Vers
[200]	πεπύργωσαι λόγοις, ~ἐγὼ δὲ δράσω	ς᾽	ἀντὶ τῶν λόγων κακῶς. ~ἄγ᾽
[950]	~τῆσδ' οὔ τί που φόνος	σ'	ἐβάκχευσεν νεκρῶν, ~οὓς ἄρτι καίνεις;
[850]	Κῆρας ἀνακαλῶν τὰς Ταρτάρου. ~Τάχα	σ'	ἐγὼ μᾶλλον χορεύσω καὶ καταυλήσω
[150]	δοκεῖν. ~Δίρφυν τ᾽ ἐρωτῶν ἥ	ς᾽	ἔθρεψ᾽ Ἀβαντίδα ~οὐκ ἄν ς᾽
[1100]	ὕποπτον ᾐνίξω πάλιν. ~(Αμφιτρύων) ~Καί	σ'	εἰ βεβαίως εὖ φρονεῖς ἤδη
[450]	ἐγώ, ~ἣ πρὶν μακαρία διὰ	σ'	ἐκλῃζόμην βροτοῖς. ~ἄρηξον, ἐλθέ· καὶ
[300]	~Ὦ Ζεῦ, μάτην ἄρ' ὁμόγαμόν	σ'	ἐκτησάμην, ~μάτην δὲ παιδὸς κοινεῶν'
[1400]	~Παίδων στερηθεὶς παῖδ' ὅπως ἔχω	σ'	ἐμόν. ~(Θησεύς) ~Δίδου δέρῃ σὴν
[150]	ς᾽ ἔθρεψ᾽ Ἀβαντίδα ~οὐκ ἄν	ς᾽	ἐπαινέσειεν: οὐ γὰρ ἔσθ᾽ ὅπου
[250]	ἀσθενείᾳ τὸν πόθον διώλεσας. ~ἐπεί	ς᾽	ἔπαυς᾽ ἂν δοῦλον ἐννέποντά με
[500]	θ' ἑστίας ἐμῆς, ~ὡς ἄσμενός	σ'	ἐσεῖδον ἐς φάος μολών. ~Ἔα·
[1050]	σύγγονον ἕξει. ~(Χορός) ~Τότε θανεῖν	σ'	ἐχρῆν, ὅτε δάμαρτι σᾷ ~φόνον
[850]	~Οὐχὶ σωφρονεῖν γ' ἔπεμψε δεῦρό	σ'	ἡ Διὸς δάμαρ. ~(Λύσσα) ~Ηλιον
[200]	ς᾽ οἵδ᾽ ἔδρασαν; ἕν τί	ς᾽	ἡγοῦμαι σοφόν, ~εἰ τῶν ἀρίστων
[300]	ὥστε μὴ θανεῖν. ~(Μεγάρα) ~Κἀγώ	σ'	ἱκνοῦμαι χάριτι προσθεῖναι χάριν, ~ἡμῖν>
[850]	~(Λύσσα) ~Ἐς τὸ λῷον ἐμβιβάζω	σ'	ἴχνος ἀντὶ τοῦ κακοῦ. ~(Ιρις)
[200]	τί τούσδ᾽ ἀποκτεῖναι θέλεις; ~τί	ς᾽	οἵδ᾽ ἔδρασαν; ἕν τί ς᾽
[300]	μεθ᾽ ἡμῶν θάνατον, ὃς μένει	ς᾽	ὅμως. ~προκαλούμεθ᾽ εὐγένειαν, ὦ γέρον,
[1400]	~(Ηρακλῆς) ~Πῶς οὖν ἔμ' εἶπa	ς	ὅτι συνέσταλμαι κακοῖς; ~(Θησεύς) ~Πρόβαινε.
[1200]	~(Ηρακλῆς) ~Ἐπῄνεσ' εὖ δράσας δέ	σ'	οὐκ ἀναίνομαι. ~(Θησεύς) ~Ἐγὼ δὲ
[150]	ὑπὲρ σέθεν ~δεῖξαι: κακῶς γάρ	ς᾽	οὐκ ἐατέον κλύειν. ~πρῶτον μὲν
[1400]	τῶνδ' ἔτλην κακά. ~(Θησεύς) ~Εἴ	σ'	ὄψεταί τις θῆλυν ὄντ' οὐκ
[0]	τῆσδε χθονός. ~Κρέων δὲ (Μεγάρα)	ς	τῆσδε γίγνεται πατήρ, ~ἣν πάντες
[300]	τῶν ἐμῶν βραχιόνων ~ἦν τίς	ς᾽	ὑβρίζων, ῥᾳδίως ἐπαύσατ᾽ ἄν: ~νῦν
[250]	~ὥστ᾽ οὐκ ἀνεκτὸν δειλίας θανεῖν	ς᾽	ὕπο: ~οὑμὸς δ᾽ ἀμαρτύρητος εὐκλεὴς
[200]	σῆς κατθανούμεθ᾽ εἵνεκα, ~ὃ χρῆν	ς᾽	ὑφ᾽ ἡμῶν τῶν ἀμεινόνων παθεῖν,
[850]	εὐεργέταν ~ἀποβαλεῖς, ὀλεῖς μανίαισιν (Λύσσα)	ς	~χορευθέντ' ἐναύλοις. ~Βέβακεν ἐν δίφροισιν
[550]	τίνες; ~(Ηρακλῆς) ~Μάχας δὲ Μινυῶν	ἃς	ἔτλην ἀπέπτυσαν; ~(Μεγάρα) ~Ἄφιλον, ἵν'
[400]	νῦν δ' ἀπολείπομαι ~τᾶς εὐδαίμονος	ἥβας.	~Ἀλλ' ἐσορῶ γὰρ τούσδε φθιμένων
[600]	~μὴ χρυσοῦ δώματα πλήρη ~τᾶς	ἥβας	ἀντιλαβεῖν, ~ἃ καλλίστα μὲν ἐν
[0]	πατέρα τόνδ᾽ Ἡρακλέους; ~ὃς τάσδε	Θήβας	ἔσχον, ἔνθ᾽ ὁ γηγενὴς ~σπαρτῶν
[250]	δοῦλον ἐννέποντά με ~καὶ τάσδε	Θήβας	εὐκλεῶς ᾠκήσαμεν. ~ἐν αἷς σὺ
[750]	~Χοροὶ χοροὶ καὶ θαλίαι ~μέλουσι	Θήβας	ἱερὸν κατ' ἄστυ. ~Μεταλλαγαὶ γὰρ
[1300]	τὰς τύχας, θεοὶ δὲ μή;	~Θήβας	μὲν οὖν ἔκλειπε τοῦ νόμου
[0]	Ἡρακλῆς νιν ἤγετο. ~λιπὼν δὲ	Θήβας,	οὗ κατῳκίσθην ἐγώ, ~(Μεγάρα) ν
[850]	τᾶς Διονυσιάδος ~βοτρύων ἐπὶ χεύμασι	λοιβᾶς.	~(Αμφιτρύων) ~Φυγῇ, τέκν' ἐξορμᾶτε. ~(Χορός)
[550]	ἀναβλέψεσθε, τοῦ κάτω σκότου ~φίλας	ἀμοιβὰς	ὄμμασιν δεδορκότες; ~Ἐγὼ δέ νῦν
[200]	ἐλθεῖν, ποντίων καθαρμάτων ~χέρσου τ᾽	ἀμοιβάς	ὧν ἐμόχθησας χάριν. ~τὰ δ᾽
[1150]	καὶ μάχην καθίσταται. ~Τίνων δ'	ἀμοιβὰς	ὧν ὑπῆρξεν Ηρακλῆς ~σῴσας με
[700]	διὰ φρενὸς ἤλπισ' ἂν ~παθεῖν,	γᾶς	ἄναξ. ~Ἀλλ' ὦ γεραιοί, καὶ
[350]	πλήκτρῳ χρυσέῳ· ~ἐγὼ δὲ τὸν	γᾶς	ἐνέρων τ' ~ἐς ὄρφναν μολόντα,
[800]	χρόνος ~τὰν Ηρακλέος ἀλκάν· ~ὃς	γᾶς	ἐξέβα θαλάμων ~Πλούτωνος δῶμα λιπὼν
[1100]	τις, εἰ μάθοι, καταστένοι. ~(Ηρακλῆς)	~Μέγας	γ' ὁ κόμπος, τὴν τύχην
[50]	ἀπηλάθην τύχης, ~ὃς οὕνεκ᾽ ὄλβου	μέγας	ἐκομπάσθη ποτέ, ~ἔχων τυραννίδ᾽ ἧς
[500]	μιᾷ. ~Ὁ δ' ὄλβος ὁ	μέγας	ἥ τε δόξ' οὐκ οἶδ'
[700]	δεδραμένων δίκην. ~(Χορός) ~Μεταβολὰ κακῶν·	μέγας	ὁ πρόσθ' ἄναξ ~πάλιν ὑποστρέφει
[1250]	μοχθητέον. ~(Θησεύς) ~Εὐεργέτης βροτοῖσι καὶ	μέγας	φίλος; ~(Ηρακλῆς) ~Οἱ δ' οὐδὲν
[600]	~θεοὺς προσειπεῖν πρῶτα τοὺς κατὰ	στέγας.	~(Αμφιτρύων) ~Ἦλθες γὰρ ὄντως δώματ'
[950]	ἄνω τε καὶ κάτω κατὰ	στέγας,	~μέσον δ' ἐς ἀνδρῶν' ἐσπεσὼν
[50]	~ἀλλ᾽ ἡσύχαζε καὶ δακρυρρόους τέκνων	~πηγὰς	ἀφαίρει καὶ παρευκήλει λόγοις, ~κλέπτουσα
[350]	τε Πηλιάδ' ἀκτὰν ~Αναύρου παρὰ	πηγὰς	~Κύκνον ξεινοδαΐκταν ~τόξοις ὤλεσεν, Αμφαναίας
[450]	δύναμαι κατέχειν ~γραίας ὄσσων ἔτι	πηγάς.	~(Μεγάρα) ~Εἶἑν· τίς ἱερεύς, τίς
[1350]	οὐδέν' οὔτ' ἀπ' ὀμμάτων ~ἔσταξα	πηγάς,	οὐδ' ἂν ᾠόμην ποτὲ ~ἐς
[900]	νῦν θανοῦσιν ἁγνιῶ χέρας. ~Ἐκχεῖτε	πηγάς,	ῥίπτετ' ἐκ χειρῶν κανᾶ. ~Τίς
[250]	αἰνῶ: τῶν φίλων γὰρ οὕνεκα	~ὀργὰς	δικαίας τοὺς φίλους ἔχειν χρεών:
[650]	ὅσοισιν ~μέτα, κατθανόντες τ' ~εἰς	αὐγὰς	πάλιν ἁλίου ~δισσοὺς ἂν ἔβαν
[900]	ἔχειν ~ἔφασκε, δίφρου δ' εἰσέβαινεν	ἄντυγας	~κἄθεινε, κέντρον δῆθεν ὡς ἔχων,
[1350]	δουλευτέον. ~Εἶἑν· γεραιέ, τὰς ἐμὰς	φυγὰς	ὁρᾷς, ~ὁρᾷς δὲ παίδων ὄντα
[300]	δ᾽ ἐσῆλθέ μ᾽ εἰ παραιτησαίμεθα	~φυγὰς	τέκνων τῶνδ᾽ ἀλλὰ καὶ τόδ᾽
[200]	τῆσδ᾽ αὐτὸς θέλεις, ~ἔασον ἡμᾶς	φυγάδας	ἐξελθεῖν χθονός: ~βίᾳ δὲ δράσῃς
[200]	οὐ μόνον στενάξετε ~τοὺς Ἡρακλείους	παῖδας,	ἀλλὰ καὶ δόμου ~τύχας, ὅταν
[1400]	τέκνον. ~(Ηρακλῆς) ~Θάφθ' ὥσπερ εἶπον	παῖδας.	~(Αμφιτρύων) ~Ἐμὲ δὲ τίς, τέκνον;
[300]	νικῶ θνητὸς ὢν θεὸν μέγαν·	~παῖδας	γὰρ οὐ προύδωκα τοὺς Ηρακλέους.
[200]	~γνώμην ἔχουσι τῶν καθεστώτων πέρι.	~παῖδας	δὲ δὴ τί τούσδ᾽ ἀποκτεῖναι
[700]	δειμάτων ἔξωθεν ἐκπορεύσομεν ~σὺν μητρὶ	παῖδας.	δεῦρ' ἕπεσθε, πρόσπολοι, ~ὡς ἂν
[0]	γῆς ἄρχων Λύκος ~τοὺς Ἡρακλείους	παῖδας	ἐξελεῖν θέλει ~κτανὼν δάμαρτά θ᾽
[700]	καὶ νεκρῶν ἀγάλμασιν. ~Ἀλλ' εἶα,	παῖδας	καὶ δάμαρθ' Ηρακλέους ~ἔξω κέλευε
[800]	προσάψαι καινὸν αἷμ' αὐτῷ θέλει	~παῖδας	κατακτείναντι, συνθέλω δ' ἐγώ. ~Ἀλλ'
[600]	τέκνων. Πάντα τἀνθρώπων ἴσα· ~φιλοῦσι	παῖδας	οἵ τ' ἀμείνονες βροτῶν ~οἵ
[150]	τῶνδ᾽ ἄρ᾽ οὕνεκα ~τοὺς Ἡρακλείους	παῖδας	οὐ θνῄσκειν χρεών; ~ὃς ἔσχε
[250]	οὐ κτενεῖς ποτε ~τοὺς Ἡρακλείους	παῖδας.	οὐ τοσόνδε γῆς ~ἔνερθ᾽ ἐκεῖνος
[250]	ἀμαρτύρητος εὐκλεὴς πόσις, ~ὡς τούσδε	παῖδας	οὐκ ἂν ἐκσῶσαι θέλοι ~δόξαν
[850]	ὁ δὲ κανὼν οὐκ εἴσεται	~παῖδας	οὓς ἔτικτ' ἐναίρων, πρὶν ἂν
[400]	τοὺς τοῦ μεγάλου ~δή ποτε	παῖδας	τὸ πρὶν Ηρακλέους, ~ἄλοχόν τε
[1000]	ὁ τλήμων ὕπνον οὐκ εὐδαίμονα,	~παῖδας	φονεύσας καὶ δάμαρτ' ἐγὼ μὲν
[600]	ξυροῦ; ~ἄξω λαβών γε τούσδ'	ἐφολκίδας	χεροῖν, ~ναῦς δ' ὣς ἐφέλξω·
[1300]	νόμος, ~συνῆψαν; οὐ δεσμοῖσι διὰ	τυραννίδας	~πατέρας ἐκηλίδωσαν; ἀλλ' οἰκοῦσ' ὅμως
[750]	δακρύων, ~μεταλλαγαὶ συντυχίας ~νέας> ἔτεκον	ἀοιδάς.	~Βέβακ' ἄναξ ὁ καινός, ὁ
[50]	τῷδε χαίρω καὶ φιλῶ τὰς	ἐλπίδας.	~(Μεγάρα) ~κἀγώ: δοκεῖν δὲ τἀδόκητ᾽
[500]	ἐς νύκτα μὴ λυπούμενοι. ~Ὡς	ἐλπίδας	μὲν ὁ χρόνος οὐκ ἐπίσταται
[950]	τ' ἔσω βεβώς, ~κλιθεὶς ἐς	οὖδας,	ὡς ἔχει, σκευάζεται ~θοίνην. διελθὼν
[600]	ἤγαγον. ~(Αμφιτρύων) ~Μάχῃ κρατήσας ἢ	θεᾶς	δωρήμασιν; ~(Ηρακλῆς) ~Μάχῃ· τὰ μυστῶν
[750]	~Μεταλλαγαὶ γὰρ δακρύων, ~μεταλλαγαὶ συντυχίας	~νέας>	ἔτεκον ἀοιδάς. ~Βέβακ' ἄναξ ὁ
[900]	~ἀλλ' ἐν στροφαῖσιν ὀμμάτων ἐφθαρμένος	~ῥίζας	τ' ἐν ὄσσοις αἱματῶπας ἐκβαλὼν
[50]	σὲ γὰρ βλέπω. ~ὡς οὔτε	γαίας	ὅρι᾽ ἂν ἐκβαῖμεν λάθρᾳ: ~φυλακαὶ
[250]	λογίζομαι: ~ἥξειν νομίζεις παῖδα σὸν	γαίας	ὕπο; ~καὶ τίς θανόντων ἦλθεν
[200]	τῶν ἀμεινόνων παθεῖν, ~εἰ Ζεὺς	δικαίας	εἶχεν εἰς ἡμᾶς φρένας. ~εἰ
[250]	τῶν φίλων γὰρ οὕνεκα ~ὀργὰς	δικαίας	τοὺς φίλους ἔχειν χρεών: ~ἡμῶν
[350]	πηγὰς ~Κύκνον ξεινοδαΐκταν ~τόξοις ὤλεσεν,	Αμφαναίας	~οἰκήτορ' ἄμεικτον. ~Ὑμνῳδούς τε κόρας
[950]	ὡς βραχὺν χρόνον μονῆς ~Ισθμοῦ	ναπαίας	ἔλεγε προσβαίνειν πλάκας. ~Κἀνταῦθα γυμνὸν
[450]	~δακρύων ὡς οὐ δύναμαι κατέχειν	~γραίας	ὄσσων ἔτι πηγάς. ~(Μεγάρα) ~Εἶἑν·
[950]	λόγῳ. Πατὴρ δέ νιν ~θιγὼν	κραταιᾶς	χειρὸς ἐννέπει τάδε· ~Ω παῖ,
[350]	ἶνιν, ~ὑμνῆσαι στεφάνωμα μόχθων ~δι'	εὐλογίας	θέλω. ~Γενναίων δ' ἀρεταὶ πόνων
[550]	δόμοις ~δαπάναισι φροῦδα διαφυγόνθ' ὑπ'	ἀργίας.	~Ὤφθης ἐσελθὼν πόλιν· ἐπεὶ δ'
[450]	δόμους ~τῆς καλλικάρπου κράτος ἔχων	Πελασγίας,	~στολήν τε θηρὸς ἀμφέβαλλε σῷ
[400]	~τὸν τρισώματον οἷσιν ἔκτα ~βοτῆρ'	Ερυθείας.	~Δρόμων τ' ἄλλων ἀγάλματ' εὐτυχῆ
[1300]	Ελλήνων ὕπο ~ἄνδρ' ἐσθλὸν ὠφελοῦντας	εὐκλείας	τυχεῖν. ~κἀγὼ χάριν σοι τῆς
[400]	θ' ἁλὸς μυχοὺς ~εἰσέβαινε, θνατοῖς	~γαλανείας	τιθεὶς ἐρετμοῖς. ~Οὐρανοῦ θ' ὑπὸ
[400]	Ελλανίας ~ἄγορον ἁλίσας φίλων, ~κόρας	Αρείας	πέπλων ~χρυσεόστολον φάρος, ~ζωστῆρος ὀλεθρίους
[250]	εὐκλεὴς δορός, ~ὥστ᾽ οὐκ ἀνεκτὸν	δειλίας	θανεῖν ς᾽ ὕπο: ~οὑμὸς δ᾽
[200]	τοῦθ᾽ ὅμως ἡμῖν βαρύ, ~εἰ	δειλίας	σῆς κατθανούμεθ᾽ εἵνεκα, ~ὃ χρῆν
[1100]	εἰμ' ἐγὼ φονεὺς ἐμῆς; ~(Αμφιτρύων)	~Μιᾶς	ἅπαντα χειρὸς ἔργα σῆς τάδε.
[900]	καὶ πόνους διπλοῦς ἔχω; ~ἔργον	μιᾶς	μοι χειρὸς εὖ θέσθαι τάδε·
[400]	οἶδμα λίμνας, ~τίν' οὐκ ἀφ'	Ελλανίας	~ἄγορον ἁλίσας φίλων, ~κόρας Αρείας
[800]	καρδίαν, ~Νυκτὸς κελαινῆς ἀνυμέναιε παρθένε,	~μανίας	τ' ἐπ' ἀνδρὶ τῷδε καὶ
[650]	~Διὸς ὁ παῖς· τᾶς δ'	εὐγενίας	~πλέον ὑπερβάλλων ἀρετᾷ> ~μοχθήσας τὸν
[600]	ἐστὶν Εὐρυσθέως ὁ θήρ; ~(Ηρακλῆς)	~Χθονίας	νιν ἄλσος Ερμιών τ' ἔχει
[250]	ἐξερημώσας γένυν, ~οὐ σκῆπτρα, χειρὸς	δεξιᾶς	ἐρείσματα, ~ἀρεῖτε καὶ τοῦδ᾽ ἀνδρὸς
[0]	~Καδμεῖος οὐκ ὤν, ἀλλ᾽ ἀπ᾽	Εὐβοίας	μολών, ~κτείνει Κρέοντα καὶ κτανὼν
[550]	ἐς δόμους πεπτωκότα· ~ὥστ' ἐκ	προνοίας	κρύφιος εἰσῆλθον χθόνα. ~(Αμφιτρύων) ~Καλῶς·
[50]	οὖν τίν᾽ ἐλπίδ᾽ ἢ πέδον	σωτηρίας	~ἐξευμαρίζῃ, πρέσβυ; πρὸς σὲ γὰρ
[50]	ἐξόδους: ~οὔτ᾽ ἐν φίλοισιν ἐλπίδες	σωτηρίας	~ἔτ᾽ εἰσὶν ἡμῖν. ἥντιν᾽ οὖν
[1300]	~κἀγὼ χάριν σοι τῆς ἐμῆς	σωτηρίας	~τήνδ' ἀντιδώσω· νῦν γὰρ εἶ
[50]	γὰρ ἐσφραγισμένοι ~δόμων καθήμεθ᾽ ἀπορίᾳ	σωτηρίας.	~φίλων δὲ τοὺς μὲν οὐ
[1350]	ἀσφαλῶς, ~μακρὰς διαντλοῦσ' ἐν δόμοις	οἰκουρίας.	~Οἴμοι δάμαρτος καὶ τέκνων, οἴμοι
[300]	~πατρῷον ἐς μέλαθρον, οὗ τῆς	οὐσίας	~ἄλλοι κρατοῦσι, τὸ δ' ὄνομ'
[650]	~ἁδίσταν συζυγίαν. ~μὴ ζῴην μετ'	ἀμουσίας,	~αἰεὶ δ' ἐν στεφάνοισιν εἴην.
[400]	ἄπλατον ἀμφελικτὸς ~ἕλικ' ἐφρούρει, ~κτανών·	ποντίας	θ' ἁλὸς μυχοὺς ~εἰσέβαινε, θνατοῖς
[700]	τεκμήριον; ~(Αμφιτρύων) ~Ἱκέτιν πρὸς ἁγνοῖς	Εστίας	θάσσειν βάθροις. ~(Λύκος) ~Ἀνόνητά γ'
[500]	~Ὦ χαῖρε, μέλαθρον πρόπυλά θ'	ἑστίας	ἐμῆς, ~ὡς ἄσμενός σ' ἐσεῖδον
[600]	φευξείω φίλους. ~Ἆ, οἵδ' οὐκ	ἀφιᾶσ'	ἀλλ' ἀνάπτονται πέπλων ~τοσῷδε μᾶλλον·
[750]	ἄστυ. ~Μεταλλαγαὶ γὰρ δακρύων, ~μεταλλαγαὶ	συντυχίας	~νέας> ἔτεκον ἀοιδάς. ~Βέβακ' ἄναξ
[150]	~ἀνδρὸς δ᾽ ἔλεγχος οὐχὶ τόξ᾽	εὐψυχίας,	~ἀλλ᾽ ὃς μένων βλέπει τε
[150]	~ὃς ἔσχε δόξαν οὐδὲν ὢν	εὐψυχίας	~θηρῶν ἐν αἰχμῇ, τἄλλα δ᾽
[1250]	τ' ἄλλων πόνων ~διῆλθον ἀγέλας	κἀς	νεκροὺς ἀφικόμην, ~Αιδου πυλωρὸν κύνα
[950]	μονῆς ~Ισθμοῦ ναπαίας ἔλεγε προσβαίνειν	πλάκας.	~Κἀνταῦθα γυμνὸν σῶμα θεὶς πορπαμάτων,
[150]	τὸ σῶμα ῥύεται μὴ κατθανεῖν,	~ἑκὰς	δ᾽ ἀφεστὼς πολεμίους ἀμύνεται ~τυφλοῖς
[1200]	ἦλθον, εἶμι γῆς ὕπο. ~(Θησεύς)	~Εἴρηκας	ἐπιτυχόντος ἀνθρώπου λόγους. ~(Ηρακλῆς) ~Σὺ
[200]	ἀρίστων τἄκγον᾽ αὐτὸς ὢν κακὸς	~δέδοικας.	ἀλλὰ τοῦθ᾽ ὅμως ἡμῖν βαρύ,
[1200]	πτώματ' οὐδ' ἀναίνεται. ~(Ηρακλῆς) ~Θησεῦ,	δέδορκας	τόνδ' ἀγῶν' ἐμῶν τέκνων; ~(Θησεύς)
[1350]	ἐρείσας μητρὶ δούς τ' ἐς	ἀγκάλας,	~κοινωνίαν δύστηνον, ἣν ἐγὼ τάλας
[1050]	~μὲν ἐπὶ κακοῖσιν οὐ ~φεύγω	τάλας,	ἀλλ' εἴ με κανεῖ πατέρ'
[1100]	~Οἴμοι· τίν' ὄψιν τήνδε δέρκομαι	τάλας;	~(Αμφιτρύων) ~Ἀπόλεμον, ὦ παῖ, πόλεμον
[400]	Αιδαν, πόνων τελευτάν, ~ἵν' ἐκπεραίνει	τάλας	~βίοτον, οὐδ' ἔβα πάλιν. ~στέγαι
[1350]	ἀγκάλας, ~κοινωνίαν δύστηνον, ἣν ἐγὼ	τάλας	~διώλεσ' ἄκων. Γῇ δ' ἐπὴν
[1250]	~Τὸν λοίσθιον δὲ τόνδ' ἔτλην	τάλας	πόνον, ~παιδοκτονήσας δῶμα θριγκῶσαι κακοῖς.
[1150]	~(Αμφιτρύων) ~Ἔτεκε μέν οὑμὸς ἶνις	τάλας,	~τεκόμενος δ' ἔκανε, φόνιον αἷμα
[1250]	μυρίων τ' ἄλλων πόνων ~διῆλθον	ἀγέλας	κἀς νεκροὺς ἀφικόμην, ~Αιδου πυλωρὸν
[1150]	γὰρ δορός γε παῖδες ἵστανται	πέλας,	~ἀλλ' ἄλλο πού τι καινὸν
[700]	δ' ἀρκύων γενήσεται ~ξιφηφόροισι, τοὺς	πέλας	δοκῶν κτενεῖν ~ὁ παγκάκιστος. Εἶμι
[150]	~αὐτὸς τέθνηκε δειλίᾳ τῇ τῶν	πέλας,	~θραύσας τε λόγχην οὐκ ἔχει
[100]	χθονὸς ~Λύκον περῶντα τῶνδε δωμάτων	πέλας.	~(Λύκος) ~τὸν Ἡράκλειον πατέρα καὶ
[550]	διώλεσαν πόλιν ~ἐφ' ἁρπαγαῖσι τῶν	πέλας,	τὰ δ' ἐν δόμοις ~δαπάναισι
[1100]	~Γέροντες, ἔλθω τῶν ἐμῶν κακῶν	πέλας;	~(Χορός) ~Κἀγώ γε σὺν σοί,
[550]	φῶς ἀναβλέψεσθε, τοῦ κάτω σκότου	~φίλας	ἀμοιβὰς ὄμμασιν δεδορκότες; ~Ἐγὼ δέ
[900]	ταρτάρειον, ὡς ἐπ' Εγκελάδῳ ποτέ,	Παλλάς,	~ἐς δόμους πέμπεις. ~(Αγγελος) ~Ὦ
[1000]	ἦλθεν εἰκών, ὡς ὁρᾶν ἐφαίνετο,	~Παλλὰς	κραδαίνουσ' ἔγχος ἐπὶ λόφῳ κέαρ,
[850]	πόλεος, ὁ Διὸς ἔκγονος. ~Μέλεος	Ελλάς,	ἃ τὸν εὐεργέταν ~ἀποβαλεῖς, ὀλεῖς
[1250]	κρατεῖ. ~(Θησεύς) ~Οὐκ ἄν ἀνάσχοιθ'	Ελλὰς	ἀμαθίᾳ θανεῖν. ~(Ηρακλῆς) ~Ἄκουε δή
[400]	ὀλεθρίους ἄγρας. ~Τὰ κλεινὰ δ'	Ελλὰς	ἔλαβε βαρβάρου κόρας ~λάφυρα, καὶ
[200]	ὑμῖν οὔτε Θηβαίων πόλις ~οὔθ᾽	Ἑλλὰς	ἀρκεῖ: πρὸς δ᾽ ἔμ᾽ ἀσθενῆ
[100]	ἐκ τέκνων ~οὐδ᾽ ἀποίχεται χάρις.	~Ἑλλὰς	ὦ ξυμμάχους ~οἵους οἵους ὀλέσασα
[900]	Μυκήνας εἶμι· λάζυσθαι χρεὼν ~μοχλοὺς	δικέλλας	θ' ὥστε Κυκλώπων βάθρα ~φοίνικι
[550]	~(Ηρακλῆς) ~Οὐ ῥίψεθ' Αιδου τάσδε	περιβολὰς	κόμης ~καὶ φῶς ἀναβλέψεσθε, τοῦ
[700]	ἀμείνονας σέθεν. ~Χαρμοναὶ δακρύων ἔδοσαν	ἐκβολάς·	~πάλιν ἔμολεν, ἃ πάρος οὔποτε
[350]	~καὶ Πηλιάδες θεράπναι ~σύγχορτοί τ'	Ομόλας	ἔναυλοι, ~πεύκαισιν ὅθεν χέρας ~πληροῦντες
[1250]	νουθετεῖς. ~(Θησεύς) ~Ὁ πολλὰ δὴ	τλὰς	Ηρακλῆς λέγει τάδε; ~(Ηρακλῆς) ~Οὐκ
[1150]	~τεκόμενος δ' ἔκανε, φόνιον αἷμα	τλάς.	~(Θησεύς) ~Εὔφημα φώνει. ~(Αμφιτρύων) ~Βουλομένοισιν
[950]	δόμων ~μήτηρ ὑπεκλαβοῦσα, καὶ κλῄει	πύλας.	~Ὁ δ' ὡς ἐπ' αὐτοῖς
[650]	~Παιᾶνα μὲν Δηλιάδες ~ὑμνοῦσ' ἀμφὶ	πύλας	τὸν ~Λατοῦς εὔπαιδα γόνον ~εἱλίσσουσαι
[0]	κτανὼν ~Ἠλεκτρύωνα: συμφορὰς δὲ τὰς	ἐμὰς	~ἐξευμαρίζων καὶ πάτραν οἰκεῖν θέλων,
[850]	οὓς ἔτικτ' ἐναίρων, πρὶν ἂν	ἐμὰς	λύσσας ἀφῇ. ~Ἢν ἰδού· καὶ
[1350]	τύχῃ δουλευτέον. ~Εἶἑν· γεραιέ, τὰς	ἐμὰς	φυγὰς ὁρᾷς, ~ὁρᾷς δὲ παίδων
[1000]	πολύβροχ' ἁμμάτων ~ἐρείσμαθ' Ηράκλειον ~ἀμφὶ	δέμας	τάδε λαΐνοις ~ἀνημμένα κίοσιν οἴκων.
[1050]	~παλίντροπος ἐξεγειρόμενος στρέφεται· φέρε, ~ἀπόκρυφον	δέμας	ὑπὸ μέλαθρον κρύψω. ~(Χορός) ~Θάρσει·
[250]	~ὃς ἀντιτείνει σκαιὸν ἡγοῦμαι βροτόν.	~ἡμᾶς	δ᾽ ἐπειδὴ δεῖ θανεῖν, θνῄσκειν
[950]	εἰς ἄλλον δρακών· ~Παίζει πρὸς	ἡμᾶς	δεσπότης ἢ μαίνεται; ~Ὅ δ'
[1100]	σά. ~(Ηρακλῆς) ~Ποῦ δ' οἶστρος	ἡμᾶς	ἔλαβε; ποῦ διώλεσεν; ~(Αμφιτρύων) ~Ὅτ'
[1350]	~Ημῖν τέκν' εἷλες καὶ δάμαρθ'	ἡμᾶς	ἔχεις ~παιδοκτόνους σούς. εἶτ' ἐγὼ
[200]	λέγειν; ~(Λύκος) ~σὺ μὲν λέγ᾽	ἡμᾶς	οἷς πεπύργωσαι λόγοις, ~ἐγὼ δὲ
[1200]	ἐκκάλυψον ἄθλιον κάρα, ~βλέψον πρὸς	ἡμᾶς.	ὅστις εὐγενὴς βροτῶν, ~φέρει τά
[200]	~εἰ Ζεὺς δικαίας εἶχεν εἰς	ἡμᾶς	φρένας. ~εἰ δ᾽ οὖν ἔχειν
[200]	σκῆπτρα τῆσδ᾽ αὐτὸς θέλεις, ~ἔασον	ἡμᾶς	φυγάδας ἐξελθεῖν χθονός: ~βίᾳ δὲ
[850]	ἀγρίαν ~ἐξημερώσας, θεῶν ἀνέστησεν μόνος	~τιμὰς	πιτνούσας ἀνοσίων ἀνδρῶν ὕπο· ~σοί
[800]	Νυκτὸς Οὐρανοῦ τ' ἀφ' αἵματος·	~τιμάς	τ' ἔχω τάσδ' οὐκ ἀγασθῆναι
[1050]	ταράγματι ~πέπτωκα δεινῷ καὶ πνοὰς	θερμὰς	πνέω ~μετάρσι' οὐ βέβαια, πνευμόνων
[200]	τοὐμὸν δόρυ. ~(Χορός) ~ἆρ᾽ οὐκ	ἀφορμὰς	τοῖς λόγοισιν ἁγαθοὶ ~θνητῶν ἔχουσι,
[550]	ἠκούομεν. ~(Ηρακλῆς) ~Πόθεν δ' ἐς	ὑμᾶς	ἥδ' ἐσῆλθ' ἀθυμία; ~(Μεγάρα) ~Εὐρυσθέως
[300]	κόσμον περιβάλησθε σώμασιν, ~ἥξω πρὸς	ὑμᾶς	νερτέρᾳ δώσων χθονί. ~(Μεγάρα) ~ὦ
[1350]	τέκν' ὁ φύσας καὶ τεκὼν	ὑμᾶς	πατὴρ ~ἀπώλεσ' οὐδ' ὤνασθε τῶν
[450]	πανύστατ' ὄμμασιν προσδέρκομαι. ~Ἔτεκον μὲν	ὑμᾶς,	πολεμίοις δ' ἐθρεψάμην ~ὕβρισμα κἀπίχαρμα
[1150]	τι δεῖ, γέρον, ~ἢ χειρὸς	ὑμᾶς	τῆς ἐμῆς ἢ συμμάχων. ~Ἔα·
[450]	Οἰχαλίαν ὑπέσχετο. ~Τρεῖς δ' ὄντας	ὑμᾶς>	τριπτύχοις τυραννίσι ~πατὴρ ἐπύργου, μέγα
[100]	~τὸ πένθος αἴρεσθ᾽ εἰ θανεῖν	ὑμᾶς	χρεών, ~σὺ μὲν καθ᾽ Ἑλλάδ᾽
[650]	~Λατοῦς εὔπαιδα γόνον ~εἱλίσσουσαι καλλίχορον·	~παιᾶνας	δ' ἐπὶ σοῖς μελάθροις ~κύκνος
[1100]	γάρ τι βακχεύσας γε μέμνημαι	φρένας.	~(Αμφιτρύων) ~Λύσω, γέροντες, δεσμὰ παιδός;
[200]	Ζεὺς δικαίας εἶχεν εἰς ἡμᾶς	φρένας.	~εἰ δ᾽ οὖν ἔχειν γῆς
[600]	πατρίδος οἴχεται πέδον; ~(Ηρακλῆς) ~Βέβηκ'	Αθήνας	νέρθεν ἄσμενος φυγών. ~Ἀλλ' εἶ'
[1400]	τέκνα. ~(Αμφιτρύων) ~Πῶς; ~(Ηρακλῆς) ~Εἰς	Αθήνας	πέμψομαι Θηβῶν ἄπο. ~Ἀλλ' ἐσκόμιζε
[900]	δ' ὅπλον χερός; ~πρὸς τὰς	Μυκήνας	εἶμι· λάζυσθαι χρεὼν ~μοχλοὺς δικέλλας
[500]	οἵοις φροιμίοις ἄρχῃ λόγου. ~(Μεγάρα)	~Τεθνᾶσ'	ἀδελφοὶ καὶ πατὴρ οὑμὸς γέρων.
[350]	πτανοῖς βέλεσιν. ~Ξύνοιδε Πηνειὸς ὁ	καλλιδίνας	~μακραί τ' ἄρουραι ~πεδίων ἄκαρποι
[850]	γῆς σεισμὸς κεραυνοῦ τ' οἶστρος	ὠδῖνας	πνέων, ~οἷ' ἐγὼ στάδια δραμοῦμαι
[350]	χρυσοκάρανον ~δόρκαν ποικιλόνωτον ~συλήτειραν ἀγρωστᾶν	~κτείνας,	θηροφόνον θεὰν ~Οἰνωᾶτιν ἀγάλλει. ~Τεθρίππων
[1200]	~(Ηρακλῆς) ~Οἰκτρὸς γάρ εἰμι τἄμ'	ἀποκτείνας	τέκνα. ~(Θησεύς) ~Κλαίω χάριν σὴν
[500]	ξυνάορον, ~πατέρα τε δακρύοντα συμφορὰς	τίνας;	~Φέρ' ἐκπύθωμαι τῶνδε πλησίον σταθείς·
[400]	πολυπόταμον ~ἔβα δι' Αξεινον οἶδμα	λίμνας,	~τίν' οὐκ ἀφ' Ελλανίας ~ἄγορον
[700]	ἴδω νεκρὸν ~πίπτοντ' ἔχει γὰρ	ἡδονὰς	θνῄσκων ἀνὴρ ~ἐχθρὸς τίνων τε
[900]	θεόθεν ἐπὶ ~μέλαθρα κακὰ τάδε,	~τλήμονάς	τε παίδων τύχας; ~(Αγγελος) ~Ἱερὰ
[700]	δώσεις θανών, ~ὕβρεις ὑβρίζων εἰς	ἀμείνονας	σέθεν. ~Χαρμοναὶ δακρύων ἔδοσαν ἐκβολάς·
[1050]	ἡμιθραύστῳ λαΐνῳ τυκίσματι ~ἧμαι, νεκροῖσι	γείτονας	θάκους ἔχων; ~πτερωτά τ' ἔγχη·
[400]	~Τάν τε μυριόκρανον ~πολύφονον κύνα	Λέρνας	~ὕδραν ἐξεπύρωσεν, ~βέλεσί τ' ἀμφέβαλ'
[600]	τὸ δὲ γῆρας ἄχθος ~βαρύτερον	Αἴτνας	σκοπέλων ~ἐπὶ κρατὶ κεῖται, βλεφάρων
[1050]	~τὸν εὔδι' ἰαύονθ' ~ὑπνώδεά τ'	εὐνᾶς	ἐγείρετε. ~(Χορός) ~Οἴμοι. ~φόνος ὅσος
[300]	Ηρακλέους. ~Σὺ δ' ἐς μὲν	εὐνὰς	κρύφιος ἠπίστω μολεῖν, ~τἀλλότρια λέκτρα
[850]	ἐπιρροίβδην θ' ὁμαρτεῖν ὡς κυνηγέτῃ	κύνας,	~εἶμί γ' οὔτε πόντος οὕτως
[1250]	ποτ' ἢ λέοντας ἢ τρισωμάτους	~Τυφῶνας	ἢ Γίγαντας ἢ τετρασκελῆ ~κενταυροπληθῆ
[1050]	δάμαρτι σᾷ ~φόνον ὁμοσπόρων ἔμολες	ἐκπράξας	~Ταφίων περίκλυστον ἄστυ πέρσας. ~(Αμφιτρύων)
[1000]	ἐς πέδον, πρὸς κίονα ~νῶτον	πατάξας,	ὃς πεσήμασι στέγης ~διχορραγὴς ἔκειτο
[1150]	~Βουλομένοισιν ἐπαγγέλλῃ. ~(Θησεύς) ~Ὦ δεινὰ	λέξας.	~(Αμφιτρύων) ~Οἰχόμεθ' οἰχόμεθα πτανοί. ~(Θησεύς)
[1000]	βρόχων ~ἀνήπτομεν πρὸς κίον' ὡς	λήξας	ὕπνου ~μηδὲν προσεργάσαιτο τοῖς δεδραμένοις.
[300]	μοι παισὶ προσθεῖναι νεκρῶν, ~δόμους	ἀνοίξας	νῦν γὰρ ἐκκεκλῄμεθα ~ὡς ἀλλὰ
[650]	δυσγένεια δ' ἁπλοῦν ἂν ~εἶχεν	ζόας	βίοτον, ~καὶ τῷδ' ἦν τούς
[1050]	φρενῶν ταράγματι ~πέπτωκα δεινῷ καὶ	πνοὰς	θερμὰς πνέω ~μετάρσι' οὐ βέβαια,
[1050]	~Ἀδύνατ' ἀδύνατά μοι. ~(Αμφιτρύων) ~Σῖγα,	πνοὰς	μάθω· φέρε πρὸς οὖς βάλω.
[850]	διαστρόφους ἑλίσσει σῖγα γοργωποὺς κόρας.	~Ἀμπνοὰς	δ' οὐ σωφρονίζει, ταῦρος ὣς
[1150]	σὺν ἄλλοις, οἳ παρ' Ασωποῦ	ῥοὰς	~μένουσιν, ἔνοπλοι γῆς Αθηναίων κόροι,
[1300]	λαΐνοισί τ' ἐξογκώμασι ~τίμιον ἀνάξει	πᾶσ'	Αθηναίων πόλις. ~Καλὸς γὰρ ἀστοῖς
[50]	θαυμάζων δ᾽ ὅταν ~πύλαι ψοφῶσι,	πᾶς	ἀνίστησιν πόδα, ~ὡς πρὸς πατρῷον
[550]	~Μέλει μὲν οὐδὲν εἴ με	πᾶσ'	εἶδεν πόλις· ~ὄρνιν δ' ἰδών
[1350]	πάθω μονούμενος. ~Ὦ γαῖα Κάδμου	πᾶς	τε Θηβαῖος λεώς, ~κείρασθε, συμπενθήσατ'
[100]	τε ~κῶλον ὥστε πρὸς πετραῖον	~λέπας	ζυγηφόρον πῶλον ~ἀνέντες ὡς βάρος
[600]	~(Ηρακλῆς) ~Δράσω τάδ' εὖ γὰρ	εἶπας·	εἶμ' ἔσω δόμων. ~χρόνῳ δ'
[1100]	ἔσπευσας τέκνοις. ~(Ηρακλῆς) ~Τί πόλεμον	εἶπας;	τούσδε τίς διώλεσε; ~(Αμφιτρύων) ~Σὺ
[100]	παρευκήλει λόγοις, ~κλέπτουσα μύθοις ἀθλίους	κλοπὰς	ὅμως. ~κάμνουσι γάρ τοι καὶ
[500]	γέρον, σύγγνωθί μοι, ~εἰ πρόσθεν	ἥρπασ'	ἃ σὲ λέγειν πρὸς τόνδ'
[900]	ἐφθαρμένος ~ῥίζας τ' ἐν ὄσσοις	αἱματῶπας	ἐκβαλὼν ~ἀφρὸν κατέσταζ' εὐτρίχου γενειάδος.
[900]	~(Αγγελος) ~Ἱερὰ μὲν ἦν πάροιθεν	ἐσχάρας	Διὸς ~καθάρσι' οἴκων, γῆς ἄνακτ'
[400]	πέπλων ~χρυσεόστολον φάρος, ~ζωστῆρος ὀλεθρίους	ἄγρας.	~Τὰ κλεινὰ δ' Ελλὰς ἔλαβε
[950]	δὲ μήτηρ· Ω τεκών, τί	δρᾷς;	τέκνα ~κτείνεις; Βοᾷ δὲ πρέσβυς
[900]	στέγη. ~(Χορός) ~Ἢ ἤ· τί	δρᾷς,	ὦ Διὸς παῖ, μελάθρῳ; ~τάραγμα
[1200]	~Εἶἑν· σὲ τὸν θάσσοντα δυστήνους	ἕδρας	~αὐδῶ, φίλοισιν ὄμμα δεικνύναι τὸ
[50]	τόκος. ~πάντων δὲ χρεῖοι τάσδ᾽	ἕδρας	φυλάσσομεν, ~σίτων ποτῶν ἐσθῆτος, ἀστρώτῳ
[650]	ἦν ξύνεσις καὶ σοφία κατ'	ἄνδρας,	~δίδυμον ἂν ἥβαν ἔφερον ~φανερὸν
[1150]	~Μαινομένῳ πιτύλῳ πλαγχθεὶς ~ἑκατογκεφάλου βαφαῖς	ὕδρας.	~(Θησεύς) ~Ηρας ὅδ' ἁγών· τίς
[500]	δ' ὅπως ἥδιστα διαπεράσετε, ~ἐξ	ἡμέρας	ἐς νύκτα μὴ λυπούμενοι. ~Ὡς
[800]	Ηραν ποτέ· ~Ἐπεὶ δὲ μόχθους	διεπέρασ'	Εὐρυσθέως, ~Ηρα προσάψαι καινὸν αἷμ'
[1300]	~συνῆψαν; οὐ δεσμοῖσι διὰ τυραννίδας	~πατέρας	ἐκηλίδωσαν; ἀλλ' οἰκοῦσ' ὅμως ~Ολυμπον
[400]	ἄθεον ἄδικον· ἐς δὲ σὰς	~χέρας	βλέπει δώματ' οὐ παρόντος. ~Εἰ
[400]	~Οὐρανοῦ θ' ὑπὸ μέσσαν ~ἐλαύνει	χέρας	ἕδραν, ~Ατλαντος δόμον ἐλθών, ~ἀστρωπούς
[900]	~ἐπὶ τοῖσι νῦν θανοῦσιν ἁγνιῶ	χέρας.	~Ἐκχεῖτε πηγάς, ῥίπτετ' ἐκ χειρῶν
[350]	τ' Ομόλας ἔναυλοι, ~πεύκαισιν ὅθεν	χέρας	~πληροῦντες χθόνα Θεσσαλῶν ~ἱππείαις ἐδάμαζον.
[1300]	ἡμῖν πρὸς πόλισμα Παλλάδος. ~Ἐκεῖ	χέρας	σὰς ἁγνίσας μιάσματος, ~δόμους τε
[1100]	βούλομαι; ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ Ζεῦ, παρ'	Ηρας	ἆρ' ὁρᾷς θρόνων τάδε; ~(Ηρακλῆς)
[850]	~Μὴ σὺ νουθέτει τά θ'	Ηρας	κἀμὰ μηχανήματα. ~(Λύσσα) ~Ἐς τὸ
[1350]	~νεκρούς τε κἀμέ· πάντες ἐξολώλαμεν	~Ηρας	μιᾷ πληγέντες ἄθλιοι τύχῃ. ~(Θησεύς)
[1150]	πλαγχθεὶς ~ἑκατογκεφάλου βαφαῖς ὕδρας. ~(Θησεύς)	~Ηρας	ὅδ' ἁγών· τίς δ' ὅδ'
[800]	αὐθέντῃ φόνῳ ~γνῷ μὲν τὸν	Ηρας	οἷός ἐστ' αὐτῷ χόλος, ~μάθῃ
[0]	Εὐρυσθεῖ μέγαν, ~ἐξημερῶσαι γαῖαν, εἴθ᾽	Ἥρας	ὕπο ~κέντροις δαμασθεὶς εἴτε τοῦ
[600]	μοι φίλον αἰεί· τὸ δὲ	γῆρας	ἄχθος ~βαρύτερον Αἴτνας σκοπέλων ~ἐπὶ
[600]	~Τὸ δὲ λυγρὸν φόνιόν τε	γῆρας	~μισῶ· κατὰ κυμάτων δ' ~ἔρροι,
[1050]	~(Χορός) ~Ὦ Ζεῦ, τί παῖδ'	ἤχθηρας	ὧδ' ὑπερκότως ~τὸν σόν, κακῶν
[850]	ἐς ἐμβολὴν ~δεινὰ μυκᾶται δὲ	Κῆρας	ἀνακαλῶν τὰς Ταρτάρου. ~Τάχα σ'
[450]	ἡ τύχη ~νύμφας μὲν ὑμῖν	Κῆρας	ἀντέδωκ' ἔχειν, ~ἐμοὶ δὲ δάκρυα
[200]	γὰρ ἐς σὲ ἀφίξομαι ~λόγους	ὀνειδιστῆρας	ἐνδατούμενος: ~τοιαῦτ᾽ ἀμύνεθ᾽ Ἡρακλεῖ τέκνοισί
[1100]	διώλεσεν; ~(Αμφιτρύων) ~Ὅτ' ἀμφὶ βωμὸν	χεῖρας	ἡγνίζου πυρί. ~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι· τί
[1350]	σὺ τἀμὰ λέκτρ' ἔσῳζες ἀσφαλῶς,	~μακρὰς	διαντλοῦσ' ἐν δόμοις οἰκουρίας. ~Οἴμοι
[1100]	τύχην δ' οὔπω λέγεις. ~(Αμφιτρύων)	~Ὁρᾷς	γὰρ αὐτός, εἰ φρονῶν ἤδη
[1350]	γεραιέ, τὰς ἐμὰς φυγὰς ὁρᾷς,	~ὁρᾷς	δὲ παίδων ὄντα μ' αὐθέντην
[1100]	~Ὦ Ζεῦ, παρ' Ηρας ἆρ'	ὁρᾷς	θρόνων τάδε; ~(Ηρακλῆς) ~Ἀλλ' ἦ
[1350]	~Εἶἑν· γεραιέ, τὰς ἐμὰς φυγὰς	ὁρᾷς,	~ὁρᾷς δὲ παίδων ὄντα μ'
[850]	~καὶ διαστρόφους ἑλίσσει σῖγα γοργωποὺς	κόρας.	~Ἀμπνοὰς δ' οὐ σωφρονίζει, ταῦρος
[400]	ἀφ' Ελλανίας ~ἄγορον ἁλίσας φίλων,	~κόρας	Αρείας πέπλων ~χρυσεόστολον φάρος, ~ζωστῆρος
[350]	Αμφαναίας ~οἰκήτορ' ἄμεικτον. ~Ὑμνῳδούς τε	κόρας	~ἤλυθεν ἑσπέριον ἐς αὐλάν, χρυσέων
[400]	κλεινὰ δ' Ελλὰς ἔλαβε βαρβάρου	κόρας	~λάφυρα, καὶ σῴζεται Μυκήναις. ~Τάν
[1100]	~Πάτερ, τί κλαίεις καὶ συναμπίσχῃ	κόρας,	~τοῦ φιλτάτου σοι τηλόθεν παιδὸς
[0]	ἣν ἐγὼ φεύγω κτανὼν ~Ἠλεκτρύωνα:	συμφορὰς	δὲ τὰς ἐμὰς ~ἐξευμαρίζων καὶ
[1100]	σὺν σοί, μὴ προδοὺς τὰς	συμφοράς.	~(Ηρακλῆς) ~Πάτερ, τί κλαίεις καὶ
[1200]	~Σὺ δ' ἐκτὸς ὤν γε	συμφορᾶς	με νουθετεῖς. ~(Θησεύς) ~Ὁ πολλὰ
[1250]	ὤν. ~Ἐς τοῦτο δ' ἥξειν	συμφορᾶς	οἶμαί ποτε· ~φωνὴν γὰρ ἥσει
[500]	ἐμὴν ξυνάορον, ~πατέρα τε δακρύοντα	συμφορὰς	τίνας; ~Φέρ' ἐκπύθωμαι τῶνδε πλησίον
[300]	φασγάνῳ δέρη ~κεντεῖν φονεύειν, ἱέναι	πέτρας	ἄπο. ~Μίαν δὲ νῷν δὸς
[1100]	γενόμενος παίδων φονεύς; ~κοὐκ εἶμι	πέτρας	λισσάδος πρὸς ἅλματα ~ἢ φάσγανον
[1100]	πρὶν παρασπίζοντ' ἐμοῖς βραχίοσιν ~ἔσῳζε	πλευρὰς	ἐξ ἐμοῦ τ' ἐσῴζετο. ~Οὔ
[50]	~σίτων ποτῶν ἐσθῆτος, ἀστρώτῳ πέδῳ	~πλευρὰς	τιθέντες: ἐκ γὰρ ἐσφραγισμένοι ~δόμων
[1150]	εἰς Ερεχθειδῶν πόλιν ~ὡς σκῆπτρα	χώρας	τῆσδ' ἀναρπάσας Λύκος ~ἐς πόλεμον
[1300]	πρὸς πόλισμα Παλλάδος. ~Ἐκεῖ χέρας	σὰς	ἁγνίσας μιάσματος, ~δόμους τε δώσω
[1250]	ὡς ἁμιλληθῶ λόγοις ~πρὸς νουθετήσεις	σάς·	ἀναπτύξω δέ σοι ~ἀβίωτον ἡμῖν
[1100]	περιβάλλει νέφος. ~(Αμφιτρύων) ~Τούτων ἕκατι	σὰς	καταστένω τύχας. ~(Ηρακλῆς) ~Ἦ γὰρ
[400]	κέλευθον ἄθεον ἄδικον· ἐς δὲ	σὰς	~χέρας βλέπει δώματ' οὐ παρόντος.
[500]	ἐπίσταται ~σῴζειν, τὸ δ' αὑτοῦ	σπουδάσας	διέπτατο. ~Ὁρᾶτ' ἔμ' ὅσπερ ἦ
[1100]	πολέμιον πεπόνθαμεν; ~(Αμφιτρύων) ~Τὴν θεὸν	ἐάσας	τὰ σὰ περιστέλλου κακά. ~(Ηρακλῆς)
[1050]	ὦ γέροντες; ~ἢ δέσμ' ἀνεγειρόμενος	χαλάσας	ἀπολεῖ πόλιν, ~ἀπὸ δὲ πατέρα,
[1150]	πόλιν ~ὡς σκῆπτρα χώρας τῆσδ'	ἀναρπάσας	Λύκος ~ἐς πόλεμον ὑμῖν καὶ
[1150]	πτανοί. ~(Θησεύς) ~Τί φῄς; τί	δράσας;	~(Αμφιτρύων) ~Μαινομένῳ πιτύλῳ πλαγχθεὶς ~ἑκατογκεφάλου
[1200]	τῶν φίλων. ~(Ηρακλῆς) ~Ἐπῄνεσ' εὖ	δράσας	δέ σ' οὐκ ἀναίνομαι. ~(Θησεύς)
[500]	γέρων. ~(Ηρακλῆς) ~Πῶς φῄς; τί	δράσας	ἢ δορὸς ποίου τυχών; ~(Μεγάρα)
[150]	γὰρ ἔσθ᾽ ὅπου ~ἐσθλόν τι	δράσας	μάρτυρ᾽ ἂν λάβοις πάτραν. ~τὸ
[700]	~Μέτοχος ἂν εἴην τοῦ φόνου	δράσας	τόδε. ~(Λύκος) ~Ἡμεῖς, ἐπειδὴ σοὶ
[1100]	αἴτιος. ~(Ηρακλῆς) ~Τί φῄς; τί	δράσας;	ὦ κάκ' ἀγγέλλων πάτερ. ~(Αμφιτρύων)
[150]	ἀφεστὼς πολεμίους ἀμύνεται ~τυφλοῖς ὁρῶντας	οὐτάσας	τοξεύμασιν ~τὸ σῶμά τ᾽ οὐ
[1150]	~(Θησεύς) ~Τί χρῆμά μ' οἰκτροῖς	ἐκάλεσας	προοιμίοις; ~(Αμφιτρύων) ~Ἐπάθομεν πάθεα μέλεα
[250]	~ἐπεὶ σὺ μὲν γῆν τήνδε	διολέσας	ἔχεις, ~ὃ δ᾽ ὠφελήσας ἀξίων
[250]	~ἐν δ᾽ ἀσθενείᾳ τὸν πόθον	διώλεσας.	~ἐπεί ς᾽ ἔπαυς᾽ ἂν δοῦλον
[650]	δ' εὐγενίας ~πλέον ὑπερβάλλων ἀρετᾷ>	~μοχθήσας	τὸν ἄκυμον ~θῆκεν βίοτον βροτοῖς
[200]	καθαρμάτων ~χέρσου τ᾽ ἀμοιβάς ὧν	ἐμόχθησας	χάριν. ~τὰ δ᾽ ὦ τέκν᾽
[250]	τήνδε διολέσας ἔχεις, ~ὃ δ᾽	ὠφελήσας	ἀξίων οὐ τυγχάνει. ~κἄπειτα πράσσω
[1250]	δὲ τόνδ' ἔτλην τάλας πόνον,	~παιδοκτονήσας	δῶμα θριγκῶσαι κακοῖς. ~Ἥκω δ'
[1150]	γενήσομαι; ~ἢ σάρκα τὴν ἔμηνεν	ἐμπρήσας	πυρί, ~δύσκλειαν ἣ μένει μ'
[50]	Ταφίων ὅς ποτ᾽ ἐξεῖλες πόλιν	~στρατηλατήσας	κλεινὰ Καδμείων δορός, ~ὡς οὐδὲν
[600]	τὸν τρίκρανον ἤγαγον. ~(Αμφιτρύων) ~Μάχῃ	κρατήσας	ἢ θεᾶς δωρήμασιν; ~(Ηρακλῆς) ~Μάχῃ·
[50]	καλλινίκου δορὸς ἄγαλμ᾽ ἱδρύσατο ~Μινύας	κρατήσας	οὑμὸς εὐγενὴς τόκος. ~πάντων δὲ
[1350]	οὐκ ἐᾷ νόμος ~πρὸς στέρν'	ἐρείσας	μητρὶ δούς τ' ἐς ἀγκάλας,
[50]	παιδὶ σῷ ~ἐπίσημον εὐνὴν Ἡρακλεῖ	συνοικίσας.	~καὶ νῦν ἐκεῖνα μὲν θανόντ᾽
[400]	~τίν' οὐκ ἀφ' Ελλανίας ~ἄγορον	ἁλίσας	φίλων, ~κόρας Αρείας πέπλων ~χρυσεόστολον
[1300]	πόλισμα Παλλάδος. ~Ἐκεῖ χέρας σὰς	ἁγνίσας	μιάσματος, ~δόμους τε δώσω χρημάτων
[550]	ἐπεὶ δ' ὤφθης, ὅρα ~ἐχθροὺς	ἀθροίσας	μὴ παρὰ γνώμην πέσῃς. ~(Ηρακλῆς)
[1100]	ἅλματα ~ἢ φάσγανον πρὸς ἧπαρ	ἐξακοντίσας	~τέκνοις δικαστὴς αἵματος γενήσομαι; ~ἢ
[350]	~πυρσῷ δ' ἀμφεκαλύφθη ~ξανθὸν κρᾶτ'	ἐπινωτίσας	~δεινῷ χάσματι θηρός. ~Τάν τ'
[150]	γῆς βλαστήμασιν ~Γίγασι πλευροῖς πτήν᾽	ἐναρμόσας	βέλη ~τὸν καλλίνικον μετὰ θεῶν
[1050]	ἔμολες ἐκπράξας ~Ταφίων περίκλυστον ἄστυ	πέρσας.	~(Αμφιτρύων) ~Φυγὰν φυγάν, γέροντες, ἀποπρὸ
[700]	τὸν ἄκυμον ~θῆκεν βίοτον βροτοῖς	~πέρσας	δείματα θηρῶν. ~(Λύκος) ~Ἐς καιρὸν
[850]	ἔτικτ' ἐναίρων, πρὶν ἂν ἐμὰς	λύσσας	ἀφῇ. ~Ἢν ἰδού· καὶ δὴ
[150]	τέθνηκε δειλίᾳ τῇ τῶν πέλας,	~θραύσας	τε λόγχην οὐκ ἔχει τῷ
[1000]	τλήμων ὕπνον οὐκ εὐδαίμονα, ~παῖδας	φονεύσας	καὶ δάμαρτ' ἐγὼ μὲν οὖν
[1250]	ἀμφίκρανον καὶ παλιμβλαστῆ κύνα ~ὕδραν	φονεύσας	μυρίων τ' ἄλλων πόνων ~διῆλθον
[1050]	ἔκανε ~δὲ τέκεα, τοξήρει ψαλμῷ	τοξεύσας.	~(Χορός) ~Σῖτέναζέ νυν ~(Αμφιτρύων) ~Στενάζω.
[1100]	~(Αμφιτρύων) ~Ἀπόλεμον, ὦ παῖ, πόλεμον	ἔσπευσας	τέκνοις. ~(Ηρακλῆς) ~Τί πόλεμον εἶπας;
[800]	φόνιον ἐξίει κάλων, ~ὡς ἂν	πορεύσας	δι' Αχερούσιον πόρον ~τὸν καλλίπαιδα
[1100]	σκοπῶ. ~(Ηρακλῆς) ~Οὐ γάρ τι	βακχεύσας	γε μέμνημαι φρένας. ~(Αμφιτρύων) ~Λύσω,
[650]	καὶ Λίβυν αὐλόν· ~οὔπω καταπαύσομεν	~Μούσας,	αἵ μ' ἐχόρευσαν. ~Παιᾶνα μὲν
[850]	~ἐξημερώσας, θεῶν ἀνέστησεν μόνος ~τιμὰς	πιτνούσας	ἀνοσίων ἀνδρῶν ὕπο· ~σοί τ'
[1350]	συμφέρειν κακά. ~Ὦ τέκν' ὁ	φύσας	καὶ τεκὼν ὑμᾶς πατὴρ ~ἀπώλεσ'
[250]	Ἄρης σπείρει ποτὲ ~λάβρον δράκοντος	ἐξερημώσας	γένυν, ~οὐ σκῆπτρα, χειρὸς δεξιᾶς
[850]	δὲ χώραν καὶ θάλασσαν ἀγρίαν	~ἐξημερώσας,	θεῶν ἀνέστησεν μόνος ~τιμὰς πιτνούσας
[1300]	δ' ἐκ πολιτῶν δῶρ' ἔχω	σώσας	κόρους ~δὶς ἑπτά, ταῦρον Κνώσιον
[1150]	δ' ἀμοιβὰς ὧν ὑπῆρξεν Ηρακλῆς	~σῴσας	με νέρθεν, ἦλθον, εἴ τι
[1200]	ποτ' εὐτύχησα. ἐκεῖσ' ἀνοιστέον, ~ὅτ'	ἐξέσῳσάς	μ' ἐς φάος νεκρῶν πάρα.
[650]	ὕμνοισιν ὑπάρχει· ~Διὸς ὁ παῖς·	τᾶς	δ' εὐγενίας ~πλέον ὑπερβάλλων ἀρετᾷ>
[850]	δόμοι. ~(Χορός) ~Πρὸς αἵματ' οὐχὶ	τᾶς	Διονυσιάδος ~βοτρύων ἐπὶ χεύμασι λοιβᾶς.
[50]	~καὶ τῷδε χαίρω καὶ φιλῶ	τὰς	ἐλπίδας. ~(Μεγάρα) ~κἀγώ: δοκεῖν δὲ
[0]	φεύγω κτανὼν ~Ἠλεκτρύωνα: συμφορὰς δὲ	τὰς	ἐμὰς ~ἐξευμαρίζων καὶ πάτραν οἰκεῖν
[1350]	τῇ τύχῃ δουλευτέον. ~Εἶἑν· γεραιέ,	τὰς	ἐμὰς φυγὰς ὁρᾷς, ~ὁρᾷς δὲ
[400]	προπαρέσταν ~ἀλκᾷ· νῦν δ' ἀπολείπομαι	~τᾶς	εὐδαίμονος ἥβας. ~Ἀλλ' ἐσορῶ γὰρ
[600]	εἴη, ~μὴ χρυσοῦ δώματα πλήρη	~τᾶς	ἥβας ἀντιλαβεῖν, ~ἃ καλλίστα μὲν
[900]	τίς δ' ὅπλον χερός; ~πρὸς	τὰς	Μυκήνας εἶμι· λάζυσθαι χρεὼν ~μοχλοὺς
[800]	ὃς ἦλθεν ἐς εὐνὰν ~Νύμφας	τᾶς	Περσηίδος· ὡς ~πιστόν μοι τὸ
[1100]	γε σὺν σοί, μὴ προδοὺς	τὰς	συμφοράς. ~(Ηρακλῆς) ~Πάτερ, τί κλαίεις
[850]	~δεινὰ μυκᾶται δὲ Κῆρας ἀνακαλῶν	τὰς	Ταρτάρου. ~Τάχα σ' ἐγὼ μᾶλλον
[300]	δὲ τοὐντεῦθεν σκοπεῖν ~ὅπως διώσῃ	τὰς	τύχας, Αμφιτρύων. ~(Αμφιτρύων) ~Οὔτοι τὸ
[1300]	μὲν θνητὸς γεγὼς ~φέρεις ὑπέρφευ	τὰς	τύχας, θεοὶ δὲ μή; ~Θήβας
[300]	~προκαλούμεθ᾽ εὐγένειαν, ὦ γέρον, σέθεν:	~τὰς	τῶν θεῶν γὰρ ὅστις ἐκμοχθεῖ
[650]	~πλοῦτον μόνον αὔξει. ~Οὐ παύσομαι	τὰς	Χάριτας ~Μούσαις συγκαταμειγνύς, ~ἁδίσταν συζυγίαν.
[1250]	πανήγυριν φίλων ~εἶμ' οὐ γὰρ	ἄτας	εὐπροσηγόρους ἔχω. ~Ἀλλ' Αργος ἔλθω;
[500]	ὁρῶ πρὸ δωμάτων ~στολμοῖσι νεκρῶν	κρᾶτας	ἐξεστεμμένα, ~ὄχλῳ τ' ἐν ἀνδρῶν
[100]	ἐν ἡλίκων πόνοις ~ξυνῆν ποτ᾽	εὐκλεεστάτας	~πατρίδος οὐκ ὀνείδη. ~(Χορός) ~ἴδετε,
[950]	πρὸς ἧπαρ· ὕπτιος δὲ λαΐνους	~ὀρθοστάτας	ἔδευσεν ἐκπνέων βίον. ~Ὁ δ'
[1300]	οὕνεκα ~λέκτρων φθονοῦσα Ζηνὶ τοὺς	εὐεργέτας	~Ελλάδος ἀπώλεσ' οὐδὲν ὄντας αἰτίους.
[650]	ἂν ἥβαν ἔφερον ~φανερὸν χαρακτῆρ'	ἀρετᾶς	ὅσοισιν ~μέτα, κατθανόντες τ' ~εἰς
[550]	ἢ χρεών, πάτερ; ~(Αμφιτρύων) ~Πολλοὺς	πένητας,	ὀλβίους δὲ τῷ λόγῳ ~δοκοῦντας
[650]	μόνον αὔξει. ~Οὐ παύσομαι τὰς	Χάριτας	~Μούσαις συγκαταμειγνύς, ~ἁδίσταν συζυγίαν. ~μὴ
[1250]	λέοντας ἢ τρισωμάτους ~Τυφῶνας ἢ	Γίγαντας	ἢ τετρασκελῆ ~κενταυροπληθῆ πόλεμον οὐκ
[1350]	συμπενθήσατ' ἔλθετ' ἐς τάφον ~παίδων·	ἅπαντας	δ' ἑνὶ λόγῳ πενθήσετε ~νεκρούς
[250]	θανεῖν, θνῄσκειν χρεὼν ~μὴ πυρὶ	καταξανθέντας,	ἐχθροῖσιν γέλων ~διδόντας, οὑμοὶ τοῦ
[1300]	τοὺς εὐεργέτας ~Ελλάδος ἀπώλεσ' οὐδὲν	ὄντας	αἰτίους. ~(Θησεύς) ~Οὐκ ἔστιν ἄλλου
[450]	δώσειν Οἰχαλίαν ὑπέσχετο. ~Τρεῖς δ'	ὄντας	ὑμᾶς> τριπτύχοις τυραννίσι ~πατὴρ ἐπύργου,
[250]	ἂν ἐκσῶσαι θέλοι ~δόξαν κακὴν	λαβόντας:	οἱ γὰρ εὐγενεῖς ~κάμνουσι τοῖς
[250]	~μὴ πυρὶ καταξανθέντας, ἐχθροῖσιν γέλων	~διδόντας,	οὑμοὶ τοῦ θανεῖν μεῖζον κακόν.
[1250]	δεῖ λέγειν; ~ποίους ποτ' ἢ	λέοντας	ἢ τρισωμάτους ~Τυφῶνας ἢ Γίγαντας
[550]	δ' ὅσους ~κακοὺς ἐφηῦρον εὖ	παθόντας	ἐξ ἐμοῦ, ~τῷ καλλινίκῳ τῷδ'
[550]	πάροιθε λέξομαι. ~(Χορός) ~Δίκαια τοὺς	τεκόντας	ὠφελεῖν τέκνα, ~πατέρα τε πρέσβυν
[250]	πράσσω πόλλ᾽ ἐγώ, φίλους ἐμοὺς	~θανόντας	εὖ δρῶν, οὗ φίλων μάλιστα
[1350]	πέπηγέ μου. ~(Θησεύς) ~Καὶ τοὺς	σθένοντας	γὰρ καθαιροῦσιν τύχαι. ~(Ηρακλῆς) ~Φεῦ·
[400]	ἐσορῶ γὰρ τούσδε φθιμένων ~ἔνδυτ'	ἔχοντας,	τοὺς τοῦ μεγάλου ~δή ποτε
[550]	πένητας, ὀλβίους δὲ τῷ λόγῳ	~δοκοῦντας	εἶναι συμμάχους ἄναξ ἔχει, ~οἳ
[1300]	στέφανος Ελλήνων ὕπο ~ἄνδρ' ἐσθλὸν	ὠφελοῦντας	εὐκλείας τυχεῖν. ~κἀγὼ χάριν σοι
[150]	δ᾽ ἀφεστὼς πολεμίους ἀμύνεται ~τυφλοῖς	ὁρῶντας	οὐτάσας τοξεύμασιν ~τὸ σῶμά τ᾽
[600]	δὲ φιλότεκνον γένος. ~(Χορός) ~Ἁ	νεότας	μοι φίλον αἰεί· τὸ δὲ
[1200]	δὲ τοῖς φίλοισι δυστυχοῦσιν οὔ.	~Ἀνίστασ'	ἐκκάλυψον ἄθλιον κάρα, ~βλέψον πρὸς
[1350]	μιᾷ πληγέντες ἄθλιοι τύχῃ. ~(Θησεύς)	~Ἀνίστασ'	ὦ δύστηνε· δακρύων δ' ἅλις.
[1150]	σὺν θεοῖσι ~Φλεγραῖον ἐς πεδίον	ἀσπιστάς.	~(Θησεύς) ~Φεῦ φεῦ· τίς ἀνδρῶν
[1100]	κάκ' ἀγγέλλων πάτερ. ~(Αμφιτρύων) ~Μανείς·	ἐρωτᾷς	δ' ἄθλι' ἑρμηνεύματα. ~(Ηρακλῆς) ~Ἦ
[50]	~ὃν καλλινίκου δορὸς ἄγαλμ᾽ ἱδρύσατο	~Μινύας	κρατήσας οὑμὸς εὐγενὴς τόκος. ~πάντων
[450]	μέγα φρονῶν εὐανδρίᾳ. ~Ἐγὼ δὲ	νύμφας	ἠκροθινιαζόμην, ~κήδη συνάψουσ' ἔκ τ'
[450]	φροῦδα· μεταβαλοῦσα δ' ἡ τύχη	~νύμφας	μὲν ὑμῖν Κῆρας ἀντέδωκ' ἔχειν,
[800]	~Διός, ὃς ἦλθεν ἐς εὐνὰν	~Νύμφας	τᾶς Περσηίδος· ὡς ~πιστόν μοι
[550]	εἰσιν ἀνδρὶ δυστυχεῖ τίνες; ~(Ηρακλῆς)	~Μάχας	δὲ Μινυῶν ἃς ἔτλην ἀπέπτυσαν;
[200]	~ἣν χρῆν νεοσσοῖς τοῖσδε πῦρ	λόγχας	ὅπλα ~φέρουσαν ἐλθεῖν, ποντίων καθαρμάτων
[900]	κακὰ τάδε, ~τλήμονάς τε παίδων	τύχας;	~(Αγγελος) ~Ἱερὰ μὲν ἦν πάροιθεν
[300]	τοὐντεῦθεν σκοπεῖν ~ὅπως διώσῃ τὰς	τύχας,	Αμφιτρύων. ~(Αμφιτρύων) ~Οὔτοι τὸ δειλὸν
[1100]	~(Αμφιτρύων) ~Τούτων ἕκατι σὰς καταστένω	τύχας.	~(Ηρακλῆς) ~Ἦ γὰρ συνήραξ' οἶκον
[1300]	θνητὸς γεγὼς ~φέρεις ὑπέρφευ τὰς	τύχας,	θεοὶ δὲ μή; ~Θήβας μὲν
[250]	Ἡρακλείους παῖδας, ἀλλὰ καὶ δόμου	~τύχας,	ὅταν πάσχῃ τι, μεμνήσεσθε δὲ
[300]	τῶν θεῶν γὰρ ὅστις ἐκμοχθεῖ	τύχας,	~πρόθυμός ἐστιν, ἡ προθυμία δ᾽
[200]	μὲν Ἑλικῶν᾽ οἳ δὲ Παρνασοῦ	πτυχὰς	~τέμνειν ἄνωχθ᾽ ἐλθόντες ὑλουργοὺς δρυὸς
[1200]	~(Ηρακλῆς) ~Τί δῆτά μου κρᾶτ'	ἀνεκάλυψας	ἡλίῳ; ~(Θησεύς) ~Τί δ' οὐ
[1350]	στέρν' ἐρείσας μητρὶ δούς τ'	ἐς	ἀγκάλας, ~κοινωνίαν δύστηνον, ἣν ἐγὼ
[800]	~ἃ νῦν ἐσορᾶν ἔφανε ~ξιφηφόρων	ἐς	ἀγώνων ~ἅμιλλαν, εἰ τὸ δίκαιον
[400]	~διῆλθε· τόν τε πολυδάκρυον ~ἔπλευσ'	ἐς	Αιδαν, πόνων τελευτάν, ~ἵν' ἐκπεραίνει
[0]	δὲ Ταινάρου διὰ στόμα ~βέβηκ᾽	ἐς	Ἅιδου, τὸν τρισώματον κύνα ~ἐς
[1250]	ἐπεὶ φεύγω πάτραν; ~φέρ' ἀλλ'	ἐς	ἄλλην δή τιν' ὁρμήσω πόλιν;
[950]	κάτω κατὰ στέγας, ~μέσον δ'	ἐς	ἀνδρῶν' ἐσπεσὼν Νίσου πόλιν ~ἥκειν
[1350]	Θησεῦ, σύγκαμ' ἀθλίου κυνὸς ~κόμιστρ'	ἐς	Αργος συγκατάστησον μολών, ~λύπῃ τι
[350]	~Ὑμνῳδούς τε κόρας ~ἤλυθεν ἑσπέριον	ἐς	αὐλάν, χρυσέων πετάλων ~ἄπο μηλοφόρον
[400]	πλάτα ~βίου κέλευθον ἄθεον ἄδικον·	ἐς	δὲ σὰς ~χέρας βλέπει δώματ'
[450]	~ὡς ἐξέπειθες τὸν κατασπείραντά σε·	~ἐς	δεξιάν τε σὴν ἀλεξητήριον ~ξύλον
[850]	Οὔλυμπον πεδαίρουσ' Ιρι, γενναῖον πόδα·	~ἐς	δόμους δ' ἡμεῖς ἄφαντοι δυσόμεσθ'
[600]	~Ἀλλ' εἶ' ὁμαρτεῖτ' ὦ τέκν'	ἐς	δόμους πατρί· ~καλλίονές τἄρ' εἴσοδοι
[900]	ὡς ἐπ' Εγκελάδῳ ποτέ, Παλλάς,	~ἐς	δόμους πέμπεις. ~(Αγγελος) ~Ὦ λευκὰ
[550]	αἰσίοις ἕδραις, ~ἔγνων πόνον τιν'	ἐς	δόμους πεπτωκότα· ~ὥστ' ἐκ προνοίας
[450]	συνενέγκαιμ' ἂν ἐκ πάντων γόους,	~ἐς	ἓν δ' ἐνεγκοῦσ' ἀθρόον ἀποδοίην
[800]	τε καὶ ~Διός, ὃς ἦλθεν	ἐς	εὐνὰν ~Νύμφας τᾶς Περσηίδος· ὡς
[700]	βροτοῖς ~πέρσας δείματα θηρῶν. ~(Λύκος)	~Ἐς	καιρὸν οἴκων Αμφιτρύων ἔξω περᾷ·
[700]	~κακόν τι πράξειν. Ὦ γέροντες,	ἐς	καλὸν ~στείχει, βρόχοισι δ' ἀρκύων
[0]	ἐπεσπεσὼν πόλιν. ~ἡμῖν δὲ κῆδος	ἐς	Κρέοντ᾽ ἀνημμένον ~κακὸν μέγιστον, ὡς
[550]	φήσομεν καλὸν ~ὕδρᾳ μὲν ἐλθεῖν	ἐς	μάχην λέοντί τε ~Εὐρυσθέως πομπαῖσι,
[300]	ὁμαρτεῖτ' ἀθλίῳ μητρὸς ποδὶ ~πατρῷον	ἐς	μέλαθρον, οὗ τῆς οὐσίας ~ἄλλοι
[300]	προύδωκα τοὺς Ηρακλέους. ~Σὺ δ'	ἐς	μὲν εὐνὰς κρύφιος ἠπίστω μολεῖν,
[500]	ὅπως ἥδιστα διαπεράσετε, ~ἐξ ἡμέρας	ἐς	νύκτα μὴ λυπούμενοι. ~Ὡς ἐλπίδας
[950]	κάρα βαλὼν ~ξύλον καθῆκε παιδὸς	ἐς	ξανθὸν κάρα, ~ἔρρηξε δ' ὀστᾶ.
[1150]	ἐμός. ~Ὀφθησόμεσθα, καὶ τεκνοκτόνον μύσος	~ἐς	ὄμμαθ' ἥξει φιλτάτῳ ξένων ἐμῶν.
[350]	δὲ τὸν γᾶς ἐνέρων τ'	~ἐς	ὄρφναν μολόντα, παῖδ' ~εἴτε Διός
[950]	δωμάτων τ' ἔσω βεβώς, ~κλιθεὶς	ἐς	οὖδας, ὡς ἔχει, σκευάζεται ~θοίνην.
[850]	χορεύσω καὶ καταυλήσω φόβῳ. ~Στεῖχ'	ἐς	Οὔλυμπον πεδαίρουσ' Ιρι, γενναῖον πόδα·
[450]	δὲ σέ, ὦ Ζεῦ, χεῖρ'	ἐς	οὐρανὸν δικὼν ~αὐδῶ, τέκνοισιν εἴ
[200]	ἀνέξομαί ποτε ~σιγῶν κακίστην λαμβάνων	ἐς	παῖδ᾽ ἐμόν, ~ἣν χρῆν νεοσσοῖς
[50]	θείων σαφές. ~ἐγὼ γὰρ οὔτ᾽	ἐς	πατέρ᾽ ἀπηλάθην τύχης, ~ὃς οὕνεκ᾽
[1150]	γιγαντοφόνον ἦλθεν σὺν θεοῖσι ~Φλεγραῖον	ἐς	πεδίον ἀσπιστάς. ~(Θησεύς) ~Φεῦ φεῦ·
[1000]	κεἰς ὕπνον ~καθῆκε· πίτνει δ'	ἐς	πέδον, πρὸς κίονα ~νῶτον πατάξας,
[950]	ταρβοῦντες φόβῳ ~ὤρουον ἄλλος ἄλλοσ'	ἐς	πέπλους ὁ μὲν ~μητρὸς ταλαίνης,
[1250]	ὅσιον· ἢν δὲ καὶ μένω,	~ἐς	ποῖον ἱερὸν ἢ πανήγυριν φίλων
[1150]	σκῆπτρα χώρας τῆσδ' ἀναρπάσας Λύκος	~ἐς	πόλεμον ὑμῖν καὶ μάχην καθίσταται.
[1350]	βέλος. ~Ἐγκαρτερήσω βίοτον· εἶμι δ'	ἐς	πόλιν ~τὴν σήν, χάριν τε
[200]	~ὦ γαῖα Κάδμου: καὶ γὰρ	ἐς	σὲ ἀφίξομαι ~λόγους ὀνειδιστῆρας ἐνδατούμενος:
[500]	φίλοις; ~(Ηρακλῆς) ~Τί φῄς; τίν'	ἐς	ταραγμὸν ἥκομεν, πάτερ; ~(Μεγάρα) ~Διολλύμεσθα·
[1350]	Θηβαῖος λεώς, ~κείρασθε, συμπενθήσατ' ἔλθετ'	ἐς	τάφον ~παίδων· ἅπαντας δ' ἑνὶ
[50]	ἥντιν᾽ οὖν γνώμην ἔχεις ~λέγ᾽	ἐς	τὸ κοινόν, μὴ θανεῖν ἕτοιμον
[850]	θ' Ηρας κἀμὰ μηχανήματα. ~(Λύσσα)	~Ἐς	τὸ λῷον ἐμβιβάζω σ' ἴχνος
[1050]	~τὸν σόν, κακῶν δὲ πέλαγος	ἐς	τόδ' ἤγαγες; ~(Ηρακλῆς) ~Ἔα· ~ἔμπνους
[1250]	θριγκῶσαι κακοῖς. ~Ἥκω δ' ἀνάγκης	ἐς	τόδ' οὔτ' ἐμαῖς φίλαις ~Θήβαις
[800]	ἔτ' ἀρέσκει. ~Ἔα ἔα· ~ἆρ'	ἐς	τὸν αὐτὸν πίτυλον ἥκομεν φόβου,
[1350]	πηγάς, οὐδ' ἂν ᾠόμην ποτὲ	~ἐς	τοῦθ' ἱκέσθαι, δάκρυ' ἀπ' ὀμμάτων
[1250]	οὐδὲν ἀλγεῖ συγγενῶς δύστηνος ὤν.	~Ἐς	τοῦτο δ' ἥξειν συμφορᾶς οἶμαί
[550]	θανόντ' ἠκούομεν. ~(Ηρακλῆς) ~Πόθεν δ'	ἐς	ὑμᾶς ἥδ' ἐσῆλθ' ἀθυμία; ~(Μεγάρα)
[500]	ἐμῆς, ~ὡς ἄσμενός σ' ἐσεῖδον	ἐς	φάος μολών. ~Ἔα· τί χρῆμα;
[1200]	ἐκεῖσ' ἀνοιστέον, ~ὅτ' ἐξέσῳσάς μ'	ἐς	φάος νεκρῶν πάρα. ~Χάριν δὲ
[1250]	ἀφικόμην, ~Αιδου πυλωρὸν κύνα τρίκρανον	ἐς	φάος ~ὅπως πορεύσαιμ' ἐντολαῖς Εὐρυσθέως.
[0]	ἐς Ἅιδου, τὸν τρισώματον κύνα	~ἐς	φῶς ἀνάξων, ἔνθεν οὐχ ἥκει
[600]	τέκνον; ~(Ηρακλῆς) ~Καὶ θῆρά γ'	ἐς	φῶς τὸν τρίκρανον ἤγαγον. ~(Αμφιτρύων)
[900]	δὲ δαλὸν χειρὶ δεξιᾷ φέρειν,	~ἐς	χέρνιβ' ὡς βάψειεν, Αλκμήνης τόκος
[100]	καθέστηχ᾽ ἱστορεῖν ἃ βούλομαι. ~τίν᾽	ἐς	χρόνον ζητεῖτε μηκῦναι βίον; ~τίν᾽
[1050]	κακῶν δὲ πέλαγος ἐς τόδ'	ἤγαγες;	~(Ηρακλῆς) ~Ἔα· ~ἔμπνους μέν εἰμι
[1200]	σῶν μέλειν τι δαίμοσιν; ~(Ηρακλῆς)	~Αὔθαδες	ὁ θεός, πρὸς δὲ τοὺς
[650]	αἵ μ' ἐχόρευσαν. ~Παιᾶνα μὲν	Δηλιάδες	~ὑμνοῦσ' ἀμφὶ πύλας τὸν ~Λατοῦς
[350]	τ' ἄρουραι ~πεδίων ἄκαρποι ~καὶ	Πηλιάδες	θεράπναι ~σύγχορτοί τ' Ομόλας ἔναυλοι,
[750]	θ' ἁ καλλιρρέεθρος, ~σύν τ'	Ασωπιάδες	κόραι, ~πατρὸς ὕδωρ βᾶτε λιποῦσαι
[850]	τὸ σὸν γένος ἄγονον αὐτίκα	~λυσσάδες	ὠμοβρῶτες ἄδικοι Ποιναὶ ~κακοῖσιν ἐκπετάσουσιν.
[1150]	ξυνάορον; ~οὐ γὰρ δορός γε	παῖδες	ἵστανται πέλας, ~ἀλλ' ἄλλο πού
[1150]	μέλεα πρὸς θεῶν. ~(Θησεύς) ~Οἱ	παῖδες	οἵδε τίνες, ἐφ' οἷς δακρυρροεῖς;
[50]	θνῄσκειν, γέρον, ~οἵ θ᾽ Ἡράκλειοι	παῖδες,	οὓς ὑπὸ πτεροῖς ~σῴζω νεοσσοὺς
[900]	~ἔστη σιωπῇ. καὶ χρονίζοντος πατρὸς	~παῖδες	προσέσχον ὄμμ' ὁ δ' οὐκέθ'
[900]	οὐχ ~ἕτερον ἄξομαι. ~(Αγγελος) ~Τεθνᾶσι	παῖδες.	~(Χορός) ~Αἰαῖ. ~(Αγγελος) ~Στενάζεθ' ὡς
[1400]	αἰσχύναις δόμον, ~Θησεῖ πανώλεις ἑψόμεσθ'	ἐφολκίδες.	~Ὅστις δὲ πλοῦτον ἢ σθένος
[450]	~ἦ πολύ με δόξης ἐξέπαισαν	ἐλπίδες,	~ἣν πατρὸς ὑμῶν ἐκ λόγων
[50]	κατ᾽ ἐξόδους: ~οὔτ᾽ ἐν φίλοισιν	ἐλπίδες	σωτηρίας ~ἔτ᾽ εἰσὶν ἡμῖν. ἥντιν᾽
[150]	γὰρ ~τὴν σὴν νομίζω δειλίαν,	Ἡράκλεες	~σὺν μάρτυσιν θεοῖς δεῖ μ᾽
[1350]	ἀπώλεσα ~ὥσπερ σὺ τἀμὰ λέκτρ'	ἔσῳζες	ἀσφαλῶς, ~μακρὰς διαντλοῦσ' ἐν δόμοις
[450]	πεδία τἀμὰ γῆς κεκτημένος, ~ὡς	ἐξέπειθες	τὸν κατασπείραντά σε· ~ἐς δεξιάν
[600]	πρῶτα τοὺς κατὰ στέγας. ~(Αμφιτρύων)	~Ἦλθες	γὰρ ὄντως δώματ' εἰς Αιδου,
[250]	χερὶ ~ἕξεις. ἀπέρρων δ᾽ ἔνθεν	ἦλθες	ἐνθάδε, ~ὕβριζ᾽ ἐμοῦ γὰρ ζῶντος
[700]	~δίκα καὶ θεῶν παλίρρους πότμος.	~Ἦλθες	χρόνῳ μὲν οὗ δίκην δώσεις
[800]	ὑπὲρ δόμων ὁρῶ; ~Φυγῇ φυγῇ	~νωθὲς	πέδαιρε κῶλον, ἐκποδὼν ἔλα. ~Ὦναξ
[500]	ἄνδρα γὰρ φίλον ~πανύστατον νῦν,	ἥλικες,	δεδόρκατε. ~(Μεγάρα) ~Ἔα· ~ὦ πρέσβυ,
[550]	ἥδ' ἐσῆλθ' ἀθυμία; ~(Μεγάρα) ~Εὐρυσθέως	κήρυκες	ἤγγελλον τάδε. ~(Ηρακλῆς) ~Τί δ'
[150]	~τὸν καλλίνικον μετὰ θεῶν ἐκώμασεν:	~τετρασκελές	θ᾽ ὕβρισμα, Κενταύρων γένος, ~Φολόην
[1350]	προσπίτνοντ' ἐρεῖ τάδε· ~Ημῖν τέκν'	εἷλες	καὶ δάμαρθ' ἡμᾶς ἔχεις ~παιδοκτόνους
[50]	~ὦ πρέσβυ, Ταφίων ὅς ποτ᾽	ἐξεῖλες	πόλιν ~στρατηλατήσας κλεινὰ Καδμείων δορός,
[450]	ὁ κατθανὼν πατήρ, ~Εὐρυσθέως δ'	ἔμελλες	οἰκήσειν δόμους ~τῆς καλλικάρπου κράτος
[1050]	ὅτε δάμαρτι σᾷ ~φόνον ὁμοσπόρων	ἔμολες	ἐκπράξας ~Ταφίων περίκλυστον ἄστυ πέρσας.
[1350]	~κοινωνίαν δύστηνον, ἣν ἐγὼ τάλας	~διώλεσ'	ἄκων. Γῇ δ' ἐπὴν κρύψῃς
[1350]	φύσας καὶ τεκὼν ὑμᾶς πατὴρ	~ἀπώλεσ'	οὐδ' ὤνασθε τῶν ἐμῶν καλῶν,
[1300]	φθονοῦσα Ζηνὶ τοὺς εὐεργέτας ~Ελλάδος	ἀπώλεσ'	οὐδὲν ὄντας αἰτίους. ~(Θησεύς) ~Οὐκ
[200]	ὄμμ᾽ ἐλεύθερον βλέπειν. ~οὐδ᾽ Ἑλλάδ᾽	ᾔνες᾽	οὐδ᾽ ἀνέξομαί ποτε ~σιγῶν κακίστην
[1200]	φίλοις ἐκ τῶν φίλων. ~(Ηρακλῆς)	~Ἐπῄνεσ'	εὖ δράσας δέ σ' οὐκ
[1150]	θεῶν. ~(Θησεύς) ~Οἱ παῖδες οἵδε	τίνες,	ἐφ' οἷς δακρυρροεῖς; ~(Αμφιτρύων) ~Ἔτεκε
[550]	~Φίλοι γάρ εἰσιν ἀνδρὶ δυστυχεῖ	τίνες;	~(Ηρακλῆς) ~Μάχας δὲ Μινυῶν ἃς
[600]	ὦ τέκν' ἐς δόμους πατρί·	~καλλίονές	τἄρ' εἴσοδοι τῶν ἐξόδων ~πάρεισιν
[600]	ἴσα· ~φιλοῦσι παῖδας οἵ τ'	ἀμείνονες	βροτῶν ~οἵ τ' οὐδὲν ὄντες·
[50]	ἐκβαῖμεν λάθρᾳ: ~φυλακαὶ γὰρ ἡμῶν	κρείσσονες	κατ᾽ ἐξόδους: ~οὔτ᾽ ἐν φίλοισιν
[100]	ὀνείδη. ~(Χορός) ~ἴδετε, πατέρος ὡς	γοργῶπες	~αἵδε προσφερεῖς ~ὀμμάτων αὐγαί, ~τὸ
[1200]	ἐκκάλυπτέ νιν. ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τέκνον·	~πάρες	ἀπ' ὀμμάτων ~πέπλον, ἀπόδικε, ῥέθος
[300]	ἀμφοῖν εἷς ὑπουργήσῃς διπλᾶ· ~κόσμον	πάρες	μοι παισὶ προσθεῖναι νεκρῶν, ~δόμους
[450]	~ὁμοῦ γέροντες καὶ νέοι καὶ	μητέρες.	~Ὦ μοῖρα δυστάλαιν' ἐμή τε
[900]	~Δάιοι φόνοι, ~δάιοι δὲ τοκέων	χέρες·	ὤ. ~(Αγγελος) ~Οὐκ ἄν τις
[1200]	σὴν ἐφ' ἑτέραισι συμφοραῖς. ~(Ηρακλῆς)	~Ηὗρες	δέ γ' ἄλλους ἐν κακοῖσι
[1350]	λόγῳ πενθήσετε ~νεκρούς τε κἀμέ·	πάντες	ἐξολώλαμεν ~Ηρας μιᾷ πληγέντες ἄθλιοι
[0]	ς τῆσδε γίγνεται πατήρ, ~ἣν	πάντες	ὑμεναίοισι Καδμεῖοί ποτε ~λωτῷ συνηλάλαξαν,
[1400]	καὶ πολύκλαυτοι, ~τὰ μέγιστα φίλων	ὀλέσαντες.
[200]	δ᾽ ἐσκομισθῶσιν πόλει, ~βωμὸν πέριξ	νήσαντες	ἀμφήρη ξύλα ~ἐμπίμπρατ᾽ αὐτῶν καὶ
[1400]	τέκνα δυσκόμιστα γῇ· ~ἡμεῖς δ'	ἀναλώσαντες	αἰσχύναις δόμον, ~Θησεῖ πανώλεις ἑψόμεσθ'
[1350]	κἀμέ· πάντες ἐξολώλαμεν ~Ηρας μιᾷ	πληγέντες	ἄθλιοι τύχῃ. ~(Θησεύς) ~Ἀνίστασ' ὦ
[50]	ποτῶν ἐσθῆτος, ἀστρώτῳ πέδῳ ~πλευρὰς	τιθέντες:	ἐκ γὰρ ἐσφραγισμένοι ~δόμων καθήμεθ᾽
[100]	πρὸς πετραῖον ~λέπας ζυγηφόρον πῶλον	~ἀνέντες	ὡς βάρος φέρον ~τροχηλάτοιο πώλου.
[50]	ἄνευ πόνου: ~χρόνον δὲ μηκύνωμεν	ὄντες	ἀσθενεῖς. ~(Μεγάρα) ~λύπης τι προσδεῖς
[50]	σαφεῖς ὁρῶ φίλους, ~οἳ δ᾽	ὄντες	ὀρθῶς ἀδύνατοι προσωφελεῖν. ~τοιοῦτον ἀνθρώποισιν
[200]	πρέσβεις, ταῖς ἐμαῖς ἐναντίοι ~γνώμαισιν	ὄντες,	οὐ μόνον στενάξετε ~τοὺς Ἡρακλείους
[600]	ἀμείνονες βροτῶν ~οἵ τ' οὐδὲν	ὄντες·	χρήμασιν δὲ διάφοροι· ~ἔχουσιν, οἳ
[200]	δὲ Παρνασοῦ πτυχὰς ~τέμνειν ἄνωχθ᾽	ἐλθόντες	ὑλουργοὺς δρυὸς ~κορμούς: ἐπειδὰν δ᾽
[300]	κλῇθρα προσπόλοις λέγω. ~κοσμεῖσθ' ἔσω	μολόντες·	οὐ φθονῶ πέπλων. ~Ὅταν δὲ
[650]	~φανερὸν χαρακτῆρ' ἀρετᾶς ὅσοισιν ~μέτα,	κατθανόντες	τ' ~εἰς αὐγὰς πάλιν ἁλίου
[550]	θεοῦ πρόσω. ~(Ηρακλῆς) ~Οὕτω δ'	ἀπόντες	ἐσπανίζομεν φίλων; ~(Μεγάρα) ~Φίλοι γάρ
[250]	ἂν σὲ δεσπότην ἐκτήσατο. ~(Μεγάρα)	~γέροντες,	αἰνῶ: τῶν φίλων γὰρ οὕνεκα
[1050]	ἄστυ πέρσας. ~(Αμφιτρύων) ~Φυγὰν φυγάν,	γέροντες,	ἀποπρὸ δωμάτων ~διώκετε· φεύγετε μάργον
[1100]	γε μέμνημαι φρένας. ~(Αμφιτρύων) ~Λύσω,	γέροντες,	δεσμὰ παιδός; ἢ τί δρῶ;
[1100]	οὐδὲν οἶδα τῶν εἰωθότων. ~(Αμφιτρύων)	~Γέροντες,	ἔλθω τῶν ἐμῶν κακῶν πέλας;
[700]	κακῶς ~κακόν τι πράξειν. Ὦ	γέροντες,	ἐς καλὸν ~στείχει, βρόχοισι δ'
[1050]	~Οὐκ ἀτρεμαῖα θρῆνον αἰάξετ' ὦ	γέροντες;	~ἢ δέσμ' ἀνεγειρόμενος χαλάσας ἀπολεῖ
[450]	ζεῦγος οὐ καλὸν νεκρῶν, ~ὁμοῦ	γέροντες	καὶ νέοι καὶ μητέρες. ~Ὦ
[800]	Νυκτὸς τήνδ' ὁρῶντες ἔκγονον ~Λύσσαν,	γέροντες,	κἀμὲ τὴν θεῶν λάτριν ~Ιριν·
[500]	ἔοικ' ἀναγκαίως ἔχει. ~Ἀλλ' ὦ	γέροντες,	μικρὰ μὲν τὰ τοῦ βίου,
[800]	τὸν αὐτὸν πίτυλον ἥκομεν φόβου,	~γέροντες,	οἷον φάσμ' ὑπὲρ δόμων ὁρῶ;
[1000]	ἤλυσιν πάρεσθ' ὅδε. ~(Αμφιτρύων) ~Καδμεῖοι	γέροντες,	οὐ σῖγα σῖγα ~τὸν ὕπνῳ
[750]	ὡς ἄρ' οὐ ~σθένουσιν θεοί;	~Γέροντες,	οὐκέτ' ἔστι δυσσεβὴς ἀνήρ. ~Σιγᾷ
[950]	Εὐρυσθέως ~δοκῶν φονεύειν. οἳ δὲ	ταρβοῦντες	φόβῳ ~ὤρουον ἄλλος ἄλλοσ' ἐς
[1000]	ἔκειτο κρηπίδων ἔπι. ~Ἡμεῖς δ'	ἐλευθεροῦντες	ἐκ δρασμῶν πόδα ~σὺν τῷ
[350]	Ομόλας ἔναυλοι, ~πεύκαισιν ὅθεν χέρας	~πληροῦντες	χθόνα Θεσσαλῶν ~ἱππείαις ἐδάμαζον. ~Τάν
[100]	ἀεὶ ῥώμην ἔχει: ~οἵ τ᾽	εὐτυχοῦντες	διὰ τέλους οὐκ εὐτυχεῖς. ~ἐξίσταται
[1300]	Ελλήνων μ' ὁρᾶν, ~ἐν οἷσιν	εὐτυχοῦντες	ἦμεν ὄλβιοι. ~Τί δῆτά με
[800]	πημάτων. ~(Ιρις) ~Θαρσεῖτε Νυκτὸς τήνδ'	ὁρῶντες	ἔκγονον ~Λύσσαν, γέροντες, κἀμὲ τὴν
[1300]	οἰκοῦσ' ὅμως ~Ολυμπον ἠνέσχοντό θ'	ἡμαρτηκότες.	~Καίτοι τί φήσεις, εἰ σὺ
[550]	κάτω σκότου ~φίλας ἀμοιβὰς ὄμμασιν	δεδορκότες;	~Ἐγὼ δέ νῦν γὰρ τῆς
[250]	πάσχῃ τι, μεμνήσεσθε δὲ ~δοῦλοι	γεγῶτες	τῆς ἐμῆς τυραννίδος. ~(Χορός) ~ὦ
[850]	σὸν γένος ἄγονον αὐτίκα ~λυσσάδες	ὠμοβρῶτες	ἄδικοι Ποιναὶ ~κακοῖσιν ἐκπετάσουσιν. ~(Αμφιτρύων)
[50]	~ὡς οὐδὲν ἀνθρώποισι τῶν θείων	σαφές.	~ἐγὼ γὰρ οὔτ᾽ ἐς πατέρ᾽
[100]	προσφερεῖς ~ὀμμάτων αὐγαί, ~τὸ δὲ	κακοτυχὲς	οὐ λέλοιπεν ἐκ τέκνων ~οὐδ᾽
[550]	ἵν' αὖθίς σοι λέγω, τὸ	δυστυχές.	~(Ηρακλῆς) ~Οὐ ῥίψεθ' Αιδου τάσδε
[50]	μέγας ἐκομπάσθη ποτέ, ~ἔχων τυραννίδ᾽	ἧς	μακραὶ λόγχαι πέρι ~πηδῶς᾽ ἔρωτι
[50]	προσωφελεῖν. ~τοιοῦτον ἀνθρώποισιν ἡ δυσπραξία:	~ἧς	μήποθ᾽ ὅστις καὶ μέσως εὔνους
[750]	~σθένουσιν θεοί; ~Γέροντες, οὐκέτ' ἔστι	δυσσεβὴς	ἀνήρ. ~Σιγᾷ μέλαθρα· πρὸς χοροὺς
[1150]	παρ' Ασωποῦ ῥοὰς ~μένουσιν, ἔνοπλοι	γῆς	Αθηναίων κόροι, ~σῷ παιδί, πρέσβυ,
[900]	πάροιθεν ἐσχάρας Διὸς ~καθάρσι' οἴκων,	γῆς	ἄνακτ' ἐπεὶ κτανὼν ~ἐξέβαλε τῶνδε
[500]	~(Μεγάρα) ~(Λύκος) σφ' ὁ καινὸς	γῆς	ἄναξ διώλεσεν. ~(Ηρακλῆς) ~Ὅπλοις ἀπαντῶν
[0]	χθονὸς ~ὁ καινὸς οὗτος τῆσδε	γῆς	ἄρχων Λύκος ~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας
[150]	τε, ~ἐν οἷς βεβηκὼς τοῖσι	γῆς	βλαστήμασιν ~Γίγασι πλευροῖς πτήν᾽ ἐναρμόσας
[250]	~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας. οὐ τοσόνδε	γῆς	~ἔνερθ᾽ ἐκεῖνος κρύπτεται λιπὼν τέκνα.
[600]	~(Αμφιτρύων) ~Οὐδ' οἶδεν Εὐρυσθεύς σε	γῆς	ἥκοντ' ἄνω; ~(Ηρακλῆς) ~Οὐκ οἶδ'
[1250]	χθὼν ἀπεννέπουσά με ~μὴ θιγγάνειν	γῆς	καὶ θάλασσα μὴ περᾶν ~πηγαί
[450]	φιλαρμάτων ἄναξ, ~ἔγκληρα πεδία τἀμὰ	γῆς	κεκτημένος, ~ὡς ἐξέπειθες τὸν κατασπείραντά
[250]	τῆς ἐμῆς τυραννίδος. ~(Χορός) ~ὦ	γῆς	λοχεύμαθ᾽ οὓς Ἄρης σπείρει ποτὲ
[500]	ἔχει. ~(Μεγάρα) ~Ὅδ' ἐστὶν ὃν	γῆς	νέρθεν εἰσηκούομεν, ~εἰ μή γ'
[600]	~(Αμφιτρύων) ~Καὶ ποῦ στιν; ἢ	γῆς	πατρίδος οἴχεται πέδον; ~(Ηρακλῆς) ~Βέβηκ'
[850]	οὕτως κύμασιν στένων λάβρως ~οὔτε	γῆς	σεισμὸς κεραυνοῦ τ' οἶστρος ὠδῖνας
[200]	φρένας. ~εἰ δ᾽ οὖν ἔχειν	γῆς	σκῆπτρα τῆσδ᾽ αὐτὸς θέλεις, ~ἔασον
[1250]	ἔκτεινέν ποτε ~δάμαρτά τ' οὐ	γῆς	τῆσδ' ἀποφθαρήσεται; ~{Κεκλημένῳ δὲ φωτὶ
[50]	μῆτερ, αὐδᾷ, ποῖ πατὴρ ἄπεστι	γῆς;	~τί δρᾷ, πόθ᾽ ἥξει; τῷ
[1200]	~(Ηρακλῆς) ~Θανών, ὅθενπερ ἦλθον, εἶμι	γῆς	ὕπο. ~(Θησεύς) ~Εἴρηκας ἐπιτυχόντος ἀνθρώπου
[1000]	~νῶτον πατάξας, ὃς πεσήμασι στέγης	~διχορραγὴς	ἔκειτο κρηπίδων ἔπι. ~Ἡμεῖς δ'
[1000]	κίονα ~νῶτον πατάξας, ὃς πεσήμασι	στέγης	~διχορραγὴς ἔκειτο κρηπίδων ἔπι. ~Ἡμεῖς
[900]	ἐπεὶ κτανὼν ~ἐξέβαλε τῶνδε δωμάτων	Ηρακλέης·	~χορὸς δὲ καλλίμορφος εἱστήκει τέκνων
[250]	καλά: ~σὲ μὲν δόκησις ἔλαβεν	εὐκλεὴς	δορός, ~ὥστ᾽ οὐκ ἀνεκτὸν δειλίας
[250]	ς᾽ ὕπο: ~οὑμὸς δ᾽ ἀμαρτύρητος	εὐκλεὴς	πόσις, ~ὡς τούσδε παῖδας οὐκ
[300]	τοὺς σοὺς οὐκ ἐπίστασαι φίλους.	~Ἀμαθής	τις εἶ θεός, ἢ δίκαιος
[1200]	ὡς μὴ μέγα λέγων μεῖζον	πάθῃς.	~(Ηρακλῆς) ~Γέμω κακῶν δή, κοὐκέτ'
[150]	~σὺ δ᾽ ὡς ἀρίστου φωτὸς	ἐκλήθης	δάμαρ. ~τί δὴ τὸ σεμνὸν
[700]	σπουδὴν ἔχειν. ~Ἐπεὶ δ' ἀνάγκην	προστίθης	ἡμῖν θανεῖν, ~στέργειν ἀνάγκη· δραστέον
[1250]	ἐγείνατο ~Ηρᾳ σὺ μέντοι μηδὲν	ἀχθεσθῇς,	γέρον· ~πατέρα γὰρ ἀντὶ Ζηνὸς
[550]	~δαπάναισι φροῦδα διαφυγόνθ' ὑπ' ἀργίας.	~Ὤφθης	ἐσελθὼν πόλιν· ἐπεὶ δ' ὤφθης,
[550]	~Ὤφθης ἐσελθὼν πόλιν· ἐπεὶ δ'	ὤφθης,	ὅρα ~ἐχθροὺς ἀθροίσας μὴ παρὰ
[500]	φάος μολὼν πατρί ~(Μεγάρα) ~Ἥκεις,	ἐσώθης	εἰς ἀκμὴν ἐλθὼν φίλοις; ~(Ηρακλῆς)
[1150]	δυσδαίμων ἔφυ; ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ ἂν	εἰδείης	~ἕτερον πολυμοχθότερον πολυπλαγκτότερόν τε θνατῶν.
[1250]	δῶμα θριγκῶσαι κακοῖς. ~Ἥκω δ'	ἀνάγκης	ἐς τόδ' οὔτ' ἐμαῖς φίλαις
[550]	~νεκρῶν ἅπαντ' Ισμηνὸν ἐμπλήσω φόνου,	~Δίρκης	τε νᾶμα λευκὸν αἱμαχθήσεται. ~Τῷ
[0]	Καδμείων λόγος ~ὡς ἦν πάρος	Δίρκης	τις εὐνήτωρ (Λύκος) ~τὴν ἑπτάπυργον
[0]		~ΗΕΡΑΚΛΗΣ.	~(Αμφιτρύων) ~Τίς τὸν Διὸς σύλλεκτρον
[1100]	ἅπαντα χειρὸς ἔργα σῆς τάδε.	~(Ηρακλῆς)	~Αἰαῖ· στεναγμῶν γάρ με περιβάλλει
[1250]	ἄν ἀνάσχοιθ' Ελλὰς ἀμαθίᾳ θανεῖν.	~(Ηρακλῆς)	~Ἄκουε δή νυν, ὡς ἁμιλληθῶ
[1350]	δίδου δὲ χεῖρ' ὑπηρέτῃ φίλῳ.	~(Ηρακλῆς)	~Ἀλλ' αἷμα μὴ σοῖς ἐξομόρξωμαι
[1100]	Ηρας ἆρ' ὁρᾷς θρόνων τάδε;	~(Ηρακλῆς)	~Ἀλλ' ἦ τι κεῖθεν πολέμιον
[1400]	πόνων σῶν οὐκέτι μνήμην ἔχεις;	~(Ηρακλῆς)	~Ἅπαντ' ἐλάσσω κεῖνα τῶνδ' ἔτλην
[500]	ἔθνῃσκε τέκν' ἀπωλλύμην δ' ἐγώ.	~(Ηρακλῆς)	~Απολλον, οἵοις φροιμίοις ἄρχῃ λόγου.
[1100]	ἐάσας τὰ σὰ περιστέλλου κακά.	~(Ηρακλῆς)	~Ἀπωλόμεσθα· συμφορὰν λέξεις τινά. ~(Αμφιτρύων)
[1100]	κακῶν· τὰ δ' ἄλλ' ἔα.	~(Ηρακλῆς)	~Ἀρκεῖ σιωπὴ γὰρ μαθεῖν ὃ
[1200]	ἀπειλῶν σῶν μέλειν τι δαίμοσιν;	~(Ηρακλῆς)	~Αὔθαδες ὁ θεός, πρὸς δὲ
[600]	ἢ γῆς πατρίδος οἴχεται πέδον;	~(Ηρακλῆς)	~Βέβηκ' Αθήνας νέρθεν ἄσμενος φυγών.
[1200]	μὴ μέγα λέγων μεῖζον πάθῃς.	~(Ηρακλῆς)	~Γέμω κακῶν δή, κοὐκέτ' ἔσθ'
[600]	πρὶν τόδ' εὖ θέσθαι, τέκνον.	~(Ηρακλῆς)	~Δράσω τάδ' εὖ γὰρ εἶπας·
[1050]	δὲ πέλαγος ἐς τόδ' ἤγαγες;	~(Ηρακλῆς)	~Ἔα· ~ἔμπνους μέν εἰμι καὶ
[1400]	~(Αμφιτρύων) ~Ἐμὲ δὲ τίς, τέκνον;	~(Ηρακλῆς)	~Ἐγώ. ~(Αμφιτρύων) ~Πότ' ἐλθών; ~(Ηρακλῆς)
[1100]	αὐτός, εἰ φρονῶν ἤδη κυρεῖς.	~(Ηρακλῆς)	~Εἴπ' εἴ τι καινὸν ὑπογράφῃ
[1400]	ἂν θάψῃς τέκνα. ~(Αμφιτρύων) ~Πῶς;	~(Ηρακλῆς)	~Εἰς Αθήνας πέμψομαι Θηβῶν ἄπο.
[1200]	τοῖς φίλοις ἐκ τῶν φίλων.	~(Ηρακλῆς)	~Ἐπῄνεσ' εὖ δράσας δέ σ'
[1400]	σὴν χεῖρ' ὁδηγήσω δ' ἐγώ.	~(Ηρακλῆς)	~Ζεῦγός γε φίλιον· ἅτερος δὲ
[1400]	τις θῆλυν ὄντ' οὐκ αἰνέσει.	~(Ηρακλῆς)	~Ζῶ σοι ταπεινός; ἀλλὰ πρόσθεν
[1100]	~Τούτων ἕκατι σὰς καταστένω τύχας.	~(Ηρακλῆς)	~Ἦ γὰρ συνήραξ' οἶκον ἢ
[1100]	~Μανείς· ἐρωτᾷς δ' ἄθλι' ἑρμηνεύματα.	~(Ηρακλῆς)	~Ἦ καὶ δάμαρτός εἰμ' ἐγὼ
[1400]	~(Ηρακλῆς) ~Ἐγώ. ~(Αμφιτρύων) ~Πότ' ἐλθών;	~(Ηρακλῆς)	~Ἡνίκ' ἂν θάψῃς τέκνα. ~(Αμφιτρύων)
[1200]	χάριν σὴν ἐφ' ἑτέραισι συμφοραῖς.	~(Ηρακλῆς)	~Ηὗρες δέ γ' ἄλλους ἐν
[1200]	δὴ τί; ποῖ φέρῃ θυμούμενος;	~(Ηρακλῆς)	~Θανών, ὅθενπερ ἦλθον, εἶμι γῆς
[1400]	~(Αμφιτρύων) ~Καὶ σύ μοι, τέκνον.	~(Ηρακλῆς)	~Θάφθ' ὥσπερ εἶπον παῖδας. ~(Αμφιτρύων)
[600]	πῶς τοσοῦτον ἦσθ' ὑπὸ χθονί;	~(Ηρακλῆς)	~Θησέα κομίζων ἐχρόνισ' ἐξ> Αιδου,
[1200]	ἐκ θεῶν πτώματ' οὐδ' ἀναίνεται.	~(Ηρακλῆς)	~Θησεῦ, δέδορκας τόνδ' ἀγῶν' ἐμῶν
[1400]	γὰρ τεκοῦσα τόνδε πατρὶς εὔτεκνος.	~(Ηρακλῆς)	~Θησεῦ, πάλιν με στρέψον, ὡς
[600]	ὄντως δώματ' εἰς Αιδου, τέκνον;	~(Ηρακλῆς)	~Καὶ θῆρά γ' ἐς φῶς
[550]	~Θανάτου τάδ' ἤδη περιβόλαι' ἀνήμμεθα.	~(Ηρακλῆς)	~Καὶ πρὸς βίαν ἐθνῄσκετ' ὦ
[1100]	δεσμὰ παιδός; ἢ τί δρῶ;	~(Ηρακλῆς)	~Καὶ τόν γε δήσαντ' εἴπ'
[500]	~Μή ποτε Κρέοντος θάνατον ἐκτεισαίατο.	~(Ηρακλῆς)	~Κόσμος δὲ παίδων τίς ὅδε
[550]	πατὴρ μὲν ἐκπεσὼν στρωτοῦ λέχους	~(Ηρακλῆς)	~Κοὐκ ἔσχεν αἰδῶ τὸν γέροντ'
[1250]	~(Θησεύς) ~Ὁ πολλὰ δὴ τλὰς	Ηρακλῆς	λέγει τάδε; ~(Ηρακλῆς) ~Οὐκ οὖν
[550]	γάρ εἰσιν ἀνδρὶ δυστυχεῖ τίνες;	~(Ηρακλῆς)	~Μάχας δὲ Μινυῶν ἃς ἔτλην
[600]	~Μάχῃ κρατήσας ἢ θεᾶς δωρήμασιν;	~(Ηρακλῆς)	~Μάχῃ· τὰ μυστῶν δ' ὄργι'
[1100]	θεῶν τις, εἰ μάθοι, καταστένοι.	~(Ηρακλῆς)	~Μέγας γ' ὁ κόμπος, τὴν
[550]	ἀθροίσας μὴ παρὰ γνώμην πέσῃς.	~(Ηρακλῆς)	~Μέλει μὲν οὐδὲν εἴ με
[550]	~οὐκ ἐκπονήσω θάνατον; οὐκ ἄρ'	(Ηρακλῆς)	~ὁ καλλίνικος ὡς πάροιθε λέξομαι.
[1250]	~Εὐεργέτης βροτοῖσι καὶ μέγας φίλος;	~(Ηρακλῆς)	~Οἱ δ' οὐδὲν ὠφελοῦσί μ'
[1200]	εὖ τότ' οἰκτίρω σε νῦν.	~(Ηρακλῆς)	~Οἰκτρὸς γάρ εἰμι τἄμ' ἀποκτείνας
[1300]	ὁ θεὸς ὠφελῶν, ὅταν θέλῃ.	~(Ηρακλῆς)	~Οἴμοι· πάρεργα μὲν> τάδ' ἔστ'
[1100]	ἀμφὶ βωμὸν χεῖρας ἡγνίζου πυρί.	~(Ηρακλῆς)	~Οἴμοι· τί δῆτα φείδομαι ψυχῆς
[1100]	~Ἰδού, θέασαι τάδε τέκνων πεσήματα.	~(Ηρακλῆς)	~Οἴμοι· τίν' ὄψιν τήνδε δέρκομαι
[500]	ὁ καινὸς γῆς ἄναξ διώλεσεν.	~(Ηρακλῆς)	~Ὅπλοις ἀπαντῶν ἢ νοσησάσης χθονός;
[1100]	βεβαίως εὖ φρονεῖς ἤδη σκοπῶ.	~(Ηρακλῆς)	~Οὐ γάρ τι βακχεύσας γε
[550]	αὖθίς σοι λέγω, τὸ δυστυχές.	~(Ηρακλῆς)	~Οὐ ῥίψεθ' Αιδου τάσδε περιβολὰς
[1350]	ὦ δύστηνε· δακρύων δ' ἅλις.	~(Ηρακλῆς)	~Οὐκ ἂν δυναίμην· ἄρθρα γὰρ
[1400]	~(Θησεύς) ~Ἄγαν γ' ὁ κλεινὸς	Ηρακλῆς	οὐκ εἶ νοσῶν. ~(Ηρακλῆς) ~Σὺ
[600]	Εὐρυσθεύς σε γῆς ἥκοντ' ἄνω;	~(Ηρακλῆς)	~Οὐκ οἶδ' ἵν' ἐλθὼν τἀνθάδ'
[1250]	δὴ τλὰς Ηρακλῆς λέγει τάδε;	~(Ηρακλῆς)	~Οὐκ οὖν τοσαῦτά γ' εἰ
[550]	ἀποικεῖ τῆσδε τῆς θεοῦ πρόσω.	~(Ηρακλῆς)	~Οὕτω δ' ἀπόντες ἐσπανίζομεν φίλων;
[1400]	~Ἔκμασσε, φείδου μηδέν· οὐκ ἀναίνομαι.	~(Ηρακλῆς)	~Παίδων στερηθεὶς παῖδ' ὅπως ἔχω
[1100]	Αιδου βάκχος εἶ, φράσαιμεν ἄν.	~(Ηρακλῆς)	~Παπαῖ, τόδ' ὡς ὕποπτον ᾐνίξω
[1100]	σοί, μὴ προδοὺς τὰς συμφοράς.	~(Ηρακλῆς)	~Πάτερ, τί κλαίεις καὶ συναμπίσχῃ
[550]	ἔρημοι· σὲ δὲ θανόντ' ἠκούομεν.	~(Ηρακλῆς)	~Πόθεν δ' ἐς ὑμᾶς ἥδ'
[1400]	φίλτρον τοῦτ' ἔχων ῥᾴων ἔσῃ;	~(Ηρακλῆς)	~Ποθῶ· πατρός τε στέρνα προσθέσθαι
[1100]	ἕν· πάντα δυστυχεῖ τὰ σά.	~(Ηρακλῆς)	~Ποῦ δ' οἶστρος ἡμᾶς ἔλαβε;
[1100]	γὰρ καὶ κακῶς πράσσων ἐμός.	~(Ηρακλῆς)	~Πράσσω δ' ἐγὼ τί λυπρόν,
[1400]	λῆμα παντὸς ἦν ἥσσων ἀνήρ.	~(Ηρακλῆς)	~Πῶς οὖν ἔμ' εἶπa ς
[500]	ἀδελφοὶ καὶ πατὴρ οὑμὸς γέρων.	~(Ηρακλῆς)	~Πῶς φῄς; τί δράσας ἢ
[1200]	~(Θησεύς) ~Εἴρηκας ἐπιτυχόντος ἀνθρώπου λόγους.	~(Ηρακλῆς)	~Σὺ δ' ἐκτὸς ὤν γε
[1400]	κλεινὸς Ηρακλῆς οὐκ εἶ νοσῶν.	~(Ηρακλῆς)	~Σὺ ποῖος ἦσθα νέρθεν ἐν
[1150]	~Τίνων δ' ἀμοιβὰς ὧν ὑπῆρξεν	Ηρακλῆς	~σῴσας με νέρθεν, ἦλθον, εἴ
[550]	~(Μεγάρα) ~Εὐρυσθέως κήρυκες ἤγγελλον τάδε.	~(Ηρακλῆς)	~Τί δ' ἐξελείπετ' οἶκον ἑστίαν
[550]	μισεῖν· ἀλλὰ μὴ πείγου λίαν.	~(Ηρακλῆς)	~Τί δ' ἐστὶ τῶνδε θᾶσσον
[1200]	~Ἤκουσα, καὶ βλέποντι σημαίνεις κακά.	~(Ηρακλῆς)	~Τί δῆτά μου κρᾶτ' ἀνεκάλυψας
[500]	Κάδμου δ' ἑπτάπυλον ἔχει κράτος.	~(Ηρακλῆς)	~Τί δῆτα πρὸς σὲ καὶ
[1100]	ὦ παῖ, πόλεμον ἔσπευσας τέκνοις.	~(Ηρακλῆς)	~Τί πόλεμον εἶπας; τούσδε τίς
[1100]	τόξα καὶ θεῶν ὃς αἴτιος.	~(Ηρακλῆς)	~Τί φῄς; τί δράσας; ὦ
[500]	ἔμελλε πατέρα κἀμὲ καὶ τέκνα.	~(Ηρακλῆς)	~Τί φῄς; τί ταρβῶν ὀρφάνευμ'
[500]	ἐσώθης εἰς ἀκμὴν ἐλθὼν φίλοις;	~(Ηρακλῆς)	~Τί φῄς; τίν' ἐς ταραγμὸν
[1200]	~(Θησεύς) ~Ἅπτῃ κάτωθεν οὐρανοῦ δυσπραξίᾳ.	~(Ηρακλῆς)	~Τοιγὰρ παρεσκευάσμεθ' ὥστε κατθανεῖν. ~(Θησεύς)
[1350]	τοὺς σθένοντας γὰρ καθαιροῦσιν τύχαι.	~(Ηρακλῆς)	~Φεῦ· ~αὐτοῦ γενοίμην πέτρος ἀμνήμων
[1200]	θνητὸς ὢν τὰ τῶν θεῶν.	~(Ηρακλῆς)	~Φεῦγ' ὦ ταλαίπωρ' ἀνόσιον μίασμ'
[1400]	ὅτι συνέσταλμαι κακοῖς; ~(Θησεύς) ~Πρόβαινε.	~(Ηρακλῆς)	~Χαῖρ' ὦ πρέσβυ. ~(Αμφιτρύων) ~Καὶ
[600]	οἴκους ἐστὶν Εὐρυσθέως ὁ θήρ;	~(Ηρακλῆς)	~Χθονίας νιν ἄλσος Ερμιών τ'
[500]	ὑμῖν οὐδέν ἐσθ' ὅδ' ὕστερος.	~(Ηρακλῆς)	~Ὦ χαῖρε, μέλαθρον πρόπυλά θ'
[0]	εἰς ἐμοὺς ~δόμους ὁ κλεινὸς	Ἡρακλῆς	νιν ἤγετο. ~λιπὼν δὲ Θήβας,
[1300]	δ' εὖτ' ἂν εἰς Αιδου	μόλῃς,	~θυσίαισι λαΐνοισί τ' ἐξογκώμασι ~τίμιον
[250]	θυμούμενοι ~πάθητε μηδέν. τῆς δ᾽	ἐμῆς,	Αμφιτρύων, ~γνώμης ἄκουσον, ἤν τί
[1100]	καὶ δάμαρτός εἰμ' ἐγὼ φονεὺς	ἐμῆς;	~(Αμφιτρύων) ~Μιᾶς ἅπαντα χειρὸς ἔργα
[550]	~Ἐγὼ δέ νῦν γὰρ τῆς	ἐμῆς	ἔργον χερός ~πρῶτον μὲν εἶμι
[1150]	γέρον, ~ἢ χειρὸς ὑμᾶς τῆς	ἐμῆς	ἢ συμμάχων. ~Ἔα· ~τί νεκρῶν
[1300]	τυχεῖν. ~κἀγὼ χάριν σοι τῆς	ἐμῆς	σωτηρίας ~τήνδ' ἀντιδώσω· νῦν γὰρ
[250]	μεμνήσεσθε δὲ ~δοῦλοι γεγῶτες τῆς	ἐμῆς	τυραννίδος. ~(Χορός) ~ὦ γῆς λοχεύμαθ᾽
[1100]	~Οἴμοι· τί δῆτα φείδομαι ψυχῆς	ἐμῆς	~τῶν φιλτάτων μοι γενόμενος παίδων
[450]	δυσπότμων ~ἢ τῆς ταλαίνης τῆς	ἐμῆς	ψυχῆς φονεύς; ~ἕτοιμ' ἄγειν τὰ
[500]	χαῖρε, μέλαθρον πρόπυλά θ' ἑστίας	ἐμῆς,	~ὡς ἄσμενός σ' ἐσεῖδον ἐς
[550]	~Οὐ ῥίψεθ' Αιδου τάσδε περιβολὰς	κόμης	~καὶ φῶς ἀναβλέψεσθε, τοῦ κάτω
[250]	μηδέν. τῆς δ᾽ ἐμῆς, Αμφιτρύων,	~γνώμης	ἄκουσον, ἤν τί σοι δοκῶ
[1150]	θανασίμων βουλευμάτων ~Θησεὺς ὅδ' ἕρπει	συγγενὴς	φίλος τ' ἐμός. ~Ὀφθησόμεσθα, καὶ
[0]	τάσδε Θήβας ἔσχον, ἔνθ᾽ ὁ	γηγενὴς	~σπαρτῶν στάχυς ἔβλαστεν, ὧν γένους
[1200]	κάρα, ~βλέψον πρὸς ἡμᾶς. ὅστις	εὐγενὴς	βροτῶν, ~φέρει τά γ' ἐκ
[50]	ἄγαλμ᾽ ἱδρύσατο ~Μινύας κρατήσας οὑμὸς	εὐγενὴς	τόκος. ~πάντων δὲ χρεῖοι τάσδ᾽
[700]	~Ποῦ δῆτα Μεγάρα; ποῦ τέκν'	Αλκμήνης	γόνου; ~(Αμφιτρύων) ~Δοκῶ μὲν αὐτήν,
[800]	συστρατεύομεν, ~ὅν φασιν εἶναι Ζηνὸς	Αλκμήνης	τ' ἄπο. ~πρὶν μὲν γὰρ
[900]	φέρειν, ~ἐς χέρνιβ' ὡς βάψειεν,	Αλκμήνης	τόκος ~ἔστη σιωπῇ. καὶ χρονίζοντος
[950]	ἐς πέπλους ὁ μὲν ~μητρὸς	ταλαίνης,	ὁ δ' ὑπὸ κίονος σκιάν,
[450]	σφαγεὺς τῶν δυσπότμων ~ἢ τῆς	ταλαίνης	τῆς ἐμῆς ψυχῆς φονεύς; ~ἕτοιμ'
[800]	εἶ' ἄτεγκτον συλλαβοῦσα καρδίαν, ~Νυκτὸς	κελαινῆς	ἀνυμέναιε παρθένε, ~μανίας τ' ἐπ'
[950]	~Ω φίλτατ' αὐδᾷ, μή μ'	ἀποκτείνῃς,	πάτερ· ~σός εἰμι, σὸς παῖς·
[1000]	κακὰ. ~Τάλανι διογενεῖ κόρῳ ~μονοτέκνου	Πρόκνης	φόνον ἔχω λέξαι ~θυόμενον Μούσαις·
[950]	διελθὼν δ' ὡς βραχὺν χρόνον	μονῆς	~Ισθμοῦ ναπαίας ἔλεγε προσβαίνειν πλάκας.
[600]	πόλιν δὲ σὴν ~μὴ πρὶν	ταράξῃς	πρὶν τόδ' εὖ θέσθαι, τέκνον.
[450]	διαφθοράν. ~Φεῦ· ~ἦ πολύ με	δόξης	ἐξέπαισαν ἐλπίδες, ~ἣν πατρὸς ὑμῶν
[700]	θύραθεν εἰκάσαι. ~(Λύκος) ~Τί χρῆμα	δόξης;	τοῦ δ' ἔχεις τεκμήριον; ~(Αμφιτρύων)
[50]	δὲ μηκύνωμεν ὄντες ἀσθενεῖς. ~(Μεγάρα)	~λύπης	τι προσδεῖς ἢ φιλεῖς οὕτω
[0]	~σπαρτῶν στάχυς ἔβλαστεν, ὧν γένους	Ἄρης	~ἔσως᾽ ἀριθμὸν ὀλίγον, οἳ Κάδμου
[250]	~(Χορός) ~ὦ γῆς λοχεύμαθ᾽ οὓς	Ἄρης	σπείρει ποτὲ ~λάβρον δράκοντος ἐξερημώσας
[1100]	~Πλούτωνά τ' οὐδὲ σκῆπτρα Δήμητρος	κόρης.	~Ἔκ τοι πέπληγμαι· ποῦ ποτ'
[600]	ἀνελθὼν ἐξ ἀνηλίων μυχῶν ~Αιδου	Κόρης	τ' ἔνερθεν, οὐκ ἀτιμάσω ~θεοὺς
[200]	ὅμως ἡμῖν βαρύ, ~εἰ δειλίας	σῆς	κατθανούμεθ᾽ εἵνεκα, ~ὃ χρῆν ς᾽
[1100]	~(Αμφιτρύων) ~Μιᾶς ἅπαντα χειρὸς ἔργα	σῆς	τάδε. ~(Ηρακλῆς) ~Αἰαῖ· στεναγμῶν γάρ
[200]	φυγάδας ἐξελθεῖν χθονός: ~βίᾳ δὲ	δράσῃς	μηδέν, ἢ πείσῃ βίαν, ~ὅταν
[500]	διώλεσεν. ~(Ηρακλῆς) ~Ὅπλοις ἀπαντῶν ἢ	νοσησάσης	χθονός; ~(Μεγάρα) ~Στάσει· τὸ Κάδμου
[550]	~ἐχθροὺς ἀθροίσας μὴ παρὰ γνώμην	πέσῃς.	~(Ηρακλῆς) ~Μέλει μὲν οὐδὲν εἴ
[300]	χάριν, ~ἡμῖν> ἵν' ἀμφοῖν εἷς	ὑπουργήσῃς	διπλᾶ· ~κόσμον πάρες μοι παισὶ
[1250]	πόλιν; ~κἄπειθ' ὑποβλεπώμεθ' ὡς ἐγνωσμένοι,	~γλώσσης	πικροῖς κέντροισι κλῃδουχούμενοι· ~Οὐχ οὗτος
[200]	φίλον ~δεδόρκατ᾽ οὐδὲν ὄντα πλὴν	γλώσσης	ψόφον. ~ῥώμη γὰρ ἐκλέλοιπεν ἣν
[250]	ἕκατι δεσπόταις θυμούμενοι ~πάθητε μηδέν.	τῆς	δ᾽ ἐμῆς, Αμφιτρύων, ~γνώμης ἄκουσον,
[1300]	ἄλλου δαιμόνων ἀγὼν ὅδε ~ἢ	τῆς	Διὸς δάμαρτος· εὖ τόδ' αἰσθάνῃ.
[550]	δεδορκότες; ~Ἐγὼ δέ νῦν γὰρ	τῆς	ἐμῆς ἔργον χερός ~πρῶτον μὲν
[1150]	δεῖ, γέρον, ~ἢ χειρὸς ὑμᾶς	τῆς	ἐμῆς ἢ συμμάχων. ~Ἔα· ~τί
[1300]	εὐκλείας τυχεῖν. ~κἀγὼ χάριν σοι	τῆς	ἐμῆς σωτηρίας ~τήνδ' ἀντιδώσω· νῦν
[250]	τι, μεμνήσεσθε δὲ ~δοῦλοι γεγῶτες	τῆς	ἐμῆς τυραννίδος. ~(Χορός) ~ὦ γῆς
[450]	τῶν δυσπότμων ~ἢ τῆς ταλαίνης	τῆς	ἐμῆς ψυχῆς φονεύς; ~ἕτοιμ' ἄγειν
[550]	~(Μεγάρα) ~Αἰδώς γ' ἀποικεῖ τῆσδε	τῆς	θεοῦ πρόσω. ~(Ηρακλῆς) ~Οὕτω δ'
[450]	~Εὐρυσθέως δ' ἔμελλες οἰκήσειν δόμους	~τῆς	καλλικάρπου κράτος ἔχων Πελασγίας, ~στολήν
[300]	ποδὶ ~πατρῷον ἐς μέλαθρον, οὗ	τῆς	οὐσίας ~ἄλλοι κρατοῦσι, τὸ δ'
[450]	τίς σφαγεὺς τῶν δυσπότμων ~ἢ	τῆς	ταλαίνης τῆς ἐμῆς ψυχῆς φονεύς;
[1250]	γ' εἰ μέτρῳ μοχθητέον. ~(Θησεύς)	~Εὐεργέτης	βροτοῖσι καὶ μέγας φίλος; ~(Ηρακλῆς)
[150]	τἀπ᾽ ἐμοῦ σοφὸς γενοῦ. ~ἀνὴρ	ὁπλίτης	δοῦλός ἐστι τῶν ὅπλων ~καὶ
[950]	ἄλλον δρακών· ~Παίζει πρὸς ἡμᾶς	δεσπότης	ἢ μαίνεται; ~Ὅ δ' εἷρπ'
[100]	ἐρωτῶ: χρὴ δ᾽ ἐπεί γε	δεσπότης	~ὑμῶν καθέστηχ᾽ ἱστορεῖν ἃ βούλομαι.
[450]	συνάψουσ' ἔκ τ' Αθηναίων χθονὸς	~Σπάρτης	τε Θηβῶν θ' ὡς ἀνημμένοι
[1150]	φάσγανον πρὸς ἧπαρ ἐξακοντίσας ~τέκνοις	δικαστὴς	αἵματος γενήσομαι; ~ἢ σάρκα τὴν
[150]	ὃν ἐν βρόχοις ἑλὼν ~βραχίονός	φης᾽	ἀγχόναισιν ἐξελεῖν. ~τοῖσδ᾽ ἐξαγωνίζεσθε; τῶνδ᾽
[150]	παῖδα τὸν ἐμόν, ὃν σὺ	φῂς	εἶναι δοκεῖν. ~Δίρφυν τ᾽ ἐρωτῶν
[1150]	~Οἰχόμεθ' οἰχόμεθα πτανοί. ~(Θησεύς) ~Τί	φῄς;	τί δράσας; ~(Αμφιτρύων) ~Μαινομένῳ πιτύλῳ
[500]	πατὴρ οὑμὸς γέρων. ~(Ηρακλῆς) ~Πῶς	φῄς;	τί δράσας ἢ δορὸς ποίου
[1100]	θεῶν ὃς αἴτιος. ~(Ηρακλῆς) ~Τί	φῄς;	τί δράσας; ὦ κάκ' ἀγγέλλων
[500]	κἀμὲ καὶ τέκνα. ~(Ηρακλῆς) ~Τί	φῄς;	τί ταρβῶν ὀρφάνευμ' ἐμῶν τέκνων;
[500]	ἀκμὴν ἐλθὼν φίλοις; ~(Ηρακλῆς) ~Τί	φῄς;	τίν' ἐς ταραγμὸν ἥκομεν, πάτερ;
[650]	ἐκ θεῶν ~χρηστοῖς οὐδὲ κακοῖς	σαφής,	~ἀλλ' εἱλισσόμενός τις αἰὼν ~πλοῦτον
[200]	~ὃς εἷς Μινύαισι πᾶσι διὰ	μάχης	μολὼν ~Θήβαις ἔθηκεν ὄμμ᾽ ἐλεύθερον
[150]	πρὸς λαιᾷ χερὶ ~οὐδ᾽ ἦλθε	λόγχης	ἐγγύς, ἀλλὰ τόξ᾽ ἔχων, ~κάκιστον
[50]	γὰρ οὔτ᾽ ἐς πατέρ᾽ ἀπηλάθην	τύχης,	~ὃς οὕνεκ᾽ ὄλβου μέγας ἐκομπάσθη
[200]	~σῴζειν τὸ σῶμα, μὴ κ	τύχης	ὡρμισμένον. ~λόγοι μὲν οἵδε τοῖσι
[1400]	~Ζεῦγός γε φίλιον· ἅτερος δὲ	δυστυχής.	~Ὦ πρέσβυ, τοιόνδ' ἄνδρα χρὴ
[600]	~Μάχῃ· τὰ μυστῶν δ' ὄργι'	εὐτύχησ'	ἰδών. ~(Αμφιτρύων) ~Ἦ καὶ κατ'
[1100]	~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι· τί δῆτα φείδομαι	ψυχῆς	ἐμῆς ~τῶν φιλτάτων μοι γενόμενος
[600]	τ' ὦ γύναι μοι, σύλλογον	ψυχῆς	λαβὲ ~τρόμου τε παῦσαι, καὶ
[450]	~ἢ τῆς ταλαίνης τῆς ἐμῆς	ψυχῆς	φονεύς; ~ἕτοιμ' ἄγειν τὰ θύματ'
[1400]	~Πότ' ἐλθών; ~(Ηρακλῆς) ~Ἡνίκ' ἂν	θάψῃς	τέκνα. ~(Αμφιτρύων) ~Πῶς; ~(Ηρακλῆς) ~Εἰς
[1350]	~διώλεσ' ἄκων. Γῇ δ' ἐπὴν	κρύψῃς	νεκρούς, ~οἴκει πόλιν τήνδ' ἀθλίως
[250]	τάσδε Θήβας εὐκλεῶς ᾠκήσαμεν. ~ἐν	αἷς	σὺ χαίρεις: οὐ γὰρ εὖ
[200]	Μινύαισι πᾶσι διὰ μάχης μολὼν	~Θήβαις	ἔθηκεν ὄμμ᾽ ἐλεύθερον βλέπειν. ~οὐδ᾽
[1250]	ἐς τόδ' οὔτ' ἐμαῖς φίλαις	~Θήβαις	ἐνοικεῖν ὅσιον· ἢν δὲ καὶ
[750]	ὃς γᾶν ~τέκνων τέκνοις μεταμείβει,	~Θήβαις	ἱερὸν φῶς. ~Ὦ λέκτρων δύο
[350]	ὅθεν χέρας ~πληροῦντες χθόνα Θεσσαλῶν	~ἱππείαις	ἐδάμαζον. ~Τάν τε χρυσοκάρανον ~δόρκαν
[1250]	ἀνάγκης ἐς τόδ' οὔτ' ἐμαῖς	φίλαις	~Θήβαις ἐνοικεῖν ὅσιον· ἢν δὲ
[50]	χρή, γέρον. ~(Αμφιτρύων) ~ἐν ταῖς	ἀναβολαῖς	τῶν κακῶν ἔνεστ᾽ ἄκη. ~(Μεγάρα)
[1250]	τρίκρανον ἐς φάος ~ὅπως πορεύσαιμ'	ἐντολαῖς	Εὐρυσθέως. ~Τὸν λοίσθιον δὲ τόνδ'
[200]	τάδε. ~ὑμεῖς δέ, πρέσβεις, ταῖς	ἐμαῖς	ἐναντίοι ~γνώμαισιν ὄντες, οὐ μόνον
[1250]	δ' ἀνάγκης ἐς τόδ' οὔτ'	ἐμαῖς	φίλαις ~Θήβαις ἐνοικεῖν ὅσιον· ἢν
[1350]	~παιδοκτόνους σούς. εἶτ' ἐγὼ τάδ'	ὠλέναις	~οἴσω; τί φάσκων; ἀλλὰ γυμνωθεὶς
[400]	βαρβάρου κόρας ~λάφυρα, καὶ σῴζεται	Μυκήναις.	~Τάν τε μυριόκρανον ~πολύφονον κύνα
[950]	δ' Εὐρυσθεῖ βρέμων ~ἦν ἐν	Μυκήναις	τῷ λόγῳ. Πατὴρ δέ νιν
[350]	ἐδάμασε πώλους ~Διομήδεος, αἳ φονίαισι	φάτναις	ἀχάλιν' ἐθόαζον ~κάθαιμα σῖτα γένυσι,
[1400]	δυσκόμιστα γῇ· ~ἡμεῖς δ' ἀναλώσαντες	αἰσχύναις	δόμον, ~Θησεῖ πανώλεις ἑψόμεσθ' ἐφολκίδες.
[0]	παισίν. ἔνθεν ἐξέφυ ~Κρέων Μενοικέως	παῖς,	ἄναξ τῆσδε χθονός. ~Κρέων δὲ
[0]	ν τε τήνδε πενθερούς τε	παῖς	ἐμὸς ~Ἀργεῖα τείχη καὶ Κυκλωπίαν
[0]	ἡνίκα χθονὸς ~μέλαιναν ὄρφνην εἰσέβαινε,	παῖς	ἐμός ~σὺν μητρί, τέκνα μὴ
[950]	Γοργόνος στρέφων, ~ὡς ἐντὸς ἔστη	παῖς	λυγροῦ τοξεύματος, ~μυδροκτύπον μίμημ' ὑπὲρ
[950]	ἀποκτείνῃς, πάτερ· ~σός εἰμι, σὸς	παῖς·	οὐ τὸν Εὐρυσθέως ὀλεῖς. ~Ὁ
[50]	κακῶν, ~ἔλθοι τ᾽ ἔτ᾽ ἂν	παῖς	οὑμός, εὐνήτωρ δὲ σός. ~ἀλλ᾽
[0]	ἐκγόνω Διός. ~οὗ ταὐτὸν ὄνομα	παῖς	πατρὸς κεκλημένος, ~Καδμεῖος οὐκ ὤν,
[650]	~τοῖς ὕμνοισιν ὑπάρχει· ~Διὸς ὁ	παῖς·	τᾶς δ' εὐγενίας ~πλέον ὑπερβάλλων
[550]	ἰδών τιν' οὐκ ἐν αἰσίοις	ἕδραις,	~ἔγνων πόνον τιν' ἐς δόμους
[1300]	ὄφλω τιν' ἐκλιπὼν φάος· ~ταῖς	συμφοραῖς	γὰρ ὅστις οὐχ ὑφίσταται, ~οὐδ'
[1200]	~Κλαίω χάριν σὴν ἐφ' ἑτέραισι	συμφοραῖς.	~(Ηρακλῆς) ~Ηὗρες δέ γ' ἄλλους
[1000]	Πρόκνης φόνον ἔχω λέξαι ~θυόμενον	Μούσαις·	~σὺ δὲ τέκνα τρίγονα τεκόμενος,
[650]	αὔξει. ~Οὐ παύσομαι τὰς Χάριτας	~Μούσαις	συγκαταμειγνύς, ~ἁδίσταν συζυγίαν. ~μὴ ζῴην
[50]	οὐ χρή, γέρον. ~(Αμφιτρύων) ~ἐν	ταῖς	ἀναβολαῖς τῶν κακῶν ἔνεστ᾽ ἄκη.
[200]	νῦν τάδε. ~ὑμεῖς δέ, πρέσβεις,	ταῖς	ἐμαῖς ἐναντίοι ~γνώμαισιν ὄντες, οὐ
[1300]	δειλίαν ὄφλω τιν' ἐκλιπὼν φάος·	~ταῖς	συμφοραῖς γὰρ ὅστις οὐχ ὑφίσταται,
[1300]	πάσχειν κακῶς. ~Οὐδεὶς δὲ θνητῶν	ταῖς	τύχαις ἀκήρατος, ~οὐ θεῶν, ἀοιδῶν
[250]	ἔχειν χρεών: ~ἡμῶν δ᾽ ἕκατι	δεσπόταις	θυμούμενοι ~πάθητε μηδέν. τῆς δ᾽
[650]	~ἴσον ἅτ' ἐν νεφέλαισιν ἄστρων	~ναύταις	ἀριθμὸς πέλει. ~Νῦν δ' οὐδεὶς
[1150]	~(Αμφιτρύων) ~Μαινομένῳ πιτύλῳ πλαγχθεὶς ~ἑκατογκεφάλου	βαφαῖς	ὕδρας. ~(Θησεύς) ~Ηρας ὅδ' ἁγών·
[1300]	κακῶς. ~Οὐδεὶς δὲ θνητῶν ταῖς	τύχαις	ἀκήρατος, ~οὐ θεῶν, ἀοιδῶν εἴπερ
[1300]	πολιτῶν δῶρ' ἔχω σώσας κόρους	~δὶς	ἑπτά, ταῦρον Κνώσιον κατακτανών, ~σοὶ
[1400]	θάψῃς τέκνα. ~(Αμφιτρύων) ~Πῶς; ~(Ηρακλῆς)	~Εἰς	Αθήνας πέμψομαι Θηβῶν ἄπο. ~Ἀλλ'
[1300]	~ζῶντος· θανόντα δ' εὖτ' ἂν	εἰς	Αιδου μόλῃς, ~θυσίαισι λαΐνοισί τ'
[1100]	ἐσῴζετο. ~Οὔ που κατῆλθον αὖθις	εἰς	Αιδου πάλιν, ~Εὐρυσθέως δίαυλον; εἰς
[1100]	εἰς Αιδου πάλιν, ~Εὐρυσθέως δίαυλον;	εἰς	Αιδου; πόθεν; ~Ἀλλ' οὔτε Σισύφειον
[450]	φονεύς; ~ἕτοιμ' ἄγειν τὰ θύματ'	εἰς	Αιδου τάδε. ~Ὦ τέκν' ἀγόμεθα
[600]	~(Αμφιτρύων) ~Ἦλθες γὰρ ὄντως δώματ'	εἰς	Αιδου, τέκνον; ~(Ηρακλῆς) ~Καὶ θῆρά
[500]	μολὼν πατρί ~(Μεγάρα) ~Ἥκεις, ἐσώθης	εἰς	ἀκμὴν ἐλθὼν φίλοις; ~(Ηρακλῆς) ~Τί
[950]	~Καί τις τόδ' εἶπεν, ἄλλος	εἰς	ἄλλον δρακών· ~Παίζει πρὸς ἡμᾶς
[700]	δίκην δώσεις θανών, ~ὕβρεις ὑβρίζων	εἰς	ἀμείνονας σέθεν. ~Χαρμοναὶ δακρύων ἔδοσαν
[650]	ἀρετᾶς ὅσοισιν ~μέτα, κατθανόντες τ'	~εἰς	αὐγὰς πάλιν ἁλίου ~δισσοὺς ἂν
[50]	ὄρνις ὣς ὑφειμένη. ~οἳ δ᾽	εἰς	ἔλεγχον ἄλλος ἄλλοθεν πίτνων, ~Ὦ
[150]	ἀμυνέτω μέρει ~παιδός: τὸ δ᾽	εἰς	ἔμ᾽ Ἡράκλεις, ἐμοὶ μέλει ~λόγοισι
[0]	Καδμεῖοί ποτε ~λωτῷ συνηλάλαξαν, ἡνίκ᾽	εἰς	ἐμοὺς ~δόμους ὁ κλεινὸς Ἡρακλῆς
[1150]	φέρων δόρυ. ~Κληδὼν γὰρ ἦλθεν	εἰς	Ερεχθειδῶν πόλιν ~ὡς σκῆπτρα χώρας
[50]	λόγχαι πέρι ~πηδῶς᾽ ἔρωτι σώματ᾽	εἰς	εὐδαίμονα, ~ἔχων δὲ τέκνα: κἄμ᾽
[200]	παθεῖν, ~εἰ Ζεὺς δικαίας εἶχεν	εἰς	ἡμᾶς φρένας. ~εἰ δ᾽ οὖν
[850]	~οἷ' ἐγὼ στάδια δραμοῦμαι στέρνον	εἰς	Ηρακλέους· ~καὶ καταρρήξω μέλαθρα καὶ
[1000]	λόφῳ κέαρ, ~κἄρριψε πέτρον στέρνον	εἰς	Ηρακλέους, ~ὅς νιν φόνου μαργῶντος
[950]	~Ὁ δ' ἠλάλαξε κἀπεκόμπασεν τάδε·	~Εἷς	μὲν νεοσσὸς ὅδε θανὼν Εὐρυσθέως
[200]	ἀμύνεθ᾽ Ἡρακλεῖ τέκνοισί τε; ~ὃς	εἷς	Μινύαισι πᾶσι διὰ μάχης μολὼν
[300]	προσθεῖναι χάριν, ~ἡμῖν> ἵν' ἀμφοῖν	εἷς	ὑπουργήσῃς διπλᾶ· ~κόσμον πάρες μοι
[200]	τὰ νῦν τάδε. ~ὑμεῖς δέ,	πρέσβεις,	ταῖς ἐμαῖς ἐναντίοι ~γνώμαισιν ὄντες,
[1100]	κόμπος, τὴν τύχην δ' οὔπω	λέγεις.	~(Αμφιτρύων) ~Ὁρᾷς γὰρ αὐτός, εἰ
[50]	ὄντες ἀσθενεῖς. ~(Μεγάρα) ~λύπης τι	προσδεῖς	ἢ φιλεῖς οὕτω φάος; ~(Αμφιτρύων)
[1400]	τάδ' ὦ παῖ· τἀμὰ γὰρ	σπεύδεις	φίλα. ~(Θησεύς) ~Οὕτως πόνων σῶν
[1300]	~οὐ θεῶν, ἀοιδῶν εἴπερ οὐ	ψευδεῖς	λόγοι. ~Οὐ λέκτρ' ἐν ἀλλήλοισιν,
[1200]	ταλαίπωρ' ἀνόσιον μίασμ' ἐμόν. ~(Θησεύς)	~Οὐδεὶς	ἀλάστωρ τοῖς φίλοις ἐκ τῶν
[1300]	ἂν μᾶλλον ἢ πάσχειν κακῶς.	~Οὐδεὶς	δὲ θνητῶν ταῖς τύχαις ἀκήρατος,
[300]	δ᾽ ἄφρων: ~ὃ χρὴ γὰρ	οὐδεὶς	μὴ χρεὼν θήσει ποτέ. ~(Χορός)
[1300]	~Οὐ λέκτρ' ἐν ἀλλήλοισιν, ὧν	οὐδεὶς	νόμος, ~συνῆψαν; οὐ δεσμοῖσι διὰ
[650]	~ναύταις ἀριθμὸς πέλει. ~Νῦν δ'	οὐδεὶς	ὅρος ἐκ θεῶν ~χρηστοῖς οὐδὲ
[1200]	φίλοισιν ὄμμα δεικνύναι τὸ σόν.	~Οὐδεὶς	σκότος γὰρ ὧδ' ἔχει μέλαν
[100]	~ἃ τὸν Ἀίδα δόμοις ~πόσιν	ἀναστενάζεις.	~(Χορός) ~μὴ προκάμητε πόδα βαρύ
[250]	σὴν ἐλπίδ᾽ ᾗ λογίζομαι: ~ἥξειν	νομίζεις	παῖδα σὸν γαίας ὕπο; ~καὶ
[700]	μ' ἀθλίως πεπραγότα ~ὕβριν θ'	ὑβρίζεις	ἐπὶ θανοῦσι τοῖς ἐμοῖς· ~ἃ
[950]	προσβαίνειν πλάκας. ~Κἀνταῦθα γυμνὸν σῶμα	θεὶς	πορπαμάτων, ~πρὸς οὐδέν' ἡμιλλᾶτο κἀκηρύσσετο
[950]	κύκλῳ, ~τόρνευμα δεινὸν ποδός, ἐναντίον	σταθεὶς	~βάλλει πρὸς ἧπαρ· ὕπτιος δὲ
[500]	τίνας; ~Φέρ' ἐκπύθωμαι τῶνδε πλησίον	σταθείς·	~γύναι, τί καινὸν ἦλθε δώμασιν
[1400]	μηδέν· οὐκ ἀναίνομαι. ~(Ηρακλῆς) ~Παίδων	στερηθεὶς	παῖδ' ὅπως ἔχω σ' ἐμόν.
[950]	ἔφασκε· δωμάτων τ' ἔσω βεβώς,	~κλιθεὶς	ἐς οὖδας, ὡς ἔχει, σκευάζεται
[400]	ἁλὸς μυχοὺς ~εἰσέβαινε, θνατοῖς ~γαλανείας	τιθεὶς	ἐρετμοῖς. ~Οὐρανοῦ θ' ὑπὸ μέσσαν
[250]	δεῖ; ~ὦ δεξιὰ χείρ, ὡς	ποθεῖς	λαβεῖν δόρυ, ~ἐν δ᾽ ἀσθενείᾳ
[0]	γαῖαν, εἴθ᾽ Ἥρας ὕπο ~κέντροις	δαμασθεὶς	εἴτε τοῦ χρεὼν μέτα. ~καὶ
[1150]	τί δράσας; ~(Αμφιτρύων) ~Μαινομένῳ πιτύλῳ	πλαγχθεὶς	~ἑκατογκεφάλου βαφαῖς ὕδρας. ~(Θησεύς) ~Ηρας
[1350]	ὠλέναις ~οἴσω; τί φάσκων; ἀλλὰ	γυμνωθεὶς	ὅπλων, ~ξὺν οἷς τὰ κάλλιστ'
[1100]	τὰς συμφοράς. ~(Ηρακλῆς) ~Πάτερ, τί	κλαίεις	καὶ συναμπίσχῃ κόρας, ~τοῦ φιλτάτου
[1000]	~ὅς νιν φόνου μαργῶντος ἔσχε,	κεἰς	ὕπνον ~καθῆκε· πίτνει δ' ἐς
[1200]	κακῶς· ~καὶ γάρ ποτ' εὐτύχησα.	ἐκεῖσ'	ἀνοιστέον, ~ὅτ' ἐξέσῳσάς μ' ἐς
[500]	~Ὦ φάος μολὼν πατρί ~(Μεγάρα)	~Ἥκεις,	ἐσώθης εἰς ἀκμὴν ἐλθὼν φίλοις;
[1200]	~Τοιγὰρ παρεσκευάσμεθ' ὥστε κατθανεῖν. ~(Θησεύς)	~Δοκεῖς	ἀπειλῶν σῶν μέλειν τι δαίμοσιν;
[300]	δ' ἦσθ' ἄρ' ἥσσων ἢ	δόκεις	εἶναι φίλος. ~Ἀρετῇ σε νικῶ
[700]	ὑπέστητ' αὐτεπάγγελτοι θανεῖν. ~(Αμφιτρύων) ~Ἄναξ,	διώκεις	μ' ἀθλίως πεπραγότα ~ὕβριν θ'
[850]	~Μέλεος Ελλάς, ἃ τὸν εὐεργέταν	~ἀποβαλεῖς,	ὀλεῖς μανίαισιν (Λύσσα) ς ~χορευθέντ'
[900]	~Ὦ λευκὰ γήρᾳ σώματ' ~(Χορός)	~Ἀνακαλεῖς	με τίνα ~βοάν; ~(Αγγελος) ~Ἄλαστα
[200]	ἔχειν γῆς σκῆπτρα τῆσδ᾽ αὐτὸς	θέλεις,	~ἔασον ἡμᾶς φυγάδας ἐξελθεῖν χθονός:
[200]	δὲ δὴ τί τούσδ᾽ ἀποκτεῖναι	θέλεις;	~τί ς᾽ οἵδ᾽ ἔδρασαν; ἕν
[50]	~(Μεγάρα) ~λύπης τι προσδεῖς ἢ	φιλεῖς	οὕτω φάος; ~(Αμφιτρύων) ~καὶ τῷδε
[450]	~θνητῶν παρ' Αιδῃ, σοὶ τάδ'	Ηράκλεις,	λέγω· ~θνῄσκει πατὴρ σὸς καὶ
[150]	~παιδός: τὸ δ᾽ εἰς ἔμ᾽	Ἡράκλεις,	ἐμοὶ μέλει ~λόγοισι τὴν τοῦδ᾽
[500]	τέκνοισιν εἴ τι τοισίδ' ὠφελεῖν	~μέλλεις,	ἀμύνειν, ὡς τάχ' οὐδὲν ἀρκέσεις.
[850]	Ελλάς, ἃ τὸν εὐεργέταν ~ἀποβαλεῖς,	ὀλεῖς	μανίαισιν (Λύσσα) ς ~χορευθέντ' ἐναύλοις.
[950]	σὸς παῖς· οὐ τὸν Εὐρυσθέως	ὀλεῖς.	~Ὁ δ' ἀγριωπὸν ὄμμα Γοργόνος
[650]	ποτ' ὤφελεν ~θνατῶν δώματα καὶ	πόλεις	~ἐλθεῖν, ἀλλὰ κατ' αἰθέρ' αἰεὶ
[1400]	δ' ἀναλώσαντες αἰσχύναις δόμον, ~Θησεῖ	πανώλεις	ἑψόμεσθ' ἐφολκίδες. ~Ὅστις δὲ πλοῦτον
[850]	γενναῖον πόδα· ~ἐς δόμους δ'	ἡμεῖς	ἄφαντοι δυσόμεσθ' Ηρακλέους. ~(Χορός) ~Ὀτοτοτοτοτοῖ,
[1400]	~Ἀλλ' ἐσκόμιζε τέκνα δυσκόμιστα γῇ·	~ἡμεῖς	δ' ἀναλώσαντες αἰσχύναις δόμον, ~Θησεῖ
[1000]	στέγης ~διχορραγὴς ἔκειτο κρηπίδων ἔπι.	~Ἡμεῖς	δ' ἐλευθεροῦντες ἐκ δρασμῶν πόδα
[700]	τοῦ φόνου δράσας τόδε. ~(Λύκος)	~Ἡμεῖς,	ἐπειδὴ σοὶ τόδ' ἔστ' ἐνθύμιον,
[200]	ἀλλ᾽ ἐγὼ τὰ νῦν τάδε.	~ὑμεῖς	δέ, πρέσβεις, ταῖς ἐμαῖς ἐναντίοι
[600]	σοι γενήσεται ~τῇ τ' ἀσφαλείᾳ	κερδανεῖς·	πόλιν δὲ σὴν ~μὴ πρὶν
[1100]	ὦ κάκ' ἀγγέλλων πάτερ. ~(Αμφιτρύων)	~Μανείς·	ἐρωτᾷς δ' ἄθλι' ἑρμηνεύματα. ~(Ηρακλῆς)
[750]	ἱερὸν φῶς. ~Ὦ λέκτρων δύο	συγγενεῖς	~εὐναί, θνατογενοῦς τε καὶ ~Διός,
[250]	~δόξαν κακὴν λαβόντας: οἱ γὰρ	εὐγενεῖς	~κάμνουσι τοῖς αἰσχροῖσι τῶν τέκνων
[50]	πόνου: ~χρόνον δὲ μηκύνωμεν ὄντες	ἀσθενεῖς.	~(Μεγάρα) ~λύπης τι προσδεῖς ἢ
[250]	~ὕβριζ᾽ ἐμοῦ γὰρ ζῶντος οὐ	κτενεῖς	ποτε ~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας. οὐ
[1200]	ἡλίῳ; ~(Θησεύς) ~Τί δ' οὐ	μιαίνεις	θνητὸς ὢν τὰ τῶν θεῶν.
[950]	σ' ἐβάκχευσεν νεκρῶν, ~οὓς ἄρτι	καίνεις;	ὁ δέ νιν Εὐρυσθέως δοκῶν
[1200]	τέκνων; ~(Θησεύς) ~Ἤκουσα, καὶ βλέποντι	σημαίνεις	κακά. ~(Ηρακλῆς) ~Τί δῆτά μου
[1200]	ἄν. ~Τί μοι προσείων χεῖρα	σημαίνεις	φόνον; ~ὡς μὴ μύσος με
[900]	παισὶ στενακτὰν ἄταν ἄταν ~πατέρος	ἀμφαίνεις;	~λέγε, τίνα τρόπον ἔσυτο θεόθεν
[950]	Ω τεκών, τί δρᾷς; τέκνα	~κτείνεις;	Βοᾷ δὲ πρέσβυς οἰκετῶν τ'
[1100]	~Καί σ' εἰ βεβαίως εὖ	φρονεῖς	ἤδη σκοπῶ. ~(Ηρακλῆς) ~Οὐ γάρ
[250]	ἁπόνησα πόλλ᾽ ἐγὼ καμὼν χερὶ	~ἕξεις.	ἀπέρρων δ᾽ ἔνθεν ἦλθες ἐνθάδε,
[1100]	περιστέλλου κακά. ~(Ηρακλῆς) ~Ἀπωλόμεσθα· συμφορὰν	λέξεις	τινά. ~(Αμφιτρύων) ~Ἰδού, θέασαι τάδε
[1100]	δ' ἐγὼ τί λυπρόν, οὗ	δακρυρροεῖς;	~(Αμφιτρύων) ~Ἃ κἂν θεῶν τις,
[1150]	παῖδες οἵδε τίνες, ἐφ' οἷς	δακρυρροεῖς;	~(Αμφιτρύων) ~Ἔτεκε μέν οὑμὸς ἶνις
[900]	Εγκελάδῳ ποτέ, Παλλάς, ~ἐς δόμους	πέμπεις.	~(Αγγελος) ~Ὦ λευκὰ γήρᾳ σώματ'
[850]	ἐν θεοῖσιν, οὗ σύ μ'	ἐσπέμπεις	δόμους· ~ἄβατον δὲ χώραν καὶ
[700]	μὲν οὗ δίκην δώσεις θανών,	~ὕβρεις	ὑβρίζων εἰς ἀμείνονας σέθεν. ~Χαρμοναὶ
[1300]	εἰ σὺ μὲν θνητὸς γεγὼς	~φέρεις	ὑπέρφευ τὰς τύχας, θεοὶ δὲ
[100]	~ἴδετε, πατέρος ὡς γοργῶπες ~αἵδε	προσφερεῖς	~ὀμμάτων αὐγαί, ~τὸ δὲ κακοτυχὲς
[250]	εὐκλεῶς ᾠκήσαμεν. ~ἐν αἷς σὺ	χαίρεις:	οὐ γὰρ εὖ φρονεῖ πόλις
[450]	ποτὲ ~τόξοισι δώσειν Οἰχαλίαν ὑπέσχετο.	~Τρεῖς	δ' ὄντας ὑμᾶς> τριπτύχοις τυραννίσι
[1100]	γὰρ αὐτός, εἰ φρονῶν ἤδη	κυρεῖς.	~(Ηρακλῆς) ~Εἴπ' εἴ τι καινὸν
[1200]	κοὐκέτ' ἔσθ' ὅπῃ τεθῇ. ~(Θησεύς)	~Δράσεις	δὲ δὴ τί; ποῖ φέρῃ
[500]	~μέλλεις, ἀμύνειν, ὡς τάχ' οὐδὲν	ἀρκέσεις.	~Καίτοι κέκλησαι πολλάκις· μάτην πονῶ·
[1250]	νυν, ὡς ἁμιλληθῶ λόγοις ~πρὸς	νουθετήσεις	σάς· ἀναπτύξω δέ σοι ~ἀβίωτον
[1300]	ἠνέσχοντό θ' ἡμαρτηκότες. ~Καίτοι τί	φήσεις,	εἰ σὺ μὲν θνητὸς γεγὼς
[250]	ὤν; ~ἀλλ᾽ οὐκ ἐμοῦ γε	δεσπόσεις	χαίρων ποτέ. ~οὐδ᾽ ἁπόνησα πόλλ᾽
[700]	~Ἦλθες χρόνῳ μὲν οὗ δίκην	δώσεις	θανών, ~ὕβρεις ὑβρίζων εἰς ἀμείνονας
[700]	~ἃ χρῆν σε μετρίως, κεἰ	κρατεῖς,	σπουδὴν ἔχειν. ~Ἐπεὶ δ' ἀνάγκην
[1200]	ἐκτὸς ὤν γε συμφορᾶς με	νουθετεῖς.	~(Θησεύς) ~Ὁ πολλὰ δὴ τλὰς
[150]	μὲν τὸ λῷστον, μυρίους οἰστοὺς	ἀφεὶς	~ἄλλοις τὸ σῶμα ῥύεται μὴ
[50]	~φίλων δὲ τοὺς μὲν οὐ	σαφεῖς	ὁρῶ φίλους, ~οἳ δ᾽ ὄντες
[1250]	ἐν γάλακτί τ' ὄντι γοργωποὺς	ὄφεις	~ἐπεισέφρησε σπαργάνοισι τοῖς ἐμοῖς ~ἡ
[1400]	~Οὕτως πόνων σῶν οὐκέτι μνήμην	ἔχεις;	~(Ηρακλῆς) ~Ἅπαντ' ἐλάσσω κεῖνα τῶνδ'
[50]	εἰσὶν ἡμῖν. ἥντιν᾽ οὖν γνώμην	ἔχεις	~λέγ᾽ ἐς τὸ κοινόν, μὴ
[250]	σὺ μὲν γῆν τήνδε διολέσας	ἔχεις,	~ὃ δ᾽ ὠφελήσας ἀξίων οὐ
[1350]	τέκν' εἷλες καὶ δάμαρθ' ἡμᾶς	ἔχεις	~παιδοκτόνους σούς. εἶτ' ἐγὼ τάδ'
[700]	~Τί χρῆμα δόξης; τοῦ δ'	ἔχεις	τεκμήριον; ~(Αμφιτρύων) ~Ἱκέτιν πρὸς ἁγνοῖς
[950]	ἐννέπει τάδε· ~Ω παῖ, τί	πάσχεις;	τίς ὁ τρόπος ξενώσεως ~τῆσδ'
[100]	τ᾽ εὐτυχοῦντες διὰ τέλους οὐκ	εὐτυχεῖς.	~ἐξίσταται γὰρ πάντ᾽ ἀπ᾽ ἀλλήλων
[1350]	γυναικός τ' ὦ λυγραὶ φιλημάτων	~τέρψεις,	λυγραὶ δὲ τῶνδ' ὅπλων κοινωνίαι.
[1100]	τ' ἐσῴζετο. ~Οὔ που κατῆλθον	αὖθις	εἰς Αιδου πάλιν, ~Εὐρυσθέως δίαυλον;
[550]	ἔτλην ἀπέπτυσαν; ~(Μεγάρα) ~Ἄφιλον, ἵν'	αὖθίς	σοι λέγω, τὸ δυστυχές. ~(Ηρακλῆς)
[500]	τάχ' οὐδὲν ἀρκέσεις. ~Καίτοι κέκλησαι	πολλάκις·	μάτην πονῶ· ~θανεῖν γάρ, ὡς
[450]	ἐλθέ· καὶ σκιὰ φάνηθί μοι·	~ἅλις	γὰρ ἐλθὼν κἂν ὄναρ γένοιο
[1300]	ὅταν τιμῶσιν, οὐδὲν δεῖ φίλων·	~Ἅλις	γὰρ ὁ θεὸς ὠφελῶν, ὅταν
[1350]	~Ἀνίστασ' ὦ δύστηνε· δακρύων δ'	ἅλις.	~(Ηρακλῆς) ~Οὐκ ἂν δυναίμην· ἄρθρα
[1000]	~(Χορός) ~Ὁ φόνος ἦν ὃν	Αργολὶς	ἔχει πέτρα ~τότε μὲν περισαμότατος
[600]	νιν ἄλσος Ερμιών τ' ἔχει	πόλις.	~(Αμφιτρύων) ~Οὐδ' οἶδεν Εὐρυσθεύς σε
[1300]	ἐξογκώμασι ~τίμιον ἀνάξει πᾶσ' Αθηναίων	πόλις.	~Καλὸς γὰρ ἀστοῖς στέφανος Ελλήνων
[550]	οὐδὲν εἴ με πᾶσ' εἶδεν	πόλις·	~ὄρνιν δ' ἰδών τιν' οὐκ
[200]	ὦ τέκν᾽ ὑμῖν οὔτε Θηβαίων	πόλις	~οὔθ᾽ Ἑλλὰς ἀρκεῖ: πρὸς δ᾽
[250]	χαίρεις: οὐ γὰρ εὖ φρονεῖ	πόλις	~στάσει νοσοῦσα καὶ κακοῖς βουλεύμασιν.
[1300]	θεοὺς οὔτε λέκτρ' ἃ μὴ	θέμις	~στέργειν νομίζω, δεσμά τ' ἐξάπτειν
[1150]	δακρυρροεῖς; ~(Αμφιτρύων) ~Ἔτεκε μέν οὑμὸς	ἶνις	τάλας, ~τεκόμενος δ' ἔκανε, φόνιον
[600]	ὑπὸ χθονί; ~(Ηρακλῆς) ~Θησέα κομίζων	ἐχρόνισ'	ἐξ> Αιδου, πάτερ. ~(Αμφιτρύων) ~Καὶ
[1000]	οἴκων. ~Ὁ δ' ὥς τις	ὄρνις	ἄπτερον καταστένων ~ὠδῖνα τέκνων, πρέσβυς
[100]	~ἰηλέμων γόων ἀοιδὸς ~ὥστε πολιὸς	ὄρνις,	~ἔπεα μόνον καὶ δόκημα ~νυκτερωπὸν
[950]	κίονος σκιάν, ~ἄλλος δὲ βωμὸν	ὄρνις	ὣς ἔπτηξ' ὕπο. ~Βοᾷ δὲ
[50]	οὓς ὑπὸ πτεροῖς ~σῴζω νεοσσοὺς	ὄρνις	ὣς ὑφειμένη. ~οἳ δ᾽ εἰς
[150]	τ᾽ ἠρόμην τέθριππά τε, ~ἐν	οἷς	βεβηκὼς τοῖσι γῆς βλαστήμασιν ~Γίγασι
[1150]	~Οἱ παῖδες οἵδε τίνες, ἐφ'	οἷς	δακρυρροεῖς; ~(Αμφιτρύων) ~Ἔτεκε μέν οὑμὸς
[200]	~(Λύκος) ~σὺ μὲν λέγ᾽ ἡμᾶς	οἷς	πεπύργωσαι λόγοις, ~ἐγὼ δὲ δράσω
[1350]	φάσκων; ἀλλὰ γυμνωθεὶς ὅπλων, ~ξὺν	οἷς	τὰ κάλλιστ' ἐξέπραξ' ἐν Ελλάδι,
[700]	κέλευε τῶνδε φαίνεσθαι δόμων, ~ἐφ'	οἷς	ὑπέστητ' αὐτεπάγγελτοι θανεῖν. ~(Αμφιτρύων) ~Ἄναξ,
[150]	~ἐσθλόν τι δράσας μάρτυρ᾽ ἂν	λάβοις	πάτραν. ~τὸ πάνσοφον δ᾽ εὕρημα,
[800]	σοί τ' ἢν πίθησθ' ἐμοῖς	λόγοις.	~Ἀνὴρ ὅδ' οὐκ ἄσημος οὔτ'
[200]	μὲν λέγ᾽ ἡμᾶς οἷς πεπύργωσαι	λόγοις,	~ἐγὼ δὲ δράσω ς᾽ ἀντὶ
[50]	τέκνων ~πηγὰς ἀφαίρει καὶ παρευκήλει	λόγοις,	~κλέπτουσα μύθοις ἀθλίους κλοπὰς ὅμως.
[1250]	~Ἄκουε δή νυν, ὡς ἁμιλληθῶ	λόγοις	~πρὸς νουθετήσεις σάς· ἀναπτύξω δέ
[950]	ὡς ἔχων, χερί. ~Διπλοῦς δ'	ὀπαδοῖς	ἦν γέλως φόβος θ' ὁμοῦ.
[150]	νομίζω δειλίαν, Ἡράκλεες ~σὺν μάρτυσιν	θεοῖς	δεῖ μ᾽ ἀπαλλάξαι σέθεν. ~Διὸς
[800]	ἀγώνων ~ἅμιλλαν, εἰ τὸ δίκαιον	~θεοῖς	ἔτ' ἀρέσκει. ~Ἔα ἔα· ~ἆρ'
[650]	αἰεὶ ~πτεροῖσι φορείσθω. ~Εἰ δὲ	θεοῖς	ἦν ξύνεσις καὶ σοφία κατ'
[150]	~καὶ τοῖσι συνταχθεῖσιν οὖσι μὴ	ἀγαθοῖς	~αὐτὸς τέθνηκε δειλίᾳ τῇ τῶν
[100]	ἀφαίρει καὶ παρευκήλει λόγοις, ~κλέπτουσα	μύθοις	ἀθλίους κλοπὰς ὅμως. ~κάμνουσι γάρ
[400]	Ηρακλέους, ~ἄλοχόν τε φίλην ὑπὸ	σειραίοις	~ποσὶν ἕλκουσαν τέκνα, καὶ γεραιὸν
[350]	ἀγάλλει. ~Τεθρίππων τ' ἐπέβα ~καὶ	ψαλίοις	ἐδάμασε πώλους ~Διομήδεος, αἳ φονίαισι
[450]	ὄμμασιν προσδέρκομαι. ~Ἔτεκον μὲν ὑμᾶς,	πολεμίοις	δ' ἐθρεψάμην ~ὕβρισμα κἀπίχαρμα καὶ
[1150]	~Τί χρῆμά μ' οἰκτροῖς ἐκάλεσας	προοιμίοις;	~(Αμφιτρύων) ~Ἐπάθομεν πάθεα μέλεα πρὸς
[500]	δ' ἐγώ. ~(Ηρακλῆς) ~Απολλον, οἵοις	φροιμίοις	ἄρχῃ λόγου. ~(Μεγάρα) ~Τεθνᾶσ' ἀδελφοὶ
[350]	~Κενταύρων ποτὲ γένναν ~ἔστρωσεν τόξοις	φονίοις,	~ἐναίρων πτανοῖς βέλεσιν. ~Ξύνοιδε Πηνειὸς
[500]	ἀπωλλύμην δ' ἐγώ. ~(Ηρακλῆς) ~Απολλον,	οἵοις	φροιμίοις ἄρχῃ λόγου. ~(Μεγάρα) ~Τεθνᾶσ'
[550]	δ' ἰδών τιν' οὐκ ἐν	αἰσίοις	ἕδραις, ~ἔγνων πόνον τιν' ἐς
[200]	σῶμά τ᾽ οὐ δίδωσι τοῖς	ἐναντίοις,	~ἐν εὐφυλάκτῳ δ᾽ ἐστί: τοῦτο
[250]	φρονεῖ πόλις ~στάσει νοσοῦσα καὶ	κακοῖς	βουλεύμασιν. ~οὐ γάρ ποτ᾽ ἂν
[1250]	τάλας πόνον, ~παιδοκτονήσας δῶμα θριγκῶσαι	κακοῖς.	~Ἥκω δ' ἀνάγκης ἐς τόδ'
[1400]	ἔμ' εἶπa ς ὅτι συνέσταλμαι	κακοῖς;	~(Θησεύς) ~Πρόβαινε. ~(Ηρακλῆς) ~Χαῖρ' ὦ
[1150]	σκότον. ~Αἰσχύνομαι γὰρ τοῖς δεδραμένοις	κακοῖς·	~καὶ τῶνδε προστρόπαιον αἷμα προσλαβὼν
[1050]	κανεῖ πατέρ' ὄντα, ~πρὸς δὲ	κακοῖς	κακὰ μήσεται ~πρὸς Ερινύσι θ'
[650]	ὅρος ἐκ θεῶν ~χρηστοῖς οὐδὲ	κακοῖς	σαφής, ~ἀλλ' εἱλισσόμενός τις αἰὼν
[1200]	φόνιον ἀνόσιον ἐξάγῃ, ~κακὰ θέλων	κακοῖς	συνάψαι, τέκνον. ~(Θησεύς) ~Εἶἑν· σὲ
[900]	Κυκλώπων βάθρα ~φοίνικι κανόνι καὶ	τύκοις	ἡρμοσμένα ~στρεπτῷ σιδήρῳ συντριαινῶσαι πάλιν.
[850]	ὡς ἐπὶ λώβᾳ ~Νυκτὸς Γοργὼν	ἑκατογκεφάλοις	~ὄφεων ἰαχήμασι, (Λύσσα) μαρμαρωπός. ~Ταχὺ
[550]	σοῦ μέν, ὦ παῖ, τοῖς	φίλοις	εἶναι φίλον ~τά τ' ἐχθρὰ
[1200]	ἐμόν. ~(Θησεύς) ~Οὐδεὶς ἀλάστωρ τοῖς	φίλοις	ἐκ τῶν φίλων. ~(Ηρακλῆς) ~Ἐπῄνεσ'
[300]	~ὡς τὰ ξένων πρόσωπα φεύγουσιν	φίλοις	~ἓν ἦμαρ ἡδὺ βλέμμ᾽ ἔχειν
[500]	~Ἥκεις, ἐσώθης εἰς ἀκμὴν ἐλθὼν	φίλοις;	~(Ηρακλῆς) ~Τί φῄς; τίν' ἐς
[800]	τ' ἔχω τάσδ' οὐκ ἀγασθῆναι	φίλοις,	~οὐδ' ἥδομαι φοιτῶσ' ἐπ' ἀνθρώπων
[1150]	ἀναιτίους θέλω. ~(Θησεύς) ~Ἥκω σὺν	ἄλλοις,	οἳ παρ' Ασωποῦ ῥοὰς ~μένουσιν,
[150]	τὸ λῷστον, μυρίους οἰστοὺς ἀφεὶς	~ἄλλοις	τὸ σῶμα ῥύεται μὴ κατθανεῖν,
[450]	~Σοὶ δ' ἣν ἔπερσε τοῖς	ἑκηβόλοις	ποτὲ ~τόξοισι δώσειν Οἰχαλίαν ὑπέσχετο.
[300]	~(Λύκος) ~Ἔσται τάδ' οἴγειν κλῇθρα	προσπόλοις	λέγω. ~κοσμεῖσθ' ἔσω μολόντες· οὐ
[1350]	~Ἀλλ' αἷμα μὴ σοῖς ἐξομόρξωμαι	πέπλοις.	~(Θησεύς) ~Ἔκμασσε, φείδου μηδέν· οὐκ
[700]	γὰρ ἤδη δαρὸς ἐξ ὅτου	πέπλοις	~κοσμεῖσθε σῶμα καὶ νεκρῶν ἀγάλμασιν.
[500]	καινὸς γῆς ἄναξ διώλεσεν. ~(Ηρακλῆς)	~Ὅπλοις	ἀπαντῶν ἢ νοσησάσης χθονός; ~(Μεγάρα)
[850]	ὀλεῖς μανίαισιν (Λύσσα) ς ~χορευθέντ'	ἐναύλοις.	~Βέβακεν ἐν δίφροισιν ἁ πολύστονος,
[150]	~ἑκὰς δ᾽ ἀφεστὼς πολεμίους ἀμύνεται	~τυφλοῖς	ὁρῶντας οὐτάσας τοξεύμασιν ~τὸ σῶμά
[700]	θ' ὑβρίζεις ἐπὶ θανοῦσι τοῖς	ἐμοῖς·	~ἃ χρῆν σε μετρίως, κεἰ
[1050]	ἔσπαρται πέδῳ, ~ἃ πρὶν παρασπίζοντ'	ἐμοῖς	βραχίοσιν ~ἔσῳζε πλευρὰς ἐξ ἐμοῦ
[1250]	γοργωποὺς ὄφεις ~ἐπεισέφρησε σπαργάνοισι τοῖς	ἐμοῖς	~ἡ τοῦ Διὸς σύλλεκτρος, ὡς
[800]	θέλω σοί τ' ἢν πίθησθ'	ἐμοῖς	λόγοις. ~Ἀνὴρ ὅδ' οὐκ ἄσημος
[300]	γὰρ αἰδοῦς ὑπολαβὼν φίλ᾽ ἂν	τέμοις.	~ἤδη δ᾽ ἐσῆλθέ μ᾽ εἰ
[550]	τῶν πέλας, τὰ δ' ἐν	δόμοις	~δαπάναισι φροῦδα διαφυγόνθ' ὑπ' ἀργίας.
[750]	μέλος ἐμοὶ κλύειν ~φίλιον ἐν	δόμοις·	θάνατος οὐ πόρσω. ~Βοᾷ ~φόνου
[1350]	ἔσῳζες ἀσφαλῶς, ~μακρὰς διαντλοῦσ' ἐν	δόμοις	οἰκουρίας. ~Οἴμοι δάμαρτος καὶ τέκνων,
[100]	τάλαινα μᾶτερ, ~ἃ τὸν Ἀίδα	δόμοις	~πόσιν ἀναστενάζεις. ~(Χορός) ~μὴ προκάμητε
[1050]	βέβαια, πνευμόνων ἄπο. ~Ἰδού, τί	δεσμοῖς	ναῦς ὅπως ὡρμισμένος ~νεανίαν θώρακα
[400]	μυχοὺς ~εἰσέβαινε, θνατοῖς ~γαλανείας τιθεὶς	ἐρετμοῖς.	~Οὐρανοῦ θ' ὑπὸ μέσσαν ~ἐλαύνει
[350]	γένναν ~ἔστρωσεν τόξοις φονίοις, ~ἐναίρων	πτανοῖς	βέλεσιν. ~Ξύνοιδε Πηνειὸς ὁ καλλιδίνας
[700]	ἔχεις τεκμήριον; ~(Αμφιτρύων) ~Ἱκέτιν πρὸς	ἁγνοῖς	Εστίας θάσσειν βάθροις. ~(Λύκος) ~Ἀνόνητά
[1000]	λήξας ὕπνου ~μηδὲν προσεργάσαιτο τοῖς	δεδραμένοις.	~Εὕδει δ' ὁ τλήμων ὕπνον
[1150]	περιβάλω σκότον. ~Αἰσχύνομαι γὰρ τοῖς	δεδραμένοις	κακοῖς· ~καὶ τῶνδε προστρόπαιον αἷμα
[300]	χρεών, ~σοφοῖσι δ᾽ εἴκειν καὶ	τεθραμμένοις	καλῶς: ~ῥᾷον γὰρ αἰδοῦς ὑπολαβὼν
[1000]	~ἐρείσμαθ' Ηράκλειον ~ἀμφὶ δέμας τάδε	λαΐνοις	~ἀνημμένα κίοσιν οἴκων. ~Ὁ δ'
[1150]	~ἢ φάσγανον πρὸς ἧπαρ ἐξακοντίσας	~τέκνοις	δικαστὴς αἵματος γενήσομαι; ~ἢ σάρκα
[1100]	~Ἀπόλεμον, ὦ παῖ, πόλεμον ἔσπευσας	τέκνοις.	~(Ηρακλῆς) ~Τί πόλεμον εἶπας; τούσδε
[750]	~χαλκασπίδων λόχος, ὃς γᾶν ~τέκνων	τέκνοις	μεταμείβει, ~Θήβαις ἱερὸν φῶς. ~Ὦ
[100]	νέῳ ~τὸ πάρος ἐν ἡλίκων	πόνοις	~ξυνῆν ποτ᾽ εὐκλεεστάτας ~πατρίδος οὐκ
[350]	ἀγρίων ~Κενταύρων ποτὲ γένναν ~ἔστρωσεν	τόξοις	φονίοις, ~ἐναίρων πτανοῖς βέλεσιν. ~Ξύνοιδε
[150]	ἔχων ἀλκὴν μόνον: ~ὅσοι δὲ	τόξοις	χεῖρ᾽ ἔχουσιν εὔστοχον, ~ἓν μὲν
[350]	~Αναύρου παρὰ πηγὰς ~Κύκνον ξεινοδαΐκταν	~τόξοις	ὤλεσεν, Αμφαναίας ~οἰκήτορ' ἄμεικτον. ~Ὑμνῳδούς
[50]	θ᾽ Ἡράκλειοι παῖδες, οὓς ὑπὸ	πτεροῖς	~σῴζω νεοσσοὺς ὄρνις ὣς ὑφειμένη.
[500]	~Κόσμος δὲ παίδων τίς ὅδε	νερτέροις	πρέπων; ~(Μεγάρα) ~Θανάτου τάδ' ἤδη
[1300]	~ἄνδρ' Ελλάδος τὸν πρῶτον αὐτοῖσιν	βάθροις	~ἄνω κάτω στρέψασα. Τοιαύτῃ θεῷ
[700]	~Ἱκέτιν πρὸς ἁγνοῖς Εστίας θάσσειν	βάθροις.	~(Λύκος) ~Ἀνόνητά γ' ἱκετεύουσαν ἐκσῷσαι
[650]	καλλίχορον· ~παιᾶνας δ' ἐπὶ σοῖς	μελάθροις	~κύκνος ὣς γέρων ἀοιδὸς ~πολιᾶν
[1350]	τὰ κάλλιστ' ἐξέπραξ' ἐν Ελλάδι,	~ἐχθροῖς	ἐμαυτὸν ὑποβαλὼν αἰσχρῶς θάνω; ~Οὐ
[1150]	ἁγών· τίς δ' ὅδ' οὑν	νεκροῖς,	γέρον; ~(Αμφιτρύων) ~Ἐμὸς ἐμὸς ὅδε
[1250]	~κἄπειθ' ὑποβλεπώμεθ' ὡς ἐγνωσμένοι, ~γλώσσης	πικροῖς	κέντροισι κλῃδουχούμενοι· ~Οὐχ οὗτος ὁ
[100]	μέλαθρα καὶ ~γεραιὰ δέμνι᾽ ἀμφὶ	βάκτροις	~ἔρεισμα θέμενος, ἐστάλην ~ἰηλέμων γόων
[1150]	ἔχων ~(Θησεύς) ~Τί χρῆμά μ'	οἰκτροῖς	ἐκάλεσας προοιμίοις; ~(Αμφιτρύων) ~Ἐπάθομεν πάθεα
[0]	~ἐξημερῶσαι γαῖαν, εἴθ᾽ Ἥρας ὕπο	~κέντροις	δαμασθεὶς εἴτε τοῦ χρεὼν μέτα.
[150]	βεβηκὼς τοῖσι γῆς βλαστήμασιν ~Γίγασι	πλευροῖς	πτήν᾽ ἐναρμόσας βέλη ~τὸν καλλίνικον
[200]	ὡρμισμένον. ~λόγοι μὲν οἵδε τοῖσι	σοῖς	ἐναντίαν ~γνώμην ἔχουσι τῶν καθεστώτων
[1350]	φίλῳ. ~(Ηρακλῆς) ~Ἀλλ' αἷμα μὴ	σοῖς	ἐξομόρξωμαι πέπλοις. ~(Θησεύς) ~Ἔκμασσε, φείδου
[650]	~εἱλίσσουσαι καλλίχορον· ~παιᾶνας δ' ἐπὶ	σοῖς	μελάθροις ~κύκνος ὣς γέρων ἀοιδὸς
[900]	ὀμμάτων ἐφθαρμένος ~ῥίζας τ' ἐν	ὄσσοις	αἱματῶπας ἐκβαλὼν ~ἀφρὸν κατέσταζ' εὐτρίχου
[200]	ἐς παῖδ᾽ ἐμόν, ~ἣν χρῆν	νεοσσοῖς	τοῖσδε πῦρ λόγχας ὅπλα ~φέρουσαν
[250]	λαβόντας: οἱ γὰρ εὐγενεῖς ~κάμνουσι	τοῖς	αἰσχροῖσι τῶν τέκνων ὕπερ, ~ἐμοί
[1000]	ὡς λήξας ὕπνου ~μηδὲν προσεργάσαιτο	τοῖς	δεδραμένοις. ~Εὕδει δ' ὁ τλήμων
[1150]	κρατὶ περιβάλω σκότον. ~Αἰσχύνομαι γὰρ	τοῖς	δεδραμένοις κακοῖς· ~καὶ τῶνδε προστρόπαιον
[450]	δόσιν. ~Σοὶ δ' ἣν ἔπερσε	τοῖς	ἑκηβόλοις ποτὲ ~τόξοισι δώσειν Οἰχαλίαν
[700]	~ὕβριν θ' ὑβρίζεις ἐπὶ θανοῦσι	τοῖς	ἐμοῖς· ~ἃ χρῆν σε μετρίως,
[1250]	ὄντι γοργωποὺς ὄφεις ~ἐπεισέφρησε σπαργάνοισι	τοῖς	ἐμοῖς ~ἡ τοῦ Διὸς σύλλεκτρος,
[200]	~τὸ σῶμά τ᾽ οὐ δίδωσι	τοῖς	ἐναντίοις, ~ἐν εὐφυλάκτῳ δ᾽ ἐστί:
[350]	θέλω. ~Γενναίων δ' ἀρεταὶ πόνων	~τοῖς	θανοῦσιν ἄγαλμα. ~Πρῶτον μὲν Διὸς
[200]	δόρυ. ~(Χορός) ~ἆρ᾽ οὐκ ἀφορμὰς	τοῖς	λόγοισιν ἁγαθοὶ ~θνητῶν ἔχουσι, κἂν
[650]	γενύων ~κελαδήσω· τὸ γὰρ εὖ	~τοῖς	ὕμνοισιν ὑπάρχει· ~Διὸς ὁ παῖς·
[550]	~Πρὸς σοῦ μέν, ὦ παῖ,	τοῖς	φίλοις εἶναι φίλον ~τά τ'
[1200]	μίασμ' ἐμόν. ~(Θησεύς) ~Οὐδεὶς ἀλάστωρ	τοῖς	φίλοις ἐκ τῶν φίλων. ~(Ηρακλῆς)
[1200]	ὅστις ἀπολαύειν θέλει, ~συμπλεῖν δὲ	τοῖς	φίλοισι δυστυχοῦσιν οὔ. ~Ἀνίστασ' ἐκκάλυψον
[400]	ποντίας θ' ἁλὸς μυχοὺς ~εἰσέβαινε,	θνατοῖς	~γαλανείας τιθεὶς ἐρετμοῖς. ~Οὐρανοῦ θ'
[450]	πρὶν μακαρία διὰ σ' ἐκλῃζόμην	βροτοῖς.	~ἄρηξον, ἐλθέ· καὶ σκιὰ φάνηθί
[500]	~Ὁρᾶτ' ἔμ' ὅσπερ ἦ περίβλεπτος	βροτοῖς	~ὀνομαστὰ πράσσων, καί μ' ἀφείλεθ'
[650]	~μοχθήσας τὸν ἄκυμον ~θῆκεν βίοτον	βροτοῖς	~πέρσας δείματα θηρῶν. ~(Λύκος) ~Ἐς
[1300]	πᾶσ' Αθηναίων πόλις. ~Καλὸς γὰρ	ἀστοῖς	στέφανος Ελλήνων ὕπο ~ἄνδρ' ἐσθλὸν
[650]	δ' οὐδεὶς ὅρος ἐκ θεῶν	~χρηστοῖς	οὐδὲ κακοῖς σαφής, ~ἀλλ' εἱλισσόμενός
[950]	πύλας. ~Ὁ δ' ὡς ἐπ'	αὐτοῖς	δὴ Κυκλωπίοισιν ὢν ~σκάπτει μοχλεύει
[550]	τῷδ' ὅπλῳ χειρώσομαι· ~τοὺς δὲ	πτερωτοῖς	διαφορῶν τοξεύμασι ~νεκρῶν ἅπαντ' Ισμηνὸν
[1000]	ἐκλαθέσθαι ~κακῶν; ~(Χορός) ~Κατὰ σὲ	δακρύοις	στένω, πρέσβυ, καὶ ~τέκεα καὶ
[1200]	ῥέθος ἀελίῳ δεῖξον. ~Βάρος ἀντίπαλον,	δακρύοις	συναμιλλαταί, ~ἱκετεύομεν ἀμφὶ γενειάδα καὶ
[150]	τὸν Νέμειον θῆρα; ὃν ἐν	βρόχοις	ἑλὼν ~βραχίονός φης᾽ ἀγχόναισιν ἐξελεῖν.
[0]	~τοὐμοῦ γὰρ ὄντος παιδὸς ἐν	μυχοῖς	χθονὸς ~ὁ καινὸς οὗτος τῆσδε
[450]	ὑπέσχετο. ~Τρεῖς δ' ὄντας ὑμᾶς>	τριπτύχοις	τυραννίσι ~πατὴρ ἐπύργου, μέγα φρονῶν
[600]	πρόσειπέ θ' ἑστίαν ~καὶ δὸς	πατρῴοις	δώμασιν σὸν ὄμμ' ἰδεῖν. ~Ἥξει
[1250]	τεκοῦσαν Αλκμήνην ἐμέ. ~Ὅταν δὲ	κρηπὶς	μὴ καταβληθῇ γένους ~ὀρθῶς, ἀνάγκη
[750]	τὸν Αχερόντιον. ~δοκημάτων ἐκτὸς ἦλθεν	ἐλπίς.	~θεοὶ θεοὶ τῶν ἀδίκων ~μέλουσι
[700]	ἃ πάρος οὔποτε διὰ φρενὸς	ἤλπισ'	ἂν ~παθεῖν, γᾶς ἄναξ. ~Ἀλλ'
[100]	λέλοιπεν ἐκ τέκνων ~οὐδ᾽ ἀποίχεται	χάρις.	~Ἑλλὰς ὦ ξυμμάχους ~οἵους οἵους
[800]	Παιάν, ~ἀπότροπος γένοιό μοι πημάτων.	~(Ιρις)	~Θαρσεῖτε Νυκτὸς τήνδ' ὁρῶντες ἔκγονον
[850]	οὐ παραινῶ μεγάλα βούλεσθαι κακά.	~(Ιρις)	~Μὴ σὺ νουθέτει τά θ'
[850]	σ' ἴχνος ἀντὶ τοῦ κακοῦ.	~(Ιρις)	~Οὐχὶ σωφρονεῖν γ' ἔπεμψε δεῦρό
[1400]	~(Αμφιτρύων) ~Ἡ γὰρ τεκοῦσα τόνδε	πατρὶς	εὔτεκνος. ~(Ηρακλῆς) ~Θησεῦ, πάλιν με
[650]	φορείσθω. ~Εἰ δὲ θεοῖς ἦν	ξύνεσις	καὶ σοφία κατ' ἄνδρας, ~δίδυμον
[250]	πολλὰ δώμασιν καλά: ~σὲ μὲν	δόκησις	ἔλαβεν εὐκλεὴς δορός, ~ὥστ᾽ οὐκ
[250]	ὕπο: ~οὑμὸς δ᾽ ἀμαρτύρητος εὐκλεὴς	πόσις,	~ὡς τούσδε παῖδας οὐκ ἂν
[650]	οὐδὲ κακοῖς σαφής, ~ἀλλ' εἱλισσόμενός	τις	αἰὼν ~πλοῦτον μόνον αὔξει. ~Οὐ
[1300]	~ἄνω κάτω στρέψασα. Τοιαύτῃ θεῷ	~τίς	ἂν προσεύχοιθ' ἣ γυναικὸς οὕνεκα
[1150]	πεδίον ἀσπιστάς. ~(Θησεύς) ~Φεῦ φεῦ·	τίς	ἀνδρῶν ὧδε δυσδαίμων ἔφυ; ~(Αμφιτρύων)
[1150]	ὕδρας. ~(Θησεύς) ~Ηρας ὅδ' ἁγών·	τίς	δ' ὅδ' οὑν νεκροῖς, γέρον;
[900]	κανᾶ. ~Τίς μοι δίδωσι τόξα;	τίς	δ' ὅπλον χερός; ~πρὸς τὰς
[1100]	~(Ηρακλῆς) ~Τί πόλεμον εἶπας; τούσδε	τίς	διώλεσε; ~(Αμφιτρύων) ~Σὺ καὶ σὰ
[1100]	ποῦ ποτ' ὢν ἀμηχανῶ; ~Ὠή,	τίς	ἐγγὺς ἢ πρόσω φίλων ἐμῶν,
[1100]	δακρυρροεῖς; ~(Αμφιτρύων) ~Ἃ κἂν θεῶν	τις,	εἰ μάθοι, καταστένοι. ~(Ηρακλῆς) ~Μέγας
[300]	σοὺς οὐκ ἐπίστασαι φίλους. ~Ἀμαθής	τις	εἶ θεός, ἢ δίκαιος οὐκ
[900]	χέρες· ὤ. ~(Αγγελος) ~Οὐκ ἄν	τις	εἴποι μᾶλλον ἢ πεπόνθαμεν. ~(Χορός)
[0]	ἥκει πάλιν. ~γέρων δὲ δή	τις	ἔστι Καδμείων λόγος ~ὡς ἦν
[0]	λόγος ~ὡς ἦν πάρος Δίρκης	τις	εὐνήτωρ (Λύκος) ~τὴν ἑπτάπυργον τήνδε
[200]	ἁγαθοὶ ~θνητῶν ἔχουσι, κἂν βραδύς	τις	ᾖ λέγειν; ~(Λύκος) ~σὺ μὲν
[250]	παῖδα σὸν γαίας ὕπο; ~καὶ	τίς	θανόντων ἦλθεν ἐξ Ἅιδου πάλιν;
[700]	~(Αμφιτρύων) ~Οὔκ, εἴ γε μή	τις	θεῶν ἀναστήσειέ νιν. ~(Λύκος) ~Χώρει
[1400]	κακά. ~(Θησεύς) ~Εἴ σ' ὄψεταί	τις	θῆλυν ὄντ' οὐκ αἰνέσει. ~(Ηρακλῆς)
[450]	ὄσσων ἔτι πηγάς. ~(Μεγάρα) ~Εἶἑν·	τίς	ἱερεύς, τίς σφαγεὺς τῶν δυσπότμων
[900]	πηγάς, ῥίπτετ' ἐκ χειρῶν κανᾶ.	~Τίς	μοι δίδωσι τόξα; τίς δ'
[750]	διδούς γε τῶν δεδραμένων δίκην.	~Τίς	ὁ θεοὺς ἀνομίᾳ χραίνων, θνητὸς
[950]	τάδε· ~Ω παῖ, τί πάσχεις;	τίς	ὁ τρόπος ξενώσεως ~τῆσδ' οὔ
[500]	ἐκτεισαίατο. ~(Ηρακλῆς) ~Κόσμος δὲ παίδων	τίς	ὅδε νερτέροις πρέπων; ~(Μεγάρα) ~Θανάτου
[1000]	κίοσιν οἴκων. ~Ὁ δ' ὥς	τις	ὄρνις ἄπτερον καταστένων ~ὠδῖνα τέκνων,
[300]	σθενόντων τῶν ἐμῶν βραχιόνων ~ἦν	τίς	ς᾽ ὑβρίζων, ῥᾳδίως ἐπαύσατ᾽ ἄν:
[450]	πηγάς. ~(Μεγάρα) ~Εἶἑν· τίς ἱερεύς,	τίς	σφαγεὺς τῶν δυσπότμων ~ἢ τῆς
[1150]	καὶ νεωτέρων κακῶν ~ὕστερος ἀφῖγμαι;	τίς	τάδ' ἔκτεινεν τέκνα; ~τίνος γεγῶσαν
[1400]	εἶπον παῖδας. ~(Αμφιτρύων) ~Ἐμὲ δὲ	τίς,	τέκνον; ~(Ηρακλῆς) ~Ἐγώ. ~(Αμφιτρύων) ~Πότ'
[950]	γέλως φόβος θ' ὁμοῦ. ~Καί	τις	τόδ' εἶπεν, ἄλλος εἰς ἄλλον
[0]	~ΗΕΡΑΚΛΗΣ. ~(Αμφιτρύων)	~Τίς	τὸν Διὸς σύλλεκτρον οὐκ οἶδεν
[450]	ἀποδοίην δάκρυ; ~Ὦ φίλτατ' εἴ	τις	φθόγγος εἰσακούεται ~θνητῶν παρ' Αιδῃ,
[700]	δωμάτων ἔσω ~σκοπῶμεν, εἰ πράσσει	τις	ὡς ἐγὼ θέλω. ~(Λύκος) ~Ἰώ
[1000]	μὲν οὖν ~οὐκ οἶδα θνητῶν	ὅστις	ἀθλιώτερος. ~(Χορός) ~Ὁ φόνος ἦν
[1200]	φίλων, ~καὶ τῶν καλῶν μὲν	ὅστις	ἀπολαύειν θέλει, ~συμπλεῖν δὲ τοῖς
[1400]	δόμον, ~Θησεῖ πανώλεις ἑψόμεσθ' ἐφολκίδες.	~Ὅστις	δὲ πλοῦτον ἢ σθένος μᾶλλον
[300]	σέθεν: ~τὰς τῶν θεῶν γὰρ	ὅστις	ἐκμοχθεῖ τύχας, ~πρόθυμός ἐστιν, ἡ
[100]	δίχα. ~οὗτος δ᾽ ἀνὴρ ἄριστος	ὅστις	ἐλπίσι ~πέποιθεν αἰεί: τὸ δ᾽
[1200]	ἄθλιον κάρα, ~βλέψον πρὸς ἡμᾶς.	ὅστις	εὐγενὴς βροτῶν, ~φέρει τά γ'
[50]	ἀνθρώποισιν ἡ δυσπραξία: ~ἧς μήποθ᾽	ὅστις	καὶ μέσως εὔνους ἐμοὶ ~τύχοι,
[1200]	γὰρ ὧδ' ἔχει μέλαν νέφος,	~ὅστις	κακῶν σῶν συμφορὰν κρύψειεν ἄν.
[1250]	~Πρῶτον μὲν ἐκ τοῦδ' ἐγενόμην,	ὅστις	κτανὼν ~μητρὸς γεραιὸν πατέρα προστρόπαιος
[1250]	δυστυχεῖν τοὺς ἐκγόνους. ~Ζεὺς δ'	ὅστις	ὁ Ζεύς, πολέμιόν μ' ἐγείνατο
[250]	τοῦδ᾽ ἀνδρὸς ἀνόσιον κάρα ~καθαιματώσεθ᾽	ὅστις	οὐ Καδμεῖος ὢν ~ἄρχει κάκιστος
[1300]	ἐκλιπὼν φάος· ~ταῖς συμφοραῖς γὰρ	ὅστις	οὐχ ὑφίσταται, ~οὐδ' ἀνδρὸς ἂν
[1100]	ἢ πρόσω φίλων ἐμῶν, ~δύσγνοιαν	ὅστις	τὴν ἐμὴν ἰάσεται; ~σαφῶς γὰρ
[750]	~δύνασιν ἄδικον ἐφέλκων. ~Χρόνου γὰρ	οὔτις	τὸ πάλιν εἰσορᾶν ἔτλα· ~νόμον
[350]	Διός νιν εἴπω, ~εἴτ' (Αμφιτρύων)	ος	ἶνιν, ~ὑμνῆσαι στεφάνωμα μόχθων ~δι'
[1000]	~κἄρριψε πέτρον στέρνον εἰς Ηρακλέους,	~ὅς	νιν φόνου μαργῶντος ἔσχε, κεἰς
[50]	ἀψευδέστατον. ~(Μεγάρα) ~ὦ πρέσβυ, Ταφίων	ὅς	ποτ᾽ ἐξεῖλες πόλιν ~στρατηλατήσας κλεινὰ
[350]	χερὶ καρπὸν ἀμέρξων, ~δράκοντα πυρσόνωτον,	ὅς	σφ' ἄπλατον ἀμφελικτὸς ~ἕλικ' ἐφρούρει,
[1100]	καὶ σὰ τόξα καὶ θεῶν	ὃς	αἴτιος. ~(Ηρακλῆς) ~Τί φῄς; τί
[950]	μοι. ~ἄλλῳ δ' ἐπεῖχε τόξ'	ὃς	ἀμφὶ βωμίαν ~ἔπτηξε κρηπῖδ' ὡς
[250]	νομίζω: τῷ δ᾽ ἀναγκαίῳ τρόπῳ	~ὃς	ἀντιτείνει σκαιὸν ἡγοῦμαι βροτόν. ~ἡμᾶς
[750]	ἵνα γένος ἔφανε ~χαλκασπίδων λόχος,	ὃς	γᾶν ~τέκνων τέκνοις μεταμείβει, ~Θήβαις
[800]	ὁ χρόνος ~τὰν Ηρακλέος ἀλκάν·	~ὃς	γᾶς ἐξέβα θαλάμων ~Πλούτωνος δῶμα
[200]	~τοιαῦτ᾽ ἀμύνεθ᾽ Ἡρακλεῖ τέκνοισί τε;	~ὃς	εἷς Μινύαισι πᾶσι διὰ μάχης
[1050]	εὕδει ~ὕπνον γ' ἄυπνον ὀλόμενον,	ὃς	ἔκανεν ἄλοχον, ἔκανε ~δὲ τέκεα,
[150]	Ἡρακλείους παῖδας οὐ θνῄσκειν χρεών;	~ὃς	ἔσχε δόξαν οὐδὲν ὢν εὐψυχίας
[800]	~εὐναί, θνατογενοῦς τε καὶ ~Διός,	ὃς	ἦλθεν ἐς εὐνὰν ~Νύμφας τᾶς
[300]	μόνον. ~τόλμα μεθ᾽ ἡμῶν θάνατον,	ὃς	μένει ς᾽ ὅμως. ~προκαλούμεθ᾽ εὐγένειαν,
[150]	ἔλεγχος οὐχὶ τόξ᾽ εὐψυχίας, ~ἀλλ᾽	ὃς	μένων βλέπει τε κἀντιδέρκεται ~δορὸς
[50]	οὔτ᾽ ἐς πατέρ᾽ ἀπηλάθην τύχης,	~ὃς	οὕνεκ᾽ ὄλβου μέγας ἐκομπάσθη ποτέ,
[150]	αἰχμῇ, τἄλλα δ᾽ οὐδὲν ἄλκιμος,	~ὃς	οὔποτ᾽ ἀσπίδ᾽ ἔσχε πρὸς λαιᾷ
[1000]	πέδον, πρὸς κίονα ~νῶτον πατάξας,	ὃς	πεσήμασι στέγης ~διχορραγὴς ἔκειτο κρηπίδων
[0]	ὁ Περσέως, πατέρα τόνδ᾽ Ἡρακλέους;	~ὃς	τάσδε Θήβας ἔσχον, ἔνθ᾽ ὁ
[1250]	κλῃδουχούμενοι· ~Οὐχ οὗτος ὁ Διός,	ὃς	τέκν' ἔκτεινέν ποτε ~δάμαρτά τ'
[50]	τι προσδεῖς ἢ φιλεῖς οὕτω	φάος;	~(Αμφιτρύων) ~καὶ τῷδε χαίρω καὶ
[1050]	σῷ. ~(Αμφιτρύων) ~Όρᾶθ' ὁρᾶτε. Τὸ	φάος	ἐκλιπεῖν ~μὲν ἐπὶ κακοῖσιν οὐ
[600]	~ἐπὶ κρατὶ κεῖται, βλεφάρων σκοτεινὸν	~φάος	ἐπικαλύψαν. ~Μή μοι μήτ' Ασιήτιδος
[500]	~ὡς ἄσμενός σ' ἐσεῖδον ἐς	φάος	μολών. ~Ἔα· τί χρῆμα; τέκν'
[500]	~Ὦ φίλτατ' ἀνδρῶν ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ	φάος	μολὼν πατρί ~(Μεγάρα) ~Ἥκεις, ἐσώθης
[1200]	ἀνοιστέον, ~ὅτ' ἐξέσῳσάς μ' ἐς	φάος	νεκρῶν πάρα. ~Χάριν δὲ γηράσκουσαν
[1250]	~Αιδου πυλωρὸν κύνα τρίκρανον ἐς	φάος	~ὅπως πορεύσαιμ' ἐντολαῖς Εὐρυσθέως. ~Τὸν
[1300]	~μὴ δειλίαν ὄφλω τιν' ἐκλιπὼν	φάος·	~ταῖς συμφοραῖς γὰρ ὅστις οὐχ
[800]	~Ιριν· πόλει γὰρ οὐδὲν ἥκομεν	βλάβος,	~ἑνὸς δ' ἐπ' ἀνδρὸς σῶμα
[300]	~Αἲλινον μὲν ἐπ' εὐτυχεῖ ~μολπᾷ	Φοῖβος	ἰαχεῖ ~τὸν κάλλει φθιτόν, κιθάραν
[600]	~Μή μοι μήτ' Ασιήτιδος ~τυραννίδος	ὄλβος	εἴη, ~μὴ χρυσοῦ δώματα πλήρη
[500]	αἰθέρ' ἡμέρᾳ μιᾷ. ~Ὁ δ'	ὄλβος	ὁ μέγας ἥ τε δόξ'
[950]	~Διπλοῦς δ' ὀπαδοῖς ἦν γέλως	φόβος	θ' ὁμοῦ. ~Καί τις τόδ'
[500]	πρὸς σὲ καὶ γέροντ' ἦλθεν	φόβος;	~(Μεγάρα) ~Κτείνειν ἔμελλε πατέρα κἀμὲ
[1050]	ὑπερκότως ~τὸν σόν, κακῶν δὲ	πέλαγος	ἐς τόδ' ἤγαγες; ~(Ηρακλῆς) ~Ἔα·
[450]	δάκρυ; ~Ὦ φίλτατ' εἴ τις	φθόγγος	εἰσακούεται ~θνητῶν παρ' Αιδῃ, σοὶ
[0]	δὲ δή τις ἔστι Καδμείων	λόγος	~ὡς ἦν πάρος Δίρκης τις
[1250]	γὰρ ἄτας εὐπροσηγόρους ἔχω. ~Ἀλλ'	Αργος	ἔλθω; πῶς, ἐπεὶ φεύγω πάτραν;
[450]	ποτ' ἤλπισα. ~Σοὶ μὲν γὰρ	Αργος	ἔνεμ' ὁ κατθανὼν πατήρ, ~Εὐρυσθέως
[1350]	σύγκαμ' ἀθλίου κυνὸς ~κόμιστρ' ἐς	Αργος	συγκατάστησον μολών, ~λύπῃ τι παίδων
[1400]	χεῖρ' ὁδηγήσω δ' ἐγώ. ~(Ηρακλῆς)	~Ζεῦγός	γε φίλιον· ἅτερος δὲ δυστυχής.
[450]	Αιδου τάδε. ~Ὦ τέκν' ἀγόμεθα	ζεῦγος	οὐ καλὸν νεκρῶν, ~ὁμοῦ γέροντες
[600]	νῦν πρόσειπέ θ' ἑστίαν ~καὶ	δὸς	πατρῴοις δώμασιν σὸν ὄμμ' ἰδεῖν.
[1350]	παίδων ὄντα μ' αὐθέντην ἐμῶν·	~δὸς	τούσδε τύμβῳ καὶ περίστειλον νεκροὺς
[300]	πέτρας ἄπο. ~Μίαν δὲ νῷν	δὸς	χάριν, ἄναξ, ἱκνούμεθα· ~κτεῖνόν με
[900]	αἱματῶπας ἐκβαλὼν ~ἀφρὸν κατέσταζ' εὐτρίχου	γενειάδος.	~Ἔλεξε δ' ἅμα γέλωτι παραπεπληγμένῳ·
[850]	~(Χορός) ~Πρὸς αἵματ' οὐχὶ τᾶς	Διονυσιάδος	~βοτρύων ἐπὶ χεύμασι λοιβᾶς. ~(Αμφιτρύων)
[1300]	δ' ἅμ' ἡμῖν πρὸς πόλισμα	Παλλάδος.	~Ἐκεῖ χέρας σὰς ἁγνίσας μιάσματος,
[1300]	~λέκτρων φθονοῦσα Ζηνὶ τοὺς εὐεργέτας	~Ελλάδος	ἀπώλεσ' οὐδὲν ὄντας αἰτίους. ~(Θησεύς)
[1300]	γὰρ βούλησιν ἣν ἐβούλετο, ~ἄνδρ'	Ελλάδος	τὸν πρῶτον αὐτοῖσιν βάθροις ~ἄνω
[1100]	παίδων φονεύς; ~κοὐκ εἶμι πέτρας	λισσάδος	πρὸς ἅλματα ~ἢ φάσγανον πρὸς
[0]	τήνδ᾽ ἐπεσπεσὼν πόλιν. ~ἡμῖν δὲ	κῆδος	ἐς Κρέοντ᾽ ἀνημμένον ~κακὸν μέγιστον,
[450]	γάμους ὅδε, ~Αιδην νομίζων πενθερόν,	κῆδος	πατρός. ~Ὤμοι, τίν' ὑμῶν πρῶτον
[1050]	~(Αμφιτρύων) ~Ὤμοι. ~(Χορός) ~Σέθεν τε	παιδὸς.	~(Αμφιτρύων) ~Αἰαῖ. ~(Χορός) ~Ὦ πρέσβυ
[1100]	κόρας, ~τοῦ φιλτάτου σοι τηλόθεν	παιδὸς	βεβώς; ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τέκνον· εἶ
[500]	ἔσθ' ὅδ' ἄλλος ἀντὶ σοῦ	παιδός,	γέρον. ~Δεῦρ' ὦ τέκν' ἐκκρίμνασθε
[0]	ἔοικε, γίγνεται. ~τοὐμοῦ γὰρ ὄντος	παιδὸς	ἐν μυχοῖς χθονὸς ~ὁ καινὸς
[950]	ὑπὲρ κάρα βαλὼν ~ξύλον καθῆκε	παιδὸς	ἐς ξανθὸν κάρα, ~ἔρρηξε δ'
[1100]	φρένας. ~(Αμφιτρύων) ~Λύσω, γέροντες, δεσμὰ	παιδός;	ἢ τί δρῶ; ~(Ηρακλῆς) ~Καὶ
[300]	ὁμόγαμόν σ' ἐκτησάμην, ~μάτην δὲ	παιδὸς	κοινεῶν' ἐκλῄζομεν· ~σὺ δ' ἦσθ'
[150]	Διὸς μὲν Ζεὺς ἀμυνέτω μέρει	~παιδός:	τὸ δ᾽ εἰς ἔμ᾽ Ἡράκλεις,
[800]	ἦλθεν ἐς εὐνὰν ~Νύμφας τᾶς	Περσηίδος·	ὡς ~πιστόν μοι τὸ παλαιὸν
[600]	ἐπικαλύψαν. ~Μή μοι μήτ' Ασιήτιδος	~τυραννίδος	ὄλβος εἴη, ~μὴ χρυσοῦ δώματα
[250]	δὲ ~δοῦλοι γεγῶτες τῆς ἐμῆς	τυραννίδος.	~(Χορός) ~ὦ γῆς λοχεύμαθ᾽ οὓς
[650]	στεφάνοισιν εἴην. ~Ἔτι τοι γέρων	ἀοιδὸς	~κελαδεῖ Μναμοσύναν· ~ἔτι τὰν Ηρακλέους
[650]	σοῖς μελάθροις ~κύκνος ὣς γέρων	ἀοιδὸς	~πολιᾶν ἐκ γενύων ~κελαδήσω· τὸ
[100]	~ἔρεισμα θέμενος, ἐστάλην ~ἰηλέμων γόων	ἀοιδὸς	~ὥστε πολιὸς ὄρνις, ~ἔπεα μόνον
[600]	~Καὶ ποῦ στιν; ἢ γῆς	πατρίδος	οἴχεται πέδον; ~(Ηρακλῆς) ~Βέβηκ' Αθήνας
[100]	ἡλίκων πόνοις ~ξυνῆν ποτ᾽ εὐκλεεστάτας	~πατρίδος	οὐκ ὀνείδη. ~(Χορός) ~ἴδετε, πατέρος
[600]	~φάος ἐπικαλύψαν. ~Μή μοι μήτ'	Ασιήτιδος	~τυραννίδος ὄλβος εἴη, ~μὴ χρυσοῦ
[100]	χερῶν καὶ πέπλων, ~ὅτου λέλοιπε	ποδὸς	ἀμαυρὸν ἴχνος: ~γέρων γέροντα παρακόμιζ᾽
[950]	παῖδα κίονος κύκλῳ, ~τόρνευμα δεινὸν	ποδός,	ἐναντίον σταθεὶς ~βάλλει πρὸς ἧπαρ·
[1300]	δῆτά με ζῆν δεῖ; τί	κέρδος	ἕξομεν ~βίον γ' ἀχρεῖον ἀνόσιον
[350]	ἐπέβα ~καὶ ψαλίοις ἐδάμασε πώλους	~Διομήδεος,	αἳ φονίαισι φάτναις ἀχάλιν' ἐθόαζον
[1300]	δεσπότην πεφυκέναι. ~Δεῖται γὰρ ὁ	θεός,	εἴπερ ἔστ' ὀρθῶς θεός, ~οὐδενός·
[300]	ἐπίστασαι φίλους. ~Ἀμαθής τις εἶ	θεός,	ἢ δίκαιος οὐκ ἔφυς. ~(Χορός)
[1300]	ὁ θεός, εἴπερ ἔστ' ὀρθῶς	θεός,	~οὐδενός· ἀοιδῶν οἵδε δύστηνοι λόγοι.
[1200]	τι δαίμοσιν; ~(Ηρακλῆς) ~Αὔθαδες ὁ	θεός,	πρὸς δὲ τοὺς θεοὺς ἐγώ.
[1300]	δεῖ φίλων· ~Ἅλις γὰρ ὁ	θεὸς	ὠφελῶν, ὅταν θέλῃ. ~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι·
[850]	ἄνθος πόλεος, ὁ Διὸς ἔκγονος.	~Μέλεος	Ελλάς, ἃ τὸν εὐεργέταν ~ἀποβαλεῖς,
[850]	τέκν' ἐκπνεύσεται. ~(Αμφιτρύων) ~Ἰώ μοι	μέλεος.	~(Χορός) ~Ἰὼ Ζεῦ, τὸ σὸν
[800]	δ' ἔδειξ' ὁ χρόνος ~τὰν	Ηρακλέος	ἀλκάν· ~ὃς γᾶς ἐξέβα θαλάμων
[850]	~Ὀτοτοτοτοτοῖ, στέναξον· ἀποκείρεται ~σὸν ἄνθος	πόλεος,	ὁ Διὸς ἔκγονος. ~Μέλεος Ελλάς,
[200]	κἀμαυρὸν σθένος. ~εἰ δ᾽ ἦ	νέος	τε κἄτι σώματος κρατῶν, ~λαβὼν
[500]	~γύναι, τί καινὸν ἦλθε δώμασιν	χρέος;	~(Μεγάρα) ~Ὦ φίλτατ' ἀνδρῶν ~(Αμφιτρύων)
[1200]	~πάρες ἀπ' ὀμμάτων ~πέπλον, ἀπόδικε,	ῥέθος	ἀελίῳ δεῖξον. ~Βάρος ἀντίπαλον, δακρύοις
[850]	~(Χορός) ~Ὀτοτοτοτοτοῖ, στέναξον· ἀποκείρεται ~σὸν	ἄνθος	πόλεος, ὁ Διὸς ἔκγονος. ~Μέλεος
[100]	ὡς ὑπὲρ τὴν ἀξίαν ~τὸ	πένθος	αἴρεσθ᾽ εἰ θανεῖν ὑμᾶς χρεών,
[300]	τὸ δειλὸν οὐδὲ τοῦ βίου	πόθος	~θανεῖν ἐρύκει μ' ἀλλὰ παιδὶ
[600]	φίλον αἰεί· τὸ δὲ γῆρας	ἄχθος	~βαρύτερον Αἴτνας σκοπέλων ~ἐπὶ κρατὶ
[500]	τε δόξ' οὐκ οἶδ' ὅτῳ	~βέβαιός	ἐστι. χαίρετ' ἄνδρα γὰρ φίλον
[1350]	~Ὦ γαῖα Κάδμου πᾶς τε	Θηβαῖος	λεώς, ~κείρασθε, συμπενθήσατ' ἔλθετ' ἐς
[300]	~Ἀμαθής τις εἶ θεός, ἢ	δίκαιος	οὐκ ἔφυς. ~(Χορός) ~Αἲλινον μὲν
[0]	οἶδεν βροτῶν, ~Ἀργεῖον (Αμφιτρύων) ὃν	Ἀλκαῖός	ποτε ~ἔτιχθ᾽ ὁ Περσέως, πατέρα
[1250]	ὅστις κτανὼν ~μητρὸς γεραιὸν πατέρα	προστρόπαιος	ὢν ~ἔγημε τὴν τεκοῦσαν Αλκμήνην
[350]	~τοῖς θανοῦσιν ἄγαλμα. ~Πρῶτον μὲν	Διὸς	ἄλσος ~ἠρήμωσε λέοντος, ~πυρσῷ δ'
[850]	γ' ἔπεμψε δεῦρό σ' ἡ	Διὸς	δάμαρ. ~(Λύσσα) ~Ηλιον μαρτυρόμεσθα δρῶσ'
[1300]	δαιμόνων ἀγὼν ὅδε ~ἢ τῆς	Διὸς	δάμαρτος· εὖ τόδ' αἰσθάνῃ. ~παραινέσαιμ'
[850]	ἀποκείρεται ~σὸν ἄνθος πόλεος, ὁ	Διὸς	ἔκγονος. ~Μέλεος Ελλάς, ἃ τὸν
[900]	~Ἱερὰ μὲν ἦν πάροιθεν ἐσχάρας	Διὸς	~καθάρσι' οἴκων, γῆς ἄνακτ' ἐπεὶ
[150]	θεοῖς δεῖ μ᾽ ἀπαλλάξαι σέθεν.	~Διὸς	κεραυνόν τ᾽ ἠρόμην τέθριππά τε,
[150]	δεδραμένων δίκην. ~(Αμφιτρύων) ~τῷ τοῦ	Διὸς	μὲν Ζεὺς ἀμυνέτω μέρει ~παιδός:
[350]	~ἐς ὄρφναν μολόντα, παῖδ' ~εἴτε	Διός	νιν εἴπω, ~εἴτ' (Αμφιτρύων) ος
[650]	γὰρ εὖ ~τοῖς ὕμνοισιν ὑπάρχει·	~Διὸς	ὁ παῖς· τᾶς δ' εὐγενίας
[0]	Ἡρακλέους, ~βωμὸν καθίζω τόνδε σωτῆρος	Διός,	~ὃν καλλινίκου δορὸς ἄγαλμ᾽ ἱδρύσατο
[800]	συγγενεῖς ~εὐναί, θνατογενοῦς τε καὶ	~Διός,	ὃς ἦλθεν ἐς εὐνὰν ~Νύμφας
[1250]	κέντροισι κλῃδουχούμενοι· ~Οὐχ οὗτος ὁ	Διός,	ὃς τέκν' ἔκτεινέν ποτε ~δάμαρτά
[0]	χθονὸς ~Ἀμφίον᾽ ἠδὲ Ζῆθον, ἐκγόνω	Διός.	~οὗ ταὐτὸν ὄνομα παῖς πατρὸς
[900]	~Ἢ ἤ· τί δρᾷς, ὦ	Διὸς	παῖ, μελάθρῳ; ~τάραγμα ταρτάρειον, ὡς
[0]	~ΗΕΡΑΚΛΗΣ. ~(Αμφιτρύων) ~Τίς τὸν	Διὸς	σύλλεκτρον οὐκ οἶδεν βροτῶν, ~Ἀργεῖον
[1250]	σπαργάνοισι τοῖς ἐμοῖς ~ἡ τοῦ	Διὸς	σύλλεκτρος, ὡς ὀλοίμεθα. ~Ἐπεὶ δὲ
[500]	~ἴτ' ἐγκονεῖτε, μὴ μεθῆτ' ἐπεὶ	Διὸς	~σωτῆρος ὑμῖν οὐδέν ἐσθ' ὅδ'
[0]	ταὐτὸν ὄνομα παῖς πατρὸς κεκλημένος,	~Καδμεῖος	οὐκ ὤν, ἀλλ᾽ ἀπ᾽ Εὐβοίας
[250]	ἀνόσιον κάρα ~καθαιματώσεθ᾽ ὅστις οὐ	Καδμεῖος	ὢν ~ἄρχει κάκιστος τῶν νέων
[350]	φονίοις, ~ἐναίρων πτανοῖς βέλεσιν. ~Ξύνοιδε	Πηνειὸς	ὁ καλλιδίνας ~μακραί τ' ἄρουραι
[1300]	~τήνδ' ἀντιδώσω· νῦν γὰρ εἶ	χρεῖος	φίλων. ~θεοὶ δ' ὅταν τιμῶσιν,
[100]	ἐστάλην ~ἰηλέμων γόων ἀοιδὸς ~ὥστε	πολιὸς	ὄρνις, ~ἔπεα μόνον καὶ δόκημα
[800]	φόνῳ ~γνῷ μὲν τὸν Ηρας	οἷός	ἐστ' αὐτῷ χόλος, ~μάθῃ δὲ
[1400]	οὐκ εἶ νοσῶν. ~(Ηρακλῆς) ~Σὺ	ποῖος	ἦσθα νέρθεν ἐν κακοῖσιν ὤν;
[50]	~ἔτ᾽ ἂν γένοιτ᾽ ὦ θύγατερ,	οὔριος	δρόμος ~ἐκ τῶν παρόντων τῶνδ᾽
[1100]	σὰ τόξα καὶ θεῶν ὃς	αἴτιος.	~(Ηρακλῆς) ~Τί φῄς; τί δράσας;
[950]	ἐναντίον σταθεὶς ~βάλλει πρὸς ἧπαρ·	ὕπτιος	δὲ λαΐνους ~ὀρθοστάτας ἔδευσεν ἐκπνέων
[550]	δόμους πεπτωκότα· ~ὥστ' ἐκ προνοίας	κρύφιος	εἰσῆλθον χθόνα. ~(Αμφιτρύων) ~Καλῶς· παρελθὼν
[300]	~Σὺ δ' ἐς μὲν εὐνὰς	κρύφιος	ἠπίστω μολεῖν, ~τἀλλότρια λέκτρα δόντος
[200]	τῶν ἀρίστων τἄκγον᾽ αὐτὸς ὢν	κακὸς	~δέδοικας. ἀλλὰ τοῦθ᾽ ὅμως ἡμῖν
[1300]	θεῷ ~τίς ἂν προσεύχοιθ' ἣ	γυναικὸς	οὕνεκα ~λέκτρων φθονοῦσα Ζηνὶ τοὺς
[1350]	~ὡς ἀθλίως πέπραγα κἀποζεύγνυμαι ~τέκνων	γυναικός	τ' ὦ λυγραὶ φιλημάτων ~τέρψεις,
[950]	ἡμιλλᾶτο κἀκηρύσσετο ~αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ	καλλίνικος	οὐδενός, ~ἀκοὴν ὑπειπών. δεινὰ δ'
[550]	θάνατον; οὐκ ἄρ' (Ηρακλῆς) ~ὁ	καλλίνικος	ὡς πάροιθε λέξομαι. ~(Χορός) ~Δίκαια
[900]	~ἐς χέρνιβ' ὡς βάψειεν, Αλκμήνης	τόκος	~ἔστη σιωπῇ. καὶ χρονίζοντος πατρὸς
[50]	ἱδρύσατο ~Μινύας κρατήσας οὑμὸς εὐγενὴς	τόκος.	~πάντων δὲ χρεῖοι τάσδ᾽ ἕδρας
[1250]	σύλλεκτρος, ὡς ὀλοίμεθα. ~Ἐπεὶ δὲ	σαρκὸς	περιβόλαι' ἐκτησάμην ~ἡβῶντα, μόχθους οὓς
[700]	πρὸς ἁγνοῖς Εστίας θάσσειν βάθροις.	~(Λύκος)	~Ἀνόνητά γ' ἱκετεύουσαν ἐκσῷσαι βίον.
[700]	βίοτον βροτοῖς ~πέρσας δείματα θηρῶν.	~(Λύκος)	~Ἐς καιρὸν οἴκων Αμφιτρύων ἔξω
[1150]	~ὡς σκῆπτρα χώρας τῆσδ' ἀναρπάσας	Λύκος	~ἐς πόλεμον ὑμῖν καὶ μάχην
[300]	ταῦτά γ' ἀπολάχωσ' οἴκων πατρός.	~(Λύκος)	~Ἔσται τάδ' οἴγειν κλῇθρα προσπόλοις
[700]	εἴην τοῦ φόνου δράσας τόδε.	~(Λύκος)	~Ἡμεῖς, ἐπειδὴ σοὶ τόδ' ἔστ'
[750]	πράσσει τις ὡς ἐγὼ θέλω.	~(Λύκος)	~Ἰώ μοί μοι. ~(Χορός) ~Τόδε
[700]	θανόντα γ' ἀνακαλεῖν μάτην πόσιν.	~(Λύκος)	~Ὅ δ' οὐ πάρεστιν οὐδὲ
[700]	δραστέον δ' ἃ σοὶ δοκεῖ.	~(Λύκος)	~Ποῦ δῆτα Μεγάρα; ποῦ τέκν'
[200]	κἂν βραδύς τις ᾖ λέγειν;	~(Λύκος)	~σὺ μὲν λέγ᾽ ἡμᾶς οἷς
[500]	ἢ δορὸς ποίου τυχών; ~(Μεγάρα)	~(Λύκος)	σφ' ὁ καινὸς γῆς ἄναξ
[0]	ἦν πάρος Δίρκης τις εὐνήτωρ	(Λύκος)	~τὴν ἑπτάπυργον τήνδε δεσπόζων πόλιν,
[700]	μὲν αὐτήν, ὡς θύραθεν εἰκάσαι.	~(Λύκος)	~Τί χρῆμα δόξης; τοῦ δ'
[100]	~Λύκον περῶντα τῶνδε δωμάτων πέλας.	~(Λύκος)	~τὸν Ἡράκλειον πατέρα καὶ ξυνάορον,
[0]	καινὸς οὗτος τῆσδε γῆς ἄρχων	Λύκος	~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας ἐξελεῖν θέλει
[700]	μή τις θεῶν ἀναστήσειέ νιν.	~(Λύκος)	~Χώρει πρὸς αὐτὴν κἀκκόμιζε δωμάτων.
[750]	~Βοᾷ ~φόνου φροίμιον στενάζων ἄναξ.	~(Λύκος)	~Ὦ πᾶσα Κάδμου γαῖ' ἀπόλλυμαι
[400]	~ἕλικ' ἐφρούρει, ~κτανών· ποντίας θ'	ἁλὸς	μυχοὺς ~εἰσέβαινε, θνατοῖς ~γαλανείας τιθεὶς
[1300]	~τίμιον ἀνάξει πᾶσ' Αθηναίων πόλις.	~Καλὸς	γὰρ ἀστοῖς στέφανος Ελλήνων ὕπο
[1350]	~οὐδ' ἀνδρὸς ἂν δύναιθ' ὑποστῆναι	βέλος.	~Ἐγκαρτερήσω βίοτον· εἶμι δ' ἐς
[900]	~(Χορός) ~Ἀνακαλεῖς με τίνα ~βοάν;	~(Αγγελος)	~Ἄλαστα τἀν δόμοισι. ~(Χορός) ~Μάντιν
[900]	τάδε, ~τλήμονάς τε παίδων τύχας;	~(Αγγελος)	~Ἱερὰ μὲν ἦν πάροιθεν ἐσχάρας
[900]	~δάιοι δὲ τοκέων χέρες· ὤ.	~(Αγγελος)	~Οὐκ ἄν τις εἴποι μᾶλλον
[900]	~(Αγγελος) ~Τεθνᾶσι παῖδες. ~(Χορός) ~Αἰαῖ.	~(Αγγελος)	~Στενάζεθ' ὡς στενακτά. ~(Χορός) ~Δάιοι
[900]	~(Χορός) ~Μάντιν οὐχ ~ἕτερον ἄξομαι.	~(Αγγελος)	~Τεθνᾶσι παῖδες. ~(Χορός) ~Αἰαῖ. ~(Αγγελος)
[900]	ποτέ, Παλλάς, ~ἐς δόμους πέμπεις.	~(Αγγελος)	~Ὦ λευκὰ γήρᾳ σώματ' ~(Χορός)
[750]	μοί μοι. ~(Χορός) ~Τόδε κατάρχεται	μέλος	ἐμοὶ κλύειν ~φίλιον ἐν δόμοις·
[850]	ἐξορμᾶτε. ~(Χορός) ~Δάιον τόδε ~δάιον	μέλος	ἐπαυλεῖται. ~Κυναγετεῖ τέκνων διωγμόν· οὔποτ'
[300]	ἄρ' ἥσσων ἢ δόκεις εἶναι	φίλος.	~Ἀρετῇ σε νικῶ θνητὸς ὢν
[1250]	~(Θησεύς) ~Εὐεργέτης βροτοῖσι καὶ μέγας	φίλος;	~(Ηρακλῆς) ~Οἱ δ' οὐδὲν ὠφελοῦσί
[1150]	βουλευμάτων ~Θησεὺς ὅδ' ἕρπει συγγενὴς	φίλος	τ' ἐμός. ~Ὀφθησόμεσθα, καὶ τεκνοκτόνον
[50]	ὑφειμένη. ~οἳ δ᾽ εἰς ἔλεγχον	ἄλλος	ἄλλοθεν πίτνων, ~Ὦ μῆτερ, αὐδᾷ,
[950]	οἳ δὲ ταρβοῦντες φόβῳ ~ὤρουον	ἄλλος	ἄλλοσ' ἐς πέπλους ὁ μὲν
[500]	κηραίνουσ' ὁρῶ; ~οὐκ ἔσθ' ὅδ'	ἄλλος	ἀντὶ σοῦ παιδός, γέρον. ~Δεῦρ'
[950]	ὁ δ' ὑπὸ κίονος σκιάν,	~ἄλλος	δὲ βωμὸν ὄρνις ὣς ἔπτηξ'
[950]	ὁμοῦ. ~Καί τις τόδ' εἶπεν,	ἄλλος	εἰς ἄλλον δρακών· ~Παίζει πρὸς
[950]	δὲ ταρβοῦντες φόβῳ ~ὤρουον ἄλλος	ἄλλοσ'	ἐς πέπλους ὁ μὲν ~μητρὸς
[800]	τὸν Ηρας οἷός ἐστ' αὐτῷ	χόλος,	~μάθῃ δὲ τὸν ἐμόν· ἢ
[150]	ἐμοῦ σοφὸς γενοῦ. ~ἀνὴρ ὁπλίτης	δοῦλός	ἐστι τῶν ὅπλων ~καὶ τοῖσι
[950]	Βοᾷ δὲ πρέσβυς οἰκετῶν τ'	ὄχλος.	~Ὁ δ' ἐξελίσσων παῖδα κίονος
[100]	Ἑλλάδ᾽ ἐκβαλὼν κόμπους κενούς, ~ὡς	σύγγαμός	σοι Ζεὺς τέκ< νου τε
[0]	τε τήνδε πενθερούς τε παῖς	ἐμὸς	~Ἀργεῖα τείχη καὶ Κυκλωπίαν πόλιν
[1150]	ὅδ' οὑν νεκροῖς, γέρον; ~(Αμφιτρύων)	~Ἐμὸς	ἐμὸς ὅδε γόνος ὁ πολύπονος,
[1100]	εἶ γὰρ καὶ κακῶς πράσσων	ἐμός.	~(Ηρακλῆς) ~Πράσσω δ' ἐγὼ τί
[1150]	οὑν νεκροῖς, γέρον; ~(Αμφιτρύων) ~Ἐμὸς	ἐμὸς	ὅδε γόνος ὁ πολύπονος, ἐπὶ
[1150]	ὅδ' ἕρπει συγγενὴς φίλος τ'	ἐμός.	~Ὀφθησόμεσθα, καὶ τεκνοκτόνον μύσος ~ἐς
[0]	χθονὸς ~μέλαιναν ὄρφνην εἰσέβαινε, παῖς	ἐμός	~σὺν μητρί, τέκνα μὴ θάνως᾽
[800]	ἐμοῖς λόγοις. ~Ἀνὴρ ὅδ' οὐκ	ἄσημος	οὔτ' ἐπὶ χθονὶ ~οὔτ' ἐν
[650]	ἅτ' ἐν νεφέλαισιν ἄστρων ~ναύταις	ἀριθμὸς	πέλει. ~Νῦν δ' οὐδεὶς ὅρος
[150]	ἐν αἰχμῇ, τἄλλα δ᾽ οὐδὲν	ἄλκιμος,	~ὃς οὔποτ᾽ ἀσπίδ᾽ ἔσχε πρὸς
[1350]	τιμῶν ἐμὲ γὰρ οὐκ ἐᾷ	νόμος	~πρὸς στέρν' ἐρείσας μητρὶ δούς
[1300]	λέκτρ' ἐν ἀλλήλοισιν, ὧν οὐδεὶς	νόμος,	~συνῆψαν; οὐ δεσμοῖσι διὰ τυραννίδας
[50]	ἂν γένοιτ᾽ ὦ θύγατερ, οὔριος	δρόμος	~ἐκ τῶν παρόντων τῶνδ᾽ ἐμοὶ
[850]	κύμασιν στένων λάβρως ~οὔτε γῆς	σεισμὸς	κεραυνοῦ τ' οἶστρος ὠδῖνας πνέων,
[500]	ποτε Κρέοντος θάνατον ἐκτεισαίατο. ~(Ηρακλῆς)	~Κόσμος	δὲ παίδων τίς ὅδε νερτέροις
[700]	~Ἰώ· ~δίκα καὶ θεῶν παλίρρους	πότμος.	~Ἦλθες χρόνῳ μὲν οὗ δίκην
[300]	τε πατέρα. Τἄλλα δ' εἰ	πρόθυμος	εἶ, ~πρᾶσσ' οὐ γὰρ ἀλκὴν
[300]	θεῶν γὰρ ὅστις ἐκμοχθεῖ τύχας,	~πρόθυμός	ἐστιν, ἡ προθυμία δ᾽ ἄφρων:
[500]	~(Μεγάρα) ~Τεθνᾶσ' ἀδελφοὶ καὶ πατὴρ	οὑμὸς	γέρων. ~(Ηρακλῆς) ~Πῶς φῄς; τί
[250]	ἀνεκτὸν δειλίας θανεῖν ς᾽ ὕπο:	~οὑμὸς	δ᾽ ἀμαρτύρητος εὐκλεὴς πόσις, ~ὡς
[50]	δορὸς ἄγαλμ᾽ ἱδρύσατο ~Μινύας κρατήσας	οὑμὸς	εὐγενὴς τόκος. ~πάντων δὲ χρεῖοι
[50]	~ἔλθοι τ᾽ ἔτ᾽ ἂν παῖς	οὑμός,	εὐνήτωρ δὲ σός. ~ἀλλ᾽ ἡσύχαζε
[1150]	οἷς δακρυρροεῖς; ~(Αμφιτρύων) ~Ἔτεκε μέν	οὑμὸς	ἶνις τάλας, ~τεκόμενος δ' ἔκανε,
[1300]	Αθηναίων πόλις. ~Καλὸς γὰρ ἀστοῖς	στέφανος	Ελλήνων ὕπο ~ἄνδρ' ἐσθλὸν ὠφελοῦντας
[800]	πόλει γὰρ οὐδὲν ἥκομεν βλάβος,	~ἑνὸς	δ' ἐπ' ἀνδρὸς σῶμα συστρατεύομεν,
[850]	~(Χορός) ~Ἰὼ Ζεῦ, τὸ σὸν	γένος	ἄγονον αὐτίκα ~λυσσάδες ὠμοβρῶτες ἄδικοι
[750]	πόλιν, ἐμὰ τείχη, ~Σπαρτῶν ἵνα	γένος	ἔφανε ~χαλκασπίδων λόχος, ὃς γᾶν
[150]	ἐκώμασεν: ~τετρασκελές θ᾽ ὕβρισμα, Κενταύρων	γένος,	~Φολόην ἐπελθών, ὦ κάκιστε βασιλέων,
[600]	δ' οὔ· πᾶν δὲ φιλότεκνον	γένος.	~(Χορός) ~Ἁ νεότας μοι φίλον
[950]	κἀκηρύσσετο ~αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ καλλίνικος	οὐδενός,	~ἀκοὴν ὑπειπών. δεινὰ δ' Εὐρυσθεῖ
[1300]	θεός, εἴπερ ἔστ' ὀρθῶς θεός,	~οὐδενός·	ἀοιδῶν οἵδε δύστηνοι λόγοι. ~Ἐσκεψάμην
[300]	ἠπίστω μολεῖν, ~τἀλλότρια λέκτρα δόντος	οὐδενὸς	λαβών, ~σῴζειν δὲ τοὺς σοὺς
[200]	~γήρᾳ δὲ τρομερὰ γυῖα κἀμαυρὸν	σθένος.	~εἰ δ᾽ ἦ νέος τε
[400]	οὐ παρόντος. ~Εἰ δ' ἐγὼ	σθένος	ἥβων ~δόρυ τ' ἔπαλλον ἐν
[1400]	ἐφολκίδες. ~Ὅστις δὲ πλοῦτον ἢ	σθένος	μᾶλλον φίλων ~ἀγαθῶν πεπᾶσθαι βούλεται,
[100]	~γεραιὰ δέμνι᾽ ἀμφὶ βάκτροις ~ἔρεισμα	θέμενος,	ἐστάλην ~ἰηλέμων γόων ἀοιδὸς ~ὥστε
[750]	τὸ πάλιν εἰσορᾶν ἔτλα· ~νόμον	παρέμενος,	ἀνομίᾳ χάριν διδοὺς ~ἔθραυσεν ὄλβου
[0]	~οὗ ταὐτὸν ὄνομα παῖς πατρὸς	κεκλημένος,	~Καδμεῖος οὐκ ὤν, ἀλλ᾽ ἀπ᾽
[450]	ἄναξ, ~ἔγκληρα πεδία τἀμὰ γῆς	κεκτημένος,	~ὡς ἐξέπειθες τὸν κατασπείραντά σε·
[1150]	πέπλοισιν ἄθλιον κρύπτει κάρα; ~(Αμφιτρύων)	~Αἰδόμενος	τὸ σὸν ὄμμα ~καὶ φιλίαν
[1150]	~Ἔτεκε μέν οὑμὸς ἶνις τάλας,	~τεκόμενος	δ' ἔκανε, φόνιον αἷμα τλάς.
[1000]	Μούσαις· ~σὺ δὲ τέκνα τρίγονα	τεκόμενος,	ὦ δάιε, ~λυσσάδι συγκατειργάσω μοίρᾳ.
[1100]	ψυχῆς ἐμῆς ~τῶν φιλτάτων μοι	γενόμενος	παίδων φονεύς; ~κοὐκ εἶμι πέτρας
[1050]	αἰάξετ' ὦ γέροντες; ~ἢ δέσμ'	ἀνεγειρόμενος	χαλάσας ἀπολεῖ πόλιν, ~ἀπὸ δὲ
[1050]	πρέσβυ ~(Αμφιτρύων) ~Σῖγα σῖγα· ~παλίντροπος	ἐξεγειρόμενος	στρέφεται· φέρε, ~ἀπόκρυφον δέμας ὑπὸ
[650]	~χρηστοῖς οὐδὲ κακοῖς σαφής, ~ἀλλ'	εἱλισσόμενός	τις αἰὼν ~πλοῦτον μόνον αὔξει.
[900]	ἦν, ~ἀλλ' ἐν στροφαῖσιν ὀμμάτων	ἐφθαρμένος	~ῥίζας τ' ἐν ὄσσοις αἱματῶπας
[500]	πρόπυλά θ' ἑστίας ἐμῆς, ~ὡς	ἄσμενός	σ' ἐσεῖδον ἐς φάος μολών.
[600]	πέδον; ~(Ηρακλῆς) ~Βέβηκ' Αθήνας νέρθεν	ἄσμενος	φυγών. ~Ἀλλ' εἶ' ὁμαρτεῖτ' ὦ
[1050]	~Ἰδού, τί δεσμοῖς ναῦς ὅπως	ὡρμισμένος	~νεανίαν θώρακα καὶ βραχίονα, ~πρὸς
[1200]	δὲ δὴ τί; ποῖ φέρῃ	θυμούμενος;	~(Ηρακλῆς) ~Θανών, ὅθενπερ ἦλθον, εἶμι
[1350]	~λύπῃ τι παίδων μὴ πάθω	μονούμενος.	~Ὦ γαῖα Κάδμου πᾶς τε
[200]	ἐς σὲ ἀφίξομαι ~λόγους ὀνειδιστῆρας	ἐνδατούμενος:	~τοιαῦτ᾽ ἀμύνεθ᾽ Ἡρακλεῖ τέκνοισί τε;
[1050]	ἆ, ~διά μ' ὀλεῖτε. ~(Χορός)	~Κεχυμένος	ἐπαντέλλει. ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ ἀτρεμαῖα θρῆνον
[700]	ἔμολεν, ἃ πάρος οὔποτε διὰ	φρενὸς	ἤλπισ' ἂν ~παθεῖν, γᾶς ἄναξ.
[800]	σῶμα συστρατεύομεν, ~ὅν φασιν εἶναι	Ζηνὸς	Αλκμήνης τ' ἄπο. ~πρὶν μὲν
[1300]	ἀχρεῖον ἀνόσιον κεκτημένοι; ~Χορευέτω δὴ	Ζηνὸς	ἡ κλεινὴ δάμαρ ~κρόουσ' Ολύμπου
[1250]	ἀχθεσθῇς, γέρον· ~πατέρα γὰρ ἀντὶ	Ζηνὸς	ἡγοῦμαι σὲ ἐγώ. ~Ἔτ' ἐν
[400]	τέκνα, καὶ γεραιὸν ~πατέρ' Ηρακλέους.	Δύστηνος	ἐγώ, ~δακρύων ὡς οὐ δύναμαι
[450]	ἔχειν, ~ἐμοὶ δὲ δάκρυα λουτρά	δύστηνος	φρενῶν. ~Πατὴρ δὲ πατρὸς ἑστιᾷ
[1250]	κακῶς ~ἔστ' οὐδὲν ἀλγεῖ συγγενῶς	δύστηνος	ὤν. ~Ἐς τοῦτο δ' ἥξειν
[500]	τυχών; ~(Μεγάρα) ~(Λύκος) σφ' ὁ	καινὸς	γῆς ἄναξ διώλεσεν. ~(Ηρακλῆς) ~Ὅπλοις
[750]	ἔτεκον ἀοιδάς. ~Βέβακ' ἄναξ ὁ	καινός,	ὁ δὲ παλαίτερος ~κρατεῖ, λιμένα
[0]	παιδὸς ἐν μυχοῖς χθονὸς ~ὁ	καινὸς	οὗτος τῆσδε γῆς ἄρχων Λύκος
[250]	παῖδας. οὐ τοσόνδε γῆς ~ἔνερθ᾽	ἐκεῖνος	κρύπτεται λιπὼν τέκνα. ~ἐπεὶ σὺ
[1400]	δοκῶ. ~(Θησεύς) ~Ἄγαν γ' ὁ	κλεινὸς	Ηρακλῆς οὐκ εἶ νοσῶν. ~(Ηρακλῆς)
[0]	ἡνίκ᾽ εἰς ἐμοὺς ~δόμους ὁ	κλεινὸς	Ἡρακλῆς νιν ἤγετο. ~λιπὼν δὲ
[1400]	οὐκ αἰνέσει. ~(Ηρακλῆς) ~Ζῶ σοι	ταπεινός;	ἀλλὰ πρόσθεν οὐ δοκῶ. ~(Θησεύς)
[1150]	ἀφῖγμαι; τίς τάδ' ἔκτεινεν τέκνα;	~τίνος	γεγῶσαν τήνδ' ὁρῶ ξυνάορον; ~οὐ
[450]	στέρνα θῶμαι; τῷ προσαρμόσω στόμα;	~τίνος	λάβωμαι; πῶς ἂν ὡς ξουθόπτερος
[1400]	~Ἡ γὰρ τεκοῦσα τόνδε πατρὶς	εὔτεκνος.	~(Ηρακλῆς) ~Θησεῦ, πάλιν με στρέψον,
[650]	~παιᾶνας δ' ἐπὶ σοῖς μελάθροις	~κύκνος	ὣς γέρων ἀοιδὸς ~πολιᾶν ἐκ
[800]	δῶμα λιπὼν νέρτερον. ~Κρείσσων μοι	τύραννος	ἔφυς ~ἢ δυσγένει' ἀνάκτων, ~ἃ
[1150]	γέρον; ~(Αμφιτρύων) ~Ἐμὸς ἐμὸς ὅδε	γόνος	ὁ πολύπονος, ἐπὶ ~δόρυ γιγαντοφόνον
[850]	~σὸν ἄνθος πόλεος, ὁ Διὸς	ἔκγονος.	~Μέλεος Ελλάς, ἃ τὸν εὐεργέταν
[950]	ὀλεῖς. ~Ὁ δ' ἀγριωπὸν ὄμμα	Γοργόνος	στρέφων, ~ὡς ἐντὸς ἔστη παῖς
[0]	πόλιν, ~τὼ λευκοπώλω πρὶν τυραννῆσαι	χθονὸς	~Ἀμφίον᾽ ἠδὲ Ζῆθον, ἐκγόνω Διός.
[200]	θέλεις, ~ἔασον ἡμᾶς φυγάδας ἐξελθεῖν	χθονός:	~βίᾳ δὲ δράσῃς μηδέν, ἢ
[0]	~Κρέων Μενοικέως παῖς, ἄναξ τῆσδε	χθονός.	~Κρέων δὲ (Μεγάρα) ς τῆσδε
[100]	~ἀλλ᾽ εἰσορῶ γὰρ τῆσδε κοίρανον	χθονὸς	~Λύκον περῶντα τῶνδε δωμάτων πέλας.
[500]	~(Ηρακλῆς) ~Ὅπλοις ἀπαντῶν ἢ νοσησάσης	χθονός;	~(Μεγάρα) ~Στάσει· τὸ Κάδμου δ'
[0]	δώμασιν ~τροφὸν τέκνων οἰκουρόν, ἡνίκα	χθονὸς	~μέλαιναν ὄρφνην εἰσέβαινε, παῖς ἐμός
[1150]	ἐρημίαν ~εὕρω, πτερωτὸς ἢ κατὰ	χθονὸς	μολών; ~φέρ' ἄν τι κρατὶ
[0]	γὰρ ὄντος παιδὸς ἐν μυχοῖς	χθονὸς	~ὁ καινὸς οὗτος τῆσδε γῆς
[450]	~κήδη συνάψουσ' ἔκ τ' Αθηναίων	χθονὸς	~Σπάρτης τε Θηβῶν θ' ὡς
[0]	~κτείνει Κρέοντα καὶ κτανὼν ἄρχει	χθονός,	~στάσει νοσοῦσαν τήνδ᾽ ἐπεσπεσὼν πόλιν.
[1300]	ταῦτα δώσω. πανταχοῦ δέ μοι	χθονὸς	~τεμένη δέδασται· ταῦτ' ἐπωνομασμένα ~σέθεν
[200]	οὕνεκ᾽ οὐχ ὁ κατθανὼν ~κρατεῖ	χθονὸς	τῆσδ᾽ ἀλλ᾽ ἐγὼ τὰ νῦν
[950]	ὄχλος. ~Ὁ δ' ἐξελίσσων παῖδα	κίονος	κύκλῳ, ~τόρνευμα δεινὸν ποδός, ἐναντίον
[950]	~μητρὸς ταλαίνης, ὁ δ' ὑπὸ	κίονος	σκιάν, ~ἄλλος δὲ βωμὸν ὄρνις
[150]	θῆρα; ὃν ἐν βρόχοις ἑλὼν	~βραχίονός	φης᾽ ἀγχόναισιν ἐξελεῖν. ~τοῖσδ᾽ ἐξαγωνίζεσθε;
[850]	θάλασσαν ἀγρίαν ~ἐξημερώσας, θεῶν ἀνέστησεν	μόνος	~τιμὰς πιτνούσας ἀνοσίων ἀνδρῶν ὕπο·
[400]	~ἀλκᾷ· νῦν δ' ἀπολείπομαι ~τᾶς	εὐδαίμονος	ἥβας. ~Ἀλλ' ἐσορῶ γὰρ τούσδε
[1150]	~Ἐμὸς ἐμὸς ὅδε γόνος ὁ	πολύπονος,	ἐπὶ ~δόρυ γιγαντοφόνον ἦλθεν σὺν
[50]	μέσῳ με λυπρὸς ὢν δάκνει	χρόνος.	~(Αμφιτρύων) ~ἔτ᾽ ἂν γένοιτ᾽ ὦ
[700]	καιρὸν οἴκων Αμφιτρύων ἔξω περᾷ·	~χρόνος	γὰρ ἤδη δαρὸς ἐξ ὅτου
[500]	λυπούμενοι. ~Ὡς ἐλπίδας μὲν ὁ	χρόνος	οὐκ ἐπίσταται ~σῴζειν, τὸ δ'
[800]	φάνθη, ~λαμπρὰν δ' ἔδειξ' ὁ	χρόνος	~τὰν Ηρακλέος ἀλκάν· ~ὃς γᾶς
[850]	ἐναύλοις. ~Βέβακεν ἐν δίφροισιν ἁ	πολύστονος,	~ἅρμασι δ' ἐνδίδωσι ~κέντρον ὡς
[1000]	θνητῶν ὅστις ἀθλιώτερος. ~(Χορός) ~Ὁ	φόνος	ἦν ὃν Αργολὶς ἔχει πέτρα
[1050]	τ' εὐνᾶς ἐγείρετε. ~(Χορός) ~Οἴμοι.	~φόνος	ὅσος ὅδ' ~(Αμφιτρύων) ~Ἆ ἆ,
[950]	ξενώσεως ~τῆσδ' οὔ τί που	φόνος	σ' ἐβάκχευσεν νεκρῶν, ~οὓς ἄρτι
[1350]	μοί τι, Θησεῦ, σύγκαμ' ἀθλίου	κυνὸς	~κόμιστρ' ἐς Αργος συγκατάστησον μολών,
[850]	~Ἐς τὸ λῷον ἐμβιβάζω σ'	ἴχνος	ἀντὶ τοῦ κακοῦ. ~(Ιρις) ~Οὐχὶ
[100]	πέπλων, ~ὅτου λέλοιπε ποδὸς ἀμαυρὸν	ἴχνος:	~γέρων γέροντα παρακόμιζ᾽ ~ᾧ ξύνοπλα
[400]	φίλων, ~τὰν δ' ἀνόστιμον τέκνων	~Χάρωνος	ἐπιμένει πλάτα ~βίου κέλευθον ἄθεον
[800]	ἀλκάν· ~ὃς γᾶς ἐξέβα θαλάμων	~Πλούτωνος	δῶμα λιπὼν νέρτερον. ~Κρείσσων μοι
[1100]	καταστένοι. ~(Ηρακλῆς) ~Μέγας γ' ὁ	κόμπος,	τὴν τύχην δ' οὔπω λέγεις.
[950]	παῖ, τί πάσχεις; τίς ὁ	τρόπος	ξενώσεως ~τῆσδ' οὔ τί που
[1050]	~Ὦ πρέσβυ ~(Αμφιτρύων) ~Σῖγα σῖγα·	~παλίντροπος	ἐξεγειρόμενος στρέφεται· φέρε, ~ἀπόκρυφον δέμας
[800]	κῶλον, ἐκποδὼν ἔλα. ~Ὦναξ Παιάν,	~ἀπότροπος	γένοιό μοι πημάτων. ~(Ιρις) ~Θαρσεῖτε
[850]	Γοργὼν ἑκατογκεφάλοις ~ὄφεων ἰαχήμασι, (Λύσσα)	μαρμαρωπός.	~Ταχὺ τὸν εὐτυχῆ μετέβαλεν δαίμων,
[1200]	~πέπλον, ἀπόδικε, ῥέθος ἀελίῳ δεῖξον.	~Βάρος	ἀντίπαλον, δακρύοις συναμιλλαταί, ~ἱκετεύομεν ἀμφὶ
[100]	~λέπας ζυγηφόρον πῶλον ~ἀνέντες ὡς	βάρος	φέρον ~τροχηλάτοιο πώλου. ~λαβοῦ χερῶν
[700]	ἔξω περᾷ· ~χρόνος γὰρ ἤδη	δαρὸς	ἐξ ὅτου πέπλοις ~κοσμεῖσθε σῶμα
[600]	οἶδ' ἵν' ἐλθὼν τἀνθάδ' εἰδείην	πάρος.	~(Αμφιτρύων) ~Χρόνον δὲ πῶς τοσοῦτον
[0]	ἔστι Καδμείων λόγος ~ὡς ἦν	πάρος	Δίρκης τις εὐνήτωρ (Λύκος) ~τὴν
[100]	ξύνοπλα δόρατα νέα νέῳ ~τὸ	πάρος	ἐν ἡλίκων πόνοις ~ξυνῆν ποτ᾽
[700]	ἔδοσαν ἐκβολάς· ~πάλιν ἔμολεν, ἃ	πάρος	οὔποτε διὰ φρενὸς ἤλπισ' ἂν
[300]	με καὶ τήνδ' ἀθλίαν παίδων	πάρος,	~ὡς μὴ τέκν' εἰσίδωμεν, ἀνόσιον
[400]	φίλων, ~κόρας Αρείας πέπλων ~χρυσεόστολον	φάρος,	~ζωστῆρος ὀλεθρίους ἄγρας. ~Τὰ κλεινὰ
[1350]	γὰρ ὅστις οὐχ ὑφίσταται, ~οὐδ'	ἀνδρὸς	ἂν δύναιθ' ὑποστῆναι βέλος. ~Ἐγκαρτερήσω
[250]	δεξιᾶς ἐρείσματα, ~ἀρεῖτε καὶ τοῦδ᾽	ἀνδρὸς	ἀνόσιον κάρα ~καθαιματώσεθ᾽ ὅστις οὐ
[150]	ὅπλον, τῇ φυγῇ πρόχειρος ἦν.	~ἀνδρὸς	δ᾽ ἔλεγχος οὐχὶ τόξ᾽ εὐψυχίας,
[100]	~πέποιθεν αἰεί: τὸ δ᾽ ἀπορεῖν	ἀνδρὸς	κακοῦ. ~(Χορός) ~ὑπώροφα μέλαθρα καὶ
[250]	τέκνων ὕπερ, ~ἐμοί τε μίμημ᾽	ἀνδρὸς	οὐκ ἀπωστέον. ~σκέψαι δὲ τὴν
[800]	ἥκομεν βλάβος, ~ἑνὸς δ' ἐπ'	ἀνδρὸς	σῶμα συστρατεύομεν, ~ὅν φασιν εἶναι
[1300]	τε δώσω χρημάτων τ' ἐμῶν	μέρος.	~Ἃ δ' ἐκ πολιτῶν δῶρ'
[1400]	ἐγώ. ~(Ηρακλῆς) ~Ζεῦγός γε φίλιον·	ἅτερος	δὲ δυστυχής. ~Ὦ πρέσβυ, τοιόνδ'
[900]	~Πῶς παισὶ στενακτὰν ἄταν ἄταν	~πατέρος	ἀμφαίνεις; ~λέγε, τίνα τρόπον ἔσυτο
[100]	~πατρίδος οὐκ ὀνείδη. ~(Χορός) ~ἴδετε,	πατέρος	ὡς γοργῶπες ~αἵδε προσφερεῖς ~ὀμμάτων
[800]	εὐγενοῦς μὲν πατρὸς ἔκ τε	μητέρος	~πέφυκα, Νυκτὸς Οὐρανοῦ τ' ἀφ'
[750]	ἄναξ ὁ καινός, ὁ δὲ	παλαίτερος	~κρατεῖ, λιμένα λιπών γε τὸν
[450]	~τίνος λάβωμαι; πῶς ἂν ὡς	ξουθόπτερος	~μέλισσα συνενέγκαιμ' ἂν ἐκ πάντων
[1150]	που λέλειμμαι καὶ νεωτέρων κακῶν	~ὕστερος	ἀφῖγμαι; τίς τάδ' ἔκτεινεν τέκνα;
[500]	~σωτῆρος ὑμῖν οὐδέν ἐσθ' ὅδ'	ὕστερος.	~(Ηρακλῆς) ~Ὦ χαῖρε, μέλαθρον πρόπυλά
[1000]	οὖν ~οὐκ οἶδα θνητῶν ὅστις	ἀθλιώτερος.	~(Χορός) ~Ὁ φόνος ἦν ὃν
[900]	δίδωσι τόξα; τίς δ' ὅπλον	χερός;	~πρὸς τὰς Μυκήνας εἶμι· λάζυσθαι
[550]	νῦν γὰρ τῆς ἐμῆς ἔργον	χερός	~πρῶτον μὲν εἶμι καὶ κατασκάψω
[950]	δοκῶν ~πατέρα προταρβοῦνθ' ἱκέσιον ψαύειν	χερός,	~ὠθεῖ, φαρέτραν δ' εὐτρεπῆ σκευάζεται
[450]	κράτος ἔχων Πελασγίας, ~στολήν τε	θηρὸς	ἀμφέβαλλε σῷ κάρᾳ ~λέοντος, ᾗπερ
[350]	~ξανθὸν κρᾶτ' ἐπινωτίσας ~δεινῷ χάσματι	θηρός.	~Τάν τ' ὀρεινόμον ἀγρίων ~Κενταύρων
[400]	~κόρας Αρείας πέπλων ~χρυσεόστολον φάρος,	~ζωστῆρος	ὀλεθρίους ἄγρας. ~Τὰ κλεινὰ δ'
[0]	θάνως᾽ Ἡρακλέους, ~βωμὸν καθίζω τόνδε	σωτῆρος	Διός, ~ὃν καλλινίκου δορὸς ἄγαλμ᾽
[500]	ἐγκονεῖτε, μὴ μεθῆτ' ἐπεὶ Διὸς	~σωτῆρος	ὑμῖν οὐδέν ἐσθ' ὅδ' ὕστερος.
[750]	~ἀναχορεύσατ' ἀγυιαί, ~Δίρκα θ' ἁ	καλλιρρέεθρος,	~σύν τ' Ασωπιάδες κόραι, ~πατρὸς
[700]	ἔχει γὰρ ἡδονὰς θνῄσκων ἀνὴρ	~ἐχθρὸς	τίνων τε τῶν δεδραμένων δίκην.
[250]	δράκοντος ἐξερημώσας γένυν, ~οὐ σκῆπτρα,	χειρὸς	δεξιᾶς ἐρείσματα, ~ἀρεῖτε καὶ τοῦδ᾽
[950]	Πατὴρ δέ νιν ~θιγὼν κραταιᾶς	χειρὸς	ἐννέπει τάδε· ~Ω παῖ, τί
[1100]	φονεὺς ἐμῆς; ~(Αμφιτρύων) ~Μιᾶς ἅπαντα	χειρὸς	ἔργα σῆς τάδε. ~(Ηρακλῆς) ~Αἰαῖ·
[900]	διπλοῦς ἔχω; ~ἔργον μιᾶς μοι	χειρὸς	εὖ θέσθαι τάδε· ~ὅταν δ'
[1150]	εἴ τι δεῖ, γέρον, ~ἢ	χειρὸς	ὑμᾶς τῆς ἐμῆς ἢ συμμάχων.
[150]	ἔχων, ~κάκιστον ὅπλον, τῇ φυγῇ	πρόχειρος	ἦν. ~ἀνδρὸς δ᾽ ἔλεγχος οὐχὶ
[650]	ἀριθμὸς πέλει. ~Νῦν δ' οὐδεὶς	ὅρος	ἐκ θεῶν ~χρηστοῖς οὐδὲ κακοῖς
[0]	τόνδε σωτῆρος Διός, ~ὃν καλλινίκου	δορὸς	ἄγαλμ᾽ ἱδρύσατο ~Μινύας κρατήσας οὑμὸς
[1150]	τήνδ' ὁρῶ ξυνάορον; ~οὐ γὰρ	δορός	γε παῖδες ἵστανται πέλας, ~ἀλλ'
[500]	~Πῶς φῄς; τί δράσας ἢ	δορὸς	ποίου τυχών; ~(Μεγάρα) ~(Λύκος) σφ'
[150]	ὃς μένων βλέπει τε κἀντιδέρκεται	~δορὸς	ταχεῖαν ἄλοκα τάξιν ἐμβεβώς. ~ἔχει
[50]	ἐξεῖλες πόλιν ~στρατηλατήσας κλεινὰ Καδμείων	δορός,	~ὡς οὐδὲν ἀνθρώποισι τῶν θείων
[250]	~σὲ μὲν δόκησις ἔλαβεν εὐκλεὴς	δορός,	~ὥστ᾽ οὐκ ἀνεκτὸν δειλίας θανεῖν
[600]	οὔ· πᾶν δὲ φιλότεκνον γένος.	~(Χορός)	~Ἁ νεότας μοι φίλον αἰεί·
[1050]	δὲ πατέρα, μέλαθρά τε καταράξει.	~(Χορός)	~Ἀδύνατ' ἀδύνατά μοι. ~(Αμφιτρύων) ~Σῖγα,
[900]	~ἕτερον ἄξομαι. ~(Αγγελος) ~Τεθνᾶσι παῖδες.	~(Χορός)	~Αἰαῖ. ~(Αγγελος) ~Στενάζεθ' ὡς στενακτά.
[900]	~Λύσσα βακχεύσει. ~(Αμφιτρύων) ~Αἰαῖ κακῶν.	~(Χορός)	~Αἰαῖ δῆτα τὸν γεραιὸν ὡς
[300]	θεός, ἢ δίκαιος οὐκ ἔφυς.	~(Χορός)	~Αἲλινον μὲν ἐπ' εὐτυχεῖ ~μολπᾷ
[100]	~οἵους οἵους ὀλέσασα ~τούσδ᾽ ἀποστερήσῃ.	~(Χορός)	~ἀλλ᾽ εἰσορῶ γὰρ τῆσδε κοίρανον
[900]	~(Αγγελος) ~Ὦ λευκὰ γήρᾳ σώματ'	~(Χορός)	~Ἀνακαλεῖς με τίνα ~βοάν; ~(Αγγελος)
[200]	ὅρων ἂν δειλίᾳ τοὐμὸν δόρυ.	~(Χορός)	~ἆρ᾽ οὐκ ἀφορμὰς τοῖς λόγοισιν
[900]	~Αἰαῖ. ~(Αγγελος) ~Στενάζεθ' ὡς στενακτά.	~(Χορός)	~Δάιοι φόνοι, ~δάιοι δὲ τοκέων
[850]	λοιβᾶς. ~(Αμφιτρύων) ~Φυγῇ, τέκν' ἐξορμᾶτε.	~(Χορός)	~Δάιον τόδε ~δάιον μέλος ἐπαυλεῖται.
[900]	κτανὼν ~ἐξέβαλε τῶνδε δωμάτων Ηρακλέης·	~χορὸς	δὲ καλλίμορφος εἱστήκει τέκνων ~πατήρ
[550]	~ὁ καλλίνικος ὡς πάροιθε λέξομαι.	~(Χορός)	~Δίκαια τοὺς τεκόντας ὠφελεῖν τέκνα,
[300]	οὐδεὶς μὴ χρεὼν θήσει ποτέ.	~(Χορός)	~εἰ μὲν σθενόντων τῶν ἐμῶν
[1050]	μάθω· φέρε πρὸς οὖς βάλω.	~(Χορός)	~Εὕδει; ~(Αμφιτρύων) ~Ναί, εὕδει ~ὕπνον
[900]	~θύελλα σείει δῶμα, συμπίπτει στέγη.	~(Χορός)	~Ἢ ἤ· τί δρᾷς, ὦ
[1050]	~ἀπόκρυφον δέμας ὑπὸ μέλαθρον κρύψω.	~(Χορός)	~Θάρσει· νὺξ ἔχει βλέφαρα παιδὶ
[100]	ποτ᾽ εὐκλεεστάτας ~πατρίδος οὐκ ὀνείδη.	~(Χορός)	~ἴδετε, πατέρος ὡς γοργῶπες ~αἵδε
[850]	ἐκπνεύσεται. ~(Αμφιτρύων) ~Ἰώ μοι μέλεος.	~(Χορός)	~Ἰὼ Ζεῦ, τὸ σὸν γένος
[1100]	ἔλθω τῶν ἐμῶν κακῶν πέλας;	~(Χορός)	~Κἀγώ γε σὺν σοί, μὴ
[750]	πᾶσα Κάδμου γαῖ' ἀπόλλυμαι δόλῳ.	~(Χορός)	~Καὶ γὰρ διώλλυς· ἀντίποινα δ'
[1000]	ὕπνῳ παρειμένον ἐάσετ' ἐκλαθέσθαι ~κακῶν;	~(Χορός)	~Κατὰ σὲ δακρύοις στένω, πρέσβυ,
[850]	~κακοῖσιν ἐκπετάσουσιν. ~(Αμφιτρύων) ~Ἰὼ στέγαι.	~(Χορός)	~Κατάρχεται χόρευμα τυμπάνων ἄτερ, ~οὐ
[1050]	~Ἆ ἆ, ~διά μ' ὀλεῖτε.	~(Χορός)	~Κεχυμένος ἐπαντέλλει. ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ ἀτρεμαῖα
[900]	~βοάν; ~(Αγγελος) ~Ἄλαστα τἀν δόμοισι.	~(Χορός)	~Μάντιν οὐχ ~ἕτερον ἄξομαι. ~(Αγγελος)
[700]	τίνων τε τῶν δεδραμένων δίκην.	~(Χορός)	~Μεταβολὰ κακῶν· μέγας ὁ πρόσθ'
[100]	τὸν Ἀίδα δόμοις ~πόσιν ἀναστενάζεις.	~(Χορός)	~μὴ προκάμητε πόδα βαρύ τε
[1000]	~οὐκ οἶδα θνητῶν ὅστις ἀθλιώτερος.	~(Χορός)	~Ὁ φόνος ἦν ὃν Αργολὶς
[1050]	ἰαύονθ' ~ὑπνώδεά τ' εὐνᾶς ἐγείρετε.	~(Χορός)	~Οἴμοι. ~φόνος ὅσος ὅδ' ~(Αμφιτρύων)
[850]	δ' ἡμεῖς ἄφαντοι δυσόμεσθ' Ηρακλέους.	~(Χορός)	~Ὀτοτοτοτοτοῖ, στέναξον· ἀποκείρεται ~σὸν ἄνθος
[850]	κεχαρισμένα θύρσῳ ~(Αμφιτρύων) ~Ἰὼ δόμοι.	~(Χορός)	~Πρὸς αἵματ' οὐχὶ τᾶς Διονυσιάδος
[900]	τις εἴποι μᾶλλον ἢ πεπόνθαμεν.	~(Χορός)	~Πῶς παισὶ στενακτὰν ἄταν ἄταν
[1050]	~(Χορός) ~τέκνων ὄλεθρον ~(Αμφιτρύων) ~Ὤμοι.	~(Χορός)	~Σέθεν τε παιδὸς. ~(Αμφιτρύων) ~Αἰαῖ.
[1050]	~δὲ τέκεα, τοξήρει ψαλμῷ τοξεύσας.	~(Χορός)	~Σῖτέναζέ νυν ~(Αμφιτρύων) ~Στενάζω. ~(Χορός)
[1400]	~ἀγαθῶν πεπᾶσθαι βούλεται, κακῶς φρονεῖ.	~(Χορός)	~Στείχομεν οἰκτροὶ καὶ πολύκλαυτοι, ~τὰ
[1050]	~(Χορός) ~Σῖτέναζέ νυν ~(Αμφιτρύων) ~Στενάζω.	~(Χορός)	~τέκνων ὄλεθρον ~(Αμφιτρύων) ~Ὤμοι. ~(Χορός)
[750]	θέλω. ~(Λύκος) ~Ἰώ μοί μοι.	~(Χορός)	~Τόδε κατάρχεται μέλος ἐμοὶ κλύειν
[1050]	Ερινύσι θ' αἷμα σύγγονον ἕξει.	~(Χορός)	~Τότε θανεῖν σ' ἐχρῆν, ὅτε
[100]	τὸ δ᾽ ἀπορεῖν ἀνδρὸς κακοῦ.	~(Χορός)	~ὑπώροφα μέλαθρα καὶ ~γεραιὰ δέμνι᾽
[250]	~δοῦλοι γεγῶτες τῆς ἐμῆς τυραννίδος.	~(Χορός)	~ὦ γῆς λοχεύμαθ᾽ οὓς Ἄρης
[1050]	~ἀν' αὖ βακχεύσει Καδμείων πόλιν.	~(Χορός)	~Ὦ Ζεῦ, τί παῖδ' ἤχθηρας
[1050]	~Σέθεν τε παιδὸς. ~(Αμφιτρύων) ~Αἰαῖ.	~(Χορός)	~Ὦ πρέσβυ ~(Αμφιτρύων) ~Σῖγα σῖγα·
[700]	δ' ἔχεις τεκμήριον; ~(Αμφιτρύων) ~Ἱκέτιν	πρὸς	ἁγνοῖς Εστίας θάσσειν βάθροις. ~(Λύκος)
[500]	ἀφείλεθ' ἡ τύχη ~ὥσπερ πτερὸν	πρὸς	αἰθέρ' ἡμέρᾳ μιᾷ. ~Ὁ δ'
[850]	θύρσῳ ~(Αμφιτρύων) ~Ἰὼ δόμοι. ~(Χορός)	~Πρὸς	αἵματ' οὐχὶ τᾶς Διονυσιάδος ~βοτρύων
[1100]	φονεύς; ~κοὐκ εἶμι πέτρας λισσάδος	πρὸς	ἅλματα ~ἢ φάσγανον πρὸς ἧπαρ
[700]	θεῶν ἀναστήσειέ νιν. ~(Λύκος) ~Χώρει	πρὸς	αὐτὴν κἀκκόμιζε δωμάτων. ~(Αμφιτρύων) ~Μέτοχος
[950]	~πρὸς οὐδέν' ἡμιλλᾶτο κἀκηρύσσετο ~αὐτὸς	πρὸς	αὑτοῦ καλλίνικος οὐδενός, ~ἀκοὴν ὑπειπών.
[550]	ἤδη περιβόλαι' ἀνήμμεθα. ~(Ηρακλῆς) ~Καὶ	πρὸς	βίαν ἐθνῄσκετ' ὦ τλήμων ἐγώ.
[950]	τλήμων γόνασι προσπεσὼν πατρός, ~καὶ	πρὸς	γένειον χεῖρα καὶ δέρην βαλών,
[1000]	παῖδ' ἑνὶ κατέστρωσεν βέλει. ~Κἀνθένδε	πρὸς	γέροντος ἱππεύει φόνον· ~ἀλλ' ἦλθεν
[200]	Θηβαίων πόλις ~οὔθ᾽ Ἑλλὰς ἀρκεῖ:	πρὸς	δ᾽ ἔμ᾽ ἀσθενῆ φίλον ~δεδόρκατ᾽
[1050]	εἴ με κανεῖ πατέρ' ὄντα,	~πρὸς	δὲ κακοῖς κακὰ μήσεται ~πρὸς
[1200]	δαίμοσιν; ~(Ηρακλῆς) ~Αὔθαδες ὁ θεός,	πρὸς	δὲ τοὺς θεοὺς ἐγώ. ~(Θησεύς)
[1050]	~πρὸς δὲ κακοῖς κακὰ μήσεται	~πρὸς	Ερινύσι θ' αἷμα σύγγονον ἕξει.
[950]	ἄλλος εἰς ἄλλον δρακών· ~Παίζει	πρὸς	ἡμᾶς δεσπότης ἢ μαίνεται; ~Ὅ
[1200]	~Ἀνίστασ' ἐκκάλυψον ἄθλιον κάρα, ~βλέψον	πρὸς	ἡμᾶς. ὅστις εὐγενὴς βροτῶν, ~φέρει
[1050]	ὡρμισμένος ~νεανίαν θώρακα καὶ βραχίονα,	~πρὸς	ἡμιθραύστῳ λαΐνῳ τυκίσματι ~ἧμαι, νεκροῖσι
[1100]	λισσάδος πρὸς ἅλματα ~ἢ φάσγανον	πρὸς	ἧπαρ ἐξακοντίσας ~τέκνοις δικαστὴς αἵματος
[950]	δεινὸν ποδός, ἐναντίον σταθεὶς ~βάλλει	πρὸς	ἧπαρ· ὕπτιος δὲ λαΐνους ~ὀρθοστάτας
[1150]	προοιμίοις; ~(Αμφιτρύων) ~Ἐπάθομεν πάθεα μέλεα	πρὸς	θεῶν. ~(Θησεύς) ~Οἱ παῖδες οἵδε
[1000]	γέροντι δεσμὰ σειραίων βρόχων ~ἀνήπτομεν	πρὸς	κίον' ὡς λήξας ὕπνου ~μηδὲν
[1000]	~καθῆκε· πίτνει δ' ἐς πέδον,	πρὸς	κίονα ~νῶτον πατάξας, ὃς πεσήμασι
[150]	ἄλκιμος, ~ὃς οὔποτ᾽ ἀσπίδ᾽ ἔσχε	πρὸς	λαιᾷ χερὶ ~οὐδ᾽ ἦλθε λόγχης
[1250]	δή νυν, ὡς ἁμιλληθῶ λόγοις	~πρὸς	νουθετήσεις σάς· ἀναπτύξω δέ σοι
[950]	~Κἀνταῦθα γυμνὸν σῶμα θεὶς πορπαμάτων,	~πρὸς	οὐδέν' ἡμιλλᾶτο κἀκηρύσσετο ~αὐτὸς πρὸς
[1050]	~(Αμφιτρύων) ~Σῖγα, πνοὰς μάθω· φέρε	πρὸς	οὖς βάλω. ~(Χορός) ~Εὕδει; ~(Αμφιτρύων)
[850]	εὐτυχῆ μετέβαλεν δαίμων, ~ταχὺ δὲ	πρὸς	πατρὸς τέκν' ἐκπνεύσεται. ~(Αμφιτρύων) ~Ἰώ
[50]	ψοφῶσι, πᾶς ἀνίστησιν πόδα, ~ὡς	πρὸς	πατρῷον προσπεσούμενοι γόνυ. ~νῦν οὖν
[100]	πόδα βαρύ τε ~κῶλον ὥστε	πρὸς	πετραῖον ~λέπας ζυγηφόρον πῶλον ~ἀνέντες
[1300]	χάριν, ~ἕπου δ' ἅμ' ἡμῖν	πρὸς	πόλισμα Παλλάδος. ~Ἐκεῖ χέρας σὰς
[50]	ἢ πέδον σωτηρίας ~ἐξευμαρίζῃ, πρέσβυ;	πρὸς	σὲ γὰρ βλέπω. ~ὡς οὔτε
[500]	ἔχει κράτος. ~(Ηρακλῆς) ~Τί δῆτα	πρὸς	σὲ καὶ γέροντ' ἦλθεν φόβος;
[550]	τήν τε κοινωνὸν γάμων. ~(Αμφιτρύων)	~Πρὸς	σοῦ μέν, ὦ παῖ, τοῖς
[1350]	ἐμὲ γὰρ οὐκ ἐᾷ νόμος	~πρὸς	στέρν' ἐρείσας μητρὶ δούς τ'
[450]	ὑμῶν πρῶτον ἢ τίν' ὕστατον	~πρὸς	στέρνα θῶμαι; τῷ προσαρμόσω στόμα;
[900]	τόξα; τίς δ' ὅπλον χερός;	~πρὸς	τὰς Μυκήνας εἶμι· λάζυσθαι χρεὼν
[500]	πρόσθεν ἥρπασ' ἃ σὲ λέγειν	πρὸς	τόνδ' ἐχρῆν· ~τὸ θῆλυ γάρ
[300]	δὲ κόσμον περιβάλησθε σώμασιν, ~ἥξω	πρὸς	ὑμᾶς νερτέρᾳ δώσων χθονί. ~(Μεγάρα)
[750]	ἔστι δυσσεβὴς ἀνήρ. ~Σιγᾷ μέλαθρα·	πρὸς	χοροὺς τραπώμεθα. ~{Φίλοι γὰρ εὐτυχοῦσιν
[50]	~ὁ δ᾽ ἐν μέσῳ με	λυπρὸς	ὢν δάκνει χρόνος. ~(Αμφιτρύων) ~ἔτ᾽
[1000]	μοι· ~ἴδεσθε δὲ τέκνα πρὸ	πατρὸς	~ἄθλια κείμενα δυστάνου, ~εὕδοντος ὕπνον
[100]	ὅμως πρόθυμ᾽ ~ὦ τέκεα, τέκεα	πατρὸς	ἀπάτορ᾽ ~ὦ γεραιὲ σύ τε
[1350]	παρεσκεύαζον ἐκμοχθῶν βίᾳ ~εὔκλειαν ὑμῖν,	πατρὸς	ἀπόλαυσιν καλήν. ~Σέ τ' οὐχ
[800]	δίκην. ~(Λύσσα) ~Ἐξ εὐγενοῦς μὲν	πατρὸς	ἔκ τε μητέρος ~πέφυκα, Νυκτὸς
[450]	λουτρά δύστηνος φρενῶν. ~Πατὴρ δὲ	πατρὸς	ἑστιᾷ γάμους ὅδε, ~Αιδην νομίζων
[550]	ὑπὲρ τῶνδ' εἴπερ οἵδ' ὑπὲρ	πατρός,	~θνῄσκειν ἀμύνοντ' ἢ τί φήσομεν
[950]	δ' ὁ τλήμων γόνασι προσπεσὼν	πατρός,	~καὶ πρὸς γένειον χεῖρα καὶ
[0]	Διός. ~οὗ ταὐτὸν ὄνομα παῖς	πατρὸς	κεκλημένος, ~Καδμεῖος οὐκ ὤν, ἀλλ᾽
[300]	ἀλλὰ ταῦτά γ' ἀπολάχωσ' οἴκων	πατρός.	~(Λύκος) ~Ἔσται τάδ' οἴγειν κλῇθρα
[900]	τόκος ~ἔστη σιωπῇ. καὶ χρονίζοντος	πατρὸς	~παῖδες προσέσχον ὄμμ' ὁ δ'
[300]	θέαν, ~ψυχορραγοῦντα καὶ καλοῦντα μητέρα	~πατρός	τε πατέρα. Τἄλλα δ' εἰ
[1400]	ἔχων ῥᾴων ἔσῃ; ~(Ηρακλῆς) ~Ποθῶ·	πατρός	τε στέρνα προσθέσθαι θέλω. ~(Αμφιτρύων)
[850]	μετέβαλεν δαίμων, ~ταχὺ δὲ πρὸς	πατρὸς	τέκν' ἐκπνεύσεται. ~(Αμφιτρύων) ~Ἰώ μοι
[750]	καλλιρρέεθρος, ~σύν τ' Ασωπιάδες κόραι,	~πατρὸς	ὕδωρ βᾶτε λιποῦσαι συναοιδοί, ~Νύμφαι,
[450]	με δόξης ἐξέπαισαν ἐλπίδες, ~ἣν	πατρὸς	ὑμῶν ἐκ λόγων ποτ' ἤλπισα.
[450]	ὅδε, ~Αιδην νομίζων πενθερόν, κῆδος	πατρός.	~Ὤμοι, τίν' ὑμῶν πρῶτον ἢ
[1350]	τύχαι. ~(Ηρακλῆς) ~Φεῦ· ~αὐτοῦ γενοίμην	πέτρος	ἀμνήμων κακῶν. ~(Θησεύς) ~Παῦσαι· δίδου
[1250]	ἐκ τοῦδ' ἐγενόμην, ὅστις κτανὼν	~μητρὸς	γεραιὸν πατέρα προστρόπαιος ὢν ~ἔγημε
[300]	~(Μεγάρα) ~ὦ τέκν' ὁμαρτεῖτ' ἀθλίῳ	μητρὸς	ποδὶ ~πατρῷον ἐς μέλαθρον, οὗ
[950]	ἄλλοσ' ἐς πέπλους ὁ μὲν	~μητρὸς	ταλαίνης, ὁ δ' ὑπὸ κίονος
[1100]	πέτρον ~Πλούτωνά τ' οὐδὲ σκῆπτρα	Δήμητρος	κόρης. ~Ἔκ τοι πέπληγμαι· ποῦ
[1250]	τοῖς ἐμοῖς ~ἡ τοῦ Διὸς	σύλλεκτρος,	ὡς ὀλοίμεθα. ~Ἐπεὶ δὲ σαρκὸς
[1200]	τότ' οἰκτίρω σε νῦν. ~(Ηρακλῆς)	~Οἰκτρὸς	γάρ εἰμι τἄμ' ἀποκτείνας τέκνα.
[1100]	τὰ σά. ~(Ηρακλῆς) ~Ποῦ δ'	οἶστρος	ἡμᾶς ἔλαβε; ποῦ διώλεσεν; ~(Αμφιτρύων)
[850]	~οὔτε γῆς σεισμὸς κεραυνοῦ τ'	οἶστρος	ὠδῖνας πνέων, ~οἷ' ἐγὼ στάδια
[850]	κόρας. ~Ἀμπνοὰς δ' οὐ σωφρονίζει,	ταῦρος	ὣς ἐς ἐμβολὴν ~δεινὰ μυκᾶται
[50]	ἂν παῖς οὑμός, εὐνήτωρ δὲ	σός.	~ἀλλ᾽ ἡσύχαζε καὶ δακρυρρόους τέκνων
[950]	αὐδᾷ, μή μ' ἀποκτείνῃς, πάτερ·	~σός	εἰμι, σὸς παῖς· οὐ τὸν
[450]	τάδ' Ηράκλεις, λέγω· ~θνῄσκει πατὴρ	σὸς	καὶ τέκν' ὄλλυμαι δ' ἐγώ,
[950]	μ' ἀποκτείνῃς, πάτερ· ~σός εἰμι,	σὸς	παῖς· οὐ τὸν Εὐρυσθέως ὀλεῖς.
[600]	ὁ θήρ; ~(Ηρακλῆς) ~Χθονίας νιν	ἄλσος	Ερμιών τ' ἔχει πόλις. ~(Αμφιτρύων)
[350]	θανοῦσιν ἄγαλμα. ~Πρῶτον μὲν Διὸς	ἄλσος	~ἠρήμωσε λέοντος, ~πυρσῷ δ' ἀμφεκαλύφθη
[1050]	εὐνᾶς ἐγείρετε. ~(Χορός) ~Οἴμοι. ~φόνος	ὅσος	ὅδ' ~(Αμφιτρύων) ~Ἆ ἆ, ~διά
[600]	τῶν ἐξόδων ~πάρεισιν ὑμῖν. ἀλλὰ	θάρσος	ἴσχετε ~καὶ νάματ' ὄσσων μηκέτ'
[950]	ἠλάλαξε κἀπεκόμπασεν τάδε· ~Εἷς μὲν	νεοσσὸς	ὅδε θανὼν Εὐρυσθέως ~ἔχθραν πατρῴαν
[1150]	τ' ἐμός. ~Ὀφθησόμεσθα, καὶ τεκνοκτόνον	μύσος	~ἐς ὄμμαθ' ἥξει φιλτάτῳ ξένων
[1200]	χεῖρα σημαίνεις φόνον; ~ὡς μὴ	μύσος	με σῶν βάλῃ προσφθεγμάτων; ~Οὐδὲν
[750]	καὶ τῶν ὁσίων ἐπᾴειν. ~Ὁ	χρυσὸς	ἅ τ' εὐτυχία ~φρενῶν βροτοὺς
[1150]	πρὸς ἧπαρ ἐξακοντίσας ~τέκνοις δικαστὴς	αἵματος	γενήσομαι; ~ἢ σάρκα τὴν ἔμηνεν
[0]	ποθ᾽ οἵδ᾽ ἠνδρωμένοι ~μήτρωσιν ἐκπράξωσιν	αἵματος	δίκην. ~ἐγὼ δέ λείπει γάρ
[800]	~πέφυκα, Νυκτὸς Οὐρανοῦ τ' ἀφ'	αἵματος·	~τιμάς τ' ἔχω τάσδ' οὐκ
[1300]	Παλλάδος. ~Ἐκεῖ χέρας σὰς ἁγνίσας	μιάσματος,	~δόμους τε δώσω χρημάτων τ'
[950]	~ὡς ἐντὸς ἔστη παῖς λυγροῦ	τοξεύματος,	~μυδροκτύπον μίμημ' ὑπὲρ κάρα βαλὼν
[200]	δ᾽ ἦ νέος τε κἄτι	σώματος	κρατῶν, ~λαβὼν ἂν ἔγχος τοῦδε
[750]	ἐμοὶ κλύειν ~φίλιον ἐν δόμοις·	θάνατος	οὐ πόρσω. ~Βοᾷ ~φόνου φροίμιον
[1300]	~Οὐδεὶς δὲ θνητῶν ταῖς τύχαις	ἀκήρατος,	~οὐ θεῶν, ἀοιδῶν εἴπερ οὐ
[450]	ἔμελλες οἰκήσειν δόμους ~τῆς καλλικάρπου	κράτος	ἔχων Πελασγίας, ~στολήν τε θηρὸς
[500]	τὸ Κάδμου δ' ἑπτάπυλον ἔχει	κράτος.	~(Ηρακλῆς) ~Τί δῆτα πρὸς σὲ
[1000]	Αργολὶς ἔχει πέτρα ~τότε μὲν	περισαμότατος	καὶ ἄπιστος Ελλάδι ~τῶν Δαναοῦ
[50]	τάσδ᾽ ἕδρας φυλάσσομεν, ~σίτων ποτῶν	ἐσθῆτος,	ἀστρώτῳ πέδῳ ~πλευρὰς τιθέντες: ἐκ
[1300]	τί φήσεις, εἰ σὺ μὲν	θνητὸς	γεγὼς ~φέρεις ὑπέρφευ τὰς τύχας,
[750]	~Τίς ὁ θεοὺς ἀνομίᾳ χραίνων,	θνητὸς	ὤν, ~ἄφρονα λόγον οὐρανίων μακάρων
[300]	εἶναι φίλος. ~Ἀρετῇ σε νικῶ	θνητὸς	ὢν θεὸν μέγαν· ~παῖδας γὰρ
[1200]	~(Θησεύς) ~Τί δ' οὐ μιαίνεις	θνητὸς	ὢν τὰ τῶν θεῶν. ~(Ηρακλῆς)
[250]	θανεῖν ς᾽ ὕπο: ~οὑμὸς δ᾽	ἀμαρτύρητος	εὐκλεὴς πόσις, ~ὡς τούσδε παῖδας
[750]	λιπών γε τὸν Αχερόντιον. ~δοκημάτων	ἐκτὸς	ἦλθεν ἐλπίς. ~θεοὶ θεοὶ τῶν
[1200]	ἀνθρώπου λόγους. ~(Ηρακλῆς) ~Σὺ δ'	ἐκτὸς	ὤν γε συμφορᾶς με νουθετεῖς.
[350]	~δράκοντα πυρσόνωτον, ὅς σφ' ἄπλατον	ἀμφελικτὸς	~ἕλικ' ἐφρούρει, ~κτανών· ποντίας θ'
[850]	ἐνδίδωσι ~κέντρον ὡς ἐπὶ λώβᾳ	~Νυκτὸς	Γοργὼν ἑκατογκεφάλοις ~ὄφεων ἰαχήμασι, (Λύσσα)
[800]	~Ἀλλ' εἶ' ἄτεγκτον συλλαβοῦσα καρδίαν,	~Νυκτὸς	κελαινῆς ἀνυμέναιε παρθένε, ~μανίας τ'
[800]	πατρὸς ἔκ τε μητέρος ~πέφυκα,	Νυκτὸς	Οὐρανοῦ τ' ἀφ' αἵματος· ~τιμάς
[800]	γένοιό μοι πημάτων. ~(Ιρις) ~Θαρσεῖτε	Νυκτὸς	τήνδ' ὁρῶντες ἔκγονον ~Λύσσαν, γέροντες,
[400]	ὑπὸ μέσσαν ~ἐλαύνει χέρας ἕδραν,	~Ατλαντος	δόμον ἐλθών, ~ἀστρωπούς τε κατέσχεν
[1400]	~(Θησεύς) ~Ὡς ἐς τὸ λῆμα	παντὸς	ἦν ἥσσων ἀνήρ. ~(Ηρακλῆς) ~Πῶς
[950]	ἀγριωπὸν ὄμμα Γοργόνος στρέφων, ~ὡς	ἐντὸς	ἔστη παῖς λυγροῦ τοξεύματος, ~μυδροκτύπον
[0]	ὡς ἔοικε, γίγνεται. ~τοὐμοῦ γὰρ	ὄντος	παιδὸς ἐν μυχοῖς χθονὸς ~ὁ
[800]	θνητὰ δ' ἔσται μεγάλα, μὴ	δόντος	δίκην. ~(Λύσσα) ~Ἐξ εὐγενοῦς μὲν
[300]	κρύφιος ἠπίστω μολεῖν, ~τἀλλότρια λέκτρα	δόντος	οὐδενὸς λαβών, ~σῴζειν δὲ τοὺς
[1000]	πρὸ πατρὸς ~ἄθλια κείμενα δυστάνου,	~εὕδοντος	ὕπνον δεινὸν ἐκ παίδων φόνου·
[1200]	δάκρυον ἐκβάλλων· ~ἰὼ παῖ, κατάσχεθε	λέοντος	ἀγρίου θυμόν, ὡς ~βρόμον ἐπὶ
[450]	τε θηρὸς ἀμφέβαλλε σῷ κάρᾳ	~λέοντος,	ᾗπερ αὐτὸς ἐξωπλίζετο. ~Σὺ δ'
[350]	~Πρῶτον μὲν Διὸς ἄλσος ~ἠρήμωσε	λέοντος,	~πυρσῷ δ' ἀμφεκαλύφθη ~ξανθὸν κρᾶτ'
[500]	ἐμῶν τέκνων; ~(Μεγάρα) ~Μή ποτε	Κρέοντος	θάνατον ἐκτεισαίατο. ~(Ηρακλῆς) ~Κόσμος δὲ
[900]	Αλκμήνης τόκος ~ἔστη σιωπῇ. καὶ	χρονίζοντος	πατρὸς ~παῖδες προσέσχον ὄμμ' ὁ
[250]	οὓς Ἄρης σπείρει ποτὲ ~λάβρον	δράκοντος	ἐξερημώσας γένυν, ~οὐ σκῆπτρα, χειρὸς
[850]	κυνηγέτῃ κύνας, ~εἶμί γ' οὔτε	πόντος	οὕτως κύμασιν στένων λάβρως ~οὔτε
[400]	σὰς ~χέρας βλέπει δώματ' οὐ	παρόντος.	~Εἰ δ' ἐγὼ σθένος ἥβων
[1000]	ἑνὶ κατέστρωσεν βέλει. ~Κἀνθένδε πρὸς	γέροντος	ἱππεύει φόνον· ~ἀλλ' ἦλθεν εἰκών,
[1200]	εἶμι γῆς ὕπο. ~(Θησεύς) ~Εἴρηκας	ἐπιτυχόντος	ἀνθρώπου λόγους. ~(Ηρακλῆς) ~Σὺ δ'
[1000]	εἰς Ηρακλέους, ~ὅς νιν φόνου	μαργῶντος	ἔσχε, κεἰς ὕπνον ~καθῆκε· πίτνει
[1300]	τὸ λοιπὸν ἐκ βροτῶν κεκλήσεται	~ζῶντος·	θανόντα δ' εὖτ' ἂν εἰς
[250]	ἦλθες ἐνθάδε, ~ὕβριζ᾽ ἐμοῦ γὰρ	ζῶντος	οὐ κτενεῖς ποτε ~τοὺς Ἡρακλείους
[1200]	ὄμμα δεικνύναι τὸ σόν. ~Οὐδεὶς	σκότος	γὰρ ὧδ' ἔχει μέλαν νέφος,
[500]	διέπτατο. ~Ὁρᾶτ' ἔμ' ὅσπερ ἦ	περίβλεπτος	βροτοῖς ~ὀνομαστὰ πράσσων, καί μ'
[1100]	ἄθλι' ἑρμηνεύματα. ~(Ηρακλῆς) ~Ἦ καὶ	δάμαρτός	εἰμ' ἐγὼ φονεὺς ἐμῆς; ~(Αμφιτρύων)
[1300]	ἀγὼν ὅδε ~ἢ τῆς Διὸς	δάμαρτος·	εὖ τόδ' αἰσθάνῃ. ~παραινέσαιμ' ἂν
[1350]	διαντλοῦσ' ἐν δόμοις οἰκουρίας. ~Οἴμοι	δάμαρτος	καὶ τέκνων, οἴμοι δ' ἐμοῦ,
[1300]	ἡ κλεινὴ δάμαρ ~κρόουσ' Ολύμπου	ξεστὸς	ἀρβύλῃ πέδον. ~Ἔπραξε γὰρ βούλησιν
[250]	ὅστις οὐ Καδμεῖος ὢν ~ἄρχει	κάκιστος	τῶν νέων ἔπηλυς ὤν; ~ἀλλ᾽
[700]	τοὺς πέλας δοκῶν κτενεῖν ~ὁ	παγκάκιστος.	Εἶμι δ' ὡς ἴδω νεκρὸν
[1000]	πέτρα ~τότε μὲν περισαμότατος καὶ	ἄπιστος	Ελλάδι ~τῶν Δαναοῦ παίδων· τάδε
[100]	ἀλλήλων δίχα. ~οὗτος δ᾽ ἀνὴρ	ἄριστος	ὅστις ἐλπίσι ~πέποιθεν αἰεί: τὸ
[1100]	οὔπω λέγεις. ~(Αμφιτρύων) ~Ὁρᾷς γὰρ	αὐτός,	εἰ φρονῶν ἤδη κυρεῖς. ~(Ηρακλῆς)
[450]	ἀμφέβαλλε σῷ κάρᾳ ~λέοντος, ᾗπερ	αὐτὸς	ἐξωπλίζετο. ~Σὺ δ' ἦσθα Θηβῶν
[200]	οὖν ἔχειν γῆς σκῆπτρα τῆσδ᾽	αὐτὸς	θέλεις, ~ἔασον ἡμᾶς φυγάδας ἐξελθεῖν
[950]	πορπαμάτων, ~πρὸς οὐδέν' ἡμιλλᾶτο κἀκηρύσσετο	~αὐτὸς	πρὸς αὑτοῦ καλλίνικος οὐδενός, ~ἀκοὴν
[600]	σὸν ὄμμ' ἰδεῖν. ~Ἥξει γὰρ	αὐτὸς	σὴν δάμαρτα καὶ τέκνα ~ἕλξων
[150]	τοῖσι συνταχθεῖσιν οὖσι μὴ ἀγαθοῖς	~αὐτὸς	τέθνηκε δειλίᾳ τῇ τῶν πέλας,
[200]	σοφόν, ~εἰ τῶν ἀρίστων τἄκγον᾽	αὐτὸς	ὢν κακὸς ~δέδοικας. ἀλλὰ τοῦθ᾽
[900]	προσέσχον ὄμμ' ὁ δ' οὐκέθ'	αὑτὸς	ἦν, ~ἀλλ' ἐν στροφαῖσιν ὀμμάτων
[100]	γὰρ πάντ᾽ ἀπ᾽ ἀλλήλων δίχα.	~οὗτος	δ᾽ ἀνὴρ ἄριστος ὅστις ἐλπίσι
[1250]	~γλώσσης πικροῖς κέντροισι κλῃδουχούμενοι· ~Οὐχ	οὗτος	ὁ Διός, ὃς τέκν' ἔκτεινέν
[0]	ἐν μυχοῖς χθονὸς ~ὁ καινὸς	οὗτος	τῆσδε γῆς ἄρχων Λύκος ~τοὺς
[1150]	δράσω; ποῖ κακῶν ἐρημίαν ~εὕρω,	πτερωτὸς	ἢ κατὰ χθονὸς μολών; ~φέρ'
[600]	μέθεσθ' ἐμῶν πέπλων· ~οὐ γὰρ	πτερωτὸς	οὐδὲ φευξείω φίλους. ~Ἆ, οἵδ'
[150]	οινεών, ~σὺ δ᾽ ὡς ἀρίστου	φωτὸς	ἐκλήθης δάμαρ. ~τί δὴ τὸ
[650]	τε Βρόμιον οἰνοδόταν ~παρά τε	χέλυος	ἑπτατόνου ~μολπὰν καὶ Λίβυν αὐλόν·
[200]	πτυχὰς ~τέμνειν ἄνωχθ᾽ ἐλθόντες ὑλουργοὺς	δρυὸς	~κορμούς: ἐπειδὰν δ᾽ ἐσκομισθῶσιν πόλει,
[1100]	~Αἰαῖ· στεναγμῶν γάρ με περιβάλλει	νέφος.	~(Αμφιτρύων) ~Τούτων ἕκατι σὰς καταστένω
[1200]	σκότος γὰρ ὧδ' ἔχει μέλαν	νέφος,	~ὅστις κακῶν σῶν συμφορὰν κρύψειεν
[150]	~μέμφῃ: κλύων νῦν τἀπ᾽ ἐμοῦ	σοφὸς	γενοῦ. ~ἀνὴρ ὁπλίτης δοῦλός ἐστι
[900]	τῶνδε δωμάτων Ηρακλέης· ~χορὸς δὲ	καλλίμορφος	εἱστήκει τέκνων ~πατήρ τε (Μεγάρα)
[850]	ὑπουργεῖν σοί τ' ἀναγκαίως ἔχει	~τάχος	ἐπιρροίβδην θ' ὁμαρτεῖν ὡς κυνηγέτῃ
[1000]	ὡς ὁρᾶν ἐφαίνετο, ~Παλλὰς κραδαίνουσ'	ἔγχος	ἐπὶ λόφῳ κέαρ, ~κἄρριψε πέτρον
[200]	κἄτι σώματος κρατῶν, ~λαβὼν ἂν	ἔγχος	τοῦδε τοὺς ξανθοὺς πλόκους ~καθῃμάτως᾽
[150]	φυγῇ πρόχειρος ἦν. ~ἀνδρὸς δ᾽	ἔλεγχος	οὐχὶ τόξ᾽ εὐψυχίας, ~ἀλλ᾽ ὃς
[800]	~πιστόν μοι τὸ παλαιὸν ἤδη	~λέχος,	ὦ Ζεῦ, σὸν ἐπ' οὐκ
[1100]	βίῳ. ~(Αμφιτρύων) ~Εἰ μηκέθ' Αιδου	βάκχος	εἶ, φράσαιμεν ἄν. ~(Ηρακλῆς) ~Παπαῖ,
[750]	~Σπαρτῶν ἵνα γένος ἔφανε ~χαλκασπίδων	λόχος,	ὃς γᾶν ~τέκνων τέκνοις μεταμείβει,
[700]	πρὸς αὐτὴν κἀκκόμιζε δωμάτων. ~(Αμφιτρύων)	~Μέτοχος	ἂν εἴην τοῦ φόνου δράσας
[300]	Τἄλλα δ' εἰ πρόθυμος εἶ,	~πρᾶσσ'	οὐ γὰρ ἀλκὴν ἔχομεν ὥστε
[600]	λαβών γε τούσδ' ἐφολκίδας χεροῖν,	~ναῦς	δ' ὣς ἐφέλξω· καὶ γὰρ
[1050]	πνευμόνων ἄπο. ~Ἰδού, τί δεσμοῖς	ναῦς	ὅπως ὡρμισμένος ~νεανίαν θώρακα καὶ
[250]	τὸν πόθον διώλεσας. ~ἐπεί ς᾽	ἔπαυς᾽	ἂν δοῦλον ἐννέποντά με ~καὶ
[950]	δρᾷς; τέκνα ~κτείνεις; Βοᾷ δὲ	πρέσβυς	οἰκετῶν τ' ὄχλος. ~Ὁ δ'
[1000]	ὄρνις ἄπτερον καταστένων ~ὠδῖνα τέκνων,	πρέσβυς	ὑστέρῳ ποδὶ ~πικρὰν διώκων ἤλυσιν
[150]	λαιᾷ χερὶ ~οὐδ᾽ ἦλθε λόγχης	ἐγγύς,	ἀλλὰ τόξ᾽ ἔχων, ~κάκιστον ὅπλον,
[1100]	ποτ' ὢν ἀμηχανῶ; ~Ὠή, τίς	ἐγγὺς	ἢ πρόσω φίλων ἐμῶν, ~δύσγνοιαν
[200]	λόγοισιν ἁγαθοὶ ~θνητῶν ἔχουσι, κἂν	βραδύς	τις ᾖ λέγειν; ~(Λύκος) ~σὺ
[450]	~(Μεγάρα) ~Εἶἑν· τίς ἱερεύς, τίς	σφαγεὺς	τῶν δυσπότμων ~ἢ τῆς ταλαίνης
[150]	~(Αμφιτρύων) ~τῷ τοῦ Διὸς μὲν	Ζεὺς	ἀμυνέτω μέρει ~παιδός: τὸ δ᾽
[1250]	~ὀρθῶς, ἀνάγκη δυστυχεῖν τοὺς ἐκγόνους.	~Ζεὺς	δ' ὅστις ὁ Ζεύς, πολέμιόν
[200]	ἡμῶν τῶν ἀμεινόνων παθεῖν, ~εἰ	Ζεὺς	δικαίας εἶχεν εἰς ἡμᾶς φρένας.
[800]	νιν ἐξέσῳζεν, οὐδ' εἴα πατὴρ	~Ζεύς	νιν κακῶς δρᾶν οὔτ' ἔμ'
[1250]	ἐκγόνους. ~Ζεὺς δ' ὅστις ὁ	Ζεύς,	πολέμιόν μ' ἐγείνατο ~Ηρᾳ σὺ
[100]	κόμπους κενούς, ~ὡς σύγγαμός σοι	Ζεὺς	τέκ< νου τε κ> οινεών,
[600]	ἔχει πόλις. ~(Αμφιτρύων) ~Οὐδ' οἶδεν	Εὐρυσθεύς	σε γῆς ἥκοντ' ἄνω; ~(Ηρακλῆς)
[400]	εὐτυχῆ ~διῆλθε· τόν τε πολυδάκρυον	~ἔπλευσ'	ἐς Αιδαν, πόνων τελευτάν, ~ἵν'
[1100]	~Ἦ καὶ δάμαρτός εἰμ' ἐγὼ	φονεὺς	ἐμῆς; ~(Αμφιτρύων) ~Μιᾶς ἅπαντα χειρὸς
[450]	τῆς ταλαίνης τῆς ἐμῆς ψυχῆς	φονεύς;	~ἕτοιμ' ἄγειν τὰ θύματ' εἰς
[1100]	~τῶν φιλτάτων μοι γενόμενος παίδων	φονεύς;	~κοὐκ εἶμι πέτρας λισσάδος πρὸς
[450]	ἔτι πηγάς. ~(Μεγάρα) ~Εἶἑν· τίς	ἱερεύς,	τίς σφαγεὺς τῶν δυσπότμων ~ἢ
[1400]	ταπεινός; ἀλλὰ πρόσθεν οὐ δοκῶ.	~(Θησεύς)	~Ἄγαν γ' ὁ κλεινὸς Ηρακλῆς
[1200]	φιλίαν ὁμόφυλον ~αἷμά τε παιδοφόνον.	~(Θησεύς)	~Ἀλλ' εἰ συναλγῶν γ' ἦλθον,
[1350]	~Ηρας μιᾷ πληγέντες ἄθλιοι τύχῃ.	~(Θησεύς)	~Ἀνίστασ' ὦ δύστηνε· δακρύων δ'
[1200]	γ' ἄλλους ἐν κακοῖσι μείζοσιν;	~(Θησεύς)	~Ἅπτῃ κάτωθεν οὐρανοῦ δυσπραξίᾳ. ~(Ηρακλῆς)
[1400]	παῖδ' ὅπως ἔχω σ' ἐμόν.	~(Θησεύς)	~Δίδου δέρῃ σὴν χεῖρ' ὁδηγήσω
[1200]	~(Ηρακλῆς) ~Τοιγὰρ παρεσκευάσμεθ' ὥστε κατθανεῖν.	~(Θησεύς)	~Δοκεῖς ἀπειλῶν σῶν μέλειν τι
[1200]	δή, κοὐκέτ' ἔσθ' ὅπῃ τεθῇ.	~(Θησεύς)	~Δράσεις δὲ δὴ τί; ποῖ
[1200]	δράσας δέ σ' οὐκ ἀναίνομαι.	~(Θησεύς)	~Ἐγὼ δὲ πάσχων εὖ τότ'
[1400]	ἐλάσσω κεῖνα τῶνδ' ἔτλην κακά.	~(Θησεύς)	~Εἴ σ' ὄψεταί τις θῆλυν
[1200]	~κακὰ θέλων κακοῖς συνάψαι, τέκνον.	~(Θησεύς)	~Εἶἑν· σὲ τὸν θάσσοντα δυστήνους
[1200]	ὅθενπερ ἦλθον, εἶμι γῆς ὕπο.	~(Θησεύς)	~Εἴρηκας ἐπιτυχόντος ἀνθρώπου λόγους. ~(Ηρακλῆς)
[1400]	αἷμα μὴ σοῖς ἐξομόρξωμαι πέπλοις.	~(Θησεύς)	~Ἔκμασσε, φείδου μηδέν· οὐκ ἀναίνομαι.
[1250]	τοσαῦτά γ' εἰ μέτρῳ μοχθητέον.	~(Θησεύς)	~Εὐεργέτης βροτοῖσι καὶ μέγας φίλος;
[1150]	δ' ἔκανε, φόνιον αἷμα τλάς.	~(Θησεύς)	~Εὔφημα φώνει. ~(Αμφιτρύων) ~Βουλομένοισιν ἐπαγγέλλῃ.
[1200]	δέδορκας τόνδ' ἀγῶν' ἐμῶν τέκνων;	~(Θησεύς)	~Ἤκουσα, καὶ βλέποντι σημαίνεις κακά.
[1150]	~οὐδὲν κακῶσαι τοὺς ἀναιτίους θέλω.	~(Θησεύς)	~Ἥκω σὺν ἄλλοις, οἳ παρ'
[1150]	πιτύλῳ πλαγχθεὶς ~ἑκατογκεφάλου βαφαῖς ὕδρας.	~(Θησεύς)	~Ηρας ὅδ' ἁγών· τίς δ'
[1200]	πρὸς δὲ τοὺς θεοὺς ἐγώ.	~(Θησεύς)	~Ἴσχε στόμ' ὡς μὴ μέγα
[1350]	δυναίμην· ἄρθρα γὰρ πέπηγέ μου.	~(Θησεύς)	~Καὶ τοὺς σθένοντας γὰρ καθαιροῦσιν
[1200]	γάρ εἰμι τἄμ' ἀποκτείνας τέκνα.	~(Θησεύς)	~Κλαίω χάριν σὴν ἐφ' ἑτέραισι
[1250]	ὤν γε συμφορᾶς με νουθετεῖς.	~(Θησεύς)	~Ὁ πολλὰ δὴ τλὰς Ηρακλῆς
[1150]	~Ἀλλ' ἐμποδών μοι θανασίμων βουλευμάτων	~Θησεὺς	ὅδ' ἕρπει συγγενὴς φίλος τ'
[1150]	~Ἐπάθομεν πάθεα μέλεα πρὸς θεῶν.	~(Θησεύς)	~Οἱ παῖδες οἵδε τίνες, ἐφ'
[1200]	ὦ ταλαίπωρ' ἀνόσιον μίασμ' ἐμόν.	~(Θησεύς)	~Οὐδεὶς ἀλάστωρ τοῖς φίλοις ἐκ
[1250]	ὠφελοῦσί μ' ἀλλ' Ηρα κρατεῖ.	~(Θησεύς)	~Οὐκ ἄν ἀνάσχοιθ' Ελλὰς ἀμαθίᾳ
[1300]	~Ελλάδος ἀπώλεσ' οὐδὲν ὄντας αἰτίους.	~(Θησεύς)	~Οὐκ ἔστιν ἄλλου δαιμόνων ἀγὼν
[1400]	παῖ· τἀμὰ γὰρ σπεύδεις φίλα.	~(Θησεύς)	~Οὕτως πόνων σῶν οὐκέτι μνήμην
[1350]	~αὐτοῦ γενοίμην πέτρος ἀμνήμων κακῶν.	~(Θησεύς)	~Παῦσαι· δίδου δὲ χεῖρ' ὑπηρέτῃ
[1400]	εἶπa ς ὅτι συνέσταλμαι κακοῖς;	~(Θησεύς)	~Πρόβαινε. ~(Ηρακλῆς) ~Χαῖρ' ὦ πρέσβυ.
[1150]	~ἕτερον πολυμοχθότερον πολυπλαγκτότερόν τε θνατῶν.	~(Θησεύς)	~Τί γὰρ πέπλοισιν ἄθλιον κρύπτει
[1200]	δῆτά μου κρᾶτ' ἀνεκάλυψας ἡλίῳ;	~(Θησεύς)	~Τί δ' οὐ μιαίνεις θνητὸς
[1150]	λέξας. ~(Αμφιτρύων) ~Οἰχόμεθ' οἰχόμεθα πτανοί.	~(Θησεύς)	~Τί φῄς; τί δράσας; ~(Αμφιτρύων)
[1150]	~Ὦ τὸν ἐλαιοφόρον ὄχθον ἔχων	~(Θησεύς)	~Τί χρῆμά μ' οἰκτροῖς ἐκάλεσας
[1150]	θεοῖσι ~Φλεγραῖον ἐς πεδίον ἀσπιστάς.	~(Θησεύς)	~Φεῦ φεῦ· τίς ἀνδρῶν ὧδε
[1150]	~Εὔφημα φώνει. ~(Αμφιτρύων) ~Βουλομένοισιν ἐπαγγέλλῃ.	~(Θησεύς)	~Ὦ δεινὰ λέξας. ~(Αμφιτρύων) ~Οἰχόμεθ'
[1400]	με στρέψον, ὡς ἴδω τέκνα.	~(Θησεύς)	~Ὡς δὴ τί; φίλτρον τοῦτ'
[1400]	ἦσθα νέρθεν ἐν κακοῖσιν ὤν;	~(Θησεύς)	~Ὡς ἐς τὸ λῆμα παντὸς
[1100]	~Ἦ γὰρ συνήραξ' οἶκον ἢ	βάκχευσ'	ἐμόν; ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ οἶδα πλὴν
[250]	ὢν ~ἄρχει κάκιστος τῶν νέων	ἔπηλυς	ὤν; ~ἀλλ᾽ οὐκ ἐμοῦ γε
[750]	ἀπόλλυμαι δόλῳ. ~(Χορός) ~Καὶ γὰρ	διώλλυς·	ἀντίποινα δ' ἐκτίνων ~τόλμα, διδούς
[650]	~Οὐ παύσομαι τὰς Χάριτας ~Μούσαις	συγκαταμειγνύς,	~ἁδίσταν συζυγίαν. ~μὴ ζῴην μετ'
[1050]	~Σῖγα, πνοὰς μάθω· φέρε πρὸς	οὖς	βάλω. ~(Χορός) ~Εὕδει; ~(Αμφιτρύων) ~Ναί,
[250]	τυραννίδος. ~(Χορός) ~ὦ γῆς λοχεύμαθ᾽	οὓς	Ἄρης σπείρει ποτὲ ~λάβρον δράκοντος
[950]	που φόνος σ' ἐβάκχευσεν νεκρῶν,	~οὓς	ἄρτι καίνεις; ὁ δέ νιν
[750]	χοροὺς τραπώμεθα. ~{Φίλοι γὰρ εὐτυχοῦσιν	οὓς	ἐγὼ θέλω. ~Χοροὶ χοροὶ καὶ
[850]	δὲ κανὼν οὐκ εἴσεται ~παῖδας	οὓς	ἔτικτ' ἐναίρων, πρὶν ἂν ἐμὰς
[1250]	σαρκὸς περιβόλαι' ἐκτησάμην ~ἡβῶντα, μόχθους	οὓς	ἔτλην τί δεῖ λέγειν; ~ποίους
[450]	ἐμή τε καὶ τέκνων ~τῶνδ'	οὓς	πανύστατ' ὄμμασιν προσδέρκομαι. ~Ἔτεκον μὲν
[50]	γέρον, ~οἵ θ᾽ Ἡράκλειοι παῖδες,	οὓς	ὑπὸ πτεροῖς ~σῴζω νεοσσοὺς ὄρνις
[1200]	ὕπο. ~(Θησεύς) ~Εἴρηκας ἐπιτυχόντος ἀνθρώπου	λόγους.	~(Ηρακλῆς) ~Σὺ δ' ἐκτὸς ὤν
[200]	καὶ γὰρ ἐς σὲ ἀφίξομαι	~λόγους	ὀνειδιστῆρας ἐνδατούμενος: ~τοιαῦτ᾽ ἀμύνεθ᾽ Ἡρακλεῖ
[200]	Παρνασοῦ πτυχὰς ~τέμνειν ἄνωχθ᾽ ἐλθόντες	ὑλουργοὺς	δρυὸς ~κορμούς: ἐπειδὰν δ᾽ ἐσκομισθῶσιν
[1350]	νόμος ~πρὸς στέρν' ἐρείσας μητρὶ	δούς	τ' ἐς ἀγκάλας, ~κοινωνίαν δύστηνον,
[300]	καὶ τεθραμμένοις καλῶς: ~ῥᾷον γὰρ	αἰδοῦς	ὑπολαβὼν φίλ᾽ ἂν τέμοις. ~ἤδη
[750]	διώλλυς· ἀντίποινα δ' ἐκτίνων ~τόλμα,	διδούς	γε τῶν δεδραμένων δίκην. ~Τίς
[750]	ἔτλα· ~νόμον παρέμενος, ἀνομίᾳ χάριν	διδοὺς	~ἔθραυσεν ὄλβου κελαινὸν ἅρμα. ~Ισμήν'
[50]	~φυλακαὶ γὰρ ἡμῶν κρείσσονες κατ᾽	ἐξόδους:	~οὔτ᾽ ἐν φίλοισιν ἐλπίδες σωτηρίας
[1100]	~Κἀγώ γε σὺν σοί, μὴ	προδοὺς	τὰς συμφοράς. ~(Ηρακλῆς) ~Πάτερ, τί
[350]	~τόξοις ὤλεσεν, Αμφαναίας ~οἰκήτορ' ἄμεικτον.	~Ὑμνῳδούς	τε κόρας ~ἤλυθεν ἑσπέριον ἐς
[750]	τῶν δεδραμένων δίκην. ~Τίς ὁ	θεοὺς	ἀνομίᾳ χραίνων, θνητὸς ὤν, ~ἄφρονα
[1200]	ὁ θεός, πρὸς δὲ τοὺς	θεοὺς	ἐγώ. ~(Θησεύς) ~Ἴσχε στόμ' ὡς
[1300]	ἐμῶν κακῶν, ~ἐγὼ δὲ τοὺς	θεοὺς	οὔτε λέκτρ' ἃ μὴ θέμις
[600]	Κόρης τ' ἔνερθεν, οὐκ ἀτιμάσω	~θεοὺς	προσειπεῖν πρῶτα τοὺς κατὰ στέγας.
[400]	~δή ποτε παῖδας τὸ πρὶν	Ηρακλέους,	~ἄλοχόν τε φίλην ὑπὸ σειραίοις
[400]	ἕλκουσαν τέκνα, καὶ γεραιὸν ~πατέρ'	Ηρακλέους.	Δύστηνος ἐγώ, ~δακρύων ὡς οὐ
[700]	~Ἀλλ' εἶα, παῖδας καὶ δάμαρθ'	Ηρακλέους	~ἔξω κέλευε τῶνδε φαίνεσθαι δόμων,
[850]	ἐγὼ στάδια δραμοῦμαι στέρνον εἰς	Ηρακλέους·	~καὶ καταρρήξω μέλαθρα καὶ δόμους
[750]	βᾶτε λιποῦσαι συναοιδοί, ~Νύμφαι, τὸν	Ηρακλέους	~καλλίνικον ἀγῶνα. ~Πυθίου δενδρῶτι πέτρα
[650]	ἀοιδὸς ~κελαδεῖ Μναμοσύναν· ~ἔτι τὰν	Ηρακλέους	~καλλίνικον ἀείδω. ~Παρά τε Βρόμιον
[1000]	κέαρ, ~κἄρριψε πέτρον στέρνον εἰς	Ηρακλέους,	~ὅς νιν φόνου μαργῶντος ἔσχε,
[300]	~παῖδας γὰρ οὐ προύδωκα τοὺς	Ηρακλέους.	~Σὺ δ' ἐς μὲν εὐνὰς
[850]	δόμους δ' ἡμεῖς ἄφαντοι δυσόμεσθ'	Ηρακλέους.	~(Χορός) ~Ὀτοτοτοτοτοῖ, στέναξον· ἀποκείρεται ~σὸν
[0]	~σὺν μητρί, τέκνα μὴ θάνως᾽	Ἡρακλέους,	~βωμὸν καθίζω τόνδε σωτῆρος Διός,
[0]	~ἔτιχθ᾽ ὁ Περσέως, πατέρα τόνδ᾽	Ἡρακλέους;	~ὃς τάσδε Θήβας ἔσχον, ἔνθ᾽
[650]	κακοὺς ἂν ~γνῶναι καὶ τοὺς	ἀγαθούς,	~ἴσον ἅτ' ἐν νεφέλαισιν ἄστρων
[200]	~λαβὼν ἂν ἔγχος τοῦδε τοὺς	ξανθοὺς	πλόκους ~καθῃμάτως᾽ ἄν, ὥστ᾽ Ἀτλαντικῶν
[800]	οὔθ' Ηραν ποτέ· ~Ἐπεὶ δὲ	μόχθους	διεπέρασ' Εὐρυσθέως, ~Ηρα προσάψαι καινὸν
[1250]	δὲ σαρκὸς περιβόλαι' ἐκτησάμην ~ἡβῶντα,	μόχθους	οὓς ἔτλην τί δεῖ λέγειν;
[550]	χρεών, πάτερ; ~(Αμφιτρύων) ~Πολλοὺς πένητας,	ὀλβίους	δὲ τῷ λόγῳ ~δοκοῦντας εἶναι
[200]	ὄντες, οὐ μόνον στενάξετε ~τοὺς	Ἡρακλείους	παῖδας, ἀλλὰ καὶ δόμου ~τύχας,
[0]	τῆσδε γῆς ἄρχων Λύκος ~τοὺς	Ἡρακλείους	παῖδας ἐξελεῖν θέλει ~κτανὼν δάμαρτά
[150]	ἐξαγωνίζεσθε; τῶνδ᾽ ἄρ᾽ οὕνεκα ~τοὺς	Ἡρακλείους	παῖδας οὐ θνῄσκειν χρεών; ~ὃς
[250]	ζῶντος οὐ κτενεῖς ποτε ~τοὺς	Ἡρακλείους	παῖδας. οὐ τοσόνδε γῆς ~ἔνερθ᾽
[100]	καὶ παρευκήλει λόγοις, ~κλέπτουσα μύθοις	ἀθλίους	κλοπὰς ὅμως. ~κάμνουσι γάρ τοι
[150]	μὴ κατθανεῖν, ~ἑκὰς δ᾽ ἀφεστὼς	πολεμίους	ἀμύνεται ~τυφλοῖς ὁρῶντας οὐτάσας τοξεύμασιν
[200]	ἐν μάχῃ ~σοφὸν μάλιστα, δρῶντα	πολεμίους	κακῶς ~σῴζειν τὸ σῶμα, μὴ
[100]	ἀποίχεται χάρις. ~Ἑλλὰς ὦ ξυμμάχους	~οἵους	οἵους ὀλέσασα ~τούσδ᾽ ἀποστερήσῃ. ~(Χορός)
[100]	χάρις. ~Ἑλλὰς ὦ ξυμμάχους ~οἵους	οἵους	ὀλέσασα ~τούσδ᾽ ἀποστερήσῃ. ~(Χορός) ~ἀλλ᾽
[1250]	οὓς ἔτλην τί δεῖ λέγειν;	~ποίους	ποτ' ἢ λέοντας ἢ τρισωμάτους
[400]	Αρείας πέπλων ~χρυσεόστολον φάρος, ~ζωστῆρος	ὀλεθρίους	ἄγρας. ~Τὰ κλεινὰ δ' Ελλὰς
[150]	εὔστοχον, ~ἓν μὲν τὸ λῷστον,	μυρίους	οἰστοὺς ἀφεὶς ~ἄλλοις τὸ σῶμα
[1300]	εὐεργέτας ~Ελλάδος ἀπώλεσ' οὐδὲν ὄντας	αἰτίους.	~(Θησεύς) ~Οὐκ ἔστιν ἄλλου δαιμόνων
[1150]	αἷμα προσλαβὼν ~οὐδὲν κακῶσαι τοὺς	ἀναιτίους	θέλω. ~(Θησεύς) ~Ἥκω σὺν ἄλλοις,
[1050]	λαΐνῳ τυκίσματι ~ἧμαι, νεκροῖσι γείτονας	θάκους	ἔχων; ~πτερωτά τ' ἔγχη· τόξα
[650]	~καὶ τῷδ' ἦν τούς τε	κακοὺς	ἂν ~γνῶναι καὶ τοὺς ἀγαθούς,
[550]	κυνῶν ἕλκημα· Καδμείων δ' ὅσους	~κακοὺς	ἐφηῦρον εὖ παθόντας ἐξ ἐμοῦ,
[450]	πάντων γόους, ~ἐς ἓν δ'	ἐνεγκοῦσ'	ἀθρόον ἀποδοίην δάκρυ; ~Ὦ φίλτατ'
[1300]	διὰ τυραννίδας ~πατέρας ἐκηλίδωσαν; ἀλλ'	οἰκοῦσ'	ὅμως ~Ολυμπον ἠνέσχοντό θ' ἡμαρτηκότες.
[600]	ἰδών. ~(Αμφιτρύων) ~Ἦ καὶ κατ'	οἴκους	ἐστὶν Εὐρυσθέως ὁ θήρ; ~(Ηρακλῆς)
[400]	δόμον ἐλθών, ~ἀστρωπούς τε κατέσχεν	οἴκους	~εὐανορίᾳ θεῶν. ~Τὸν ἱππευτάν τ'
[200]	ἂν ἔγχος τοῦδε τοὺς ξανθοὺς	πλόκους	~καθῃμάτως᾽ ἄν, ὥστ᾽ Ἀτλαντικῶν πέραν
[100]	ἔχει: ~οἵ τ᾽ εὐτυχοῦντες διὰ	τέλους	οὐκ εὐτυχεῖς. ~ἐξίσταται γὰρ πάντ᾽
[800]	τ' ἄπο. ~πρὶν μὲν γὰρ	ἄθλους	ἐκτελευτῆσαι πικρούς, ~τὸ χρή νιν
[600]	~οὐ γὰρ πτερωτὸς οὐδὲ φευξείω	φίλους.	~Ἆ, οἵδ' οὐκ ἀφιᾶσ' ἀλλ'
[300]	δὲ τοὺς σοὺς οὐκ ἐπίστασαι	φίλους.	~Ἀμαθής τις εἶ θεός, ἢ
[250]	τυγχάνει. ~κἄπειτα πράσσω πόλλ᾽ ἐγώ,	φίλους	ἐμοὺς ~θανόντας εὖ δρῶν, οὗ
[250]	γὰρ οὕνεκα ~ὀργὰς δικαίας τοὺς	φίλους	ἔχειν χρεών: ~ἡμῶν δ᾽ ἕκατι
[50]	τοὺς μὲν οὐ σαφεῖς ὁρῶ	φίλους,	~οἳ δ᾽ ὄντες ὀρθῶς ἀδύνατοι
[800]	~οὐδ' ἥδομαι φοιτῶσ' ἐπ' ἀνθρώπων	φίλους.	~Παραινέσαι δέ, πρὶν σφαλεῖσαν εἰσιδεῖν,
[1200]	συμφοραῖς. ~(Ηρακλῆς) ~Ηὗρες δέ γ'	ἄλλους	ἐν κακοῖσι μείζοσιν; ~(Θησεύς) ~Ἅπτῃ
[0]	χρεὼν μέτα. ~καὶ τοὺς μὲν	ἄλλους	ἐξεμόχθησεν πόνους, ~τὸ λοίσθιον δὲ
[550]	θᾶσσον ἢ χρεών, πάτερ; ~(Αμφιτρύων)	~Πολλοὺς	πένητας, ὀλβίους δὲ τῷ λόγῳ
[950]	φόβῳ ~ὤρουον ἄλλος ἄλλοσ' ἐς	πέπλους	ὁ μὲν ~μητρὸς ταλαίνης, ὁ
[950]	κέντρον δῆθεν ὡς ἔχων, χερί.	~Διπλοῦς	δ' ὀπαδοῖς ἦν γέλως φόβος
[900]	Εὐρυσθέα ~καθάρσιον πῦρ, καὶ πόνους	διπλοῦς	ἔχω; ~ἔργον μιᾶς μοι χειρὸς
[1350]	τἀμὰ λέκτρ' ἔσῳζες ἀσφαλῶς, ~μακρὰς	διαντλοῦσ'	ἐν δόμοις οἰκουρίας. ~Οἴμοι δάμαρτος
[650]	πάλιν ἁλίου ~δισσοὺς ἂν ἔβαν	διαύλους,	~ἁ δυσγένεια δ' ἁπλοῦν ἂν
[900]	τὰς Μυκήνας εἶμι· λάζυσθαι χρεὼν	~μοχλοὺς	δικέλλας θ' ὥστε Κυκλώπων βάθρα
[350]	τ' ἐπέβα ~καὶ ψαλίοις ἐδάμασε	πώλους	~Διομήδεος, αἳ φονίαισι φάτναις ἀχάλιν'
[450]	φρενῶν. ~Πατὴρ δὲ πατρὸς ἑστιᾷ	γάμους	ὅδε, ~Αιδην νομίζων πενθερόν, κῆδος
[800]	ἀνδρὶ τῷδε καὶ παιδοκτόνους ~φρενῶν	ταραγμοὺς	καὶ ποδῶν σκιρτήματα ~ἔλαυνε, κίνει,
[0]	ποτε ~λωτῷ συνηλάλαξαν, ἡνίκ᾽ εἰς	ἐμοὺς	~δόμους ὁ κλεινὸς Ἡρακλῆς νιν
[250]	~κἄπειτα πράσσω πόλλ᾽ ἐγώ, φίλους	ἐμοὺς	~θανόντας εὖ δρῶν, οὗ φίλων
[150]	ἔχων. ~οὔκουν τραφέντων τῶνδε τιμωροὺς	ἐμοὺς	~χρῄζω λιπέσθαι τῶν δεδραμένων δίκην.
[850]	θεοῖσιν, οὗ σύ μ' ἐσπέμπεις	δόμους·	~ἄβατον δὲ χώραν καὶ θάλασσαν
[300]	πάρες μοι παισὶ προσθεῖναι νεκρῶν,	~δόμους	ἀνοίξας νῦν γὰρ ἐκκεκλῄμεθα ~ὡς
[850]	πεδαίρουσ' Ιρι, γενναῖον πόδα· ~ἐς	δόμους	δ' ἡμεῖς ἄφαντοι δυσόμεσθ' Ηρακλέους.
[850]	Ηρακλέους· ~καὶ καταρρήξω μέλαθρα καὶ	δόμους	ἐπεμβαλῶ, ~τέκν' ἀποκτείνασα πρῶτον· ὁ
[550]	~πρῶτον μὲν εἶμι καὶ κατασκάψω	δόμους	~καινῶν τυράννων, κρᾶτα δ' ἀνόσιον
[0]	~λωτῷ συνηλάλαξαν, ἡνίκ᾽ εἰς ἐμοὺς	~δόμους	ὁ κλεινὸς Ἡρακλῆς νιν ἤγετο.
[600]	εἶ' ὁμαρτεῖτ' ὦ τέκν' ἐς	δόμους	πατρί· ~καλλίονές τἄρ' εἴσοδοι τῶν
[900]	ἐπ' Εγκελάδῳ ποτέ, Παλλάς, ~ἐς	δόμους	πέμπεις. ~(Αγγελος) ~Ὦ λευκὰ γήρᾳ
[550]	ἕδραις, ~ἔγνων πόνον τιν' ἐς	δόμους	πεπτωκότα· ~ὥστ' ἐκ προνοίας κρύφιος
[1300]	~Ἐκεῖ χέρας σὰς ἁγνίσας μιάσματος,	~δόμους	τε δώσω χρημάτων τ' ἐμῶν
[450]	πατήρ, ~Εὐρυσθέως δ' ἔμελλες οἰκήσειν	δόμους	~τῆς καλλικάρπου κράτος ἔχων Πελασγίας,
[200]	~τέμνειν ἄνωχθ᾽ ἐλθόντες ὑλουργοὺς δρυὸς	~κορμούς:	ἐπειδὰν δ᾽ ἐσκομισθῶσιν πόλει, ~βωμὸν
[0]	γηγενὴς ~σπαρτῶν στάχυς ἔβλαστεν, ὧν	γένους	Ἄρης ~ἔσως᾽ ἀριθμὸν ὀλίγον, οἳ
[1250]	~Ὅταν δὲ κρηπὶς μὴ καταβληθῇ	γένους	~ὀρθῶς, ἀνάγκη δυστυχεῖν τοὺς ἐκγόνους.
[750]	~Ὦ λέκτρων δύο συγγενεῖς ~εὐναί,	θνατογενοῦς	τε καὶ ~Διός, ὃς ἦλθεν
[800]	μὴ δόντος δίκην. ~(Λύσσα) ~Ἐξ	εὐγενοῦς	μὲν πατρὸς ἔκ τε μητέρος
[100]	μὲν καθ᾽ Ἑλλάδ᾽ ἐκβαλὼν κόμπους	κενούς,	~ὡς σύγγαμός σοι Ζεὺς τέκ<
[1200]	~(Θησεύς) ~Εἶἑν· σὲ τὸν θάσσοντα	δυστήνους	ἕδρας ~αὐδῶ, φίλοισιν ὄμμα δεικνύναι
[1000]	εἰκών, ὡς ὁρᾶν ἐφαίνετο, ~Παλλὰς	κραδαίνουσ'	ἔγχος ἐπὶ λόφῳ κέαρ, ~κἄρριψε
[950]	~βάλλει πρὸς ἧπαρ· ὕπτιος δὲ	λαΐνους	~ὀρθοστάτας ἔδευσεν ἐκπνέων βίον. ~Ὁ
[500]	λεύσσομεν. ~Τί φημί; ποῖ' ὄνειρα	κηραίνουσ'	ὁρῶ; ~οὐκ ἔσθ' ὅδ' ἄλλος
[650]	μ' ἐχόρευσαν. ~Παιᾶνα μὲν Δηλιάδες	~ὑμνοῦσ'	ἀμφὶ πύλας τὸν ~Λατοῦς εὔπαιδα
[1250]	γένους ~ὀρθῶς, ἀνάγκη δυστυχεῖν τοὺς	ἐκγόνους.	~Ζεὺς δ' ὅστις ὁ Ζεύς,
[900]	κτανεῖν Εὐρυσθέα ~καθάρσιον πῦρ, καὶ	πόνους	διπλοῦς ἔχω; ~ἔργον μιᾶς μοι
[0]	~καὶ τοὺς μὲν ἄλλους ἐξεμόχθησεν	πόνους,	~τὸ λοίσθιον δὲ Ταινάρου διὰ
[150]	κατακτανὼν ~Κρέοντα πατέρα τῆσδε καὶ	θρόνους	ἔχων. ~οὔκουν τραφέντων τῶνδε τιμωροὺς
[1350]	εἷλες καὶ δάμαρθ' ἡμᾶς ἔχεις	~παιδοκτόνους	σούς. εἶτ' ἐγὼ τάδ' ὠλέναις
[800]	τ' ἐπ' ἀνδρὶ τῷδε καὶ	παιδοκτόνους	~φρενῶν ταραγμοὺς καὶ ποδῶν σκιρτήματα
[1050]	ἐς τόδ' ἤγαγες; ~(Ηρακλῆς) ~Ἔα·	~ἔμπνους	μέν εἰμι καὶ δέδορχ' ἅπερ
[50]	~ἧς μήποθ᾽ ὅστις καὶ μέσως	εὔνους	ἐμοὶ ~τύχοι, φίλων ἔλεγχον ἀψευδέστατον.
[450]	~μέλισσα συνενέγκαιμ' ἂν ἐκ πάντων	γόους,	~ἐς ἓν δ' ἐνεγκοῦσ' ἀθρόον
[1300]	δὴ Ζηνὸς ἡ κλεινὴ δάμαρ	~κρόουσ'	Ολύμπου ξεστὸς ἀρβύλῃ πέδον. ~Ἔπραξε
[50]	δὲ σός. ~ἀλλ᾽ ἡσύχαζε καὶ	δακρυρρόους	τέκνων ~πηγὰς ἀφαίρει καὶ παρευκήλει
[100]	~σὺ μὲν καθ᾽ Ἑλλάδ᾽ ἐκβαλὼν	κόμπους	κενούς, ~ὡς σύγγαμός σοι Ζεὺς
[850]	ἄπο ~καὶ διαστρόφους ἑλίσσει σῖγα	γοργωποὺς	κόρας. ~Ἀμπνοὰς δ' οὐ σωφρονίζει,
[1250]	~Ἔτ' ἐν γάλακτί τ' ὄντι	γοργωποὺς	ὄφεις ~ἐπεισέφρησε σπαργάνοισι τοῖς ἐμοῖς
[400]	χέρας ἕδραν, ~Ατλαντος δόμον ἐλθών,	~ἀστρωπούς	τε κατέσχεν οἴκους ~εὐανορίᾳ θεῶν.
[0]	ἐγώ, ~(Μεγάρα) ν τε τήνδε	πενθερούς	τε παῖς ἐμὸς ~Ἀργεῖα τείχη
[550]	πόλιν· ἐπεὶ δ' ὤφθης, ὅρα	~ἐχθροὺς	ἀθροίσας μὴ παρὰ γνώμην πέσῃς.
[850]	καταυλήσω φόβῳ. ~Στεῖχ' ἐς Οὔλυμπον	πεδαίρουσ'	Ιρι, γενναῖον πόδα· ~ἐς δόμους
[1250]	ἄλλων πόνων ~διῆλθον ἀγέλας κἀς	νεκροὺς	ἀφικόμην, ~Αιδου πυλωρὸν κύνα τρίκρανον
[1350]	~δὸς τούσδε τύμβῳ καὶ περίστειλον	νεκροὺς	~δακρύοισι τιμῶν ἐμὲ γὰρ οὐκ
[1350]	ἄκων. Γῇ δ' ἐπὴν κρύψῃς	νεκρούς,	~οἴκει πόλιν τήνδ' ἀθλίως μέν,
[1350]	ἅπαντας δ' ἑνὶ λόγῳ πενθήσετε	~νεκρούς	τε κἀμέ· πάντες ἐξολώλαμεν ~Ηρας
[800]	~πρὶν μὲν γὰρ ἄθλους ἐκτελευτῆσαι	πικρούς,	~τὸ χρή νιν ἐξέσῳζεν, οὐδ'
[1250]	φίλων ~εἶμ' οὐ γὰρ ἄτας	εὐπροσηγόρους	ἔχω. ~Ἀλλ' Αργος ἔλθω; πῶς,
[1300]	ἐκ πολιτῶν δῶρ' ἔχω σώσας	κόρους	~δὶς ἑπτά, ταῦρον Κνώσιον κατακτανών,
[750]	δυσσεβὴς ἀνήρ. ~Σιγᾷ μέλαθρα· πρὸς	χοροὺς	τραπώμεθα. ~{Φίλοι γὰρ εὐτυχοῦσιν οὓς
[700]	Αιδα. ~Ἰώ· ~δίκα καὶ θεῶν	παλίρρους	πότμος. ~Ἦλθες χρόνῳ μὲν οὗ
[150]	θρόνους ἔχων. ~οὔκουν τραφέντων τῶνδε	τιμωροὺς	ἐμοὺς ~χρῄζω λιπέσθαι τῶν δεδραμένων
[1350]	καὶ δάμαρθ' ἡμᾶς ἔχεις ~παιδοκτόνους	σούς.	εἶτ' ἐγὼ τάδ' ὠλέναις ~οἴσω;
[300]	οὐδενὸς λαβών, ~σῴζειν δὲ τοὺς	σοὺς	οὐκ ἐπίστασαι φίλους. ~Ἀμαθής τις
[550]	~ῥίψω κυνῶν ἕλκημα· Καδμείων δ'	ὅσους	~κακοὺς ἐφηῦρον εὖ παθόντας ἐξ
[650]	τ' ~εἰς αὐγὰς πάλιν ἁλίου	~δισσοὺς	ἂν ἔβαν διαύλους, ~ἁ δυσγένεια
[50]	παῖδες, οὓς ὑπὸ πτεροῖς ~σῴζω	νεοσσοὺς	ὄρνις ὣς ὑφειμένη. ~οἳ δ᾽
[650]	τε κακοὺς ἂν ~γνῶναι καὶ	τοὺς	ἀγαθούς, ~ἴσον ἅτ' ἐν νεφέλαισιν
[1150]	προστρόπαιον αἷμα προσλαβὼν ~οὐδὲν κακῶσαι	τοὺς	ἀναιτίους θέλω. ~(Θησεύς) ~Ἥκω σὺν
[550]	~τῷ καλλινίκῳ τῷδ' ὅπλῳ χειρώσομαι·	~τοὺς	δὲ πτερωτοῖς διαφορῶν τοξεύμασι ~νεκρῶν
[1250]	καταβληθῇ γένους ~ὀρθῶς, ἀνάγκη δυστυχεῖν	τοὺς	ἐκγόνους. ~Ζεὺς δ' ὅστις ὁ
[1300]	γυναικὸς οὕνεκα ~λέκτρων φθονοῦσα Ζηνὶ	τοὺς	εὐεργέτας ~Ελλάδος ἀπώλεσ' οὐδὲν ὄντας
[950]	σκευάζεται ~καὶ τόξ' ἑαυτοῦ παισί,	τοὺς	Εὐρυσθέως ~δοκῶν φονεύειν. οἳ δὲ
[200]	~γνώμαισιν ὄντες, οὐ μόνον στενάξετε	~τοὺς	Ἡρακλείους παῖδας, ἀλλὰ καὶ δόμου
[0]	οὗτος τῆσδε γῆς ἄρχων Λύκος	~τοὺς	Ἡρακλείους παῖδας ἐξελεῖν θέλει ~κτανὼν
[150]	~τοῖσδ᾽ ἐξαγωνίζεσθε; τῶνδ᾽ ἄρ᾽ οὕνεκα	~τοὺς	Ἡρακλείους παῖδας οὐ θνῄσκειν χρεών;
[250]	γὰρ ζῶντος οὐ κτενεῖς ποτε	~τοὺς	Ἡρακλείους παῖδας. οὐ τοσόνδε γῆς
[300]	μέγαν· ~παῖδας γὰρ οὐ προύδωκα	τοὺς	Ηρακλέους. ~Σὺ δ' ἐς μὲν
[1200]	~Αὔθαδες ὁ θεός, πρὸς δὲ	τοὺς	θεοὺς ἐγώ. ~(Θησεύς) ~Ἴσχε στόμ'
[1300]	ἔστ' ἐμῶν κακῶν, ~ἐγὼ δὲ	τοὺς	θεοὺς οὔτε λέκτρ' ἃ μὴ
[600]	οὐκ ἀτιμάσω ~θεοὺς προσειπεῖν πρῶτα	τοὺς	κατὰ στέγας. ~(Αμφιτρύων) ~Ἦλθες γὰρ
[0]	εἴτε τοῦ χρεὼν μέτα. ~καὶ	τοὺς	μὲν ἄλλους ἐξεμόχθησεν πόνους, ~τὸ
[50]	καθήμεθ᾽ ἀπορίᾳ σωτηρίας. ~φίλων δὲ	τοὺς	μὲν οὐ σαφεῖς ὁρῶ φίλους,
[200]	κρατῶν, ~λαβὼν ἂν ἔγχος τοῦδε	τοὺς	ξανθοὺς πλόκους ~καθῃμάτως᾽ ἄν, ὥστ᾽
[700]	βρόχοισι δ' ἀρκύων γενήσεται ~ξιφηφόροισι,	τοὺς	πέλας δοκῶν κτενεῖν ~ὁ παγκάκιστος.
[1350]	γὰρ πέπηγέ μου. ~(Θησεύς) ~Καὶ	τοὺς	σθένοντας γὰρ καθαιροῦσιν τύχαι. ~(Ηρακλῆς)
[300]	δόντος οὐδενὸς λαβών, ~σῴζειν δὲ	τοὺς	σοὺς οὐκ ἐπίστασαι φίλους. ~Ἀμαθής
[650]	ζόας βίοτον, ~καὶ τῷδ' ἦν	τούς	τε κακοὺς ἂν ~γνῶναι καὶ
[550]	ὡς πάροιθε λέξομαι. ~(Χορός) ~Δίκαια	τοὺς	τεκόντας ὠφελεῖν τέκνα, ~πατέρα τε
[400]	γὰρ τούσδε φθιμένων ~ἔνδυτ' ἔχοντας,	τοὺς	τοῦ μεγάλου ~δή ποτε παῖδας
[250]	φίλων γὰρ οὕνεκα ~ὀργὰς δικαίας	τοὺς	φίλους ἔχειν χρεών: ~ἡμῶν δ᾽
[650]	Δηλιάδες ~ὑμνοῦσ' ἀμφὶ πύλας τὸν	~Λατοῦς	εὔπαιδα γόνον ~εἱλίσσουσαι καλλίχορον· ~παιᾶνας
[1250]	~ποίους ποτ' ἢ λέοντας ἢ	τρισωμάτους	~Τυφῶνας ἢ Γίγαντας ἢ τετρασκελῆ
[750]	χρυσὸς ἅ τ' εὐτυχία ~φρενῶν	βροτοὺς	ἐξάγεται, ~δύνασιν ἄδικον ἐφέλκων. ~Χρόνου
[150]	~ἓν μὲν τὸ λῷστον, μυρίους	οἰστοὺς	ἀφεὶς ~ἄλλοις τὸ σῶμα ῥύεται
[550]	γέροντι; χαιρόντων πόνοι· ~μάτην γὰρ	αὐτοὺς	τῶνδε μᾶλλον ἤνυσα. ~Καὶ δεῖ
[850]	τινάσσει κρᾶτα βαλβίδων ἄπο ~καὶ	διαστρόφους	ἑλίσσει σῖγα γοργωποὺς κόρας. ~Ἀμπνοὰς
[100]	~οὐδ᾽ ἀποίχεται χάρις. ~Ἑλλὰς ὦ	ξυμμάχους	~οἵους οἵους ὀλέσασα ~τούσδ᾽ ἀποστερήσῃ.
[550]	δὲ τῷ λόγῳ ~δοκοῦντας εἶναι	συμμάχους	ἄναξ ἔχει, ~οἳ στάσιν ἔθηκαν
[550]	~Βίᾳ, πατὴρ μὲν ἐκπεσὼν στρωτοῦ	λέχους	~(Ηρακλῆς) ~Κοὐκ ἔσχεν αἰδῶ τὸν
[400]	ἐφρούρει, ~κτανών· ποντίας θ' ἁλὸς	μυχοὺς	~εἰσέβαινε, θνατοῖς ~γαλανείας τιθεὶς ἐρετμοῖς.
[450]	~Ἐγὼ δὲ νύμφας ἠκροθινιαζόμην, ~κήδη	συνάψουσ'	ἔκ τ' Αθηναίων χθονὸς ~Σπάρτης
[800]	λιπὼν νέρτερον. ~Κρείσσων μοι τύραννος	ἔφυς	~ἢ δυσγένει' ἀνάκτων, ~ἃ νῦν
[300]	εἶ θεός, ἢ δίκαιος οὐκ	ἔφυς.	~(Χορός) ~Αἲλινον μὲν ἐπ' εὐτυχεῖ
[0]	ἔσχον, ἔνθ᾽ ὁ γηγενὴς ~σπαρτῶν	στάχυς	ἔβλαστεν, ὧν γένους Ἄρης ~ἔσως᾽
[1350]	καὶ τέκνων, οἴμοι δ' ἐμοῦ,	~ὡς	ἀθλίως πέπραγα κἀποζεύγνυμαι ~τέκνων γυναικός
[300]	~δόμους ἀνοίξας νῦν γὰρ ἐκκεκλῄμεθα	~ὡς	ἀλλὰ ταῦτά γ' ἀπολάχωσ' οἴκων
[1250]	θανεῖν. ~(Ηρακλῆς) ~Ἄκουε δή νυν,	ὡς	ἁμιλληθῶ λόγοις ~πρὸς νουθετήσεις σάς·
[800]	~ἔλαυνε, κίνει, φόνιον ἐξίει κάλων,	~ὡς	ἂν πορεύσας δι' Αχερούσιον πόρον
[700]	μητρὶ παῖδας. δεῦρ' ἕπεσθε, πρόσπολοι,	~ὡς	ἂν σχολὴν λύσωμεν ἄσμενοι πόνων.
[450]	χθονὸς ~Σπάρτης τε Θηβῶν θ'	ὡς	ἀνημμένοι κάλῳς ~πρυμνησίοισι βίον ἔχοιτ'
[750]	~ἄφρονα λόγον οὐρανίων μακάρων κατέβαλ'	ὡς	ἄρ' οὐ ~σθένουσιν θεοί; ~Γέροντες,
[150]	τε κ> οινεών, ~σὺ δ᾽	ὡς	ἀρίστου φωτὸς ἐκλήθης δάμαρ. ~τί
[500]	μέλαθρον πρόπυλά θ' ἑστίας ἐμῆς,	~ὡς	ἄσμενός σ' ἐσεῖδον ἐς φάος
[100]	πετραῖον ~λέπας ζυγηφόρον πῶλον ~ἀνέντες	ὡς	βάρος φέρον ~τροχηλάτοιο πώλου. ~λαβοῦ
[900]	χειρὶ δεξιᾷ φέρειν, ~ἐς χέρνιβ'	ὡς	βάψειεν, Αλκμήνης τόκος ~ἔστη σιωπῇ.
[950]	ἔχει, σκευάζεται ~θοίνην. διελθὼν δ'	ὡς	βραχὺν χρόνον μονῆς ~Ισθμοῦ ναπαίας
[1200]	παῖ, κατάσχεθε λέοντος ἀγρίου θυμόν,	ὡς	~βρόμον ἐπὶ φόνιον ἀνόσιον ἐξάγῃ,
[100]	οὐκ ὀνείδη. ~(Χορός) ~ἴδετε, πατέρος	ὡς	γοργῶπες ~αἵδε προσφερεῖς ~ὀμμάτων αὐγαί,
[1400]	στρέψον, ὡς ἴδω τέκνα. ~(Θησεύς)	~Ὡς	δὴ τί; φίλτρον τοῦτ' ἔχων
[1250]	τιν' ὁρμήσω πόλιν; ~κἄπειθ' ὑποβλεπώμεθ'	ὡς	ἐγνωσμένοι, ~γλώσσης πικροῖς κέντροισι κλῃδουχούμενοι·
[700]	ἔσω ~σκοπῶμεν, εἰ πράσσει τις	ὡς	ἐγὼ θέλω. ~(Λύκος) ~Ἰώ μοί
[500]	ἡμέρας ἐς νύκτα μὴ λυπούμενοι.	~Ὡς	ἐλπίδας μὲν ὁ χρόνος οὐκ
[1050]	γῆν τόξα θ' Ηλίου τάδε·	~ὡς	ἐν κλύδωνι καὶ φρενῶν ταράγματι
[950]	δ' ἀγριωπὸν ὄμμα Γοργόνος στρέφων,	~ὡς	ἐντὸς ἔστη παῖς λυγροῦ τοξεύματος,
[450]	~ἔγκληρα πεδία τἀμὰ γῆς κεκτημένος,	~ὡς	ἐξέπειθες τὸν κατασπείραντά σε· ~ἐς
[500]	πολλάκις· μάτην πονῶ· ~θανεῖν γάρ,	ὡς	ἔοικ' ἀναγκαίως ἔχει. ~Ἀλλ' ὦ
[0]	ἐς Κρέοντ᾽ ἀνημμένον ~κακὸν μέγιστον,	ὡς	ἔοικε, γίγνεται. ~τοὐμοῦ γὰρ ὄντος
[1350]	ἀπ' ὀμμάτων βαλεῖν· ~νῦν δ'	ὡς	ἔοικε, τῇ τύχῃ δουλευτέον. ~Εἶἑν·
[950]	καὶ κλῄει πύλας. ~Ὁ δ'	ὡς	ἐπ' αὐτοῖς δὴ Κυκλωπίοισιν ὢν
[900]	Διὸς παῖ, μελάθρῳ; ~τάραγμα ταρτάρειον,	ὡς	ἐπ' Εγκελάδῳ ποτέ, Παλλάς, ~ἐς
[850]	πολύστονος, ~ἅρμασι δ' ἐνδίδωσι ~κέντρον	ὡς	ἐπὶ λώβᾳ ~Νυκτὸς Γοργὼν ἑκατογκεφάλοις
[950]	παῖδ' ἑλών, ~χωρεῖ τρίτον θῦμ'	ὡς	ἐπισφάξων δυοῖν. ~Ἀλλὰ φθάνει νιν
[1400]	νέρθεν ἐν κακοῖσιν ὤν; ~(Θησεύς)	~Ὡς	ἐς τὸ λῆμα παντὸς ἦν
[950]	ἔσω βεβώς, ~κλιθεὶς ἐς οὖδας,	ὡς	ἔχει, σκευάζεται ~θοίνην. διελθὼν δ'
[900]	εἰσέβαινεν ἄντυγας ~κἄθεινε, κέντρον δῆθεν	ὡς	ἔχων, χερί. ~Διπλοῦς δ' ὀπαδοῖς
[0]	δή τις ἔστι Καδμείων λόγος	~ὡς	ἦν πάρος Δίρκης τις εὐνήτωρ
[700]	γόνου; ~(Αμφιτρύων) ~Δοκῶ μὲν αὐτήν,	ὡς	θύραθεν εἰκάσαι. ~(Λύκος) ~Τί χρῆμα
[700]	κτενεῖν ~ὁ παγκάκιστος. Εἶμι δ'	ὡς	ἴδω νεκρὸν ~πίπτοντ' ἔχει γὰρ
[1400]	~(Ηρακλῆς) ~Θησεῦ, πάλιν με στρέψον,	ὡς	ἴδω τέκνα. ~(Θησεύς) ~Ὡς δὴ
[850]	ἔχει ~τάχος ἐπιρροίβδην θ' ὁμαρτεῖν	ὡς	κυνηγέτῃ κύνας, ~εἶμί γ' οὔτε
[950]	ὃς ἀμφὶ βωμίαν ~ἔπτηξε κρηπῖδ'	ὡς	λεληθέναι δοκῶν. ~Φθάνει δ' ὁ
[1000]	σειραίων βρόχων ~ἀνήπτομεν πρὸς κίον'	ὡς	λήξας ὕπνου ~μηδὲν προσεργάσαιτο τοῖς
[250]	ἦλθεν ἐξ Ἅιδου πάλιν; ~ἀλλ᾽	ὡς	λόγοισι τόνδε μαλθάξαιμεν ἄν; ~ἥκιστα:
[1200]	θεοὺς ἐγώ. ~(Θησεύς) ~Ἴσχε στόμ'	ὡς	μὴ μέγα λέγων μεῖζον πάθῃς.
[1200]	μοι προσείων χεῖρα σημαίνεις φόνον;	~ὡς	μὴ μύσος με σῶν βάλῃ
[300]	καὶ τήνδ' ἀθλίαν παίδων πάρος,	~ὡς	μὴ τέκν' εἰσίδωμεν, ἀνόσιον θέαν,
[450]	στόμα; ~τίνος λάβωμαι; πῶς ἂν	ὡς	ξουθόπτερος ~μέλισσα συνενέγκαιμ' ἂν ἐκ
[1250]	ἐμοῖς ~ἡ τοῦ Διὸς σύλλεκτρος,	ὡς	ὀλοίμεθα. ~Ἐπεὶ δὲ σαρκὸς περιβόλαι'
[1000]	ἱππεύει φόνον· ~ἀλλ' ἦλθεν εἰκών,	ὡς	ὁρᾶν ἐφαίνετο, ~Παλλὰς κραδαίνουσ' ἔγχος
[400]	~πατέρ' Ηρακλέους. Δύστηνος ἐγώ, ~δακρύων	ὡς	οὐ δύναμαι κατέχειν ~γραίας ὄσσων
[50]	πόλιν ~στρατηλατήσας κλεινὰ Καδμείων δορός,	~ὡς	οὐδὲν ἀνθρώποισι τῶν θείων σαφές.
[50]	πρέσβυ; πρὸς σὲ γὰρ βλέπω.	~ὡς	οὔτε γαίας ὅρι᾽ ἂν ἐκβαῖμεν
[550]	οὐκ ἄρ' (Ηρακλῆς) ~ὁ καλλίνικος	ὡς	πάροιθε λέξομαι. ~(Χορός) ~Δίκαια τοὺς
[800]	ἐς εὐνὰν ~Νύμφας τᾶς Περσηίδος·	ὡς	~πιστόν μοι τὸ παλαιὸν ἤδη
[250]	μάλιστα δεῖ; ~ὦ δεξιὰ χείρ,	ὡς	ποθεῖς λαβεῖν δόρυ, ~ἐν δ᾽
[50]	~πύλαι ψοφῶσι, πᾶς ἀνίστησιν πόδα,	~ὡς	πρὸς πατρῷον προσπεσούμενοι γόνυ. ~νῦν
[1150]	γὰρ ἦλθεν εἰς Ερεχθειδῶν πόλιν	~ὡς	σκῆπτρα χώρας τῆσδ' ἀναρπάσας Λύκος
[900]	παῖδες. ~(Χορός) ~Αἰαῖ. ~(Αγγελος) ~Στενάζεθ'	ὡς	στενακτά. ~(Χορός) ~Δάιοι φόνοι, ~δάιοι
[900]	~(Χορός) ~Αἰαῖ δῆτα τὸν γεραιὸν	ὡς	στένω ~πατέρα τάν τε παιδοτρόφον,
[100]	καθ᾽ Ἑλλάδ᾽ ἐκβαλὼν κόμπους κενούς,	~ὡς	σύγγαμός σοι Ζεὺς τέκ< νου
[300]	~πενίᾳ σὺν οἰκτρᾷ περιβαλεῖν σωτηρίαν:	~ὡς	τὰ ξένων πρόσωπα φεύγουσιν φίλοις
[500]	τι τοισίδ' ὠφελεῖν ~μέλλεις, ἀμύνειν,	ὡς	τάχ' οὐδὲν ἀρκέσεις. ~Καίτοι κέκλησαι
[1400]	ἐν κακοῖσιν ὤν; ~(Θησεύς) ~Ὡς	ἐς	τὸ λῆμα παντὸς ἦν ἥσσων
[250]	~οὑμὸς δ᾽ ἀμαρτύρητος εὐκλεὴς πόσις,	~ὡς	τούσδε παῖδας οὐκ ἂν ἐκσῶσαι
[100]	πατέρα τῶνδε κείμενον ~πιστεύεθ᾽ ἥξειν;	ὡς	ὑπὲρ τὴν ἀξίαν ~τὸ πένθος
[1100]	φράσαιμεν ἄν. ~(Ηρακλῆς) ~Παπαῖ, τόδ'	ὡς	ὕποπτον ᾐνίξω πάλιν. ~(Αμφιτρύων) ~Καί
[0]	ἐξελεῖν θέλει ~κτανὼν δάμαρτά θ᾽	ὡς	φόνῳ σβέσῃ φόνον, ~κἄμ᾽ εἴ
[1000]	~ἀνημμένα κίοσιν οἴκων. ~Ὁ δ'	ὥς	τις ὄρνις ἄπτερον καταστένων ~ὠδῖνα
[650]	δ' ἐπὶ σοῖς μελάθροις ~κύκνος	ὣς	γέρων ἀοιδὸς ~πολιᾶν ἐκ γενύων
[850]	δ' οὐ σωφρονίζει, ταῦρος ὣς	ἐς	ἐμβολὴν ~δεινὰ μυκᾶται δὲ Κῆρας
[950]	σκιάν, ~ἄλλος δὲ βωμὸν ὄρνις	ὣς	ἔπτηξ' ὕπο. ~Βοᾷ δὲ μήτηρ·
[850]	~Ἀμπνοὰς δ' οὐ σωφρονίζει, ταῦρος	ὣς	ἐς ἐμβολὴν ~δεινὰ μυκᾶται δὲ
[600]	τούσδ' ἐφολκίδας χεροῖν, ~ναῦς δ'	ὣς	ἐφέλξω· καὶ γὰρ οὐκ ἀναίνομαι
[50]	ὑπὸ πτεροῖς ~σῴζω νεοσσοὺς ὄρνις	ὣς	ὑφειμένη. ~οἳ δ᾽ εἰς ἔλεγχον
[1100]	~τοῦ φιλτάτου σοι τηλόθεν παιδὸς	βεβώς;	~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τέκνον· εἶ γὰρ
[950]	~ἥκειν ἔφασκε· δωμάτων τ' ἔσω	βεβώς,	~κλιθεὶς ἐς οὖδας, ὡς ἔχει,
[150]	κἀντιδέρκεται ~δορὸς ταχεῖαν ἄλοκα τάξιν	ἐμβεβώς.	~ἔχει δὲ τοὐμὸν οὐκ ἀναίδειαν,
[1300]	φήσεις, εἰ σὺ μὲν θνητὸς	γεγὼς	~φέρεις ὑπέρφευ τὰς τύχας, θεοὶ
[50]	τυραννίδ᾽ ἧς μακραὶ λόγχαι πέρι	~πηδῶς᾽	ἔρωτι σώματ᾽ εἰς εὐδαίμονα, ~ἔχων
[550]	αἰδῶ τὸν γέροντ' ἀτιμάσαι; ~(Μεγάρα)	~Αἰδώς	γ' ἀποικεῖ τῆσδε τῆς θεοῦ
[200]	καὶ πυροῦτε σώματα ~πάντων, ἵν᾽	εἰδῶς᾽	οὕνεκ᾽ οὐχ ὁ κατθανὼν ~κρατεῖ
[450]	Αργος ἔνεμ' ὁ κατθανὼν πατήρ,	~Εὐρυσθέως	δ' ἔμελλες οἰκήσειν δόμους ~τῆς
[1100]	κατῆλθον αὖθις εἰς Αιδου πάλιν,	~Εὐρυσθέως	δίαυλον; εἰς Αιδου; πόθεν; ~Ἀλλ'
[950]	ἄρτι καίνεις; ὁ δέ νιν	Εὐρυσθέως	δοκῶν ~πατέρα προταρβοῦνθ' ἱκέσιον ψαύειν
[950]	~καὶ τόξ' ἑαυτοῦ παισί, τοὺς	Εὐρυσθέως	~δοκῶν φονεύειν. οἳ δὲ ταρβοῦντες
[900]	~ὅταν δ' ἐνέγκω δεῦρο κρᾶτ'	Εὐρυσθέως,	~ἐπὶ τοῖσι νῦν θανοῦσιν ἁγνιῶ
[950]	~Εἷς μὲν νεοσσὸς ὅδε θανὼν	Εὐρυσθέως	~ἔχθραν πατρῴαν ἐκτίνων πέπτωκέ μοι.
[800]	ποτέ· ~Ἐπεὶ δὲ μόχθους διεπέρασ'	Εὐρυσθέως,	~Ηρα προσάψαι καινὸν αἷμ' αὐτῷ
[550]	ὑμᾶς ἥδ' ἐσῆλθ' ἀθυμία; ~(Μεγάρα)	~Εὐρυσθέως	κήρυκες ἤγγελλον τάδε. ~(Ηρακλῆς) ~Τί
[600]	~Ἦ καὶ κατ' οἴκους ἐστὶν	Εὐρυσθέως	ὁ θήρ; ~(Ηρακλῆς) ~Χθονίας νιν
[950]	εἰμι, σὸς παῖς· οὐ τὸν	Εὐρυσθέως	ὀλεῖς. ~Ὁ δ' ἀγριωπὸν ὄμμα
[550]	ἐλθεῖν ἐς μάχην λέοντί τε	~Εὐρυσθέως	πομπαῖσι, τῶν δ' ἐμῶν τέκνων
[1250]	ἐς φάος ~ὅπως πορεύσαιμ' ἐντολαῖς	Εὐρυσθέως.	~Τὸν λοίσθιον δὲ τόνδ' ἔτλην
[0]	παίδων παισίν. ἔνθεν ἐξέφυ ~Κρέων	Μενοικέως	παῖς, ἄναξ τῆσδε χθονός. ~Κρέων
[1350]	γαῖα Κάδμου πᾶς τε Θηβαῖος	λεώς,	~κείρασθε, συμπενθήσατ' ἔλθετ' ἐς τάφον
[250]	ἐννέποντά με ~καὶ τάσδε Θήβας	εὐκλεῶς	ᾠκήσαμεν. ~ἐν αἷς σὺ χαίρεις:
[750]	ὦ στεφαναφόρει, ~ξεσταί θ' ἑπταπύλου	πόλεως	~ἀναχορεύσατ' ἀγυιαί, ~Δίρκα θ' ἁ
[0]	ὃν Ἀλκαῖός ποτε ~ἔτιχθ᾽ ὁ	Περσέως,	πατέρα τόνδ᾽ Ἡρακλέους; ~ὃς τάσδε
[950]	τί πάσχεις; τίς ὁ τρόπος	ξενώσεως	~τῆσδ' οὔ τί που φόνος
[50]	ὁρῶ φίλους, ~οἳ δ᾽ ὄντες	ὀρθῶς	ἀδύνατοι προσωφελεῖν. ~τοιοῦτον ἀνθρώποισιν ἡ
[1250]	δὲ κρηπὶς μὴ καταβληθῇ γένους	~ὀρθῶς,	ἀνάγκη δυστυχεῖν τοὺς ἐκγόνους. ~Ζεὺς
[1300]	γὰρ ὁ θεός, εἴπερ ἔστ'	ὀρθῶς	θεός, ~οὐδενός· ἀοιδῶν οἵδε δύστηνοι
[1100]	πάλιν. ~(Αμφιτρύων) ~Καί σ' εἰ	βεβαίως	εὖ φρονεῖς ἤδη σκοπῶ. ~(Ηρακλῆς)
[500]	πονῶ· ~θανεῖν γάρ, ὡς ἔοικ'	ἀναγκαίως	ἔχει. ~Ἀλλ' ὦ γέροντες, μικρὰ
[850]	Ηρᾳ θ' ὑπουργεῖν σοί τ'	ἀναγκαίως	ἔχει ~τάχος ἐπιρροίβδην θ' ὁμαρτεῖν
[300]	βραχιόνων ~ἦν τίς ς᾽ ὑβρίζων,	ῥᾳδίως	ἐπαύσατ᾽ ἄν: ~νῦν δ᾽ οὐδέν
[1350]	αἰσχρῶς θάνω; ~Οὐ λειπτέον τάδ'	ἀθλίως	δὲ σῳστέον. ~Ἕν μοί τι,
[1350]	κρύψῃς νεκρούς, ~οἴκει πόλιν τήνδ'	ἀθλίως	μέν, ἀλλ' ὅμως ~ψυχὴν βιάζου
[1350]	τέκνων, οἴμοι δ' ἐμοῦ, ~ὡς	ἀθλίως	πέπραγα κἀποζεύγνυμαι ~τέκνων γυναικός τ'
[700]	θανεῖν. ~(Αμφιτρύων) ~Ἄναξ, διώκεις μ'	ἀθλίως	πεπραγότα ~ὕβριν θ' ὑβρίζεις ἐπὶ
[1350]	ἀπόλαυσιν καλήν. ~Σέ τ' οὐχ	ὁμοίως,	ὦ τάλαιν' ἀπώλεσα ~ὥσπερ σὺ
[700]	τοῖς ἐμοῖς· ~ἃ χρῆν σε	μετρίως,	κεἰ κρατεῖς, σπουδὴν ἔχειν. ~Ἐπεὶ
[200]	δράσω ς᾽ ἀντὶ τῶν λόγων	κακῶς.	~ἄγ᾽ οἳ μὲν Ἑλικῶν᾽ οἳ
[150]	τοῦδ᾽ ἀμαθίαν ὑπὲρ σέθεν ~δεῖξαι:	κακῶς	γάρ ς᾽ οὐκ ἐατέον κλύειν.
[800]	οὐδ' εἴα πατὴρ ~Ζεύς νιν	κακῶς	δρᾶν οὔτ' ἔμ' οὔθ' Ηραν
[1250]	μεταβολαὶ λυπηρόν· ᾧ δ' ἀεὶ	κακῶς	~ἔστ' οὐδὲν ἀλγεῖ συγγενῶς δύστηνος
[1200]	μοι σύν γε σοὶ πράσσειν	κακῶς·	~καὶ γάρ ποτ' εὐτύχησα. ἐκεῖσ'
[700]	~ἄλλῳ μελήσει. Προσδόκα δὲ δρῶν	κακῶς	~κακόν τι πράξειν. Ὦ γέροντες,
[1300]	~παραινέσαιμ' ἂν μᾶλλον ἢ πάσχειν	κακῶς.	~Οὐδεὶς δὲ θνητῶν ταῖς τύχαις
[1100]	~Ὦ τέκνον· εἶ γὰρ καὶ	κακῶς	πράσσων ἐμός. ~(Ηρακλῆς) ~Πράσσω δ'
[200]	μάχῃ ~σοφὸν μάλιστα, δρῶντα πολεμίους	κακῶς	~σῴζειν τὸ σῶμα, μὴ κ
[1400]	μᾶλλον φίλων ~ἀγαθῶν πεπᾶσθαι βούλεται,	κακῶς	φρονεῖ. ~(Χορός) ~Στείχομεν οἰκτροὶ καὶ
[150]	ἠρόμην τέθριππά τε, ~ἐν οἷς	βεβηκὼς	τοῖσι γῆς βλαστήμασιν ~Γίγασι πλευροῖς
[550]	προνοίας κρύφιος εἰσῆλθον χθόνα. ~(Αμφιτρύων)	~Καλῶς·	παρελθὼν νῦν πρόσειπέ θ' ἑστίαν
[450]	τε Θηβῶν θ' ὡς ἀνημμένοι	κάλῳς	~πρυμνησίοισι βίον ἔχοιτ' εὐδαίμονα. ~Καὶ
[300]	~σοφοῖσι δ᾽ εἴκειν καὶ τεθραμμένοις	καλῶς:	~ῥᾷον γὰρ αἰδοῦς ὑπολαβὼν φίλ᾽
[1350]	~ὥσπερ σὺ τἀμὰ λέκτρ' ἔσῳζες	ἀσφαλῶς,	~μακρὰς διαντλοῦσ' ἐν δόμοις οἰκουρίας.
[950]	χερί. ~Διπλοῦς δ' ὀπαδοῖς ἦν	γέλως	φόβος θ' ὁμοῦ. ~Καί τις
[300]	ἀλλὰ παιδὶ βούλομαι ~σῷσαι τέκν'	ἄλλως	δ' ἀδυνάτων ἔοικ' ἐρᾶν. ~Ἰδοὺ
[50]	θύγατερ, οὔτοι ῥᾴδιον τὰ τοιάδε	~φαύλως	παραινεῖν, σπουδάσαντ᾽ ἄνευ πόνου: ~χρόνον
[200]	ὢν κακὸς ~δέδοικας. ἀλλὰ τοῦθ᾽	ὅμως	ἡμῖν βαρύ, ~εἰ δειλίας σῆς
[100]	λόγοις, ~κλέπτουσα μύθοις ἀθλίους κλοπὰς	ὅμως.	~κάμνουσι γάρ τοι καὶ βροτῶν
[1300]	τυραννίδας ~πατέρας ἐκηλίδωσαν; ἀλλ' οἰκοῦσ'	ὅμως	~Ολυμπον ἠνέσχοντό θ' ἡμαρτηκότες. ~Καίτοι
[100]	ἐννύχων ὀνείρων, ~τρομερὰ μέν, ἀλλ᾽	ὅμως	πρόθυμ᾽ ~ὦ τέκεα, τέκεα πατρὸς
[300]	ἡμῶν θάνατον, ὃς μένει ς᾽	ὅμως.	~προκαλούμεθ᾽ εὐγένειαν, ὦ γέρον, σέθεν:
[1350]	πόλιν τήνδ' ἀθλίως μέν, ἀλλ'	ὅμως	~ψυχὴν βιάζου τἀμὰ συμφέρειν κακά.
[0]	ἐμός ~σὺν μητρί, τέκνα μὴ	θάνως᾽	Ἡρακλέους, ~βωμὸν καθίζω τόνδε σωτῆρος
[1250]	ἀεὶ κακῶς ~ἔστ' οὐδὲν ἀλγεῖ	συγγενῶς	δύστηνος ὤν. ~Ἐς τοῦτο δ'
[450]	τῷ προσαρμόσω στόμα; ~τίνος λάβωμαι;	πῶς	ἂν ὡς ξουθόπτερος ~μέλισσα συνενέγκαιμ'
[250]	λέγειν. ~ἐγὼ φιλῶ μὲν τέκνα:	πῶς	γὰρ οὐ φιλῶ ~ἅτικτον, ἁμόχθησα;
[1250]	εὐπροσηγόρους ἔχω. ~Ἀλλ' Αργος ἔλθω;	πῶς,	ἐπεὶ φεύγω πάτραν; ~φέρ' ἀλλ'
[1400]	~Ἡνίκ' ἂν θάψῃς τέκνα. ~(Αμφιτρύων)	~Πῶς;	~(Ηρακλῆς) ~Εἰς Αθήνας πέμψομαι Θηβῶν
[500]	τόνδ' ἐχρῆν· ~τὸ θῆλυ γάρ	πως	μᾶλλον οἰκτρὸν ἀρσένων, ~καὶ τἄμ'
[1400]	παντὸς ἦν ἥσσων ἀνήρ. ~(Ηρακλῆς)	~Πῶς	οὖν ἔμ' εἶπa ς ὅτι
[900]	εἴποι μᾶλλον ἢ πεπόνθαμεν. ~(Χορός)	~Πῶς	παισὶ στενακτὰν ἄταν ἄταν ~πατέρος
[600]	εἰδείην πάρος. ~(Αμφιτρύων) ~Χρόνον δὲ	πῶς	τοσοῦτον ἦσθ' ὑπὸ χθονί; ~(Ηρακλῆς)
[500]	καὶ πατὴρ οὑμὸς γέρων. ~(Ηρακλῆς)	~Πῶς	φῄς; τί δράσας ἢ δορὸς
[300]	ἐσμεν. σὸν δὲ τοὐντεῦθεν σκοπεῖν	~ὅπως	διώσῃ τὰς τύχας, Αμφιτρύων. ~(Αμφιτρύων)
[1400]	ἀναίνομαι. ~(Ηρακλῆς) ~Παίδων στερηθεὶς παῖδ'	ὅπως	ἔχω σ' ἐμόν. ~(Θησεύς) ~Δίδου
[500]	τὰ τοῦ βίου, ~τοῦτον δ'	ὅπως	ἥδιστα διαπεράσετε, ~ἐξ ἡμέρας ἐς
[1250]	πυλωρὸν κύνα τρίκρανον ἐς φάος	~ὅπως	πορεύσαιμ' ἐντολαῖς Εὐρυσθέως. ~Τὸν λοίσθιον
[1050]	ἄπο. ~Ἰδού, τί δεσμοῖς ναῦς	ὅπως	ὡρμισμένος ~νεανίαν θώρακα καὶ βραχίονα,
[850]	οὔτε πόντος οὕτως κύμασιν στένων	λάβρως	~οὔτε γῆς σεισμὸς κεραυνοῦ τ'
[850]	Διὸς δάμαρ. ~(Λύσσα) ~Ηλιον μαρτυρόμεσθα	δρῶσ'	ἃ δρᾶν οὐ βούλομαι. ~Εἰ
[1350]	ἐν Ελλάδι, ~ἐχθροῖς ἐμαυτὸν ὑποβαλὼν	αἰσχρῶς	θάνω; ~Οὐ λειπτέον τάδ' ἀθλίως
[0]	στάχυς ἔβλαστεν, ὧν γένους Ἄρης	~ἔσως᾽	ἀριθμὸν ὀλίγον, οἳ Κάδμου πόλιν
[50]	δυσπραξία: ~ἧς μήποθ᾽ ὅστις καὶ	μέσως	εὔνους ἐμοὶ ~τύχοι, φίλων ἔλεγχον
[700]	οἷ χρεών· τὰ δ' ἄλλ'	ἴσως	~ἄλλῳ μελήσει. Προσδόκα δὲ δρῶν
[200]	ἔγχος τοῦδε τοὺς ξανθοὺς πλόκους	~καθῃμάτως᾽	ἄν, ὥστ᾽ Ἀτλαντικῶν πέραν ~φεύγειν
[800]	οὐκ ἀγασθῆναι φίλοις, ~οὐδ' ἥδομαι	φοιτῶσ'	ἐπ' ἀνθρώπων φίλους. ~Παραινέσαι δέ,
[600]	κατὰ στέγας. ~(Αμφιτρύων) ~Ἦλθες γὰρ	ὄντως	δώματ' εἰς Αιδου, τέκνον; ~(Ηρακλῆς)
[1050]	Ζεῦ, τί παῖδ' ἤχθηρας ὧδ'	ὑπερκότως	~τὸν σόν, κακῶν δὲ πέλαγος
[150]	ῥύεται μὴ κατθανεῖν, ~ἑκὰς δ᾽	ἀφεστὼς	πολεμίους ἀμύνεται ~τυφλοῖς ὁρῶντας οὐτάσας
[850]	κύνας, ~εἶμί γ' οὔτε πόντος	οὕτως	κύμασιν στένων λάβρως ~οὔτε γῆς
[1400]	τἀμὰ γὰρ σπεύδεις φίλα. ~(Θησεύς)	~Οὕτως	πόνων σῶν οὐκέτι μνήμην ἔχεις;
[550]	Αιδου τάσδε περιβολὰς κόμης ~καὶ	φῶς	ἀναβλέψεσθε, τοῦ κάτω σκότου ~φίλας
[0]	Ἅιδου, τὸν τρισώματον κύνα ~ἐς	φῶς	ἀνάξων, ἔνθεν οὐχ ἥκει πάλιν.
[600]	~(Ηρακλῆς) ~Καὶ θῆρά γ' ἐς	φῶς	τὸν τρίκρανον ἤγαγον. ~(Αμφιτρύων) ~Μάχῃ
[750]	~τέκνων τέκνοις μεταμείβει, ~Θήβαις ἱερὸν	φῶς.	~Ὦ λέκτρων δύο συγγενεῖς ~εὐναί,
[1100]	~δύσγνοιαν ὅστις τὴν ἐμὴν ἰάσεται;	~σαφῶς	γὰρ οὐδὲν οἶδα τῶν εἰωθότων.
[300]	ἐκκεκλῄμεθα ~ὡς ἀλλὰ ταῦτά γ'	ἀπολάχωσ'	οἴκων πατρός. ~(Λύκος) ~Ἔσται τάδ'