Vers
[450]	νύμφας ἠκροθινιαζόμην, ~κήδη συνάψουσ' ἔκ	τ'	Αθηναίων χθονὸς ~Σπάρτης τε Θηβῶν
[400]	οἷσιν ἔκτα ~βοτῆρ' Ερυθείας. ~Δρόμων	τ'	ἄλλων ἀγάλματ' εὐτυχῆ ~διῆλθε· τόν
[1250]	παλιμβλαστῆ κύνα ~ὕδραν φονεύσας μυρίων	τ'	ἄλλων πόνων ~διῆλθον ἀγέλας κἀς
[400]	οἴκους ~εὐανορίᾳ θεῶν. ~Τὸν ἱππευτάν	τ'	Αμαζόνων στρατὸν ~Μαιῶτιν ἀμφὶ πολυπόταμον
[600]	τἀνθρώπων ἴσα· ~φιλοῦσι παῖδας οἵ	τ'	ἀμείνονες βροτῶν ~οἵ τ' οὐδὲν
[200]	~φέρουσαν ἐλθεῖν, ποντίων καθαρμάτων ~χέρσου	τ᾽	ἀμοιβάς ὧν ἐμόχθησας χάριν. ~τὰ
[400]	κύνα Λέρνας ~ὕδραν ἐξεπύρωσεν, ~βέλεσί	τ'	ἀμφέβαλ' ἰόν> ~τὸν τρισώματον οἷσιν
[1250]	~κενταυροπληθῆ πόλεμον οὐκ ἐξήνυσα; ~τήν	τ'	ἀμφίκρανον καὶ παλιμβλαστῆ κύνα ~ὕδραν
[850]	μ' Ηρᾳ θ' ὑπουργεῖν σοί	τ'	ἀναγκαίως ἔχει ~τάχος ἐπιρροίβδην θ'
[800]	~ὅν φασιν εἶναι Ζηνὸς Αλκμήνης	τ'	ἄπο. ~πρὶν μὲν γὰρ ἄθλους
[350]	~Ξύνοιδε Πηνειὸς ὁ καλλιδίνας ~μακραί	τ'	ἄρουραι ~πεδίων ἄκαρποι ~καὶ Πηλιάδες
[600]	αὐτοῦ πάντα σοι γενήσεται ~τῇ	τ'	ἀσφαλείᾳ κερδανεῖς· πόλιν δὲ σὴν
[750]	~Δίρκα θ' ἁ καλλιρρέεθρος, ~σύν	τ'	Ασωπιάδες κόραι, ~πατρὸς ὕδωρ βᾶτε
[800]	τε μητέρος ~πέφυκα, Νυκτὸς Οὐρανοῦ	τ'	ἀφ' αἵματος· ~τιμάς τ' ἔχω
[1050]	νεκροῖσι γείτονας θάκους ἔχων; ~πτερωτά	τ'	ἔγχη· τόξα δ' ἔσπαρται πέδῳ,
[650]	χαρακτῆρ' ἀρετᾶς ὅσοισιν ~μέτα, κατθανόντες	τ'	~εἰς αὐγὰς πάλιν ἁλίου ~δισσοὺς
[100]	μηκῦναι βίον; ~τίν᾽ ἐλπίδ᾽ ἀλκήν	τ᾽	εἰσορᾶτε μὴ θανεῖν; ~ἢ τὸν
[550]	~Τί δ' ἐξελείπετ' οἶκον ἑστίαν	τ'	ἐμήν; ~(Μεγάρα) ~Βίᾳ, πατὴρ μὲν
[1150]	~Θησεὺς ὅδ' ἕρπει συγγενὴς φίλος	τ'	ἐμός. ~Ὀφθησόμεσθα, καὶ τεκνοκτόνον μύσος
[1300]	μιάσματος, ~δόμους τε δώσω χρημάτων	τ'	ἐμῶν μέρος. ~Ἃ δ' ἐκ
[500]	~στολμοῖσι νεκρῶν κρᾶτας ἐξεστεμμένα, ~ὄχλῳ	τ'	ἐν ἀνδρῶν τὴν ἐμὴν ξυνάορον,
[900]	εἱστήκει τέκνων ~πατήρ τε (Μεγάρα)	τ'	ἐν κύκλῳ δ' ἤδη κανοῦν
[900]	ἐν στροφαῖσιν ὀμμάτων ἐφθαρμένος ~ῥίζας	τ'	ἐν ὄσσοις αἱματῶπας ἐκβαλὼν ~ἀφρὸν
[600]	ἐξ ἀνηλίων μυχῶν ~Αιδου Κόρης	τ'	ἔνερθεν, οὐκ ἀτιμάσω ~θεοὺς προσειπεῖν
[1300]	μὴ θέμις ~στέργειν νομίζω, δεσμά	τ'	ἐξάπτειν χεροῖν ~οὔτ' ἠξίωσα πώποτ'
[1300]	εἰς Αιδου μόλῃς, ~θυσίαισι λαΐνοισί	τ'	ἐξογκώμασι ~τίμιον ἀνάξει πᾶσ' Αθηναίων
[800]	~Νυκτὸς κελαινῆς ἀνυμέναιε παρθένε, ~μανίας	τ'	ἐπ' ἀνδρὶ τῷδε καὶ παιδοκτόνους
[400]	δ' ἐγὼ σθένος ἥβων ~δόρυ	τ'	ἔπαλλον ἐν αἰχμᾷ, ~Καδμείων τε
[350]	θηροφόνον θεὰν ~Οἰνωᾶτιν ἀγάλλει. ~Τεθρίππων	τ'	ἐπέβα ~καὶ ψαλίοις ἐδάμασε πώλους
[150]	σὺ φῂς εἶναι δοκεῖν. ~Δίρφυν	τ᾽	ἐρωτῶν ἥ ς᾽ ἔθρεψ᾽ Ἀβαντίδα
[1350]	~πρὸς στέρν' ἐρείσας μητρὶ δούς	τ'	ἐς ἀγκάλας, ~κοινωνίαν δύστηνον, ἣν
[350]	~ἐγὼ δὲ τὸν γᾶς ἐνέρων	τ'	~ἐς ὄρφναν μολόντα, παῖδ' ~εἴτε
[950]	Νίσου πόλιν ~ἥκειν ἔφασκε· δωμάτων	τ'	ἔσω βεβώς, ~κλιθεὶς ἐς οὖδας,
[1100]	βραχίοσιν ~ἔσῳζε πλευρὰς ἐξ ἐμοῦ	τ'	ἐσῴζετο. ~Οὔ που κατῆλθον αὖθις
[50]	ἐμοὶ καὶ σοὶ κακῶν, ~ἔλθοι	τ᾽	ἔτ᾽ ἂν παῖς οὑμός, εὐνήτωρ
[1050]	μὴ ~τὸν εὔδι' ἰαύονθ' ~ὑπνώδεά	τ'	εὐνᾶς ἐγείρετε. ~(Χορός) ~Οἴμοι. ~φόνος
[750]	ὁσίων ἐπᾴειν. ~Ὁ χρυσὸς ἅ	τ'	εὐτυχία ~φρενῶν βροτοὺς ἐξάγεται, ~δύνασιν
[100]	οὐκ ἀεὶ ῥώμην ἔχει: ~οἵ	τ᾽	εὐτυχοῦντες διὰ τέλους οὐκ εὐτυχεῖς.
[600]	~(Ηρακλῆς) ~Χθονίας νιν ἄλσος Ερμιών	τ'	ἔχει πόλις. ~(Αμφιτρύων) ~Οὐδ' οἶδεν
[550]	τοῖς φίλοις εἶναι φίλον ~τά	τ'	ἐχθρὰ μισεῖν· ἀλλὰ μὴ πείγου
[800]	Οὐρανοῦ τ' ἀφ' αἵματος· ~τιμάς	τ'	ἔχω τάσδ' οὐκ ἀγασθῆναι φίλοις,
[800]	σφαλεῖσαν εἰσιδεῖν, ~Ηρᾳ θέλω σοί	τ'	ἢν πίθησθ' ἐμοῖς λόγοις. ~Ἀνὴρ
[150]	μ᾽ ἀπαλλάξαι σέθεν. ~Διὸς κεραυνόν	τ᾽	ἠρόμην τέθριππά τε, ~ἐν οἷς
[850]	λάβρως ~οὔτε γῆς σεισμὸς κεραυνοῦ	τ'	οἶστρος ὠδῖνας πνέων, ~οἷ' ἐγὼ
[350]	ἄκαρποι ~καὶ Πηλιάδες θεράπναι ~σύγχορτοί	τ'	Ομόλας ἔναυλοι, ~πεύκαισιν ὅθεν χέρας
[1250]	σὲ ἐγώ. ~Ἔτ' ἐν γάλακτί	τ'	ὄντι γοργωποὺς ὄφεις ~ἐπεισέφρησε σπαργάνοισι
[350]	ἐπινωτίσας ~δεινῷ χάσματι θηρός. ~Τάν	τ'	ὀρεινόμον ἀγρίων ~Κενταύρων ποτὲ γένναν
[1250]	ὃς τέκν' ἔκτεινέν ποτε ~δάμαρτά	τ'	οὐ γῆς τῆσδ' ἀποφθαρήσεται; ~{Κεκλημένῳ
[200]	ὁρῶντας οὐτάσας τοξεύμασιν ~τὸ σῶμά	τ᾽	οὐ δίδωσι τοῖς ἐναντίοις, ~ἐν
[850]	πιτνούσας ἀνοσίων ἀνδρῶν ὕπο· ~σοί	τ'	οὐ παραινῶ μεγάλα βούλεσθαι κακά.
[1100]	οὔτε Σισύφειον εἰσορῶ πέτρον ~Πλούτωνά	τ'	οὐδὲ σκῆπτρα Δήμητρος κόρης. ~Ἔκ
[600]	οἵ τ' ἀμείνονες βροτῶν ~οἵ	τ'	οὐδὲν ὄντες· χρήμασιν δὲ διάφοροι·
[1350]	ὑμῖν, πατρὸς ἀπόλαυσιν καλήν. ~Σέ	τ'	οὐχ ὁμοίως, ὦ τάλαιν' ἀπώλεσα
[950]	~κτείνεις; Βοᾷ δὲ πρέσβυς οἰκετῶν	τ'	ὄχλος. ~Ὁ δ' ἐξελίσσων παῖδα
[600]	νάματ' ὄσσων μηκέτ' ἐξανίετε. ~Σύ	τ'	ὦ γύναι μοι, σύλλογον ψυχῆς
[1350]	ἀθλίως πέπραγα κἀποζεύγνυμαι ~τέκνων γυναικός	τ'	ὦ λυγραὶ φιλημάτων ~τέρψεις, λυγραὶ
[650]	~γνῶναι καὶ τοὺς ἀγαθούς, ~ἴσον	ἅτ'	ἐν νεφέλαισιν ἄστρων ~ναύταις ἀριθμὸς
[650]	δώματα καὶ πόλεις ~ἐλθεῖν, ἀλλὰ	κατ'	αἰθέρ' αἰεὶ ~πτεροῖσι φορείσθω. ~Εἰ
[650]	θεοῖς ἦν ξύνεσις καὶ σοφία	κατ'	ἄνδρας, ~δίδυμον ἂν ἥβαν ἔφερον
[750]	καὶ θαλίαι ~μέλουσι Θήβας ἱερὸν	κατ'	ἄστυ. ~Μεταλλαγαὶ γὰρ δακρύων, ~μεταλλαγαὶ
[50]	λάθρᾳ: ~φυλακαὶ γὰρ ἡμῶν κρείσσονες	κατ᾽	ἐξόδους: ~οὔτ᾽ ἐν φίλοισιν ἐλπίδες
[600]	εὐτύχησ' ἰδών. ~(Αμφιτρύων) ~Ἦ καὶ	κατ'	οἴκους ἐστὶν Εὐρυσθέως ὁ θήρ;
[200]	πρὸς δ᾽ ἔμ᾽ ἀσθενῆ φίλον	~δεδόρκατ᾽	οὐδὲν ὄντα πλὴν γλώσσης ψόφον.
[600]	ὑμῖν. ἀλλὰ θάρσος ἴσχετε ~καὶ	νάματ'	ὄσσων μηκέτ' ἐξανίετε. ~Σύ τ'
[850]	~(Αμφιτρύων) ~Ἰὼ δόμοι. ~(Χορός) ~Πρὸς	αἵματ'	οὐχὶ τᾶς Διονυσιάδος ~βοτρύων ἐπὶ
[400]	~βοτῆρ' Ερυθείας. ~Δρόμων τ' ἄλλων	ἀγάλματ'	εὐτυχῆ ~διῆλθε· τόν τε πολυδάκρυον
[900]	συντριαινῶσαι πάλιν. ~Αὐτοῦ δὲ βαίνων	ἅρματ'	οὐκ ἔχων ἔχειν ~ἔφασκε, δίφρου
[100]	καὶ βροτῶν αἱ συμφοραί, ~καὶ	πνεύματ᾽	ἀνέμων οὐκ ἀεὶ ῥώμην ἔχει:
[450]	ψυχῆς φονεύς; ~ἕτοιμ' ἄγειν τὰ	θύματ'	εἰς Αιδου τάδε. ~Ὦ τέκν'
[600]	στέγας. ~(Αμφιτρύων) ~Ἦλθες γὰρ ὄντως	δώματ'	εἰς Αιδου, τέκνον; ~(Ηρακλῆς) ~Καὶ
[400]	ἐς δὲ σὰς ~χέρας βλέπει	δώματ'	οὐ παρόντος. ~Εἰ δ' ἐγὼ
[50]	μακραὶ λόγχαι πέρι ~πηδῶς᾽ ἔρωτι	σώματ᾽	εἰς εὐδαίμονα, ~ἔχων δὲ τέκνα:
[900]	πέμπεις. ~(Αγγελος) ~Ὦ λευκὰ γήρᾳ	σώματ'	~(Χορός) ~Ἀνακαλεῖς με τίνα ~βοάν;
[1200]	~φέρει τά γ' ἐκ θεῶν	πτώματ'	οὐδ' ἀναίνεται. ~(Ηρακλῆς) ~Θησεῦ, δέδορκας
[1050]	πατέρα, μέλαθρά τε καταράξει. ~(Χορός)	~Ἀδύνατ'	ἀδύνατά μοι. ~(Αμφιτρύων) ~Σῖγα, πνοὰς
[0]	~Ἀργεῖα τείχη καὶ Κυκλωπίαν πόλιν	~ὠρέξατ᾽	οἰκεῖν, ἣν ἐγὼ φεύγω κτανὼν
[1200]	κακά. ~(Ηρακλῆς) ~Τί δῆτά μου	κρᾶτ'	ἀνεκάλυψας ἡλίῳ; ~(Θησεύς) ~Τί δ'
[350]	λέοντος, ~πυρσῷ δ' ἀμφεκαλύφθη ~ξανθὸν	κρᾶτ'	ἐπινωτίσας ~δεινῷ χάσματι θηρός. ~Τάν
[900]	τάδε· ~ὅταν δ' ἐνέγκω δεῦρο	κρᾶτ'	Εὐρυσθέως, ~ἐπὶ τοῖσι νῦν θανοῦσιν
[500]	τὸ δ' αὑτοῦ σπουδάσας διέπτατο.	~Ὁρᾶτ'	ἔμ' ὅσπερ ἦ περίβλεπτος βροτοῖς
[200]	~βωμὸν πέριξ νήσαντες ἀμφήρη ξύλα	~ἐμπίμπρατ᾽	αὐτῶν καὶ πυροῦτε σώματα ~πάντων,
[1350]	πᾶς τε Θηβαῖος λεώς, ~κείρασθε,	συμπενθήσατ'	ἔλθετ' ἐς τάφον ~παίδων· ἅπαντας
[300]	~ἦν τίς ς᾽ ὑβρίζων, ῥᾳδίως	ἐπαύσατ᾽	ἄν: ~νῦν δ᾽ οὐδέν ἐσμεν.
[750]	στεφαναφόρει, ~ξεσταί θ' ἑπταπύλου πόλεως	~ἀναχορεύσατ'	ἀγυιαί, ~Δίρκα θ' ἁ καλλιρρέεθρος,
[500]	ἦλθε δώμασιν χρέος; ~(Μεγάρα) ~Ὦ	φίλτατ'	ἀνδρῶν ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ φάος μολὼν
[950]	χεῖρα καὶ δέρην βαλών, ~Ω	φίλτατ'	αὐδᾷ, μή μ' ἀποκτείνῃς, πάτερ·
[450]	ἐνεγκοῦσ' ἀθρόον ἀποδοίην δάκρυ; ~Ὦ	φίλτατ'	εἴ τις φθόγγος εἰσακούεται ~θνητῶν
[500]	~Ἔα· ~ὦ πρέσβυ, λεύσσω τἀμὰ	φίλτατ'	ἢ τί φῶ; ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ
[450]	τε καὶ τέκνων ~τῶνδ' οὓς	πανύστατ'	ὄμμασιν προσδέρκομαι. ~Ἔτεκον μὲν ὑμᾶς,
[50]	λυπρὸς ὢν δάκνει χρόνος. ~(Αμφιτρύων)	~ἔτ᾽	ἂν γένοιτ᾽ ὦ θύγατερ, οὔριος
[50]	καὶ σοὶ κακῶν, ~ἔλθοι τ᾽	ἔτ᾽	ἂν παῖς οὑμός, εὐνήτωρ δὲ
[800]	~ἅμιλλαν, εἰ τὸ δίκαιον ~θεοῖς	ἔτ'	ἀρέσκει. ~Ἔα ἔα· ~ἆρ' ἐς
[50]	~οὔτ᾽ ἐν φίλοισιν ἐλπίδες σωτηρίας	~ἔτ᾽	εἰσὶν ἡμῖν. ἥντιν᾽ οὖν γνώμην
[1250]	ἀντὶ Ζηνὸς ἡγοῦμαι σὲ ἐγώ.	~Ἔτ'	ἐν γάλακτί τ' ὄντι γοργωποὺς
[1350]	τε Θηβαῖος λεώς, ~κείρασθε, συμπενθήσατ'	ἔλθετ'	ἐς τάφον ~παίδων· ἅπαντας δ'
[600]	θάρσος ἴσχετε ~καὶ νάματ' ὄσσων	μηκέτ'	ἐξανίετε. ~Σύ τ' ὦ γύναι
[550]	ἀνήμμεθα. ~(Ηρακλῆς) ~Καὶ πρὸς βίαν	ἐθνῄσκετ'	ὦ τλήμων ἐγώ. ~(Μεγάρα) ~Φίλων
[750]	ἄρ' οὐ ~σθένουσιν θεοί; ~Γέροντες,	οὐκέτ'	ἔστι δυσσεβὴς ἀνήρ. ~Σιγᾷ μέλαθρα·
[1200]	πάθῃς. ~(Ηρακλῆς) ~Γέμω κακῶν δή,	κοὐκέτ'	ἔσθ' ὅπῃ τεθῇ. ~(Θησεύς) ~Δράσεις
[650]	συγκαταμειγνύς, ~ἁδίσταν συζυγίαν. ~μὴ ζῴην	μετ'	ἀμουσίας, ~αἰεὶ δ' ἐν στεφάνοισιν
[1050]	ἐπαντέλλει. ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ ἀτρεμαῖα θρῆνον	αἰάξετ'	ὦ γέροντες; ~ἢ δέσμ' ἀνεγειρόμενος
[750]	πέτρα ~Μουσῶν θ' Ελικωνιάδων δώματα,	~ἥξετ'	εὐγαθεῖ κελάδῳ ~ἐμὰν πόλιν, ἐμὰ
[550]	ἤγγελλον τάδε. ~(Ηρακλῆς) ~Τί δ'	ἐξελείπετ'	οἶκον ἑστίαν τ' ἐμήν; ~(Μεγάρα)
[500]	οὐκ οἶδ' ὅτῳ ~βέβαιός ἐστι.	χαίρετ'	ἄνδρα γὰρ φίλον ~πανύστατον νῦν,
[1000]	σῖγα σῖγα ~τὸν ὕπνῳ παρειμένον	ἐάσετ'	ἐκλαθέσθαι ~κακῶν; ~(Χορός) ~Κατὰ σὲ
[900]	θανοῦσιν ἁγνιῶ χέρας. ~Ἐκχεῖτε πηγάς,	ῥίπτετ'	ἐκ χειρῶν κανᾶ. ~Τίς μοι
[600]	ἀνάπτονται πέπλων ~τοσῷδε μᾶλλον· ὧδ'	ἔβητ'	ἐπὶ ξυροῦ; ~ἄξω λαβών γε
[500]	πατρῴων πέπλων, ~ἴτ' ἐγκονεῖτε, μὴ	μεθῆτ'	ἐπεὶ Διὸς ~σωτῆρος ὑμῖν οὐδέν
[50]	ἐλπίδας. ~(Μεγάρα) ~κἀγώ: δοκεῖν δὲ	τἀδόκητ᾽	οὐ χρή, γέρον. ~(Αμφιτρύων) ~ἐν
[600]	σκοτεινὸν ~φάος ἐπικαλύψαν. ~Μή μοι	μήτ'	Ασιήτιδος ~τυραννίδος ὄλβος εἴη, ~μὴ
[150]	ἐατέον κλύειν. ~πρῶτον μὲν οὖν	τἄρρητ᾽	ἐν ἀρρήτοισι γὰρ ~τὴν σὴν
[700]	τῶνδε φαίνεσθαι δόμων, ~ἐφ' οἷς	ὑπέστητ'	αὐτεπάγγελτοι θανεῖν. ~(Αμφιτρύων) ~Ἄναξ, διώκεις
[500]	ὦ τέκν' ἐκκρίμνασθε πατρῴων πέπλων,	~ἴτ'	ἐγκονεῖτε, μὴ μεθῆτ' ἐπεὶ Διὸς
[350]	παῖδ' ~εἴτε Διός νιν εἴπω,	~εἴτ'	(Αμφιτρύων) ος ἶνιν, ~ὑμνῆσαι στεφάνωμα
[1350]	δάμαρθ' ἡμᾶς ἔχεις ~παιδοκτόνους σούς.	εἶτ'	ἐγὼ τάδ' ὠλέναις ~οἴσω; τί
[300]	δώσων χθονί. ~(Μεγάρα) ~ὦ τέκν'	ὁμαρτεῖτ'	ἀθλίῳ μητρὸς ποδὶ ~πατρῷον ἐς
[600]	νέρθεν ἄσμενος φυγών. ~Ἀλλ' εἶ'	ὁμαρτεῖτ'	ὦ τέκν' ἐς δόμους πατρί·
[50]	δάκνει χρόνος. ~(Αμφιτρύων) ~ἔτ᾽ ἂν	γένοιτ᾽	ὦ θύγατερ, οὔριος δρόμος ~ἐκ
[450]	ὡς ἀνημμένοι κάλῳς ~πρυμνησίοισι βίον	ἔχοιτ'	εὐδαίμονα. ~Καὶ ταῦτα φροῦδα· μεταβαλοῦσα
[900]	ἐσχάρας Διὸς ~καθάρσι' οἴκων, γῆς	ἄνακτ'	ἐπεὶ κτανὼν ~ἐξέβαλε τῶνδε δωμάτων
[850]	κανὼν οὐκ εἴσεται ~παῖδας οὓς	ἔτικτ'	ἐναίρων, πρὶν ἂν ἐμὰς λύσσας
[100]	τέλους οὐκ εὐτυχεῖς. ~ἐξίσταται γὰρ	πάντ᾽	ἀπ᾽ ἀλλήλων δίχα. ~οὗτος δ᾽
[1400]	σῶν οὐκέτι μνήμην ἔχεις; ~(Ηρακλῆς)	~Ἅπαντ'	ἐλάσσω κεῖνα τῶνδ' ἔτλην κακά.
[550]	δὲ πτερωτοῖς διαφορῶν τοξεύμασι ~νεκρῶν	ἅπαντ'	Ισμηνὸν ἐμπλήσω φόνου, ~Δίρκης τε
[50]	ῥᾴδιον τὰ τοιάδε ~φαύλως παραινεῖν,	σπουδάσαντ᾽	ἄνευ πόνου: ~χρόνον δὲ μηκύνωμεν
[1100]	δρῶ; ~(Ηρακλῆς) ~Καὶ τόν γε	δήσαντ'	εἴπ' ἀναινόμεσθα γάρ. ~(Αμφιτρύων) ~Τοσοῦτον
[850]	~ἀποβαλεῖς, ὀλεῖς μανίαισιν (Λύσσα) ς	~χορευθέντ'	ἐναύλοις. ~Βέβακεν ἐν δίφροισιν ἁ
[1400]	~Εἴ σ' ὄψεταί τις θῆλυν	ὄντ'	οὐκ αἰνέσει. ~(Ηρακλῆς) ~Ζῶ σοι
[0]	πόλιν. ~ἡμῖν δὲ κῆδος ἐς	Κρέοντ᾽	ἀνημμένον ~κακὸν μέγιστον, ὡς ἔοικε,
[1050]	δ' ἔσπαρται πέδῳ, ~ἃ πρὶν	παρασπίζοντ'	ἐμοῖς βραχίοσιν ~ἔσῳζε πλευρὰς ἐξ
[50]	νέῳ δ᾽ ἐσφαλμένοι ~ζητοῦσι τὸν	τεκόντ᾽	ἐγὼ δὲ διαφέρω ~λόγοισι, μυθεύουσα.
[600]	~Οὐδ' οἶδεν Εὐρυσθεύς σε γῆς	ἥκοντ'	ἄνω; ~(Ηρακλῆς) ~Οὐκ οἶδ' ἵν'
[50]	συνοικίσας. ~καὶ νῦν ἐκεῖνα μὲν	θανόντ᾽	ἀνέπτατο, ~ἐγὼ δὲ καὶ σὺ
[550]	~(Μεγάρα) ~Φίλων ἔρημοι· σὲ δὲ	θανόντ'	ἠκούομεν. ~(Ηρακλῆς) ~Πόθεν δ' ἐς
[1350]	ἢ μεθῶ, ~ἃ πλευρὰ τἀμὰ	προσπίτνοντ'	ἐρεῖ τάδε· ~Ημῖν τέκν' εἷλες
[550]	εἴπερ οἵδ' ὑπὲρ πατρός, ~θνῄσκειν	ἀμύνοντ'	ἢ τί φήσομεν καλὸν ~ὕδρᾳ
[550]	~(Ηρακλῆς) ~Κοὐκ ἔσχεν αἰδῶ τὸν	γέροντ'	ἀτιμάσαι; ~(Μεγάρα) ~Αἰδώς γ' ἀποικεῖ
[0]	χρὴ κἄμ᾽ ἐν ἀνδράσιν λέγειν	~γέροντ᾽	ἀχρεῖον μή ποθ᾽ οἵδ᾽ ἠνδρωμένοι
[500]	~Τί δῆτα πρὸς σὲ καὶ	γέροντ'	ἦλθεν φόβος; ~(Μεγάρα) ~Κτείνειν ἔμελλε
[700]	Εἶμι δ' ὡς ἴδω νεκρὸν	~πίπτοντ'	ἔχει γὰρ ἡδονὰς θνῄσκων ἀνὴρ
[1100]	ἡμᾶς ἔλαβε; ποῦ διώλεσεν; ~(Αμφιτρύων)	~Ὅτ'	ἀμφὶ βωμὸν χεῖρας ἡγνίζου πυρί.
[1200]	γάρ ποτ' εὐτύχησα. ἐκεῖσ' ἀνοιστέον,	~ὅτ'	ἐξέσῳσάς μ' ἐς φάος νεκρῶν
[250]	καὶ κακοῖς βουλεύμασιν. ~οὐ γάρ	ποτ᾽	ἂν σὲ δεσπότην ἐκτήσατο. ~(Μεγάρα)
[1400]	τίς, τέκνον; ~(Ηρακλῆς) ~Ἐγώ. ~(Αμφιτρύων)	~Πότ'	ἐλθών; ~(Ηρακλῆς) ~Ἡνίκ' ἂν θάψῃς
[50]	~(Μεγάρα) ~ὦ πρέσβυ, Ταφίων ὅς	ποτ᾽	ἐξεῖλες πόλιν ~στρατηλατήσας κλεινὰ Καδμείων
[100]	πάρος ἐν ἡλίκων πόνοις ~ξυνῆν	ποτ᾽	εὐκλεεστάτας ~πατρίδος οὐκ ὀνείδη. ~(Χορός)
[1200]	σοὶ πράσσειν κακῶς· ~καὶ γάρ	ποτ'	εὐτύχησα. ἐκεῖσ' ἀνοιστέον, ~ὅτ' ἐξέσῳσάς
[1250]	ἔτλην τί δεῖ λέγειν; ~ποίους	ποτ'	ἢ λέοντας ἢ τρισωμάτους ~Τυφῶνας
[450]	~ἣν πατρὸς ὑμῶν ἐκ λόγων	ποτ'	ἤλπισα. ~Σοὶ μὲν γὰρ Αργος
[1100]	κόρης. ~Ἔκ τοι πέπληγμαι· ποῦ	ποτ'	ὢν ἀμηχανῶ; ~Ὠή, τίς ἐγγὺς
[650]	κατὰ κυμάτων δ' ~ἔρροι, μηδέ	ποτ'	ὤφελεν ~θνατῶν δώματα καὶ πόλεις
[850]	μέλος ἐπαυλεῖται. ~Κυναγετεῖ τέκνων διωγμόν·	οὔποτ'	ἄκραντα δόμοισι ~Λύσσα βακχεύσει. ~(Αμφιτρύων)
[150]	τἄλλα δ᾽ οὐδὲν ἄλκιμος, ~ὃς	οὔποτ᾽	ἀσπίδ᾽ ἔσχε πρὸς λαιᾷ χερὶ
[1300]	τ' ἐξάπτειν χεροῖν ~οὔτ' ἠξίωσα	πώποτ'	οὔτε πείσομαι, ~οὐδ' ἄλλον ἄλλου
[1200]	~(Θησεύς) ~Ἐγὼ δὲ πάσχων εὖ	τότ'	οἰκτίρω σε νῦν. ~(Ηρακλῆς) ~Οἰκτρὸς
[1000]	οὐκ εὐδαίμονα, ~παῖδας φονεύσας καὶ	δάμαρτ'	ἐγὼ μὲν οὖν ~οὐκ οἶδα
[800]	~γνῷ μὲν τὸν Ηρας οἷός	ἐστ'	αὐτῷ χόλος, ~μάθῃ δὲ τὸν
[1300]	~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι· πάρεργα μὲν> τάδ'	ἔστ'	ἐμῶν κακῶν, ~ἐγὼ δὲ τοὺς
[700]	~(Λύκος) ~Ἡμεῖς, ἐπειδὴ σοὶ τόδ'	ἔστ'	ἐνθύμιον, ~οἱ δειμάτων ἔξωθεν ἐκπορεύσομεν
[1300]	~Δεῖται γὰρ ὁ θεός, εἴπερ	ἔστ'	ὀρθῶς θεός, ~οὐδενός· ἀοιδῶν οἵδε
[1250]	λυπηρόν· ᾧ δ' ἀεὶ κακῶς	~ἔστ'	οὐδὲν ἀλγεῖ συγγενῶς δύστηνος ὤν.
[50]	~ἐν ταῖς ἀναβολαῖς τῶν κακῶν	ἔνεστ᾽	ἄκη. ~(Μεγάρα) ~ὁ δ᾽ ἐν
[1350]	γυμνωθεὶς ὅπλων, ~ξὺν οἷς τὰ	κάλλιστ'	ἐξέπραξ' ἐν Ελλάδι, ~ἐχθροῖς ἐμαυτὸν
[200]	τοὺς ξανθοὺς πλόκους ~καθῃμάτως᾽ ἄν,	ὥστ᾽	Ἀτλαντικῶν πέραν ~φεύγειν ὅρων ἂν
[550]	πόνον τιν' ἐς δόμους πεπτωκότα·	~ὥστ'	ἐκ προνοίας κρύφιος εἰσῆλθον χθόνα.
[250]	μὲν δόκησις ἔλαβεν εὐκλεὴς δορός,	~ὥστ᾽	οὐκ ἀνεκτὸν δειλίας θανεῖν ς᾽
[200]	σὲ ἀφίξομαι ~λόγους ὀνειδιστῆρας ἐνδατούμενος:	~τοιαῦτ᾽	ἀμύνεθ᾽ Ἡρακλεῖ τέκνοισί τε; ~ὃς
[1250]	~Ιξίον' ἐν δεσμοῖσιν ἐκμιμήσομαι. ~καὶ	ταῦτ'	ἄριστα μηδέν' Ελλήνων μ' ὁρᾶν,
[1300]	δέ μοι χθονὸς ~τεμένη δέδασται·	ταῦτ'	ἐπωνομασμένα ~σέθεν τὸ λοιπὸν ἐκ
[400]	~Ἀλλ' ἐσορῶ γὰρ τούσδε φθιμένων	~ἔνδυτ'	ἔχοντας, τοὺς τοῦ μεγάλου ~δή
[1300]	βροτῶν κεκλήσεται ~ζῶντος· θανόντα δ'	εὖτ'	ἂν εἰς Αιδου μόλῃς, ~θυσίαισι
[1350]	ἐγευσάμην· ~ὧν οὔτ' ἀπεῖπον οὐδέν'	οὔτ'	ἀπ' ὀμμάτων ~ἔσταξα πηγάς, οὐδ'
[1350]	πόνων δὴ μυρίων ἐγευσάμην· ~ὧν	οὔτ'	ἀπεῖπον οὐδέν' οὔτ' ἀπ' ὀμμάτων
[800]	πατὴρ ~Ζεύς νιν κακῶς δρᾶν	οὔτ'	ἔμ' οὔθ' Ηραν ποτέ· ~Ἐπεὶ
[1250]	~Ἥκω δ' ἀνάγκης ἐς τόδ'	οὔτ'	ἐμαῖς φίλαις ~Θήβαις ἐνοικεῖν ὅσιον·
[850]	οὐκ ἄσημος οὔτ' ἐπὶ χθονὶ	~οὔτ'	ἐν θεοῖσιν, οὗ σύ μ'
[50]	γὰρ ἡμῶν κρείσσονες κατ᾽ ἐξόδους:	~οὔτ᾽	ἐν φίλοισιν ἐλπίδες σωτηρίας ~ἔτ᾽
[800]	λόγοις. ~Ἀνὴρ ὅδ' οὐκ ἄσημος	οὔτ'	ἐπὶ χθονὶ ~οὔτ' ἐν θεοῖσιν,
[50]	τῶν θείων σαφές. ~ἐγὼ γὰρ	οὔτ᾽	ἐς πατέρ᾽ ἀπηλάθην τύχης, ~ὃς
[1300]	νομίζω, δεσμά τ' ἐξάπτειν χεροῖν	~οὔτ'	ἠξίωσα πώποτ' οὔτε πείσομαι, ~οὐδ'
[1400]	~(Θησεύς) ~Ὡς δὴ τί; φίλτρον	τοῦτ'	ἔχων ῥᾴων ἔσῃ; ~(Ηρακλῆς) ~Ποθῶ·

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/10/2009