Vers
[0]	Θήβας, οὗ κατῳκίσθην ἐγώ, ~(Μεγάρα)	ν	τε τήνδε πενθερούς τε παῖς
[1050]	φόνον ἕτερον ἐπὶ φόνῳ βαλὼν	~ἀν'	αὖ βακχεύσει Καδμείων πόλιν. ~(Χορός)
[1250]	ἀλλ' Ηρα κρατεῖ. ~(Θησεύς) ~Οὐκ	ἄν	ἀνάσχοιθ' Ελλὰς ἀμαθίᾳ θανεῖν. ~(Ηρακλῆς)
[150]	~ἐροῦ τίν᾽ ἄνδρ᾽ ἄριστον ἐγκρίνειαν	ἄν,	~ἢ οὐ παῖδα τὸν ἐμόν,
[250]	~ἀλλ᾽ ὡς λόγοισι τόνδε μαλθάξαιμεν	ἄν;	~ἥκιστα: φεύγειν σκαιὸν ἄνδρ᾽ ἐχθρὸν
[1100]	μηκέθ' Αιδου βάκχος εἶ, φράσαιμεν	ἄν.	~(Ηρακλῆς) ~Παπαῖ, τόδ' ὡς ὕποπτον
[300]	τίς ς᾽ ὑβρίζων, ῥᾳδίως ἐπαύσατ᾽	ἄν:	~νῦν δ᾽ οὐδέν ἐσμεν. σὸν
[150]	ἥ ς᾽ ἔθρεψ᾽ Ἀβαντίδα ~οὐκ	ἄν	ς᾽ ἐπαινέσειεν: οὐ γὰρ ἔσθ᾽
[350]	~διεπέρασεν ὄχθων, ~Μυκηναίῳ πονῶν τυράννῳ.	~Ἄν	τε Πηλιάδ' ἀκτὰν ~Αναύρου παρὰ
[1150]	ἢ κατὰ χθονὸς μολών; ~φέρ'	ἄν	τι κρατὶ περιβάλω σκότον. ~Αἰσχύνομαι
[1200]	~ὅστις κακῶν σῶν συμφορὰν κρύψειεν	ἄν.	~Τί μοι προσείων χεῖρα σημαίνεις
[900]	τοκέων χέρες· ὤ. ~(Αγγελος) ~Οὐκ	ἄν	τις εἴποι μᾶλλον ἢ πεπόνθαμεν.
[200]	τοῦδε τοὺς ξανθοὺς πλόκους ~καθῃμάτως᾽	ἄν,	ὥστ᾽ Ἀτλαντικῶν πέραν ~φεύγειν ὅρων
[50]	ὢν δάκνει χρόνος. ~(Αμφιτρύων) ~ἔτ᾽	ἂν	γένοιτ᾽ ὦ θύγατερ, οὔριος δρόμος
[650]	τῷδ' ἦν τούς τε κακοὺς	ἂν	~γνῶναι καὶ τοὺς ἀγαθούς, ~ἴσον
[200]	ὥστ᾽ Ἀτλαντικῶν πέραν ~φεύγειν ὅρων	ἂν	δειλίᾳ τοὐμὸν δόρυ. ~(Χορός) ~ἆρ᾽
[250]	πόθον διώλεσας. ~ἐπεί ς᾽ ἔπαυς᾽	ἂν	δοῦλον ἐννέποντά με ~καὶ τάσδε
[1350]	ὅστις οὐχ ὑφίσταται, ~οὐδ' ἀνδρὸς	ἂν	δύναιθ' ὑποστῆναι βέλος. ~Ἐγκαρτερήσω βίοτον·
[1350]	δακρύων δ' ἅλις. ~(Ηρακλῆς) ~Οὐκ	ἂν	δυναίμην· ἄρθρα γὰρ πέπηγέ μου.
[650]	~εἰς αὐγὰς πάλιν ἁλίου ~δισσοὺς	ἂν	ἔβαν διαύλους, ~ἁ δυσγένεια δ'
[200]	τε κἄτι σώματος κρατῶν, ~λαβὼν	ἂν	ἔγχος τοῦδε τοὺς ξανθοὺς πλόκους
[1150]	ὧδε δυσδαίμων ἔφυ; ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ	ἂν	εἰδείης ~ἕτερον πολυμοχθότερον πολυπλαγκτότερόν τε
[700]	αὐτὴν κἀκκόμιζε δωμάτων. ~(Αμφιτρύων) ~Μέτοχος	ἂν	εἴην τοῦ φόνου δράσας τόδε.
[1300]	κεκλήσεται ~ζῶντος· θανόντα δ' εὖτ'	ἂν	εἰς Αιδου μόλῃς, ~θυσίαισι λαΐνοισί
[650]	διαύλους, ~ἁ δυσγένεια δ' ἁπλοῦν	ἂν	~εἶχεν ζόας βίοτον, ~καὶ τῷδ'
[450]	ἂν ὡς ξουθόπτερος ~μέλισσα συνενέγκαιμ'	ἂν	ἐκ πάντων γόους, ~ἐς ἓν
[50]	βλέπω. ~ὡς οὔτε γαίας ὅρι᾽	ἂν	ἐκβαῖμεν λάθρᾳ: ~φυλακαὶ γὰρ ἡμῶν
[250]	πόσις, ~ὡς τούσδε παῖδας οὐκ	ἂν	ἐκσῶσαι θέλοι ~δόξαν κακὴν λαβόντας:
[850]	~παῖδας οὓς ἔτικτ' ἐναίρων, πρὶν	ἂν	ἐμὰς λύσσας ἀφῇ. ~Ἢν ἰδού·
[650]	καὶ σοφία κατ' ἄνδρας, ~δίδυμον	ἂν	ἥβαν ἔφερον ~φανερὸν χαρακτῆρ' ἀρετᾶς
[1400]	~(Αμφιτρύων) ~Πότ' ἐλθών; ~(Ηρακλῆς) ~Ἡνίκ'	ἂν	θάψῃς τέκνα. ~(Αμφιτρύων) ~Πῶς; ~(Ηρακλῆς)
[150]	ὅπου ~ἐσθλόν τι δράσας μάρτυρ᾽	ἂν	λάβοις πάτραν. ~τὸ πάνσοφον δ᾽
[1300]	δάμαρτος· εὖ τόδ' αἰσθάνῃ. ~παραινέσαιμ'	ἂν	μᾶλλον ἢ πάσχειν κακῶς. ~Οὐδεὶς
[700]	πάρος οὔποτε διὰ φρενὸς ἤλπισ'	ἂν	~παθεῖν, γᾶς ἄναξ. ~Ἀλλ' ὦ
[50]	σοὶ κακῶν, ~ἔλθοι τ᾽ ἔτ᾽	ἂν	παῖς οὑμός, εὐνήτωρ δὲ σός.
[800]	κίνει, φόνιον ἐξίει κάλων, ~ὡς	ἂν	πορεύσας δι' Αχερούσιον πόρον ~τὸν
[400]	αἰχμᾷ, ~Καδμείων τε σύνηβοι, ~τέκεσιν	ἂν	προπαρέσταν ~ἀλκᾷ· νῦν δ' ἀπολείπομαι
[1300]	κάτω στρέψασα. Τοιαύτῃ θεῷ ~τίς	ἂν	προσεύχοιθ' ἣ γυναικὸς οὕνεκα ~λέκτρων
[250]	κακοῖς βουλεύμασιν. ~οὐ γάρ ποτ᾽	ἂν	σὲ δεσπότην ἐκτήσατο. ~(Μεγάρα) ~γέροντες,
[700]	παῖδας. δεῦρ' ἕπεσθε, πρόσπολοι, ~ὡς	ἂν	σχολὴν λύσωμεν ἄσμενοι πόνων. ~(Αμφιτρύων)
[300]	~ῥᾷον γὰρ αἰδοῦς ὑπολαβὼν φίλ᾽	ἂν	τέμοις. ~ἤδη δ᾽ ἐσῆλθέ μ᾽
[1350]	ἀπ' ὀμμάτων ~ἔσταξα πηγάς, οὐδ'	ἂν	ᾠόμην ποτὲ ~ἐς τοῦθ' ἱκέσθαι,
[450]	προσαρμόσω στόμα; ~τίνος λάβωμαι; πῶς	ἂν	ὡς ξουθόπτερος ~μέλισσα συνενέγκαιμ' ἂν
[650]	αὐγὰς πάλιν ἁλίου ~δισσοὺς ἂν	ἔβαν	διαύλους, ~ἁ δυσγένεια δ' ἁπλοῦν
[650]	σοφία κατ' ἄνδρας, ~δίδυμον ἂν	ἥβαν	ἔφερον ~φανερὸν χαρακτῆρ' ἀρετᾶς ὅσοισιν
[750]	γένος ἔφανε ~χαλκασπίδων λόχος, ὃς	γᾶν	~τέκνων τέκνοις μεταμείβει, ~Θήβαις ἱερὸν
[1400]	ἀλλὰ πρόσθεν οὐ δοκῶ. ~(Θησεύς)	~Ἄγαν	γ' ὁ κλεινὸς Ηρακλῆς οὐκ
[0]	θέλων, ~καθόδου δίδωσι μισθὸν Εὐρυσθεῖ	μέγαν,	~ἐξημερῶσαι γαῖαν, εἴθ᾽ Ἥρας ὕπο
[300]	σε νικῶ θνητὸς ὢν θεὸν	μέγαν·	~παῖδας γὰρ οὐ προύδωκα τοὺς
[1050]	περίκλυστον ἄστυ πέρσας. ~(Αμφιτρύων) ~Φυγὰν	φυγάν,	γέροντες, ἀποπρὸ δωμάτων ~διώκετε· φεύγετε
[1050]	~Ταφίων περίκλυστον ἄστυ πέρσας. ~(Αμφιτρύων)	~Φυγὰν	φυγάν, γέροντες, ἀποπρὸ δωμάτων ~διώκετε·
[400]	τόν τε πολυδάκρυον ~ἔπλευσ' ἐς	Αιδαν,	πόνων τελευτάν, ~ἵν' ἐκπεραίνει τάλας
[200]	ἄνωχθ᾽ ἐλθόντες ὑλουργοὺς δρυὸς ~κορμούς:	ἐπειδὰν	δ᾽ ἐσκομισθῶσιν πόλει, ~βωμὸν πέριξ
[1000]	στεναγμὸν ~ἢ γόον ἢ φθιτῶν	~ᾠδάν,	ἢ τὸν Αιδα χορὸν ἀχήσω;
[350]	ποικιλόνωτον ~συλήτειραν ἀγρωστᾶν ~κτείνας, θηροφόνον	θεὰν	~Οἰνωᾶτιν ἀγάλλει. ~Τεθρίππων τ' ἐπέβα
[300]	~ὡς μὴ τέκν' εἰσίδωμεν, ἀνόσιον	θέαν,	~ψυχορραγοῦντα καὶ καλοῦντα μητέρα ~πατρός
[0]	δίδωσι μισθὸν Εὐρυσθεῖ μέγαν, ~ἐξημερῶσαι	γαῖαν,	εἴθ᾽ Ἥρας ὕπο ~κέντροις δαμασθεὶς
[800]	πέδαιρε κῶλον, ἐκποδὼν ἔλα. ~Ὦναξ	Παιάν,	~ἀπότροπος γένοιό μοι πημάτων. ~(Ιρις)
[550]	περιβόλαι' ἀνήμμεθα. ~(Ηρακλῆς) ~Καὶ πρὸς	βίαν	ἐθνῄσκετ' ὦ τλήμων ἐγώ. ~(Μεγάρα)
[200]	δὲ δράσῃς μηδέν, ἢ πείσῃ	βίαν,	~ὅταν θεοῦ σοι πνεῦμα μεταβαλὸν
[650]	τὰς Χάριτας ~Μούσαις συγκαταμειγνύς, ~ἁδίσταν	συζυγίαν.	~μὴ ζῴην μετ' ἀμουσίας, ~αἰεὶ
[800]	ἐγώ. ~Ἀλλ' εἶ' ἄτεγκτον συλλαβοῦσα	καρδίαν,	~Νυκτὸς κελαινῆς ἀνυμέναιε παρθένε, ~μανίας
[150]	τοὐμὸν οὐκ ἀναίδειαν, γέρον, ~ἀλλ᾽	εὐλάβειαν:	οἶδα γὰρ κατακτανὼν ~Κρέοντα πατέρα
[150]	ἐμβεβώς. ~ἔχει δὲ τοὐμὸν οὐκ	ἀναίδειαν,	γέρον, ~ἀλλ᾽ εὐλάβειαν: οἶδα γὰρ
[1150]	σάρκα τὴν ἔμηνεν ἐμπρήσας πυρί,	~δύσκλειαν	ἣ μένει μ' ἀπώσομαι βίου;
[1350]	καλῶν, ~ἁγὼ παρεσκεύαζον ἐκμοχθῶν βίᾳ	~εὔκλειαν	ὑμῖν, πατρὸς ἀπόλαυσιν καλήν. ~Σέ
[300]	ὃς μένει ς᾽ ὅμως. ~προκαλούμεθ᾽	εὐγένειαν,	ὦ γέρον, σέθεν: ~τὰς τῶν
[150]	βασιλέων, ~ἐροῦ τίν᾽ ἄνδρ᾽ ἄριστον	ἐγκρίνειαν	ἄν, ~ἢ οὐ παῖδα τὸν
[150]	μένων βλέπει τε κἀντιδέρκεται ~δορὸς	ταχεῖαν	ἄλοκα τάξιν ἐμβεβώς. ~ἔχει δὲ
[150]	ἐμοὶ μέλει ~λόγοισι τὴν τοῦδ᾽	ἀμαθίαν	ὑπὲρ σέθεν ~δεῖξαι: κακῶς γάρ
[950]	ταλαίνης, ὁ δ' ὑπὸ κίονος	σκιάν,	~ἄλλος δὲ βωμὸν ὄρνις ὣς
[550]	ἐχθρὰ μισεῖν· ἀλλὰ μὴ πείγου	λίαν.	~(Ηρακλῆς) ~Τί δ' ἐστὶ τῶνδε
[450]	τοῖς ἑκηβόλοις ποτὲ ~τόξοισι δώσειν	Οἰχαλίαν	ὑπέσχετο. ~Τρεῖς δ' ὄντας ὑμᾶς>
[300]	ἱκνούμεθα· ~κτεῖνόν με καὶ τήνδ'	ἀθλίαν	παίδων πάρος, ~ὡς μὴ τέκν'
[150]	ἀρρήτοισι γὰρ ~τὴν σὴν νομίζω	δειλίαν,	Ἡράκλεες ~σὺν μάρτυσιν θεοῖς δεῖ
[1300]	καίπερ ἐν κακοῖσιν ὤν, ~μὴ	δειλίαν	ὄφλω τιν' ἐκλιπὼν φάος· ~ταῖς
[1200]	~Αἰδόμενος τὸ σὸν ὄμμα ~καὶ	φιλίαν	ὁμόφυλον ~αἷμά τε παιδοφόνον. ~(Θησεύς)
[650]	μελάθροις ~κύκνος ὣς γέρων ἀοιδὸς	~πολιᾶν	ἐκ γενύων ~κελαδήσω· τὸ γὰρ
[300]	~κεντεῖν φονεύειν, ἱέναι πέτρας ἄπο.	~Μίαν	δὲ νῷν δὸς χάριν, ἄναξ,
[150]	ἔχει τῷ σώματι ~θάνατον ἀμῦναι,	μίαν	ἔχων ἀλκὴν μόνον: ~ὅσοι δὲ
[1150]	~Οἴμοι, τί δράσω; ποῖ κακῶν	ἐρημίαν	~εὕρω, πτερωτὸς ἢ κατὰ χθονὸς
[950]	δ' ἐπεῖχε τόξ' ὃς ἀμφὶ	βωμίαν	~ἔπτηξε κρηπῖδ' ὡς λεληθέναι δοκῶν.
[1050]	τί δεσμοῖς ναῦς ὅπως ὡρμισμένος	~νεανίαν	θώρακα καὶ βραχίονα, ~πρὸς ἡμιθραύστῳ
[1350]	μητρὶ δούς τ' ἐς ἀγκάλας,	~κοινωνίαν	δύστηνον, ἣν ἐγὼ τάλας ~διώλεσ'
[100]	~πιστεύεθ᾽ ἥξειν; ὡς ὑπὲρ τὴν	ἀξίαν	~τὸ πένθος αἴρεσθ᾽ εἰ θανεῖν
[450]	ἐξέπειθες τὸν κατασπείραντά σε· ~ἐς	δεξιάν	τε σὴν ἀλεξητήριον ~ξύλον καθίει
[1100]	ἐγγὺς ἢ πρόσω φίλων ἐμῶν,	~δύσγνοιαν	ὅστις τὴν ἐμὴν ἰάσεται; ~σαφῶς
[0]	παῖς ἐμὸς ~Ἀργεῖα τείχη καὶ	Κυκλωπίαν	πόλιν ~ὠρέξατ᾽ οἰκεῖν, ἣν ἐγὼ
[850]	~ἄβατον δὲ χώραν καὶ θάλασσαν	ἀγρίαν	~ἐξημερώσας, θεῶν ἀνέστησεν μόνος ~τιμὰς
[300]	ἄθλιον, ~πενίᾳ σὺν οἰκτρᾷ περιβαλεῖν	σωτηρίαν:	~ὡς τὰ ξένων πρόσωπα φεύγουσιν
[200]	~λόγοι μὲν οἵδε τοῖσι σοῖς	ἐναντίαν	~γνώμην ἔχουσι τῶν καθεστώτων πέρι.
[550]	~Καλῶς· παρελθὼν νῦν πρόσειπέ θ'	ἑστίαν	~καὶ δὸς πατρῴοις δώμασιν σὸν
[550]	~(Ηρακλῆς) ~Τί δ' ἐξελείπετ' οἶκον	ἑστίαν	τ' ἐμήν; ~(Μεγάρα) ~Βίᾳ, πατὴρ
[200]	τοῖς λόγοισιν ἁγαθοὶ ~θνητῶν ἔχουσι,	κἂν	βραδύς τις ᾖ λέγειν; ~(Λύκος)
[1100]	λυπρόν, οὗ δακρυρροεῖς; ~(Αμφιτρύων) ~Ἃ	κἂν	θεῶν τις, εἰ μάθοι, καταστένοι.
[450]	φάνηθί μοι· ~ἅλις γὰρ ἐλθὼν	κἂν	ὄναρ γένοιο σύ· ~κακοὶ γάρ
[550]	συμμάχους ἄναξ ἔχει, ~οἳ στάσιν	ἔθηκαν	καὶ διώλεσαν πόλιν ~ἐφ' ἁρπαγαῖσι
[800]	ἔδειξ' ὁ χρόνος ~τὰν Ηρακλέος	ἀλκάν·	~ὃς γᾶς ἐξέβα θαλάμων ~Πλούτωνος
[350]	~ἱππείαις ἐδάμαζον. ~Τάν τε χρυσοκάρανον	~δόρκαν	ποικιλόνωτον ~συλήτειραν ἀγρωστᾶν ~κτείνας, θηροφόνον
[1200]	~Οὐδεὶς σκότος γὰρ ὧδ' ἔχει	μέλαν	νέφος, ~ὅστις κακῶν σῶν συμφορὰν
[800]	ἐσορᾶν ἔφανε ~ξιφηφόρων ἐς ἀγώνων	~ἅμιλλαν,	εἰ τὸ δίκαιον ~θεοῖς ἔτ'
[350]	τε κόρας ~ἤλυθεν ἑσπέριον ἐς	αὐλάν,	χρυσέων πετάλων ~ἄπο μηλοφόρον χερὶ
[750]	Ελικωνιάδων δώματα, ~ἥξετ' εὐγαθεῖ κελάδῳ	~ἐμὰν	πόλιν, ἐμὰ τείχη, ~Σπαρτῶν ἵνα
[0]	~τροφὸν τέκνων οἰκουρόν, ἡνίκα χθονὸς	~μέλαιναν	ὄρφνην εἰσέβαινε, παῖς ἐμός ~σὺν
[350]	τ' ὀρεινόμον ἀγρίων ~Κενταύρων ποτὲ	γένναν	~ἔστρωσεν τόξοις φονίοις, ~ἐναίρων πτανοῖς
[800]	καὶ ~Διός, ὃς ἦλθεν ἐς	εὐνὰν	~Νύμφας τᾶς Περσηίδος· ὡς ~πιστόν
[650]	~Ἔτι τοι γέρων ἀοιδὸς ~κελαδεῖ	Μναμοσύναν·	~ἔτι τὰν Ηρακλέους ~καλλίνικον ἀείδω.
[350]	τὸν γᾶς ἐνέρων τ' ~ἐς	ὄρφναν	μολόντα, παῖδ' ~εἴτε Διός νιν
[0]	πάντες ὑμεναίοισι Καδμεῖοί ποτε ~λωτῷ	συνηλάλαξαν,	ἡνίκ᾽ εἰς ἐμοὺς ~δόμους ὁ
[250]	παῖδας οὐκ ἂν ἐκσῶσαι θέλοι	~δόξαν	κακὴν λαβόντας: οἱ γὰρ εὐγενεῖς
[150]	οὐ θνῄσκειν χρεών; ~ὃς ἔσχε	δόξαν	οὐδὲν ὢν εὐψυχίας ~θηρῶν ἐν
[900]	σώματ' ~(Χορός) ~Ἀνακαλεῖς με τίνα	~βοάν;	~(Αγγελος) ~Ἄλαστα τἀν δόμοισι. ~(Χορός)
[600]	διάφοροι· ~ἔχουσιν, οἳ δ' οὔ·	πᾶν	δὲ φιλότεκνον γένος. ~(Χορός) ~Ἁ
[650]	οἰνοδόταν ~παρά τε χέλυος ἑπτατόνου	~μολπὰν	καὶ Λίβυν αὐλόν· ~οὔπω καταπαύσομεν
[350]	Φοῖβος ἰαχεῖ ~τὸν κάλλει φθιτόν,	κιθάραν	~ἐλαύνων πλήκτρῳ χρυσέῳ· ~ἐγὼ δὲ
[850]	~(Λύσσα) ~Ηλιον μαρτυρόμεσθα δρῶσ' ἃ	δρᾶν	οὐ βούλομαι. ~Εἰ δὲ δή
[800]	εἴα πατὴρ ~Ζεύς νιν κακῶς	δρᾶν	οὔτ' ἔμ' οὔθ' Ηραν ποτέ·
[400]	θ' ὑπὸ μέσσαν ~ἐλαύνει χέρας	ἕδραν,	~Ατλαντος δόμον ἐλθών, ~ἀστρωπούς τε
[150]	τὸ σεμνὸν σῷ κατείργασται πόσει,	~ὕδραν	ἕλειον εἰ διώλεσε κτανὼν ~ἢ
[400]	τε μυριόκρανον ~πολύφονον κύνα Λέρνας	~ὕδραν	ἐξεπύρωσεν, ~βέλεσί τ' ἀμφέβαλ' ἰόν>
[1250]	τ' ἀμφίκρανον καὶ παλιμβλαστῆ κύνα	~ὕδραν	φονεύσας μυρίων τ' ἄλλων πόνων
[300]	τέκν' ἄλλως δ' ἀδυνάτων ἔοικ'	ἐρᾶν.	~Ἰδοὺ πάρεστιν ἥδε φασγάνῳ δέρη
[350]	σῖτα γένυσι, χαρμοναῖσιν ἀνδροβρῶσι ~δυστράπεζοι·	~πέραν	δ' ἀργυρορρύτων Εβρου ~διεπέρασεν ὄχθων,
[1250]	θιγγάνειν γῆς καὶ θάλασσα μὴ	περᾶν	~πηγαί τε ποταμῶν, καὶ τὸν
[200]	πλόκους ~καθῃμάτως᾽ ἄν, ὥστ᾽ Ἀτλαντικῶν	πέραν	~φεύγειν ὅρων ἂν δειλίᾳ τοὐμὸν
[800]	κακῶς δρᾶν οὔτ' ἔμ' οὔθ'	Ηραν	ποτέ· ~Ἐπεὶ δὲ μόχθους διεπέρασ'
[950]	μὲν νεοσσὸς ὅδε θανὼν Εὐρυσθέως	~ἔχθραν	πατρῴαν ἐκτίνων πέπτωκέ μοι. ~ἄλλῳ
[350]	~Τάν τε χρυσοκάρανον ~δόρκαν ποικιλόνωτον	~συλήτειραν	ἀγρωστᾶν ~κτείνας, θηροφόνον θεὰν ~Οἰνωᾶτιν
[1000]	~ὠδῖνα τέκνων, πρέσβυς ὑστέρῳ ποδὶ	~πικρὰν	διώκων ἤλυσιν πάρεσθ' ὅδε. ~(Αμφιτρύων)
[1250]	ταῦτ' ἄριστα μηδέν' Ελλήνων μ'	ὁρᾶν,	~ἐν οἷσιν εὐτυχοῦντες ἦμεν ὄλβιοι.
[1000]	φόνον· ~ἀλλ' ἦλθεν εἰκών, ὡς	ὁρᾶν	ἐφαίνετο, ~Παλλὰς κραδαίνουσ' ἔγχος ἐπὶ
[450]	δ' ἐθρεψάμην ~ὕβρισμα κἀπίχαρμα καὶ	διαφθοράν.	~Φεῦ· ~ἦ πολύ με δόξης
[800]	~ἢ δυσγένει' ἀνάκτων, ~ἃ νῦν	ἐσορᾶν	ἔφανε ~ξιφηφόρων ἐς ἀγώνων ~ἅμιλλαν,
[750]	~Χρόνου γὰρ οὔτις τὸ πάλιν	εἰσορᾶν	ἔτλα· ~νόμον παρέμενος, ἀνομίᾳ χάριν
[1200]	μέλαν νέφος, ~ὅστις κακῶν σῶν	συμφορὰν	κρύψειεν ἄν. ~Τί μοι προσείων
[1100]	σὰ περιστέλλου κακά. ~(Ηρακλῆς) ~Ἀπωλόμεσθα·	συμφορὰν	λέξεις τινά. ~(Αμφιτρύων) ~Ἰδού, θέασαι
[800]	σὸν ἐπ' οὐκ ἐλπίδι φάνθη,	~λαμπρὰν	δ' ἔδειξ' ὁ χρόνος ~τὰν
[0]	δὲ τὰς ἐμὰς ~ἐξευμαρίζων καὶ	πάτραν	οἰκεῖν θέλων, ~καθόδου δίδωσι μισθὸν
[150]	τι δράσας μάρτυρ᾽ ἂν λάβοις	πάτραν.	~τὸ πάνσοφον δ᾽ εὕρημα, τοξήρη
[1250]	Αργος ἔλθω; πῶς, ἐπεὶ φεύγω	πάτραν;	~φέρ' ἀλλ' ἐς ἄλλην δή
[950]	προταρβοῦνθ' ἱκέσιον ψαύειν χερός, ~ὠθεῖ,	φαρέτραν	δ' εὐτρεπῆ σκευάζεται ~καὶ τόξ'
[850]	μ' ἐσπέμπεις δόμους· ~ἄβατον δὲ	χώραν	καὶ θάλασσαν ἀγρίαν ~ἐξημερώσας, θεῶν
[1200]	γενειάδα καὶ ~γόνυ καὶ χέρα	σὰν	προπίτνων, ~πολιόν τε δάκρυον ἐκβάλλων·
[200]	ἀποκτεῖναι θέλεις; ~τί ς᾽ οἵδ᾽	ἔδρασαν;	ἕν τί ς᾽ ἡγοῦμαι σοφόν,
[550]	ἔχει, ~οἳ στάσιν ἔθηκαν καὶ	διώλεσαν	πόλιν ~ἐφ' ἁρπαγαῖσι τῶν πέλας,
[450]	~Φεῦ· ~ἦ πολύ με δόξης	ἐξέπαισαν	ἐλπίδες, ~ἣν πατρὸς ὑμῶν ἐκ
[800]	ἀνθρώπων φίλους. ~Παραινέσαι δέ, πρὶν	σφαλεῖσαν	εἰσιδεῖν, ~Ηρᾳ θέλω σοί τ'
[700]	εἰς ἀμείνονας σέθεν. ~Χαρμοναὶ δακρύων	ἔδοσαν	ἐκβολάς· ~πάλιν ἔμολεν, ἃ πάρος
[850]	δόμους· ~ἄβατον δὲ χώραν καὶ	θάλασσαν	ἀγρίαν ~ἐξημερώσας, θεῶν ἀνέστησεν μόνος
[400]	τιθεὶς ἐρετμοῖς. ~Οὐρανοῦ θ' ὑπὸ	μέσσαν	~ἐλαύνει χέρας ἕδραν, ~Ατλαντος δόμον
[800]	~Θαρσεῖτε Νυκτὸς τήνδ' ὁρῶντες ἔκγονον	~Λύσσαν,	γέροντες, κἀμὲ τὴν θεῶν λάτριν
[650]	~οὔπω καταπαύσομεν ~Μούσας, αἵ μ'	ἐχόρευσαν.	~Παιᾶνα μὲν Δηλιάδες ~ὑμνοῦσ' ἀμφὶ
[1250]	πατέρα προστρόπαιος ὢν ~ἔγημε τὴν	τεκοῦσαν	Αλκμήνην ἐμέ. ~Ὅταν δὲ κρηπὶς
[400]	τε φίλην ὑπὸ σειραίοις ~ποσὶν	ἕλκουσαν	τέκνα, καὶ γεραιὸν ~πατέρ' Ηρακλέους.
[1200]	φάος νεκρῶν πάρα. ~Χάριν δὲ	γηράσκουσαν	ἐχθαίρω φίλων, ~καὶ τῶν καλῶν
[200]	νεοσσοῖς τοῖσδε πῦρ λόγχας ὅπλα	~φέρουσαν	ἐλθεῖν, ποντίων καθαρμάτων ~χέρσου τ᾽
[0]	καὶ κτανὼν ἄρχει χθονός, ~στάσει	νοσοῦσαν	τήνδ᾽ ἐπεσπεσὼν πόλιν. ~ἡμῖν δὲ
[700]	θάσσειν βάθροις. ~(Λύκος) ~Ἀνόνητά γ'	ἱκετεύουσαν	ἐκσῷσαι βίον. ~(Αμφιτρύων) ~Λαὶ τὸν
[550]	~Μάχας δὲ Μινυῶν ἃς ἔτλην	ἀπέπτυσαν;	~(Μεγάρα) ~Ἄφιλον, ἵν' αὖθίς σοι
[1150]	τίς τάδ' ἔκτεινεν τέκνα; ~τίνος	γεγῶσαν	τήνδ' ὁρῶ ξυνάορον; ~οὐ γὰρ
[1300]	οὐ δεσμοῖσι διὰ τυραννίδας ~πατέρας	ἐκηλίδωσαν;	ἀλλ' οἰκοῦσ' ὅμως ~Ολυμπον ἠνέσχοντό
[400]	πάλιν. ~στέγαι δ' ἔρημοι φίλων,	~τὰν	δ' ἀνόστιμον τέκνων ~Χάρωνος ἐπιμένει
[800]	~λαμπρὰν δ' ἔδειξ' ὁ χρόνος	~τὰν	Ηρακλέος ἀλκάν· ~ὃς γᾶς ἐξέβα
[650]	γέρων ἀοιδὸς ~κελαδεῖ Μναμοσύναν· ~ἔτι	τὰν	Ηρακλέους ~καλλίνικον ἀείδω. ~Παρά τε
[350]	κρᾶτ' ἐπινωτίσας ~δεινῷ χάσματι θηρός.	~Τάν	τ' ὀρεινόμον ἀγρίων ~Κενταύρων ποτὲ
[400]	κόρας ~λάφυρα, καὶ σῴζεται Μυκήναις.	~Τάν	τε μυριόκρανον ~πολύφονον κύνα Λέρνας
[900]	τὸν γεραιὸν ὡς στένω ~πατέρα	τάν	τε παιδοτρόφον, ᾇ μάταν ~τέκεα
[350]	~πληροῦντες χθόνα Θεσσαλῶν ~ἱππείαις ἐδάμαζον.	~Τάν	τε χρυσοκάρανον ~δόρκαν ποικιλόνωτον ~συλήτειραν
[900]	με τίνα ~βοάν; ~(Αγγελος) ~Ἄλαστα	τἀν	δόμοισι. ~(Χορός) ~Μάντιν οὐχ ~ἕτερον
[900]	πεπόνθαμεν. ~(Χορός) ~Πῶς παισὶ στενακτὰν	ἄταν	ἄταν ~πατέρος ἀμφαίνεις; ~λέγε, τίνα
[900]	~(Χορός) ~Πῶς παισὶ στενακτὰν ἄταν	ἄταν	~πατέρος ἀμφαίνεις; ~λέγε, τίνα τρόπον
[900]	~πατέρα τάν τε παιδοτρόφον, ᾇ	μάταν	~τέκεα γεννᾶται. ~Ἰδοὺ ἰδού, ~θύελλα
[850]	ἔκγονος. ~Μέλεος Ελλάς, ἃ τὸν	εὐεργέταν	~ἀποβαλεῖς, ὀλεῖς μανίαισιν (Λύσσα) ς
[350]	πονῶν τυράννῳ. ~Ἄν τε Πηλιάδ'	ἀκτὰν	~Αναύρου παρὰ πηγὰς ~Κύκνον ξεινοδαΐκταν
[900]	ἢ πεπόνθαμεν. ~(Χορός) ~Πῶς παισὶ	στενακτὰν	ἄταν ἄταν ~πατέρος ἀμφαίνεις; ~λέγε,
[350]	ἀκτὰν ~Αναύρου παρὰ πηγὰς ~Κύκνον	ξεινοδαΐκταν	~τόξοις ὤλεσεν, Αμφαναίας ~οἰκήτορ' ἄμεικτον.
[900]	μοι χειρὸς εὖ θέσθαι τάδε·	~ὅταν	δ' ἐνέγκω δεῦρο κρᾶτ' Εὐρυσθέως,
[300]	ἔσω μολόντες· οὐ φθονῶ πέπλων.	~Ὅταν	δὲ κόσμον περιβάλησθε σώμασιν, ~ἥξω
[1250]	~ἔγημε τὴν τεκοῦσαν Αλκμήνην ἐμέ.	~Ὅταν	δὲ κρηπὶς μὴ καταβληθῇ γένους
[1300]	~Ἅλις γὰρ ὁ θεὸς ὠφελῶν,	ὅταν	θέλῃ. ~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι· πάρεργα μὲν>
[200]	δράσῃς μηδέν, ἢ πείσῃ βίαν,	~ὅταν	θεοῦ σοι πνεῦμα μεταβαλὸν τύχῃ.
[250]	παῖδας, ἀλλὰ καὶ δόμου ~τύχας,	ὅταν	πάσχῃ τι, μεμνήσεσθε δὲ ~δοῦλοι
[50]	διαφέρω ~λόγοισι, μυθεύουσα. θαυμάζων δ᾽	ὅταν	~πύλαι ψοφῶσι, πᾶς ἀνίστησιν πόδα,
[1300]	εἶ χρεῖος φίλων. ~θεοὶ δ'	ὅταν	τιμῶσιν, οὐδὲν δεῖ φίλων· ~Ἅλις
[650]	~καλλίνικον ἀείδω. ~Παρά τε Βρόμιον	οἰνοδόταν	~παρά τε χέλυος ἑπτατόνου ~μολπὰν
[400]	~Καδμείων τε σύνηβοι, ~τέκεσιν ἂν	προπαρέσταν	~ἀλκᾷ· νῦν δ' ἀπολείπομαι ~τᾶς
[650]	παύσομαι τὰς Χάριτας ~Μούσαις συγκαταμειγνύς,	~ἁδίσταν	συζυγίαν. ~μὴ ζῴην μετ' ἀμουσίας,
[350]	τε χρυσοκάρανον ~δόρκαν ποικιλόνωτον ~συλήτειραν	ἀγρωστᾶν	~κτείνας, θηροφόνον θεὰν ~Οἰνωᾶτιν ἀγάλλει.
[400]	πολυδάκρυον ~ἔπλευσ' ἐς Αιδαν, πόνων	τελευτάν,	~ἵν' ἐκπεραίνει τάλας ~βίοτον, οὐδ'
[400]	κατέσχεν οἴκους ~εὐανορίᾳ θεῶν. ~Τὸν	ἱππευτάν	τ' Αμαζόνων στρατὸν ~Μαιῶτιν ἀμφὶ
[1300]	ἐν ἀλλήλοισιν, ὧν οὐδεὶς νόμος,	~συνῆψαν;	οὐ δεσμοῖσι διὰ τυραννίδας ~πατέρας
[600]	κρατὶ κεῖται, βλεφάρων σκοτεινὸν ~φάος	ἐπικαλύψαν.	~Μή μοι μήτ' Ασιήτιδος ~τυραννίδος
[950]	νεοσσὸς ὅδε θανὼν Εὐρυσθέως ~ἔχθραν	πατρῴαν	ἐκτίνων πέπτωκέ μοι. ~ἄλλῳ δ'
[250]	~καὶ τάσδε Θήβας εὐκλεῶς ᾠκήσαμεν.	~ἐν	αἷς σὺ χαίρεις: οὐ γὰρ
[550]	~ὄρνιν δ' ἰδών τιν' οὐκ	ἐν	αἰσίοις ἕδραις, ~ἔγνων πόνον τιν'
[400]	σθένος ἥβων ~δόρυ τ' ἔπαλλον	ἐν	αἰχμᾷ, ~Καδμείων τε σύνηβοι, ~τέκεσιν
[150]	δόξαν οὐδὲν ὢν εὐψυχίας ~θηρῶν	ἐν	αἰχμῇ, τἄλλα δ᾽ οὐδὲν ἄλκιμος,
[1300]	οὐ ψευδεῖς λόγοι. ~Οὐ λέκτρ'	ἐν	ἀλλήλοισιν, ὧν οὐδεὶς νόμος, ~συνῆψαν;
[0]	εἴ τι δὴ χρὴ κἄμ᾽	ἐν	ἀνδράσιν λέγειν ~γέροντ᾽ ἀχρεῖον μή
[500]	νεκρῶν κρᾶτας ἐξεστεμμένα, ~ὄχλῳ τ'	ἐν	ἀνδρῶν τὴν ἐμὴν ξυνάορον, ~πατέρα
[150]	κλύειν. ~πρῶτον μὲν οὖν τἄρρητ᾽	ἐν	ἀρρήτοισι γὰρ ~τὴν σὴν νομίζω
[1250]	Ζηνὸς ἡγοῦμαι σὲ ἐγώ. ~Ἔτ'	ἐν	γάλακτί τ' ὄντι γοργωποὺς ὄφεις
[250]	χείρ, ὡς ποθεῖς λαβεῖν δόρυ,	~ἐν	δ᾽ ἀσθενείᾳ τὸν πόθον διώλεσας.
[1250]	ποταμῶν, καὶ τὸν ἁρματήλατον ~Ιξίον'	ἐν	δεσμοῖσιν ἐκμιμήσομαι. ~καὶ ταῦτ' ἄριστα
[850]	(Λύσσα) ς ~χορευθέντ' ἐναύλοις. ~Βέβακεν	ἐν	δίφροισιν ἁ πολύστονος, ~ἅρμασι δ'
[550]	ἁρπαγαῖσι τῶν πέλας, τὰ δ'	ἐν	δόμοις ~δαπάναισι φροῦδα διαφυγόνθ' ὑπ'
[750]	κατάρχεται μέλος ἐμοὶ κλύειν ~φίλιον	ἐν	δόμοις· θάνατος οὐ πόρσω. ~Βοᾷ
[1350]	λέκτρ' ἔσῳζες ἀσφαλῶς, ~μακρὰς διαντλοῦσ'	ἐν	δόμοις οἰκουρίας. ~Οἴμοι δάμαρτος καὶ
[0]	δέ λείπει γάρ με τοῖσδ᾽	ἐν	δώμασιν ~τροφὸν τέκνων οἰκουρόν, ἡνίκα
[1350]	~ξὺν οἷς τὰ κάλλιστ' ἐξέπραξ'	ἐν	Ελλάδι, ~ἐχθροῖς ἐμαυτὸν ὑποβαλὼν αἰσχρῶς
[200]	τ᾽ οὐ δίδωσι τοῖς ἐναντίοις,	~ἐν	εὐφυλάκτῳ δ᾽ ἐστί: τοῦτο δ᾽
[100]	δόρατα νέα νέῳ ~τὸ πάρος	ἐν	ἡλίκων πόνοις ~ξυνῆν ποτ᾽ εὐκλεεστάτας
[850]	ἄσημος οὔτ' ἐπὶ χθονὶ ~οὔτ'	ἐν	θεοῖσιν, οὗ σύ μ' ἐσπέμπεις
[1200]	~(Ηρακλῆς) ~Ηὗρες δέ γ' ἄλλους	ἐν	κακοῖσι μείζοσιν; ~(Θησεύς) ~Ἅπτῃ κάτωθεν
[1400]	~(Ηρακλῆς) ~Σὺ ποῖος ἦσθα νέρθεν	ἐν	κακοῖσιν ὤν; ~(Θησεύς) ~Ὡς ἐς
[1300]	δύστηνοι λόγοι. ~Ἐσκεψάμην δὲ καίπερ	ἐν	κακοῖσιν ὤν, ~μὴ δειλίαν ὄφλω
[1050]	τόξα θ' Ηλίου τάδε· ~ὡς	ἐν	κλύδωνι καὶ φρενῶν ταράγματι ~πέπτωκα
[900]	τέκνων ~πατήρ τε (Μεγάρα) τ'	ἐν	κύκλῳ δ' ἤδη κανοῦν ~εἵλικτο
[200]	εὐφυλάκτῳ δ᾽ ἐστί: τοῦτο δ᾽	ἐν	μάχῃ ~σοφὸν μάλιστα, δρῶντα πολεμίους
[50]	ἔνεστ᾽ ἄκη. ~(Μεγάρα) ~ὁ δ᾽	ἐν	μέσῳ με λυπρὸς ὢν δάκνει
[0]	γίγνεται. ~τοὐμοῦ γὰρ ὄντος παιδὸς	ἐν	μυχοῖς χθονὸς ~ὁ καινὸς οὗτος
[650]	καὶ τοὺς ἀγαθούς, ~ἴσον ἅτ'	ἐν	νεφέλαισιν ἄστρων ~ναύταις ἀριθμὸς πέλει.
[150]	κεραυνόν τ᾽ ἠρόμην τέθριππά τε,	~ἐν	οἷς βεβηκὼς τοῖσι γῆς βλαστήμασιν
[1300]	ἄριστα μηδέν' Ελλήνων μ' ὁρᾶν,	~ἐν	οἷσιν εὐτυχοῦντες ἦμεν ὄλβιοι. ~Τί
[600]	ἥβας ἀντιλαβεῖν, ~ἃ καλλίστα μὲν	ἐν	ὄλβῳ, ~καλλίστα δ' ἐν πενίᾳ.
[900]	στροφαῖσιν ὀμμάτων ἐφθαρμένος ~ῥίζας τ'	ἐν	ὄσσοις αἱματῶπας ἐκβαλὼν ~ἀφρὸν κατέσταζ'
[600]	μὲν ἐν ὄλβῳ, ~καλλίστα δ'	ἐν	πενίᾳ. ~Τὸ δὲ λυγρὸν φόνιόν
[650]	ζῴην μετ' ἀμουσίας, ~αἰεὶ δ'	ἐν	στεφάνοισιν εἴην. ~Ἔτι τοι γέρων
[900]	δ' οὐκέθ' αὑτὸς ἦν, ~ἀλλ'	ἐν	στροφαῖσιν ὀμμάτων ἐφθαρμένος ~ῥίζας τ'
[50]	τἀδόκητ᾽ οὐ χρή, γέρον. ~(Αμφιτρύων)	~ἐν	ταῖς ἀναβολαῖς τῶν κακῶν ἔνεστ᾽
[500]	εἰσηκούομεν, ~εἰ μή γ' ὄνειρον	ἐν	φάει τι λεύσσομεν. ~Τί φημί;
[50]	ἡμῶν κρείσσονες κατ᾽ ἐξόδους: ~οὔτ᾽	ἐν	φίλοισιν ἐλπίδες σωτηρίας ~ἔτ᾽ εἰσὶν
[1350]	λειπτέον τάδ' ἀθλίως δὲ σῳστέον.	~Ἕν	μοί τι, Θησεῦ, σύγκαμ' ἀθλίου
[1100]	ἐμόν; ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ οἶδα πλὴν	ἕν·	πάντα δυστυχεῖ τὰ σά. ~(Ηρακλῆς)
[200]	θέλεις; ~τί ς᾽ οἵδ᾽ ἔδρασαν;	ἕν	τί ς᾽ ἡγοῦμαι σοφόν, ~εἰ
[450]	ἂν ἐκ πάντων γόους, ~ἐς	ἓν	δ' ἐνεγκοῦσ' ἀθρόον ἀποδοίην δάκρυ;
[300]	τὰ ξένων πρόσωπα φεύγουσιν φίλοις	~ἓν	ἦμαρ ἡδὺ βλέμμ᾽ ἔχειν φασὶν
[150]	δὲ τόξοις χεῖρ᾽ ἔχουσιν εὔστοχον,	~ἓν	μὲν τὸ λῷστον, μυρίους οἰστοὺς
[250]	δώμασιν καλά: ~σὲ μὲν δόκησις	ἔλαβεν	εὐκλεὴς δορός, ~ὥστ᾽ οὐκ ἀνεκτὸν
[1250]	μ' ἐγείνατο ~Ηρᾳ σὺ μέντοι	μηδὲν	ἀχθεσθῇς, γέρον· ~πατέρα γὰρ ἀντὶ
[1250]	δεσμοῖσιν ἐκμιμήσομαι. ~καὶ ταῦτ' ἄριστα	μηδέν'	Ελλήνων μ' ὁρᾶν, ~ἐν οἷσιν
[200]	ἐξελθεῖν χθονός: ~βίᾳ δὲ δράσῃς	μηδέν,	ἢ πείσῃ βίαν, ~ὅταν θεοῦ
[1400]	ἐξομόρξωμαι πέπλοις. ~(Θησεύς) ~Ἔκμασσε, φείδου	μηδέν·	οὐκ ἀναίνομαι. ~(Ηρακλῆς) ~Παίδων στερηθεὶς
[1000]	πρὸς κίον' ὡς λήξας ὕπνου	~μηδὲν	προσεργάσαιτο τοῖς δεδραμένοις. ~Εὕδει δ'
[250]	δ᾽ ἕκατι δεσπόταις θυμούμενοι ~πάθητε	μηδέν.	τῆς δ᾽ ἐμῆς, Αμφιτρύων, ~γνώμης
[550]	μὲν οὐδὲν εἴ με πᾶσ'	εἶδεν	πόλις· ~ὄρνιν δ' ἰδών τιν'
[0]	~Τίς τὸν Διὸς σύλλεκτρον οὐκ	οἶδεν	βροτῶν, ~Ἀργεῖον (Αμφιτρύων) ὃν Ἀλκαῖός
[600]	τ' ἔχει πόλις. ~(Αμφιτρύων) ~Οὐδ'	οἶδεν	Εὐρυσθεύς σε γῆς ἥκοντ' ἄνω;
[1250]	ᾧ δ' ἀεὶ κακῶς ~ἔστ'	οὐδὲν	ἀλγεῖ συγγενῶς δύστηνος ὤν. ~Ἐς
[150]	~θηρῶν ἐν αἰχμῇ, τἄλλα δ᾽	οὐδὲν	ἄλκιμος, ~ὃς οὔποτ᾽ ἀσπίδ᾽ ἔσχε
[50]	~στρατηλατήσας κλεινὰ Καδμείων δορός, ~ὡς	οὐδὲν	ἀνθρώποισι τῶν θείων σαφές. ~ἐγὼ
[500]	ὠφελεῖν ~μέλλεις, ἀμύνειν, ὡς τάχ'	οὐδὲν	ἀρκέσεις. ~Καίτοι κέκλησαι πολλάκις· μάτην
[1300]	φίλων. ~θεοὶ δ' ὅταν τιμῶσιν,	οὐδὲν	δεῖ φίλων· ~Ἅλις γὰρ ὁ
[550]	γνώμην πέσῃς. ~(Ηρακλῆς) ~Μέλει μὲν	οὐδὲν	εἴ με πᾶσ' εἶδεν πόλις·
[500]	μεθῆτ' ἐπεὶ Διὸς ~σωτῆρος ὑμῖν	οὐδέν	ἐσθ' ὅδ' ὕστερος. ~(Ηρακλῆς) ~Ὦ
[300]	ῥᾳδίως ἐπαύσατ᾽ ἄν: ~νῦν δ᾽	οὐδέν	ἐσμεν. σὸν δὲ τοὐντεῦθεν σκοπεῖν
[800]	θεῶν λάτριν ~Ιριν· πόλει γὰρ	οὐδὲν	ἥκομεν βλάβος, ~ἑνὸς δ' ἐπ'
[950]	γυμνὸν σῶμα θεὶς πορπαμάτων, ~πρὸς	οὐδέν'	ἡμιλλᾶτο κἀκηρύσσετο ~αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ
[1150]	~καὶ τῶνδε προστρόπαιον αἷμα προσλαβὼν	~οὐδὲν	κακῶσαι τοὺς ἀναιτίους θέλω. ~(Θησεύς)
[1200]	μύσος με σῶν βάλῃ προσφθεγμάτων;	~Οὐδὲν	μέλει μοι σύν γε σοὶ
[1100]	τὴν ἐμὴν ἰάσεται; ~σαφῶς γὰρ	οὐδὲν	οἶδα τῶν εἰωθότων. ~(Αμφιτρύων) ~Γέροντες,
[200]	δ᾽ ἔμ᾽ ἀσθενῆ φίλον ~δεδόρκατ᾽	οὐδὲν	ὄντα πλὴν γλώσσης ψόφον. ~ῥώμη
[1300]	Ζηνὶ τοὺς εὐεργέτας ~Ελλάδος ἀπώλεσ'	οὐδὲν	ὄντας αἰτίους. ~(Θησεύς) ~Οὐκ ἔστιν
[600]	τ' ἀμείνονες βροτῶν ~οἵ τ'	οὐδὲν	ὄντες· χρήμασιν δὲ διάφοροι· ~ἔχουσιν,
[1350]	μυρίων ἐγευσάμην· ~ὧν οὔτ' ἀπεῖπον	οὐδέν'	οὔτ' ἀπ' ὀμμάτων ~ἔσταξα πηγάς,
[150]	θνῄσκειν χρεών; ~ὃς ἔσχε δόξαν	οὐδὲν	ὢν εὐψυχίας ~θηρῶν ἐν αἰχμῇ,
[1250]	μέγας φίλος; ~(Ηρακλῆς) ~Οἱ δ'	οὐδὲν	ὠφελοῦσί μ' ἀλλ' Ηρα κρατεῖ.
[800]	ἐκτελευτῆσαι πικρούς, ~τὸ χρή νιν	ἐξέσῳζεν,	οὐδ' εἴα πατὴρ ~Ζεύς νιν
[700]	~(Αμφιτρύων) ~Δοκῶ μὲν αὐτήν, ὡς	θύραθεν	εἰκάσαι. ~(Λύκος) ~Τί χρῆμα δόξης;
[150]	~λόγοισι τὴν τοῦδ᾽ ἀμαθίαν ὑπὲρ	σέθεν	~δεῖξαι: κακῶς γάρ ς᾽ οὐκ
[150]	μάρτυσιν θεοῖς δεῖ μ᾽ ἀπαλλάξαι	σέθεν.	~Διὸς κεραυνόν τ᾽ ἠρόμην τέθριππά
[300]	ὅμως. ~προκαλούμεθ᾽ εὐγένειαν, ὦ γέρον,	σέθεν:	~τὰς τῶν θεῶν γὰρ ὅστις
[1050]	~τέκνων ὄλεθρον ~(Αμφιτρύων) ~Ὤμοι. ~(Χορός)	~Σέθεν	τε παιδὸς. ~(Αμφιτρύων) ~Αἰαῖ. ~(Χορός)
[1300]	χθονὸς ~τεμένη δέδασται· ταῦτ' ἐπωνομασμένα	~σέθεν	τὸ λοιπὸν ἐκ βροτῶν κεκλήσεται
[700]	θανών, ~ὕβρεις ὑβρίζων εἰς ἀμείνονας	σέθεν.	~Χαρμοναὶ δακρύων ἔδοσαν ἐκβολάς· ~πάλιν
[900]	δ' εἰσέβαινεν ἄντυγας ~κἄθεινε, κέντρον	δῆθεν	ὡς ἔχων, χερί. ~Διπλοῦς δ'
[1100]	τάδε; ~(Ηρακλῆς) ~Ἀλλ' ἦ τι	κεῖθεν	πολέμιον πεπόνθαμεν; ~(Αμφιτρύων) ~Τὴν θεὸν
[100]	δ᾽ ἀνὴρ ἄριστος ὅστις ἐλπίσι	~πέποιθεν	αἰεί: τὸ δ᾽ ἀπορεῖν ἀνδρὸς
[900]	τύχας; ~(Αγγελος) ~Ἱερὰ μὲν ἦν	πάροιθεν	ἐσχάρας Διὸς ~καθάρσι' οἴκων, γῆς
[1250]	~ἀβίωτον ἡμῖν νῦν τε καὶ	πάροιθεν	ὄν. ~Πρῶτον μὲν ἐκ τοῦδ'
[1000]	πρὸς γέροντος ἱππεύει φόνον· ~ἀλλ'	ἦλθεν	εἰκών, ὡς ὁρᾶν ἐφαίνετο, ~Παλλὰς
[1150]	σύμμαχον φέρων δόρυ. ~Κληδὼν γὰρ	ἦλθεν	εἰς Ερεχθειδῶν πόλιν ~ὡς σκῆπτρα
[750]	γε τὸν Αχερόντιον. ~δοκημάτων ἐκτὸς	ἦλθεν	ἐλπίς. ~θεοὶ θεοὶ τῶν ἀδίκων
[250]	γαίας ὕπο; ~καὶ τίς θανόντων	ἦλθεν	ἐξ Ἅιδου πάλιν; ~ἀλλ᾽ ὡς
[800]	θνατογενοῦς τε καὶ ~Διός, ὃς	ἦλθεν	ἐς εὐνὰν ~Νύμφας τᾶς Περσηίδος·
[1150]	ὁ πολύπονος, ἐπὶ ~δόρυ γιγαντοφόνον	ἦλθεν	σὺν θεοῖσι ~Φλεγραῖον ἐς πεδίον
[500]	δῆτα πρὸς σὲ καὶ γέροντ'	ἦλθεν	φόβος; ~(Μεγάρα) ~Κτείνειν ἔμελλε πατέρα
[0]	Κάδμου πόλιν ~τεκνοῦσι παίδων παισίν.	ἔνθεν	ἐξέφυ ~Κρέων Μενοικέως παῖς, ἄναξ
[250]	καμὼν χερὶ ~ἕξεις. ἀπέρρων δ᾽	ἔνθεν	ἦλθες ἐνθάδε, ~ὕβριζ᾽ ἐμοῦ γὰρ
[0]	τρισώματον κύνα ~ἐς φῶς ἀνάξων,	ἔνθεν	οὐχ ἥκει πάλιν. ~γέρων δὲ
[350]	~σύγχορτοί τ' Ομόλας ἔναυλοι, ~πεύκαισιν	ὅθεν	χέρας ~πληροῦντες χθόνα Θεσσαλῶν ~ἱππείαις
[900]	ἀμφαίνεις; ~λέγε, τίνα τρόπον ἔσυτο	θεόθεν	ἐπὶ ~μέλαθρα κακὰ τάδε, ~τλήμονάς
[1100]	συναμπίσχῃ κόρας, ~τοῦ φιλτάτου σοι	τηλόθεν	παιδὸς βεβώς; ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τέκνον·
[50]	~οἳ δ᾽ εἰς ἔλεγχον ἄλλος	ἄλλοθεν	πίτνων, ~Ὦ μῆτερ, αὐδᾷ, ποῖ
[1100]	πάλιν, ~Εὐρυσθέως δίαυλον; εἰς Αιδου;	πόθεν;	~Ἀλλ' οὔτε Σισύφειον εἰσορῶ πέτρον
[550]	σὲ δὲ θανόντ' ἠκούομεν. ~(Ηρακλῆς)	~Πόθεν	δ' ἐς ὑμᾶς ἥδ' ἐσῆλθ'
[600]	οἴχεται πέδον; ~(Ηρακλῆς) ~Βέβηκ' Αθήνας	νέρθεν	ἄσμενος φυγών. ~Ἀλλ' εἶ' ὁμαρτεῖτ'
[500]	~(Μεγάρα) ~Ὅδ' ἐστὶν ὃν γῆς	νέρθεν	εἰσηκούομεν, ~εἰ μή γ' ὄνειρον
[1400]	νοσῶν. ~(Ηρακλῆς) ~Σὺ ποῖος ἦσθα	νέρθεν	ἐν κακοῖσιν ὤν; ~(Θησεύς) ~Ὡς
[450]	σά. ~(Αμφιτρύων) ~Σὺ μὲν τὰ	νέρθεν	εὐτρεπῆ ποιοῦ, γύναι. ~Ἐγὼ δὲ
[1150]	ὧν ὑπῆρξεν Ηρακλῆς ~σῴσας με	νέρθεν,	ἦλθον, εἴ τι δεῖ, γέρον,
[600]	ἀνηλίων μυχῶν ~Αιδου Κόρης τ'	ἔνερθεν,	οὐκ ἀτιμάσω ~θεοὺς προσειπεῖν πρῶτα
[500]	δέ, γέρον, σύγγνωθί μοι, ~εἰ	πρόσθεν	ἥρπασ' ἃ σὲ λέγειν πρὸς
[1400]	~(Ηρακλῆς) ~Ζῶ σοι ταπεινός; ἀλλὰ	πρόσθεν	οὐ δοκῶ. ~(Θησεύς) ~Ἄγαν γ'
[300]	δ᾽ οὐδέν ἐσμεν. σὸν δὲ	τοὐντεῦθεν	σκοπεῖν ~ὅπως διώσῃ τὰς τύχας,
[350]	~οἰκήτορ' ἄμεικτον. ~Ὑμνῳδούς τε κόρας	~ἤλυθεν	ἑσπέριον ἐς αὐλάν, χρυσέων πετάλων
[700]	τόδ' ἔστ' ἐνθύμιον, ~οἱ δειμάτων	ἔξωθεν	ἐκπορεύσομεν ~σὺν μητρὶ παῖδας. δεῦρ'
[1200]	ἐν κακοῖσι μείζοσιν; ~(Θησεύς) ~Ἅπτῃ	κάτωθεν	οὐρανοῦ δυσπραξίᾳ. ~(Ηρακλῆς) ~Τοιγὰρ παρεσκευάσμεθ'
[1350]	ὡς ἔοικε, τῇ τύχῃ δουλευτέον.	~Εἶἑν·	γεραιέ, τὰς ἐμὰς φυγὰς ὁρᾷς,
[1200]	θέλων κακοῖς συνάψαι, τέκνον. ~(Θησεύς)	~Εἶἑν·	σὲ τὸν θάσσοντα δυστήνους ἕδρας
[450]	~γραίας ὄσσων ἔτι πηγάς. ~(Μεγάρα)	~Εἶἑν·	τίς ἱερεύς, τίς σφαγεὺς τῶν
[150]	ἔθρεψ᾽ Ἀβαντίδα ~οὐκ ἄν ς᾽	ἐπαινέσειεν:	οὐ γὰρ ἔσθ᾽ ὅπου ~ἐσθλόν
[900]	δεξιᾷ φέρειν, ~ἐς χέρνιβ' ὡς	βάψειεν,	Αλκμήνης τόκος ~ἔστη σιωπῇ. καὶ
[1200]	νέφος, ~ὅστις κακῶν σῶν συμφορὰν	κρύψειεν	ἄν. ~Τί μοι προσείων χεῖρα
[850]	μανίαισιν (Λύσσα) ς ~χορευθέντ' ἐναύλοις.	~Βέβακεν	ἐν δίφροισιν ἁ πολύστονος, ~ἅρμασι
[650]	ὑπερβάλλων ἀρετᾷ> ~μοχθήσας τὸν ἄκυμον	~θῆκεν	βίοτον βροτοῖς ~πέρσας δείματα θηρῶν.
[200]	πᾶσι διὰ μάχης μολὼν ~Θήβαις	ἔθηκεν	ὄμμ᾽ ἐλεύθερον βλέπειν. ~οὐδ᾽ Ἑλλάδ᾽
[850]	(Λύσσα) μαρμαρωπός. ~Ταχὺ τὸν εὐτυχῆ	μετέβαλεν	δαίμων, ~ταχὺ δὲ πρὸς πατρὸς
[650]	κυμάτων δ' ~ἔρροι, μηδέ ποτ'	ὤφελεν	~θνατῶν δώματα καὶ πόλεις ~ἐλθεῖν,
[700]	~Χαρμοναὶ δακρύων ἔδοσαν ἐκβολάς· ~πάλιν	ἔμολεν,	ἃ πάρος οὔποτε διὰ φρενὸς
[100]	δόκημα ~νυκτερωπὸν ἐννύχων ὀνείρων, ~τρομερὰ	μέν,	ἀλλ᾽ ὅμως πρόθυμ᾽ ~ὦ τέκεα,
[1350]	νεκρούς, ~οἴκει πόλιν τήνδ' ἀθλίως	μέν,	ἀλλ' ὅμως ~ψυχὴν βιάζου τἀμὰ
[0]	τοῦ χρεὼν μέτα. ~καὶ τοὺς	μὲν	ἄλλους ἐξεμόχθησεν πόνους, ~τὸ λοίσθιον
[700]	τέκν' Αλκμήνης γόνου; ~(Αμφιτρύων) ~Δοκῶ	μὲν	αὐτήν, ὡς θύραθεν εἰκάσαι. ~(Λύκος)
[800]	Ζηνὸς Αλκμήνης τ' ἄπο. ~πρὶν	μὲν	γὰρ ἄθλους ἐκτελευτῆσαι πικρούς, ~τὸ
[450]	ἐκ λόγων ποτ' ἤλπισα. ~Σοὶ	μὲν	γὰρ Αργος ἔνεμ' ὁ κατθανὼν
[250]	κρύπτεται λιπὼν τέκνα. ~ἐπεὶ σὺ	μὲν	γῆν τήνδε διολέσας ἔχεις, ~ὃ
[650]	~Μούσας, αἵ μ' ἐχόρευσαν. ~Παιᾶνα	μὲν	Δηλιάδες ~ὑμνοῦσ' ἀμφὶ πύλας τὸν
[350]	πόνων ~τοῖς θανοῦσιν ἄγαλμα. ~Πρῶτον	μὲν	Διὸς ἄλσος ~ἠρήμωσε λέοντος, ~πυρσῷ
[250]	γὰρ πολλὰ δώμασιν καλά: ~σὲ	μὲν	δόκησις ἔλαβεν εὐκλεὴς δορός, ~ὥστ᾽
[1050]	τόδ' ἤγαγες; ~(Ηρακλῆς) ~Ἔα· ~ἔμπνους	μέν	εἰμι καὶ δέδορχ' ἅπερ με
[550]	τῆς ἐμῆς ἔργον χερός ~πρῶτον	μὲν	εἶμι καὶ κατασκάψω δόμους ~καινῶν
[1250]	τε καὶ πάροιθεν ὄν. ~Πρῶτον	μὲν	ἐκ τοῦδ' ἐγενόμην, ὅστις κτανὼν
[550]	τ' ἐμήν; ~(Μεγάρα) ~Βίᾳ, πατὴρ	μὲν	ἐκπεσὼν στρωτοῦ λέχους ~(Ηρακλῆς) ~Κοὐκ
[550]	ἢ τί φήσομεν καλὸν ~ὕδρᾳ	μὲν	ἐλθεῖν ἐς μάχην λέοντί τε
[200]	τῶν λόγων κακῶς. ~ἄγ᾽ οἳ	μὲν	Ἑλικῶν᾽ οἳ δὲ Παρνασοῦ πτυχὰς
[600]	~τᾶς ἥβας ἀντιλαβεῖν, ~ἃ καλλίστα	μὲν	ἐν ὄλβῳ, ~καλλίστα δ' ἐν
[300]	δίκαιος οὐκ ἔφυς. ~(Χορός) ~Αἲλινον	μὲν	ἐπ' εὐτυχεῖ ~μολπᾷ Φοῖβος ἰαχεῖ
[1050]	~Όρᾶθ' ὁρᾶτε. Τὸ φάος ἐκλιπεῖν	~μὲν	ἐπὶ κακοῖσιν οὐ ~φεύγω τάλας,
[300]	τοὺς Ηρακλέους. ~Σὺ δ' ἐς	μὲν	εὐνὰς κρύφιος ἠπίστω μολεῖν, ~τἀλλότρια
[150]	δίκην. ~(Αμφιτρύων) ~τῷ τοῦ Διὸς	μὲν	Ζεὺς ἀμυνέτω μέρει ~παιδός: τὸ
[900]	τε παίδων τύχας; ~(Αγγελος) ~Ἱερὰ	μὲν	ἦν πάροιθεν ἐσχάρας Διὸς ~καθάρσι'
[50]	Ἡρακλεῖ συνοικίσας. ~καὶ νῦν ἐκεῖνα	μὲν	θανόντ᾽ ἀνέπτατο, ~ἐγὼ δὲ καὶ
[1300]	~Καίτοι τί φήσεις, εἰ σὺ	μὲν	θνητὸς γεγὼς ~φέρεις ὑπέρφευ τὰς
[100]	εἰ θανεῖν ὑμᾶς χρεών, ~σὺ	μὲν	καθ᾽ Ἑλλάδ᾽ ἐκβαλὼν κόμπους κενούς,
[200]	τις ᾖ λέγειν; ~(Λύκος) ~σὺ	μὲν	λέγ᾽ ἡμᾶς οἷς πεπύργωσαι λόγοις,
[950]	ἄλλος ἄλλοσ' ἐς πέπλους ὁ	μὲν	~μητρὸς ταλαίνης, ὁ δ' ὑπὸ
[950]	δ' ἠλάλαξε κἀπεκόμπασεν τάδε· ~Εἷς	μὲν	νεοσσὸς ὅδε θανὼν Εὐρυσθέως ~ἔχθραν
[500]	νύκτα μὴ λυπούμενοι. ~Ὡς ἐλπίδας	μὲν	ὁ χρόνος οὐκ ἐπίσταται ~σῴζειν,
[200]	μὴ κ τύχης ὡρμισμένον. ~λόγοι	μὲν	οἵδε τοῖσι σοῖς ἐναντίαν ~γνώμην
[1200]	ἐχθαίρω φίλων, ~καὶ τῶν καλῶν	μὲν	ὅστις ἀπολαύειν θέλει, ~συμπλεῖν δὲ
[50]	ἀπορίᾳ σωτηρίας. ~φίλων δὲ τοὺς	μὲν	οὐ σαφεῖς ὁρῶ φίλους, ~οἳ
[700]	θεῶν παλίρρους πότμος. ~Ἦλθες χρόνῳ	μὲν	οὗ δίκην δώσεις θανών, ~ὕβρεις
[800]	δὲ τὸν ἐμόν· ἢ θεοὶ	μὲν	οὐδαμοῦ, ~τὰ θνητὰ δ' ἔσται
[550]	παρὰ γνώμην πέσῃς. ~(Ηρακλῆς) ~Μέλει	μὲν	οὐδὲν εἴ με πᾶσ' εἶδεν
[1150]	ἐφ' οἷς δακρυρροεῖς; ~(Αμφιτρύων) ~Ἔτεκε	μέν	οὑμὸς ἶνις τάλας, ~τεκόμενος δ'
[1300]	τύχας, θεοὶ δὲ μή; ~Θήβας	μὲν	οὖν ἔκλειπε τοῦ νόμου χάριν,
[1000]	~παῖδας φονεύσας καὶ δάμαρτ' ἐγὼ	μὲν	οὖν ~οὐκ οἶδα θνητῶν ὅστις
[150]	ς᾽ οὐκ ἐατέον κλύειν. ~πρῶτον	μὲν	οὖν τἄρρητ᾽ ἐν ἀρρήτοισι γὰρ
[800]	δόντος δίκην. ~(Λύσσα) ~Ἐξ εὐγενοῦς	μὲν	πατρὸς ἔκ τε μητέρος ~πέφυκα,
[1000]	ὃν Αργολὶς ἔχει πέτρα ~τότε	μὲν	περισαμότατος καὶ ἄπιστος Ελλάδι ~τῶν
[300]	χρεὼν θήσει ποτέ. ~(Χορός) ~εἰ	μὲν	σθενόντων τῶν ἐμῶν βραχιόνων ~ἦν
[450]	τέκνα κτείνουσι σά. ~(Αμφιτρύων) ~Σὺ	μὲν	τὰ νέρθεν εὐτρεπῆ ποιοῦ, γύναι.
[500]	ἔχει. ~Ἀλλ' ὦ γέροντες, μικρὰ	μὲν	τὰ τοῦ βίου, ~τοῦτον δ'
[1300]	ὅταν θέλῃ. ~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι· πάρεργα	μὲν>	τάδ' ἔστ' ἐμῶν κακῶν, ~ἐγὼ
[250]	σοι δοκῶ λέγειν. ~ἐγὼ φιλῶ	μὲν	τέκνα: πῶς γὰρ οὐ φιλῶ
[150]	τόξοις χεῖρ᾽ ἔχουσιν εὔστοχον, ~ἓν	μὲν	τὸ λῷστον, μυρίους οἰστοὺς ἀφεὶς
[800]	καλλίπαιδα στέφανον αὐθέντῃ φόνῳ ~γνῷ	μὲν	τὸν Ηρας οἷός ἐστ' αὐτῷ
[450]	οὓς πανύστατ' ὄμμασιν προσδέρκομαι. ~Ἔτεκον	μὲν	ὑμᾶς, πολεμίοις δ' ἐθρεψάμην ~ὕβρισμα
[450]	μεταβαλοῦσα δ' ἡ τύχη ~νύμφας	μὲν	ὑμῖν Κῆρας ἀντέδωκ' ἔχειν, ~ἐμοὶ
[550]	κοινωνὸν γάμων. ~(Αμφιτρύων) ~Πρὸς σοῦ	μέν,	ὦ παῖ, τοῖς φίλοις εἶναι
[1100]	~Ἀλλ' ἦ τι κεῖθεν πολέμιον	πεπόνθαμεν;	~(Αμφιτρύων) ~Τὴν θεὸν ἐάσας τὰ
[900]	ἄν τις εἴποι μᾶλλον ἢ	πεπόνθαμεν.	~(Χορός) ~Πῶς παισὶ στενακτὰν ἄταν
[1350]	πενθήσετε ~νεκρούς τε κἀμέ· πάντες	ἐξολώλαμεν	~Ηρας μιᾷ πληγέντες ἄθλιοι τύχῃ.
[250]	με ~καὶ τάσδε Θήβας εὐκλεῶς	ᾠκήσαμεν.	~ἐν αἷς σὺ χαίρεις: οὐ
[1300]	μ' ὁρᾶν, ~ἐν οἷσιν εὐτυχοῦντες	ἦμεν	ὄλβιοι. ~Τί δῆτά με ζῆν
[50]	~ὡς οὔτε γαίας ὅρι᾽ ἂν	ἐκβαῖμεν	λάθρᾳ: ~φυλακαὶ γὰρ ἡμῶν κρείσσονες
[250]	πάλιν; ~ἀλλ᾽ ὡς λόγοισι τόνδε	μαλθάξαιμεν	ἄν; ~ἥκιστα: φεύγειν σκαιὸν ἄνδρ᾽
[1100]	~Εἰ μηκέθ' Αιδου βάκχος εἶ,	φράσαιμεν	ἄν. ~(Ηρακλῆς) ~Παπαῖ, τόδ' ὡς
[300]	ἐκτησάμην, ~μάτην δὲ παιδὸς κοινεῶν'	ἐκλῄζομεν·	~σὺ δ' ἦσθ' ἄρ' ἥσσων
[550]	πρόσω. ~(Ηρακλῆς) ~Οὕτω δ' ἀπόντες	ἐσπανίζομεν	φίλων; ~(Μεγάρα) ~Φίλοι γάρ εἰσιν
[1150]	μ' οἰκτροῖς ἐκάλεσας προοιμίοις; ~(Αμφιτρύων)	~Ἐπάθομεν	πάθεα μέλεα πρὸς θεῶν. ~(Θησεύς)
[800]	λάτριν ~Ιριν· πόλει γὰρ οὐδὲν	ἥκομεν	βλάβος, ~ἑνὸς δ' ἐπ' ἀνδρὸς
[500]	~Τί φῄς; τίν' ἐς ταραγμὸν	ἥκομεν,	πάτερ; ~(Μεγάρα) ~Διολλύμεσθα· σὺ δέ,
[800]	~ἆρ' ἐς τὸν αὐτὸν πίτυλον	ἥκομεν	φόβου, ~γέροντες, οἷον φάσμ' ὑπὲρ
[250]	οὑμοὶ τοῦ θανεῖν μεῖζον κακόν.	~ὀφείλομεν	γὰρ πολλὰ δώμασιν καλά: ~σὲ
[50]	ἀνέπτατο, ~ἐγὼ δὲ καὶ σὺ	μέλλομεν	θνῄσκειν, γέρον, ~οἵ θ᾽ Ἡράκλειοι
[1300]	με ζῆν δεῖ; τί κέρδος	ἕξομεν	~βίον γ' ἀχρεῖον ἀνόσιον κεκτημένοι;
[550]	πατρός, ~θνῄσκειν ἀμύνοντ' ἢ τί	φήσομεν	καλὸν ~ὕδρᾳ μὲν ἐλθεῖν ἐς
[50]	~πάντων δὲ χρεῖοι τάσδ᾽ ἕδρας	φυλάσσομεν,	~σίτων ποτῶν ἐσθῆτος, ἀστρώτῳ πέδῳ
[500]	γ' ὄνειρον ἐν φάει τι	λεύσσομεν.	~Τί φημί; ποῖ' ὄνειρα κηραίνουσ'
[650]	~μολπὰν καὶ Λίβυν αὐλόν· ~οὔπω	καταπαύσομεν	~Μούσας, αἵ μ' ἐχόρευσαν. ~Παιᾶνα
[700]	ἔστ' ἐνθύμιον, ~οἱ δειμάτων ἔξωθεν	ἐκπορεύσομεν	~σὺν μητρὶ παῖδας. δεῦρ' ἕπεσθε,
[1000]	τῷ γέροντι δεσμὰ σειραίων βρόχων	~ἀνήπτομεν	πρὸς κίον' ὡς λήξας ὕπνου
[800]	~ἑνὸς δ' ἐπ' ἀνδρὸς σῶμα	συστρατεύομεν,	~ὅν φασιν εἶναι Ζηνὸς Αλκμήνης
[1200]	δεῖξον. ~Βάρος ἀντίπαλον, δακρύοις συναμιλλαταί,	~ἱκετεύομεν	ἀμφὶ γενειάδα καὶ ~γόνυ καὶ
[550]	~Φίλων ἔρημοι· σὲ δὲ θανόντ'	ἠκούομεν.	~(Ηρακλῆς) ~Πόθεν δ' ἐς ὑμᾶς
[500]	~Ὅδ' ἐστὶν ὃν γῆς νέρθεν	εἰσηκούομεν,	~εἰ μή γ' ὄνειρον ἐν
[300]	εἶ, ~πρᾶσσ' οὐ γὰρ ἀλκὴν	ἔχομεν	ὥστε μὴ θανεῖν. ~(Μεγάρα) ~Κἀγώ
[200]	~ῥώμη γὰρ ἐκλέλοιπεν ἣν πρὶν	εἴχομεν,	~γήρᾳ δὲ τρομερὰ γυῖα κἀμαυρὸν
[900]	~εἵλικτο βωμοῦ, φθέγμα δ' ὅσιον	εἴχομεν.	~Μέλλων δὲ δαλὸν χειρὶ δεξιᾷ
[1400]	πεπᾶσθαι βούλεται, κακῶς φρονεῖ. ~(Χορός)	~Στείχομεν	οἰκτροὶ καὶ πολύκλαυτοι, ~τὰ μέγιστα
[300]	ἐπαύσατ᾽ ἄν: ~νῦν δ᾽ οὐδέν	ἐσμεν.	σὸν δὲ τοὐντεῦθεν σκοπεῖν ~ὅπως
[300]	παίδων πάρος, ~ὡς μὴ τέκν'	εἰσίδωμεν,	ἀνόσιον θέαν, ~ψυχορραγοῦντα καὶ καλοῦντα
[50]	σπουδάσαντ᾽ ἄνευ πόνου: ~χρόνον δὲ	μηκύνωμεν	ὄντες ἀσθενεῖς. ~(Μεγάρα) ~λύπης τι
[700]	γεραιοί, καὶ τὰ δωμάτων ἔσω	~σκοπῶμεν,	εἰ πράσσει τις ὡς ἐγὼ
[700]	ἕπεσθε, πρόσπολοι, ~ὡς ἂν σχολὴν	λύσωμεν	ἄσμενοι πόνων. ~(Αμφιτρύων) ~Σὺ δ'
[1050]	~ὕπνον γ' ἄυπνον ὀλόμενον, ὃς	ἔκανεν	ἄλοχον, ἔκανε ~δὲ τέκεα, τοξήρει
[1150]	αἵματος γενήσομαι; ~ἢ σάρκα τὴν	ἔμηνεν	ἐμπρήσας πυρί, ~δύσκλειαν ἣ μένει
[900]	ἔχων ἔχειν ~ἔφασκε, δίφρου δ'	εἰσέβαινεν	ἄντυγας ~κἄθεινε, κέντρον δῆθεν ὡς
[1250]	οὗτος ὁ Διός, ὃς τέκν'	ἔκτεινέν	ποτε ~δάμαρτά τ' οὐ γῆς
[1150]	κακῶν ~ὕστερος ἀφῖγμαι; τίς τάδ'	ἔκτεινεν	τέκνα; ~τίνος γεγῶσαν τήνδ' ὁρῶ
[1150]	καθίσταται. ~Τίνων δ' ἀμοιβὰς ὧν	ὑπῆρξεν	Ηρακλῆς ~σῴσας με νέρθεν, ἦλθον,
[950]	θ' ὁμοῦ. ~Καί τις τόδ'	εἶπεν,	ἄλλος εἰς ἄλλον δρακών· ~Παίζει
[100]	αὐγαί, ~τὸ δὲ κακοτυχὲς οὐ	λέλοιπεν	ἐκ τέκνων ~οὐδ᾽ ἀποίχεται χάρις.
[200]	πλὴν γλώσσης ψόφον. ~ῥώμη γὰρ	ἐκλέλοιπεν	ἣν πρὶν εἴχομεν, ~γήρᾳ δὲ
[150]	βέλη ~τὸν καλλίνικον μετὰ θεῶν	ἐκώμασεν:	~τετρασκελές θ᾽ ὕβρισμα, Κενταύρων γένος,
[950]	ἐκπνέων βίον. ~Ὁ δ' ἠλάλαξε	κἀπεκόμπασεν	τάδε· ~Εἷς μὲν νεοσσὸς ὅδε
[350]	~δυστράπεζοι· ~πέραν δ' ἀργυρορρύτων Εβρου	~διεπέρασεν	ὄχθων, ~Μυκηναίῳ πονῶν τυράννῳ. ~Ἄν
[350]	παρὰ πηγὰς ~Κύκνον ξεινοδαΐκταν ~τόξοις	ὤλεσεν,	Αμφαναίας ~οἰκήτορ' ἄμεικτον. ~Ὑμνῳδούς τε
[1100]	δ' οἶστρος ἡμᾶς ἔλαβε; ποῦ	διώλεσεν;	~(Αμφιτρύων) ~Ὅτ' ἀμφὶ βωμὸν χεῖρας
[500]	σφ' ὁ καινὸς γῆς ἄναξ	διώλεσεν.	~(Ηρακλῆς) ~Ὅπλοις ἀπαντῶν ἢ νοσησάσης
[0]	μέτα. ~καὶ τοὺς μὲν ἄλλους	ἐξεμόχθησεν	πόνους, ~τὸ λοίσθιον δὲ Ταινάρου
[850]	καὶ θάλασσαν ἀγρίαν ~ἐξημερώσας, θεῶν	ἀνέστησεν	μόνος ~τιμὰς πιτνούσας ἀνοσίων ἀνδρῶν
[750]	~νόμον παρέμενος, ἀνομίᾳ χάριν διδοὺς	~ἔθραυσεν	ὄλβου κελαινὸν ἅρμα. ~Ισμήν' ὦ
[950]	ἧπαρ· ὕπτιος δὲ λαΐνους ~ὀρθοστάτας	ἔδευσεν	ἐκπνέων βίον. ~Ὁ δ' ἠλάλαξε
[950]	οὔ τί που φόνος σ'	ἐβάκχευσεν	νεκρῶν, ~οὓς ἄρτι καίνεις; ὁ
[350]	ὀρεινόμον ἀγρίων ~Κενταύρων ποτὲ γένναν	~ἔστρωσεν	τόξοις φονίοις, ~ἐναίρων πτανοῖς βέλεσιν.
[1000]	σταθμὰ ~δάμαρτα καὶ παῖδ' ἑνὶ	κατέστρωσεν	βέλει. ~Κἀνθένδε πρὸς γέροντος ἱππεύει
[400]	μυριόκρανον ~πολύφονον κύνα Λέρνας ~ὕδραν	ἐξεπύρωσεν,	~βέλεσί τ' ἀμφέβαλ' ἰόν> ~τὸν
[0]	ἔνθ᾽ ὁ γηγενὴς ~σπαρτῶν στάχυς	ἔβλαστεν,	ὧν γένους Ἄρης ~ἔσως᾽ ἀριθμὸν
[200]	ἀμεινόνων παθεῖν, ~εἰ Ζεὺς δικαίας	εἶχεν	εἰς ἡμᾶς φρένας. ~εἰ δ᾽
[650]	~ἁ δυσγένεια δ' ἁπλοῦν ἂν	~εἶχεν	ζόας βίοτον, ~καὶ τῷδ' ἦν
[550]	ἐκπεσὼν στρωτοῦ λέχους ~(Ηρακλῆς) ~Κοὐκ	ἔσχεν	αἰδῶ τὸν γέροντ' ἀτιμάσαι; ~(Μεγάρα)
[400]	~Ατλαντος δόμον ἐλθών, ~ἀστρωπούς τε	κατέσχεν	οἴκους ~εὐανορίᾳ θεῶν. ~Τὸν ἱππευτάν
[250]	δ᾽ ἐμῆς, Αμφιτρύων, ~γνώμης ἄκουσον,	ἤν	τί σοι δοκῶ λέγειν. ~ἐγὼ
[1250]	ἐμαῖς φίλαις ~Θήβαις ἐνοικεῖν ὅσιον·	ἢν	δὲ καὶ μένω, ~ἐς ποῖον
[850]	πρὶν ἂν ἐμὰς λύσσας ἀφῇ.	~Ἢν	ἰδού· καὶ δὴ τινάσσει κρᾶτα
[800]	εἰσιδεῖν, ~Ηρᾳ θέλω σοί τ'	ἢν	πίθησθ' ἐμοῖς λόγοις. ~Ἀνὴρ ὅδ'
[900]	ὄμμ' ὁ δ' οὐκέθ' αὑτὸς	ἦν,	~ἀλλ' ἐν στροφαῖσιν ὀμμάτων ἐφθαρμένος
[150]	~κάκιστον ὅπλον, τῇ φυγῇ πρόχειρος	ἦν.	~ἀνδρὸς δ᾽ ἔλεγχος οὐχὶ τόξ᾽
[1000]	ἀθλιώτερος. ~(Χορός) ~Ὁ φόνος ἦν	ὃν	Αργολὶς ἔχει πέτρα ~τότε μὲν
[950]	ἔχων, χερί. ~Διπλοῦς δ' ὀπαδοῖς	ἦν	γέλως φόβος θ' ὁμοῦ. ~Καί
[950]	ὑπειπών. δεινὰ δ' Εὐρυσθεῖ βρέμων	~ἦν	ἐν Μυκήναις τῷ λόγῳ. Πατὴρ
[1400]	~Ὡς ἐς τὸ λῆμα παντὸς	ἦν	ἥσσων ἀνήρ. ~(Ηρακλῆς) ~Πῶς οὖν
[950]	δεινὰ δ' Εὐρυσθεῖ βρέμων ~ἦν	ἐν	Μυκήναις τῷ λόγῳ. Πατὴρ δέ
[650]	~πτεροῖσι φορείσθω. ~Εἰ δὲ θεοῖς	ἦν	ξύνεσις καὶ σοφία κατ' ἄνδρας,
[1000]	ὅστις ἀθλιώτερος. ~(Χορός) ~Ὁ φόνος	ἦν	ὃν Αργολὶς ἔχει πέτρα ~τότε
[900]	παίδων τύχας; ~(Αγγελος) ~Ἱερὰ μὲν	ἦν	πάροιθεν ἐσχάρας Διὸς ~καθάρσι' οἴκων,
[0]	τις ἔστι Καδμείων λόγος ~ὡς	ἦν	πάρος Δίρκης τις εὐνήτωρ (Λύκος)
[300]	μὲν σθενόντων τῶν ἐμῶν βραχιόνων	~ἦν	τίς ς᾽ ὑβρίζων, ῥᾳδίως ἐπαύσατ᾽
[650]	~εἶχεν ζόας βίοτον, ~καὶ τῷδ'	ἦν	τούς τε κακοὺς ἂν ~γνῶναι
[1300]	ἀρβύλῃ πέδον. ~Ἔπραξε γὰρ βούλησιν	ἣν	ἐβούλετο, ~ἄνδρ' Ελλάδος τὸν πρῶτον
[1350]	τ' ἐς ἀγκάλας, ~κοινωνίαν δύστηνον,	ἣν	ἐγὼ τάλας ~διώλεσ' ἄκων. Γῇ
[0]	καὶ Κυκλωπίαν πόλιν ~ὠρέξατ᾽ οἰκεῖν,	ἣν	ἐγὼ φεύγω κτανὼν ~Ἠλεκτρύωνα: συμφορὰς
[450]	δαίδαλον, ψευδῆ δόσιν. ~Σοὶ δ'	ἣν	ἔπερσε τοῖς ἑκηβόλοις ποτὲ ~τόξοισι
[0]	(Μεγάρα) ς τῆσδε γίγνεται πατήρ,	~ἣν	πάντες ὑμεναίοισι Καδμεῖοί ποτε ~λωτῷ
[450]	πολύ με δόξης ἐξέπαισαν ἐλπίδες,	~ἣν	πατρὸς ὑμῶν ἐκ λόγων ποτ'
[200]	γλώσσης ψόφον. ~ῥώμη γὰρ ἐκλέλοιπεν	ἣν	πρὶν εἴχομεν, ~γήρᾳ δὲ τρομερὰ
[200]	κακίστην λαμβάνων ἐς παῖδ᾽ ἐμόν,	~ἣν	χρῆν νεοσσοῖς τοῖσδε πῦρ λόγχας
[250]	λιπὼν τέκνα. ~ἐπεὶ σὺ μὲν	γῆν	τήνδε διολέσας ἔχεις, ~ὃ δ᾽
[1050]	με δεῖ, ~αἰθέρα τε καὶ	γῆν	τόξα θ' Ηλίου τάδε· ~ὡς
[150]	~τὸ πάνσοφον δ᾽ εὕρημα, τοξήρη	σαγήν,	~μέμφῃ: κλύων νῦν τἀπ᾽ ἐμοῦ
[850]	σοί τ' ἀναγκαίως ἔχει ~τάχος	ἐπιρροίβδην	θ' ὁμαρτεῖν ὡς κυνηγέτῃ κύνας,
[450]	δὲ πατρὸς ἑστιᾷ γάμους ὅδε,	~Αιδην	νομίζων πενθερόν, κῆδος πατρός. ~Ὤμοι,
[700]	χρῆν σε μετρίως, κεἰ κρατεῖς,	σπουδὴν	ἔχειν. ~Ἐπεὶ δ' ἀνάγκην προστίθης
[1300]	ἦμεν ὄλβιοι. ~Τί δῆτά με	ζῆν	δεῖ; τί κέρδος ἕξομεν ~βίον
[50]	~ἐγὼ γὰρ οὔτ᾽ ἐς πατέρ᾽	ἀπηλάθην	τύχης, ~ὃς οὕνεκ᾽ ὄλβου μέγας
[0]	ἤγετο. ~λιπὼν δὲ Θήβας, οὗ	κατῳκίσθην	ἐγώ, ~(Μεγάρα) ν τε τήνδε
[650]	ἀμουσίας, ~αἰεὶ δ' ἐν στεφάνοισιν	εἴην.	~Ἔτι τοι γέρων ἀοιδὸς ~κελαδεῖ
[700]	κἀκκόμιζε δωμάτων. ~(Αμφιτρύων) ~Μέτοχος ἂν	εἴην	τοῦ φόνου δράσας τόδε. ~(Λύκος)
[600]	~Οὐκ οἶδ' ἵν' ἐλθὼν τἀνθάδ'	εἰδείην	πάρος. ~(Αμφιτρύων) ~Χρόνον δὲ πῶς
[450]	~ἐς ἓν δ' ἐνεγκοῦσ' ἀθρόον	ἀποδοίην	δάκρυ; ~Ὦ φίλτατ' εἴ τις
[250]	οὐκ ἂν ἐκσῶσαι θέλοι ~δόξαν	κακὴν	λαβόντας: οἱ γὰρ εὐγενεῖς ~κάμνουσι
[700]	κρατεῖς, σπουδὴν ἔχειν. ~Ἐπεὶ δ'	ἀνάγκην	προστίθης ἡμῖν θανεῖν, ~στέργειν ἀνάγκη·
[150]	ἐμοὺς ~χρῄζω λιπέσθαι τῶν δεδραμένων	δίκην.	~(Αμφιτρύων) ~τῷ τοῦ Διὸς μὲν
[700]	πότμος. ~Ἦλθες χρόνῳ μὲν οὗ	δίκην	δώσεις θανών, ~ὕβρεις ὑβρίζων εἰς
[0]	οἵδ᾽ ἠνδρωμένοι ~μήτρωσιν ἐκπράξωσιν αἵματος	δίκην.	~ἐγὼ δέ λείπει γάρ με
[800]	δ' ἔσται μεγάλα, μὴ δόντος	δίκην.	~(Λύσσα) ~Ἐξ εὐγενοῦς μὲν πατρὸς
[750]	~τόλμα, διδούς γε τῶν δεδραμένων	δίκην.	~Τίς ὁ θεοὺς ἀνομίᾳ χραίνων,
[700]	~ἐχθρὸς τίνων τε τῶν δεδραμένων	δίκην.	~(Χορός) ~Μεταβολὰ κακῶν· μέγας ὁ
[300]	πρόθυμος εἶ, ~πρᾶσσ' οὐ γὰρ	ἀλκὴν	ἔχομεν ὥστε μὴ θανεῖν. ~(Μεγάρα)
[150]	σώματι ~θάνατον ἀμῦναι, μίαν ἔχων	ἀλκὴν	μόνον: ~ὅσοι δὲ τόξοις χεῖρ᾽
[100]	ζητεῖτε μηκῦναι βίον; ~τίν᾽ ἐλπίδ᾽	ἀλκήν	τ᾽ εἰσορᾶτε μὴ θανεῖν; ~ἢ
[1350]	βίᾳ ~εὔκλειαν ὑμῖν, πατρὸς ἀπόλαυσιν	καλήν.	~Σέ τ' οὐχ ὁμοίως, ὦ
[100]	δέμνι᾽ ἀμφὶ βάκτροις ~ἔρεισμα θέμενος,	ἐστάλην	~ἰηλέμων γόων ἀοιδὸς ~ὥστε πολιὸς
[400]	τὸ πρὶν Ηρακλέους, ~ἄλοχόν τε	φίλην	ὑπὸ σειραίοις ~ποσὶν ἕλκουσαν τέκνα,
[1250]	φεύγω πάτραν; ~φέρ' ἀλλ' ἐς	ἄλλην	δή τιν' ὁρμήσω πόλιν; ~κἄπειθ'
[850]	οὐ σωφρονίζει, ταῦρος ὣς ἐς	ἐμβολὴν	~δεινὰ μυκᾶται δὲ Κῆρας ἀνακαλῶν
[450]	~τῆς καλλικάρπου κράτος ἔχων Πελασγίας,	~στολήν	τε θηρὸς ἀμφέβαλλε σῷ κάρᾳ
[700]	δεῦρ' ἕπεσθε, πρόσπολοι, ~ὡς ἂν	σχολὴν	λύσωμεν ἄσμενοι πόνων. ~(Αμφιτρύων) ~Σὺ
[200]	ἀσθενῆ φίλον ~δεδόρκατ᾽ οὐδὲν ὄντα	πλὴν	γλώσσης ψόφον. ~ῥώμη γὰρ ἐκλέλοιπεν
[1100]	βάκχευσ' ἐμόν; ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ οἶδα	πλὴν	ἕν· πάντα δυστυχεῖ τὰ σά.
[550]	~(Ηρακλῆς) ~Μάχας δὲ Μινυῶν ἃς	ἔτλην	ἀπέπτυσαν; ~(Μεγάρα) ~Ἄφιλον, ἵν' αὖθίς
[1400]	~(Ηρακλῆς) ~Ἅπαντ' ἐλάσσω κεῖνα τῶνδ'	ἔτλην	κακά. ~(Θησεύς) ~Εἴ σ' ὄψεταί
[1250]	Εὐρυσθέως. ~Τὸν λοίσθιον δὲ τόνδ'	ἔτλην	τάλας πόνον, ~παιδοκτονήσας δῶμα θριγκῶσαι
[1250]	περιβόλαι' ἐκτησάμην ~ἡβῶντα, μόχθους οὓς	ἔτλην	τί δεῖ λέγειν; ~ποίους ποτ'
[1250]	ὀλοίμεθα. ~Ἐπεὶ δὲ σαρκὸς περιβόλαι'	ἐκτησάμην	~ἡβῶντα, μόχθους οὓς ἔτλην τί
[300]	Ζεῦ, μάτην ἄρ' ὁμόγαμόν σ'	ἐκτησάμην,	~μάτην δὲ παιδὸς κοινεῶν' ἐκλῄζομεν·
[1350]	ἔχω. ~Ἀτὰρ πόνων δὴ μυρίων	ἐγευσάμην·	~ὧν οὔτ' ἀπεῖπον οὐδέν' οὔτ'
[1300]	~οὐδενός· ἀοιδῶν οἵδε δύστηνοι λόγοι.	~Ἐσκεψάμην	δὲ καίπερ ἐν κακοῖσιν ὤν,
[450]	~Ἔτεκον μὲν ὑμᾶς, πολεμίοις δ'	ἐθρεψάμην	~ὕβρισμα κἀπίχαρμα καὶ διαφθοράν. ~Φεῦ·
[1100]	φίλων ἐμῶν, ~δύσγνοιαν ὅστις τὴν	ἐμὴν	ἰάσεται; ~σαφῶς γὰρ οὐδὲν οἶδα
[550]	δ' ἐξελείπετ' οἶκον ἑστίαν τ'	ἐμήν;	~(Μεγάρα) ~Βίᾳ, πατὴρ μὲν ἐκπεσὼν
[500]	~ὄχλῳ τ' ἐν ἀνδρῶν τὴν	ἐμὴν	ξυνάορον, ~πατέρα τε δακρύοντα συμφορὰς
[1400]	~(Θησεύς) ~Οὕτως πόνων σῶν οὐκέτι	μνήμην	ἔχεις; ~(Ηρακλῆς) ~Ἅπαντ' ἐλάσσω κεῖνα
[1350]	δ' ἅλις. ~(Ηρακλῆς) ~Οὐκ ἂν	δυναίμην·	ἄρθρα γὰρ πέπηγέ μου. ~(Θησεύς)
[1350]	καθαιροῦσιν τύχαι. ~(Ηρακλῆς) ~Φεῦ· ~αὐτοῦ	γενοίμην	πέτρος ἀμνήμων κακῶν. ~(Θησεύς) ~Παῦσαι·
[500]	πατρί ~(Μεγάρα) ~Ἥκεις, ἐσώθης εἰς	ἀκμὴν	ἐλθὼν φίλοις; ~(Ηρακλῆς) ~Τί φῄς;
[450]	φρονῶν εὐανδρίᾳ. ~Ἐγὼ δὲ νύμφας	ἠκροθινιαζόμην,	~κήδη συνάψουσ' ἔκ τ' Αθηναίων
[450]	~ἣ πρὶν μακαρία διὰ σ'	ἐκλῃζόμην	βροτοῖς. ~ἄρηξον, ἐλθέ· καὶ σκιὰ
[1250]	πόνων ~διῆλθον ἀγέλας κἀς νεκροὺς	ἀφικόμην,	~Αιδου πυλωρὸν κύνα τρίκρανον ἐς
[1250]	ὄν. ~Πρῶτον μὲν ἐκ τοῦδ'	ἐγενόμην,	ὅστις κτανὼν ~μητρὸς γεραιὸν πατέρα
[150]	ἀπαλλάξαι σέθεν. ~Διὸς κεραυνόν τ᾽	ἠρόμην	τέθριππά τε, ~ἐν οἷς βεβηκὼς
[1350]	ὀμμάτων ~ἔσταξα πηγάς, οὐδ' ἂν	ᾠόμην	ποτὲ ~ἐς τοῦθ' ἱκέσθαι, δάκρυ'
[750]	διδοὺς ~ἔθραυσεν ὄλβου κελαινὸν ἅρμα.	~Ισμήν'	ὦ στεφαναφόρει, ~ξεσταί θ' ἑπταπύλου
[500]	ἀρσένων, ~καὶ τἄμ' ἔθνῃσκε τέκν'	ἀπωλλύμην	δ' ἐγώ. ~(Ηρακλῆς) ~Απολλον, οἵοις
[50]	~ἔτ᾽ εἰσὶν ἡμῖν. ἥντιν᾽ οὖν	γνώμην	ἔχεις ~λέγ᾽ ἐς τὸ κοινόν,
[200]	μὲν οἵδε τοῖσι σοῖς ἐναντίαν	~γνώμην	ἔχουσι τῶν καθεστώτων πέρι. ~παῖδας
[550]	ὅρα ~ἐχθροὺς ἀθροίσας μὴ παρὰ	γνώμην	πέσῃς. ~(Ηρακλῆς) ~Μέλει μὲν οὐδὲν
[100]	~καὶ πνεύματ᾽ ἀνέμων οὐκ ἀεὶ	ῥώμην	ἔχει: ~οἵ τ᾽ εὐτυχοῦντες διὰ
[1250]	προστρόπαιος ὢν ~ἔγημε τὴν τεκοῦσαν	Αλκμήνην	ἐμέ. ~Ὅταν δὲ κρηπὶς μὴ
[950]	ἐς οὖδας, ὡς ἔχει, σκευάζεται	~θοίνην.	διελθὼν δ' ὡς βραχὺν χρόνον
[50]	κἄμ᾽ ἔδωκε παιδὶ σῷ ~ἐπίσημον	εὐνὴν	Ἡρακλεῖ συνοικίσας. ~καὶ νῦν ἐκεῖνα
[100]	~τὸ πάρος ἐν ἡλίκων πόνοις	~ξυνῆν	ποτ᾽ εὐκλεεστάτας ~πατρίδος οὐκ ὀνείδη.
[0]	τέκνων οἰκουρόν, ἡνίκα χθονὸς ~μέλαιναν	ὄρφνην	εἰσέβαινε, παῖς ἐμός ~σὺν μητρί,
[1250]	δ' ἥξειν συμφορᾶς οἶμαί ποτε·	~φωνὴν	γὰρ ἥσει χθὼν ἀπεννέπουσά με
[950]	~αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ καλλίνικος οὐδενός,	~ἀκοὴν	ὑπειπών. δεινὰ δ' Εὐρυσθεῖ βρέμων
[150]	~τετρασκελές θ᾽ ὕβρισμα, Κενταύρων γένος,	~Φολόην	ἐπελθών, ὦ κάκιστε βασιλέων, ~ἐροῦ
[1350]	τάλας ~διώλεσ' ἄκων. Γῇ δ'	ἐπὴν	κρύψῃς νεκρούς, ~οἴκει πόλιν τήνδ'
[950]	~καὶ πρὸς γένειον χεῖρα καὶ	δέρην	βαλών, ~Ω φίλτατ' αὐδᾷ, μή
[200]	λαμβάνων ἐς παῖδ᾽ ἐμόν, ~ἣν	χρῆν	νεοσσοῖς τοῖσδε πῦρ λόγχας ὅπλα
[200]	δειλίας σῆς κατθανούμεθ᾽ εἵνεκα, ~ὃ	χρῆν	ς᾽ ὑφ᾽ ἡμῶν τῶν ἀμεινόνων
[700]	ἐπὶ θανοῦσι τοῖς ἐμοῖς· ~ἃ	χρῆν	σε μετρίως, κεἰ κρατεῖς, σπουδὴν
[1050]	ἕξει. ~(Χορός) ~Τότε θανεῖν σ'	ἐχρῆν,	ὅτε δάμαρτι σᾷ ~φόνον ὁμοσπόρων
[500]	ἃ σὲ λέγειν πρὸς τόνδ'	ἐχρῆν·	~τὸ θῆλυ γάρ πως μᾶλλον
[450]	κατασπείραντά σε· ~ἐς δεξιάν τε	σὴν	ἀλεξητήριον ~ξύλον καθίει δαίδαλον, ψευδῆ
[600]	ὄμμ' ἰδεῖν. ~Ἥξει γὰρ αὐτὸς	σὴν	δάμαρτα καὶ τέκνα ~ἕλξων φονεύσων
[250]	οὐκ ἀπωστέον. ~σκέψαι δὲ τὴν	σὴν	ἐλπίδ᾽ ᾗ λογίζομαι: ~ἥξειν νομίζεις
[1200]	ἀποκτείνας τέκνα. ~(Θησεύς) ~Κλαίω χάριν	σὴν	ἐφ' ἑτέραισι συμφοραῖς. ~(Ηρακλῆς) ~Ηὗρες
[600]	τ' ἀσφαλείᾳ κερδανεῖς· πόλιν δὲ	σὴν	~μὴ πρὶν ταράξῃς πρὶν τόδ'
[150]	τἄρρητ᾽ ἐν ἀρρήτοισι γὰρ ~τὴν	σὴν	νομίζω δειλίαν, Ἡράκλεες ~σὺν μάρτυσιν
[1350]	εἶμι δ' ἐς πόλιν ~τὴν	σήν,	χάριν τε μυρίων δώρων ἔχω.
[1400]	σ' ἐμόν. ~(Θησεύς) ~Δίδου δέρῃ	σὴν	χεῖρ' ὁδηγήσω δ' ἐγώ. ~(Ηρακλῆς)
[100]	κείμενον ~πιστεύεθ᾽ ἥξειν; ὡς ὑπὲρ	τὴν	ἀξίαν ~τὸ πένθος αἴρεσθ᾽ εἰ
[1100]	πρόσω φίλων ἐμῶν, ~δύσγνοιαν ὅστις	τὴν	ἐμὴν ἰάσεται; ~σαφῶς γὰρ οὐδὲν
[500]	ἐξεστεμμένα, ~ὄχλῳ τ' ἐν ἀνδρῶν	τὴν	ἐμὴν ξυνάορον, ~πατέρα τε δακρύοντα
[1150]	δικαστὴς αἵματος γενήσομαι; ~ἢ σάρκα	τὴν	ἔμηνεν ἐμπρήσας πυρί, ~δύσκλειαν ἣ
[0]	πάρος Δίρκης τις εὐνήτωρ (Λύκος)	~τὴν	ἑπτάπυργον τήνδε δεσπόζων πόλιν, ~τὼ
[1100]	τι κεῖθεν πολέμιον πεπόνθαμεν; ~(Αμφιτρύων)	~Τὴν	θεὸν ἐάσας τὰ σὰ περιστέλλου
[800]	ὁρῶντες ἔκγονον ~Λύσσαν, γέροντες, κἀμὲ	τὴν	θεῶν λάτριν ~Ιριν· πόλει γὰρ
[250]	ἀνδρὸς οὐκ ἀπωστέον. ~σκέψαι δὲ	τὴν	σὴν ἐλπίδ᾽ ᾗ λογίζομαι: ~ἥξειν
[150]	οὖν τἄρρητ᾽ ἐν ἀρρήτοισι γὰρ	~τὴν	σὴν νομίζω δειλίαν, Ἡράκλεες ~σὺν
[1350]	βίοτον· εἶμι δ' ἐς πόλιν	~τὴν	σήν, χάριν τε μυρίων δώρων
[1250]	τετρασκελῆ ~κενταυροπληθῆ πόλεμον οὐκ ἐξήνυσα;	~τήν	τ' ἀμφίκρανον καὶ παλιμβλαστῆ κύνα
[550]	ὠφελεῖν τέκνα, ~πατέρα τε πρέσβυν	τήν	τε κοινωνὸν γάμων. ~(Αμφιτρύων) ~Πρὸς
[1250]	γεραιὸν πατέρα προστρόπαιος ὢν ~ἔγημε	τὴν	τεκοῦσαν Αλκμήνην ἐμέ. ~Ὅταν δὲ
[150]	ἔμ᾽ Ἡράκλεις, ἐμοὶ μέλει ~λόγοισι	τὴν	τοῦδ᾽ ἀμαθίαν ὑπὲρ σέθεν ~δεῖξαι:
[1100]	~(Ηρακλῆς) ~Μέγας γ' ὁ κόμπος,	τὴν	τύχην δ' οὔπω λέγεις. ~(Αμφιτρύων)
[300]	ἡμῶν ἔτι. ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ Ζεῦ,	μάτην	ἄρ' ὁμόγαμόν σ' ἐκτησάμην, ~μάτην
[550]	παισὶ καὶ γέροντι; χαιρόντων πόνοι·	~μάτην	γὰρ αὐτοὺς τῶνδε μᾶλλον ἤνυσα.
[300]	μάτην ἄρ' ὁμόγαμόν σ' ἐκτησάμην,	~μάτην	δὲ παιδὸς κοινεῶν' ἐκλῄζομεν· ~σὺ
[500]	οὐδὲν ἀρκέσεις. ~Καίτοι κέκλησαι πολλάκις·	μάτην	πονῶ· ~θανεῖν γάρ, ὡς ἔοικ'
[700]	~Λαὶ τὸν θανόντα γ' ἀνακαλεῖν	μάτην	πόσιν. ~(Λύκος) ~Ὅ δ' οὐ
[1350]	~ὁρᾷς δὲ παίδων ὄντα μ'	αὐθέντην	ἐμῶν· ~δὸς τούσδε τύμβῳ καὶ
[250]	~οὐ γάρ ποτ᾽ ἂν σὲ	δεσπότην	ἐκτήσατο. ~(Μεγάρα) ~γέροντες, αἰνῶ: τῶν
[1300]	οὔτε πείσομαι, ~οὐδ' ἄλλον ἄλλου	δεσπότην	πεφυκέναι. ~Δεῖται γὰρ ὁ θεός,
[150]	τοῖσι γῆς βλαστήμασιν ~Γίγασι πλευροῖς	πτήν᾽	ἐναρμόσας βέλη ~τὸν καλλίνικον μετὰ
[200]	ᾔνες᾽ οὐδ᾽ ἀνέξομαί ποτε ~σιγῶν	κακίστην	λαμβάνων ἐς παῖδ᾽ ἐμόν, ~ἣν
[700]	ἀναστήσειέ νιν. ~(Λύκος) ~Χώρει πρὸς	αὐτὴν	κἀκκόμιζε δωμάτων. ~(Αμφιτρύων) ~Μέτοχος ἂν
[700]	Αλκμήνης γόνου; ~(Αμφιτρύων) ~Δοκῶ μὲν	αὐτήν,	ὡς θύραθεν εἰκάσαι. ~(Λύκος) ~Τί
[1150]	Λύκος ~ἐς πόλεμον ὑμῖν καὶ	μάχην	καθίσταται. ~Τίνων δ' ἀμοιβὰς ὧν
[550]	καλὸν ~ὕδρᾳ μὲν ἐλθεῖν ἐς	μάχην	λέοντί τε ~Εὐρυσθέως πομπαῖσι, τῶν
[150]	τῇ τῶν πέλας, ~θραύσας τε	λόγχην	οὐκ ἔχει τῷ σώματι ~θάνατον
[1100]	~Μέγας γ' ὁ κόμπος, τὴν	τύχην	δ' οὔπω λέγεις. ~(Αμφιτρύων) ~Ὁρᾷς
[1350]	τήνδ' ἀθλίως μέν, ἀλλ' ὅμως	~ψυχὴν	βιάζου τἀμὰ συμφέρειν κακά. ~Ὦ
[650]	~Μούσαις συγκαταμειγνύς, ~ἁδίσταν συζυγίαν. ~μὴ	ζῴην	μετ' ἀμουσίας, ~αἰεὶ δ' ἐν
[300]	ἱκνοῦμαι χάριτι προσθεῖναι χάριν, ~ἡμῖν>	ἵν'	ἀμφοῖν εἷς ὑπουργήσῃς διπλᾶ· ~κόσμον
[550]	ἃς ἔτλην ἀπέπτυσαν; ~(Μεγάρα) ~Ἄφιλον,	ἵν'	αὖθίς σοι λέγω, τὸ δυστυχές.
[200]	αὐτῶν καὶ πυροῦτε σώματα ~πάντων,	ἵν᾽	εἰδῶς᾽ οὕνεκ᾽ οὐχ ὁ κατθανὼν
[400]	~ἔπλευσ' ἐς Αιδαν, πόνων τελευτάν,	~ἵν'	ἐκπεραίνει τάλας ~βίοτον, οὐδ' ἔβα
[600]	ἥκοντ' ἄνω; ~(Ηρακλῆς) ~Οὐκ οἶδ'	ἵν'	ἐλθὼν τἀνθάδ' εἰδείην πάρος. ~(Αμφιτρύων)
[1350]	~Σέ τ' οὐχ ὁμοίως, ὦ	τάλαιν'	ἀπώλεσα ~ὥσπερ σὺ τἀμὰ λέκτρ'
[950]	δυοῖν. ~Ἀλλὰ φθάνει νιν ἡ	τάλαιν'	ἔσω δόμων ~μήτηρ ὑπεκλαβοῦσα, καὶ
[450]	νέοι καὶ μητέρες. ~Ὦ μοῖρα	δυστάλαιν'	ἐμή τε καὶ τέκνων ~τῶνδ'
[750]	ἀδίκων ~μέλουσι καὶ τῶν ὁσίων	ἐπᾴειν.	~Ὁ χρυσὸς ἅ τ' εὐτυχία
[250]	~ὦ δεξιὰ χείρ, ὡς ποθεῖς	λαβεῖν	δόρυ, ~ἐν δ᾽ ἀσθενείᾳ τὸν
[600]	χρυσοῦ δώματα πλήρη ~τᾶς ἥβας	ἀντιλαβεῖν,	~ἃ καλλίστα μὲν ἐν ὄλβῳ,
[450]	τῆς ἐμῆς ψυχῆς φονεύς; ~ἕτοιμ'	ἄγειν	τὰ θύματ' εἰς Αιδου τάδε.
[0]	δὴ χρὴ κἄμ᾽ ἐν ἀνδράσιν	λέγειν	~γέροντ᾽ ἀχρεῖον μή ποθ᾽ οἵδ᾽
[250]	ἄκουσον, ἤν τί σοι δοκῶ	λέγειν.	~ἐγὼ φιλῶ μὲν τέκνα: πῶς
[200]	ἔχουσι, κἂν βραδύς τις ᾖ	λέγειν;	~(Λύκος) ~σὺ μὲν λέγ᾽ ἡμᾶς
[1250]	μόχθους οὓς ἔτλην τί δεῖ	λέγειν;	~ποίους ποτ' ἢ λέοντας ἢ
[500]	~εἰ πρόσθεν ἥρπασ' ἃ σὲ	λέγειν	πρὸς τόνδ' ἐχρῆν· ~τὸ θῆλυ
[300]	οἴκων πατρός. ~(Λύκος) ~Ἔσται τάδ'	οἴγειν	κλῇθρα προσπόλοις λέγω. ~κοσμεῖσθ' ἔσω
[700]	δ' ἀνάγκην προστίθης ἡμῖν θανεῖν,	~στέργειν	ἀνάγκη· δραστέον δ' ἃ σοὶ
[1300]	οὔτε λέκτρ' ἃ μὴ θέμις	~στέργειν	νομίζω, δεσμά τ' ἐξάπτειν χεροῖν
[850]	δὲ δή μ' Ηρᾳ θ'	ὑπουργεῖν	σοί τ' ἀναγκαίως ἔχει ~τάχος
[200]	~καθῃμάτως᾽ ἄν, ὥστ᾽ Ἀτλαντικῶν πέραν	~φεύγειν	ὅρων ἂν δειλίᾳ τοὐμὸν δόρυ.
[250]	λόγοισι τόνδε μαλθάξαιμεν ἄν; ~ἥκιστα:	φεύγειν	σκαιὸν ἄνδρ᾽ ἐχθρὸν χρεών, ~σοφοῖσι
[600]	δὸς πατρῴοις δώμασιν σὸν ὄμμ'	ἰδεῖν.	~Ἥξει γὰρ αὐτὸς σὴν δάμαρτα
[800]	φίλους. ~Παραινέσαι δέ, πρὶν σφαλεῖσαν	εἰσιδεῖν,	~Ηρᾳ θέλω σοί τ' ἢν
[300]	~τἀλλότρια λέκτρα δόντος οὐδενὸς λαβών,	~σῴζειν	δὲ τοὺς σοὺς οὐκ ἐπίστασαι
[500]	μὲν ὁ χρόνος οὐκ ἐπίσταται	~σῴζειν,	τὸ δ' αὑτοῦ σπουδάσας διέπτατο.
[200]	~σοφὸν μάλιστα, δρῶντα πολεμίους κακῶς	~σῴζειν	τὸ σῶμα, μὴ κ τύχης
[1100]	ἔα. ~(Ηρακλῆς) ~Ἀρκεῖ σιωπὴ γὰρ	μαθεῖν	ὃ βούλομαι; ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ Ζεῦ,
[700]	οὔποτε διὰ φρενὸς ἤλπισ' ἂν	~παθεῖν,	γᾶς ἄναξ. ~Ἀλλ' ὦ γεραιοί,
[200]	ς᾽ ὑφ᾽ ἡμῶν τῶν ἀμεινόνων	παθεῖν,	~εἰ Ζεὺς δικαίας εἶχεν εἰς
[650]	ὤφελεν ~θνατῶν δώματα καὶ πόλεις	~ἐλθεῖν,	ἀλλὰ κατ' αἰθέρ' αἰεὶ ~πτεροῖσι
[550]	τί φήσομεν καλὸν ~ὕδρᾳ μὲν	ἐλθεῖν	ἐς μάχην λέοντί τε ~Εὐρυσθέως
[200]	τοῖσδε πῦρ λόγχας ὅπλα ~φέρουσαν	ἐλθεῖν,	ποντίων καθαρμάτων ~χέρσου τ᾽ ἀμοιβάς
[200]	αὐτὸς θέλεις, ~ἔασον ἡμᾶς φυγάδας	ἐξελθεῖν	χθονός: ~βίᾳ δὲ δράσῃς μηδέν,
[950]	ἐς ἀνδρῶν' ἐσπεσὼν Νίσου πόλιν	~ἥκειν	ἔφασκε· δωμάτων τ' ἔσω βεβώς,
[300]	ἄνδρ᾽ ἐχθρὸν χρεών, ~σοφοῖσι δ᾽	εἴκειν	καὶ τεθραμμένοις καλῶς: ~ῥᾷον γὰρ
[0]	τείχη καὶ Κυκλωπίαν πόλιν ~ὠρέξατ᾽	οἰκεῖν,	ἣν ἐγὼ φεύγω κτανὼν ~Ἠλεκτρύωνα:
[0]	τὰς ἐμὰς ~ἐξευμαρίζων καὶ πάτραν	οἰκεῖν	θέλων, ~καθόδου δίδωσι μισθὸν Εὐρυσθεῖ
[1250]	τόδ' οὔτ' ἐμαῖς φίλαις ~Θήβαις	ἐνοικεῖν	ὅσιον· ἢν δὲ καὶ μένω,
[50]	φιλῶ τὰς ἐλπίδας. ~(Μεγάρα) ~κἀγώ:	δοκεῖν	δὲ τἀδόκητ᾽ οὐ χρή, γέρον.
[150]	ἐμόν, ὃν σὺ φῂς εἶναι	δοκεῖν.	~Δίρφυν τ᾽ ἐρωτῶν ἥ ς᾽
[550]	τῶνδ' εἴπερ οἵδ' ὑπὲρ πατρός,	~θνῄσκειν	ἀμύνοντ' ἢ τί φήσομεν καλὸν
[50]	~ἐγὼ δὲ καὶ σὺ μέλλομεν	θνῄσκειν,	γέρον, ~οἵ θ᾽ Ἡράκλειοι παῖδες,
[250]	~ἡμᾶς δ᾽ ἐπειδὴ δεῖ θανεῖν,	θνῄσκειν	χρεὼν ~μὴ πυρὶ καταξανθέντας, ἐχθροῖσιν
[150]	οὕνεκα ~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας οὐ	θνῄσκειν	χρεών; ~ὃς ἔσχε δόξαν οὐδὲν
[1350]	τοῦθ' ἱκέσθαι, δάκρυ' ἀπ' ὀμμάτων	βαλεῖν·	~νῦν δ' ὡς ἔοικε, τῇ
[300]	τόδ᾽ ἄθλιον, ~πενίᾳ σὺν οἰκτρᾷ	περιβαλεῖν	σωτηρίαν: ~ὡς τὰ ξένων πρόσωπα
[700]	~(Αμφιτρύων) ~Λαὶ τὸν θανόντα γ'	ἀνακαλεῖν	μάτην πόσιν. ~(Λύκος) ~Ὅ δ'
[1200]	κατθανεῖν. ~(Θησεύς) ~Δοκεῖς ἀπειλῶν σῶν	μέλειν	τι δαίμοσιν; ~(Ηρακλῆς) ~Αὔθαδες ὁ
[0]	ἄρχων Λύκος ~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας	ἐξελεῖν	θέλει ~κτανὼν δάμαρτά θ᾽ ὡς
[150]	βρόχοις ἑλὼν ~βραχίονός φης᾽ ἀγχόναισιν	ἐξελεῖν.	~τοῖσδ᾽ ἐξαγωνίζεσθε; τῶνδ᾽ ἄρ᾽ οὕνεκα
[450]	~αὐδῶ, τέκνοισιν εἴ τι τοισίδ'	ὠφελεῖν	~μέλλεις, ἀμύνειν, ὡς τάχ' οὐδὲν
[550]	λέξομαι. ~(Χορός) ~Δίκαια τοὺς τεκόντας	ὠφελεῖν	τέκνα, ~πατέρα τε πρέσβυν τήν
[50]	~οἳ δ᾽ ὄντες ὀρθῶς ἀδύνατοι	προσωφελεῖν.	~τοιοῦτον ἀνθρώποισιν ἡ δυσπραξία: ~ἧς
[300]	ἐς μὲν εὐνὰς κρύφιος ἠπίστω	μολεῖν,	~τἀλλότρια λέκτρα δόντος οὐδενὸς λαβών,
[1200]	καλῶν μὲν ὅστις ἀπολαύειν θέλει,	~συμπλεῖν	δὲ τοῖς φίλοισι δυστυχοῦσιν οὔ.
[1250]	ἥσει χθὼν ἀπεννέπουσά με ~μὴ	θιγγάνειν	γῆς καὶ θάλασσα μὴ περᾶν
[700]	δόμων, ~ἐφ' οἷς ὑπέστητ' αὐτεπάγγελτοι	θανεῖν.	~(Αμφιτρύων) ~Ἄναξ, διώκεις μ' ἀθλίως
[500]	~Καίτοι κέκλησαι πολλάκις· μάτην πονῶ·	~θανεῖν	γάρ, ὡς ἔοικ' ἀναγκαίως ἔχει.
[300]	δειλὸν οὐδὲ τοῦ βίου πόθος	~θανεῖν	ἐρύκει μ' ἀλλὰ παιδὶ βούλομαι
[50]	~λέγ᾽ ἐς τὸ κοινόν, μὴ	θανεῖν	ἕτοιμον ᾖ. ~(Αμφιτρύων) ~ὦ θύγατερ,
[100]	ἐλπίδ᾽ ἀλκήν τ᾽ εἰσορᾶτε μὴ	θανεῖν;	~ἢ τὸν παρ᾽ Ἅιδῃ πατέρα
[1250]	~Οὐκ ἄν ἀνάσχοιθ' Ελλὰς ἀμαθίᾳ	θανεῖν.	~(Ηρακλῆς) ~Ἄκουε δή νυν, ὡς
[250]	βροτόν. ~ἡμᾶς δ᾽ ἐπειδὴ δεῖ	θανεῖν,	θνῄσκειν χρεὼν ~μὴ πυρὶ καταξανθέντας,
[300]	γὰρ ἀλκὴν ἔχομεν ὥστε μὴ	θανεῖν.	~(Μεγάρα) ~Κἀγώ σ' ἱκνοῦμαι χάριτι
[250]	ἐχθροῖσιν γέλων ~διδόντας, οὑμοὶ τοῦ	θανεῖν	μεῖζον κακόν. ~ὀφείλομεν γὰρ πολλὰ
[1050]	αἷμα σύγγονον ἕξει. ~(Χορός) ~Τότε	θανεῖν	σ' ἐχρῆν, ὅτε δάμαρτι σᾷ
[250]	δορός, ~ὥστ᾽ οὐκ ἀνεκτὸν δειλίας	θανεῖν	ς᾽ ὕπο: ~οὑμὸς δ᾽ ἀμαρτύρητος
[700]	~Ἐπεὶ δ' ἀνάγκην προστίθης ἡμῖν	θανεῖν,	~στέργειν ἀνάγκη· δραστέον δ' ἃ
[100]	ἀξίαν ~τὸ πένθος αἴρεσθ᾽ εἰ	θανεῖν	ὑμᾶς χρεών, ~σὺ μὲν καθ᾽
[250]	φιλῶ ~ἅτικτον, ἁμόχθησα; καὶ τὸ	κατθανεῖν	~δεινὸν νομίζω: τῷ δ᾽ ἀναγκαίῳ
[150]	~ἄλλοις τὸ σῶμα ῥύεται μὴ	κατθανεῖν,	~ἑκὰς δ᾽ ἀφεστὼς πολεμίους ἀμύνεται
[1200]	δυσπραξίᾳ. ~(Ηρακλῆς) ~Τοιγὰρ παρεσκευάσμεθ' ὥστε	κατθανεῖν.	~(Θησεύς) ~Δοκεῖς ἀπειλῶν σῶν μέλειν
[900]	παραπεπληγμένῳ· ~Πάτερ, τί θύω πρὶν	κτανεῖν	Εὐρυσθέα ~καθάρσιον πῦρ, καὶ πόνους
[700]	γενήσεται ~ξιφηφόροισι, τοὺς πέλας δοκῶν	κτενεῖν	~ὁ παγκάκιστος. Εἶμι δ' ὡς
[950]	χρόνον μονῆς ~Ισθμοῦ ναπαίας ἔλεγε	προσβαίνειν	πλάκας. ~Κἀνταῦθα γυμνὸν σῶμα θεὶς
[50]	οὔτοι ῥᾴδιον τὰ τοιάδε ~φαύλως	παραινεῖν,	σπουδάσαντ᾽ ἄνευ πόνου: ~χρόνον δὲ
[500]	καὶ γέροντ' ἦλθεν φόβος; ~(Μεγάρα)	~Κτείνειν	ἔμελλε πατέρα κἀμὲ καὶ τέκνα.
[200]	Ἑλικῶν᾽ οἳ δὲ Παρνασοῦ πτυχὰς	~τέμνειν	ἄνωχθ᾽ ἐλθόντες ὑλουργοὺς δρυὸς ~κορμούς:
[850]	ἀντὶ τοῦ κακοῦ. ~(Ιρις) ~Οὐχὶ	σωφρονεῖν	γ' ἔπεμψε δεῦρό σ' ἡ
[550]	λευκὸν αἱμαχθήσεται. ~Τῷ γάρ μ'	ἀμύνειν	μᾶλλον ἢ δάμαρτι χρὴ ~καὶ
[500]	εἴ τι τοισίδ' ὠφελεῖν ~μέλλεις,	ἀμύνειν,	ὡς τάχ' οὐδὲν ἀρκέσεις. ~Καίτοι
[700]	δὲ δρῶν κακῶς ~κακόν τι	πράξειν.	Ὦ γέροντες, ἐς καλὸν ~στείχει,
[250]	τὴν σὴν ἐλπίδ᾽ ᾗ λογίζομαι:	~ἥξειν	νομίζεις παῖδα σὸν γαίας ὕπο;
[1250]	δύστηνος ὤν. ~Ἐς τοῦτο δ'	ἥξειν	συμφορᾶς οἶμαί ποτε· ~φωνὴν γὰρ
[100]	Ἅιδῃ πατέρα τῶνδε κείμενον ~πιστεύεθ᾽	ἥξειν;	ὡς ὑπὲρ τὴν ἀξίαν ~τὸ
[200]	μολὼν ~Θήβαις ἔθηκεν ὄμμ᾽ ἐλεύθερον	βλέπειν.	~οὐδ᾽ Ἑλλάδ᾽ ᾔνες᾽ οὐδ᾽ ἀνέξομαί
[600]	τ' ἔνερθεν, οὐκ ἀτιμάσω ~θεοὺς	προσειπεῖν	πρῶτα τοὺς κατὰ στέγας. ~(Αμφιτρύων)
[1050]	~(Αμφιτρύων) ~Όρᾶθ' ὁρᾶτε. Τὸ φάος	ἐκλιπεῖν	~μὲν ἐπὶ κακοῖσιν οὐ ~φεύγω
[300]	οὐδέν ἐσμεν. σὸν δὲ τοὐντεῦθεν	σκοπεῖν	~ὅπως διώσῃ τὰς τύχας, Αμφιτρύων.
[900]	~Μέλλων δὲ δαλὸν χειρὶ δεξιᾷ	φέρειν,	~ἐς χέρνιβ' ὡς βάψειεν, Αλκμήνης
[1350]	ἀλλ' ὅμως ~ψυχὴν βιάζου τἀμὰ	συμφέρειν	κακά. ~Ὦ τέκν' ὁ φύσας
[100]	ἐλπίσι ~πέποιθεν αἰεί: τὸ δ᾽	ἀπορεῖν	ἀνδρὸς κακοῦ. ~(Χορός) ~ὑπώροφα μέλαθρα
[100]	ἐπεί γε δεσπότης ~ὑμῶν καθέστηχ᾽	ἱστορεῖν	ἃ βούλομαι. ~τίν᾽ ἐς χρόνον
[450]	κατθανὼν πατήρ, ~Εὐρυσθέως δ' ἔμελλες	οἰκήσειν	δόμους ~τῆς καλλικάρπου κράτος ἔχων
[550]	εἶναι φίλον ~τά τ' ἐχθρὰ	μισεῖν·	ἀλλὰ μὴ πείγου λίαν. ~(Ηρακλῆς)
[700]	~(Αμφιτρύων) ~Ἱκέτιν πρὸς ἁγνοῖς Εστίας	θάσσειν	βάθροις. ~(Λύκος) ~Ἀνόνητά γ' ἱκετεύουσαν
[1200]	μέλει μοι σύν γε σοὶ	πράσσειν	κακῶς· ~καὶ γάρ ποτ' εὐτύχησα.
[450]	ἔπερσε τοῖς ἑκηβόλοις ποτὲ ~τόξοισι	δώσειν	Οἰχαλίαν ὑπέσχετο. ~Τρεῖς δ' ὄντας
[300]	~Ἰδοὺ πάρεστιν ἥδε φασγάνῳ δέρη	~κεντεῖν	φονεύειν, ἱέναι πέτρας ἄπο. ~Μίαν
[1300]	θέμις ~στέργειν νομίζω, δεσμά τ'	ἐξάπτειν	χεροῖν ~οὔτ' ἠξίωσα πώποτ' οὔτε
[850]	ἀναγκαίως ἔχει ~τάχος ἐπιρροίβδην θ'	ὁμαρτεῖν	ὡς κυνηγέτῃ κύνας, ~εἶμί γ'
[1200]	~καὶ τῶν καλῶν μὲν ὅστις	ἀπολαύειν	θέλει, ~συμπλεῖν δὲ τοῖς φίλοισι
[950]	Εὐρυσθέως δοκῶν ~πατέρα προταρβοῦνθ' ἱκέσιον	ψαύειν	χερός, ~ὠθεῖ, φαρέτραν δ' εὐτρεπῆ
[300]	πάρεστιν ἥδε φασγάνῳ δέρη ~κεντεῖν	φονεύειν,	ἱέναι πέτρας ἄπο. ~Μίαν δὲ
[950]	ἑαυτοῦ παισί, τοὺς Εὐρυσθέως ~δοκῶν	φονεύειν.	οἳ δὲ ταρβοῦντες φόβῳ ~ὤρουον
[150]	κακῶς γάρ ς᾽ οὐκ ἐατέον	κλύειν.	~πρῶτον μὲν οὖν τἄρρητ᾽ ἐν
[750]	~(Χορός) ~Τόδε κατάρχεται μέλος ἐμοὶ	κλύειν	~φίλιον ἐν δόμοις· θάνατος οὐ
[200]	ἡμᾶς φρένας. ~εἰ δ᾽ οὖν	ἔχειν	γῆς σκῆπτρα τῆσδ᾽ αὐτὸς θέλεις,
[450]	~νύμφας μὲν ὑμῖν Κῆρας ἀντέδωκ'	ἔχειν,	~ἐμοὶ δὲ δάκρυα λουτρά δύστηνος
[700]	σε μετρίως, κεἰ κρατεῖς, σπουδὴν	ἔχειν.	~Ἐπεὶ δ' ἀνάγκην προστίθης ἡμῖν
[900]	δὲ βαίνων ἅρματ' οὐκ ἔχων	ἔχειν	~ἔφασκε, δίφρου δ' εἰσέβαινεν ἄντυγας
[300]	φίλοις ~ἓν ἦμαρ ἡδὺ βλέμμ᾽	ἔχειν	φασὶν μόνον. ~τόλμα μεθ᾽ ἡμῶν
[250]	οὕνεκα ~ὀργὰς δικαίας τοὺς φίλους	ἔχειν	χρεών: ~ἡμῶν δ᾽ ἕκατι δεσπόταις
[400]	ἐγώ, ~δακρύων ὡς οὐ δύναμαι	κατέχειν	~γραίας ὄσσων ἔτι πηγάς. ~(Μεγάρα)
[1300]	αἰσθάνῃ. ~παραινέσαιμ' ἂν μᾶλλον ἢ	πάσχειν	κακῶς. ~Οὐδεὶς δὲ θνητῶν ταῖς
[1300]	ὕπο ~ἄνδρ' ἐσθλὸν ὠφελοῦντας εὐκλείας	τυχεῖν.	~κἀγὼ χάριν σοι τῆς ἐμῆς
[1250]	μὴ καταβληθῇ γένους ~ὀρθῶς, ἀνάγκη	δυστυχεῖν	τοὺς ἐκγόνους. ~Ζεὺς δ' ὅστις
[650]	~μέτα, κατθανόντες τ' ~εἰς αὐγὰς	πάλιν	ἁλίου ~δισσοὺς ἂν ἔβαν διαύλους,
[250]	τίς θανόντων ἦλθεν ἐξ Ἅιδου	πάλιν;	~ἀλλ᾽ ὡς λόγοισι τόνδε μαλθάξαιμεν
[1100]	~Παπαῖ, τόδ' ὡς ὕποπτον ᾐνίξω	πάλιν.	~(Αμφιτρύων) ~Καί σ' εἰ βεβαίως
[900]	τύκοις ἡρμοσμένα ~στρεπτῷ σιδήρῳ συντριαινῶσαι	πάλιν.	~Αὐτοῦ δὲ βαίνων ἅρματ' οὐκ
[0]	φῶς ἀνάξων, ἔνθεν οὐχ ἥκει	πάλιν.	~γέρων δὲ δή τις ἔστι
[750]	ἐφέλκων. ~Χρόνου γὰρ οὔτις τὸ	πάλιν	εἰσορᾶν ἔτλα· ~νόμον παρέμενος, ἀνομίᾳ
[700]	σέθεν. ~Χαρμοναὶ δακρύων ἔδοσαν ἐκβολάς·	~πάλιν	ἔμολεν, ἃ πάρος οὔποτε διὰ
[1100]	που κατῆλθον αὖθις εἰς Αιδου	πάλιν,	~Εὐρυσθέως δίαυλον; εἰς Αιδου; πόθεν;
[1400]	τόνδε πατρὶς εὔτεκνος. ~(Ηρακλῆς) ~Θησεῦ,	πάλιν	με στρέψον, ὡς ἴδω τέκνα.
[400]	ἐκπεραίνει τάλας ~βίοτον, οὐδ' ἔβα	πάλιν.	~στέγαι δ' ἔρημοι φίλων, ~τὰν
[700]	κακῶν· μέγας ὁ πρόσθ' ἄναξ	~πάλιν	ὑποστρέφει βίοτον ἐξ Αιδα. ~Ἰώ·
[350]	πώλους ~Διομήδεος, αἳ φονίαισι φάτναις	ἀχάλιν'	ἐθόαζον ~κάθαιμα σῖτα γένυσι, χαρμοναῖσιν
[1050]	~ἢ δέσμ' ἀνεγειρόμενος χαλάσας ἀπολεῖ	πόλιν,	~ἀπὸ δὲ πατέρα, μέλαθρά τε
[600]	γενήσεται ~τῇ τ' ἀσφαλείᾳ κερδανεῖς·	πόλιν	δὲ σὴν ~μὴ πρὶν ταράξῃς
[750]	δώματα, ~ἥξετ' εὐγαθεῖ κελάδῳ ~ἐμὰν	πόλιν,	ἐμὰ τείχη, ~Σπαρτῶν ἵνα γένος
[550]	διαφυγόνθ' ὑπ' ἀργίας. ~Ὤφθης ἐσελθὼν	πόλιν·	ἐπεὶ δ' ὤφθης, ὅρα ~ἐχθροὺς
[550]	~οἳ στάσιν ἔθηκαν καὶ διώλεσαν	πόλιν	~ἐφ' ἁρπαγαῖσι τῶν πέλας, τὰ
[950]	δ' ἐς ἀνδρῶν' ἐσπεσὼν Νίσου	πόλιν	~ἥκειν ἔφασκε· δωμάτων τ' ἔσω
[0]	χθονός, ~στάσει νοσοῦσαν τήνδ᾽ ἐπεσπεσὼν	πόλιν.	~ἡμῖν δὲ κῆδος ἐς Κρέοντ᾽
[1250]	ἐς ἄλλην δή τιν' ὁρμήσω	πόλιν;	~κἄπειθ' ὑποβλεπώμεθ' ὡς ἐγνωσμένοι, ~γλώσσης
[50]	πρέσβυ, Ταφίων ὅς ποτ᾽ ἐξεῖλες	πόλιν	~στρατηλατήσας κλεινὰ Καδμείων δορός, ~ὡς
[0]	~ἔσως᾽ ἀριθμὸν ὀλίγον, οἳ Κάδμου	πόλιν	~τεκνοῦσι παίδων παισίν. ἔνθεν ἐξέφυ
[1350]	~Ἐγκαρτερήσω βίοτον· εἶμι δ' ἐς	πόλιν	~τὴν σήν, χάριν τε μυρίων
[1350]	δ' ἐπὴν κρύψῃς νεκρούς, ~οἴκει	πόλιν	τήνδ' ἀθλίως μέν, ἀλλ' ὅμως
[0]	(Λύκος) ~τὴν ἑπτάπυργον τήνδε δεσπόζων	πόλιν,	~τὼ λευκοπώλω πρὶν τυραννῆσαι χθονὸς
[1050]	βαλὼν ~ἀν' αὖ βακχεύσει Καδμείων	πόλιν.	~(Χορός) ~Ὦ Ζεῦ, τί παῖδ'
[0]	ἐμὸς ~Ἀργεῖα τείχη καὶ Κυκλωπίαν	πόλιν	~ὠρέξατ᾽ οἰκεῖν, ἣν ἐγὼ φεύγω
[1150]	~Κληδὼν γὰρ ἦλθεν εἰς Ερεχθειδῶν	πόλιν	~ὡς σκῆπτρα χώρας τῆσδ' ἀναρπάσας
[1350]	πλευρὰ τἀμὰ προσπίτνοντ' ἐρεῖ τάδε·	~Ημῖν	τέκν' εἷλες καὶ δάμαρθ' ἡμᾶς
[200]	κακὸς ~δέδοικας. ἀλλὰ τοῦθ᾽ ὅμως	ἡμῖν	βαρύ, ~εἰ δειλίας σῆς κατθανούμεθ᾽
[0]	~στάσει νοσοῦσαν τήνδ᾽ ἐπεσπεσὼν πόλιν.	~ἡμῖν	δὲ κῆδος ἐς Κρέοντ᾽ ἀνημμένον
[50]	φίλοισιν ἐλπίδες σωτηρίας ~ἔτ᾽ εἰσὶν	ἡμῖν.	ἥντιν᾽ οὖν γνώμην ἔχεις ~λέγ᾽
[700]	ἔχειν. ~Ἐπεὶ δ' ἀνάγκην προστίθης	ἡμῖν	θανεῖν, ~στέργειν ἀνάγκη· δραστέον δ'
[300]	σ' ἱκνοῦμαι χάριτι προσθεῖναι χάριν,	~ἡμῖν>	ἵν' ἀμφοῖν εἷς ὑπουργήσῃς διπλᾶ·
[1250]	σάς· ἀναπτύξω δέ σοι ~ἀβίωτον	ἡμῖν	νῦν τε καὶ πάροιθεν ὄν.
[1300]	νόμου χάριν, ~ἕπου δ' ἅμ'	ἡμῖν	πρὸς πόλισμα Παλλάδος. ~Ἐκεῖ χέρας
[600]	τἄρ' εἴσοδοι τῶν ἐξόδων ~πάρεισιν	ὑμῖν.	ἀλλὰ θάρσος ἴσχετε ~καὶ νάματ'
[1150]	τῆσδ' ἀναρπάσας Λύκος ~ἐς πόλεμον	ὑμῖν	καὶ μάχην καθίσταται. ~Τίνων δ'
[450]	δ' ἡ τύχη ~νύμφας μὲν	ὑμῖν	Κῆρας ἀντέδωκ' ἔχειν, ~ἐμοὶ δὲ
[500]	μὴ μεθῆτ' ἐπεὶ Διὸς ~σωτῆρος	ὑμῖν	οὐδέν ἐσθ' ὅδ' ὕστερος. ~(Ηρακλῆς)
[200]	χάριν. ~τὰ δ᾽ ὦ τέκν᾽	ὑμῖν	οὔτε Θηβαίων πόλις ~οὔθ᾽ Ἑλλὰς
[1350]	~ἁγὼ παρεσκεύαζον ἐκμοχθῶν βίᾳ ~εὔκλειαν	ὑμῖν,	πατρὸς ἀπόλαυσιν καλήν. ~Σέ τ'
[600]	Εὐρυσθέως ὁ θήρ; ~(Ηρακλῆς) ~Χθονίας	νιν	ἄλσος Ερμιών τ' ἔχει πόλις.
[1200]	εἰ συναλγῶν γ' ἦλθον, ἐκκάλυπτέ	νιν.	~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τέκνον· ~πάρες ἀπ'
[350]	ὄρφναν μολόντα, παῖδ' ~εἴτε Διός	νιν	εἴπω, ~εἴτ' (Αμφιτρύων) ος ἶνιν,
[800]	ἄθλους ἐκτελευτῆσαι πικρούς, ~τὸ χρή	νιν	ἐξέσῳζεν, οὐδ' εἴα πατὴρ ~Ζεύς
[950]	~οὓς ἄρτι καίνεις; ὁ δέ	νιν	Εὐρυσθέως δοκῶν ~πατέρα προταρβοῦνθ' ἱκέσιον
[950]	ὡς ἐπισφάξων δυοῖν. ~Ἀλλὰ φθάνει	νιν	ἡ τάλαιν' ἔσω δόμων ~μήτηρ
[0]	ἐμοὺς ~δόμους ὁ κλεινὸς Ἡρακλῆς	νιν	ἤγετο. ~λιπὼν δὲ Θήβας, οὗ
[950]	Μυκήναις τῷ λόγῳ. Πατὴρ δέ	νιν	~θιγὼν κραταιᾶς χειρὸς ἐννέπει τάδε·
[800]	ἐξέσῳζεν, οὐδ' εἴα πατὴρ ~Ζεύς	νιν	κακῶς δρᾶν οὔτ' ἔμ' οὔθ'
[700]	γε μή τις θεῶν ἀναστήσειέ	νιν.	~(Λύκος) ~Χώρει πρὸς αὐτὴν κἀκκόμιζε
[1000]	πέτρον στέρνον εἰς Ηρακλέους, ~ὅς	νιν	φόνου μαργῶντος ἔσχε, κεἰς ὕπνον
[350]	νιν εἴπω, ~εἴτ' (Αμφιτρύων) ος	ἶνιν,	~ὑμνῆσαι στεφάνωμα μόχθων ~δι' εὐλογίας
[550]	εἴ με πᾶσ' εἶδεν πόλις·	~ὄρνιν	δ' ἰδών τιν' οὐκ ἐν
[150]	τε κἀντιδέρκεται ~δορὸς ταχεῖαν ἄλοκα	τάξιν	ἐμβεβώς. ~ἔχει δὲ τοὐμὸν οὐκ
[600]	~ἄξω λαβών γε τούσδ' ἐφολκίδας	χεροῖν,	~ναῦς δ' ὣς ἐφέλξω· καὶ
[1300]	~στέργειν νομίζω, δεσμά τ' ἐξάπτειν	χεροῖν	~οὔτ' ἠξίωσα πώποτ' οὔτε πείσομαι,
[950]	~χωρεῖ τρίτον θῦμ' ὡς ἐπισφάξων	δυοῖν.	~Ἀλλὰ φθάνει νιν ἡ τάλαιν'
[300]	χάριτι προσθεῖναι χάριν, ~ἡμῖν> ἵν'	ἀμφοῖν	εἷς ὑπουργήσῃς διπλᾶ· ~κόσμον πάρες
[300]	ἄπο. ~Μίαν δὲ νῷν δὸς	χάριν,	ἄναξ, ἱκνούμεθα· ~κτεῖνόν με καὶ
[1200]	μ' ἐς φάος νεκρῶν πάρα.	~Χάριν	δὲ γηράσκουσαν ἐχθαίρω φίλων, ~καὶ
[750]	εἰσορᾶν ἔτλα· ~νόμον παρέμενος, ἀνομίᾳ	χάριν	διδοὺς ~ἔθραυσεν ὄλβου κελαινὸν ἅρμα.
[1300]	μὲν οὖν ἔκλειπε τοῦ νόμου	χάριν,	~ἕπου δ' ἅμ' ἡμῖν πρὸς
[300]	~Κἀγώ σ' ἱκνοῦμαι χάριτι προσθεῖναι	χάριν,	~ἡμῖν> ἵν' ἀμφοῖν εἷς ὑπουργήσῃς
[1200]	τἄμ' ἀποκτείνας τέκνα. ~(Θησεύς) ~Κλαίω	χάριν	σὴν ἐφ' ἑτέραισι συμφοραῖς. ~(Ηρακλῆς)
[1300]	ἐσθλὸν ὠφελοῦντας εὐκλείας τυχεῖν. ~κἀγὼ	χάριν	σοι τῆς ἐμῆς σωτηρίας ~τήνδ'
[200]	~χέρσου τ᾽ ἀμοιβάς ὧν ἐμόχθησας	χάριν.	~τὰ δ᾽ ὦ τέκν᾽ ὑμῖν
[1350]	δ' ἐς πόλιν ~τὴν σήν,	χάριν	τε μυρίων δώρων ἔχω. ~Ἀτὰρ
[700]	~Ἄναξ, διώκεις μ' ἀθλίως πεπραγότα	~ὕβριν	θ' ὑβρίζεις ἐπὶ θανοῦσι τοῖς
[800]	γέροντες, κἀμὲ τὴν θεῶν λάτριν	~Ιριν·	πόλει γὰρ οὐδὲν ἥκομεν βλάβος,
[850]	εἴσεται ~παῖδας οὓς ἔτικτ' ἐναίρων,	πρὶν	ἂν ἐμὰς λύσσας ἀφῇ. ~Ἢν
[200]	ψόφον. ~ῥώμη γὰρ ἐκλέλοιπεν ἣν	πρὶν	εἴχομεν, ~γήρᾳ δὲ τρομερὰ γυῖα
[400]	μεγάλου ~δή ποτε παῖδας τὸ	πρὶν	Ηρακλέους, ~ἄλοχόν τε φίλην ὑπὸ
[900]	γέλωτι παραπεπληγμένῳ· ~Πάτερ, τί θύω	πρὶν	κτανεῖν Εὐρυσθέα ~καθάρσιον πῦρ, καὶ
[450]	τέκν' ὄλλυμαι δ' ἐγώ, ~ἣ	πρὶν	μακαρία διὰ σ' ἐκλῃζόμην βροτοῖς.
[800]	εἶναι Ζηνὸς Αλκμήνης τ' ἄπο.	~πρὶν	μὲν γὰρ ἄθλους ἐκτελευτῆσαι πικρούς,
[1050]	τόξα δ' ἔσπαρται πέδῳ, ~ἃ	πρὶν	παρασπίζοντ' ἐμοῖς βραχίοσιν ~ἔσῳζε πλευρὰς
[800]	ἐπ' ἀνθρώπων φίλους. ~Παραινέσαι δέ,	πρὶν	σφαλεῖσαν εἰσιδεῖν, ~Ηρᾳ θέλω σοί
[600]	κερδανεῖς· πόλιν δὲ σὴν ~μὴ	πρὶν	ταράξῃς πρὶν τόδ' εὖ θέσθαι,
[600]	δὲ σὴν ~μὴ πρὶν ταράξῃς	πρὶν	τόδ' εὖ θέσθαι, τέκνον. ~(Ηρακλῆς)
[0]	τήνδε δεσπόζων πόλιν, ~τὼ λευκοπώλω	πρὶν	τυραννῆσαι χθονὸς ~Ἀμφίον᾽ ἠδὲ Ζῆθον,
[800]	~Λύσσαν, γέροντες, κἀμὲ τὴν θεῶν	λάτριν	~Ιριν· πόλει γὰρ οὐδὲν ἥκομεν
[1250]	μένω, ~ἐς ποῖον ἱερὸν ἢ	πανήγυριν	φίλων ~εἶμ' οὐ γὰρ ἄτας
[600]	βροτῶν ~οἵ τ' οὐδὲν ὄντες·	χρήμασιν	δὲ διάφοροι· ~ἔχουσιν, οἳ δ'
[600]	~(Αμφιτρύων) ~Μάχῃ κρατήσας ἢ θεᾶς	δωρήμασιν;	~(Ηρακλῆς) ~Μάχῃ· τὰ μυστῶν δ'
[150]	~ἐν οἷς βεβηκὼς τοῖσι γῆς	βλαστήμασιν	~Γίγασι πλευροῖς πτήν᾽ ἐναρμόσας βέλη
[700]	πέπλοις ~κοσμεῖσθε σῶμα καὶ νεκρῶν	ἀγάλμασιν.	~Ἀλλ' εἶα, παῖδας καὶ δάμαρθ'
[550]	τοῦ κάτω σκότου ~φίλας ἀμοιβὰς	ὄμμασιν	δεδορκότες; ~Ἐγὼ δέ νῦν γὰρ
[450]	καὶ τέκνων ~τῶνδ' οὓς πανύστατ'	ὄμμασιν	προσδέρκομαι. ~Ἔτεκον μὲν ὑμᾶς, πολεμίοις
[250]	πόλις ~στάσει νοσοῦσα καὶ κακοῖς	βουλεύμασιν.	~οὐ γάρ ποτ᾽ ἂν σὲ
[150]	πολεμίους ἀμύνεται ~τυφλοῖς ὁρῶντας οὐτάσας	τοξεύμασιν	~τὸ σῶμά τ᾽ οὐ δίδωσι
[850]	~εἶμί γ' οὔτε πόντος οὕτως	κύμασιν	στένων λάβρως ~οὔτε γῆς σεισμὸς
[250]	μεῖζον κακόν. ~ὀφείλομεν γὰρ πολλὰ	δώμασιν	καλά: ~σὲ μὲν δόκησις ἔλαβεν
[600]	θ' ἑστίαν ~καὶ δὸς πατρῴοις	δώμασιν	σὸν ὄμμ' ἰδεῖν. ~Ἥξει γὰρ
[0]	λείπει γάρ με τοῖσδ᾽ ἐν	δώμασιν	~τροφὸν τέκνων οἰκουρόν, ἡνίκα χθονὸς
[500]	σταθείς· ~γύναι, τί καινὸν ἦλθε	δώμασιν	χρέος; ~(Μεγάρα) ~Ὦ φίλτατ' ἀνδρῶν
[300]	πέπλων. ~Ὅταν δὲ κόσμον περιβάλησθε	σώμασιν,	~ἥξω πρὸς ὑμᾶς νερτέρᾳ δώσων
[750]	τ' εὐτυχία ~φρενῶν βροτοὺς ἐξάγεται,	~δύνασιν	ἄδικον ἐφέλκων. ~Χρόνου γὰρ οὔτις
[0]	τι δὴ χρὴ κἄμ᾽ ἐν	ἀνδράσιν	λέγειν ~γέροντ᾽ ἀχρεῖον μή ποθ᾽
[550]	εἶναι συμμάχους ἄναξ ἔχει, ~οἳ	στάσιν	ἔθηκαν καὶ διώλεσαν πόλιν ~ἐφ'
[800]	ἐπ' ἀνδρὸς σῶμα συστρατεύομεν, ~ὅν	φασιν	εἶναι Ζηνὸς Αλκμήνης τ' ἄπο.
[300]	~ἓν ἦμαρ ἡδὺ βλέμμ᾽ ἔχειν	φασὶν	μόνον. ~τόλμα μεθ᾽ ἡμῶν θάνατον,
[400]	ἐν αἰχμᾷ, ~Καδμείων τε σύνηβοι,	~τέκεσιν	ἂν προπαρέσταν ~ἀλκᾷ· νῦν δ'
[350]	~ἔστρωσεν τόξοις φονίοις, ~ἐναίρων πτανοῖς	βέλεσιν.	~Ξύνοιδε Πηνειὸς ὁ καλλιδίνας ~μακραί
[1300]	ξεστὸς ἀρβύλῃ πέδον. ~Ἔπραξε γὰρ	βούλησιν	ἣν ἐβούλετο, ~ἄνδρ' Ελλάδος τὸν
[50]	δ᾽ ὅταν ~πύλαι ψοφῶσι, πᾶς	ἀνίστησιν	πόδα, ~ὡς πρὸς πατρῷον προσπεσούμενοι
[850]	ἃ τὸν εὐεργέταν ~ἀποβαλεῖς, ὀλεῖς	μανίαισιν	(Λύσσα) ς ~χορευθέντ' ἐναύλοις. ~Βέβακεν
[350]	θεράπναι ~σύγχορτοί τ' Ομόλας ἔναυλοι,	~πεύκαισιν	ὅθεν χέρας ~πληροῦντες χθόνα Θεσσαλῶν
[650]	τοὺς ἀγαθούς, ~ἴσον ἅτ' ἐν	νεφέλαισιν	ἄστρων ~ναύταις ἀριθμὸς πέλει. ~Νῦν
[200]	δέ, πρέσβεις, ταῖς ἐμαῖς ἐναντίοι	~γνώμαισιν	ὄντες, οὐ μόνον στενάξετε ~τοὺς
[350]	ἀχάλιν' ἐθόαζον ~κάθαιμα σῖτα γένυσι,	χαρμοναῖσιν	ἀνδροβρῶσι ~δυστράπεζοι· ~πέραν δ' ἀργυρορρύτων
[150]	ἐν βρόχοις ἑλὼν ~βραχίονός φης᾽	ἀγχόναισιν	ἐξελεῖν. ~τοῖσδ᾽ ἐξαγωνίζεσθε; τῶνδ᾽ ἄρ᾽
[0]	οἳ Κάδμου πόλιν ~τεκνοῦσι παίδων	παισίν.	ἔνθεν ἐξέφυ ~Κρέων Μενοικέως παῖς,
[900]	οὐκέθ' αὑτὸς ἦν, ~ἀλλ' ἐν	στροφαῖσιν	ὀμμάτων ἐφθαρμένος ~ῥίζας τ' ἐν
[550]	ἐσπανίζομεν φίλων; ~(Μεγάρα) ~Φίλοι γάρ	εἰσιν	ἀνδρὶ δυστυχεῖ τίνες; ~(Ηρακλῆς) ~Μάχας
[50]	ἐν φίλοισιν ἐλπίδες σωτηρίας ~ἔτ᾽	εἰσὶν	ἡμῖν. ἥντιν᾽ οὖν γνώμην ἔχεις
[450]	ὄναρ γένοιο σύ· ~κακοὶ γάρ	εἰσιν	οἳ τέκνα κτείνουσι σά. ~(Αμφιτρύων)
[150]	ἐστι τῶν ὅπλων ~καὶ τοῖσι	συνταχθεῖσιν	οὖσι μὴ ἀγαθοῖς ~αὐτὸς τέθνηκε
[600]	~καλλίονές τἄρ' εἴσοδοι τῶν ἐξόδων	~πάρεισιν	ὑμῖν. ἀλλὰ θάρσος ἴσχετε ~καὶ
[400]	τ' ἀμφέβαλ' ἰόν> ~τὸν τρισώματον	οἷσιν	ἔκτα ~βοτῆρ' Ερυθείας. ~Δρόμων τ'
[1300]	μηδέν' Ελλήνων μ' ὁρᾶν, ~ἐν	οἷσιν	εὐτυχοῦντες ἦμεν ὄλβιοι. ~Τί δῆτά
[200]	~(Χορός) ~ἆρ᾽ οὐκ ἀφορμὰς τοῖς	λόγοισιν	ἁγαθοὶ ~θνητῶν ἔχουσι, κἂν βραδύς
[850]	οὔτ' ἐπὶ χθονὶ ~οὔτ' ἐν	θεοῖσιν,	οὗ σύ μ' ἐσπέμπεις δόμους·
[950]	δ' ὡς ἐπ' αὐτοῖς δὴ	Κυκλωπίοισιν	ὢν ~σκάπτει μοχλεύει θύρετρα, κἀκβαλὼν
[850]	αὐτίκα ~λυσσάδες ὠμοβρῶτες ἄδικοι Ποιναὶ	~κακοῖσιν	ἐκπετάσουσιν. ~(Αμφιτρύων) ~Ἰὼ στέγαι. ~(Χορός)
[1050]	Τὸ φάος ἐκλιπεῖν ~μὲν ἐπὶ	κακοῖσιν	οὐ ~φεύγω τάλας, ἀλλ' εἴ
[1400]	~Σὺ ποῖος ἦσθα νέρθεν ἐν	κακοῖσιν	ὤν; ~(Θησεύς) ~Ὡς ἐς τὸ
[1300]	λόγοι. ~Ἐσκεψάμην δὲ καίπερ ἐν	κακοῖσιν	ὤν, ~μὴ δειλίαν ὄφλω τιν'
[1300]	ψευδεῖς λόγοι. ~Οὐ λέκτρ' ἐν	ἀλλήλοισιν,	ὧν οὐδεὶς νόμος, ~συνῆψαν; οὐ
[50]	κρείσσονες κατ᾽ ἐξόδους: ~οὔτ᾽ ἐν	φίλοισιν	ἐλπίδες σωτηρίας ~ἔτ᾽ εἰσὶν ἡμῖν.
[1200]	τὸν θάσσοντα δυστήνους ἕδρας ~αὐδῶ,	φίλοισιν	ὄμμα δεικνύναι τὸ σόν. ~Οὐδεὶς
[1150]	τε θνατῶν. ~(Θησεύς) ~Τί γὰρ	πέπλοισιν	ἄθλιον κρύπτει κάρα; ~(Αμφιτρύων) ~Αἰδόμενος
[1250]	καὶ τὸν ἁρματήλατον ~Ιξίον' ἐν	δεσμοῖσιν	ἐκμιμήσομαι. ~καὶ ταῦτ' ἄριστα μηδέν'
[650]	μετ' ἀμουσίας, ~αἰεὶ δ' ἐν	στεφάνοισιν	εἴην. ~Ἔτι τοι γέρων ἀοιδὸς
[1150]	τλάς. ~(Θησεύς) ~Εὔφημα φώνει. ~(Αμφιτρύων)	~Βουλομένοισιν	ἐπαγγέλλῃ. ~(Θησεύς) ~Ὦ δεινὰ λέξας.
[450]	χεῖρ' ἐς οὐρανὸν δικὼν ~αὐδῶ,	τέκνοισιν	εἴ τι τοισίδ' ὠφελεῖν ~μέλλεις,
[650]	~κελαδήσω· τὸ γὰρ εὖ ~τοῖς	ὕμνοισιν	ὑπάρχει· ~Διὸς ὁ παῖς· τᾶς
[50]	ὄντες ὀρθῶς ἀδύνατοι προσωφελεῖν. ~τοιοῦτον	ἀνθρώποισιν	ἡ δυσπραξία: ~ἧς μήποθ᾽ ὅστις
[250]	θνῄσκειν χρεὼν ~μὴ πυρὶ καταξανθέντας,	ἐχθροῖσιν	γέλων ~διδόντας, οὑμοὶ τοῦ θανεῖν
[850]	ς ~χορευθέντ' ἐναύλοις. ~Βέβακεν ἐν	δίφροισιν	ἁ πολύστονος, ~ἅρμασι δ' ἐνδίδωσι
[650]	ἥβαν ἔφερον ~φανερὸν χαρακτῆρ' ἀρετᾶς	ὅσοισιν	~μέτα, κατθανόντες τ' ~εἰς αὐγὰς
[1300]	ἐβούλετο, ~ἄνδρ' Ελλάδος τὸν πρῶτον	αὐτοῖσιν	βάθροις ~ἄνω κάτω στρέψασα. Τοιαύτῃ
[450]	ἀλεξητήριον ~ξύλον καθίει δαίδαλον, ψευδῆ	δόσιν.	~Σοὶ δ' ἣν ἔπερσε τοῖς
[1200]	δέ γ' ἄλλους ἐν κακοῖσι	μείζοσιν;	~(Θησεύς) ~Ἅπτῃ κάτωθεν οὐρανοῦ δυσπραξίᾳ.
[1000]	~ἀμφὶ δέμας τάδε λαΐνοις ~ἀνημμένα	κίοσιν	οἴκων. ~Ὁ δ' ὥς τις
[1050]	πέδῳ, ~ἃ πρὶν παρασπίζοντ' ἐμοῖς	βραχίοσιν	~ἔσῳζε πλευρὰς ἐξ ἐμοῦ τ'
[1200]	~Δοκεῖς ἀπειλῶν σῶν μέλειν τι	δαίμοσιν;	~(Ηρακλῆς) ~Αὔθαδες ὁ θεός, πρὸς
[100]	μᾶτερ, ~ἃ τὸν Ἀίδα δόμοις	~πόσιν	ἀναστενάζεις. ~(Χορός) ~μὴ προκάμητε πόδα
[400]	~ἄλοχόν τε φίλην ὑπὸ σειραίοις	~ποσὶν	ἕλκουσαν τέκνα, καὶ γεραιὸν ~πατέρ'
[700]	τὸν θανόντα γ' ἀνακαλεῖν μάτην	πόσιν.	~(Λύκος) ~Ὅ δ' οὐ πάρεστιν
[1350]	ἐκμοχθῶν βίᾳ ~εὔκλειαν ὑμῖν, πατρὸς	ἀπόλαυσιν	καλήν. ~Σέ τ' οὐχ ὁμοίως,
[1000]	πρέσβυς ὑστέρῳ ποδὶ ~πικρὰν διώκων	ἤλυσιν	πάρεσθ' ὅδε. ~(Αμφιτρύων) ~Καδμεῖοι γέροντες,
[300]	σωτηρίαν: ~ὡς τὰ ξένων πρόσωπα	φεύγουσιν	φίλοις ~ἓν ἦμαρ ἡδὺ βλέμμ᾽
[350]	~Γενναίων δ' ἀρεταὶ πόνων ~τοῖς	θανοῦσιν	ἄγαλμα. ~Πρῶτον μὲν Διὸς ἄλσος
[900]	κρᾶτ' Εὐρυσθέως, ~ἐπὶ τοῖσι νῦν	θανοῦσιν	ἁγνιῶ χέρας. ~Ἐκχεῖτε πηγάς, ῥίπτετ'
[750]	μακάρων κατέβαλ' ὡς ἄρ' οὐ	~σθένουσιν	θεοί; ~Γέροντες, οὐκέτ' ἔστι δυσσεβὴς
[1150]	ἄλλοις, οἳ παρ' Ασωποῦ ῥοὰς	~μένουσιν,	ἔνοπλοι γῆς Αθηναίων κόροι, ~σῷ
[1350]	~(Θησεύς) ~Καὶ τοὺς σθένοντας γὰρ	καθαιροῦσιν	τύχαι. ~(Ηρακλῆς) ~Φεῦ· ~αὐτοῦ γενοίμην
[850]	~λυσσάδες ὠμοβρῶτες ἄδικοι Ποιναὶ ~κακοῖσιν	ἐκπετάσουσιν.	~(Αμφιτρύων) ~Ἰὼ στέγαι. ~(Χορός) ~Κατάρχεται
[150]	μόνον: ~ὅσοι δὲ τόξοις χεῖρ᾽	ἔχουσιν	εὔστοχον, ~ἓν μὲν τὸ λῷστον,
[600]	οὐδὲν ὄντες· χρήμασιν δὲ διάφοροι·	~ἔχουσιν,	οἳ δ' οὔ· πᾶν δὲ
[1200]	θέλει, ~συμπλεῖν δὲ τοῖς φίλοισι	δυστυχοῦσιν	οὔ. ~Ἀνίστασ' ἐκκάλυψον ἄθλιον κάρα,
[750]	πρὸς χοροὺς τραπώμεθα. ~{Φίλοι γὰρ	εὐτυχοῦσιν	οὓς ἐγὼ θέλω. ~Χοροὶ χοροὶ
[150]	σὴν νομίζω δειλίαν, Ἡράκλεες ~σὺν	μάρτυσιν	θεοῖς δεῖ μ᾽ ἀπαλλάξαι σέθεν.
[200]	ὑλουργοὺς δρυὸς ~κορμούς: ἐπειδὰν δ᾽	ἐσκομισθῶσιν	πόλει, ~βωμὸν πέριξ νήσαντες ἀμφήρη
[1300]	χρεῖος φίλων. ~θεοὶ δ' ὅταν	τιμῶσιν,	οὐδὲν δεῖ φίλων· ~Ἅλις γὰρ
[0]	μή ποθ᾽ οἵδ᾽ ἠνδρωμένοι ~μήτρωσιν	ἐκπράξωσιν	αἵματος δίκην. ~ἐγὼ δέ λείπει
[0]	ἀχρεῖον μή ποθ᾽ οἵδ᾽ ἠνδρωμένοι	~μήτρωσιν	ἐκπράξωσιν αἵματος δίκην. ~ἐγὼ δέ
[150]	ἐπελθών, ὦ κάκιστε βασιλέων, ~ἐροῦ	τίν᾽	ἄνδρ᾽ ἄριστον ἐγκρίνειαν ἄν, ~ἢ
[1300]	κακοῖσιν ὤν, ~μὴ δειλίαν ὄφλω	τιν'	ἐκλιπὼν φάος· ~ταῖς συμφοραῖς γὰρ
[100]	ἐς χρόνον ζητεῖτε μηκῦναι βίον;	~τίν᾽	ἐλπίδ᾽ ἀλκήν τ᾽ εἰσορᾶτε μὴ
[50]	πατρῷον προσπεσούμενοι γόνυ. ~νῦν οὖν	τίν᾽	ἐλπίδ᾽ ἢ πέδον σωτηρίας ~ἐξευμαρίζῃ,
[550]	ἐν αἰσίοις ἕδραις, ~ἔγνων πόνον	τιν'	ἐς δόμους πεπτωκότα· ~ὥστ' ἐκ
[500]	ἐλθὼν φίλοις; ~(Ηρακλῆς) ~Τί φῄς;	τίν'	ἐς ταραγμὸν ἥκομεν, πάτερ; ~(Μεγάρα)
[100]	~ὑμῶν καθέστηχ᾽ ἱστορεῖν ἃ βούλομαι.	~τίν᾽	ἐς χρόνον ζητεῖτε μηκῦναι βίον;
[1250]	~φέρ' ἀλλ' ἐς ἄλλην δή	τιν'	ὁρμήσω πόλιν; ~κἄπειθ' ὑποβλεπώμεθ' ὡς
[400]	~ἔβα δι' Αξεινον οἶδμα λίμνας,	~τίν'	οὐκ ἀφ' Ελλανίας ~ἄγορον ἁλίσας
[550]	εἶδεν πόλις· ~ὄρνιν δ' ἰδών	τιν'	οὐκ ἐν αἰσίοις ἕδραις, ~ἔγνων
[1100]	τάδε τέκνων πεσήματα. ~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι·	τίν'	ὄψιν τήνδε δέρκομαι τάλας; ~(Αμφιτρύων)
[450]	νομίζων πενθερόν, κῆδος πατρός. ~Ὤμοι,	τίν'	ὑμῶν πρῶτον ἢ τίν' ὕστατον
[450]	~Ὤμοι, τίν' ὑμῶν πρῶτον ἢ	τίν'	ὕστατον ~πρὸς στέρνα θῶμαι; τῷ
[350]	~συλήτειραν ἀγρωστᾶν ~κτείνας, θηροφόνον θεὰν	~Οἰνωᾶτιν	ἀγάλλει. ~Τεθρίππων τ' ἐπέβα ~καὶ
[700]	τοῦ δ' ἔχεις τεκμήριον; ~(Αμφιτρύων)	~Ἱκέτιν	πρὸς ἁγνοῖς Εστίας θάσσειν βάθροις.
[900]	~(Αγγελος) ~Ἄλαστα τἀν δόμοισι. ~(Χορός)	~Μάντιν	οὐχ ~ἕτερον ἄξομαι. ~(Αγγελος) ~Τεθνᾶσι
[50]	ἐλπίδες σωτηρίας ~ἔτ᾽ εἰσὶν ἡμῖν.	ἥντιν᾽	οὖν γνώμην ἔχεις ~λέγ᾽ ἐς
[600]	Αιδου, πάτερ. ~(Αμφιτρύων) ~Καὶ ποῦ	στιν;	ἢ γῆς πατρίδος οἴχεται πέδον;
[600]	~(Αμφιτρύων) ~Ἦ καὶ κατ' οἴκους	ἐστὶν	Εὐρυσθέως ὁ θήρ; ~(Ηρακλῆς) ~Χθονίας
[300]	γὰρ ὅστις ἐκμοχθεῖ τύχας, ~πρόθυμός	ἐστιν,	ἡ προθυμία δ᾽ ἄφρων: ~ὃ
[500]	δὲ κἄμ' ἔχει. ~(Μεγάρα) ~Ὅδ'	ἐστὶν	ὃν γῆς νέρθεν εἰσηκούομεν, ~εἰ
[1300]	οὐδὲν ὄντας αἰτίους. ~(Θησεύς) ~Οὐκ	ἔστιν	ἄλλου δαιμόνων ἀγὼν ὅδε ~ἢ
[300]	δ' ἀδυνάτων ἔοικ' ἐρᾶν. ~Ἰδοὺ	πάρεστιν	ἥδε φασγάνῳ δέρη ~κεντεῖν φονεύειν,
[700]	πόσιν. ~(Λύκος) ~Ὅ δ' οὐ	πάρεστιν	οὐδὲ μὴ μόλῃ ποτέ. ~(Αμφιτρύων)
[400]	~Τὸν ἱππευτάν τ' Αμαζόνων στρατὸν	~Μαιῶτιν	ἀμφὶ πολυπόταμον ~ἔβα δι' Αξεινον
[1100]	τέκνων πεσήματα. ~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι· τίν'	ὄψιν	τήνδε δέρκομαι τάλας; ~(Αμφιτρύων) ~Ἀπόλεμον,
[450]	θύματ' εἰς Αιδου τάδε. ~Ὦ	τέκν'	ἀγόμεθα ζεῦγος οὐ καλὸν νεκρῶν,
[700]	~(Λύκος) ~Ποῦ δῆτα Μεγάρα; ποῦ	τέκν'	Αλκμήνης γόνου; ~(Αμφιτρύων) ~Δοκῶ μὲν
[300]	μ' ἀλλὰ παιδὶ βούλομαι ~σῷσαι	τέκν'	ἄλλως δ' ἀδυνάτων ἔοικ' ἐρᾶν.
[850]	καταρρήξω μέλαθρα καὶ δόμους ἐπεμβαλῶ,	~τέκν'	ἀποκτείνασα πρῶτον· ὁ δὲ κανὼν
[500]	οἰκτρὸν ἀρσένων, ~καὶ τἄμ' ἔθνῃσκε	τέκν'	ἀπωλλύμην δ' ἐγώ. ~(Ηρακλῆς) ~Απολλον,
[1350]	τἀμὰ προσπίτνοντ' ἐρεῖ τάδε· ~Ημῖν	τέκν'	εἷλες καὶ δάμαρθ' ἡμᾶς ἔχεις
[300]	ἀθλίαν παίδων πάρος, ~ὡς μὴ	τέκν'	εἰσίδωμεν, ἀνόσιον θέαν, ~ψυχορραγοῦντα καὶ
[500]	σοῦ παιδός, γέρον. ~Δεῦρ' ὦ	τέκν'	ἐκκρίμνασθε πατρῴων πέπλων, ~ἴτ' ἐγκονεῖτε,
[850]	δαίμων, ~ταχὺ δὲ πρὸς πατρὸς	τέκν'	ἐκπνεύσεται. ~(Αμφιτρύων) ~Ἰώ μοι μέλεος.
[1250]	~Οὐχ οὗτος ὁ Διός, ὃς	τέκν'	ἔκτεινέν ποτε ~δάμαρτά τ' οὐ
[850]	ἐπὶ χεύμασι λοιβᾶς. ~(Αμφιτρύων) ~Φυγῇ,	τέκν'	ἐξορμᾶτε. ~(Χορός) ~Δάιον τόδε ~δάιον
[600]	φυγών. ~Ἀλλ' εἶ' ὁμαρτεῖτ' ὦ	τέκν'	ἐς δόμους πατρί· ~καλλίονές τἄρ'
[1350]	βιάζου τἀμὰ συμφέρειν κακά. ~Ὦ	τέκν'	ὁ φύσας καὶ τεκὼν ὑμᾶς
[450]	λέγω· ~θνῄσκει πατὴρ σὸς καὶ	τέκν'	ὄλλυμαι δ' ἐγώ, ~ἣ πρὶν
[300]	νερτέρᾳ δώσων χθονί. ~(Μεγάρα) ~ὦ	τέκν'	ὁμαρτεῖτ' ἀθλίῳ μητρὸς ποδὶ ~πατρῷον
[500]	φάος μολών. ~Ἔα· τί χρῆμα;	τέκν'	ὁρῶ πρὸ δωμάτων ~στολμοῖσι νεκρῶν
[200]	ἐμόχθησας χάριν. ~τὰ δ᾽ ὦ	τέκν᾽	ὑμῖν οὔτε Θηβαίων πόλις ~οὔθ᾽
[1250]	ἡμῖν νῦν τε καὶ πάροιθεν	ὄν.	~Πρῶτον μὲν ἐκ τοῦδ' ἐγενόμην,
[800]	δ' ἐπ' ἀνδρὸς σῶμα συστρατεύομεν,	~ὅν	φασιν εἶναι Ζηνὸς Αλκμήνης τ'
[0]	οὐκ οἶδεν βροτῶν, ~Ἀργεῖον (Αμφιτρύων)	ὃν	Ἀλκαῖός ποτε ~ἔτιχθ᾽ ὁ Περσέως,
[150]	~ἢ τὸν Νέμειον θῆρα; ὃν	ἐν	βρόχοις ἑλὼν ~βραχίονός φης᾽ ἀγχόναισιν
[500]	κἄμ' ἔχει. ~(Μεγάρα) ~Ὅδ' ἐστὶν	ὃν	γῆς νέρθεν εἰσηκούομεν, ~εἰ μή
[150]	κτανὼν ~ἢ τὸν Νέμειον θῆρα;	ὃν	ἐν βρόχοις ἑλὼν ~βραχίονός φης᾽
[0]	~βωμὸν καθίζω τόνδε σωτῆρος Διός,	~ὃν	καλλινίκου δορὸς ἄγαλμ᾽ ἱδρύσατο ~Μινύας
[150]	~ἢ οὐ παῖδα τὸν ἐμόν,	ὃν	σὺ φῂς εἶναι δοκεῖν. ~Δίρφυν
[300]	δ᾽ εἴκειν καὶ τεθραμμένοις καλῶς:	~ῥᾷον	γὰρ αἰδοῦς ὑπολαβὼν φίλ᾽ ἂν
[600]	γ' ἐς φῶς τὸν τρίκρανον	ἤγαγον.	~(Αμφιτρύων) ~Μάχῃ κρατήσας ἢ θεᾶς
[0]	ὧν γένους Ἄρης ~ἔσως᾽ ἀριθμὸν	ὀλίγον,	οἳ Κάδμου πόλιν ~τεκνοῦσι παίδων
[200]	ἡγοῦμαι σοφόν, ~εἰ τῶν ἀρίστων	τἄκγον᾽	αὐτὸς ὢν κακὸς ~δέδοικας. ἀλλὰ
[750]	ἀνομίᾳ χραίνων, θνητὸς ὤν, ~ἄφρονα	λόγον	οὐρανίων μακάρων κατέβαλ' ὡς ἄρ'
[600]	~Σύ τ' ὦ γύναι μοι,	σύλλογον	ψυχῆς λαβὲ ~τρόμου τε παῦσαι,
[1050]	γέροντες, ἀποπρὸ δωμάτων ~διώκετε· φεύγετε	μάργον	~ἄνδρ' ἐπεγειρόμενον. ~Τάχα φόνον ἕτερον
[900]	πῦρ, καὶ πόνους διπλοῦς ἔχω;	~ἔργον	μιᾶς μοι χειρὸς εὖ θέσθαι
[550]	δέ νῦν γὰρ τῆς ἐμῆς	ἔργον	χερός ~πρῶτον μὲν εἶμι καὶ
[0]	Δίρκης τις εὐνήτωρ (Λύκος) ~τὴν	ἑπτάπυργον	τήνδε δεσπόζων πόλιν, ~τὼ λευκοπώλω
[1300]	δάμαρ ~κρόουσ' Ολύμπου ξεστὸς ἀρβύλῃ	πέδον.	~Ἔπραξε γὰρ βούλησιν ἣν ἐβούλετο,
[600]	στιν; ἢ γῆς πατρίδος οἴχεται	πέδον;	~(Ηρακλῆς) ~Βέβηκ' Αθήνας νέρθεν ἄσμενος
[1150]	~Ἔα· ~τί νεκρῶν τῶνδε πληθύει	πέδον;	~οὔ που λέλειμμαι καὶ νεωτέρων
[1000]	ὕπνον ~καθῆκε· πίτνει δ' ἐς	πέδον,	πρὸς κίονα ~νῶτον πατάξας, ὃς
[50]	~νῦν οὖν τίν᾽ ἐλπίδ᾽ ἢ	πέδον	σωτηρίας ~ἐξευμαρίζῃ, πρέσβυ; πρὸς σὲ
[500]	ἑστίας ἐμῆς, ~ὡς ἄσμενός σ'	ἐσεῖδον	ἐς φάος μολών. ~Ἔα· τί
[1100]	κεῖθεν πολέμιον πεπόνθαμεν; ~(Αμφιτρύων) ~Τὴν	θεὸν	ἐάσας τὰ σὰ περιστέλλου κακά.
[300]	~Ἀρετῇ σε νικῶ θνητὸς ὢν	θεὸν	μέγαν· ~παῖδας γὰρ οὐ προύδωκα
[400]	~Χάρωνος ἐπιμένει πλάτα ~βίου κέλευθον	ἄθεον	ἄδικον· ἐς δὲ σὰς ~χέρας
[650]	ὁ παῖς· τᾶς δ' εὐγενίας	~πλέον	ὑπερβάλλων ἀρετᾷ> ~μοχθήσας τὸν ἄκυμον
[150]	~δεῖξαι: κακῶς γάρ ς᾽ οὐκ	ἐατέον	κλύειν. ~πρῶτον μὲν οὖν τἄρρητ᾽
[1250]	οὖν τοσαῦτά γ' εἰ μέτρῳ	μοχθητέον.	~(Θησεύς) ~Εὐεργέτης βροτοῖσι καὶ μέγας
[1350]	ἐμαυτὸν ὑποβαλὼν αἰσχρῶς θάνω; ~Οὐ	λειπτέον	τάδ' ἀθλίως δὲ σῳστέον. ~Ἕν
[700]	προστίθης ἡμῖν θανεῖν, ~στέργειν ἀνάγκη·	δραστέον	δ' ἃ σοὶ δοκεῖ. ~(Λύκος)
[1200]	~καὶ γάρ ποτ' εὐτύχησα. ἐκεῖσ'	ἀνοιστέον,	~ὅτ' ἐξέσῳσάς μ' ἐς φάος
[250]	~ἐμοί τε μίμημ᾽ ἀνδρὸς οὐκ	ἀπωστέον.	~σκέψαι δὲ τὴν σὴν ἐλπίδ᾽
[1350]	~Οὐ λειπτέον τάδ' ἀθλίως δὲ	σῳστέον.	~Ἕν μοί τι, Θησεῦ, σύγκαμ'
[1350]	δ' ὡς ἔοικε, τῇ τύχῃ	δουλευτέον.	~Εἶἑν· γεραιέ, τὰς ἐμὰς φυγὰς
[350]	χέρας ~πληροῦντες χθόνα Θεσσαλῶν ~ἱππείαις	ἐδάμαζον.	~Τάν τε χρυσοκάρανον ~δόρκαν ποικιλόνωτον
[350]	~Διομήδεος, αἳ φονίαισι φάτναις ἀχάλιν'	ἐθόαζον	~κάθαιμα σῖτα γένυσι, χαρμοναῖσιν ἀνδροβρῶσι
[1350]	ὤνασθε τῶν ἐμῶν καλῶν, ~ἁγὼ	παρεσκεύαζον	ἐκμοχθῶν βίᾳ ~εὔκλειαν ὑμῖν, πατρὸς
[250]	γέλων ~διδόντας, οὑμοὶ τοῦ θανεῖν	μεῖζον	κακόν. ~ὀφείλομεν γὰρ πολλὰ δώμασιν
[1200]	στόμ' ὡς μὴ μέγα λέγων	μεῖζον	πάθῃς. ~(Ηρακλῆς) ~Γέμω κακῶν δή,
[0]	πρὶν τυραννῆσαι χθονὸς ~Ἀμφίον᾽ ἠδὲ	Ζῆθον,	ἐκγόνω Διός. ~οὗ ταὐτὸν ὄνομα
[1150]	ὑπῆρξεν Ηρακλῆς ~σῴσας με νέρθεν,	ἦλθον,	εἴ τι δεῖ, γέρον, ~ἢ
[1200]	φέρῃ θυμούμενος; ~(Ηρακλῆς) ~Θανών, ὅθενπερ	ἦλθον,	εἶμι γῆς ὕπο. ~(Θησεύς) ~Εἴρηκας
[1200]	~(Θησεύς) ~Ἀλλ' εἰ συναλγῶν γ'	ἦλθον,	ἐκκάλυπτέ νιν. ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τέκνον·
[1250]	φονεύσας μυρίων τ' ἄλλων πόνων	~διῆλθον	ἀγέλας κἀς νεκροὺς ἀφικόμην, ~Αιδου
[550]	πεπτωκότα· ~ὥστ' ἐκ προνοίας κρύφιος	εἰσῆλθον	χθόνα. ~(Αμφιτρύων) ~Καλῶς· παρελθὼν νῦν
[1100]	ἐμοῦ τ' ἐσῴζετο. ~Οὔ που	κατῆλθον	αὖθις εἰς Αιδου πάλιν, ~Εὐρυσθέως
[950]	βαλὼν ~ξύλον καθῆκε παιδὸς ἐς	ξανθὸν	κάρα, ~ἔρρηξε δ' ὀστᾶ. Δεύτερον
[350]	~ἠρήμωσε λέοντος, ~πυρσῷ δ' ἀμφεκαλύφθη	~ξανθὸν	κρᾶτ' ἐπινωτίσας ~δεινῷ χάσματι θηρός.
[250]	δόρυ, ~ἐν δ᾽ ἀσθενείᾳ τὸν	πόθον	διώλεσας. ~ἐπεί ς᾽ ἔπαυς᾽ ἂν
[0]	πάτραν οἰκεῖν θέλων, ~καθόδου δίδωσι	μισθὸν	Εὐρυσθεῖ μέγαν, ~ἐξημερῶσαι γαῖαν, εἴθ᾽
[400]	τέκνων ~Χάρωνος ἐπιμένει πλάτα ~βίου	κέλευθον	ἄθεον ἄδικον· ἐς δὲ σὰς
[1150]	κακόν. ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τὸν ἐλαιοφόρον	ὄχθον	ἔχων ~(Θησεύς) ~Τί χρῆμά μ'
[400]	~ὕδραν ἐξεπύρωσεν, ~βέλεσί τ' ἀμφέβαλ'	ἰόν>	~τὸν τρισώματον οἷσιν ἔκτα ~βοτῆρ'
[850]	τέκν' ἐξορμᾶτε. ~(Χορός) ~Δάιον τόδε	~δάιον	μέλος ἐπαυλεῖται. ~Κυναγετεῖ τέκνων διωγμόν·
[850]	~(Αμφιτρύων) ~Φυγῇ, τέκν' ἐξορμᾶτε. ~(Χορός)	~Δάιον	τόδε ~δάιον μέλος ἐπαυλεῖται. ~Κυναγετεῖ
[800]	ἐς ἀγώνων ~ἅμιλλαν, εἰ τὸ	δίκαιον	~θεοῖς ἔτ' ἀρέσκει. ~Ἔα ἔα·
[250]	τόνδε μαλθάξαιμεν ἄν; ~ἥκιστα: φεύγειν	σκαιὸν	ἄνδρ᾽ ἐχθρὸν χρεών, ~σοφοῖσι δ᾽
[250]	δ᾽ ἀναγκαίῳ τρόπῳ ~ὃς ἀντιτείνει	σκαιὸν	ἡγοῦμαι βροτόν. ~ἡμᾶς δ᾽ ἐπειδὴ
[800]	Περσηίδος· ὡς ~πιστόν μοι τὸ	παλαιὸν	ἤδη ~λέχος, ὦ Ζεῦ, σὸν
[850]	~Στεῖχ' ἐς Οὔλυμπον πεδαίρουσ' Ιρι,	γενναῖον	πόδα· ~ἐς δόμους δ' ἡμεῖς
[1150]	τοῖς δεδραμένοις κακοῖς· ~καὶ τῶνδε	προστρόπαιον	αἷμα προσλαβὼν ~οὐδὲν κακῶσαι τοὺς
[1150]	~δόρυ γιγαντοφόνον ἦλθεν σὺν θεοῖσι	~Φλεγραῖον	ἐς πεδίον ἀσπιστάς. ~(Θησεύς) ~Φεῦ
[400]	σειραίοις ~ποσὶν ἕλκουσαν τέκνα, καὶ	γεραιὸν	~πατέρ' Ηρακλέους. Δύστηνος ἐγώ, ~δακρύων
[1250]	τοῦδ' ἐγενόμην, ὅστις κτανὼν ~μητρὸς	γεραιὸν	πατέρα προστρόπαιος ὢν ~ἔγημε τὴν
[900]	κακῶν. ~(Χορός) ~Αἰαῖ δῆτα τὸν	γεραιὸν	ὡς στένω ~πατέρα τάν τε
[100]	βαρύ τε ~κῶλον ὥστε πρὸς	πετραῖον	~λέπας ζυγηφόρον πῶλον ~ἀνέντες ὡς
[700]	~(Λύκος) ~Ἀνόνητά γ' ἱκετεύουσαν ἐκσῷσαι	βίον.	~(Αμφιτρύων) ~Λαὶ τὸν θανόντα γ'
[1300]	ζῆν δεῖ; τί κέρδος ἕξομεν	~βίον	γ' ἀχρεῖον ἀνόσιον κεκτημένοι; ~Χορευέτω
[450]	θ' ὡς ἀνημμένοι κάλῳς ~πρυμνησίοισι	βίον	ἔχοιτ' εὐδαίμονα. ~Καὶ ταῦτα φροῦδα·
[950]	δὲ λαΐνους ~ὀρθοστάτας ἔδευσεν ἐκπνέων	βίον.	~Ὁ δ' ἠλάλαξε κἀπεκόμπασεν τάδε·
[100]	~τίν᾽ ἐς χρόνον ζητεῖτε μηκῦναι	βίον;	~τίν᾽ ἐλπίδ᾽ ἀλκήν τ᾽ εἰσορᾶτε
[50]	ᾖ. ~(Αμφιτρύων) ~ὦ θύγατερ, οὔτοι	ῥᾴδιον	τὰ τοιάδε ~φαύλως παραινεῖν, σπουδάσαντ᾽
[1150]	ἦλθεν σὺν θεοῖσι ~Φλεγραῖον ἐς	πεδίον	ἀσπιστάς. ~(Θησεύς) ~Φεῦ φεῦ· τίς
[0]	Διὸς σύλλεκτρον οὐκ οἶδεν βροτῶν,	~Ἀργεῖον	(Αμφιτρύων) ὃν Ἀλκαῖός ποτε ~ἔτιχθ᾽
[150]	σεμνὸν σῷ κατείργασται πόσει, ~ὕδραν	ἕλειον	εἰ διώλεσε κτανὼν ~ἢ τὸν
[1000]	δεσμὰ καὶ πολύβροχ' ἁμμάτων ~ἐρείσμαθ'	Ηράκλειον	~ἀμφὶ δέμας τάδε λαΐνοις ~ἀνημμένα
[100]	τῶνδε δωμάτων πέλας. ~(Λύκος) ~τὸν	Ἡράκλειον	πατέρα καὶ ξυνάορον, ~εἰ χρή
[150]	εἰ διώλεσε κτανὼν ~ἢ τὸν	Νέμειον	θῆρα; ὃν ἐν βρόχοις ἑλὼν
[950]	γόνασι προσπεσὼν πατρός, ~καὶ πρὸς	γένειον	χεῖρα καὶ δέρην βαλών, ~Ω
[900]	ὦ Διὸς παῖ, μελάθρῳ; ~τάραγμα	ταρτάρειον,	ὡς ἐπ' Εγκελάδῳ ποτέ, Παλλάς,
[1300]	τί κέρδος ἕξομεν ~βίον γ'	ἀχρεῖον	ἀνόσιον κεκτημένοι; ~Χορευέτω δὴ Ζηνὸς
[0]	κἄμ᾽ ἐν ἀνδράσιν λέγειν ~γέροντ᾽	ἀχρεῖον	μή ποθ᾽ οἵδ᾽ ἠνδρωμένοι ~μήτρωσιν
[1100]	εἰς Αιδου; πόθεν; ~Ἀλλ' οὔτε	Σισύφειον	εἰσορῶ πέτρον ~Πλούτωνά τ' οὐδὲ
[0]	μὲν ἄλλους ἐξεμόχθησεν πόνους, ~τὸ	λοίσθιον	δὲ Ταινάρου διὰ στόμα ~βέβηκ᾽
[1250]	~ὅπως πορεύσαιμ' ἐντολαῖς Εὐρυσθέως. ~Τὸν	λοίσθιον	δὲ τόνδ' ἔτλην τάλας πόνον,
[1000]	δεσμὰ σειραίων βρόχων ~ἀνήπτομεν πρὸς	κίον'	ὡς λήξας ὕπνου ~μηδὲν προσεργάσαιτο
[850]	σ' ἡ Διὸς δάμαρ. ~(Λύσσα)	~Ηλιον	μαρτυρόμεσθα δρῶσ' ἃ δρᾶν οὐ
[1200]	φίλοισι δυστυχοῦσιν οὔ. ~Ἀνίστασ' ἐκκάλυψον	ἄθλιον	κάρα, ~βλέψον πρὸς ἡμᾶς. ὅστις
[1150]	θνατῶν. ~(Θησεύς) ~Τί γὰρ πέπλοισιν	ἄθλιον	κρύπτει κάρα; ~(Αμφιτρύων) ~Αἰδόμενος τὸ
[300]	τέκνων τῶνδ᾽ ἀλλὰ καὶ τόδ᾽	ἄθλιον,	~πενίᾳ σὺν οἰκτρᾷ περιβαλεῖν σωτηρίαν:
[1400]	δ' ἐγώ. ~(Ηρακλῆς) ~Ζεῦγός γε	φίλιον·	ἅτερος δὲ δυστυχής. ~Ὦ πρέσβυ,
[750]	~Τόδε κατάρχεται μέλος ἐμοὶ κλύειν	~φίλιον	ἐν δόμοις· θάνατος οὐ πόρσω.
[1200]	~γόνυ καὶ χέρα σὰν προπίτνων,	~πολιόν	τε δάκρυον ἐκβάλλων· ~ἰὼ παῖ,
[1250]	~Ζεὺς δ' ὅστις ὁ Ζεύς,	πολέμιόν	μ' ἐγείνατο ~Ηρᾳ σὺ μέντοι
[1100]	~(Ηρακλῆς) ~Ἀλλ' ἦ τι κεῖθεν	πολέμιον	πεπόνθαμεν; ~(Αμφιτρύων) ~Τὴν θεὸν ἐάσας
[750]	θάνατος οὐ πόρσω. ~Βοᾷ ~φόνου	φροίμιον	στενάζων ἄναξ. ~(Λύκος) ~Ὦ πᾶσα
[1300]	μόλῃς, ~θυσίαισι λαΐνοισί τ' ἐξογκώμασι	~τίμιον	ἀνάξει πᾶσ' Αθηναίων πόλις. ~Καλὸς
[650]	Ηρακλέους ~καλλίνικον ἀείδω. ~Παρά τε	Βρόμιον	οἰνοδόταν ~παρά τε χέλυος ἑπτατόνου
[700]	~Ἡμεῖς, ἐπειδὴ σοὶ τόδ' ἔστ'	ἐνθύμιον,	~οἱ δειμάτων ἔξωθεν ἐκπορεύσομεν ~σὺν
[1150]	ἶνις τάλας, ~τεκόμενος δ' ἔκανε,	φόνιον	αἷμα τλάς. ~(Θησεύς) ~Εὔφημα φώνει.
[1200]	ἀγρίου θυμόν, ὡς ~βρόμον ἐπὶ	φόνιον	ἀνόσιον ἐξάγῃ, ~κακὰ θέλων κακοῖς
[800]	καὶ ποδῶν σκιρτήματα ~ἔλαυνε, κίνει,	φόνιον	ἐξίει κάλων, ~ὡς ἂν πορεύσας
[600]	ἐν πενίᾳ. ~Τὸ δὲ λυγρὸν	φόνιόν	τε γῆρας ~μισῶ· κατὰ κυμάτων
[1250]	τε ποταμῶν, καὶ τὸν ἁρματήλατον	~Ιξίον'	ἐν δεσμοῖσιν ἐκμιμήσομαι. ~καὶ ταῦτ'
[800]	αὐτὸν πίτυλον ἥκομεν φόβου, ~γέροντες,	οἷον	φάσμ' ὑπὲρ δόμων ὁρῶ; ~Φυγῇ
[1250]	ἢν δὲ καὶ μένω, ~ἐς	ποῖον	ἱερὸν ἢ πανήγυριν φίλων ~εἶμ'
[350]	ἄμεικτον. ~Ὑμνῳδούς τε κόρας ~ἤλυθεν	ἑσπέριον	ἐς αὐλάν, χρυσέων πετάλων ~ἄπο
[700]	χρῆμα δόξης; τοῦ δ' ἔχεις	τεκμήριον;	~(Αμφιτρύων) ~Ἱκέτιν πρὸς ἁγνοῖς Εστίας
[450]	σε· ~ἐς δεξιάν τε σὴν	ἀλεξητήριον	~ξύλον καθίει δαίδαλον, ψευδῆ δόσιν.
[950]	νιν Εὐρυσθέως δοκῶν ~πατέρα προταρβοῦνθ'	ἱκέσιον	ψαύειν χερός, ~ὠθεῖ, φαρέτραν δ'
[500]	συμφορὰς τίνας; ~Φέρ' ἐκπύθωμαι τῶνδε	πλησίον	σταθείς· ~γύναι, τί καινὸν ἦλθε
[900]	κανοῦν ~εἵλικτο βωμοῦ, φθέγμα δ'	ὅσιον	εἴχομεν. ~Μέλλων δὲ δαλὸν χειρὶ
[1250]	οὔτ' ἐμαῖς φίλαις ~Θήβαις ἐνοικεῖν	ὅσιον·	ἢν δὲ καὶ μένω, ~ἐς
[1200]	θυμόν, ὡς ~βρόμον ἐπὶ φόνιον	ἀνόσιον	ἐξάγῃ, ~κακὰ θέλων κακοῖς συνάψαι,
[300]	πάρος, ~ὡς μὴ τέκν' εἰσίδωμεν,	ἀνόσιον	θέαν, ~ψυχορραγοῦντα καὶ καλοῦντα μητέρα
[250]	ἐρείσματα, ~ἀρεῖτε καὶ τοῦδ᾽ ἀνδρὸς	ἀνόσιον	κάρα ~καθαιματώσεθ᾽ ὅστις οὐ Καδμεῖος
[1300]	κέρδος ἕξομεν ~βίον γ' ἀχρεῖον	ἀνόσιον	κεκτημένοι; ~Χορευέτω δὴ Ζηνὸς ἡ
[1200]	θεῶν. ~(Ηρακλῆς) ~Φεῦγ' ὦ ταλαίπωρ'	ἀνόσιον	μίασμ' ἐμόν. ~(Θησεύς) ~Οὐδεὶς ἀλάστωρ
[550]	δόμους ~καινῶν τυράννων, κρᾶτα δ'	ἀνόσιον	τεμὼν ~ῥίψω κυνῶν ἕλκημα· Καδμείων
[900]	τί θύω πρὶν κτανεῖν Εὐρυσθέα	~καθάρσιον	πῦρ, καὶ πόνους διπλοῦς ἔχω;
[800]	κάλων, ~ὡς ἂν πορεύσας δι'	Αχερούσιον	πόρον ~τὸν καλλίπαιδα στέφανον αὐθέντῃ
[1300]	σώσας κόρους ~δὶς ἑπτά, ταῦρον	Κνώσιον	κατακτανών, ~σοὶ ταῦτα δώσω. πανταχοῦ
[950]	κίονος κύκλῳ, ~τόρνευμα δεινὸν ποδός,	ἐναντίον	σταθεὶς ~βάλλει πρὸς ἧπαρ· ὕπτιος
[750]	~κρατεῖ, λιμένα λιπών γε τὸν	Αχερόντιον.	~δοκημάτων ἐκτὸς ἦλθεν ἐλπίς. ~θεοὶ
[0]	~τὼ λευκοπώλω πρὶν τυραννῆσαι χθονὸς	~Ἀμφίον᾽	ἠδὲ Ζῆθον, ἐκγόνω Διός. ~οὗ
[1150]	ἄλλο πού τι καινὸν εὑρίσκω	κακόν.	~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τὸν ἐλαιοφόρον ὄχθον
[0]	δὲ κῆδος ἐς Κρέοντ᾽ ἀνημμένον	~κακὸν	μέγιστον, ὡς ἔοικε, γίγνεται. ~τοὐμοῦ
[250]	~διδόντας, οὑμοὶ τοῦ θανεῖν μεῖζον	κακόν.	~ὀφείλομεν γὰρ πολλὰ δώμασιν καλά:
[700]	μελήσει. Προσδόκα δὲ δρῶν κακῶς	~κακόν	τι πράξειν. Ὦ γέροντες, ἐς
[750]	γὰρ δακρύων, ~μεταλλαγαὶ συντυχίας ~νέας>	ἔτεκον	ἀοιδάς. ~Βέβακ' ἄναξ ὁ καινός,
[450]	~τῶνδ' οὓς πανύστατ' ὄμμασιν προσδέρκομαι.	~Ἔτεκον	μὲν ὑμᾶς, πολεμίοις δ' ἐθρεψάμην
[400]	ἐπιμένει πλάτα ~βίου κέλευθον ἄθεον	ἄδικον·	ἐς δὲ σὰς ~χέρας βλέπει
[750]	εὐτυχία ~φρενῶν βροτοὺς ἐξάγεται, ~δύνασιν	ἄδικον	ἐφέλκων. ~Χρόνου γὰρ οὔτις τὸ
[750]	λιποῦσαι συναοιδοί, ~Νύμφαι, τὸν Ηρακλέους	~καλλίνικον	ἀγῶνα. ~Πυθίου δενδρῶτι πέτρα ~Μουσῶν
[650]	~κελαδεῖ Μναμοσύναν· ~ἔτι τὰν Ηρακλέους	~καλλίνικον	ἀείδω. ~Παρά τε Βρόμιον οἰνοδόταν
[1000]	πρέσβυ, καὶ ~τέκεα καὶ τὸ	καλλίνικον	κάρα. ~(Αμφιτρύων) ~Ἑκαστέρω πρόβατε, μὴ
[150]	πλευροῖς πτήν᾽ ἐναρμόσας βέλη ~τὸν	καλλίνικον	μετὰ θεῶν ἐκώμασεν: ~τετρασκελές θ᾽
[550]	τάδε. ~(Ηρακλῆς) ~Τί δ' ἐξελείπετ'	οἶκον	ἑστίαν τ' ἐμήν; ~(Μεγάρα) ~Βίᾳ,
[1100]	τύχας. ~(Ηρακλῆς) ~Ἦ γὰρ συνήραξ'	οἶκον	ἢ βάκχευσ' ἐμόν; ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ
[550]	ἐμπλήσω φόνου, ~Δίρκης τε νᾶμα	λευκὸν	αἱμαχθήσεται. ~Τῷ γάρ μ' ἀμύνειν
[100]	εἰσορῶ γὰρ τῆσδε κοίρανον χθονὸς	~Λύκον	περῶντα τῶνδε δωμάτων πέλας. ~(Λύκος)
[200]	βίαν, ~ὅταν θεοῦ σοι πνεῦμα	μεταβαλὸν	τύχῃ. ~φεῦ: ~ὦ γαῖα Κάδμου:
[900]	δ' ὅσιον εἴχομεν. ~Μέλλων δὲ	δαλὸν	χειρὶ δεξιᾷ φέρειν, ~ἐς χέρνιβ'
[450]	τε σὴν ἀλεξητήριον ~ξύλον καθίει	δαίδαλον,	ψευδῆ δόσιν. ~Σοὶ δ' ἣν
[450]	~Ὦ τέκν' ἀγόμεθα ζεῦγος οὐ	καλὸν	νεκρῶν, ~ὁμοῦ γέροντες καὶ νέοι
[700]	τι πράξειν. Ὦ γέροντες, ἐς	καλὸν	~στείχει, βρόχοισι δ' ἀρκύων γενήσεται
[550]	~θνῄσκειν ἀμύνοντ' ἢ τί φήσομεν	καλὸν	~ὕδρᾳ μὲν ἐλθεῖν ἐς μάχην
[1200]	ἀπόδικε, ῥέθος ἀελίῳ δεῖξον. ~Βάρος	ἀντίπαλον,	δακρύοις συναμιλλαταί, ~ἱκετεύομεν ἀμφὶ γενειάδα
[150]	ἐπαινέσειεν: οὐ γὰρ ἔσθ᾽ ὅπου	~ἐσθλόν	τι δράσας μάρτυρ᾽ ἂν λάβοις
[1300]	ἀστοῖς στέφανος Ελλήνων ὕπο ~ἄνδρ'	ἐσθλὸν	ὠφελοῦντας εὐκλείας τυχεῖν. ~κἀγὼ χάριν
[300]	τύχας, Αμφιτρύων. ~(Αμφιτρύων) ~Οὔτοι τὸ	δειλὸν	οὐδὲ τοῦ βίου πόθος ~θανεῖν
[1350]	ἐμῶν· ~δὸς τούσδε τύμβῳ καὶ	περίστειλον	νεκροὺς ~δακρύοισι τιμῶν ἐμὲ γὰρ
[600]	γένος. ~(Χορός) ~Ἁ νεότας μοι	φίλον	αἰεί· τὸ δὲ γῆρας ἄχθος
[1400]	πρέσβυ, τοιόνδ' ἄνδρα χρὴ κτᾶσθαι	φίλον.	~(Αμφιτρύων) ~Ἡ γὰρ τεκοῦσα τόνδε
[200]	ἀρκεῖ: πρὸς δ᾽ ἔμ᾽ ἀσθενῆ	φίλον	~δεδόρκατ᾽ οὐδὲν ὄντα πλὴν γλώσσης
[500]	~βέβαιός ἐστι. χαίρετ' ἄνδρα γὰρ	φίλον	~πανύστατον νῦν, ἥλικες, δεδόρκατε. ~(Μεγάρα)
[550]	ὦ παῖ, τοῖς φίλοις εἶναι	φίλον	~τά τ' ἐχθρὰ μισεῖν· ἀλλὰ
[550]	Μινυῶν ἃς ἔτλην ἀπέπτυσαν; ~(Μεγάρα)	~Ἄφιλον,	ἵν' αὖθίς σοι λέγω, τὸ
[1300]	ἠξίωσα πώποτ' οὔτε πείσομαι, ~οὐδ'	ἄλλον	ἄλλου δεσπότην πεφυκέναι. ~Δεῖται γὰρ
[950]	τις τόδ' εἶπεν, ἄλλος εἰς	ἄλλον	δρακών· ~Παίζει πρὸς ἡμᾶς δεσπότης
[550]	αἱμαχθήσεται. ~Τῷ γάρ μ' ἀμύνειν	μᾶλλον	ἢ δάμαρτι χρὴ ~καὶ παισὶ
[1300]	εὖ τόδ' αἰσθάνῃ. ~παραινέσαιμ' ἂν	μᾶλλον	ἢ πάσχειν κακῶς. ~Οὐδεὶς δὲ
[900]	~(Αγγελος) ~Οὐκ ἄν τις εἴποι	μᾶλλον	ἢ πεπόνθαμεν. ~(Χορός) ~Πῶς παισὶ
[550]	πόνοι· ~μάτην γὰρ αὐτοὺς τῶνδε	μᾶλλον	ἤνυσα. ~Καὶ δεῖ μ' ὑπὲρ
[500]	ἐχρῆν· ~τὸ θῆλυ γάρ πως	μᾶλλον	οἰκτρὸν ἀρσένων, ~καὶ τἄμ' ἔθνῃσκε
[1400]	~Ὅστις δὲ πλοῦτον ἢ σθένος	μᾶλλον	φίλων ~ἀγαθῶν πεπᾶσθαι βούλεται, κακῶς
[850]	τὰς Ταρτάρου. ~Τάχα σ' ἐγὼ	μᾶλλον	χορεύσω καὶ καταυλήσω φόβῳ. ~Στεῖχ'
[600]	ἀφιᾶσ' ἀλλ' ἀνάπτονται πέπλων ~τοσῷδε	μᾶλλον·	ὧδ' ἔβητ' ἐπὶ ξυροῦ; ~ἄξω
[400]	ἐγὼ σθένος ἥβων ~δόρυ τ'	ἔπαλλον	ἐν αἰχμᾷ, ~Καδμείων τε σύνηβοι,
[550]	ἐσῆλθ' ἀθυμία; ~(Μεγάρα) ~Εὐρυσθέως κήρυκες	ἤγγελλον	τάδε. ~(Ηρακλῆς) ~Τί δ' ἐξελείπετ'
[500]	τέκν' ἀπωλλύμην δ' ἐγώ. ~(Ηρακλῆς)	~Απολλον,	οἵοις φροιμίοις ἄρχῃ λόγου. ~(Μεγάρα)
[400]	ἁλίσας φίλων, ~κόρας Αρείας πέπλων	~χρυσεόστολον	φάρος, ~ζωστῆρος ὀλεθρίους ἄγρας. ~Τὰ
[1200]	~Ὦ τέκνον· ~πάρες ἀπ' ὀμμάτων	~πέπλον,	ἀπόδικε, ῥέθος ἀελίῳ δεῖξον. ~Βάρος
[150]	ἐγγύς, ἀλλὰ τόξ᾽ ἔχων, ~κάκιστον	ὅπλον,	τῇ φυγῇ πρόχειρος ἦν. ~ἀνδρὸς
[900]	μοι δίδωσι τόξα; τίς δ'	ὅπλον	χερός; ~πρὸς τὰς Μυκήνας εἶμι·
[650]	χέλυος ἑπτατόνου ~μολπὰν καὶ Λίβυν	αὐλόν·	~οὔπω καταπαύσομεν ~Μούσας, αἵ μ'
[1100]	αὖθις εἰς Αιδου πάλιν, ~Εὐρυσθέως	δίαυλον;	εἰς Αιδου; πόθεν; ~Ἀλλ' οὔτε
[950]	~μυδροκτύπον μίμημ' ὑπὲρ κάρα βαλὼν	~ξύλον	καθῆκε παιδὸς ἐς ξανθὸν κάρα,
[450]	~ἐς δεξιάν τε σὴν ἀλεξητήριον	~ξύλον	καθίει δαίδαλον, ψευδῆ δόσιν. ~Σοὶ
[250]	διώλεσας. ~ἐπεί ς᾽ ἔπαυς᾽ ἂν	δοῦλον	ἐννέποντά με ~καὶ τάσδε Θήβας
[500]	~(Μεγάρα) ~Στάσει· τὸ Κάδμου δ'	ἑπτάπυλον	ἔχει κράτος. ~(Ηρακλῆς) ~Τί δῆτα
[800]	ἔα· ~ἆρ' ἐς τὸν αὐτὸν	πίτυλον	ἥκομεν φόβου, ~γέροντες, οἷον φάσμ'
[1200]	τὸ σὸν ὄμμα ~καὶ φιλίαν	ὁμόφυλον	~αἷμά τε παιδοφόνον. ~(Θησεύς) ~Ἀλλ'
[800]	ὁρῶ; ~Φυγῇ φυγῇ ~νωθὲς πέδαιρε	κῶλον,	ἐκποδὼν ἔλα. ~Ὦναξ Παιάν, ~ἀπότροπος
[100]	~μὴ προκάμητε πόδα βαρύ τε	~κῶλον	ὥστε πρὸς πετραῖον ~λέπας ζυγηφόρον
[100]	ὥστε πρὸς πετραῖον ~λέπας ζυγηφόρον	πῶλον	~ἀνέντες ὡς βάρος φέρον ~τροχηλάτοιο
[300]	~(Αμφιτρύων) ~Ὦ Ζεῦ, μάτην ἄρ'	ὁμόγαμόν	σ' ἐκτησάμην, ~μάτην δὲ παιδὸς
[400]	τ' Αμαζόνων στρατὸν ~Μαιῶτιν ἀμφὶ	πολυπόταμον	~ἔβα δι' Αξεινον οἶδμα λίμνας,
[1000]	~λυσσάδι συγκατειργάσω μοίρᾳ. ~Αἰαῖ, τίνα	στεναγμὸν	~ἢ γόον ἢ φθιτῶν ~ᾠδάν,
[500]	~(Ηρακλῆς) ~Τί φῄς; τίν' ἐς	ταραγμὸν	ἥκομεν, πάτερ; ~(Μεγάρα) ~Διολλύμεσθα· σὺ
[850]	~δάιον μέλος ἐπαυλεῖται. ~Κυναγετεῖ τέκνων	διωγμόν·	οὔποτ' ἄκραντα δόμοισι ~Λύσσα βακχεύσει.
[1100]	γὰρ συνήραξ' οἶκον ἢ βάκχευσ'	ἐμόν;	~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ οἶδα πλὴν ἕν·
[800]	αὐτῷ χόλος, ~μάθῃ δὲ τὸν	ἐμόν·	ἢ θεοὶ μὲν οὐδαμοῦ, ~τὰ
[200]	~σιγῶν κακίστην λαμβάνων ἐς παῖδ᾽	ἐμόν,	~ἣν χρῆν νεοσσοῖς τοῖσδε πῦρ
[1400]	στερηθεὶς παῖδ' ὅπως ἔχω σ'	ἐμόν.	~(Θησεύς) ~Δίδου δέρῃ σὴν χεῖρ'
[1200]	~Φεῦγ' ὦ ταλαίπωρ' ἀνόσιον μίασμ'	ἐμόν.	~(Θησεύς) ~Οὐδεὶς ἀλάστωρ τοῖς φίλοις
[150]	ἄν, ~ἢ οὐ παῖδα τὸν	ἐμόν,	ὃν σὺ φῂς εἶναι δοκεῖν.
[1100]	πόλεμον ἔσπευσας τέκνοις. ~(Ηρακλῆς) ~Τί	πόλεμον	εἶπας; τούσδε τίς διώλεσε; ~(Αμφιτρύων)
[1100]	τάλας; ~(Αμφιτρύων) ~Ἀπόλεμον, ὦ παῖ,	πόλεμον	ἔσπευσας τέκνοις. ~(Ηρακλῆς) ~Τί πόλεμον
[1250]	ἢ Γίγαντας ἢ τετρασκελῆ ~κενταυροπληθῆ	πόλεμον	οὐκ ἐξήνυσα; ~τήν τ' ἀμφίκρανον
[1150]	χώρας τῆσδ' ἀναρπάσας Λύκος ~ἐς	πόλεμον	ὑμῖν καὶ μάχην καθίσταται. ~Τίνων
[1100]	ὄψιν τήνδε δέρκομαι τάλας; ~(Αμφιτρύων)	~Ἀπόλεμον,	ὦ παῖ, πόλεμον ἔσπευσας τέκνοις.
[50]	τέκνα: κἄμ᾽ ἔδωκε παιδὶ σῷ	~ἐπίσημον	εὐνὴν Ἡρακλεῖ συνοικίσας. ~καὶ νῦν
[0]	ἔβλαστεν, ὧν γένους Ἄρης ~ἔσως᾽	ἀριθμὸν	ὀλίγον, οἳ Κάδμου πόλιν ~τεκνοῦσι
[50]	ἐς τὸ κοινόν, μὴ θανεῖν	ἕτοιμον	ᾖ. ~(Αμφιτρύων) ~ὦ θύγατερ, οὔτοι
[400]	δ' ἔρημοι φίλων, ~τὰν δ'	ἀνόστιμον	τέκνων ~Χάρωνος ἐπιμένει πλάτα ~βίου
[400]	μέσσαν ~ἐλαύνει χέρας ἕδραν, ~Ατλαντος	δόμον	ἐλθών, ~ἀστρωπούς τε κατέσχεν οἴκους
[1400]	γῇ· ~ἡμεῖς δ' ἀναλώσαντες αἰσχύναις	δόμον,	~Θησεῖ πανώλεις ἑψόμεσθ' ἐφολκίδες. ~Ὅστις
[750]	οὔτις τὸ πάλιν εἰσορᾶν ἔτλα·	~νόμον	παρέμενος, ἀνομίᾳ χάριν διδοὺς ~ἔθραυσεν
[350]	~δεινῷ χάσματι θηρός. ~Τάν τ'	ὀρεινόμον	ἀγρίων ~Κενταύρων ποτὲ γένναν ~ἔστρωσεν
[1200]	κατάσχεθε λέοντος ἀγρίου θυμόν, ὡς	~βρόμον	ἐπὶ φόνιον ἀνόσιον ἐξάγῃ, ~κακὰ
[300]	ἵν' ἀμφοῖν εἷς ὑπουργήσῃς διπλᾶ·	~κόσμον	πάρες μοι παισὶ προσθεῖναι νεκρῶν,
[300]	οὐ φθονῶ πέπλων. ~Ὅταν δὲ	κόσμον	περιβάλησθε σώμασιν, ~ἥξω πρὸς ὑμᾶς
[650]	ξύνεσις καὶ σοφία κατ' ἄνδρας,	~δίδυμον	ἂν ἥβαν ἔφερον ~φανερὸν χαρακτῆρ'
[1200]	~ἰὼ παῖ, κατάσχεθε λέοντος ἀγρίου	θυμόν,	ὡς ~βρόμον ἐπὶ φόνιον ἀνόσιον
[650]	~πλέον ὑπερβάλλων ἀρετᾷ> ~μοχθήσας τὸν	ἄκυμον	~θῆκεν βίοτον βροτοῖς ~πέρσας δείματα
[200]	πέραν ~φεύγειν ὅρων ἂν δειλίᾳ	τοὐμὸν	δόρυ. ~(Χορός) ~ἆρ᾽ οὐκ ἀφορμὰς
[150]	ἄλοκα τάξιν ἐμβεβώς. ~ἔχει δὲ	τοὐμὸν	οὐκ ἀναίδειαν, γέρον, ~ἀλλ᾽ εὐλάβειαν:
[0]	μητρί, τέκνα μὴ θάνως᾽ Ἡρακλέους,	~βωμὸν	καθίζω τόνδε σωτῆρος Διός, ~ὃν
[950]	ὑπὸ κίονος σκιάν, ~ἄλλος δὲ	βωμὸν	ὄρνις ὣς ἔπτηξ' ὕπο. ~Βοᾷ
[200]	~κορμούς: ἐπειδὰν δ᾽ ἐσκομισθῶσιν πόλει,	~βωμὸν	πέριξ νήσαντες ἀμφήρη ξύλα ~ἐμπίμπρατ᾽
[1100]	ποῦ διώλεσεν; ~(Αμφιτρύων) ~Ὅτ' ἀμφὶ	βωμὸν	χεῖρας ἡγνίζου πυρί. ~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι·
[1100]	πέτρας λισσάδος πρὸς ἅλματα ~ἢ	φάσγανον	πρὸς ἧπαρ ἐξακοντίσας ~τέκνοις δικαστὴς
[350]	Θεσσαλῶν ~ἱππείαις ἐδάμαζον. ~Τάν τε	χρυσοκάρανον	~δόρκαν ποικιλόνωτον ~συλήτειραν ἀγρωστᾶν ~κτείνας,
[100]	~(Χορός) ~ἀλλ᾽ εἰσορῶ γὰρ τῆσδε	κοίρανον	χθονὸς ~Λύκον περῶντα τῶνδε δωμάτων
[1250]	νεκροὺς ἀφικόμην, ~Αιδου πυλωρὸν κύνα	τρίκρανον	ἐς φάος ~ὅπως πορεύσαιμ' ἐντολαῖς
[600]	θῆρά γ' ἐς φῶς τὸν	τρίκρανον	ἤγαγον. ~(Αμφιτρύων) ~Μάχῃ κρατήσας ἢ
[1250]	πόλεμον οὐκ ἐξήνυσα; ~τήν τ'	ἀμφίκρανον	καὶ παλιμβλαστῆ κύνα ~ὕδραν φονεύσας
[400]	καὶ σῴζεται Μυκήναις. ~Τάν τε	μυριόκρανον	~πολύφονον κύνα Λέρνας ~ὕδραν ἐξεπύρωσεν,
[450]	σέ, ὦ Ζεῦ, χεῖρ' ἐς	οὐρανὸν	δικὼν ~αὐδῶ, τέκνοισιν εἴ τι
[800]	δι' Αχερούσιον πόρον ~τὸν καλλίπαιδα	στέφανον	αὐθέντῃ φόνῳ ~γνῷ μὲν τὸν
[100]	τὸν παρ᾽ Ἅιδῃ πατέρα τῶνδε	κείμενον	~πιστεύεθ᾽ ἥξειν; ὡς ὑπὲρ τὴν
[1000]	οὐ σῖγα σῖγα ~τὸν ὕπνῳ	παρειμένον	ἐάσετ' ἐκλαθέσθαι ~κακῶν; ~(Χορός) ~Κατὰ
[0]	~ἡμῖν δὲ κῆδος ἐς Κρέοντ᾽	ἀνημμένον	~κακὸν μέγιστον, ὡς ἔοικε, γίγνεται.
[1050]	~Ναί, εὕδει ~ὕπνον γ' ἄυπνον	ὀλόμενον,	ὃς ἔκανεν ἄλοχον, ἔκανε ~δὲ
[1050]	δωμάτων ~διώκετε· φεύγετε μάργον ~ἄνδρ'	ἐπεγειρόμενον.	~Τάχα φόνον ἕτερον ἐπὶ φόνῳ
[1000]	~μονοτέκνου Πρόκνης φόνον ἔχω λέξαι	~θυόμενον	Μούσαις· ~σὺ δὲ τέκνα τρίγονα
[200]	τὸ σῶμα, μὴ κ τύχης	ὡρμισμένον.	~λόγοι μὲν οἵδε τοῖσι σοῖς
[550]	πτερωτοῖς διαφορῶν τοξεύμασι ~νεκρῶν ἅπαντ'	Ισμηνὸν	ἐμπλήσω φόνου, ~Δίρκης τε νᾶμα
[1050]	~Κεχυμένος ἐπαντέλλει. ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ ἀτρεμαῖα	θρῆνον	αἰάξετ' ὦ γέροντες; ~ἢ δέσμ'
[1350]	δούς τ' ἐς ἀγκάλας, ~κοινωνίαν	δύστηνον,	ἣν ἐγὼ τάλας ~διώλεσ' ἄκων.
[800]	μόχθους διεπέρασ' Εὐρυσθέως, ~Ηρα προσάψαι	καινὸν	αἷμ' αὐτῷ θέλει ~παῖδας κατακτείναντι,
[1150]	πέλας, ~ἀλλ' ἄλλο πού τι	καινὸν	εὑρίσκω κακόν. ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τὸν
[500]	τῶνδε πλησίον σταθείς· ~γύναι, τί	καινὸν	ἦλθε δώμασιν χρέος; ~(Μεγάρα) ~Ὦ
[1100]	κυρεῖς. ~(Ηρακλῆς) ~Εἴπ' εἴ τι	καινὸν	ὑπογράφῃ τὠμῷ βίῳ. ~(Αμφιτρύων) ~Εἰ
[750]	ἀνομίᾳ χάριν διδοὺς ~ἔθραυσεν ὄλβου	κελαινὸν	ἅρμα. ~Ισμήν' ὦ στεφαναφόρει, ~ξεσταί
[1000]	~ἄθλια κείμενα δυστάνου, ~εὕδοντος ὕπνον	δεινὸν	ἐκ παίδων φόνου· ~περὶ δὲ
[250]	~ἅτικτον, ἁμόχθησα; καὶ τὸ κατθανεῖν	~δεινὸν	νομίζω: τῷ δ᾽ ἀναγκαίῳ τρόπῳ
[950]	ἐξελίσσων παῖδα κίονος κύκλῳ, ~τόρνευμα	δεινὸν	ποδός, ἐναντίον σταθεὶς ~βάλλει πρὸς
[400]	~Μαιῶτιν ἀμφὶ πολυπόταμον ~ἔβα δι'	Αξεινον	οἶδμα λίμνας, ~τίν' οὐκ ἀφ'
[300]	νῷν δὸς χάριν, ἄναξ, ἱκνούμεθα·	~κτεῖνόν	με καὶ τήνδ' ἀθλίαν παίδων
[600]	σκοπέλων ~ἐπὶ κρατὶ κεῖται, βλεφάρων	σκοτεινὸν	~φάος ἐπικαλύψαν. ~Μή μοι μήτ'
[300]	ἢ δίκαιος οὐκ ἔφυς. ~(Χορός)	~Αἲλινον	μὲν ἐπ' εὐτυχεῖ ~μολπᾷ Φοῖβος
[50]	γνώμην ἔχεις ~λέγ᾽ ἐς τὸ	κοινόν,	μὴ θανεῖν ἕτοιμον ᾖ. ~(Αμφιτρύων)
[1100]	τηλόθεν παιδὸς βεβώς; ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ	τέκνον·	εἶ γὰρ καὶ κακῶς πράσσων
[600]	ταράξῃς πρὶν τόδ' εὖ θέσθαι,	τέκνον.	~(Ηρακλῆς) ~Δράσω τάδ' εὖ γὰρ
[1400]	παῖδας. ~(Αμφιτρύων) ~Ἐμὲ δὲ τίς,	τέκνον;	~(Ηρακλῆς) ~Ἐγώ. ~(Αμφιτρύων) ~Πότ' ἐλθών;
[1400]	πρέσβυ. ~(Αμφιτρύων) ~Καὶ σύ μοι,	τέκνον.	~(Ηρακλῆς) ~Θάφθ' ὥσπερ εἶπον παῖδας.
[600]	γὰρ ὄντως δώματ' εἰς Αιδου,	τέκνον;	~(Ηρακλῆς) ~Καὶ θῆρά γ' ἐς
[1200]	ἐξάγῃ, ~κακὰ θέλων κακοῖς συνάψαι,	τέκνον.	~(Θησεύς) ~Εἶἑν· σὲ τὸν θάσσοντα
[1200]	ἦλθον, ἐκκάλυπτέ νιν. ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ	τέκνον·	~πάρες ἀπ' ὀμμάτων ~πέπλον, ἀπόδικε,
[600]	οἳ δ' οὔ· πᾶν δὲ	φιλότεκνον	γένος. ~(Χορός) ~Ἁ νεότας μοι
[350]	Πηλιάδ' ἀκτὰν ~Αναύρου παρὰ πηγὰς	~Κύκνον	ξεινοδαΐκταν ~τόξοις ὤλεσεν, Αμφαναίας ~οἰκήτορ'
[150]	ἐκλήθης δάμαρ. ~τί δὴ τὸ	σεμνὸν	σῷ κατείργασται πόσει, ~ὕδραν ἕλειον
[950]	ναπαίας ἔλεγε προσβαίνειν πλάκας. ~Κἀνταῦθα	γυμνὸν	σῶμα θεὶς πορπαμάτων, ~πρὸς οὐδέν'
[650]	ἀμφὶ πύλας τὸν ~Λατοῦς εὔπαιδα	γόνον	~εἱλίσσουσαι καλλίχορον· ~παιᾶνας δ' ἐπὶ
[850]	~Ἰὼ Ζεῦ, τὸ σὸν γένος	ἄγονον	αὐτίκα ~λυσσάδες ὠμοβρῶτες ἄδικοι Ποιναὶ
[1050]	μήσεται ~πρὸς Ερινύσι θ' αἷμα	σύγγονον	ἕξει. ~(Χορός) ~Τότε θανεῖν σ'
[800]	~(Ιρις) ~Θαρσεῖτε Νυκτὸς τήνδ' ὁρῶντες	ἔκγονον	~Λύσσαν, γέροντες, κἀμὲ τὴν θεῶν
[650]	~ἀλλ' εἱλισσόμενός τις αἰὼν ~πλοῦτον	μόνον	αὔξει. ~Οὐ παύσομαι τὰς Χάριτας
[100]	ἀοιδὸς ~ὥστε πολιὸς ὄρνις, ~ἔπεα	μόνον	καὶ δόκημα ~νυκτερωπὸν ἐννύχων ὀνείρων,
[150]	~θάνατον ἀμῦναι, μίαν ἔχων ἀλκὴν	μόνον:	~ὅσοι δὲ τόξοις χεῖρ᾽ ἔχουσιν
[200]	ἐμαῖς ἐναντίοι ~γνώμαισιν ὄντες, οὐ	μόνον	στενάξετε ~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας, ἀλλὰ
[300]	ἦμαρ ἡδὺ βλέμμ᾽ ἔχειν φασὶν	μόνον.	~τόλμα μεθ᾽ ἡμῶν θάνατον, ὃς
[1250]	λοίσθιον δὲ τόνδ' ἔτλην τάλας	πόνον,	~παιδοκτονήσας δῶμα θριγκῶσαι κακοῖς. ~Ἥκω
[550]	οὐκ ἐν αἰσίοις ἕδραις, ~ἔγνων	πόνον	τιν' ἐς δόμους πεπτωκότα· ~ὥστ'
[50]	~φαύλως παραινεῖν, σπουδάσαντ᾽ ἄνευ πόνου:	~χρόνον	δὲ μηκύνωμεν ὄντες ἀσθενεῖς. ~(Μεγάρα)
[600]	ἐλθὼν τἀνθάδ' εἰδείην πάρος. ~(Αμφιτρύων)	~Χρόνον	δὲ πῶς τοσοῦτον ἦσθ' ὑπὸ
[100]	ἱστορεῖν ἃ βούλομαι. ~τίν᾽ ἐς	χρόνον	ζητεῖτε μηκῦναι βίον; ~τίν᾽ ἐλπίδ᾽
[950]	~θοίνην. διελθὼν δ' ὡς βραχὺν	χρόνον	μονῆς ~Ισθμοῦ ναπαίας ἔλεγε προσβαίνειν
[1150]	φίλος τ' ἐμός. ~Ὀφθησόμεσθα, καὶ	τεκνοκτόνον	μύσος ~ἐς ὄμμαθ' ἥξει φιλτάτῳ
[1000]	βέλει. ~Κἀνθένδε πρὸς γέροντος ἱππεύει	φόνον·	~ἀλλ' ἦλθεν εἰκών, ὡς ὁρᾶν
[1050]	φεύγετε μάργον ~ἄνδρ' ἐπεγειρόμενον. ~Τάχα	φόνον	ἕτερον ἐπὶ φόνῳ βαλὼν ~ἀν'
[1000]	~Τάλανι διογενεῖ κόρῳ ~μονοτέκνου Πρόκνης	φόνον	ἔχω λέξαι ~θυόμενον Μούσαις· ~σὺ
[0]	δάμαρτά θ᾽ ὡς φόνῳ σβέσῃ	φόνον,	~κἄμ᾽ εἴ τι δὴ χρὴ
[1050]	σ' ἐχρῆν, ὅτε δάμαρτι σᾷ	~φόνον	ὁμοσπόρων ἔμολες ἐκπράξας ~Ταφίων περίκλυστον
[1200]	~Τί μοι προσείων χεῖρα σημαίνεις	φόνον;	~ὡς μὴ μύσος με σῶν
[1200]	~καὶ φιλίαν ὁμόφυλον ~αἷμά τε	παιδοφόνον.	~(Θησεύς) ~Ἀλλ' εἰ συναλγῶν γ'
[350]	~δόρκαν ποικιλόνωτον ~συλήτειραν ἀγρωστᾶν ~κτείνας,	θηροφόνον	θεὰν ~Οἰνωᾶτιν ἀγάλλει. ~Τεθρίππων τ'
[1150]	γόνος ὁ πολύπονος, ἐπὶ ~δόρυ	γιγαντοφόνον	ἦλθεν σὺν θεοῖσι ~Φλεγραῖον ἐς
[400]	σῴζεται Μυκήναις. ~Τάν τε μυριόκρανον	~πολύφονον	κύνα Λέρνας ~ὕδραν ἐξεπύρωσεν, ~βέλεσί
[1050]	~(Χορός) ~Εὕδει; ~(Αμφιτρύων) ~Ναί, εὕδει	~ὕπνον	γ' ἄυπνον ὀλόμενον, ὃς ἔκανεν
[1000]	πατρὸς ~ἄθλια κείμενα δυστάνου, ~εὕδοντος	ὕπνον	δεινὸν ἐκ παίδων φόνου· ~περὶ
[1000]	νιν φόνου μαργῶντος ἔσχε, κεἰς	ὕπνον	~καθῆκε· πίτνει δ' ἐς πέδον,
[1000]	δεδραμένοις. ~Εὕδει δ' ὁ τλήμων	ὕπνον	οὐκ εὐδαίμονα, ~παῖδας φονεύσας καὶ
[1050]	~(Αμφιτρύων) ~Ναί, εὕδει ~ὕπνον γ'	ἄυπνον	ὀλόμενον, ὃς ἔκανεν ἄλοχον, ἔκανε
[850]	πνέων, ~οἷ' ἐγὼ στάδια δραμοῦμαι	στέρνον	εἰς Ηρακλέους· ~καὶ καταρρήξω μέλαθρα
[1000]	ἐπὶ λόφῳ κέαρ, ~κἄρριψε πέτρον	στέρνον	εἰς Ηρακλέους, ~ὅς νιν φόνου
[150]	δεῖ μ᾽ ἀπαλλάξαι σέθεν. ~Διὸς	κεραυνόν	τ᾽ ἠρόμην τέθριππά τε, ~ἐν
[550]	~πατέρα τε πρέσβυν τήν τε	κοινωνὸν	γάμων. ~(Αμφιτρύων) ~Πρὸς σοῦ μέν,
[850]	ἄφαντοι δυσόμεσθ' Ηρακλέους. ~(Χορός) ~Ὀτοτοτοτοτοῖ,	στέναξον·	ἀποκείρεται ~σὸν ἄνθος πόλεος, ὁ
[450]	μακαρία διὰ σ' ἐκλῃζόμην βροτοῖς.	~ἄρηξον,	ἐλθέ· καὶ σκιὰ φάνηθί μοι·
[1200]	ὀμμάτων ~πέπλον, ἀπόδικε, ῥέθος ἀελίῳ	δεῖξον.	~Βάρος ἀντίπαλον, δακρύοις συναμιλλαταί, ~ἱκετεύομεν
[1000]	μοίρᾳ. ~Αἰαῖ, τίνα στεναγμὸν ~ἢ	γόον	ἢ φθιτῶν ~ᾠδάν, ἢ τὸν
[450]	γόους, ~ἐς ἓν δ' ἐνεγκοῦσ'	ἀθρόον	ἀποδοίην δάκρυ; ~Ὦ φίλτατ' εἴ
[1400]	μοι, τέκνον. ~(Ηρακλῆς) ~Θάφθ' ὥσπερ	εἶπον	παῖδας. ~(Αμφιτρύων) ~Ἐμὲ δὲ τίς,
[1350]	δὴ μυρίων ἐγευσάμην· ~ὧν οὔτ'	ἀπεῖπον	οὐδέν' οὔτ' ἀπ' ὀμμάτων ~ἔσταξα
[1300]	δέδασται· ταῦτ' ἐπωνομασμένα ~σέθεν τὸ	λοιπὸν	ἐκ βροτῶν κεκλήσεται ~ζῶντος· θανόντα
[1300]	~πατέρας ἐκηλίδωσαν; ἀλλ' οἰκοῦσ' ὅμως	~Ολυμπον	ἠνέσχοντό θ' ἡμαρτηκότες. ~Καίτοι τί
[850]	καὶ καταυλήσω φόβῳ. ~Στεῖχ' ἐς	Οὔλυμπον	πεδαίρουσ' Ιρι, γενναῖον πόδα· ~ἐς
[900]	ἄταν ~πατέρος ἀμφαίνεις; ~λέγε, τίνα	τρόπον	ἔσυτο θεόθεν ἐπὶ ~μέλαθρα κακὰ
[350]	χρυσέων πετάλων ~ἄπο μηλοφόρον χερὶ	καρπὸν	ἀμέρξων, ~δράκοντα πυρσόνωτον, ὅς σφ'
[950]	ἐντὸς ἔστη παῖς λυγροῦ τοξεύματος,	~μυδροκτύπον	μίμημ' ὑπὲρ κάρα βαλὼν ~ξύλον
[950]	τὸν Εὐρυσθέως ὀλεῖς. ~Ὁ δ'	ἀγριωπὸν	ὄμμα Γοργόνος στρέφων, ~ὡς ἐντὸς
[100]	ὄρνις, ~ἔπεα μόνον καὶ δόκημα	~νυκτερωπὸν	ἐννύχων ὀνείρων, ~τρομερὰ μέν, ἀλλ᾽
[250]	λοχεύμαθ᾽ οὓς Ἄρης σπείρει ποτὲ	~λάβρον	δράκοντος ἐξερημώσας γένυν, ~οὐ σκῆπτρα,
[600]	δ' ἐν πενίᾳ. ~Τὸ δὲ	λυγρὸν	φόνιόν τε γῆρας ~μισῶ· κατὰ
[150]	~ἔχει δὲ τοὐμὸν οὐκ ἀναίδειαν,	γέρον,	~ἀλλ᾽ εὐλάβειαν: οἶδα γὰρ κατακτανὼν
[1150]	τίς δ' ὅδ' οὑν νεκροῖς,	γέρον;	~(Αμφιτρύων) ~Ἐμὸς ἐμὸς ὅδε γόνος
[50]	δοκεῖν δὲ τἀδόκητ᾽ οὐ χρή,	γέρον.	~(Αμφιτρύων) ~ἐν ταῖς ἀναβολαῖς τῶν
[500]	ὅδ' ἄλλος ἀντὶ σοῦ παιδός,	γέρον.	~Δεῦρ' ὦ τέκν' ἐκκρίμνασθε πατρῴων
[1150]	νέρθεν, ἦλθον, εἴ τι δεῖ,	γέρον,	~ἢ χειρὸς ὑμᾶς τῆς ἐμῆς
[50]	δὲ καὶ σὺ μέλλομεν θνῄσκειν,	γέρον,	~οἵ θ᾽ Ἡράκλειοι παῖδες, οὓς
[1250]	~Ηρᾳ σὺ μέντοι μηδὲν ἀχθεσθῇς,	γέρον·	~πατέρα γὰρ ἀντὶ Ζηνὸς ἡγοῦμαι
[300]	ς᾽ ὅμως. ~προκαλούμεθ᾽ εὐγένειαν, ὦ	γέρον,	σέθεν: ~τὰς τῶν θεῶν γὰρ
[500]	πάτερ; ~(Μεγάρα) ~Διολλύμεσθα· σὺ δέ,	γέρον,	σύγγνωθί μοι, ~εἰ πρόσθεν ἥρπασ'
[450]	ἑστιᾷ γάμους ὅδε, ~Αιδην νομίζων	πενθερόν,	κῆδος πατρός. ~Ὤμοι, τίν' ὑμῶν
[200]	μάχης μολὼν ~Θήβαις ἔθηκεν ὄμμ᾽	ἐλεύθερον	βλέπειν. ~οὐδ᾽ Ἑλλάδ᾽ ᾔνες᾽ οὐδ᾽
[1250]	δὲ καὶ μένω, ~ἐς ποῖον	ἱερὸν	ἢ πανήγυριν φίλων ~εἶμ' οὐ
[750]	χοροὶ καὶ θαλίαι ~μέλουσι Θήβας	ἱερὸν	κατ' ἄστυ. ~Μεταλλαγαὶ γὰρ δακρύων,
[750]	γᾶν ~τέκνων τέκνοις μεταμείβει, ~Θήβαις	ἱερὸν	φῶς. ~Ὦ λέκτρων δύο συγγενεῖς
[650]	ἄνδρας, ~δίδυμον ἂν ἥβαν ἔφερον	~φανερὸν	χαρακτῆρ' ἀρετᾶς ὅσοισιν ~μέτα, κατθανόντες
[900]	τἀν δόμοισι. ~(Χορός) ~Μάντιν οὐχ	~ἕτερον	ἄξομαι. ~(Αγγελος) ~Τεθνᾶσι παῖδες. ~(Χορός)
[1050]	μάργον ~ἄνδρ' ἐπεγειρόμενον. ~Τάχα φόνον	ἕτερον	ἐπὶ φόνῳ βαλὼν ~ἀν' αὖ
[1150]	ἔφυ; ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ ἂν εἰδείης	~ἕτερον	πολυμοχθότερον πολυπλαγκτότερόν τε θνατῶν. ~(Θησεύς)
[1150]	~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ ἂν εἰδείης ~ἕτερον	πολυμοχθότερον	πολυπλαγκτότερόν τε θνατῶν. ~(Θησεύς) ~Τί
[1150]	~Οὐκ ἂν εἰδείης ~ἕτερον πολυμοχθότερον	πολυπλαγκτότερόν	τε θνατῶν. ~(Θησεύς) ~Τί γὰρ
[500]	μ' ἀφείλεθ' ἡ τύχη ~ὥσπερ	πτερὸν	πρὸς αἰθέρ' ἡμέρᾳ μιᾷ. ~Ὁ
[1000]	~Ὁ δ' ὥς τις ὄρνις	ἄπτερον	καταστένων ~ὠδῖνα τέκνων, πρέσβυς ὑστέρῳ
[800]	ἐξέβα θαλάμων ~Πλούτωνος δῶμα λιπὼν	νέρτερον.	~Κρείσσων μοι τύραννος ἔφυς ~ἢ
[950]	ξανθὸν κάρα, ~ἔρρηξε δ' ὀστᾶ.	Δεύτερον	δὲ παῖδ' ἑλών, ~χωρεῖ τρίτον
[600]	αἰεί· τὸ δὲ γῆρας ἄχθος	~βαρύτερον	Αἴτνας σκοπέλων ~ἐπὶ κρατὶ κεῖται,
[100]	ζυγηφόρον πῶλον ~ἀνέντες ὡς βάρος	φέρον	~τροχηλάτοιο πώλου. ~λαβοῦ χερῶν καὶ
[650]	κατ' ἄνδρας, ~δίδυμον ἂν ἥβαν	ἔφερον	~φανερὸν χαρακτῆρ' ἀρετᾶς ὅσοισιν ~μέτα,
[1250]	φωτὶ μακαρίῳ ποτὲ ~αἱ μεταβολαὶ	λυπηρόν·	ᾧ δ' ἀεὶ κακῶς ~ἔστ'
[1050]	στρέφεται· φέρε, ~ἀπόκρυφον δέμας ὑπὸ	μέλαθρον	κρύψω. ~(Χορός) ~Θάρσει· νὺξ ἔχει
[300]	ἀθλίῳ μητρὸς ποδὶ ~πατρῷον ἐς	μέλαθρον,	οὗ τῆς οὐσίας ~ἄλλοι κρατοῦσι,
[500]	ὅδ' ὕστερος. ~(Ηρακλῆς) ~Ὦ χαῖρε,	μέλαθρον	πρόπυλά θ' ἑστίας ἐμῆς, ~ὡς
[1050]	νυν ~(Αμφιτρύων) ~Στενάζω. ~(Χορός) ~τέκνων	ὄλεθρον	~(Αμφιτρύων) ~Ὤμοι. ~(Χορός) ~Σέθεν τε
[250]	ἄν; ~ἥκιστα: φεύγειν σκαιὸν ἄνδρ᾽	ἐχθρὸν	χρεών, ~σοφοῖσι δ᾽ εἴκειν καὶ
[700]	~πέρσας δείματα θηρῶν. ~(Λύκος) ~Ἐς	καιρὸν	οἴκων Αμφιτρύων ἔξω περᾷ· ~χρόνος
[500]	νέρθεν εἰσηκούομεν, ~εἰ μή γ'	ὄνειρον	ἐν φάει τι λεύσσομεν. ~Τί
[700]	παγκάκιστος. Εἶμι δ' ὡς ἴδω	νεκρὸν	~πίπτοντ' ἔχει γὰρ ἡδονὰς θνῄσκων
[100]	~(Λύκος) ~τὸν Ἡράκλειον πατέρα καὶ	ξυνάορον,	~εἰ χρή μ᾽ ἐρωτῶ: χρὴ
[1150]	τέκνα; ~τίνος γεγῶσαν τήνδ' ὁρῶ	ξυνάορον;	~οὐ γὰρ δορός γε παῖδες
[500]	τ' ἐν ἀνδρῶν τὴν ἐμὴν	ξυνάορον,	~πατέρα τε δακρύοντα συμφορὰς τίνας;
[400]	λίμνας, ~τίν' οὐκ ἀφ' Ελλανίας	~ἄγορον	ἁλίσας φίλων, ~κόρας Αρείας πέπλων
[800]	~ὡς ἂν πορεύσας δι' Αχερούσιον	πόρον	~τὸν καλλίπαιδα στέφανον αὐθέντῃ φόνῳ
[100]	~κῶλον ὥστε πρὸς πετραῖον ~λέπας	ζυγηφόρον	πῶλον ~ἀνέντες ὡς βάρος φέρον
[1150]	εὑρίσκω κακόν. ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τὸν	ἐλαιοφόρον	ὄχθον ἔχων ~(Θησεύς) ~Τί χρῆμά
[350]	ἐς αὐλάν, χρυσέων πετάλων ~ἄπο	μηλοφόρον	χερὶ καρπὸν ἀμέρξων, ~δράκοντα πυρσόνωτον,
[1000]	φθιτῶν ~ᾠδάν, ἢ τὸν Αιδα	χορὸν	ἀχήσω; ~Φεῦ φεῦ· ~ἴδεσθε, διάνδιχα
[650]	τὸν ~Λατοῦς εὔπαιδα γόνον ~εἱλίσσουσαι	καλλίχορον·	~παιᾶνας δ' ἐπὶ σοῖς μελάθροις
[1100]	~(Ηρακλῆς) ~Πράσσω δ' ἐγὼ τί	λυπρόν,	οὗ δακρυρροεῖς; ~(Αμφιτρύων) ~Ἃ κἂν
[1100]	πόθεν; ~Ἀλλ' οὔτε Σισύφειον εἰσορῶ	πέτρον	~Πλούτωνά τ' οὐδὲ σκῆπτρα Δήμητρος
[1000]	ἔγχος ἐπὶ λόφῳ κέαρ, ~κἄρριψε	πέτρον	στέρνον εἰς Ηρακλέους, ~ὅς νιν
[0]	~ΗΕΡΑΚΛΗΣ. ~(Αμφιτρύων) ~Τίς τὸν Διὸς	σύλλεκτρον	οὐκ οἶδεν βροτῶν, ~Ἀργεῖον (Αμφιτρύων)
[500]	~τὸ θῆλυ γάρ πως μᾶλλον	οἰκτρὸν	ἀρσένων, ~καὶ τἄμ' ἔθνῃσκε τέκν'
[1400]	τέκνα. ~(Θησεύς) ~Ὡς δὴ τί;	φίλτρον	τοῦτ' ἔχων ῥᾴων ἔσῃ; ~(Ηρακλῆς)
[900]	δίφρου δ' εἰσέβαινεν ἄντυγας ~κἄθεινε,	κέντρον	δῆθεν ὡς ἔχων, χερί. ~Διπλοῦς
[850]	ἁ πολύστονος, ~ἅρμασι δ' ἐνδίδωσι	~κέντρον	ὡς ἐπὶ λώβᾳ ~Νυκτὸς Γοργὼν
[100]	καὶ πέπλων, ~ὅτου λέλοιπε ποδὸς	ἀμαυρὸν	ἴχνος: ~γέρων γέροντα παρακόμιζ᾽ ~ᾧ
[200]	εἴχομεν, ~γήρᾳ δὲ τρομερὰ γυῖα	κἀμαυρὸν	σθένος. ~εἰ δ᾽ ἦ νέος
[1300]	ἔχω σώσας κόρους ~δὶς ἑπτά,	ταῦρον	Κνώσιον κατακτανών, ~σοὶ ταῦτα δώσω.
[550]	ἕλκημα· Καδμείων δ' ὅσους ~κακοὺς	ἐφηῦρον	εὖ παθόντας ἐξ ἐμοῦ, ~τῷ
[0]	τοῖσδ᾽ ἐν δώμασιν ~τροφὸν τέκνων	οἰκουρόν,	ἡνίκα χθονὸς ~μέλαιναν ὄρφνην εἰσέβαινε,
[900]	τ' ἐν ὄσσοις αἱματῶπας ἐκβαλὼν	~ἀφρὸν	κατέσταζ' εὐτρίχου γενειάδος. ~Ἔλεξε δ'
[1250]	ἀγέλας κἀς νεκροὺς ἀφικόμην, ~Αιδου	πυλωρὸν	κύνα τρίκρανον ἐς φάος ~ὅπως
[850]	Ηρακλέους. ~(Χορός) ~Ὀτοτοτοτοτοῖ, στέναξον· ἀποκείρεται	~σὸν	ἄνθος πόλεος, ὁ Διὸς ἔκγονος.
[250]	ᾗ λογίζομαι: ~ἥξειν νομίζεις παῖδα	σὸν	γαίας ὕπο; ~καὶ τίς θανόντων
[850]	μέλεος. ~(Χορός) ~Ἰὼ Ζεῦ, τὸ	σὸν	γένος ἄγονον αὐτίκα ~λυσσάδες ὠμοβρῶτες
[300]	ἄν: ~νῦν δ᾽ οὐδέν ἐσμεν.	σὸν	δὲ τοὐντεῦθεν σκοπεῖν ~ὅπως διώσῃ
[800]	παλαιὸν ἤδη ~λέχος, ὦ Ζεῦ,	σὸν	ἐπ' οὐκ ἐλπίδι φάνθη, ~λαμπρὰν
[1050]	παῖδ' ἤχθηρας ὧδ' ὑπερκότως ~τὸν	σόν,	κακῶν δὲ πέλαγος ἐς τόδ'
[600]	ἑστίαν ~καὶ δὸς πατρῴοις δώμασιν	σὸν	ὄμμ' ἰδεῖν. ~Ἥξει γὰρ αὐτὸς
[1150]	κρύπτει κάρα; ~(Αμφιτρύων) ~Αἰδόμενος τὸ	σὸν	ὄμμα ~καὶ φιλίαν ὁμόφυλον ~αἷμά
[1200]	~αὐδῶ, φίλοισιν ὄμμα δεικνύναι τὸ	σόν.	~Οὐδεὶς σκότος γὰρ ὧδ' ἔχει
[200]	γῆς σκῆπτρα τῆσδ᾽ αὐτὸς θέλεις,	~ἔασον	ἡμᾶς φυγάδας ἐξελθεῖν χθονός: ~βίᾳ
[950]	τε καὶ κάτω κατὰ στέγας,	~μέσον	δ' ἐς ἀνδρῶν' ἐσπεσὼν Νίσου
[1350]	ἀθλίου κυνὸς ~κόμιστρ' ἐς Αργος	συγκατάστησον	μολών, ~λύπῃ τι παίδων μὴ
[650]	ἂν ~γνῶναι καὶ τοὺς ἀγαθούς,	~ἴσον	ἅτ' ἐν νεφέλαισιν ἄστρων ~ναύταις
[550]	~(Ηρακλῆς) ~Τί δ' ἐστὶ τῶνδε	θᾶσσον	ἢ χρεών, πάτερ; ~(Αμφιτρύων) ~Πολλοὺς
[250]	τῆς δ᾽ ἐμῆς, Αμφιτρύων, ~γνώμης	ἄκουσον,	ἤν τί σοι δοκῶ λέγειν.
[1000]	γόον ἢ φθιτῶν ~ᾠδάν, ἢ	τὸν	Αιδα χορὸν ἀχήσω; ~Φεῦ φεῦ·
[100]	σύ τε τάλαινα μᾶτερ, ~ἃ	τὸν	Ἀίδα δόμοις ~πόσιν ἀναστενάζεις. ~(Χορός)
[650]	εὐγενίας ~πλέον ὑπερβάλλων ἀρετᾷ> ~μοχθήσας	τὸν	ἄκυμον ~θῆκεν βίοτον βροτοῖς ~πέρσας
[1250]	περᾶν ~πηγαί τε ποταμῶν, καὶ	τὸν	ἁρματήλατον ~Ιξίον' ἐν δεσμοῖσιν ἐκμιμήσομαι.
[800]	ἀρέσκει. ~Ἔα ἔα· ~ἆρ' ἐς	τὸν	αὐτὸν πίτυλον ἥκομεν φόβου, ~γέροντες,
[750]	παλαίτερος ~κρατεῖ, λιμένα λιπών γε	τὸν	Αχερόντιον. ~δοκημάτων ἐκτὸς ἦλθεν ἐλπίς.
[350]	~ἐλαύνων πλήκτρῳ χρυσέῳ· ~ἐγὼ δὲ	τὸν	γᾶς ἐνέρων τ' ~ἐς ὄρφναν
[1100]	ἢ τί δρῶ; ~(Ηρακλῆς) ~Καὶ	τόν	γε δήσαντ' εἴπ' ἀναινόμεσθα γάρ.
[900]	~Αἰαῖ κακῶν. ~(Χορός) ~Αἰαῖ δῆτα	τὸν	γεραιὸν ὡς στένω ~πατέρα τάν
[550]	λέχους ~(Ηρακλῆς) ~Κοὐκ ἔσχεν αἰδῶ	τὸν	γέροντ' ἀτιμάσαι; ~(Μεγάρα) ~Αἰδώς γ'
[0]	~ΗΕΡΑΚΛΗΣ. ~(Αμφιτρύων) ~Τίς	τὸν	Διὸς σύλλεκτρον οὐκ οἶδεν βροτῶν,
[1150]	καινὸν εὑρίσκω κακόν. ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ	τὸν	ἐλαιοφόρον ὄχθον ἔχων ~(Θησεύς) ~Τί
[800]	ἐστ' αὐτῷ χόλος, ~μάθῃ δὲ	τὸν	ἐμόν· ἢ θεοὶ μὲν οὐδαμοῦ,
[150]	ἐγκρίνειαν ἄν, ~ἢ οὐ παῖδα	τὸν	ἐμόν, ὃν σὺ φῂς εἶναι
[1000]	μὴ ~κτυπεῖτε, μὴ βοᾶτε, μὴ	~τὸν	εὔδι' ἰαύονθ' ~ὑπνώδεά τ' εὐνᾶς
[850]	Διὸς ἔκγονος. ~Μέλεος Ελλάς, ἃ	τὸν	εὐεργέταν ~ἀποβαλεῖς, ὀλεῖς μανίαισιν (Λύσσα)
[950]	~σός εἰμι, σὸς παῖς· οὐ	τὸν	Εὐρυσθέως ὀλεῖς. ~Ὁ δ' ἀγριωπὸν
[850]	~ὄφεων ἰαχήμασι, (Λύσσα) μαρμαρωπός. ~Ταχὺ	τὸν	εὐτυχῆ μετέβαλεν δαίμων, ~ταχὺ δὲ
[100]	περῶντα τῶνδε δωμάτων πέλας. ~(Λύκος)	~τὸν	Ἡράκλειον πατέρα καὶ ξυνάορον, ~εἰ
[750]	ὕδωρ βᾶτε λιποῦσαι συναοιδοί, ~Νύμφαι,	τὸν	Ηρακλέους ~καλλίνικον ἀγῶνα. ~Πυθίου δενδρῶτι
[800]	στέφανον αὐθέντῃ φόνῳ ~γνῷ μὲν	τὸν	Ηρας οἷός ἐστ' αὐτῷ χόλος,
[700]	ἱκετεύουσαν ἐκσῷσαι βίον. ~(Αμφιτρύων) ~Λαὶ	τὸν	θανόντα γ' ἀνακαλεῖν μάτην πόσιν.
[1200]	συνάψαι, τέκνον. ~(Θησεύς) ~Εἶἑν· σὲ	τὸν	θάσσοντα δυστήνους ἕδρας ~αὐδῶ, φίλοισιν
[400]	τε κατέσχεν οἴκους ~εὐανορίᾳ θεῶν.	~Τὸν	ἱππευτάν τ' Αμαζόνων στρατὸν ~Μαιῶτιν
[350]	ἐπ' εὐτυχεῖ ~μολπᾷ Φοῖβος ἰαχεῖ	~τὸν	κάλλει φθιτόν, κιθάραν ~ἐλαύνων πλήκτρῳ
[150]	~Γίγασι πλευροῖς πτήν᾽ ἐναρμόσας βέλη	~τὸν	καλλίνικον μετὰ θεῶν ἐκώμασεν: ~τετρασκελές
[800]	ἂν πορεύσας δι' Αχερούσιον πόρον	~τὸν	καλλίπαιδα στέφανον αὐθέντῃ φόνῳ ~γνῷ
[450]	τἀμὰ γῆς κεκτημένος, ~ὡς ἐξέπειθες	τὸν	κατασπείραντά σε· ~ἐς δεξιάν τε
[650]	μὲν Δηλιάδες ~ὑμνοῦσ' ἀμφὶ πύλας	τὸν	~Λατοῦς εὔπαιδα γόνον ~εἱλίσσουσαι καλλίχορον·
[1250]	φάος ~ὅπως πορεύσαιμ' ἐντολαῖς Εὐρυσθέως.	~Τὸν	λοίσθιον δὲ τόνδ' ἔτλην τάλας
[150]	ἕλειον εἰ διώλεσε κτανὼν ~ἢ	τὸν	Νέμειον θῆρα; ὃν ἐν βρόχοις
[100]	τ᾽ εἰσορᾶτε μὴ θανεῖν; ~ἢ	τὸν	παρ᾽ Ἅιδῃ πατέρα τῶνδε κείμενον
[250]	λαβεῖν δόρυ, ~ἐν δ᾽ ἀσθενείᾳ	τὸν	πόθον διώλεσας. ~ἐπεί ς᾽ ἔπαυς᾽
[1300]	βούλησιν ἣν ἐβούλετο, ~ἄνδρ' Ελλάδος	τὸν	πρῶτον αὐτοῖσιν βάθροις ~ἄνω κάτω
[1050]	τί παῖδ' ἤχθηρας ὧδ' ὑπερκότως	~τὸν	σόν, κακῶν δὲ πέλαγος ἐς
[400]	τ' ἄλλων ἀγάλματ' εὐτυχῆ ~διῆλθε·	τόν	τε πολυδάκρυον ~ἔπλευσ' ἐς Αιδαν,
[50]	τῷ νέῳ δ᾽ ἐσφαλμένοι ~ζητοῦσι	τὸν	τεκόντ᾽ ἐγὼ δὲ διαφέρω ~λόγοισι,
[600]	~Καὶ θῆρά γ' ἐς φῶς	τὸν	τρίκρανον ἤγαγον. ~(Αμφιτρύων) ~Μάχῃ κρατήσας
[0]	διὰ στόμα ~βέβηκ᾽ ἐς Ἅιδου,	τὸν	τρισώματον κύνα ~ἐς φῶς ἀνάξων,
[400]	ἐξεπύρωσεν, ~βέλεσί τ' ἀμφέβαλ' ἰόν>	~τὸν	τρισώματον οἷσιν ἔκτα ~βοτῆρ' Ερυθείας.
[1000]	~Καδμεῖοι γέροντες, οὐ σῖγα σῖγα	~τὸν	ὕπνῳ παρειμένον ἐάσετ' ἐκλαθέσθαι ~κακῶν;
[850]	οὗ σύ μ' ἐσπέμπεις δόμους·	~ἄβατον	δὲ χώραν καὶ θάλασσαν ἀγρίαν
[1250]	~πηγαί τε ποταμῶν, καὶ τὸν	ἁρματήλατον	~Ιξίον' ἐν δεσμοῖσιν ἐκμιμήσομαι. ~καὶ
[350]	ἀμέρξων, ~δράκοντα πυρσόνωτον, ὅς σφ'	ἄπλατον	ἀμφελικτὸς ~ἕλικ' ἐφρούρει, ~κτανών· ποντίας
[0]	στόμα ~βέβηκ᾽ ἐς Ἅιδου, τὸν	τρισώματον	κύνα ~ἐς φῶς ἀνάξων, ἔνθεν
[400]	~βέλεσί τ' ἀμφέβαλ' ἰόν> ~τὸν	τρισώματον	οἷσιν ἔκτα ~βοτῆρ' Ερυθείας. ~Δρόμων
[150]	λόγχην οὐκ ἔχει τῷ σώματι	~θάνατον	ἀμῦναι, μίαν ἔχων ἀλκὴν μόνον:
[500]	τέκνων; ~(Μεγάρα) ~Μή ποτε Κρέοντος	θάνατον	ἐκτεισαίατο. ~(Ηρακλῆς) ~Κόσμος δὲ παίδων
[300]	φασὶν μόνον. ~τόλμα μεθ᾽ ἡμῶν	θάνατον,	ὃς μένει ς᾽ ὅμως. ~προκαλούμεθ᾽
[550]	δ' ἐμῶν τέκνων ~οὐκ ἐκπονήσω	θάνατον;	οὐκ ἄρ' (Ηρακλῆς) ~ὁ καλλίνικος
[400]	θεῶν. ~Τὸν ἱππευτάν τ' Αμαζόνων	στρατὸν	~Μαιῶτιν ἀμφὶ πολυπόταμον ~ἔβα δι'
[50]	εὔνους ἐμοὶ ~τύχοι, φίλων ἔλεγχον	ἀψευδέστατον.	~(Μεγάρα) ~ὦ πρέσβυ, Ταφίων ὅς
[450]	τίν' ὑμῶν πρῶτον ἢ τίν'	ὕστατον	~πρὸς στέρνα θῶμαι; τῷ προσαρμόσω
[500]	ἐστι. χαίρετ' ἄνδρα γὰρ φίλον	~πανύστατον	νῦν, ἥλικες, δεδόρκατε. ~(Μεγάρα) ~Ἔα·
[350]	~μολπᾷ Φοῖβος ἰαχεῖ ~τὸν κάλλει	φθιτόν,	κιθάραν ~ἐλαύνων πλήκτρῳ χρυσέῳ· ~ἐγὼ
[950]	Δεύτερον δὲ παῖδ' ἑλών, ~χωρεῖ	τρίτον	θῦμ' ὡς ἐπισφάξων δυοῖν. ~Ἀλλὰ
[800]	συνθέλω δ' ἐγώ. ~Ἀλλ' εἶ'	ἄτεγκτον	συλλαβοῦσα καρδίαν, ~Νυκτὸς κελαινῆς ἀνυμέναιε
[250]	ἔλαβεν εὐκλεὴς δορός, ~ὥστ᾽ οὐκ	ἀνεκτὸν	δειλίας θανεῖν ς᾽ ὕπο: ~οὑμὸς
[350]	ξεινοδαΐκταν ~τόξοις ὤλεσεν, Αμφαναίας ~οἰκήτορ'	ἄμεικτον.	~Ὑμνῳδούς τε κόρας ~ἤλυθεν ἑσπέριον
[250]	τέκνα: πῶς γὰρ οὐ φιλῶ	~ἅτικτον,	ἁμόχθησα; καὶ τὸ κατθανεῖν ~δεινὸν
[650]	ἀρετᾷ> ~μοχθήσας τὸν ἄκυμον ~θῆκεν	βίοτον	βροτοῖς ~πέρσας δείματα θηρῶν. ~(Λύκος)
[1350]	ἂν δύναιθ' ὑποστῆναι βέλος. ~Ἐγκαρτερήσω	βίοτον·	εἶμι δ' ἐς πόλιν ~τὴν
[700]	ὁ πρόσθ' ἄναξ ~πάλιν ὑποστρέφει	βίοτον	ἐξ Αιδα. ~Ἰώ· ~δίκα καὶ
[650]	δ' ἁπλοῦν ἂν ~εἶχεν ζόας	βίοτον,	~καὶ τῷδ' ἦν τούς τε
[400]	πόνων τελευτάν, ~ἵν' ἐκπεραίνει τάλας	~βίοτον,	οὐδ' ἔβα πάλιν. ~στέγαι δ'
[1150]	~φέρ' ἄν τι κρατὶ περιβάλω	σκότον.	~Αἰσχύνομαι γὰρ τοῖς δεδραμένοις κακοῖς·
[250]	τρόπῳ ~ὃς ἀντιτείνει σκαιὸν ἡγοῦμαι	βροτόν.	~ἡμᾶς δ᾽ ἐπειδὴ δεῖ θανεῖν,
[1100]	ἄν. ~(Ηρακλῆς) ~Παπαῖ, τόδ' ὡς	ὕποπτον	ᾐνίξω πάλιν. ~(Αμφιτρύων) ~Καί σ'
[0]	κῆδος ἐς Κρέοντ᾽ ἀνημμένον ~κακὸν	μέγιστον,	ὡς ἔοικε, γίγνεται. ~τοὐμοῦ γὰρ
[150]	λόγχης ἐγγύς, ἀλλὰ τόξ᾽ ἔχων,	~κάκιστον	ὅπλον, τῇ φυγῇ πρόχειρος ἦν.
[800]	εὐνὰν ~Νύμφας τᾶς Περσηίδος· ὡς	~πιστόν	μοι τὸ παλαιὸν ἤδη ~λέχος,
[150]	κάκιστε βασιλέων, ~ἐροῦ τίν᾽ ἄνδρ᾽	ἄριστον	ἐγκρίνειαν ἄν, ~ἢ οὐ παῖδα
[1050]	~φόνον ὁμοσπόρων ἔμολες ἐκπράξας ~Ταφίων	περίκλυστον	ἄστυ πέρσας. ~(Αμφιτρύων) ~Φυγὰν φυγάν,
[150]	ἔχουσιν εὔστοχον, ~ἓν μὲν τὸ	λῷστον,	μυρίους οἰστοὺς ἀφεὶς ~ἄλλοις τὸ
[800]	~Ἔα ἔα· ~ἆρ' ἐς τὸν	αὐτὸν	πίτυλον ἥκομεν φόβου, ~γέροντες, οἷον
[1350]	κάλλιστ' ἐξέπραξ' ἐν Ελλάδι, ~ἐχθροῖς	ἐμαυτὸν	ὑποβαλὼν αἰσχρῶς θάνω; ~Οὐ λειπτέον
[0]	ἠδὲ Ζῆθον, ἐκγόνω Διός. ~οὗ	ταὐτὸν	ὄνομα παῖς πατρὸς κεκλημένος, ~Καδμεῖος
[50]	δ᾽ ὄντες ὀρθῶς ἀδύνατοι προσωφελεῖν.	~τοιοῦτον	ἀνθρώποισιν ἡ δυσπραξία: ~ἧς μήποθ᾽
[1400]	πανώλεις ἑψόμεσθ' ἐφολκίδες. ~Ὅστις δὲ	πλοῦτον	ἢ σθένος μᾶλλον φίλων ~ἀγαθῶν
[650]	σαφής, ~ἀλλ' εἱλισσόμενός τις αἰὼν	~πλοῦτον	μόνον αὔξει. ~Οὐ παύσομαι τὰς
[600]	πάρος. ~(Αμφιτρύων) ~Χρόνον δὲ πῶς	τοσοῦτον	ἦσθ' ὑπὸ χθονί; ~(Ηρακλῆς) ~Θησέα
[1100]	δήσαντ' εἴπ' ἀναινόμεσθα γάρ. ~(Αμφιτρύων)	~Τοσοῦτον	ἴσθι τῶν κακῶν· τὰ δ'
[500]	μικρὰ μὲν τὰ τοῦ βίου,	~τοῦτον	δ' ὅπως ἥδιστα διαπεράσετε, ~ἐξ
[1250]	νουθετήσεις σάς· ἀναπτύξω δέ σοι	~ἀβίωτον	ἡμῖν νῦν τε καὶ πάροιθεν
[1000]	δ' ἐς πέδον, πρὸς κίονα	~νῶτον	πατάξας, ὃς πεσήμασι στέγης ~διχορραγὴς
[350]	ἐδάμαζον. ~Τάν τε χρυσοκάρανον ~δόρκαν	ποικιλόνωτον	~συλήτειραν ἀγρωστᾶν ~κτείνας, θηροφόνον θεὰν
[350]	μηλοφόρον χερὶ καρπὸν ἀμέρξων, ~δράκοντα	πυρσόνωτον,	ὅς σφ' ἄπλατον ἀμφελικτὸς ~ἕλικ'
[1300]	ἣν ἐβούλετο, ~ἄνδρ' Ελλάδος τὸν	πρῶτον	αὐτοῖσιν βάθροις ~ἄνω κάτω στρέψασα.
[450]	κῆδος πατρός. ~Ὤμοι, τίν' ὑμῶν	πρῶτον	ἢ τίν' ὕστατον ~πρὸς στέρνα
[350]	ἀρεταὶ πόνων ~τοῖς θανοῦσιν ἄγαλμα.	~Πρῶτον	μὲν Διὸς ἄλσος ~ἠρήμωσε λέοντος,
[550]	γὰρ τῆς ἐμῆς ἔργον χερός	~πρῶτον	μὲν εἶμι καὶ κατασκάψω δόμους
[1250]	νῦν τε καὶ πάροιθεν ὄν.	~Πρῶτον	μὲν ἐκ τοῦδ' ἐγενόμην, ὅστις
[150]	γάρ ς᾽ οὐκ ἐατέον κλύειν.	~πρῶτον	μὲν οὖν τἄρρητ᾽ ἐν ἀρρήτοισι
[850]	καὶ δόμους ἐπεμβαλῶ, ~τέκν' ἀποκτείνασα	πρῶτον·	ὁ δὲ κανὼν οὐκ εἴσεται
[950]	φονεύειν. οἳ δὲ ταρβοῦντες φόβῳ	~ὤρουον	ἄλλος ἄλλοσ' ἐς πέπλους ὁ
[1200]	χέρα σὰν προπίτνων, ~πολιόν τε	δάκρυον	ἐκβάλλων· ~ἰὼ παῖ, κατάσχεθε λέοντος
[400]	ἀγάλματ' εὐτυχῆ ~διῆλθε· τόν τε	πολυδάκρυον	~ἔπλευσ' ἐς Αιδαν, πόνων τελευτάν,
[1350]	λεώς, ~κείρασθε, συμπενθήσατ' ἔλθετ' ἐς	τάφον	~παίδων· ἅπαντας δ' ἑνὶ λόγῳ
[0]	γάρ με τοῖσδ᾽ ἐν δώμασιν	~τροφὸν	τέκνων οἰκουρόν, ἡνίκα χθονὸς ~μέλαιναν
[900]	ὡς στένω ~πατέρα τάν τε	παιδοτρόφον,	ᾇ μάταν ~τέκεα γεννᾶται. ~Ἰδοὺ
[200]	ἔδρασαν; ἕν τί ς᾽ ἡγοῦμαι	σοφόν,	~εἰ τῶν ἀρίστων τἄκγον᾽ αὐτὸς
[200]	ἐστί: τοῦτο δ᾽ ἐν μάχῃ	~σοφὸν	μάλιστα, δρῶντα πολεμίους κακῶς ~σῴζειν
[150]	μάρτυρ᾽ ἂν λάβοις πάτραν. ~τὸ	πάνσοφον	δ᾽ εὕρημα, τοξήρη σαγήν, ~μέμφῃ:
[200]	~δεδόρκατ᾽ οὐδὲν ὄντα πλὴν γλώσσης	ψόφον.	~ῥώμη γὰρ ἐκλέλοιπεν ἣν πρὶν
[1050]	σῖγα· ~παλίντροπος ἐξεγειρόμενος στρέφεται· φέρε,	~ἀπόκρυφον	δέμας ὑπὸ μέλαθρον κρύψω. ~(Χορός)
[1150]	Αθηναίων κόροι, ~σῷ παιδί, πρέσβυ,	σύμμαχον	φέρων δόρυ. ~Κληδὼν γὰρ ἦλθεν
[50]	ὣς ὑφειμένη. ~οἳ δ᾽ εἰς	ἔλεγχον	ἄλλος ἄλλοθεν πίτνων, ~Ὦ μῆτερ,
[50]	μέσως εὔνους ἐμοὶ ~τύχοι, φίλων	ἔλεγχον	ἀψευδέστατον. ~(Μεγάρα) ~ὦ πρέσβυ, Ταφίων
[1050]	γ' ἄυπνον ὀλόμενον, ὃς ἔκανεν	ἄλοχον,	ἔκανε ~δὲ τέκεα, τοξήρει ψαλμῷ
[400]	ποτε παῖδας τὸ πρὶν Ηρακλέους,	~ἄλοχόν	τε φίλην ὑπὸ σειραίοις ~ποσὶν
[150]	~ὅσοι δὲ τόξοις χεῖρ᾽ ἔχουσιν	εὔστοχον,	~ἓν μὲν τὸ λῷστον, μυρίους
[0]	τόνδ᾽ Ἡρακλέους; ~ὃς τάσδε Θήβας	ἔσχον,	ἔνθ᾽ ὁ γηγενὴς ~σπαρτῶν στάχυς
[900]	σιωπῇ. καὶ χρονίζοντος πατρὸς ~παῖδες	προσέσχον	ὄμμ' ὁ δ' οὐκέθ' αὑτὸς
[1200]	οὔ. ~Ἀνίστασ' ἐκκάλυψον ἄθλιον κάρα,	~βλέψον	πρὸς ἡμᾶς. ὅστις εὐγενὴς βροτῶν,
[1400]	εὔτεκνος. ~(Ηρακλῆς) ~Θησεῦ, πάλιν με	στρέψον,	ὡς ἴδω τέκνα. ~(Θησεύς) ~Ὡς
[1200]	τοῖς φίλοισι δυστυχοῦσιν οὔ. ~Ἀνίστασ'	ἐκκάλυψον	ἄθλιον κάρα, ~βλέψον πρὸς ἡμᾶς.
[850]	κἀμὰ μηχανήματα. ~(Λύσσα) ~Ἐς τὸ	λῷον	ἐμβιβάζω σ' ἴχνος ἀντὶ τοῦ
[300]	τέκν' ὁμαρτεῖτ' ἀθλίῳ μητρὸς ποδὶ	~πατρῷον	ἐς μέλαθρον, οὗ τῆς οὐσίας
[50]	πᾶς ἀνίστησιν πόδα, ~ὡς πρὸς	πατρῷον	προσπεσούμενοι γόνυ. ~νῦν οὖν τίν᾽
[1350]	γὰρ οὐκ ἐᾷ νόμος ~πρὸς	στέρν'	ἐρείσας μητρὶ δούς τ' ἐς
[650]	τε χέλυος ἑπτατόνου ~μολπὰν καὶ	Λίβυν	αὐλόν· ~οὔπω καταπαύσομεν ~Μούσας, αἵ
[550]	τεκόντας ὠφελεῖν τέκνα, ~πατέρα τε	πρέσβυν	τήν τε κοινωνὸν γάμων. ~(Αμφιτρύων)
[1400]	~(Θησεύς) ~Εἴ σ' ὄψεταί τις	θῆλυν	ὄντ' οὐκ αἰνέσει. ~(Ηρακλῆς) ~Ζῶ
[1050]	τοξήρει ψαλμῷ τοξεύσας. ~(Χορός) ~Σῖτέναζέ	νυν	~(Αμφιτρύων) ~Στενάζω. ~(Χορός) ~τέκνων ὄλεθρον
[1300]	τῆς ἐμῆς σωτηρίας ~τήνδ' ἀντιδώσω·	νῦν	γὰρ εἶ χρεῖος φίλων. ~θεοὶ
[300]	παισὶ προσθεῖναι νεκρῶν, ~δόμους ἀνοίξας	νῦν	γὰρ ἐκκεκλῄμεθα ~ὡς ἀλλὰ ταῦτά
[550]	ἀμοιβὰς ὄμμασιν δεδορκότες; ~Ἐγὼ δέ	νῦν	γὰρ τῆς ἐμῆς ἔργον χερός
[400]	σύνηβοι, ~τέκεσιν ἂν προπαρέσταν ~ἀλκᾷ·	νῦν	δ' ἀπολείπομαι ~τᾶς εὐδαίμονος ἥβας.
[650]	νεφέλαισιν ἄστρων ~ναύταις ἀριθμὸς πέλει.	~Νῦν	δ' οὐδεὶς ὅρος ἐκ θεῶν
[300]	ς᾽ ὑβρίζων, ῥᾳδίως ἐπαύσατ᾽ ἄν:	~νῦν	δ᾽ οὐδέν ἐσμεν. σὸν δὲ
[1350]	ἱκέσθαι, δάκρυ' ἀπ' ὀμμάτων βαλεῖν·	~νῦν	δ' ὡς ἔοικε, τῇ τύχῃ
[50]	~ἐπίσημον εὐνὴν Ἡρακλεῖ συνοικίσας. ~καὶ	νῦν	ἐκεῖνα μὲν θανόντ᾽ ἀνέπτατο, ~ἐγὼ
[800]	ἔφυς ~ἢ δυσγένει' ἀνάκτων, ~ἃ	νῦν	ἐσορᾶν ἔφανε ~ξιφηφόρων ἐς ἀγώνων
[500]	χαίρετ' ἄνδρα γὰρ φίλον ~πανύστατον	νῦν,	ἥλικες, δεδόρκατε. ~(Μεγάρα) ~Ἔα· ~ὦ
[1200]	πάσχων εὖ τότ' οἰκτίρω σε	νῦν.	~(Ηρακλῆς) ~Οἰκτρὸς γάρ εἰμι τἄμ'
[900]	δεῦρο κρᾶτ' Εὐρυσθέως, ~ἐπὶ τοῖσι	νῦν	θανοῦσιν ἁγνιῶ χέρας. ~Ἐκχεῖτε πηγάς,
[50]	~ὡς πρὸς πατρῷον προσπεσούμενοι γόνυ.	~νῦν	οὖν τίν᾽ ἐλπίδ᾽ ἢ πέδον
[550]	εἰσῆλθον χθόνα. ~(Αμφιτρύων) ~Καλῶς· παρελθὼν	νῦν	πρόσειπέ θ' ἑστίαν ~καὶ δὸς
[200]	χθονὸς τῆσδ᾽ ἀλλ᾽ ἐγὼ τὰ	νῦν	τάδε. ~ὑμεῖς δέ, πρέσβεις, ταῖς
[150]	εὕρημα, τοξήρη σαγήν, ~μέμφῃ: κλύων	νῦν	τἀπ᾽ ἐμοῦ σοφὸς γενοῦ. ~ἀνὴρ
[1250]	ἀναπτύξω δέ σοι ~ἀβίωτον ἡμῖν	νῦν	τε καὶ πάροιθεν ὄν. ~Πρῶτον
[1250]	ἀμαθίᾳ θανεῖν. ~(Ηρακλῆς) ~Ἄκουε δή	νυν,	ὡς ἁμιλληθῶ λόγοις ~πρὸς νουθετήσεις
[250]	σπείρει ποτὲ ~λάβρον δράκοντος ἐξερημώσας	γένυν,	~οὐ σκῆπτρα, χειρὸς δεξιᾶς ἐρείσματα,
[1350]	τί φάσκων; ἀλλὰ γυμνωθεὶς ὅπλων,	~ξὺν	οἷς τὰ κάλλιστ' ἐξέπραξ' ἐν
[50]	σωτηρίας ~ἔτ᾽ εἰσὶν ἡμῖν. ἥντιν᾽	οὖν	γνώμην ἔχεις ~λέγ᾽ ἐς τὸ
[1300]	θεοὶ δὲ μή; ~Θήβας μὲν	οὖν	ἔκλειπε τοῦ νόμου χάριν, ~ἕπου
[1400]	ἦν ἥσσων ἀνήρ. ~(Ηρακλῆς) ~Πῶς	οὖν	ἔμ' εἶπa ς ὅτι συνέσταλμαι
[200]	εἰς ἡμᾶς φρένας. ~εἰ δ᾽	οὖν	ἔχειν γῆς σκῆπτρα τῆσδ᾽ αὐτὸς
[700]	ἄσμενοι πόνων. ~(Αμφιτρύων) ~Σὺ δ'	οὖν	ἴθ' ἔρχῃ δ' οἷ χρεών·
[1000]	φονεύσας καὶ δάμαρτ' ἐγὼ μὲν	οὖν	~οὐκ οἶδα θνητῶν ὅστις ἀθλιώτερος.
[150]	οὐκ ἐατέον κλύειν. ~πρῶτον μὲν	οὖν	τἄρρητ᾽ ἐν ἀρρήτοισι γὰρ ~τὴν
[50]	πρὸς πατρῷον προσπεσούμενοι γόνυ. ~νῦν	οὖν	τίν᾽ ἐλπίδ᾽ ἢ πέδον σωτηρίας
[1250]	Ηρακλῆς λέγει τάδε; ~(Ηρακλῆς) ~Οὐκ	οὖν	τοσαῦτά γ' εἰ μέτρῳ μοχθητέον.
[1150]	ὅδ' ἁγών· τίς δ' ὅδ'	οὑν	νεκροῖς, γέρον; ~(Αμφιτρύων) ~Ἐμὸς ἐμὸς
[150]	πατέρα τῆσδε καὶ θρόνους ἔχων.	~οὔκουν	τραφέντων τῶνδε τιμωροὺς ἐμοὺς ~χρῄζω
[650]	ἔβαν διαύλους, ~ἁ δυσγένεια δ'	ἁπλοῦν	ἂν ~εἶχεν ζόας βίοτον, ~καὶ
[900]	τ' ἐν κύκλῳ δ' ἤδη	κανοῦν	~εἵλικτο βωμοῦ, φθέγμα δ' ὅσιον
[1150]	τοὺς ἀναιτίους θέλω. ~(Θησεύς) ~Ἥκω	σὺν	ἄλλοις, οἳ παρ' Ασωποῦ ῥοὰς
[1200]	βάλῃ προσφθεγμάτων; ~Οὐδὲν μέλει μοι	σύν	γε σοὶ πράσσειν κακῶς· ~καὶ
[1150]	πολύπονος, ἐπὶ ~δόρυ γιγαντοφόνον ἦλθεν	σὺν	θεοῖσι ~Φλεγραῖον ἐς πεδίον ἀσπιστάς.
[150]	~τὴν σὴν νομίζω δειλίαν, Ἡράκλεες	~σὺν	μάρτυσιν θεοῖς δεῖ μ᾽ ἀπαλλάξαι
[700]	ἐνθύμιον, ~οἱ δειμάτων ἔξωθεν ἐκπορεύσομεν	~σὺν	μητρὶ παῖδας. δεῦρ' ἕπεσθε, πρόσπολοι,
[0]	~μέλαιναν ὄρφνην εἰσέβαινε, παῖς ἐμός	~σὺν	μητρί, τέκνα μὴ θάνως᾽ Ἡρακλέους,
[300]	ἀλλὰ καὶ τόδ᾽ ἄθλιον, ~πενίᾳ	σὺν	οἰκτρᾷ περιβαλεῖν σωτηρίαν: ~ὡς τὰ
[1100]	κακῶν πέλας; ~(Χορός) ~Κἀγώ γε	σὺν	σοί, μὴ προδοὺς τὰς συμφοράς.
[750]	ἀγυιαί, ~Δίρκα θ' ἁ καλλιρρέεθρος,	~σύν	τ' Ασωπιάδες κόραι, ~πατρὸς ὕδωρ
[1000]	δ' ἐλευθεροῦντες ἐκ δρασμῶν πόδα	~σὺν	τῷ γέροντι δεσμὰ σειραίων βρόχων
[150]	ὃν σὺ φῂς εἶναι δοκεῖν.	~Δίρφυν	τ᾽ ἐρωτῶν ἥ ς᾽ ἔθρεψ᾽
[950]	σκευάζεται ~θοίνην. διελθὼν δ' ὡς	βραχὺν	χρόνον μονῆς ~Ισθμοῦ ναπαίας ἔλεγε
[0]	παῖς πατρὸς κεκλημένος, ~Καδμεῖος οὐκ	ὤν,	ἀλλ᾽ ἀπ᾽ Εὐβοίας μολών, ~κτείνει
[250]	~ἄρχει κάκιστος τῶν νέων ἔπηλυς	ὤν;	~ἀλλ᾽ οὐκ ἐμοῦ γε δεσπόσεις
[750]	ὁ θεοὺς ἀνομίᾳ χραίνων, θνητὸς	ὤν,	~ἄφρονα λόγον οὐρανίων μακάρων κατέβαλ'
[1200]	λόγους. ~(Ηρακλῆς) ~Σὺ δ' ἐκτὸς	ὤν	γε συμφορᾶς με νουθετεῖς. ~(Θησεύς)
[1250]	~ἔστ' οὐδὲν ἀλγεῖ συγγενῶς δύστηνος	ὤν.	~Ἐς τοῦτο δ' ἥξειν συμφορᾶς
[1400]	ποῖος ἦσθα νέρθεν ἐν κακοῖσιν	ὤν;	~(Θησεύς) ~Ὡς ἐς τὸ λῆμα
[1300]	~Ἐσκεψάμην δὲ καίπερ ἐν κακοῖσιν	ὤν,	~μὴ δειλίαν ὄφλω τιν' ἐκλιπὼν
[1100]	~Ἔκ τοι πέπληγμαι· ποῦ ποτ'	ὢν	ἀμηχανῶ; ~Ὠή, τίς ἐγγὺς ἢ
[250]	κάρα ~καθαιματώσεθ᾽ ὅστις οὐ Καδμεῖος	ὢν	~ἄρχει κάκιστος τῶν νέων ἔπηλυς
[50]	δ᾽ ἐν μέσῳ με λυπρὸς	ὢν	δάκνει χρόνος. ~(Αμφιτρύων) ~ἔτ᾽ ἂν
[1250]	κτανὼν ~μητρὸς γεραιὸν πατέρα προστρόπαιος	ὢν	~ἔγημε τὴν τεκοῦσαν Αλκμήνην ἐμέ.
[150]	χρεών; ~ὃς ἔσχε δόξαν οὐδὲν	ὢν	εὐψυχίας ~θηρῶν ἐν αἰχμῇ, τἄλλα
[300]	φίλος. ~Ἀρετῇ σε νικῶ θνητὸς	ὢν	θεὸν μέγαν· ~παῖδας γὰρ οὐ
[200]	~εἰ τῶν ἀρίστων τἄκγον᾽ αὐτὸς	ὢν	κακὸς ~δέδοικας. ἀλλὰ τοῦθ᾽ ὅμως
[950]	ὡς ἐπ' αὐτοῖς δὴ Κυκλωπίοισιν	ὢν	~σκάπτει μοχλεύει θύρετρα, κἀκβαλὼν σταθμὰ
[1200]	~Τί δ' οὐ μιαίνεις θνητὸς	ὢν	τὰ τῶν θεῶν. ~(Ηρακλῆς) ~Φεῦγ'
[0]	ὁ γηγενὴς ~σπαρτῶν στάχυς ἔβλαστεν,	ὧν	γένους Ἄρης ~ἔσως᾽ ἀριθμὸν ὀλίγον,
[200]	ποντίων καθαρμάτων ~χέρσου τ᾽ ἀμοιβάς	ὧν	ἐμόχθησας χάριν. ~τὰ δ᾽ ὦ
[1300]	λόγοι. ~Οὐ λέκτρ' ἐν ἀλλήλοισιν,	ὧν	οὐδεὶς νόμος, ~συνῆψαν; οὐ δεσμοῖσι
[1350]	~Ἀτὰρ πόνων δὴ μυρίων ἐγευσάμην·	~ὧν	οὔτ' ἀπεῖπον οὐδέν' οὔτ' ἀπ'
[1150]	μάχην καθίσταται. ~Τίνων δ' ἀμοιβὰς	ὧν	ὑπῆρξεν Ηρακλῆς ~σῴσας με νέρθεν,
[1400]	δὴ τί; φίλτρον τοῦτ' ἔχων	ῥᾴων	ἔσῃ; ~(Ηρακλῆς) ~Ποθῶ· πατρός τε
[200]	νέος τε κἄτι σώματος κρατῶν,	~λαβὼν	ἂν ἔγχος τοῦδε τοὺς ξανθοὺς
[600]	ὧδ' ἔβητ' ἐπὶ ξυροῦ; ~ἄξω	λαβών	γε τούσδ' ἐφολκίδας χεροῖν, ~ναῦς
[300]	μολεῖν, ~τἀλλότρια λέκτρα δόντος οὐδενὸς	λαβών,	~σῴζειν δὲ τοὺς σοὺς οὐκ
[300]	τεθραμμένοις καλῶς: ~ῥᾷον γὰρ αἰδοῦς	ὑπολαβὼν	φίλ᾽ ἂν τέμοις. ~ἤδη δ᾽
[1150]	κακοῖς· ~καὶ τῶνδε προστρόπαιον αἷμα	προσλαβὼν	~οὐδὲν κακῶσαι τοὺς ἀναιτίους θέλω.
[400]	παρόντος. ~Εἰ δ' ἐγὼ σθένος	ἥβων	~δόρυ τ' ἔπαλλον ἐν αἰχμᾷ,
[1400]	~Πῶς; ~(Ηρακλῆς) ~Εἰς Αθήνας πέμψομαι	Θηβῶν	ἄπο. ~Ἀλλ' ἐσκόμιζε τέκνα δυσκόμιστα
[450]	τ' Αθηναίων χθονὸς ~Σπάρτης τε	Θηβῶν	θ' ὡς ἀνημμένοι κάλῳς ~πρυμνησίοισι
[450]	αὐτὸς ἐξωπλίζετο. ~Σὺ δ' ἦσθα	Θηβῶν	τῶν φιλαρμάτων ἄναξ, ~ἔγκληρα πεδία
[500]	τέκνα. ~(Ηρακλῆς) ~Τί φῄς; τί	ταρβῶν	ὀρφάνευμ' ἐμῶν τέκνων; ~(Μεγάρα) ~Μή
[1200]	ἀναίνεται. ~(Ηρακλῆς) ~Θησεῦ, δέδορκας τόνδ'	ἀγῶν'	ἐμῶν τέκνων; ~(Θησεύς) ~Ἤκουσα, καὶ
[1300]	~(Θησεύς) ~Οὐκ ἔστιν ἄλλου δαιμόνων	ἀγὼν	ὅδε ~ἢ τῆς Διὸς δάμαρτος·
[1150]	βαφαῖς ὕδρας. ~(Θησεύς) ~Ηρας ὅδ'	ἁγών·	τίς δ' ὅδ' οὑν νεκροῖς,
[1200]	~Ἴσχε στόμ' ὡς μὴ μέγα	λέγων	μεῖζον πάθῃς. ~(Ηρακλῆς) ~Γέμω κακῶν
[950]	τῷ λόγῳ. Πατὴρ δέ νιν	~θιγὼν	κραταιᾶς χειρὸς ἐννέπει τάδε· ~Ω
[200]	Ἑλλάδ᾽ ᾔνες᾽ οὐδ᾽ ἀνέξομαί ποτε	~σιγῶν	κακίστην λαμβάνων ἐς παῖδ᾽ ἐμόν,
[1200]	τε παιδοφόνον. ~(Θησεύς) ~Ἀλλ' εἰ	συναλγῶν	γ' ἦλθον, ἐκκάλυπτέ νιν. ~(Αμφιτρύων)
[200]	δὲ δράσω ς᾽ ἀντὶ τῶν	λόγων	κακῶς. ~ἄγ᾽ οἳ μὲν Ἑλικῶν᾽
[450]	ἐλπίδες, ~ἣν πατρὸς ὑμῶν ἐκ	λόγων	ποτ' ἤλπισα. ~Σοὶ μὲν γὰρ
[850]	~κέντρον ὡς ἐπὶ λώβᾳ ~Νυκτὸς	Γοργὼν	ἑκατογκεφάλοις ~ὄφεων ἰαχήμασι, (Λύσσα) μαρμαρωπός.
[600]	~(Ηρακλῆς) ~Βέβηκ' Αθήνας νέρθεν ἄσμενος	φυγών.	~Ἀλλ' εἶ' ὁμαρτεῖτ' ὦ τέκν'
[750]	~Πυθίου δενδρῶτι πέτρα ~Μουσῶν θ'	Ελικωνιάδων	δώματα, ~ἥξετ' εὐγαθεῖ κελάδῳ ~ἐμὰν
[1150]	παιδί, πρέσβυ, σύμμαχον φέρων δόρυ.	~Κληδὼν	γὰρ ἦλθεν εἰς Ερεχθειδῶν πόλιν
[600]	τὰ μυστῶν δ' ὄργι' εὐτύχησ'	ἰδών.	~(Αμφιτρύων) ~Ἦ καὶ κατ' οἴκους
[550]	πᾶσ' εἶδεν πόλις· ~ὄρνιν δ'	ἰδών	τιν' οὐκ ἐν αἰσίοις ἕδραις,
[1350]	~κείρασθε, συμπενθήσατ' ἔλθετ' ἐς τάφον	~παίδων·	ἅπαντας δ' ἑνὶ λόγῳ πενθήσετε
[1350]	Αργος συγκατάστησον μολών, ~λύπῃ τι	παίδων	μὴ πάθω μονούμενος. ~Ὦ γαῖα
[1350]	ἐμὰς φυγὰς ὁρᾷς, ~ὁρᾷς δὲ	παίδων	ὄντα μ' αὐθέντην ἐμῶν· ~δὸς
[0]	ὀλίγον, οἳ Κάδμου πόλιν ~τεκνοῦσι	παίδων	παισίν. ἔνθεν ἐξέφυ ~Κρέων Μενοικέως
[300]	~κτεῖνόν με καὶ τήνδ' ἀθλίαν	παίδων	πάρος, ~ὡς μὴ τέκν' εἰσίδωμεν,
[1400]	φείδου μηδέν· οὐκ ἀναίνομαι. ~(Ηρακλῆς)	~Παίδων	στερηθεὶς παῖδ' ὅπως ἔχω σ'
[1000]	καὶ ἄπιστος Ελλάδι ~τῶν Δαναοῦ	παίδων·	τάδε δ' ὑπερέβαλε, παρέδραμε ~τὰ
[500]	θάνατον ἐκτεισαίατο. ~(Ηρακλῆς) ~Κόσμος δὲ	παίδων	τίς ὅδε νερτέροις πρέπων; ~(Μεγάρα)
[900]	~μέλαθρα κακὰ τάδε, ~τλήμονάς τε	παίδων	τύχας; ~(Αγγελος) ~Ἱερὰ μὲν ἦν
[1100]	ἐμῆς ~τῶν φιλτάτων μοι γενόμενος	παίδων	φονεύς; ~κοὐκ εἶμι πέτρας λισσάδος
[1000]	δυστάνου, ~εὕδοντος ὕπνον δεινὸν ἐκ	παίδων	φόνου· ~περὶ δὲ δεσμὰ καὶ
[850]	ἰδού· καὶ δὴ τινάσσει κρᾶτα	βαλβίδων	ἄπο ~καὶ διαστρόφους ἑλίσσει σῖγα
[1150]	δόρυ. ~Κληδὼν γὰρ ἦλθεν εἰς	Ερεχθειδῶν	πόλιν ~ὡς σκῆπτρα χώρας τῆσδ'
[1300]	ταῖς τύχαις ἀκήρατος, ~οὐ θεῶν,	ἀοιδῶν	εἴπερ οὐ ψευδεῖς λόγοι. ~Οὐ
[1300]	εἴπερ ἔστ' ὀρθῶς θεός, ~οὐδενός·	ἀοιδῶν	οἵδε δύστηνοι λόγοι. ~Ἐσκεψάμην δὲ
[1000]	ὃς πεσήμασι στέγης ~διχορραγὴς ἔκειτο	κρηπίδων	ἔπι. ~Ἡμεῖς δ' ἐλευθεροῦντες ἐκ
[750]	τείχη, ~Σπαρτῶν ἵνα γένος ἔφανε	~χαλκασπίδων	λόχος, ὃς γᾶν ~τέκνων τέκνοις
[600]	πατρί· ~καλλίονές τἄρ' εἴσοδοι τῶν	ἐξόδων	~πάρεισιν ὑμῖν. ἀλλὰ θάρσος ἴσχετε
[800]	καὶ παιδοκτόνους ~φρενῶν ταραγμοὺς καὶ	ποδῶν	σκιρτήματα ~ἔλαυνε, κίνει, φόνιον ἐξίει
[800]	~Φυγῇ φυγῇ ~νωθὲς πέδαιρε κῶλον,	ἐκποδὼν	ἔλα. ~Ὦναξ Παιάν, ~ἀπότροπος γένοιό
[1150]	μένει μ' ἀπώσομαι βίου; ~Ἀλλ'	ἐμποδών	μοι θανασίμων βουλευμάτων ~Θησεὺς ὅδ'
[700]	~Οὔκ, εἴ γε μή τις	θεῶν	ἀναστήσειέ νιν. ~(Λύκος) ~Χώρει πρὸς
[850]	χώραν καὶ θάλασσαν ἀγρίαν ~ἐξημερώσας,	θεῶν	ἀνέστησεν μόνος ~τιμὰς πιτνούσας ἀνοσίων
[1300]	θνητῶν ταῖς τύχαις ἀκήρατος, ~οὐ	θεῶν,	ἀοιδῶν εἴπερ οὐ ψευδεῖς λόγοι.
[300]	ὦ γέρον, σέθεν: ~τὰς τῶν	θεῶν	γὰρ ὅστις ἐκμοχθεῖ τύχας, ~πρόθυμός
[150]	ἐναρμόσας βέλη ~τὸν καλλίνικον μετὰ	θεῶν	ἐκώμασεν: ~τετρασκελές θ᾽ ὕβρισμα, Κενταύρων
[1200]	μιαίνεις θνητὸς ὢν τὰ τῶν	θεῶν.	~(Ηρακλῆς) ~Φεῦγ' ὦ ταλαίπωρ' ἀνόσιον
[1150]	~(Αμφιτρύων) ~Ἐπάθομεν πάθεα μέλεα πρὸς	θεῶν.	~(Θησεύς) ~Οἱ παῖδες οἵδε τίνες,
[800]	ἔκγονον ~Λύσσαν, γέροντες, κἀμὲ τὴν	θεῶν	λάτριν ~Ιριν· πόλει γὰρ οὐδὲν
[1100]	~Σὺ καὶ σὰ τόξα καὶ	θεῶν	ὃς αἴτιος. ~(Ηρακλῆς) ~Τί φῄς;
[700]	ἐξ Αιδα. ~Ἰώ· ~δίκα καὶ	θεῶν	παλίρρους πότμος. ~Ἦλθες χρόνῳ μὲν
[1200]	βροτῶν, ~φέρει τά γ' ἐκ	θεῶν	πτώματ' οὐδ' ἀναίνεται. ~(Ηρακλῆς) ~Θησεῦ,
[1100]	οὗ δακρυρροεῖς; ~(Αμφιτρύων) ~Ἃ κἂν	θεῶν	τις, εἰ μάθοι, καταστένοι. ~(Ηρακλῆς)
[400]	~ἀστρωπούς τε κατέσχεν οἴκους ~εὐανορίᾳ	θεῶν.	~Τὸν ἱππευτάν τ' Αμαζόνων στρατὸν
[650]	~Νῦν δ' οὐδεὶς ὅρος ἐκ	θεῶν	~χρηστοῖς οὐδὲ κακοῖς σαφής, ~ἀλλ'
[900]	~(Χορός) ~Δάιοι φόνοι, ~δάιοι δὲ	τοκέων	χέρες· ὤ. ~(Αγγελος) ~Οὐκ ἄν
[150]	γένος, ~Φολόην ἐπελθών, ὦ κάκιστε	βασιλέων,	~ἐροῦ τίν᾽ ἄνδρ᾽ ἄριστον ἐγκρίνειαν
[250]	Καδμεῖος ὢν ~ἄρχει κάκιστος τῶν	νέων	ἔπηλυς ὤν; ~ἀλλ᾽ οὐκ ἐμοῦ
[100]	Ζεὺς τέκ< νου τε κ>	οινεών,	~σὺ δ᾽ ὡς ἀρίστου φωτὸς
[300]	σ' ἐκτησάμην, ~μάτην δὲ παιδὸς	κοινεῶν'	ἐκλῄζομεν· ~σὺ δ' ἦσθ' ἄρ'
[850]	σεισμὸς κεραυνοῦ τ' οἶστρος ὠδῖνας	πνέων,	~οἷ' ἐγὼ στάδια δραμοῦμαι στέρνον
[950]	ὕπτιος δὲ λαΐνους ~ὀρθοστάτας ἔδευσεν	ἐκπνέων	βίον. ~Ὁ δ' ἠλάλαξε κἀπεκόμπασεν
[0]	Μενοικέως παῖς, ἄναξ τῆσδε χθονός.	~Κρέων	δὲ (Μεγάρα) ς τῆσδε γίγνεται
[0]	~τεκνοῦσι παίδων παισίν. ἔνθεν ἐξέφυ	~Κρέων	Μενοικέως παῖς, ἄναξ τῆσδε χθονός.
[250]	~ὀργὰς δικαίας τοὺς φίλους ἔχειν	χρεών:	~ἡμῶν δ᾽ ἕκατι δεσπόταις θυμούμενοι
[300]	~ὃ χρὴ γὰρ οὐδεὶς μὴ	χρεὼν	θήσει ποτέ. ~(Χορός) ~εἰ μὲν
[0]	ὕπο ~κέντροις δαμασθεὶς εἴτε τοῦ	χρεὼν	μέτα. ~καὶ τοὺς μὲν ἄλλους
[250]	δ᾽ ἐπειδὴ δεῖ θανεῖν, θνῄσκειν	χρεὼν	~μὴ πυρὶ καταξανθέντας, ἐχθροῖσιν γέλων
[900]	~πρὸς τὰς Μυκήνας εἶμι· λάζυσθαι	χρεὼν	~μοχλοὺς δικέλλας θ' ὥστε Κυκλώπων
[150]	~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας οὐ θνῄσκειν	χρεών;	~ὃς ἔσχε δόξαν οὐδὲν ὢν
[550]	δ' ἐστὶ τῶνδε θᾶσσον ἢ	χρεών,	πάτερ; ~(Αμφιτρύων) ~Πολλοὺς πένητας, ὀλβίους
[250]	~ἥκιστα: φεύγειν σκαιὸν ἄνδρ᾽ ἐχθρὸν	χρεών,	~σοφοῖσι δ᾽ εἴκειν καὶ τεθραμμένοις
[100]	πένθος αἴρεσθ᾽ εἰ θανεῖν ὑμᾶς	χρεών,	~σὺ μὲν καθ᾽ Ἑλλάδ᾽ ἐκβαλὼν
[700]	οὖν ἴθ' ἔρχῃ δ' οἷ	χρεών·	τὰ δ' ἄλλ' ἴσως ~ἄλλῳ
[350]	κόρας ~ἤλυθεν ἑσπέριον ἐς αὐλάν,	χρυσέων	πετάλων ~ἄπο μηλοφόρον χερὶ καρπὸν
[850]	ἐπὶ λώβᾳ ~Νυκτὸς Γοργὼν ἑκατογκεφάλοις	~ὄφεων	ἰαχήμασι, (Λύσσα) μαρμαρωπός. ~Ταχὺ τὸν
[50]	ἐγὼ δὲ διαφέρω ~λόγοισι, μυθεύουσα.	θαυμάζων	δ᾽ ὅταν ~πύλαι ψοφῶσι, πᾶς
[750]	οὐ πόρσω. ~Βοᾷ ~φόνου φροίμιον	στενάζων	ἄναξ. ~(Λύκος) ~Ὦ πᾶσα Κάδμου
[600]	ἦσθ' ὑπὸ χθονί; ~(Ηρακλῆς) ~Θησέα	κομίζων	ἐχρόνισ' ἐξ> Αιδου, πάτερ. ~(Αμφιτρύων)
[450]	πατρὸς ἑστιᾷ γάμους ὅδε, ~Αιδην	νομίζων	πενθερόν, κῆδος πατρός. ~Ὤμοι, τίν'
[0]	~Ἠλεκτρύωνα: συμφορὰς δὲ τὰς ἐμὰς	~ἐξευμαρίζων	καὶ πάτραν οἰκεῖν θέλων, ~καθόδου
[700]	οὗ δίκην δώσεις θανών, ~ὕβρεις	ὑβρίζων	εἰς ἀμείνονας σέθεν. ~Χαρμοναὶ δακρύων
[300]	ἐμῶν βραχιόνων ~ἦν τίς ς᾽	ὑβρίζων,	ῥᾳδίως ἐπαύσατ᾽ ἄν: ~νῦν δ᾽
[0]	εὐνήτωρ (Λύκος) ~τὴν ἑπτάπυργον τήνδε	δεσπόζων	πόλιν, ~τὼ λευκοπώλω πρὶν τυραννῆσαι
[1400]	πλοῦτον ἢ σθένος μᾶλλον φίλων	~ἀγαθῶν	πεπᾶσθαι βούλεται, κακῶς φρονεῖ. ~(Χορός)
[400]	~ἐλαύνει χέρας ἕδραν, ~Ατλαντος δόμον	ἐλθών,	~ἀστρωπούς τε κατέσχεν οἴκους ~εὐανορίᾳ
[1400]	τέκνον; ~(Ηρακλῆς) ~Ἐγώ. ~(Αμφιτρύων) ~Πότ'	ἐλθών;	~(Ηρακλῆς) ~Ἡνίκ' ἂν θάψῃς τέκνα.
[450]	σκιὰ φάνηθί μοι· ~ἅλις γὰρ	ἐλθὼν	κἂν ὄναρ γένοιο σύ· ~κακοὶ
[600]	ἄνω; ~(Ηρακλῆς) ~Οὐκ οἶδ' ἵν'	ἐλθὼν	τἀνθάδ' εἰδείην πάρος. ~(Αμφιτρύων) ~Χρόνον
[500]	~(Μεγάρα) ~Ἥκεις, ἐσώθης εἰς ἀκμὴν	ἐλθὼν	φίλοις; ~(Ηρακλῆς) ~Τί φῄς; τίν'
[950]	οὖδας, ὡς ἔχει, σκευάζεται ~θοίνην.	διελθὼν	δ' ὡς βραχὺν χρόνον μονῆς
[600]	εἶμ' ἔσω δόμων. ~χρόνῳ δ'	ἀνελθὼν	ἐξ ἀνηλίων μυχῶν ~Αιδου Κόρης
[150]	θ᾽ ὕβρισμα, Κενταύρων γένος, ~Φολόην	ἐπελθών,	ὦ κάκιστε βασιλέων, ~ἐροῦ τίν᾽
[550]	κρύφιος εἰσῆλθον χθόνα. ~(Αμφιτρύων) ~Καλῶς·	παρελθὼν	νῦν πρόσειπέ θ' ἑστίαν ~καὶ
[550]	φροῦδα διαφυγόνθ' ὑπ' ἀργίας. ~Ὤφθης	ἐσελθὼν	πόλιν· ἐπεὶ δ' ὤφθης, ὅρα
[1250]	οἶμαί ποτε· ~φωνὴν γὰρ ἥσει	χθὼν	ἀπεννέπουσά με ~μὴ θιγγάνειν γῆς
[350]	~πέραν δ' ἀργυρορρύτων Εβρου ~διεπέρασεν	ὄχθων,	~Μυκηναίῳ πονῶν τυράννῳ. ~Ἄν τε
[350]	(Αμφιτρύων) ος ἶνιν, ~ὑμνῆσαι στεφάνωμα	μόχθων	~δι' εὐλογίας θέλω. ~Γενναίων δ'
[1350]	τῶν ἐμῶν καλῶν, ~ἁγὼ παρεσκεύαζον	ἐκμοχθῶν	βίᾳ ~εὔκλειαν ὑμῖν, πατρὸς ἀπόλαυσιν
[650]	κακοῖς σαφής, ~ἀλλ' εἱλισσόμενός τις	αἰὼν	~πλοῦτον μόνον αὔξει. ~Οὐ παύσομαι
[200]	δ᾽ ὦ τέκν᾽ ὑμῖν οὔτε	Θηβαίων	πόλις ~οὔθ᾽ Ἑλλὰς ἀρκεῖ: πρὸς
[1150]	Ασωποῦ ῥοὰς ~μένουσιν, ἔνοπλοι γῆς	Αθηναίων	κόροι, ~σῷ παιδί, πρέσβυ, σύμμαχον
[1300]	τ' ἐξογκώμασι ~τίμιον ἀνάξει πᾶσ'	Αθηναίων	πόλις. ~Καλὸς γὰρ ἀστοῖς στέφανος
[450]	ἠκροθινιαζόμην, ~κήδη συνάψουσ' ἔκ τ'	Αθηναίων	χθονὸς ~Σπάρτης τε Θηβῶν θ'
[350]	στεφάνωμα μόχθων ~δι' εὐλογίας θέλω.	~Γενναίων	δ' ἀρεταὶ πόνων ~τοῖς θανοῦσιν
[1000]	πόδα ~σὺν τῷ γέροντι δεσμὰ	σειραίων	βρόχων ~ἀνήπτομεν πρὸς κίον' ὡς
[350]	ὁ καλλιδίνας ~μακραί τ' ἄρουραι	~πεδίων	ἄκαρποι ~καὶ Πηλιάδες θεράπναι ~σύγχορτοί
[50]	δορός, ~ὡς οὐδὲν ἀνθρώποισι τῶν	θείων	σαφές. ~ἐγὼ γὰρ οὔτ᾽ ἐς
[550]	ἀνόσιον τεμὼν ~ῥίψω κυνῶν ἕλκημα·	Καδμείων	δ' ὅσους ~κακοὺς ἐφηῦρον εὖ
[50]	ποτ᾽ ἐξεῖλες πόλιν ~στρατηλατήσας κλεινὰ	Καδμείων	δορός, ~ὡς οὐδὲν ἀνθρώποισι τῶν
[0]	~γέρων δὲ δή τις ἔστι	Καδμείων	λόγος ~ὡς ἦν πάρος Δίρκης
[1050]	φόνῳ βαλὼν ~ἀν' αὖ βακχεύσει	Καδμείων	πόλιν. ~(Χορός) ~Ὦ Ζεῦ, τί
[400]	~δόρυ τ' ἔπαλλον ἐν αἰχμᾷ,	~Καδμείων	τε σύνηβοι, ~τέκεσιν ἂν προπαρέσταν
[1200]	συμφορὰν κρύψειεν ἄν. ~Τί μοι	προσείων	χεῖρα σημαίνεις φόνον; ~ὡς μὴ
[600]	δόμων. ~χρόνῳ δ' ἀνελθὼν ἐξ	ἀνηλίων	μυχῶν ~Αιδου Κόρης τ' ἔνερθεν,
[600]	θήρ; ~(Ηρακλῆς) ~Χθονίας νιν ἄλσος	Ερμιών	τ' ἔχει πόλις. ~(Αμφιτρύων) ~Οὐδ'
[750]	χραίνων, θνητὸς ὤν, ~ἄφρονα λόγον	οὐρανίων	μακάρων κατέβαλ' ὡς ἄρ' οὐ
[250]	διολέσας ἔχεις, ~ὃ δ᾽ ὠφελήσας	ἀξίων	οὐ τυγχάνει. ~κἄπειτα πράσσω πόλλ᾽
[350]	χάσματι θηρός. ~Τάν τ' ὀρεινόμον	ἀγρίων	~Κενταύρων ποτὲ γένναν ~ἔστρωσεν τόξοις
[1350]	πόλιν ~τὴν σήν, χάριν τε	μυρίων	δώρων ἔχω. ~Ἀτὰρ πόνων δὴ
[1350]	δώρων ἔχω. ~Ἀτὰρ πόνων δὴ	μυρίων	ἐγευσάμην· ~ὧν οὔτ' ἀπεῖπον οὐδέν'
[1250]	καὶ παλιμβλαστῆ κύνα ~ὕδραν φονεύσας	μυρίων	τ' ἄλλων πόνων ~διῆλθον ἀγέλας
[750]	τῶν ἀδίκων ~μέλουσι καὶ τῶν	ὁσίων	ἐπᾴειν. ~Ὁ χρυσὸς ἅ τ'
[850]	θεῶν ἀνέστησεν μόνος ~τιμὰς πιτνούσας	ἀνοσίων	ἀνδρῶν ὕπο· ~σοί τ' οὐ
[200]	πῦρ λόγχας ὅπλα ~φέρουσαν ἐλθεῖν,	ποντίων	καθαρμάτων ~χέρσου τ᾽ ἀμοιβάς ὧν
[50]	ἔλεγχον ἀψευδέστατον. ~(Μεγάρα) ~ὦ πρέσβυ,	Ταφίων	ὅς ποτ᾽ ἐξεῖλες πόλιν ~στρατηλατήσας
[1050]	σᾷ ~φόνον ὁμοσπόρων ἔμολες ἐκπράξας	~Ταφίων	περίκλυστον ἄστυ πέρσας. ~(Αμφιτρύων) ~Φυγὰν
[1350]	δύστηνον, ἣν ἐγὼ τάλας ~διώλεσ'	ἄκων.	Γῇ δ' ἐπὴν κρύψῃς νεκρούς,
[1050]	ἤχθηρας ὧδ' ὑπερκότως ~τὸν σόν,	κακῶν	δὲ πέλαγος ἐς τόδ' ἤγαγες;
[1200]	λέγων μεῖζον πάθῃς. ~(Ηρακλῆς) ~Γέμω	κακῶν	δή, κοὐκέτ' ἔσθ' ὅπῃ τεθῇ.
[1300]	πάρεργα μὲν> τάδ' ἔστ' ἐμῶν	κακῶν,	~ἐγὼ δὲ τοὺς θεοὺς οὔτε
[50]	παρόντων τῶνδ᾽ ἐμοὶ καὶ σοὶ	κακῶν,	~ἔλθοι τ᾽ ἔτ᾽ ἂν παῖς
[50]	~(Αμφιτρύων) ~ἐν ταῖς ἀναβολαῖς τῶν	κακῶν	ἔνεστ᾽ ἄκη. ~(Μεγάρα) ~ὁ δ᾽
[1150]	ἐμῶν. ~Οἴμοι, τί δράσω; ποῖ	κακῶν	ἐρημίαν ~εὕρω, πτερωτὸς ἢ κατὰ
[1350]	~Φεῦ· ~αὐτοῦ γενοίμην πέτρος ἀμνήμων	κακῶν.	~(Θησεύς) ~Παῦσαι· δίδου δὲ χεῖρ'
[700]	τῶν δεδραμένων δίκην. ~(Χορός) ~Μεταβολὰ	κακῶν·	μέγας ὁ πρόσθ' ἄναξ ~πάλιν
[1100]	~(Αμφιτρύων) ~Γέροντες, ἔλθω τῶν ἐμῶν	κακῶν	πέλας; ~(Χορός) ~Κἀγώ γε σὺν
[1200]	ὧδ' ἔχει μέλαν νέφος, ~ὅστις	κακῶν	σῶν συμφορὰν κρύψειεν ἄν. ~Τί
[1100]	γάρ. ~(Αμφιτρύων) ~Τοσοῦτον ἴσθι τῶν	κακῶν·	τὰ δ' ἄλλ' ἔα. ~(Ηρακλῆς)
[1150]	~οὔ που λέλειμμαι καὶ νεωτέρων	κακῶν	~ὕστερος ἀφῖγμαι; τίς τάδ' ἔκτεινεν
[900]	δόμοισι ~Λύσσα βακχεύσει. ~(Αμφιτρύων) ~Αἰαῖ	κακῶν.	~(Χορός) ~Αἰαῖ δῆτα τὸν γεραιὸν
[1000]	~τὸν ὕπνῳ παρειμένον ἐάσετ' ἐκλαθέσθαι	~κακῶν;	~(Χορός) ~Κατὰ σὲ δακρύοις στένω,
[950]	τόδ' εἶπεν, ἄλλος εἰς ἄλλον	δρακών·	~Παίζει πρὸς ἡμᾶς δεσπότης ἢ
[950]	ὕπο. ~Βοᾷ δὲ μήτηρ· Ω	τεκών,	τί δρᾷς; τέκνα ~κτείνεις; Βοᾷ
[1350]	~Ὦ τέκν' ὁ φύσας καὶ	τεκὼν	ὑμᾶς πατὴρ ~ἀπώλεσ' οὐδ' ὤνασθε
[450]	ὦ Ζεῦ, χεῖρ' ἐς οὐρανὸν	δικὼν	~αὐδῶ, τέκνοισιν εἴ τι τοισίδ'
[750]	ἦλθεν ἐλπίς. ~θεοὶ θεοὶ τῶν	ἀδίκων	~μέλουσι καὶ τῶν ὁσίων ἐπᾴειν.
[1000]	γέροντος ἱππεύει φόνον· ~ἀλλ' ἦλθεν	εἰκών,	ὡς ὁρᾶν ἐφαίνετο, ~Παλλὰς κραδαίνουσ'
[200]	λόγων κακῶς. ~ἄγ᾽ οἳ μὲν	Ἑλικῶν᾽	οἳ δὲ Παρνασοῦ πτυχὰς ~τέμνειν
[100]	νέα νέῳ ~τὸ πάρος ἐν	ἡλίκων	πόνοις ~ξυνῆν ποτ᾽ εὐκλεεστάτας ~πατρίδος
[700]	δείματα θηρῶν. ~(Λύκος) ~Ἐς καιρὸν	οἴκων	Αμφιτρύων ἔξω περᾷ· ~χρόνος γὰρ
[900]	ἦν πάροιθεν ἐσχάρας Διὸς ~καθάρσι'	οἴκων,	γῆς ἄνακτ' ἐπεὶ κτανὼν ~ἐξέβαλε
[1000]	δέμας τάδε λαΐνοις ~ἀνημμένα κίοσιν	οἴκων.	~Ὁ δ' ὥς τις ὄρνις
[300]	~ὡς ἀλλὰ ταῦτά γ' ἀπολάχωσ'	οἴκων	πατρός. ~(Λύκος) ~Ἔσται τάδ' οἴγειν
[200]	ξανθοὺς πλόκους ~καθῃμάτως᾽ ἄν, ὥστ᾽	Ἀτλαντικῶν	πέραν ~φεύγειν ὅρων ἂν δειλίᾳ
[750]	~φρενῶν βροτοὺς ἐξάγεται, ~δύνασιν ἄδικον	ἐφέλκων.	~Χρόνου γὰρ οὔτις τὸ πάλιν
[700]	ἀρκύων γενήσεται ~ξιφηφόροισι, τοὺς πέλας	δοκῶν	κτενεῖν ~ὁ παγκάκιστος. Εἶμι δ'
[950]	καίνεις; ὁ δέ νιν Εὐρυσθέως	δοκῶν	~πατέρα προταρβοῦνθ' ἱκέσιον ψαύειν χερός,
[950]	βωμίαν ~ἔπτηξε κρηπῖδ' ὡς λεληθέναι	δοκῶν.	~Φθάνει δ' ὁ τλήμων γόνασι
[950]	τόξ' ἑαυτοῦ παισί, τοὺς Εὐρυσθέως	~δοκῶν	φονεύειν. οἳ δὲ ταρβοῦντες φόβῳ
[1350]	ἐγὼ τάδ' ὠλέναις ~οἴσω; τί	φάσκων;	ἀλλὰ γυμνωθεὶς ὅπλων, ~ξὺν οἷς
[700]	νεκρὸν ~πίπτοντ' ἔχει γὰρ ἡδονὰς	θνῄσκων	ἀνὴρ ~ἐχθρὸς τίνων τε τῶν
[1000]	τέκνων, πρέσβυς ὑστέρῳ ποδὶ ~πικρὰν	διώκων	ἤλυσιν πάρεσθ' ὅδε. ~(Αμφιτρύων) ~Καδμεῖοι
[1050]	~Τάχα φόνον ἕτερον ἐπὶ φόνῳ	βαλὼν	~ἀν' αὖ βακχεύσει Καδμείων πόλιν.
[950]	τοξεύματος, ~μυδροκτύπον μίμημ' ὑπὲρ κάρα	βαλὼν	~ξύλον καθῆκε παιδὸς ἐς ξανθὸν
[950]	πρὸς γένειον χεῖρα καὶ δέρην	βαλών,	~Ω φίλτατ' αὐδᾷ, μή μ'
[950]	Κυκλωπίοισιν ὢν ~σκάπτει μοχλεύει θύρετρα,	κἀκβαλὼν	σταθμὰ ~δάμαρτα καὶ παῖδ' ἑνὶ
[900]	~ῥίζας τ' ἐν ὄσσοις αἱματῶπας	ἐκβαλὼν	~ἀφρὸν κατέσταζ' εὐτρίχου γενειάδος. ~Ἔλεξε
[100]	χρεών, ~σὺ μὲν καθ᾽ Ἑλλάδ᾽	ἐκβαλὼν	κόμπους κενούς, ~ὡς σύγγαμός σοι
[1350]	ἐξέπραξ' ἐν Ελλάδι, ~ἐχθροῖς ἐμαυτὸν	ὑποβαλὼν	αἰσχρῶς θάνω; ~Οὐ λειπτέον τάδ'
[1350]	~ἀπώλεσ' οὐδ' ὤνασθε τῶν ἐμῶν	καλῶν,	~ἁγὼ παρεσκεύαζον ἐκμοχθῶν βίᾳ ~εὔκλειαν
[1200]	γηράσκουσαν ἐχθαίρω φίλων, ~καὶ τῶν	καλῶν	μὲν ὅστις ἀπολαύειν θέλει, ~συμπλεῖν
[800]	σκιρτήματα ~ἔλαυνε, κίνει, φόνιον ἐξίει	κάλων,	~ὡς ἂν πορεύσας δι' Αχερούσιον
[850]	ἐμβολὴν ~δεινὰ μυκᾶται δὲ Κῆρας	ἀνακαλῶν	τὰς Ταρτάρου. ~Τάχα σ' ἐγὼ
[350]	~πεύκαισιν ὅθεν χέρας ~πληροῦντες χθόνα	Θεσσαλῶν	~ἱππείαις ἐδάμαζον. ~Τάν τε χρυσοκάρανον
[350]	~ἤλυθεν ἑσπέριον ἐς αὐλάν, χρυσέων	πετάλων	~ἄπο μηλοφόρον χερὶ καρπὸν ἀμέρξων,
[150]	Νέμειον θῆρα; ὃν ἐν βρόχοις	ἑλὼν	~βραχίονός φης᾽ ἀγχόναισιν ἐξελεῖν. ~τοῖσδ᾽
[950]	δ' ὀστᾶ. Δεύτερον δὲ παῖδ'	ἑλών,	~χωρεῖ τρίτον θῦμ' ὡς ἐπισφάξων
[250]	χρεὼν ~μὴ πυρὶ καταξανθέντας, ἐχθροῖσιν	γέλων	~διδόντας, οὑμοὶ τοῦ θανεῖν μεῖζον
[0]	ἐμὰς ~ἐξευμαρίζων καὶ πάτραν οἰκεῖν	θέλων,	~καθόδου δίδωσι μισθὸν Εὐρυσθεῖ μέγαν,
[1200]	ἐπὶ φόνιον ἀνόσιον ἐξάγῃ, ~κακὰ	θέλων	κακοῖς συνάψαι, τέκνον. ~(Θησεύς) ~Εἶἑν·
[600]	δὲ γῆρας ἄχθος ~βαρύτερον Αἴτνας	σκοπέλων	~ἐπὶ κρατὶ κεῖται, βλεφάρων σκοτεινὸν
[1300]	φίλων· ~Ἅλις γὰρ ὁ θεὸς	ὠφελῶν,	ὅταν θέλῃ. ~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι· πάρεργα
[100]	εὐτυχεῖς. ~ἐξίσταται γὰρ πάντ᾽ ἀπ᾽	ἀλλήλων	δίχα. ~οὗτος δ᾽ ἀνὴρ ἄριστος
[1200]	παρεσκευάσμεθ' ὥστε κατθανεῖν. ~(Θησεύς) ~Δοκεῖς	ἀπειλῶν	σῶν μέλειν τι δαίμοσιν; ~(Ηρακλῆς)
[1400]	δὲ πλοῦτον ἢ σθένος μᾶλλον	φίλων	~ἀγαθῶν πεπᾶσθαι βούλεται, κακῶς φρονεῖ.
[1300]	δ' ὅταν τιμῶσιν, οὐδὲν δεῖ	φίλων·	~Ἅλις γὰρ ὁ θεὸς ὠφελῶν,
[250]	ἐκτήσατο. ~(Μεγάρα) ~γέροντες, αἰνῶ: τῶν	φίλων	γὰρ οὕνεκα ~ὀργὰς δικαίας τοὺς
[50]	ἐσφραγισμένοι ~δόμων καθήμεθ᾽ ἀπορίᾳ σωτηρίας.	~φίλων	δὲ τοὺς μὲν οὐ σαφεῖς
[1250]	~ἐς ποῖον ἱερὸν ἢ πανήγυριν	φίλων	~εἶμ' οὐ γὰρ ἄτας εὐπροσηγόρους
[50]	καὶ μέσως εὔνους ἐμοὶ ~τύχοι,	φίλων	ἔλεγχον ἀψευδέστατον. ~(Μεγάρα) ~ὦ πρέσβυ,
[1100]	~Ὠή, τίς ἐγγὺς ἢ πρόσω	φίλων	ἐμῶν, ~δύσγνοιαν ὅστις τὴν ἐμὴν
[550]	ἐθνῄσκετ' ὦ τλήμων ἐγώ. ~(Μεγάρα)	~Φίλων	ἔρημοι· σὲ δὲ θανόντ' ἠκούομεν.
[1200]	ἀλάστωρ τοῖς φίλοις ἐκ τῶν	φίλων.	~(Ηρακλῆς) ~Ἐπῄνεσ' εὖ δράσας δέ
[1300]	ἀντιδώσω· νῦν γὰρ εἶ χρεῖος	φίλων.	~θεοὶ δ' ὅταν τιμῶσιν, οὐδὲν
[1200]	πάρα. ~Χάριν δὲ γηράσκουσαν ἐχθαίρω	φίλων,	~καὶ τῶν καλῶν μὲν ὅστις
[400]	οὐκ ἀφ' Ελλανίας ~ἄγορον ἁλίσας	φίλων,	~κόρας Αρείας πέπλων ~χρυσεόστολον φάρος,
[250]	ἐμοὺς ~θανόντας εὖ δρῶν, οὗ	φίλων	μάλιστα δεῖ; ~ὦ δεξιὰ χείρ,
[550]	~(Ηρακλῆς) ~Οὕτω δ' ἀπόντες ἐσπανίζομεν	φίλων;	~(Μεγάρα) ~Φίλοι γάρ εἰσιν ἀνδρὶ
[1400]	οἰκτροὶ καὶ πολύκλαυτοι, ~τὰ μέγιστα	φίλων	ὀλέσαντες.
[400]	ἔβα πάλιν. ~στέγαι δ' ἔρημοι	φίλων,	~τὰν δ' ἀνόστιμον τέκνων ~Χάρωνος
[400]	ἔκτα ~βοτῆρ' Ερυθείας. ~Δρόμων τ'	ἄλλων	ἀγάλματ' εὐτυχῆ ~διῆλθε· τόν τε
[1250]	κύνα ~ὕδραν φονεύσας μυρίων τ'	ἄλλων	πόνων ~διῆλθον ἀγέλας κἀς νεκροὺς
[1200]	σὰν προπίτνων, ~πολιόν τε δάκρυον	ἐκβάλλων·	~ἰὼ παῖ, κατάσχεθε λέοντος ἀγρίου
[650]	παῖς· τᾶς δ' εὐγενίας ~πλέον	ὑπερβάλλων	ἀρετᾷ> ~μοχθήσας τὸν ἄκυμον ~θῆκεν
[1100]	φῄς; τί δράσας; ὦ κάκ'	ἀγγέλλων	πάτερ. ~(Αμφιτρύων) ~Μανείς· ἐρωτᾷς δ'
[900]	βωμοῦ, φθέγμα δ' ὅσιον εἴχομεν.	~Μέλλων	δὲ δαλὸν χειρὶ δεξιᾷ φέρειν,
[500]	ἄσμενός σ' ἐσεῖδον ἐς φάος	μολών.	~Ἔα· τί χρῆμα; τέκν' ὁρῶ
[200]	εἷς Μινύαισι πᾶσι διὰ μάχης	μολὼν	~Θήβαις ἔθηκεν ὄμμ᾽ ἐλεύθερον βλέπειν.
[0]	οὐκ ὤν, ἀλλ᾽ ἀπ᾽ Εὐβοίας	μολών,	~κτείνει Κρέοντα καὶ κτανὼν ἄρχει
[1350]	κυνὸς ~κόμιστρ' ἐς Αργος συγκατάστησον	μολών,	~λύπῃ τι παίδων μὴ πάθω
[500]	φίλτατ' ἀνδρῶν ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ φάος	μολὼν	πατρί ~(Μεγάρα) ~Ἥκεις, ἐσώθης εἰς
[1150]	~εὕρω, πτερωτὸς ἢ κατὰ χθονὸς	μολών;	~φέρ' ἄν τι κρατὶ περιβάλω
[500]	~Δεῦρ' ὦ τέκν' ἐκκρίμνασθε πατρῴων	πέπλων,	~ἴτ' ἐγκονεῖτε, μὴ μεθῆτ' ἐπεὶ
[300]	~κοσμεῖσθ' ἔσω μολόντες· οὐ φθονῶ	πέπλων.	~Ὅταν δὲ κόσμον περιβάλησθε σώμασιν,
[100]	~τροχηλάτοιο πώλου. ~λαβοῦ χερῶν καὶ	πέπλων,	~ὅτου λέλοιπε ποδὸς ἀμαυρὸν ἴχνος:
[600]	τε παῦσαι, καὶ μέθεσθ' ἐμῶν	πέπλων·	~οὐ γὰρ πτερωτὸς οὐδὲ φευξείω
[600]	οἵδ' οὐκ ἀφιᾶσ' ἀλλ' ἀνάπτονται	πέπλων	~τοσῷδε μᾶλλον· ὧδ' ἔβητ' ἐπὶ
[400]	~ἄγορον ἁλίσας φίλων, ~κόρας Αρείας	πέπλων	~χρυσεόστολον φάρος, ~ζωστῆρος ὀλεθρίους ἄγρας.
[150]	~ἀνὴρ ὁπλίτης δοῦλός ἐστι τῶν	ὅπλων	~καὶ τοῖσι συνταχθεῖσιν οὖσι μὴ
[1350]	φιλημάτων ~τέρψεις, λυγραὶ δὲ τῶνδ'	ὅπλων	κοινωνίαι. ~Ἀμηχανῶ γὰρ πότερ' ἔχω
[1350]	~οἴσω; τί φάσκων; ἀλλὰ γυμνωθεὶς	ὅπλων,	~ξὺν οἷς τὰ κάλλιστ' ἐξέπραξ'
[1000]	φεῦ· ~ἴδεσθε, διάνδιχα κλῇθρα ~κλίνεται	ὑψιπύλων	δόμων. ~Ἰώ μοι· ~ἴδεσθε δὲ
[550]	τε πρέσβυν τήν τε κοινωνὸν	γάμων.	~(Αμφιτρύων) ~Πρὸς σοῦ μέν, ὦ
[250]	ποτέ. ~οὐδ᾽ ἁπόνησα πόλλ᾽ ἐγὼ	καμὼν	χερὶ ~ἕξεις. ἀπέρρων δ᾽ ἔνθεν
[800]	Ηρακλέος ἀλκάν· ~ὃς γᾶς ἐξέβα	θαλάμων	~Πλούτωνος δῶμα λιπὼν νέρτερον. ~Κρείσσων
[1250]	θάλασσα μὴ περᾶν ~πηγαί τε	ποταμῶν,	καὶ τὸν ἁρματήλατον ~Ιξίον' ἐν
[1100]	ἔργα σῆς τάδε. ~(Ηρακλῆς) ~Αἰαῖ·	στεναγμῶν	γάρ με περιβάλλει νέφος. ~(Αμφιτρύων)
[300]	~(Χορός) ~εἰ μὲν σθενόντων τῶν	ἐμῶν	βραχιόνων ~ἦν τίς ς᾽ ὑβρίζων,
[1350]	δὲ παίδων ὄντα μ' αὐθέντην	ἐμῶν·	~δὸς τούσδε τύμβῳ καὶ περίστειλον
[1100]	τίς ἐγγὺς ἢ πρόσω φίλων	ἐμῶν,	~δύσγνοιαν ὅστις τὴν ἐμὴν ἰάσεται;
[1300]	~Οἴμοι· πάρεργα μὲν> τάδ' ἔστ'	ἐμῶν	κακῶν, ~ἐγὼ δὲ τοὺς θεοὺς
[1100]	εἰωθότων. ~(Αμφιτρύων) ~Γέροντες, ἔλθω τῶν	ἐμῶν	κακῶν πέλας; ~(Χορός) ~Κἀγώ γε
[1350]	πατὴρ ~ἀπώλεσ' οὐδ' ὤνασθε τῶν	ἐμῶν	καλῶν, ~ἁγὼ παρεσκεύαζον ἐκμοχθῶν βίᾳ
[1300]	~δόμους τε δώσω χρημάτων τ'	ἐμῶν	μέρος. ~Ἃ δ' ἐκ πολιτῶν
[1150]	~ἐς ὄμμαθ' ἥξει φιλτάτῳ ξένων	ἐμῶν.	~Οἴμοι, τί δράσω; ποῖ κακῶν
[600]	~τρόμου τε παῦσαι, καὶ μέθεσθ'	ἐμῶν	πέπλων· ~οὐ γὰρ πτερωτὸς οὐδὲ
[1200]	~(Ηρακλῆς) ~Θησεῦ, δέδορκας τόνδ' ἀγῶν'	ἐμῶν	τέκνων; ~(Θησεύς) ~Ἤκουσα, καὶ βλέποντι
[500]	~Τί φῄς; τί ταρβῶν ὀρφάνευμ'	ἐμῶν	τέκνων; ~(Μεγάρα) ~Μή ποτε Κρέοντος
[550]	τε ~Εὐρυσθέως πομπαῖσι, τῶν δ'	ἐμῶν	τέκνων ~οὐκ ἐκπονήσω θάνατον; οὐκ
[100]	ἀμφὶ βάκτροις ~ἔρεισμα θέμενος, ἐστάλην	~ἰηλέμων	γόων ἀοιδὸς ~ὥστε πολιὸς ὄρνις,
[100]	βροτῶν αἱ συμφοραί, ~καὶ πνεύματ᾽	ἀνέμων	οὐκ ἀεὶ ῥώμην ἔχει: ~οἵ
[950]	~ἀκοὴν ὑπειπών. δεινὰ δ' Εὐρυσθεῖ	βρέμων	~ἦν ἐν Μυκήναις τῷ λόγῳ.
[550]	~καινῶν τυράννων, κρᾶτα δ' ἀνόσιον	τεμὼν	~ῥίψω κυνῶν ἕλκημα· Καδμείων δ'
[250]	δικαίας τοὺς φίλους ἔχειν χρεών:	~ἡμῶν	δ᾽ ἕκατι δεσπόταις θυμούμενοι ~πάθητε
[300]	κρατοῦσι, τὸ δ' ὄνομ' ἔσθ'	ἡμῶν	ἔτι. ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ Ζεῦ, μάτην
[300]	ἔχειν φασὶν μόνον. ~τόλμα μεθ᾽	ἡμῶν	θάνατον, ὃς μένει ς᾽ ὅμως.
[50]	ἂν ἐκβαῖμεν λάθρᾳ: ~φυλακαὶ γὰρ	ἡμῶν	κρείσσονες κατ᾽ ἐξόδους: ~οὔτ᾽ ἐν
[200]	εἵνεκα, ~ὃ χρῆν ς᾽ ὑφ᾽	ἡμῶν	τῶν ἀμεινόνων παθεῖν, ~εἰ Ζεὺς
[950]	λεληθέναι δοκῶν. ~Φθάνει δ' ὁ	τλήμων	γόνασι προσπεσὼν πατρός, ~καὶ πρὸς
[550]	~Καὶ πρὸς βίαν ἐθνῄσκετ' ὦ	τλήμων	ἐγώ. ~(Μεγάρα) ~Φίλων ἔρημοι· σὲ
[1000]	τοῖς δεδραμένοις. ~Εὕδει δ' ὁ	τλήμων	ὕπνον οὐκ εὐδαίμονα, ~παῖδας φονεύσας
[1350]	~(Ηρακλῆς) ~Φεῦ· ~αὐτοῦ γενοίμην πέτρος	ἀμνήμων	κακῶν. ~(Θησεύς) ~Παῦσαι· δίδου δὲ
[850]	μαρμαρωπός. ~Ταχὺ τὸν εὐτυχῆ μετέβαλεν	δαίμων,	~ταχὺ δὲ πρὸς πατρὸς τέκν'
[1150]	~Φεῦ φεῦ· τίς ἀνδρῶν ὧδε	δυσδαίμων	ἔφυ; ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ ἂν εἰδείης
[1150]	ἀπώσομαι βίου; ~Ἀλλ' ἐμποδών μοι	θανασίμων	βουλευμάτων ~Θησεὺς ὅδ' ἕρπει συγγενὴς
[1350]	τύμβῳ καὶ περίστειλον νεκροὺς ~δακρύοισι	τιμῶν	ἐμὲ γὰρ οὐκ ἐᾷ νόμος
[700]	Ηρακλέους ~ἔξω κέλευε τῶνδε φαίνεσθαι	δόμων,	~ἐφ' οἷς ὑπέστητ' αὐτεπάγγελτοι θανεῖν.
[1000]	~ἴδεσθε, διάνδιχα κλῇθρα ~κλίνεται ὑψιπύλων	δόμων.	~Ἰώ μοι· ~ἴδεσθε δὲ τέκνα
[50]	~πλευρὰς τιθέντες: ἐκ γὰρ ἐσφραγισμένοι	~δόμων	καθήμεθ᾽ ἀπορίᾳ σωτηρίας. ~φίλων δὲ
[950]	φθάνει νιν ἡ τάλαιν' ἔσω	δόμων	~μήτηρ ὑπεκλαβοῦσα, καὶ κλῄει πύλας.
[800]	φόβου, ~γέροντες, οἷον φάσμ' ὑπὲρ	δόμων	ὁρῶ; ~Φυγῇ φυγῇ ~νωθὲς πέδαιρε
[600]	εὖ γὰρ εἶπας· εἶμ' ἔσω	δόμων.	~χρόνῳ δ' ἀνελθὼν ἐξ ἀνηλίων
[400]	τρισώματον οἷσιν ἔκτα ~βοτῆρ' Ερυθείας.	~Δρόμων	τ' ἄλλων ἀγάλματ' εὐτυχῆ ~διῆλθε·
[1000]	ἔπι. ~Ἡμεῖς δ' ἐλευθεροῦντες ἐκ	δρασμῶν	πόδα ~σὺν τῷ γέροντι δεσμὰ
[450]	τίς ἱερεύς, τίς σφαγεὺς τῶν	δυσπότμων	~ἢ τῆς ταλαίνης τῆς ἐμῆς
[450]	δόξης ἐξέπαισαν ἐλπίδες, ~ἣν πατρὸς	ὑμῶν	ἐκ λόγων ποτ' ἤλπισα. ~Σοὶ
[100]	χρὴ δ᾽ ἐπεί γε δεσπότης	~ὑμῶν	καθέστηχ᾽ ἱστορεῖν ἃ βούλομαι. ~τίν᾽
[450]	πενθερόν, κῆδος πατρός. ~Ὤμοι, τίν'	ὑμῶν	πρῶτον ἢ τίν' ὕστατον ~πρὸς
[300]	ἱέναι πέτρας ἄπο. ~Μίαν δὲ	νῷν	δὸς χάριν, ἄναξ, ἱκνούμεθα· ~κτεῖνόν
[200]	οὐδ᾽ ἀνέξομαί ποτε ~σιγῶν κακίστην	λαμβάνων	ἐς παῖδ᾽ ἐμόν, ~ἣν χρῆν
[950]	τάδε· ~Εἷς μὲν νεοσσὸς ὅδε	θανὼν	Εὐρυσθέως ~ἔχθραν πατρῴαν ἐκτίνων πέπτωκέ
[1200]	τί; ποῖ φέρῃ θυμούμενος; ~(Ηρακλῆς)	~Θανών,	ὅθενπερ ἦλθον, εἶμι γῆς ὕπο.
[700]	χρόνῳ μὲν οὗ δίκην δώσεις	θανών,	~ὕβρεις ὑβρίζων εἰς ἀμείνονας σέθεν.
[200]	ἵν᾽ εἰδῶς᾽ οὕνεκ᾽ οὐχ ὁ	κατθανὼν	~κρατεῖ χθονὸς τῆσδ᾽ ἀλλ᾽ ἐγὼ
[450]	μὲν γὰρ Αργος ἔνεμ' ὁ	κατθανὼν	πατήρ, ~Εὐρυσθέως δ' ἔμελλες οἰκήσειν
[850]	~τέκν' ἀποκτείνασα πρῶτον· ὁ δὲ	κανὼν	οὐκ εἴσεται ~παῖδας οὓς ἔτικτ'
[850]	~Ἰὼ στέγαι. ~(Χορός) ~Κατάρχεται χόρευμα	τυμπάνων	ἄτερ, ~οὐ βρομίῳ κεχαρισμένα θύρσῳ
[0]	Εὐβοίας μολών, ~κτείνει Κρέοντα καὶ	κτανὼν	ἄρχει χθονός, ~στάσει νοσοῦσαν τήνδ᾽
[0]	~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας ἐξελεῖν θέλει	~κτανὼν	δάμαρτά θ᾽ ὡς φόνῳ σβέσῃ
[900]	~καθάρσι' οἴκων, γῆς ἄνακτ' ἐπεὶ	κτανὼν	~ἐξέβαλε τῶνδε δωμάτων Ηρακλέης· ~χορὸς
[150]	πόσει, ~ὕδραν ἕλειον εἰ διώλεσε	κτανὼν	~ἢ τὸν Νέμειον θῆρα; ὃν
[0]	~ὠρέξατ᾽ οἰκεῖν, ἣν ἐγὼ φεύγω	κτανὼν	~Ἠλεκτρύωνα: συμφορὰς δὲ τὰς ἐμὰς
[1250]	μὲν ἐκ τοῦδ' ἐγενόμην, ὅστις	κτανὼν	~μητρὸς γεραιὸν πατέρα προστρόπαιος ὢν
[400]	σφ' ἄπλατον ἀμφελικτὸς ~ἕλικ' ἐφρούρει,	~κτανών·	ποντίας θ' ἁλὸς μυχοὺς ~εἰσέβαινε,
[150]	γέρον, ~ἀλλ᾽ εὐλάβειαν: οἶδα γὰρ	κατακτανὼν	~Κρέοντα πατέρα τῆσδε καὶ θρόνους
[1300]	κόρους ~δὶς ἑπτά, ταῦρον Κνώσιον	κατακτανών,	~σοὶ ταῦτα δώσω. πανταχοῦ δέ
[550]	τιν' οὐκ ἐν αἰσίοις ἕδραις,	~ἔγνων	πόνον τιν' ἐς δόμους πεπτωκότα·
[150]	οὐχὶ τόξ᾽ εὐψυχίας, ~ἀλλ᾽ ὃς	μένων	βλέπει τε κἀντιδέρκεται ~δορὸς ταχεῖαν
[150]	τιμωροὺς ἐμοὺς ~χρῄζω λιπέσθαι τῶν	δεδραμένων	δίκην. ~(Αμφιτρύων) ~τῷ τοῦ Διὸς
[750]	ἐκτίνων ~τόλμα, διδούς γε τῶν	δεδραμένων	δίκην. ~Τίς ὁ θεοὺς ἀνομίᾳ
[700]	ἀνὴρ ~ἐχθρὸς τίνων τε τῶν	δεδραμένων	δίκην. ~(Χορός) ~Μεταβολὰ κακῶν· μέγας
[400]	ἥβας. ~Ἀλλ' ἐσορῶ γὰρ τούσδε	φθιμένων	~ἔνδυτ' ἔχοντας, τοὺς τοῦ μεγάλου
[1150]	μύσος ~ἐς ὄμμαθ' ἥξει φιλτάτῳ	ξένων	ἐμῶν. ~Οἴμοι, τί δράσω; ποῖ
[300]	οἰκτρᾷ περιβαλεῖν σωτηρίαν: ~ὡς τὰ	ξένων	πρόσωπα φεύγουσιν φίλοις ~ἓν ἦμαρ
[750]	~Ὁ χρυσὸς ἅ τ' εὐτυχία	~φρενῶν	βροτοὺς ἐξάγεται, ~δύνασιν ἄδικον ἐφέλκων.
[450]	~ἐμοὶ δὲ δάκρυα λουτρά δύστηνος	φρενῶν.	~Πατὴρ δὲ πατρὸς ἑστιᾷ γάμους
[1050]	τάδε· ~ὡς ἐν κλύδωνι καὶ	φρενῶν	ταράγματι ~πέπτωκα δεινῷ καὶ πνοὰς
[800]	ἐπ' ἀνδρὶ τῷδε καὶ παιδοκτόνους	~φρενῶν	ταραγμοὺς καὶ ποδῶν σκιρτήματα ~ἔλαυνε,
[500]	θῆλυ γάρ πως μᾶλλον οἰκτρὸν	ἀρσένων,	~καὶ τἄμ' ἔθνῃσκε τέκν' ἀπωλλύμην
[850]	γ' οὔτε πόντος οὕτως κύμασιν	στένων	λάβρως ~οὔτε γῆς σεισμὸς κεραυνοῦ
[1000]	δ' ὥς τις ὄρνις ἄπτερον	καταστένων	~ὠδῖνα τέκνων, πρέσβυς ὑστέρῳ ποδὶ
[1250]	ἐκμιμήσομαι. ~καὶ ταῦτ' ἄριστα μηδέν'	Ελλήνων	μ' ὁρᾶν, ~ἐν οἷσιν εὐτυχοῦντες
[1300]	πόλις. ~Καλὸς γὰρ ἀστοῖς στέφανος	Ελλήνων	ὕπο ~ἄνδρ' ἐσθλὸν ὠφελοῦντας εὐκλείας
[900]	σιδήρῳ συντριαινῶσαι πάλιν. ~Αὐτοῦ δὲ	βαίνων	ἅρματ' οὐκ ἔχων ἔχειν ~ἔφασκε,
[550]	μὲν εἶμι καὶ κατασκάψω δόμους	~καινῶν	τυράννων, κρᾶτα δ' ἀνόσιον τεμὼν
[750]	δίκην. ~Τίς ὁ θεοὺς ἀνομίᾳ	χραίνων,	θνητὸς ὤν, ~ἄφρονα λόγον οὐρανίων
[1150]	πόλεμον ὑμῖν καὶ μάχην καθίσταται.	~Τίνων	δ' ἀμοιβὰς ὧν ὑπῆρξεν Ηρακλῆς
[700]	γὰρ ἡδονὰς θνῄσκων ἀνὴρ ~ἐχθρὸς	τίνων	τε τῶν δεδραμένων δίκην. ~(Χορός)
[950]	ὅδε θανὼν Εὐρυσθέως ~ἔχθραν πατρῴαν	ἐκτίνων	πέπτωκέ μοι. ~ἄλλῳ δ' ἐπεῖχε
[750]	~Καὶ γὰρ διώλλυς· ἀντίποινα δ'	ἐκτίνων	~τόλμα, διδούς γε τῶν δεδραμένων
[1350]	ἐμοῦ, ~ὡς ἀθλίως πέπραγα κἀποζεύγνυμαι	~τέκνων	γυναικός τ' ὦ λυγραὶ φιλημάτων
[850]	τόδε ~δάιον μέλος ἐπαυλεῖται. ~Κυναγετεῖ	τέκνων	διωγμόν· οὔποτ' ἄκραντα δόμοισι ~Λύσσα
[1200]	~Θησεῦ, δέδορκας τόνδ' ἀγῶν' ἐμῶν	τέκνων;	~(Θησεύς) ~Ἤκουσα, καὶ βλέποντι σημαίνεις
[500]	φῄς; τί ταρβῶν ὀρφάνευμ' ἐμῶν	τέκνων;	~(Μεγάρα) ~Μή ποτε Κρέοντος θάνατον
[0]	με τοῖσδ᾽ ἐν δώμασιν ~τροφὸν	τέκνων	οἰκουρόν, ἡνίκα χθονὸς ~μέλαιναν ὄρφνην
[1350]	δόμοις οἰκουρίας. ~Οἴμοι δάμαρτος καὶ	τέκνων,	οἴμοι δ' ἐμοῦ, ~ὡς ἀθλίως
[1050]	~Σῖτέναζέ νυν ~(Αμφιτρύων) ~Στενάζω. ~(Χορός)	~τέκνων	ὄλεθρον ~(Αμφιτρύων) ~Ὤμοι. ~(Χορός) ~Σέθεν
[100]	δὲ κακοτυχὲς οὐ λέλοιπεν ἐκ	τέκνων	~οὐδ᾽ ἀποίχεται χάρις. ~Ἑλλὰς ὦ
[550]	~Εὐρυσθέως πομπαῖσι, τῶν δ' ἐμῶν	τέκνων	~οὐκ ἐκπονήσω θάνατον; οὐκ ἄρ'
[600]	καὶ γὰρ οὐκ ἀναίνομαι ~θεράπευμα	τέκνων.	Πάντα τἀνθρώπων ἴσα· ~φιλοῦσι παῖδας
[900]	Ηρακλέης· ~χορὸς δὲ καλλίμορφος εἱστήκει	τέκνων	~πατήρ τε (Μεγάρα) τ' ἐν
[1100]	τινά. ~(Αμφιτρύων) ~Ἰδού, θέασαι τάδε	τέκνων	πεσήματα. ~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι· τίν' ὄψιν
[50]	σός. ~ἀλλ᾽ ἡσύχαζε καὶ δακρυρρόους	τέκνων	~πηγὰς ἀφαίρει καὶ παρευκήλει λόγοις,
[1000]	τις ὄρνις ἄπτερον καταστένων ~ὠδῖνα	τέκνων,	πρέσβυς ὑστέρῳ ποδὶ ~πικρὰν διώκων
[750]	ἔφανε ~χαλκασπίδων λόχος, ὃς γᾶν	~τέκνων	τέκνοις μεταμείβει, ~Θήβαις ἱερὸν φῶς.
[300]	ἐσῆλθέ μ᾽ εἰ παραιτησαίμεθα ~φυγὰς	τέκνων	τῶνδ᾽ ἀλλὰ καὶ τόδ᾽ ἄθλιον,
[450]	μοῖρα δυστάλαιν' ἐμή τε καὶ	τέκνων	~τῶνδ' οὓς πανύστατ' ὄμμασιν προσδέρκομαι.
[250]	εὐγενεῖς ~κάμνουσι τοῖς αἰσχροῖσι τῶν	τέκνων	ὕπερ, ~ἐμοί τε μίμημ᾽ ἀνδρὸς
[400]	ἔρημοι φίλων, ~τὰν δ' ἀνόστιμον	τέκνων	~Χάρωνος ἐπιμένει πλάτα ~βίου κέλευθον
[550]	εἶμι καὶ κατασκάψω δόμους ~καινῶν	τυράννων,	κρᾶτα δ' ἀνόσιον τεμὼν ~ῥίψω
[400]	~εὐανορίᾳ θεῶν. ~Τὸν ἱππευτάν τ'	Αμαζόνων	στρατὸν ~Μαιῶτιν ἀμφὶ πολυπόταμον ~ἔβα
[300]	~εἰ μὲν σθενόντων τῶν ἐμῶν	βραχιόνων	~ἦν τίς ς᾽ ὑβρίζων, ῥᾳδίως
[1300]	αἰτίους. ~(Θησεύς) ~Οὐκ ἔστιν ἄλλου	δαιμόνων	ἀγὼν ὅδε ~ἢ τῆς Διὸς
[1050]	θερμὰς πνέω ~μετάρσι' οὐ βέβαια,	πνευμόνων	ἄπο. ~Ἰδού, τί δεσμοῖς ναῦς
[200]	χρῆν ς᾽ ὑφ᾽ ἡμῶν τῶν	ἀμεινόνων	παθεῖν, ~εἰ Ζεὺς δικαίας εἶχεν
[700]	~ὡς ἂν σχολὴν λύσωμεν ἄσμενοι	πόνων.	~(Αμφιτρύων) ~Σὺ δ' οὖν ἴθ'
[1350]	τε μυρίων δώρων ἔχω. ~Ἀτὰρ	πόνων	δὴ μυρίων ἐγευσάμην· ~ὧν οὔτ'
[1250]	~ὕδραν φονεύσας μυρίων τ' ἄλλων	πόνων	~διῆλθον ἀγέλας κἀς νεκροὺς ἀφικόμην,
[1400]	γὰρ σπεύδεις φίλα. ~(Θησεύς) ~Οὕτως	πόνων	σῶν οὐκέτι μνήμην ἔχεις; ~(Ηρακλῆς)
[400]	τε πολυδάκρυον ~ἔπλευσ' ἐς Αιδαν,	πόνων	τελευτάν, ~ἵν' ἐκπεραίνει τάλας ~βίοτον,
[350]	εὐλογίας θέλω. ~Γενναίων δ' ἀρεταὶ	πόνων	~τοῖς θανοῦσιν ἄγαλμα. ~Πρῶτον μὲν
[350]	ἀργυρορρύτων Εβρου ~διεπέρασεν ὄχθων, ~Μυκηναίῳ	πονῶν	τυράννῳ. ~Ἄν τε Πηλιάδ' ἀκτὰν
[1100]	Ζεῦ, παρ' Ηρας ἆρ' ὁρᾷς	θρόνων	τάδε; ~(Ηρακλῆς) ~Ἀλλ' ἦ τι
[450]	τριπτύχοις τυραννίσι ~πατὴρ ἐπύργου, μέγα	φρονῶν	εὐανδρίᾳ. ~Ἐγὼ δὲ νύμφας ἠκροθινιαζόμην,
[1100]	~(Αμφιτρύων) ~Ὁρᾷς γὰρ αὐτός, εἰ	φρονῶν	ἤδη κυρεῖς. ~(Ηρακλῆς) ~Εἴπ' εἴ
[50]	δ᾽ εἰς ἔλεγχον ἄλλος ἄλλοθεν	πίτνων,	~Ὦ μῆτερ, αὐδᾷ, ποῖ πατὴρ
[1200]	καὶ ~γόνυ καὶ χέρα σὰν	προπίτνων,	~πολιόν τε δάκρυον ἐκβάλλων· ~ἰὼ
[350]	ἰαχεῖ ~τὸν κάλλει φθιτόν, κιθάραν	~ἐλαύνων	πλήκτρῳ χρυσέῳ· ~ἐγὼ δὲ τὸν
[550]	κρᾶτα δ' ἀνόσιον τεμὼν ~ῥίψω	κυνῶν	ἕλκημα· Καδμείων δ' ὅσους ~κακοὺς
[800]	νῦν ἐσορᾶν ἔφανε ~ξιφηφόρων ἐς	ἀγώνων	~ἅμιλλαν, εἰ τὸ δίκαιον ~θεοῖς
[0]	τὸν τρισώματον κύνα ~ἐς φῶς	ἀνάξων,	ἔνθεν οὐχ ἥκει πάλιν. ~γέρων
[600]	καὶ τέκνα ~ἕλξων φονεύσων κἄμ'	ἐπισφάξων	ἄναξ· ~μένοντι δ' αὐτοῦ πάντα
[950]	ἑλών, ~χωρεῖ τρίτον θῦμ' ὡς	ἐπισφάξων	δυοῖν. ~Ἀλλὰ φθάνει νιν ἡ
[600]	αὐτὸς σὴν δάμαρτα καὶ τέκνα	~ἕλξων	φονεύσων κἄμ' ἐπισφάξων ἄναξ· ~μένοντι
[350]	πετάλων ~ἄπο μηλοφόρον χερὶ καρπὸν	ἀμέρξων,	~δράκοντα πυρσόνωτον, ὅς σφ' ἄπλατον
[100]	βάκτροις ~ἔρεισμα θέμενος, ἐστάλην ~ἰηλέμων	γόων	ἀοιδὸς ~ὥστε πολιὸς ὄρνις, ~ἔπεα
[500]	δὲ παίδων τίς ὅδε νερτέροις	πρέπων;	~(Μεγάρα) ~Θανάτου τάδ' ἤδη περιβόλαι'
[950]	πρὸς αὑτοῦ καλλίνικος οὐδενός, ~ἀκοὴν	ὑπειπών.	δεινὰ δ' Εὐρυσθεῖ βρέμων ~ἦν
[750]	ὁ δὲ παλαίτερος ~κρατεῖ, λιμένα	λιπών	γε τὸν Αχερόντιον. ~δοκημάτων ἐκτὸς
[0]	ὁ κλεινὸς Ἡρακλῆς νιν ἤγετο.	~λιπὼν	δὲ Θήβας, οὗ κατῳκίσθην ἐγώ,
[800]	γᾶς ἐξέβα θαλάμων ~Πλούτωνος δῶμα	λιπὼν	νέρτερον. ~Κρείσσων μοι τύραννος ἔφυς
[250]	τοσόνδε γῆς ~ἔνερθ᾽ ἐκεῖνος κρύπτεται	λιπὼν	τέκνα. ~ἐπεὶ σὺ μὲν γῆν
[1300]	ὤν, ~μὴ δειλίαν ὄφλω τιν'	ἐκλιπὼν	φάος· ~ταῖς συμφοραῖς γὰρ ὅστις
[350]	~κτείνας, θηροφόνον θεὰν ~Οἰνωᾶτιν ἀγάλλει.	~Τεθρίππων	τ' ἐπέβα ~καὶ ψαλίοις ἐδάμασε
[900]	χρεὼν ~μοχλοὺς δικέλλας θ' ὥστε	Κυκλώπων	βάθρα ~φοίνικι κανόνι καὶ τύκοις
[800]	φίλοις, ~οὐδ' ἥδομαι φοιτῶσ' ἐπ'	ἀνθρώπων	φίλους. ~Παραινέσαι δέ, πρὶν σφαλεῖσαν
[600]	οὐκ ἀναίνομαι ~θεράπευμα τέκνων. Πάντα	τἀνθρώπων	ἴσα· ~φιλοῦσι παῖδας οἵ τ'
[750]	θνητὸς ὤν, ~ἄφρονα λόγον οὐρανίων	μακάρων	κατέβαλ' ὡς ἄρ' οὐ ~σθένουσιν
[600]	Αἴτνας σκοπέλων ~ἐπὶ κρατὶ κεῖται,	βλεφάρων	σκοτεινὸν ~φάος ἐπικαλύψαν. ~Μή μοι
[700]	ἴσως ~ἄλλῳ μελήσει. Προσδόκα δὲ	δρῶν	κακῶς ~κακόν τι πράξειν. Ὦ
[250]	ἐγώ, φίλους ἐμοὺς ~θανόντας εὖ	δρῶν,	οὗ φίλων μάλιστα δεῖ; ~ὦ
[500]	δώμασιν χρέος; ~(Μεγάρα) ~Ὦ φίλτατ'	ἀνδρῶν	~(Αμφιτρύων) ~Ὦ φάος μολὼν πατρί
[950]	κατὰ στέγας, ~μέσον δ' ἐς	ἀνδρῶν'	ἐσπεσὼν Νίσου πόλιν ~ἥκειν ἔφασκε·
[500]	κρᾶτας ἐξεστεμμένα, ~ὄχλῳ τ' ἐν	ἀνδρῶν	τὴν ἐμὴν ξυνάορον, ~πατέρα τε
[850]	ἀνέστησεν μόνος ~τιμὰς πιτνούσας ἀνοσίων	ἀνδρῶν	ὕπο· ~σοί τ' οὐ παραινῶ
[1150]	ἀσπιστάς. ~(Θησεύς) ~Φεῦ φεῦ· τίς	ἀνδρῶν	ὧδε δυσδαίμων ἔφυ; ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ
[650]	ἐν στεφάνοισιν εἴην. ~Ἔτι τοι	γέρων	ἀοιδὸς ~κελαδεῖ Μναμοσύναν· ~ἔτι τὰν
[650]	ἐπὶ σοῖς μελάθροις ~κύκνος ὣς	γέρων	ἀοιδὸς ~πολιᾶν ἐκ γενύων ~κελαδήσω·
[100]	~ὅτου λέλοιπε ποδὸς ἀμαυρὸν ἴχνος:	~γέρων	γέροντα παρακόμιζ᾽ ~ᾧ ξύνοπλα δόρατα
[0]	ἀνάξων, ἔνθεν οὐχ ἥκει πάλιν.	~γέρων	δὲ δή τις ἔστι Καδμείων
[500]	~Τεθνᾶσ' ἀδελφοὶ καὶ πατὴρ οὑμὸς	γέρων.	~(Ηρακλῆς) ~Πῶς φῄς; τί δράσας
[350]	χρυσέῳ· ~ἐγὼ δὲ τὸν γᾶς	ἐνέρων	τ' ~ἐς ὄρφναν μολόντα, παῖδ'
[1150]	πέδον; ~οὔ που λέλειμμαι καὶ	νεωτέρων	κακῶν ~ὕστερος ἀφῖγμαι; τίς τάδ'
[1150]	κόροι, ~σῷ παιδί, πρέσβυ, σύμμαχον	φέρων	δόρυ. ~Κληδὼν γὰρ ἦλθεν εἰς
[100]	βάρος φέρον ~τροχηλάτοιο πώλου. ~λαβοῦ	χερῶν	καὶ πέπλων, ~ὅτου λέλοιπε ποδὸς
[150]	ἔσχε δόξαν οὐδὲν ὢν εὐψυχίας	~θηρῶν	ἐν αἰχμῇ, τἄλλα δ᾽ οὐδὲν
[700]	~θῆκεν βίοτον βροτοῖς ~πέρσας δείματα	θηρῶν.	~(Λύκος) ~Ἐς καιρὸν οἴκων Αμφιτρύων
[850]	οὐκ εἴσεται ~παῖδας οὓς ἔτικτ'	ἐναίρων,	πρὶν ἂν ἐμὰς λύσσας ἀφῇ.
[350]	ποτὲ γένναν ~ἔστρωσεν τόξοις φονίοις,	~ἐναίρων	πτανοῖς βέλεσιν. ~Ξύνοιδε Πηνειὸς ὁ
[250]	~ἀλλ᾽ οὐκ ἐμοῦ γε δεσπόσεις	χαίρων	ποτέ. ~οὐδ᾽ ἁπόνησα πόλλ᾽ ἐγὼ
[100]	μόνον καὶ δόκημα ~νυκτερωπὸν ἐννύχων	ὀνείρων,	~τρομερὰ μέν, ἀλλ᾽ ὅμως πρόθυμ᾽
[900]	χέρας. ~Ἐκχεῖτε πηγάς, ῥίπτετ' ἐκ	χειρῶν	κανᾶ. ~Τίς μοι δίδωσι τόξα;
[700]	ὅτου πέπλοις ~κοσμεῖσθε σῶμα καὶ	νεκρῶν	ἀγάλμασιν. ~Ἀλλ' εἶα, παῖδας καὶ
[550]	~τοὺς δὲ πτερωτοῖς διαφορῶν τοξεύμασι	~νεκρῶν	ἅπαντ' Ισμηνὸν ἐμπλήσω φόνου, ~Δίρκης
[300]	~κόσμον πάρες μοι παισὶ προσθεῖναι	νεκρῶν,	~δόμους ἀνοίξας νῦν γὰρ ἐκκεκλῄμεθα
[500]	τέκν' ὁρῶ πρὸ δωμάτων ~στολμοῖσι	νεκρῶν	κρᾶτας ἐξεστεμμένα, ~ὄχλῳ τ' ἐν
[450]	τέκν' ἀγόμεθα ζεῦγος οὐ καλὸν	νεκρῶν,	~ὁμοῦ γέροντες καὶ νέοι καὶ
[950]	τί που φόνος σ' ἐβάκχευσεν	νεκρῶν,	~οὓς ἄρτι καίνεις; ὁ δέ
[1200]	~ὅτ' ἐξέσῳσάς μ' ἐς φάος	νεκρῶν	πάρα. ~Χάριν δὲ γηράσκουσαν ἐχθαίρω
[1150]	ἐμῆς ἢ συμμάχων. ~Ἔα· ~τί	νεκρῶν	τῶνδε πληθύει πέδον; ~οὔ που
[200]	ἄν, ὥστ᾽ Ἀτλαντικῶν πέραν ~φεύγειν	ὅρων	ἂν δειλίᾳ τοὐμὸν δόρυ. ~(Χορός)
[1050]	ἐχρῆν, ὅτε δάμαρτι σᾷ ~φόνον	ὁμοσπόρων	ἔμολες ἐκπράξας ~Ταφίων περίκλυστον ἄστυ
[550]	ὅπλῳ χειρώσομαι· ~τοὺς δὲ πτερωτοῖς	διαφορῶν	τοξεύμασι ~νεκρῶν ἅπαντ' Ισμηνὸν ἐμπλήσω
[800]	ἀνάκτων, ~ἃ νῦν ἐσορᾶν ἔφανε	~ξιφηφόρων	ἐς ἀγώνων ~ἅμιλλαν, εἰ τὸ
[250]	πόλλ᾽ ἐγὼ καμὼν χερὶ ~ἕξεις.	ἀπέρρων	δ᾽ ἔνθεν ἦλθες ἐνθάδε, ~ὕβριζ᾽
[750]	μεταμείβει, ~Θήβαις ἱερὸν φῶς. ~Ὦ	λέκτρων	δύο συγγενεῖς ~εὐναί, θνατογενοῦς τε
[1300]	ἂν προσεύχοιθ' ἣ γυναικὸς οὕνεκα	~λέκτρων	φθονοῦσα Ζηνὶ τοὺς εὐεργέτας ~Ελλάδος
[650]	ἀγαθούς, ~ἴσον ἅτ' ἐν νεφέλαισιν	ἄστρων	~ναύταις ἀριθμὸς πέλει. ~Νῦν δ'
[150]	θεῶν ἐκώμασεν: ~τετρασκελές θ᾽ ὕβρισμα,	Κενταύρων	γένος, ~Φολόην ἐπελθών, ὦ κάκιστε
[350]	θηρός. ~Τάν τ' ὀρεινόμον ἀγρίων	~Κενταύρων	ποτὲ γένναν ~ἔστρωσεν τόξοις φονίοις,
[300]	~πρόθυμός ἐστιν, ἡ προθυμία δ᾽	ἄφρων:	~ὃ χρὴ γὰρ οὐδεὶς μὴ
[1350]	~τὴν σήν, χάριν τε μυρίων	δώρων	ἔχω. ~Ἀτὰρ πόνων δὴ μυρίων
[1200]	φόνον; ~ὡς μὴ μύσος με	σῶν	βάλῃ προσφθεγμάτων; ~Οὐδὲν μέλει μοι
[1200]	ὥστε κατθανεῖν. ~(Θησεύς) ~Δοκεῖς ἀπειλῶν	σῶν	μέλειν τι δαίμοσιν; ~(Ηρακλῆς) ~Αὔθαδες
[1400]	σπεύδεις φίλα. ~(Θησεύς) ~Οὕτως πόνων	σῶν	οὐκέτι μνήμην ἔχεις; ~(Ηρακλῆς) ~Ἅπαντ'
[1200]	ἔχει μέλαν νέφος, ~ὅστις κακῶν	σῶν	συμφορὰν κρύψειεν ἄν. ~Τί μοι
[550]	ἐμήν; ~(Μεγάρα) ~Βίᾳ, πατὴρ μὲν	ἐκπεσὼν	στρωτοῦ λέχους ~(Ηρακλῆς) ~Κοὐκ ἔσχεν
[950]	στέγας, ~μέσον δ' ἐς ἀνδρῶν'	ἐσπεσὼν	Νίσου πόλιν ~ἥκειν ἔφασκε· δωμάτων
[0]	ἄρχει χθονός, ~στάσει νοσοῦσαν τήνδ᾽	ἐπεσπεσὼν	πόλιν. ~ἡμῖν δὲ κῆδος ἐς
[950]	~Φθάνει δ' ὁ τλήμων γόνασι	προσπεσὼν	πατρός, ~καὶ πρὸς γένειον χεῖρα
[1400]	ὁ κλεινὸς Ηρακλῆς οὐκ εἶ	νοσῶν.	~(Ηρακλῆς) ~Σὺ ποῖος ἦσθα νέρθεν
[1100]	τέκνον· εἶ γὰρ καὶ κακῶς	πράσσων	ἐμός. ~(Ηρακλῆς) ~Πράσσω δ' ἐγὼ
[500]	ὅσπερ ἦ περίβλεπτος βροτοῖς ~ὀνομαστὰ	πράσσων,	καί μ' ἀφείλεθ' ἡ τύχη
[1400]	ἐς τὸ λῆμα παντὸς ἦν	ἥσσων	ἀνήρ. ~(Ηρακλῆς) ~Πῶς οὖν ἔμ'
[300]	ἐκλῄζομεν· ~σὺ δ' ἦσθ' ἄρ'	ἥσσων	ἢ δόκεις εἶναι φίλος. ~Ἀρετῇ
[800]	θαλάμων ~Πλούτωνος δῶμα λιπὼν νέρτερον.	~Κρείσσων	μοι τύραννος ἔφυς ~ἢ δυσγένει'
[950]	οἰκετῶν τ' ὄχλος. ~Ὁ δ'	ἐξελίσσων	παῖδα κίονος κύκλῳ, ~τόρνευμα δεινὸν
[450]	ὡς οὐ δύναμαι κατέχειν ~γραίας	ὄσσων	ἔτι πηγάς. ~(Μεγάρα) ~Εἶἑν· τίς
[600]	ἀλλὰ θάρσος ἴσχετε ~καὶ νάματ'	ὄσσων	μηκέτ' ἐξανίετε. ~Σύ τ' ὦ
[600]	σὴν δάμαρτα καὶ τέκνα ~ἕλξων	φονεύσων	κἄμ' ἐπισφάξων ἄναξ· ~μένοντι δ'
[750]	~καλλίνικον ἀγῶνα. ~Πυθίου δενδρῶτι πέτρα	~Μουσῶν	θ' Ελικωνιάδων δώματα, ~ἥξετ' εὐγαθεῖ
[300]	σώμασιν, ~ἥξω πρὸς ὑμᾶς νερτέρᾳ	δώσων	χθονί. ~(Μεγάρα) ~ὦ τέκν' ὁμαρτεῖτ'
[750]	ἐκτὸς ἦλθεν ἐλπίς. ~θεοὶ θεοὶ	τῶν	ἀδίκων ~μέλουσι καὶ τῶν ὁσίων
[200]	~ὃ χρῆν ς᾽ ὑφ᾽ ἡμῶν	τῶν	ἀμεινόνων παθεῖν, ~εἰ Ζεὺς δικαίας
[200]	τί ς᾽ ἡγοῦμαι σοφόν, ~εἰ	τῶν	ἀρίστων τἄκγον᾽ αὐτὸς ὢν κακὸς
[550]	μάχην λέοντί τε ~Εὐρυσθέως πομπαῖσι,	τῶν	δ' ἐμῶν τέκνων ~οὐκ ἐκπονήσω
[1000]	μὲν περισαμότατος καὶ ἄπιστος Ελλάδι	~τῶν	Δαναοῦ παίδων· τάδε δ' ὑπερέβαλε,
[150]	τῶνδε τιμωροὺς ἐμοὺς ~χρῄζω λιπέσθαι	τῶν	δεδραμένων δίκην. ~(Αμφιτρύων) ~τῷ τοῦ
[750]	δ' ἐκτίνων ~τόλμα, διδούς γε	τῶν	δεδραμένων δίκην. ~Τίς ὁ θεοὺς
[700]	θνῄσκων ἀνὴρ ~ἐχθρὸς τίνων τε	τῶν	δεδραμένων δίκην. ~(Χορός) ~Μεταβολὰ κακῶν·
[450]	~Εἶἑν· τίς ἱερεύς, τίς σφαγεὺς	τῶν	δυσπότμων ~ἢ τῆς ταλαίνης τῆς
[1100]	ἰάσεται; ~σαφῶς γὰρ οὐδὲν οἶδα	τῶν	εἰωθότων. ~(Αμφιτρύων) ~Γέροντες, ἔλθω τῶν
[300]	ποτέ. ~(Χορός) ~εἰ μὲν σθενόντων	τῶν	ἐμῶν βραχιόνων ~ἦν τίς ς᾽
[1100]	τῶν εἰωθότων. ~(Αμφιτρύων) ~Γέροντες, ἔλθω	τῶν	ἐμῶν κακῶν πέλας; ~(Χορός) ~Κἀγώ
[1350]	ὑμᾶς πατὴρ ~ἀπώλεσ' οὐδ' ὤνασθε	τῶν	ἐμῶν καλῶν, ~ἁγὼ παρεσκεύαζον ἐκμοχθῶν
[600]	δόμους πατρί· ~καλλίονές τἄρ' εἴσοδοι	τῶν	ἐξόδων ~πάρεισιν ὑμῖν. ἀλλὰ θάρσος
[50]	Καδμείων δορός, ~ὡς οὐδὲν ἀνθρώποισι	τῶν	θείων σαφές. ~ἐγὼ γὰρ οὔτ᾽
[300]	εὐγένειαν, ὦ γέρον, σέθεν: ~τὰς	τῶν	θεῶν γὰρ ὅστις ἐκμοχθεῖ τύχας,
[1200]	οὐ μιαίνεις θνητὸς ὢν τὰ	τῶν	θεῶν. ~(Ηρακλῆς) ~Φεῦγ' ὦ ταλαίπωρ'
[200]	τοῖσι σοῖς ἐναντίαν ~γνώμην ἔχουσι	τῶν	καθεστώτων πέρι. ~παῖδας δὲ δὴ
[50]	γέρον. ~(Αμφιτρύων) ~ἐν ταῖς ἀναβολαῖς	τῶν	κακῶν ἔνεστ᾽ ἄκη. ~(Μεγάρα) ~ὁ
[1100]	ἀναινόμεσθα γάρ. ~(Αμφιτρύων) ~Τοσοῦτον ἴσθι	τῶν	κακῶν· τὰ δ' ἄλλ' ἔα.
[1200]	δὲ γηράσκουσαν ἐχθαίρω φίλων, ~καὶ	τῶν	καλῶν μὲν ὅστις ἀπολαύειν θέλει,
[200]	~ἐγὼ δὲ δράσω ς᾽ ἀντὶ	τῶν	λόγων κακῶς. ~ἄγ᾽ οἳ μὲν
[250]	οὐ Καδμεῖος ὢν ~ἄρχει κάκιστος	τῶν	νέων ἔπηλυς ὤν; ~ἀλλ᾽ οὐκ
[150]	γενοῦ. ~ἀνὴρ ὁπλίτης δοῦλός ἐστι	τῶν	ὅπλων ~καὶ τοῖσι συνταχθεῖσιν οὖσι
[750]	θεοὶ τῶν ἀδίκων ~μέλουσι καὶ	τῶν	ὁσίων ἐπᾴειν. ~Ὁ χρυσὸς ἅ
[50]	ὦ θύγατερ, οὔριος δρόμος ~ἐκ	τῶν	παρόντων τῶνδ᾽ ἐμοὶ καὶ σοὶ
[150]	ἀγαθοῖς ~αὐτὸς τέθνηκε δειλίᾳ τῇ	τῶν	πέλας, ~θραύσας τε λόγχην οὐκ
[550]	καὶ διώλεσαν πόλιν ~ἐφ' ἁρπαγαῖσι	τῶν	πέλας, τὰ δ' ἐν δόμοις
[250]	γὰρ εὐγενεῖς ~κάμνουσι τοῖς αἰσχροῖσι	τῶν	τέκνων ὕπερ, ~ἐμοί τε μίμημ᾽
[450]	ἐξωπλίζετο. ~Σὺ δ' ἦσθα Θηβῶν	τῶν	φιλαρμάτων ἄναξ, ~ἔγκληρα πεδία τἀμὰ
[1100]	τί δῆτα φείδομαι ψυχῆς ἐμῆς	~τῶν	φιλτάτων μοι γενόμενος παίδων φονεύς;
[250]	δεσπότην ἐκτήσατο. ~(Μεγάρα) ~γέροντες, αἰνῶ:	τῶν	φίλων γὰρ οὕνεκα ~ὀργὰς δικαίας
[1200]	~Οὐδεὶς ἀλάστωρ τοῖς φίλοις ἐκ	τῶν	φίλων. ~(Ηρακλῆς) ~Ἐπῄνεσ' εὖ δράσας
[950]	πλάκας. ~Κἀνταῦθα γυμνὸν σῶμα θεὶς	πορπαμάτων,	~πρὸς οὐδέν' ἡμιλλᾶτο κἀκηρύσσετο ~αὐτὸς
[1200]	μὴ μύσος με σῶν βάλῃ	προσφθεγμάτων;	~Οὐδὲν μέλει μοι σύν γε
[750]	λιμένα λιπών γε τὸν Αχερόντιον.	~δοκημάτων	ἐκτὸς ἦλθεν ἐλπίς. ~θεοὶ θεοὶ
[1350]	~τέκνων γυναικός τ' ὦ λυγραὶ	φιλημάτων	~τέρψεις, λυγραὶ δὲ τῶνδ' ὅπλων
[800]	~Ὦναξ Παιάν, ~ἀπότροπος γένοιό μοι	πημάτων.	~(Ιρις) ~Θαρσεῖτε Νυκτὸς τήνδ' ὁρῶντες
[1300]	ἁγνίσας μιάσματος, ~δόμους τε δώσω	χρημάτων	τ' ἐμῶν μέρος. ~Ἃ δ'
[700]	σοὶ τόδ' ἔστ' ἐνθύμιον, ~οἱ	δειμάτων	ἔξωθεν ἐκπορεύσομεν ~σὺν μητρὶ παῖδας.
[1000]	~περὶ δὲ δεσμὰ καὶ πολύβροχ'	ἁμμάτων	~ἐρείσμαθ' Ηράκλειον ~ἀμφὶ δέμας τάδε
[100]	πατέρος ὡς γοργῶπες ~αἵδε προσφερεῖς	~ὀμμάτων	αὐγαί, ~τὸ δὲ κακοτυχὲς οὐ
[1350]	~ἐς τοῦθ' ἱκέσθαι, δάκρυ' ἀπ'	ὀμμάτων	βαλεῖν· ~νῦν δ' ὡς ἔοικε,
[1350]	οὔτ' ἀπεῖπον οὐδέν' οὔτ' ἀπ'	ὀμμάτων	~ἔσταξα πηγάς, οὐδ' ἂν ᾠόμην
[900]	αὑτὸς ἦν, ~ἀλλ' ἐν στροφαῖσιν	ὀμμάτων	ἐφθαρμένος ~ῥίζας τ' ἐν ὄσσοις
[1200]	~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τέκνον· ~πάρες ἀπ'	ὀμμάτων	~πέπλον, ἀπόδικε, ῥέθος ἀελίῳ δεῖξον.
[200]	λόγχας ὅπλα ~φέρουσαν ἐλθεῖν, ποντίων	καθαρμάτων	~χέρσου τ᾽ ἀμοιβάς ὧν ἐμόχθησας
[450]	~Σὺ δ' ἦσθα Θηβῶν τῶν	φιλαρμάτων	ἄναξ, ~ἔγκληρα πεδία τἀμὰ γῆς
[1150]	βίου; ~Ἀλλ' ἐμποδών μοι θανασίμων	βουλευμάτων	~Θησεὺς ὅδ' ἕρπει συγγενὴς φίλος
[650]	φόνιόν τε γῆρας ~μισῶ· κατὰ	κυμάτων	δ' ~ἔρροι, μηδέ ποτ' ὤφελεν
[700]	~(Λύκος) ~Χώρει πρὸς αὐτὴν κἀκκόμιζε	δωμάτων.	~(Αμφιτρύων) ~Μέτοχος ἂν εἴην τοῦ
[1050]	~(Αμφιτρύων) ~Φυγὰν φυγάν, γέροντες, ἀποπρὸ	δωμάτων	~διώκετε· φεύγετε μάργον ~ἄνδρ' ἐπεγειρόμενον.
[700]	~Ἀλλ' ὦ γεραιοί, καὶ τὰ	δωμάτων	ἔσω ~σκοπῶμεν, εἰ πράσσει τις
[900]	ἄνακτ' ἐπεὶ κτανὼν ~ἐξέβαλε τῶνδε	δωμάτων	Ηρακλέης· ~χορὸς δὲ καλλίμορφος εἱστήκει
[100]	κοίρανον χθονὸς ~Λύκον περῶντα τῶνδε	δωμάτων	πέλας. ~(Λύκος) ~τὸν Ἡράκλειον πατέρα
[500]	τί χρῆμα; τέκν' ὁρῶ πρὸ	δωμάτων	~στολμοῖσι νεκρῶν κρᾶτας ἐξεστεμμένα, ~ὄχλῳ
[950]	ἐσπεσὼν Νίσου πόλιν ~ἥκειν ἔφασκε·	δωμάτων	τ' ἔσω βεβώς, ~κλιθεὶς ἐς
[650]	δ' ~ἔρροι, μηδέ ποτ' ὤφελεν	~θνατῶν	δώματα καὶ πόλεις ~ἐλθεῖν, ἀλλὰ
[1150]	εἰδείης ~ἕτερον πολυμοχθότερον πολυπλαγκτότερόν τε	θνατῶν.	~(Θησεύς) ~Τί γὰρ πέπλοισιν ἄθλιον
[300]	βούλομαι ~σῷσαι τέκν' ἄλλως δ'	ἀδυνάτων	ἔοικ' ἐρᾶν. ~Ἰδοὺ πάρεστιν ἥδε
[200]	ἦ νέος τε κἄτι σώματος	κρατῶν,	~λαβὼν ἂν ἔγχος τοῦδε τοὺς
[1100]	δῆτα φείδομαι ψυχῆς ἐμῆς ~τῶν	φιλτάτων	μοι γενόμενος παίδων φονεύς; ~κοὐκ
[950]	τέκνα ~κτείνεις; Βοᾷ δὲ πρέσβυς	οἰκετῶν	τ' ὄχλος. ~Ὁ δ' ἐξελίσσων
[200]	οὐκ ἀφορμὰς τοῖς λόγοισιν ἁγαθοὶ	~θνητῶν	ἔχουσι, κἂν βραδύς τις ᾖ
[1000]	ἐγὼ μὲν οὖν ~οὐκ οἶδα	θνητῶν	ὅστις ἀθλιώτερος. ~(Χορός) ~Ὁ φόνος
[450]	φίλτατ' εἴ τις φθόγγος εἰσακούεται	~θνητῶν	παρ' Αιδῃ, σοὶ τάδ' Ηράκλεις,
[1300]	ἢ πάσχειν κακῶς. ~Οὐδεὶς δὲ	θνητῶν	ταῖς τύχαις ἀκήρατος, ~οὐ θεῶν,
[1000]	τίνα στεναγμὸν ~ἢ γόον ἢ	φθιτῶν	~ᾠδάν, ἢ τὸν Αιδα χορὸν
[1300]	ἐμῶν μέρος. ~Ἃ δ' ἐκ	πολιτῶν	δῶρ' ἔχω σώσας κόρους ~δὶς
[50]	δὲ χρεῖοι τάσδ᾽ ἕδρας φυλάσσομεν,	~σίτων	ποτῶν ἐσθῆτος, ἀστρώτῳ πέδῳ ~πλευρὰς
[800]	μοι τύραννος ἔφυς ~ἢ δυσγένει'	ἀνάκτων,	~ἃ νῦν ἐσορᾶν ἔφανε ~ξιφηφόρων
[450]	ξουθόπτερος ~μέλισσα συνενέγκαιμ' ἂν ἐκ	πάντων	γόους, ~ἐς ἓν δ' ἐνεγκοῦσ'
[50]	~Μινύας κρατήσας οὑμὸς εὐγενὴς τόκος.	~πάντων	δὲ χρεῖοι τάσδ᾽ ἕδρας φυλάσσομεν,
[200]	~ἐμπίμπρατ᾽ αὐτῶν καὶ πυροῦτε σώματα	~πάντων,	ἵν᾽ εἰδῶς᾽ οὕνεκ᾽ οὐχ ὁ
[500]	γῆς ἄναξ διώλεσεν. ~(Ηρακλῆς) ~Ὅπλοις	ἀπαντῶν	ἢ νοσησάσης χθονός; ~(Μεγάρα) ~Στάσει·
[150]	τῆσδε καὶ θρόνους ἔχων. ~οὔκουν	τραφέντων	τῶνδε τιμωροὺς ἐμοὺς ~χρῄζω λιπέσθαι
[250]	σὸν γαίας ὕπο; ~καὶ τίς	θανόντων	ἦλθεν ἐξ Ἅιδου πάλιν; ~ἀλλ᾽
[300]	θήσει ποτέ. ~(Χορός) ~εἰ μὲν	σθενόντων	τῶν ἐμῶν βραχιόνων ~ἦν τίς
[50]	θύγατερ, οὔριος δρόμος ~ἐκ τῶν	παρόντων	τῶνδ᾽ ἐμοὶ καὶ σοὶ κακῶν,
[550]	χρὴ ~καὶ παισὶ καὶ γέροντι;	χαιρόντων	πόνοι· ~μάτην γὰρ αὐτοὺς τῶνδε
[1100]	~σαφῶς γὰρ οὐδὲν οἶδα τῶν	εἰωθότων.	~(Αμφιτρύων) ~Γέροντες, ἔλθω τῶν ἐμῶν
[50]	χρεῖοι τάσδ᾽ ἕδρας φυλάσσομεν, ~σίτων	ποτῶν	ἐσθῆτος, ἀστρώτῳ πέδῳ ~πλευρὰς τιθέντες:
[100]	ὅμως. ~κάμνουσι γάρ τοι καὶ	βροτῶν	αἱ συμφοραί, ~καὶ πνεύματ᾽ ἀνέμων
[0]	τὸν Διὸς σύλλεκτρον οὐκ οἶδεν	βροτῶν,	~Ἀργεῖον (Αμφιτρύων) ὃν Ἀλκαῖός ποτε
[1300]	ἐπωνομασμένα ~σέθεν τὸ λοιπὸν ἐκ	βροτῶν	κεκλήσεται ~ζῶντος· θανόντα δ' εὖτ'
[600]	~φιλοῦσι παῖδας οἵ τ' ἀμείνονες	βροτῶν	~οἵ τ' οὐδὲν ὄντες· χρήμασιν
[1200]	~βλέψον πρὸς ἡμᾶς. ὅστις εὐγενὴς	βροτῶν,	~φέρει τά γ' ἐκ θεῶν
[750]	κελάδῳ ~ἐμὰν πόλιν, ἐμὰ τείχη,	~Σπαρτῶν	ἵνα γένος ἔφανε ~χαλκασπίδων λόχος,
[0]	Θήβας ἔσχον, ἔνθ᾽ ὁ γηγενὴς	~σπαρτῶν	στάχυς ἔβλαστεν, ὧν γένους Ἄρης
[200]	ς᾽ ἡγοῦμαι σοφόν, ~εἰ τῶν	ἀρίστων	τἄκγον᾽ αὐτὸς ὢν κακὸς ~δέδοικας.
[600]	θεᾶς δωρήμασιν; ~(Ηρακλῆς) ~Μάχῃ· τὰ	μυστῶν	δ' ὄργι' εὐτύχησ' ἰδών. ~(Αμφιτρύων)
[200]	πέριξ νήσαντες ἀμφήρη ξύλα ~ἐμπίμπρατ᾽	αὐτῶν	καὶ πυροῦτε σώματα ~πάντων, ἵν᾽
[1100]	γάρ με περιβάλλει νέφος. ~(Αμφιτρύων)	~Τούτων	ἕκατι σὰς καταστένω τύχας. ~(Ηρακλῆς)
[350]	χαρμοναῖσιν ἀνδροβρῶσι ~δυστράπεζοι· ~πέραν δ'	ἀργυρορρύτων	Εβρου ~διεπέρασεν ὄχθων, ~Μυκηναίῳ πονῶν
[150]	φῂς εἶναι δοκεῖν. ~Δίρφυν τ᾽	ἐρωτῶν	ἥ ς᾽ ἔθρεψ᾽ Ἀβαντίδα ~οὐκ
[200]	σοῖς ἐναντίαν ~γνώμην ἔχουσι τῶν	καθεστώτων	πέρι. ~παῖδας δὲ δὴ τί
[700]	ἐς καλὸν ~στείχει, βρόχοισι δ'	ἀρκύων	γενήσεται ~ξιφηφόροισι, τοὺς πέλας δοκῶν
[150]	δ᾽ εὕρημα, τοξήρη σαγήν, ~μέμφῃ:	κλύων	νῦν τἀπ᾽ ἐμοῦ σοφὸς γενοῦ.
[650]	ὣς γέρων ἀοιδὸς ~πολιᾶν ἐκ	γενύων	~κελαδήσω· τὸ γὰρ εὖ ~τοῖς
[550]	δυστυχεῖ τίνες; ~(Ηρακλῆς) ~Μάχας δὲ	Μινυῶν	ἃς ἔτλην ἀπέπτυσαν; ~(Μεγάρα) ~Ἄφιλον,
[1350]	τύχῃ. ~(Θησεύς) ~Ἀνίστασ' ὦ δύστηνε·	δακρύων	δ' ἅλις. ~(Ηρακλῆς) ~Οὐκ ἂν
[700]	ὑβρίζων εἰς ἀμείνονας σέθεν. ~Χαρμοναὶ	δακρύων	ἔδοσαν ἐκβολάς· ~πάλιν ἔμολεν, ἃ
[750]	ἱερὸν κατ' ἄστυ. ~Μεταλλαγαὶ γὰρ	δακρύων,	~μεταλλαγαὶ συντυχίας ~νέας> ἔτεκον ἀοιδάς.
[400]	γεραιὸν ~πατέρ' Ηρακλέους. Δύστηνος ἐγώ,	~δακρύων	ὡς οὐ δύναμαι κατέχειν ~γραίας
[1050]	~(Χορός) ~Οἴμοι. ~φόνος ὅσος ὅδ'	~(Αμφιτρύων)	~Ἆ ἆ, ~διά μ' ὀλεῖτε.
[1100]	ἐγὼ τί λυπρόν, οὗ δακρυρροεῖς;	~(Αμφιτρύων)	~Ἃ κἂν θεῶν τις, εἰ
[900]	οὔποτ' ἄκραντα δόμοισι ~Λύσσα βακχεύσει.	~(Αμφιτρύων)	~Αἰαῖ κακῶν. ~(Χορός) ~Αἰαῖ δῆτα
[1050]	~Ὤμοι. ~(Χορός) ~Σέθεν τε παιδὸς.	~(Αμφιτρύων)	~Αἰαῖ. ~(Χορός) ~Ὦ πρέσβυ ~(Αμφιτρύων)
[1150]	γὰρ πέπλοισιν ἄθλιον κρύπτει κάρα;	~(Αμφιτρύων)	~Αἰδόμενος τὸ σὸν ὄμμα ~καὶ
[300]	σκοπεῖν ~ὅπως διώσῃ τὰς τύχας,	Αμφιτρύων.	~(Αμφιτρύων) ~Οὔτοι τὸ δειλὸν οὐδὲ
[700]	~ἐφ' οἷς ὑπέστητ' αὐτεπάγγελτοι θανεῖν.	~(Αμφιτρύων)	~Ἄναξ, διώκεις μ' ἀθλίως πεπραγότα
[1100]	τίν' ὄψιν τήνδε δέρκομαι τάλας;	~(Αμφιτρύων)	~Ἀπόλεμον, ὦ παῖ, πόλεμον ἔσπευσας
[1150]	αἷμα τλάς. ~(Θησεύς) ~Εὔφημα φώνει.	~(Αμφιτρύων)	~Βουλομένοισιν ἐπαγγέλλῃ. ~(Θησεύς) ~Ὦ δεινὰ
[1100]	γὰρ οὐδὲν οἶδα τῶν εἰωθότων.	~(Αμφιτρύων)	~Γέροντες, ἔλθω τῶν ἐμῶν κακῶν
[250]	~πάθητε μηδέν. τῆς δ᾽ ἐμῆς,	Αμφιτρύων,	~γνώμης ἄκουσον, ἤν τί σοι
[700]	Μεγάρα; ποῦ τέκν' Αλκμήνης γόνου;	~(Αμφιτρύων)	~Δοκῶ μὲν αὐτήν, ὡς θύραθεν
[1100]	τι καινὸν ὑπογράφῃ τὠμῷ βίῳ.	~(Αμφιτρύων)	~Εἰ μηκέθ' Αιδου βάκχος εἶ,
[1000]	~τέκεα καὶ τὸ καλλίνικον κάρα.	~(Αμφιτρύων)	~Ἑκαστέρω πρόβατε, μὴ ~κτυπεῖτε, μὴ
[1400]	~(Ηρακλῆς) ~Θάφθ' ὥσπερ εἶπον παῖδας.	~(Αμφιτρύων)	~Ἐμὲ δὲ τίς, τέκνον; ~(Ηρακλῆς)
[1150]	δ' ὅδ' οὑν νεκροῖς, γέρον;	~(Αμφιτρύων)	~Ἐμὸς ἐμὸς ὅδε γόνος ὁ
[50]	δὲ τἀδόκητ᾽ οὐ χρή, γέρον.	~(Αμφιτρύων)	~ἐν ταῖς ἀναβολαῖς τῶν κακῶν
[700]	θηρῶν. ~(Λύκος) ~Ἐς καιρὸν οἴκων	Αμφιτρύων	ἔξω περᾷ· ~χρόνος γὰρ ἤδη
[1150]	χρῆμά μ' οἰκτροῖς ἐκάλεσας προοιμίοις;	~(Αμφιτρύων)	~Ἐπάθομεν πάθεα μέλεα πρὸς θεῶν.
[50]	με λυπρὸς ὢν δάκνει χρόνος.	~(Αμφιτρύων)	~ἔτ᾽ ἂν γένοιτ᾽ ὦ θύγατερ,
[1150]	οἵδε τίνες, ἐφ' οἷς δακρυρροεῖς;	~(Αμφιτρύων)	~Ἔτεκε μέν οὑμὸς ἶνις τάλας,
[600]	μυστῶν δ' ὄργι' εὐτύχησ' ἰδών.	~(Αμφιτρύων)	~Ἦ καὶ κατ' οἴκους ἐστὶν
[1400]	τοιόνδ' ἄνδρα χρὴ κτᾶσθαι φίλον.	~(Αμφιτρύων)	~Ἡ γὰρ τεκοῦσα τόνδε πατρὶς
[600]	προσειπεῖν πρῶτα τοὺς κατὰ στέγας.	~(Αμφιτρύων)	~Ἦλθες γὰρ ὄντως δώματ' εἰς
[1100]	~(Ηρακλῆς) ~Ἀπωλόμεσθα· συμφορὰν λέξεις τινά.	~(Αμφιτρύων)	~Ἰδού, θέασαι τάδε τέκνων πεσήματα.
[1400]	πατρός τε στέρνα προσθέσθαι θέλω.	~(Αμφιτρύων)	~Ἰδοὺ τάδ' ὦ παῖ· τἀμὰ
[700]	δόξης; τοῦ δ' ἔχεις τεκμήριον;	~(Αμφιτρύων)	~Ἱκέτιν πρὸς ἁγνοῖς Εστίας θάσσειν
[850]	ἄτερ, ~οὐ βρομίῳ κεχαρισμένα θύρσῳ	~(Αμφιτρύων)	~Ἰὼ δόμοι. ~(Χορός) ~Πρὸς αἵματ'
[850]	δὲ πρὸς πατρὸς τέκν' ἐκπνεύσεται.	~(Αμφιτρύων)	~Ἰώ μοι μέλεος. ~(Χορός) ~Ἰὼ
[850]	ὠμοβρῶτες ἄδικοι Ποιναὶ ~κακοῖσιν ἐκπετάσουσιν.	~(Αμφιτρύων)	~Ἰὼ στέγαι. ~(Χορός) ~Κατάρχεται χόρευμα
[1000]	~πικρὰν διώκων ἤλυσιν πάρεσθ' ὅδε.	~(Αμφιτρύων)	~Καδμεῖοι γέροντες, οὐ σῖγα σῖγα
[600]	κομίζων ἐχρόνισ' ἐξ> Αιδου, πάτερ.	~(Αμφιτρύων)	~Καὶ ποῦ στιν; ἢ γῆς
[1100]	τόδ' ὡς ὕποπτον ᾐνίξω πάλιν.	~(Αμφιτρύων)	~Καί σ' εἰ βεβαίως εὖ
[1400]	~Πρόβαινε. ~(Ηρακλῆς) ~Χαῖρ' ὦ πρέσβυ.	~(Αμφιτρύων)	~Καὶ σύ μοι, τέκνον. ~(Ηρακλῆς)
[50]	προσδεῖς ἢ φιλεῖς οὕτω φάος;	~(Αμφιτρύων)	~καὶ τῷδε χαίρω καὶ φιλῶ
[550]	ἐκ προνοίας κρύφιος εἰσῆλθον χθόνα.	~(Αμφιτρύων)	~Καλῶς· παρελθὼν νῦν πρόσειπέ θ'
[700]	~Ἀνόνητά γ' ἱκετεύουσαν ἐκσῷσαι βίον.	~(Αμφιτρύων)	~Λαὶ τὸν θανόντα γ' ἀνακαλεῖν
[1100]	τι βακχεύσας γε μέμνημαι φρένας.	~(Αμφιτρύων)	~Λύσω, γέροντες, δεσμὰ παιδός; ἢ
[1150]	~(Θησεύς) ~Τί φῄς; τί δράσας;	~(Αμφιτρύων)	~Μαινομένῳ πιτύλῳ πλαγχθεὶς ~ἑκατογκεφάλου βαφαῖς
[1100]	δράσας; ὦ κάκ' ἀγγέλλων πάτερ.	~(Αμφιτρύων)	~Μανείς· ἐρωτᾷς δ' ἄθλι' ἑρμηνεύματα.
[600]	ἐς φῶς τὸν τρίκρανον ἤγαγον.	~(Αμφιτρύων)	~Μάχῃ κρατήσας ἢ θεᾶς δωρήμασιν;
[700]	~Χώρει πρὸς αὐτὴν κἀκκόμιζε δωμάτων.	~(Αμφιτρύων)	~Μέτοχος ἂν εἴην τοῦ φόνου
[1100]	δάμαρτός εἰμ' ἐγὼ φονεὺς ἐμῆς;	~(Αμφιτρύων)	~Μιᾶς ἅπαντα χειρὸς ἔργα σῆς
[1050]	πρὸς οὖς βάλω. ~(Χορός) ~Εὕδει;	~(Αμφιτρύων)	~Ναί, εὕδει ~ὕπνον γ' ἄυπνον
[1150]	ἐπαγγέλλῃ. ~(Θησεύς) ~Ὦ δεινὰ λέξας.	~(Αμφιτρύων)	~Οἰχόμεθ' οἰχόμεθα πτανοί. ~(Θησεύς) ~Τί
[0]	σύλλεκτρον οὐκ οἶδεν βροτῶν, ~Ἀργεῖον	(Αμφιτρύων)	ὃν Ἀλκαῖός ποτε ~ἔτιχθ᾽ ὁ
[1050]	νὺξ ἔχει βλέφαρα παιδὶ σῷ.	~(Αμφιτρύων)	~Όρᾶθ' ὁρᾶτε. Τὸ φάος ἐκλιπεῖν
[1100]	τὴν τύχην δ' οὔπω λέγεις.	~(Αμφιτρύων)	~Ὁρᾷς γὰρ αὐτός, εἰ φρονῶν
[350]	~εἴτε Διός νιν εἴπω, ~εἴτ'	(Αμφιτρύων)	ος ἶνιν, ~ὑμνῆσαι στεφάνωμα μόχθων
[1100]	οἶστρος ἡμᾶς ἔλαβε; ποῦ διώλεσεν;	~(Αμφιτρύων)	~Ὅτ' ἀμφὶ βωμὸν χεῖρας ἡγνίζου
[600]	ἄλσος Ερμιών τ' ἔχει πόλις.	~(Αμφιτρύων)	~Οὐδ' οἶδεν Εὐρυσθεύς σε γῆς
[1150]	τίς ἀνδρῶν ὧδε δυσδαίμων ἔφυ;	~(Αμφιτρύων)	~Οὐκ ἂν εἰδείης ~ἕτερον πολυμοχθότερον
[1050]	μ' ὀλεῖτε. ~(Χορός) ~Κεχυμένος ἐπαντέλλει.	~(Αμφιτρύων)	~Οὐκ ἀτρεμαῖα θρῆνον αἰάξετ' ὦ
[500]	τἀμὰ φίλτατ' ἢ τί φῶ;	~(Αμφιτρύων)	~Οὐκ οἶδα, θύγατερ· ἀφασία δὲ
[1100]	συνήραξ' οἶκον ἢ βάκχευσ' ἐμόν;	~(Αμφιτρύων)	~Οὐκ οἶδα πλὴν ἕν· πάντα
[700]	πάρεστιν οὐδὲ μὴ μόλῃ ποτέ.	~(Αμφιτρύων)	~Οὔκ, εἴ γε μή τις
[300]	~ὅπως διώσῃ τὰς τύχας, Αμφιτρύων.	~(Αμφιτρύων)	~Οὔτοι τὸ δειλὸν οὐδὲ τοῦ
[550]	τῶνδε θᾶσσον ἢ χρεών, πάτερ;	~(Αμφιτρύων)	~Πολλοὺς πένητας, ὀλβίους δὲ τῷ
[1400]	δὲ τίς, τέκνον; ~(Ηρακλῆς) ~Ἐγώ.	~(Αμφιτρύων)	~Πότ' ἐλθών; ~(Ηρακλῆς) ~Ἡνίκ' ἂν
[550]	πρέσβυν τήν τε κοινωνὸν γάμων.	~(Αμφιτρύων)	~Πρὸς σοῦ μέν, ὦ παῖ,
[1400]	~(Ηρακλῆς) ~Ἡνίκ' ἂν θάψῃς τέκνα.	~(Αμφιτρύων)	~Πῶς; ~(Ηρακλῆς) ~Εἰς Αθήνας πέμψομαι
[1050]	καταράξει. ~(Χορός) ~Ἀδύνατ' ἀδύνατά μοι.	~(Αμφιτρύων)	~Σῖγα, πνοὰς μάθω· φέρε πρὸς
[1050]	~(Αμφιτρύων) ~Αἰαῖ. ~(Χορός) ~Ὦ πρέσβυ	~(Αμφιτρύων)	~Σῖγα σῖγα· ~παλίντροπος ἐξεγειρόμενος στρέφεται·
[1050]	ψαλμῷ τοξεύσας. ~(Χορός) ~Σῖτέναζέ νυν	~(Αμφιτρύων)	~Στενάζω. ~(Χορός) ~τέκνων ὄλεθρον ~(Αμφιτρύων)
[700]	ἂν σχολὴν λύσωμεν ἄσμενοι πόνων.	~(Αμφιτρύων)	~Σὺ δ' οὖν ἴθ' ἔρχῃ
[1100]	πόλεμον εἶπας; τούσδε τίς διώλεσε;	~(Αμφιτρύων)	~Σὺ καὶ σὰ τόξα καὶ
[450]	εἰσιν οἳ τέκνα κτείνουσι σά.	~(Αμφιτρύων)	~Σὺ μὲν τὰ νέρθεν εὐτρεπῆ
[1100]	ἦ τι κεῖθεν πολέμιον πεπόνθαμεν;	~(Αμφιτρύων)	~Τὴν θεὸν ἐάσας τὰ σὰ
[0]	~ΗΕΡΑΚΛΗΣ.	~(Αμφιτρύων)	~Τίς τὸν Διὸς σύλλεκτρον οὐκ
[1100]	γε δήσαντ' εἴπ' ἀναινόμεσθα γάρ.	~(Αμφιτρύων)	~Τοσοῦτον ἴσθι τῶν κακῶν· τὰ
[1100]	στεναγμῶν γάρ με περιβάλλει νέφος.	~(Αμφιτρύων)	~Τούτων ἕκατι σὰς καταστένω τύχας.
[150]	~χρῄζω λιπέσθαι τῶν δεδραμένων δίκην.	~(Αμφιτρύων)	~τῷ τοῦ Διὸς μὲν Ζεὺς
[1050]	ἐκπράξας ~Ταφίων περίκλυστον ἄστυ πέρσας.	~(Αμφιτρύων)	~Φυγὰν φυγάν, γέροντες, ἀποπρὸ δωμάτων
[850]	Διονυσιάδος ~βοτρύων ἐπὶ χεύμασι λοιβᾶς.	~(Αμφιτρύων)	~Φυγῇ, τέκν' ἐξορμᾶτε. ~(Χορός) ~Δάιον
[600]	ἵν' ἐλθὼν τἀνθάδ' εἰδείην πάρος.	~(Αμφιτρύων)	~Χρόνον δὲ πῶς τοσοῦτον ἦσθ'
[300]	δ' ὄνομ' ἔσθ' ἡμῶν ἔτι.	~(Αμφιτρύων)	~Ὦ Ζεῦ, μάτην ἄρ' ὁμόγαμόν
[1100]	σιωπὴ γὰρ μαθεῖν ὃ βούλομαι;	~(Αμφιτρύων)	~Ὦ Ζεῦ, παρ' Ηρας ἆρ'
[50]	κοινόν, μὴ θανεῖν ἕτοιμον ᾖ.	~(Αμφιτρύων)	~ὦ θύγατερ, οὔτοι ῥᾴδιον τὰ
[1100]	φιλτάτου σοι τηλόθεν παιδὸς βεβώς;	~(Αμφιτρύων)	~Ὦ τέκνον· εἶ γὰρ καὶ
[1200]	συναλγῶν γ' ἦλθον, ἐκκάλυπτέ νιν.	~(Αμφιτρύων)	~Ὦ τέκνον· ~πάρες ἀπ' ὀμμάτων
[1150]	πού τι καινὸν εὑρίσκω κακόν.	~(Αμφιτρύων)	~Ὦ τὸν ἐλαιοφόρον ὄχθον ἔχων
[500]	χρέος; ~(Μεγάρα) ~Ὦ φίλτατ' ἀνδρῶν	~(Αμφιτρύων)	~Ὦ φάος μολὼν πατρί ~(Μεγάρα)
[1050]	~(Αμφιτρύων) ~Στενάζω. ~(Χορός) ~τέκνων ὄλεθρον	~(Αμφιτρύων)	~Ὤμοι. ~(Χορός) ~Σέθεν τε παιδὸς.
[850]	~Πρὸς αἵματ' οὐχὶ τᾶς Διονυσιάδος	~βοτρύων	ἐπὶ χεύμασι λοιβᾶς. ~(Αμφιτρύων) ~Φυγῇ,
[950]	~Ὁ δ' ἀγριωπὸν ὄμμα Γοργόνος	στρέφων,	~ὡς ἐντὸς ἔστη παῖς λυγροῦ
[1150]	χειρὸς ὑμᾶς τῆς ἐμῆς ἢ	συμμάχων.	~Ἔα· ~τί νεκρῶν τῶνδε πληθύει
[150]	τῷ σώματι ~θάνατον ἀμῦναι, μίαν	ἔχων	ἀλκὴν μόνον: ~ὅσοι δὲ τόξοις
[50]	~πηδῶς᾽ ἔρωτι σώματ᾽ εἰς εὐδαίμονα,	~ἔχων	δὲ τέκνα: κἄμ᾽ ἔδωκε παιδὶ
[900]	~Αὐτοῦ δὲ βαίνων ἅρματ' οὐκ	ἔχων	ἔχειν ~ἔφασκε, δίφρου δ' εἰσέβαινεν
[1150]	~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τὸν ἐλαιοφόρον ὄχθον	ἔχων	~(Θησεύς) ~Τί χρῆμά μ' οἰκτροῖς
[150]	ἦλθε λόγχης ἐγγύς, ἀλλὰ τόξ᾽	ἔχων,	~κάκιστον ὅπλον, τῇ φυγῇ πρόχειρος
[150]	~Κρέοντα πατέρα τῆσδε καὶ θρόνους	ἔχων.	~οὔκουν τραφέντων τῶνδε τιμωροὺς ἐμοὺς
[450]	οἰκήσειν δόμους ~τῆς καλλικάρπου κράτος	ἔχων	Πελασγίας, ~στολήν τε θηρὸς ἀμφέβαλλε
[1050]	τυκίσματι ~ἧμαι, νεκροῖσι γείτονας θάκους	ἔχων;	~πτερωτά τ' ἔγχη· τόξα δ'
[1400]	~Ὡς δὴ τί; φίλτρον τοῦτ'	ἔχων	ῥᾴων ἔσῃ; ~(Ηρακλῆς) ~Ποθῶ· πατρός
[50]	οὕνεκ᾽ ὄλβου μέγας ἐκομπάσθη ποτέ,	~ἔχων	τυραννίδ᾽ ἧς μακραὶ λόγχαι πέρι
[900]	ἄντυγας ~κἄθεινε, κέντρον δῆθεν ὡς	ἔχων,	χερί. ~Διπλοῦς δ' ὀπαδοῖς ἦν
[1000]	~σὺν τῷ γέροντι δεσμὰ σειραίων	βρόχων	~ἀνήπτομεν πρὸς κίον' ὡς λήξας
[0]	~ὁ καινὸς οὗτος τῆσδε γῆς	ἄρχων	Λύκος ~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας ἐξελεῖν
[1200]	οὐκ ἀναίνομαι. ~(Θησεύς) ~Ἐγὼ δὲ	πάσχων	εὖ τότ' οἰκτίρω σε νῦν.
[600]	~χρόνῳ δ' ἀνελθὼν ἐξ ἀνηλίων	μυχῶν	~Αιδου Κόρης τ' ἔνερθεν, οὐκ
[100]	~ἔπεα μόνον καὶ δόκημα ~νυκτερωπὸν	ἐννύχων	ὀνείρων, ~τρομερὰ μέν, ἀλλ᾽ ὅμως
[500]	τί δράσας ἢ δορὸς ποίου	τυχών;	~(Μεγάρα) ~(Λύκος) σφ' ὁ καινὸς
[500]	γέρον. ~Δεῦρ' ὦ τέκν' ἐκκρίμνασθε	πατρῴων	πέπλων, ~ἴτ' ἐγκονεῖτε, μὴ μεθῆτ'