]	δ' ὡς βραχὺν χρόνον μονῆς	~Ισθμοῦ	ναπαίας ἔλεγε προσβαίνειν πλάκας. ~Κἀνταῦθα
[450]	ἀγόμεθα ζεῦγος οὐ καλὸν νεκρῶν,	~ὁμοῦ	γέροντες καὶ νέοι καὶ μητέρες.
[950]	ὀπαδοῖς ἦν γέλως φόβος θ'	ὁμοῦ.	~Καί τις τόδ' εἶπεν, ἄλλος
[200]	~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας, ἀλλὰ καὶ	δόμου	~τύχας, ὅταν πάσχῃ τι, μεμνήσεσθε
[1300]	~Θήβας μὲν οὖν ἔκλειπε τοῦ	νόμου	χάριν, ~ἕπου δ' ἅμ' ἡμῖν
[600]	γύναι μοι, σύλλογον ψυχῆς λαβὲ	~τρόμου	τε παῦσαι, καὶ μέθεσθ' ἐμῶν
[0]	~κακὸν μέγιστον, ὡς ἔοικε, γίγνεται.	~τοὐμοῦ	γὰρ ὄντος παιδὸς ἐν μυχοῖς
[900]	κύκλῳ δ' ἤδη κανοῦν ~εἵλικτο	βωμοῦ,	φθέγμα δ' ὅσιον εἴχομεν. ~Μέλλων
[100]	~ὡς σύγγαμός σοι Ζεὺς τέκ<	νου	τε κ> οινεών, ~σὺ δ᾽
[1200]	κακοῖσι μείζοσιν; ~(Θησεύς) ~Ἅπτῃ κάτωθεν	οὐρανοῦ	δυσπραξίᾳ. ~(Ηρακλῆς) ~Τοιγὰρ παρεσκευάσμεθ' ὥστε
[400]	~εἰσέβαινε, θνατοῖς ~γαλανείας τιθεὶς ἐρετμοῖς.	~Οὐρανοῦ	θ' ὑπὸ μέσσαν ~ἐλαύνει χέρας
[800]	ἔκ τε μητέρος ~πέφυκα, Νυκτὸς	Οὐρανοῦ	τ' ἀφ' αἵματος· ~τιμάς τ'
[1000]	τέκνα πρὸ πατρὸς ~ἄθλια κείμενα	δυστάνου,	~εὕδοντος ὕπνον δεινὸν ἐκ παίδων
[150]	κλύων νῦν τἀπ᾽ ἐμοῦ σοφὸς	γενοῦ.	~ἀνὴρ ὁπλίτης δοῦλός ἐστι τῶν
[1000]	τότε κακὰ. ~Τάλανι διογενεῖ κόρῳ	~μονοτέκνου	Πρόκνης φόνον ἔχω λέξαι ~θυόμενον
[700]	δῆτα Μεγάρα; ποῦ τέκν' Αλκμήνης	γόνου;	~(Αμφιτρύων) ~Δοκῶ μὲν αὐτήν, ὡς
[50]	τοιάδε ~φαύλως παραινεῖν, σπουδάσαντ᾽ ἄνευ	πόνου:	~χρόνον δὲ μηκύνωμεν ὄντες ἀσθενεῖς.
[750]	βροτοὺς ἐξάγεται, ~δύνασιν ἄδικον ἐφέλκων.	~Χρόνου	γὰρ οὔτις τὸ πάλιν εἰσορᾶν
[650]	Βρόμιον οἰνοδόταν ~παρά τε χέλυος	ἑπτατόνου	~μολπὰν καὶ Λίβυν αὐλόν· ~οὔπω
[550]	τοξεύμασι ~νεκρῶν ἅπαντ' Ισμηνὸν ἐμπλήσω	φόνου,	~Δίρκης τε νᾶμα λευκὸν αἱμαχθήσεται.
[700]	~(Αμφιτρύων) ~Μέτοχος ἂν εἴην τοῦ	φόνου	δράσας τόδε. ~(Λύκος) ~Ἡμεῖς, ἐπειδὴ
[1000]	στέρνον εἰς Ηρακλέους, ~ὅς νιν	φόνου	μαργῶντος ἔσχε, κεἰς ὕπνον ~καθῆκε·
[1000]	~εὕδοντος ὕπνον δεινὸν ἐκ παίδων	φόνου·	~περὶ δὲ δεσμὰ καὶ πολύβροχ'
[750]	δόμοις· θάνατος οὐ πόρσω. ~Βοᾷ	~φόνου	φροίμιον στενάζων ἄναξ. ~(Λύκος) ~Ὦ
[1000]	~ἀνήπτομεν πρὸς κίον' ὡς λήξας	ὕπνου	~μηδὲν προσεργάσαιτο τοῖς δεδραμένοις. ~Εὕδει
[850]	στένων λάβρως ~οὔτε γῆς σεισμὸς	κεραυνοῦ	τ' οἶστρος ὠδῖνας πνέων, ~οἷ'
[1100]	πάντα δυστυχεῖ τὰ σά. ~(Ηρακλῆς)	~Ποῦ	δ' οἶστρος ἡμᾶς ἔλαβε; ποῦ
[700]	δ' ἃ σοὶ δοκεῖ. ~(Λύκος)	~Ποῦ	δῆτα Μεγάρα; ποῦ τέκν' Αλκμήνης
[1100]	~Ποῦ δ' οἶστρος ἡμᾶς ἔλαβε;	ποῦ	διώλεσεν; ~(Αμφιτρύων) ~Ὅτ' ἀμφὶ βωμὸν
[1100]	ἐξ ἐμοῦ τ' ἐσῴζετο. ~Οὔ	που	κατῆλθον αὖθις εἰς Αιδου πάλιν,
[1150]	νεκρῶν τῶνδε πληθύει πέδον; ~οὔ	που	λέλειμμαι καὶ νεωτέρων κακῶν ~ὕστερος
[1100]	Δήμητρος κόρης. ~Ἔκ τοι πέπληγμαι·	ποῦ	ποτ' ὢν ἀμηχανῶ; ~Ὠή, τίς
[600]	ἐξ> Αιδου, πάτερ. ~(Αμφιτρύων) ~Καὶ	ποῦ	στιν; ἢ γῆς πατρίδος οἴχεται
[700]	δοκεῖ. ~(Λύκος) ~Ποῦ δῆτα Μεγάρα;	ποῦ	τέκν' Αλκμήνης γόνου; ~(Αμφιτρύων) ~Δοκῶ
[1150]	παῖδες ἵστανται πέλας, ~ἀλλ' ἄλλο	πού	τι καινὸν εὑρίσκω κακόν. ~(Αμφιτρύων)
[950]	τρόπος ξενώσεως ~τῆσδ' οὔ τί	που	φόνος σ' ἐβάκχευσεν νεκρῶν, ~οὓς
[1300]	οὖν ἔκλειπε τοῦ νόμου χάριν,	~ἕπου	δ' ἅμ' ἡμῖν πρὸς πόλισμα
[1300]	Ζηνὸς ἡ κλεινὴ δάμαρ ~κρόουσ'	Ολύμπου	ξεστὸς ἀρβύλῃ πέδον. ~Ἔπραξε γὰρ
[150]	ς᾽ ἐπαινέσειεν: οὐ γὰρ ἔσθ᾽	ὅπου	~ἐσθλόν τι δράσας μάρτυρ᾽ ἂν
[450]	δ' ἔμελλες οἰκήσειν δόμους ~τῆς	καλλικάρπου	κράτος ἔχων Πελασγίας, ~στολήν τε
[1200]	γῆς ὕπο. ~(Θησεύς) ~Εἴρηκας ἐπιτυχόντος	ἀνθρώπου	λόγους. ~(Ηρακλῆς) ~Σὺ δ' ἐκτὸς
[1150]	~Ἥκω σὺν ἄλλοις, οἳ παρ'	Ασωποῦ	ῥοὰς ~μένουσιν, ἔνοπλοι γῆς Αθηναίων
[400]	~Τὰ κλεινὰ δ' Ελλὰς ἔλαβε	βαρβάρου	κόρας ~λάφυρα, καὶ σῴζεται Μυκήναις.
[0]	ἐξεμόχθησεν πόνους, ~τὸ λοίσθιον δὲ	Ταινάρου	διὰ στόμα ~βέβηκ᾽ ἐς Ἅιδου,
[850]	μυκᾶται δὲ Κῆρας ἀνακαλῶν τὰς	Ταρτάρου.	~Τάχα σ' ἐγὼ μᾶλλον χορεύσω
[350]	ἀνδροβρῶσι ~δυστράπεζοι· ~πέραν δ' ἀργυρορρύτων	Εβρου	~διεπέρασεν ὄχθων, ~Μυκηναίῳ πονῶν τυράννῳ.
[950]	στρέφων, ~ὡς ἐντὸς ἔστη παῖς	λυγροῦ	τοξεύματος, ~μυδροκτύπον μίμημ' ὑπὲρ κάρα
[150]	~Φολόην ἐπελθών, ὦ κάκιστε βασιλέων,	~ἐροῦ	τίν᾽ ἄνδρ᾽ ἄριστον ἐγκρίνειαν ἄν,
[350]	τυράννῳ. ~Ἄν τε Πηλιάδ' ἀκτὰν	~Αναύρου	παρὰ πηγὰς ~Κύκνον ξεινοδαΐκταν ~τόξοις
[600]	~τοσῷδε μᾶλλον· ὧδ' ἔβητ' ἐπὶ	ξυροῦ;	~ἄξω λαβών γε τούσδ' ἐφολκίδας
[900]	ἅρματ' οὐκ ἔχων ἔχειν ~ἔφασκε,	δίφρου	δ' εἰσέβαινεν ἄντυγας ~κἄθεινε, κέντρον
[550]	τε κοινωνὸν γάμων. ~(Αμφιτρύων) ~Πρὸς	σοῦ	μέν, ὦ παῖ, τοῖς φίλοις
[500]	~οὐκ ἔσθ' ὅδ' ἄλλος ἀντὶ	σοῦ	παιδός, γέρον. ~Δεῦρ' ὦ τέκν'
[200]	οἳ μὲν Ἑλικῶν᾽ οἳ δὲ	Παρνασοῦ	πτυχὰς ~τέμνειν ἄνωχθ᾽ ἐλθόντες ὑλουργοὺς
[950]	~μέσον δ' ἐς ἀνδρῶν' ἐσπεσὼν	Νίσου	πόλιν ~ἥκειν ἔφασκε· δωμάτων τ'
[200]	ὅπλα ~φέρουσαν ἐλθεῖν, ποντίων καθαρμάτων	~χέρσου	τ᾽ ἀμοιβάς ὧν ἐμόχθησας χάριν.
[600]	Ασιήτιδος ~τυραννίδος ὄλβος εἴη, ~μὴ	χρυσοῦ	δώματα πλήρη ~τᾶς ἥβας ἀντιλαβεῖν,
[300]	~(Αμφιτρύων) ~Οὔτοι τὸ δειλὸν οὐδὲ	τοῦ	βίου πόθος ~θανεῖν ἐρύκει μ'
[500]	ὦ γέροντες, μικρὰ μὲν τὰ	τοῦ	βίου, ~τοῦτον δ' ὅπως ἥδιστα
[700]	εἰκάσαι. ~(Λύκος) ~Τί χρῆμα δόξης;	τοῦ	δ' ἔχεις τεκμήριον; ~(Αμφιτρύων) ~Ἱκέτιν
[150]	τῶν δεδραμένων δίκην. ~(Αμφιτρύων) ~τῷ	τοῦ	Διὸς μὲν Ζεὺς ἀμυνέτω μέρει
[1250]	~ἐπεισέφρησε σπαργάνοισι τοῖς ἐμοῖς ~ἡ	τοῦ	Διὸς σύλλεκτρος, ὡς ὀλοίμεθα. ~Ἐπεὶ
[250]	καταξανθέντας, ἐχθροῖσιν γέλων ~διδόντας, οὑμοὶ	τοῦ	θανεῖν μεῖζον κακόν. ~ὀφείλομεν γὰρ
[850]	λῷον ἐμβιβάζω σ' ἴχνος ἀντὶ	τοῦ	κακοῦ. ~(Ιρις) ~Οὐχὶ σωφρονεῖν γ'
[550]	περιβολὰς κόμης ~καὶ φῶς ἀναβλέψεσθε,	τοῦ	κάτω σκότου ~φίλας ἀμοιβὰς ὄμμασιν
[400]	τούσδε φθιμένων ~ἔνδυτ' ἔχοντας, τοὺς	τοῦ	μεγάλου ~δή ποτε παῖδας τὸ
[1300]	μή; ~Θήβας μὲν οὖν ἔκλειπε	τοῦ	νόμου χάριν, ~ἕπου δ' ἅμ'
[1100]	τί κλαίεις καὶ συναμπίσχῃ κόρας,	~τοῦ	φιλτάτου σοι τηλόθεν παιδὸς βεβώς;
[700]	δωμάτων. ~(Αμφιτρύων) ~Μέτοχος ἂν εἴην	τοῦ	φόνου δράσας τόδε. ~(Λύκος) ~Ἡμεῖς,
[0]	Ἥρας ὕπο ~κέντροις δαμασθεὶς εἴτε	τοῦ	χρεὼν μέτα. ~καὶ τοὺς μὲν
[500]	τίς ὅδε νερτέροις πρέπων; ~(Μεγάρα)	~Θανάτου	τάδ' ἤδη περιβόλαι' ἀνήμμεθα. ~(Ηρακλῆς)
[1100]	κλαίεις καὶ συναμπίσχῃ κόρας, ~τοῦ	φιλτάτου	σοι τηλόθεν παιδὸς βεβώς; ~(Αμφιτρύων)
[100]	πώλου. ~λαβοῦ χερῶν καὶ πέπλων,	~ὅτου	λέλοιπε ποδὸς ἀμαυρὸν ἴχνος: ~γέρων
[700]	~χρόνος γὰρ ἤδη δαρὸς ἐξ	ὅτου	πέπλοις ~κοσμεῖσθε σῶμα καὶ νεκρῶν
[550]	~καὶ φῶς ἀναβλέψεσθε, τοῦ κάτω	σκότου	~φίλας ἀμοιβὰς ὄμμασιν δεδορκότες; ~Ἐγὼ
[150]	κ> οινεών, ~σὺ δ᾽ ὡς	ἀρίστου	φωτὸς ἐκλήθης δάμαρ. ~τί δὴ
[1350]	γὰρ καθαιροῦσιν τύχαι. ~(Ηρακλῆς) ~Φεῦ·	~αὐτοῦ	γενοίμην πέτρος ἀμνήμων κακῶν. ~(Θησεύς)
[900]	ἡρμοσμένα ~στρεπτῷ σιδήρῳ συντριαινῶσαι πάλιν.	~Αὐτοῦ	δὲ βαίνων ἅρματ' οὐκ ἔχων
[600]	κἄμ' ἐπισφάξων ἄναξ· ~μένοντι δ'	αὐτοῦ	πάντα σοι γενήσεται ~τῇ τ'
[950]	οὐδέν' ἡμιλλᾶτο κἀκηρύσσετο ~αὐτὸς πρὸς	αὑτοῦ	καλλίνικος οὐδενός, ~ἀκοὴν ὑπειπών. δεινὰ
[500]	οὐκ ἐπίσταται ~σῴζειν, τὸ δ'	αὑτοῦ	σπουδάσας διέπτατο. ~Ὁρᾶτ' ἔμ' ὅσπερ
[950]	δ' εὐτρεπῆ σκευάζεται ~καὶ τόξ'	ἑαυτοῦ	παισί, τοὺς Εὐρυσθέως ~δοκῶν φονεύειν.
[550]	~(Μεγάρα) ~Βίᾳ, πατὴρ μὲν ἐκπεσὼν	στρωτοῦ	λέχους ~(Ηρακλῆς) ~Κοὐκ ἔσχεν αἰδῶ
[1300]	Κνώσιον κατακτανών, ~σοὶ ταῦτα δώσω.	πανταχοῦ	δέ μοι χθονὸς ~τεμένη δέδασται·
[900]	ὄσσοις αἱματῶπας ἐκβαλὼν ~ἀφρὸν κατέσταζ'	εὐτρίχου	γενειάδος. ~Ἔλεξε δ' ἅμα γέλωτι
[200]	~δέδοικας. ἀλλὰ τοῦθ᾽ ὅμως ἡμῖν	βαρύ,	~εἰ δειλίας σῆς κατθανούμεθ᾽ εἵνεκα,
[100]	ἀναστενάζεις. ~(Χορός) ~μὴ προκάμητε πόδα	βαρύ	τε ~κῶλον ὥστε πρὸς πετραῖον
[1350]	ᾠόμην ποτὲ ~ἐς τοῦθ' ἱκέσθαι,	δάκρυ'	ἀπ' ὀμμάτων βαλεῖν· ~νῦν δ'
[450]	ἓν δ' ἐνεγκοῦσ' ἀθρόον ἀποδοίην	δάκρυ;	~Ὦ φίλτατ' εἴ τις φθόγγος
[1150]	ὅδε γόνος ὁ πολύπονος, ἐπὶ	~δόρυ	γιγαντοφόνον ἦλθεν σὺν θεοῖσι ~Φλεγραῖον
[250]	δεξιὰ χείρ, ὡς ποθεῖς λαβεῖν	δόρυ,	~ἐν δ᾽ ἀσθενείᾳ τὸν πόθον
[1150]	~σῷ παιδί, πρέσβυ, σύμμαχον φέρων	δόρυ.	~Κληδὼν γὰρ ἦλθεν εἰς Ερεχθειδῶν
[400]	~Εἰ δ' ἐγὼ σθένος ἥβων	~δόρυ	τ' ἔπαλλον ἐν αἰχμᾷ, ~Καδμείων
[200]	~φεύγειν ὅρων ἂν δειλίᾳ τοὐμὸν	δόρυ.	~(Χορός) ~ἆρ᾽ οὐκ ἀφορμὰς τοῖς
[1200]	~Εἴρηκας ἐπιτυχόντος ἀνθρώπου λόγους. ~(Ηρακλῆς)	~Σὺ	δ' ἐκτὸς ὤν γε συμφορᾶς
[300]	γὰρ οὐ προύδωκα τοὺς Ηρακλέους.	~Σὺ	δ' ἐς μὲν εὐνὰς κρύφιος
[300]	~μάτην δὲ παιδὸς κοινεῶν' ἐκλῄζομεν·	~σὺ	δ' ἦσθ' ἄρ' ἥσσων ἢ
[450]	κάρᾳ ~λέοντος, ᾗπερ αὐτὸς ἐξωπλίζετο.	~Σὺ	δ' ἦσθα Θηβῶν τῶν φιλαρμάτων
[700]	σχολὴν λύσωμεν ἄσμενοι πόνων. ~(Αμφιτρύων)	~Σὺ	δ' οὖν ἴθ' ἔρχῃ δ'
[150]	τέκ< νου τε κ> οινεών,	~σὺ	δ᾽ ὡς ἀρίστου φωτὸς ἐκλήθης
[500]	ταραγμὸν ἥκομεν, πάτερ; ~(Μεγάρα) ~Διολλύμεσθα·	σὺ	δέ, γέρον, σύγγνωθί μοι, ~εἰ
[1000]	φόνον ἔχω λέξαι ~θυόμενον Μούσαις·	~σὺ	δὲ τέκνα τρίγονα τεκόμενος, ὦ
[1100]	εἶπας; τούσδε τίς διώλεσε; ~(Αμφιτρύων)	~Σὺ	καὶ σὰ τόξα καὶ θεῶν
[450]	γὰρ ἐλθὼν κἂν ὄναρ γένοιο	σύ·	~κακοὶ γάρ εἰσιν οἳ τέκνα
[850]	χθονὶ ~οὔτ' ἐν θεοῖσιν, οὗ	σύ	μ' ἐσπέμπεις δόμους· ~ἄβατον δὲ
[50]	θανόντ᾽ ἀνέπτατο, ~ἐγὼ δὲ καὶ	σὺ	μέλλομεν θνῄσκειν, γέρον, ~οἵ θ᾽
[250]	ἐκεῖνος κρύπτεται λιπὼν τέκνα. ~ἐπεὶ	σὺ	μὲν γῆν τήνδε διολέσας ἔχεις,
[1300]	ἡμαρτηκότες. ~Καίτοι τί φήσεις, εἰ	σὺ	μὲν θνητὸς γεγὼς ~φέρεις ὑπέρφευ
[100]	αἴρεσθ᾽ εἰ θανεῖν ὑμᾶς χρεών,	~σὺ	μὲν καθ᾽ Ἑλλάδ᾽ ἐκβαλὼν κόμπους
[200]	βραδύς τις ᾖ λέγειν; ~(Λύκος)	~σὺ	μὲν λέγ᾽ ἡμᾶς οἷς πεπύργωσαι
[450]	οἳ τέκνα κτείνουσι σά. ~(Αμφιτρύων)	~Σὺ	μὲν τὰ νέρθεν εὐτρεπῆ ποιοῦ,
[1250]	Ζεύς, πολέμιόν μ' ἐγείνατο ~Ηρᾳ	σὺ	μέντοι μηδὲν ἀχθεσθῇς, γέρον· ~πατέρα
[1400]	~Χαῖρ' ὦ πρέσβυ. ~(Αμφιτρύων) ~Καὶ	σύ	μοι, τέκνον. ~(Ηρακλῆς) ~Θάφθ' ὥσπερ
[850]	μεγάλα βούλεσθαι κακά. ~(Ιρις) ~Μὴ	σὺ	νουθέτει τά θ' Ηρας κἀμὰ
[1400]	Ηρακλῆς οὐκ εἶ νοσῶν. ~(Ηρακλῆς)	~Σὺ	ποῖος ἦσθα νέρθεν ἐν κακοῖσιν
[600]	~καὶ νάματ' ὄσσων μηκέτ' ἐξανίετε.	~Σύ	τ' ὦ γύναι μοι, σύλλογον
[1350]	ὁμοίως, ὦ τάλαιν' ἀπώλεσα ~ὥσπερ	σὺ	τἀμὰ λέκτρ' ἔσῳζες ἀσφαλῶς, ~μακρὰς
[100]	τέκεα πατρὸς ἀπάτορ᾽ ~ὦ γεραιὲ	σύ	τε τάλαινα μᾶτερ, ~ἃ τὸν
[150]	οὐ παῖδα τὸν ἐμόν, ὃν	σὺ	φῂς εἶναι δοκεῖν. ~Δίρφυν τ᾽
[250]	Θήβας εὐκλεῶς ᾠκήσαμεν. ~ἐν αἷς	σὺ	χαίρεις: οὐ γὰρ εὖ φρονεῖ
[750]	θαλίαι ~μέλουσι Θήβας ἱερὸν κατ'	ἄστυ.	~Μεταλλαγαὶ γὰρ δακρύων, ~μεταλλαγαὶ συντυχίας
[1050]	ὁμοσπόρων ἔμολες ἐκπράξας ~Ταφίων περίκλυστον	ἄστυ	πέρσας. ~(Αμφιτρύων) ~Φυγὰν φυγάν, γέροντες,
[1150]	φεῦ· τίς ἀνδρῶν ὧδε δυσδαίμων	ἔφυ;	~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ ἂν εἰδείης ~ἕτερον
[0]	πόλιν ~τεκνοῦσι παίδων παισίν. ἔνθεν	ἐξέφυ	~Κρέων Μενοικέως παῖς, ἄναξ τῆσδε
[850]	~Ταχὺ τὸν εὐτυχῆ μετέβαλεν δαίμων,	~ταχὺ	δὲ πρὸς πατρὸς τέκν' ἐκπνεύσεται.
[850]	ἑκατογκεφάλοις ~ὄφεων ἰαχήμασι, (Λύσσα) μαρμαρωπός.	~Ταχὺ	τὸν εὐτυχῆ μετέβαλεν δαίμων, ~ταχὺ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/10/2009