| Vers |
| [550] |
τέκνων
~οὐκ
ἐκπονήσω
θάνατον;
οὐκ
|
ἄρ' |
(Ηρακλῆς)
~ὁ
καλλίνικος
ὡς
πάροιθε |
| [300] |
κοινεῶν'
ἐκλῄζομεν·
~σὺ
δ'
ἦσθ'
|
ἄρ' |
ἥσσων
ἢ
δόκεις
εἶναι
φίλος. |
| [300] |
ἔτι.
~(Αμφιτρύων)
~Ὦ
Ζεῦ,
μάτην
|
ἄρ' |
ὁμόγαμόν
σ'
ἐκτησάμην,
~μάτην
δὲ |
| [750] |
λόγον
οὐρανίων
μακάρων
κατέβαλ'
ὡς
|
ἄρ' |
οὐ
~σθένουσιν
θεοί;
~Γέροντες,
οὐκέτ' |
| [150] |
ἀγχόναισιν
ἐξελεῖν.
~τοῖσδ᾽
ἐξαγωνίζεσθε;
τῶνδ᾽
|
ἄρ᾽ |
οὕνεκα
~τοὺς
Ἡρακλείους
παῖδας
οὐ |
| [800] |
~θεοῖς
ἔτ'
ἀρέσκει.
~Ἔα
ἔα·
|
~ἆρ' |
ἐς
τὸν
αὐτὸν
πίτυλον
ἥκομεν |
| [1100] |
~(Αμφιτρύων)
~Ὦ
Ζεῦ,
παρ'
Ηρας
|
ἆρ' |
ὁρᾷς
θρόνων
τάδε;
~(Ηρακλῆς)
~Ἀλλ' |
| [200] |
ἂν
δειλίᾳ
τοὐμὸν
δόρυ.
~(Χορός)
|
~ἆρ᾽ |
οὐκ
ἀφορμὰς
τοῖς
λόγοισιν
ἁγαθοὶ
|
| [800] |
Αλκμήνης
τ'
ἄπο.
~πρὶν
μὲν
|
γὰρ |
ἄθλους
ἐκτελευτῆσαι
πικρούς,
~τὸ
χρή |
| [300] |
εἴκειν
καὶ
τεθραμμένοις
καλῶς:
~ῥᾷον
|
γὰρ |
αἰδοῦς
ὑπολαβὼν
φίλ᾽
ἂν
τέμοις. |
| [300] |
εἰ
πρόθυμος
εἶ,
~πρᾶσσ'
οὐ
|
γὰρ |
ἀλκὴν
ἔχομεν
ὥστε
μὴ
θανεῖν. |
| [1100] |
τόν
γε
δήσαντ'
εἴπ'
ἀναινόμεσθα
|
γάρ. |
~(Αμφιτρύων)
~Τοσοῦτον
ἴσθι
τῶν
κακῶν· |
| [1250] |
μέντοι
μηδὲν
ἀχθεσθῇς,
γέρον·
~πατέρα
|
γὰρ |
ἀντὶ
Ζηνὸς
ἡγοῦμαι
σὲ
ἐγώ. |
| [450] |
λόγων
ποτ'
ἤλπισα.
~Σοὶ
μὲν
|
γὰρ |
Αργος
ἔνεμ'
ὁ
κατθανὼν
πατήρ, |
| [1300] |
ἀνάξει
πᾶσ'
Αθηναίων
πόλις.
~Καλὸς
|
γὰρ |
ἀστοῖς
στέφανος
Ελλήνων
ὕπο
~ἄνδρ' |
| [1250] |
ἢ
πανήγυριν
φίλων
~εἶμ'
οὐ
|
γὰρ |
ἄτας
εὐπροσηγόρους
ἔχω.
~Ἀλλ'
Αργος |
| [1100] |
δ'
οὔπω
λέγεις.
~(Αμφιτρύων)
~Ὁρᾷς
|
γὰρ |
αὐτός,
εἰ
φρονῶν
ἤδη
κυρεῖς. |
| [600] |
δώμασιν
σὸν
ὄμμ'
ἰδεῖν.
~Ἥξει
|
γὰρ |
αὐτὸς
σὴν
δάμαρτα
καὶ
τέκνα
|
| [550] |
καὶ
γέροντι;
χαιρόντων
πόνοι·
~μάτην
|
γὰρ |
αὐτοὺς
τῶνδε
μᾶλλον
ἤνυσα.
~Καὶ |
| [50] |
σωτηρίας
~ἐξευμαρίζῃ,
πρέσβυ;
πρὸς
σὲ
|
γὰρ |
βλέπω.
~ὡς
οὔτε
γαίας
ὅρι᾽ |
| [1300] |
Ολύμπου
ξεστὸς
ἀρβύλῃ
πέδον.
~Ἔπραξε
|
γὰρ |
βούλησιν
ἣν
ἐβούλετο,
~ἄνδρ'
Ελλάδος |
| [750] |
Θήβας
ἱερὸν
κατ'
ἄστυ.
~Μεταλλαγαὶ
|
γὰρ |
δακρύων,
~μεταλλαγαὶ
συντυχίας
~νέας>
ἔτεκον |
| [750] |
γαῖ'
ἀπόλλυμαι
δόλῳ.
~(Χορός)
~Καὶ
|
γὰρ |
διώλλυς·
ἀντίποινα
δ'
ἐκτίνων
~τόλμα, |
| [1150] |
γεγῶσαν
τήνδ'
ὁρῶ
ξυνάορον;
~οὐ
|
γὰρ |
δορός
γε
παῖδες
ἵστανται
πέλας, |
| [1300] |
ἐμῆς
σωτηρίας
~τήνδ'
ἀντιδώσω·
νῦν
|
γὰρ |
εἶ
χρεῖος
φίλων.
~θεοὶ
δ' |
| [1200] |
οἰκτίρω
σε
νῦν.
~(Ηρακλῆς)
~Οἰκτρὸς
|
γάρ |
εἰμι
τἄμ'
ἀποκτείνας
τέκνα.
~(Θησεύς) |
| [600] |
τέκνον.
~(Ηρακλῆς)
~Δράσω
τάδ'
εὖ
|
γὰρ |
εἶπας·
εἶμ'
ἔσω
δόμων.
~χρόνῳ |
| [550] |
ἀπόντες
ἐσπανίζομεν
φίλων;
~(Μεγάρα)
~Φίλοι
|
γάρ |
εἰσιν
ἀνδρὶ
δυστυχεῖ
τίνες;
~(Ηρακλῆς) |
| [450] |
κἂν
ὄναρ
γένοιο
σύ·
~κακοὶ
|
γάρ |
εἰσιν
οἳ
τέκνα
κτείνουσι
σά. |
| [300] |
προσθεῖναι
νεκρῶν,
~δόμους
ἀνοίξας
νῦν
|
γὰρ |
ἐκκεκλῄμεθα
~ὡς
ἀλλὰ
ταῦτά
γ' |
| [200] |
ὄντα
πλὴν
γλώσσης
ψόφον.
~ῥώμη
|
γὰρ |
ἐκλέλοιπεν
ἣν
πρὶν
εἴχομεν,
~γήρᾳ |
| [450] |
καὶ
σκιὰ
φάνηθί
μοι·
~ἅλις
|
γὰρ |
ἐλθὼν
κἂν
ὄναρ
γένοιο
σύ· |
| [200] |
~φεῦ:
~ὦ
γαῖα
Κάδμου:
καὶ
|
γὰρ |
ἐς
σὲ
ἀφίξομαι
~λόγους
ὀνειδιστῆρας |
| [150] |
~οὐκ
ἄν
ς᾽
ἐπαινέσειεν:
οὐ
|
γὰρ |
ἔσθ᾽
ὅπου
~ἐσθλόν
τι
δράσας |
| [50] |
ἀστρώτῳ
πέδῳ
~πλευρὰς
τιθέντες:
ἐκ
|
γὰρ |
ἐσφραγισμένοι
~δόμων
καθήμεθ᾽
ἀπορίᾳ
σωτηρίας. |
| [650] |
~πολιᾶν
ἐκ
γενύων
~κελαδήσω·
τὸ
|
γὰρ |
εὖ
~τοῖς
ὕμνοισιν
ὑπάρχει·
~Διὸς |
| [250] |
~ἐν
αἷς
σὺ
χαίρεις:
οὐ
|
γὰρ |
εὖ
φρονεῖ
πόλις
~στάσει
νοσοῦσα |
| [250] |
θέλοι
~δόξαν
κακὴν
λαβόντας:
οἱ
|
γὰρ |
εὐγενεῖς
~κάμνουσι
τοῖς
αἰσχροῖσι
τῶν |
| [750] |
μέλαθρα·
πρὸς
χοροὺς
τραπώμεθα.
~{Φίλοι
|
γὰρ |
εὐτυχοῦσιν
οὓς
ἐγὼ
θέλω.
~Χοροὶ |
| [250] |
ἔνθεν
ἦλθες
ἐνθάδε,
~ὕβριζ᾽
ἐμοῦ
|
γὰρ |
ζῶντος
οὐ
κτενεῖς
ποτε
~τοὺς |
| [700] |
οἴκων
Αμφιτρύων
ἔξω
περᾷ·
~χρόνος
|
γὰρ |
ἤδη
δαρὸς
ἐξ
ὅτου
πέπλοις
|
| [700] |
ὡς
ἴδω
νεκρὸν
~πίπτοντ'
ἔχει
|
γὰρ |
ἡδονὰς
θνῄσκων
ἀνὴρ
~ἐχθρὸς
τίνων |
| [1150] |
πρέσβυ,
σύμμαχον
φέρων
δόρυ.
~Κληδὼν
|
γὰρ |
ἦλθεν
εἰς
Ερεχθειδῶν
πόλιν
~ὡς |
| [50] |
ὅρι᾽
ἂν
ἐκβαῖμεν
λάθρᾳ:
~φυλακαὶ
|
γὰρ |
ἡμῶν
κρείσσονες
κατ᾽
ἐξόδους:
~οὔτ᾽ |
| [1250] |
ἥξειν
συμφορᾶς
οἶμαί
ποτε·
~φωνὴν
|
γὰρ |
ἥσει
χθὼν
ἀπεννέπουσά
με
~μὴ |
| [1350] |
μου.
~(Θησεύς)
~Καὶ
τοὺς
σθένοντας
|
γὰρ |
καθαιροῦσιν
τύχαι.
~(Ηρακλῆς)
~Φεῦ·
~αὐτοῦ |
| [1100] |
βεβώς;
~(Αμφιτρύων)
~Ὦ
τέκνον·
εἶ
|
γὰρ |
καὶ
κακῶς
πράσσων
ἐμός.
~(Ηρακλῆς) |
| [150] |
ἀναίδειαν,
γέρον,
~ἀλλ᾽
εὐλάβειαν:
οἶδα
|
γὰρ |
κατακτανὼν
~Κρέοντα
πατέρα
τῆσδε
καὶ |
| [550] |
τε
νᾶμα
λευκὸν
αἱμαχθήσεται.
~Τῷ
|
γάρ |
μ'
ἀμύνειν
μᾶλλον
ἢ
δάμαρτι |
| [1100] |
ἄλλ'
ἔα.
~(Ηρακλῆς)
~Ἀρκεῖ
σιωπὴ
|
γὰρ |
μαθεῖν
ὃ
βούλομαι;
~(Αμφιτρύων)
~Ὦ |
| [1100] |
σῆς
τάδε.
~(Ηρακλῆς)
~Αἰαῖ·
στεναγμῶν
|
γάρ |
με
περιβάλλει
νέφος.
~(Αμφιτρύων)
~Τούτων |
| [0] |
αἵματος
δίκην.
~ἐγὼ
δέ
λείπει
|
γάρ |
με
τοῖσδ᾽
ἐν
δώμασιν
~τροφὸν |
| [1300] |
ἄλλον
ἄλλου
δεσπότην
πεφυκέναι.
~Δεῖται
|
γὰρ |
ὁ
θεός,
εἴπερ
ἔστ'
ὀρθῶς |
| [1300] |
τιμῶσιν,
οὐδὲν
δεῖ
φίλων·
~Ἅλις
|
γὰρ |
ὁ
θεὸς
ὠφελῶν,
ὅταν
θέλῃ. |
| [0] |
μέγιστον,
ὡς
ἔοικε,
γίγνεται.
~τοὐμοῦ
|
γὰρ |
ὄντος
παιδὸς
ἐν
μυχοῖς
χθονὸς
|
| [600] |
τοὺς
κατὰ
στέγας.
~(Αμφιτρύων)
~Ἦλθες
|
γὰρ |
ὄντως
δώματ'
εἰς
Αιδου,
τέκνον; |
| [300] |
γέρον,
σέθεν:
~τὰς
τῶν
θεῶν
|
γὰρ |
ὅστις
ἐκμοχθεῖ
τύχας,
~πρόθυμός
ἐστιν, |
| [1300] |
τιν'
ἐκλιπὼν
φάος·
~ταῖς
συμφοραῖς
|
γὰρ |
ὅστις
οὐχ
ὑφίσταται,
~οὐδ'
ἀνδρὸς |
| [300] |
θνητὸς
ὢν
θεὸν
μέγαν·
~παῖδας
|
γὰρ |
οὐ
προύδωκα
τοὺς
Ηρακλέους.
~Σὺ |
| [250] |
~ἐγὼ
φιλῶ
μὲν
τέκνα:
πῶς
|
γὰρ |
οὐ
φιλῶ
~ἅτικτον,
ἁμόχθησα;
καὶ |
| [300] |
προθυμία
δ᾽
ἄφρων:
~ὃ
χρὴ
|
γὰρ |
οὐδεὶς
μὴ
χρεὼν
θήσει
ποτέ. |
| [800] |
τὴν
θεῶν
λάτριν
~Ιριν·
πόλει
|
γὰρ |
οὐδὲν
ἥκομεν
βλάβος,
~ἑνὸς
δ' |
| [1100] |
ὅστις
τὴν
ἐμὴν
ἰάσεται;
~σαφῶς
|
γὰρ |
οὐδὲν
οἶδα
τῶν
εἰωθότων.
~(Αμφιτρύων) |
| [600] |
~ναῦς
δ'
ὣς
ἐφέλξω·
καὶ
|
γὰρ |
οὐκ
ἀναίνομαι
~θεράπευμα
τέκνων.
Πάντα |
| [1350] |
περίστειλον
νεκροὺς
~δακρύοισι
τιμῶν
ἐμὲ
|
γὰρ |
οὐκ
ἐᾷ
νόμος
~πρὸς
στέρν' |
| [250] |
~(Μεγάρα)
~γέροντες,
αἰνῶ:
τῶν
φίλων
|
γὰρ |
οὕνεκα
~ὀργὰς
δικαίας
τοὺς
φίλους |
| [50] |
ἀνθρώποισι
τῶν
θείων
σαφές.
~ἐγὼ
|
γὰρ |
οὔτ᾽
ἐς
πατέρ᾽
ἀπηλάθην
τύχης, |
| [750] |
ἐξάγεται,
~δύνασιν
ἄδικον
ἐφέλκων.
~Χρόνου
|
γὰρ |
οὔτις
τὸ
πάλιν
εἰσορᾶν
ἔτλα· |
| [100] |
διὰ
τέλους
οὐκ
εὐτυχεῖς.
~ἐξίσταται
|
γὰρ |
πάντ᾽
ἀπ᾽
ἀλλήλων
δίχα.
~οὗτος |
| [1350] |
~(Ηρακλῆς)
~Οὐκ
ἂν
δυναίμην·
ἄρθρα
|
γὰρ |
πέπηγέ
μου.
~(Θησεύς)
~Καὶ
τοὺς |
| [1150] |
πολυπλαγκτότερόν
τε
θνατῶν.
~(Θησεύς)
~Τί
|
γὰρ |
πέπλοισιν
ἄθλιον
κρύπτει
κάρα;
~(Αμφιτρύων) |
| [250] |
τοῦ
θανεῖν
μεῖζον
κακόν.
~ὀφείλομεν
|
γὰρ |
πολλὰ
δώμασιν
καλά:
~σὲ
μὲν |
| [250] |
νοσοῦσα
καὶ
κακοῖς
βουλεύμασιν.
~οὐ
|
γάρ |
ποτ᾽
ἂν
σὲ
δεσπότην
ἐκτήσατο. |
| [1200] |
γε
σοὶ
πράσσειν
κακῶς·
~καὶ
|
γάρ |
ποτ'
εὐτύχησα.
ἐκεῖσ'
ἀνοιστέον,
~ὅτ' |
| [1350] |
δὲ
τῶνδ'
ὅπλων
κοινωνίαι.
~Ἀμηχανῶ
|
γὰρ |
πότερ'
ἔχω
τάδ'
ἢ
μεθῶ, |
| [600] |
καὶ
μέθεσθ'
ἐμῶν
πέπλων·
~οὐ
|
γὰρ |
πτερωτὸς
οὐδὲ
φευξείω
φίλους.
~Ἆ, |
| [500] |
πρὸς
τόνδ'
ἐχρῆν·
~τὸ
θῆλυ
|
γάρ |
πως
μᾶλλον
οἰκτρὸν
ἀρσένων,
~καὶ |
| [150] |
ἀμαθίαν
ὑπὲρ
σέθεν
~δεῖξαι:
κακῶς
|
γάρ |
ς᾽
οὐκ
ἐατέον
κλύειν.
~πρῶτον |
| [1400] |
~Ἰδοὺ
τάδ'
ὦ
παῖ·
τἀμὰ
|
γὰρ |
σπεύδεις
φίλα.
~(Θησεύς)
~Οὕτως
πόνων |
| [1100] |
σὰς
καταστένω
τύχας.
~(Ηρακλῆς)
~Ἦ
|
γὰρ |
συνήραξ'
οἶκον
ἢ
βάκχευσ'
ἐμόν; |
| [1400] |
χρὴ
κτᾶσθαι
φίλον.
~(Αμφιτρύων)
~Ἡ
|
γὰρ |
τεκοῦσα
τόνδε
πατρὶς
εὔτεκνος.
~(Ηρακλῆς) |
| [150] |
μὲν
οὖν
τἄρρητ᾽
ἐν
ἀρρήτοισι
|
γὰρ
|
~τὴν
σὴν
νομίζω
δειλίαν,
Ἡράκλεες |
| [550] |
ὄμμασιν
δεδορκότες;
~Ἐγὼ
δέ
νῦν
|
γὰρ |
τῆς
ἐμῆς
ἔργον
χερός
~πρῶτον |
| [100] |
~τούσδ᾽
ἀποστερήσῃ.
~(Χορός)
~ἀλλ᾽
εἰσορῶ
|
γὰρ |
τῆσδε
κοίρανον
χθονὸς
~Λύκον
περῶντα |
| [1100] |
φρονεῖς
ἤδη
σκοπῶ.
~(Ηρακλῆς)
~Οὐ
|
γάρ |
τι
βακχεύσας
γε
μέμνημαι
φρένας. |
| [100] |
μύθοις
ἀθλίους
κλοπὰς
ὅμως.
~κάμνουσι
|
γάρ |
τοι
καὶ
βροτῶν
αἱ
συμφοραί, |
| [1150] |
τι
κρατὶ
περιβάλω
σκότον.
~Αἰσχύνομαι
|
γὰρ |
τοῖς
δεδραμένοις
κακοῖς·
~καὶ
τῶνδε |
| [400] |
~τᾶς
εὐδαίμονος
ἥβας.
~Ἀλλ'
ἐσορῶ
|
γὰρ |
τούσδε
φθιμένων
~ἔνδυτ'
ἔχοντας,
τοὺς |
| [500] |
ὅτῳ
~βέβαιός
ἐστι.
χαίρετ'
ἄνδρα
|
γὰρ |
φίλον
~πανύστατον
νῦν,
ἥλικες,
δεδόρκατε. |
| [1200] |
δεικνύναι
τὸ
σόν.
~Οὐδεὶς
σκότος
|
γὰρ |
ὧδ'
ἔχει
μέλαν
νέφος,
~ὅστις |
| [500] |
κέκλησαι
πολλάκις·
μάτην
πονῶ·
~θανεῖν
|
γάρ, |
ὡς
ἔοικ'
ἀναγκαίως
ἔχει.
~Ἀλλ' |
| [1200] |
~Ἅπτῃ
κάτωθεν
οὐρανοῦ
δυσπραξίᾳ.
~(Ηρακλῆς)
|
~Τοιγὰρ |
παρεσκευάσμεθ'
ὥστε
κατθανεῖν.
~(Θησεύς)
~Δοκεῖς |
| [1000] |
~Παλλὰς
κραδαίνουσ'
ἔγχος
ἐπὶ
λόφῳ
|
κέαρ, |
~κἄρριψε
πέτρον
στέρνον
εἰς
Ηρακλέους, |
| [1300] |
~Χορευέτω
δὴ
Ζηνὸς
ἡ
κλεινὴ
|
δάμαρ
|
~κρόουσ'
Ολύμπου
ξεστὸς
ἀρβύλῃ
πέδον. |
| [850] |
ἔπεμψε
δεῦρό
σ'
ἡ
Διὸς
|
δάμαρ. |
~(Λύσσα)
~Ηλιον
μαρτυρόμεσθα
δρῶσ'
ἃ |
| [150] |
δ᾽
ὡς
ἀρίστου
φωτὸς
ἐκλήθης
|
δάμαρ. |
~τί
δὴ
τὸ
σεμνὸν
σῷ |
| [300] |
ξένων
πρόσωπα
φεύγουσιν
φίλοις
~ἓν
|
ἦμαρ |
ἡδὺ
βλέμμ᾽
ἔχειν
φασὶν
μόνον. |
| [450] |
μοι·
~ἅλις
γὰρ
ἐλθὼν
κἂν
|
ὄναρ |
γένοιο
σύ·
~κακοὶ
γάρ
εἰσιν |
| [450] |
εἴ
τις
φθόγγος
εἰσακούεται
~θνητῶν
|
παρ' |
Αιδῃ,
σοὶ
τάδ'
Ηράκλεις,
λέγω· |
| [100] |
εἰσορᾶτε
μὴ
θανεῖν;
~ἢ
τὸν
|
παρ᾽ |
Ἅιδῃ
πατέρα
τῶνδε
κείμενον
~πιστεύεθ᾽ |
| [1150] |
~(Θησεύς)
~Ἥκω
σὺν
ἄλλοις,
οἳ
|
παρ' |
Ασωποῦ
ῥοὰς
~μένουσιν,
ἔνοπλοι
γῆς |
| [1100] |
ὃ
βούλομαι;
~(Αμφιτρύων)
~Ὦ
Ζεῦ,
|
παρ' |
Ηρας
ἆρ'
ὁρᾷς
θρόνων
τάδε; |
| [1100] |
πρὸς
ἅλματα
~ἢ
φάσγανον
πρὸς
|
ἧπαρ |
ἐξακοντίσας
~τέκνοις
δικαστὴς
αἵματος
γενήσομαι; |
| [950] |
ποδός,
ἐναντίον
σταθεὶς
~βάλλει
πρὸς
|
ἧπαρ· |
ὕπτιος
δὲ
λαΐνους
~ὀρθοστάτας
ἔδευσεν |
| [600] |
τέκν'
ἐς
δόμους
πατρί·
~καλλίονές
|
τἄρ' |
εἴσοδοι
τῶν
ἐξόδων
~πάρεισιν
ὑμῖν. |
| [1350] |
χάριν
τε
μυρίων
δώρων
ἔχω.
|
~Ἀτὰρ |
πόνων
δὴ
μυρίων
ἐγευσάμην·
~ὧν |
| [150] |
ὦ
κάκιστε
βασιλέων,
~ἐροῦ
τίν᾽
|
ἄνδρ᾽ |
ἄριστον
ἐγκρίνειαν
ἄν,
~ἢ
οὐ |
| [1300] |
~Ἔπραξε
γὰρ
βούλησιν
ἣν
ἐβούλετο,
|
~ἄνδρ' |
Ελλάδος
τὸν
πρῶτον
αὐτοῖσιν
βάθροις
|
| [1050] |
ἀποπρὸ
δωμάτων
~διώκετε·
φεύγετε
μάργον
|
~ἄνδρ' |
ἐπεγειρόμενον.
~Τάχα
φόνον
ἕτερον
ἐπὶ |
| [1300] |
γὰρ
ἀστοῖς
στέφανος
Ελλήνων
ὕπο
|
~ἄνδρ' |
ἐσθλὸν
ὠφελοῦντας
εὐκλείας
τυχεῖν.
~κἀγὼ |
| [250] |
μαλθάξαιμεν
ἄν;
~ἥκιστα:
φεύγειν
σκαιὸν
|
ἄνδρ᾽ |
ἐχθρὸν
χρεών,
~σοφοῖσι
δ᾽
εἴκειν |
| [650] |
καὶ
πόλεις
~ἐλθεῖν,
ἀλλὰ
κατ'
|
αἰθέρ' |
αἰεὶ
~πτεροῖσι
φορείσθω.
~Εἰ
δὲ |
| [500] |
ἡ
τύχη
~ὥσπερ
πτερὸν
πρὸς
|
αἰθέρ' |
ἡμέρᾳ
μιᾷ.
~Ὁ
δ'
ὄλβος |
| [1050] |
~ἔμπνους
μέν
εἰμι
καὶ
δέδορχ'
|
ἅπερ |
με
δεῖ,
~αἰθέρα
τε
καὶ |
| [450] |
θηρὸς
ἀμφέβαλλε
σῷ
κάρᾳ
~λέοντος,
|
ᾗπερ |
αὐτὸς
ἐξωπλίζετο.
~Σὺ
δ'
ἦσθα |
| [1300] |
οἵδε
δύστηνοι
λόγοι.
~Ἐσκεψάμην
δὲ
|
καίπερ |
ἐν
κακοῖσιν
ὤν,
~μὴ
δειλίαν |
| [1300] |
πεφυκέναι.
~Δεῖται
γὰρ
ὁ
θεός,
|
εἴπερ |
ἔστ'
ὀρθῶς
θεός,
~οὐδενός·
ἀοιδῶν |
| [550] |
~Καὶ
δεῖ
μ'
ὑπὲρ
τῶνδ'
|
εἴπερ |
οἵδ'
ὑπὲρ
πατρός,
~θνῄσκειν
ἀμύνοντ' |
| [1300] |
τύχαις
ἀκήρατος,
~οὐ
θεῶν,
ἀοιδῶν
|
εἴπερ |
οὐ
ψευδεῖς
λόγοι.
~Οὐ
λέκτρ' |
| [1200] |
ποῖ
φέρῃ
θυμούμενος;
~(Ηρακλῆς)
~Θανών,
|
ὅθενπερ |
ἦλθον,
εἶμι
γῆς
ὕπο.
~(Θησεύς) |
| [500] |
αὑτοῦ
σπουδάσας
διέπτατο.
~Ὁρᾶτ'
ἔμ'
|
ὅσπερ |
ἦ
περίβλεπτος
βροτοῖς
~ὀνομαστὰ
πράσσων, |
| [1400] |
σύ
μοι,
τέκνον.
~(Ηρακλῆς)
~Θάφθ'
|
ὥσπερ |
εἶπον
παῖδας.
~(Αμφιτρύων)
~Ἐμὲ
δὲ |
| [500] |
καί
μ'
ἀφείλεθ'
ἡ
τύχη
|
~ὥσπερ |
πτερὸν
πρὸς
αἰθέρ'
ἡμέρᾳ
μιᾷ. |
| [1350] |
οὐχ
ὁμοίως,
ὦ
τάλαιν'
ἀπώλεσα
|
~ὥσπερ |
σὺ
τἀμὰ
λέκτρ'
ἔσῳζες
ἀσφαλῶς, |
| [800] |
ἥκομεν
φόβου,
~γέροντες,
οἷον
φάσμ'
|
ὑπὲρ |
δόμων
ὁρῶ;
~Φυγῇ
φυγῇ
~νωθὲς |
| [950] |
παῖς
λυγροῦ
τοξεύματος,
~μυδροκτύπον
μίμημ'
|
ὑπὲρ |
κάρα
βαλὼν
~ξύλον
καθῆκε
παιδὸς |
| [550] |
μ'
ὑπὲρ
τῶνδ'
εἴπερ
οἵδ'
|
ὑπὲρ |
πατρός,
~θνῄσκειν
ἀμύνοντ'
ἢ
τί |
| [150] |
μέλει
~λόγοισι
τὴν
τοῦδ᾽
ἀμαθίαν
|
ὑπὲρ |
σέθεν
~δεῖξαι:
κακῶς
γάρ
ς᾽ |
| [100] |
τῶνδε
κείμενον
~πιστεύεθ᾽
ἥξειν;
ὡς
|
ὑπὲρ |
τὴν
ἀξίαν
~τὸ
πένθος
αἴρεσθ᾽ |
| [550] |
μᾶλλον
ἤνυσα.
~Καὶ
δεῖ
μ'
|
ὑπὲρ |
τῶνδ'
εἴπερ
οἵδ'
ὑπὲρ
πατρός, |
| [250] |
~κάμνουσι
τοῖς
αἰσχροῖσι
τῶν
τέκνων
|
ὕπερ, |
~ἐμοί
τε
μίμημ᾽
ἀνδρὸς
οὐκ |
| [850] |
στέγαι.
~(Χορός)
~Κατάρχεται
χόρευμα
τυμπάνων
|
ἄτερ, |
~οὐ
βρομίῳ
κεχαρισμένα
θύρσῳ
~(Αμφιτρύων) |
| [500] |
τί
φῶ;
~(Αμφιτρύων)
~Οὐκ
οἶδα,
|
θύγατερ· |
ἀφασία
δὲ
κἄμ'
ἔχει.
~(Μεγάρα) |
| [50] |
~(Αμφιτρύων)
~ἔτ᾽
ἂν
γένοιτ᾽
ὦ
|
θύγατερ, |
οὔριος
δρόμος
~ἐκ
τῶν
παρόντων |
| [50] |
θανεῖν
ἕτοιμον
ᾖ.
~(Αμφιτρύων)
~ὦ
|
θύγατερ, |
οὔτοι
ῥᾴδιον
τὰ
τοιάδε
~φαύλως |
| [100] |
~ὦ
γεραιὲ
σύ
τε
τάλαινα
|
μᾶτερ, |
~ἃ
τὸν
Ἀίδα
δόμοις
~πόσιν |
| [600] |
~Θησέα
κομίζων
ἐχρόνισ'
ἐξ>
Αιδου,
|
πάτερ. |
~(Αμφιτρύων)
~Καὶ
ποῦ
στιν;
ἢ |
| [1100] |
τί
δράσας;
ὦ
κάκ'
ἀγγέλλων
|
πάτερ. |
~(Αμφιτρύων)
~Μανείς·
ἐρωτᾷς
δ'
ἄθλι' |
| [550] |
ἐστὶ
τῶνδε
θᾶσσον
ἢ
χρεών,
|
πάτερ; |
~(Αμφιτρύων)
~Πολλοὺς
πένητας,
ὀλβίους
δὲ |
| [50] |
σαφές.
~ἐγὼ
γὰρ
οὔτ᾽
ἐς
|
πατέρ᾽ |
ἀπηλάθην
τύχης,
~ὃς
οὕνεκ᾽
ὄλβου |
| [400] |
~ποσὶν
ἕλκουσαν
τέκνα,
καὶ
γεραιὸν
|
~πατέρ' |
Ηρακλέους.
Δύστηνος
ἐγώ,
~δακρύων
ὡς |
| [500] |
φῄς;
τίν'
ἐς
ταραγμὸν
ἥκομεν,
|
πάτερ; |
~(Μεγάρα)
~Διολλύμεσθα·
σὺ
δέ,
γέρον, |
| [1050] |
τάλας,
ἀλλ'
εἴ
με
κανεῖ
|
πατέρ' |
ὄντα,
~πρὸς
δὲ
κακοῖς
κακὰ |
| [950] |
φίλτατ'
αὐδᾷ,
μή
μ'
ἀποκτείνῃς,
|
πάτερ· |
~σός
εἰμι,
σὸς
παῖς·
οὐ |
| [900] |
~Ἔλεξε
δ'
ἅμα
γέλωτι
παραπεπληγμένῳ·
|
~Πάτερ, |
τί
θύω
πρὶν
κτανεῖν
Εὐρυσθέα
|
| [1100] |
μὴ
προδοὺς
τὰς
συμφοράς.
~(Ηρακλῆς)
|
~Πάτερ, |
τί
κλαίεις
καὶ
συναμπίσχῃ
κόρας, |
| [50] |
ἔλεγχον
ἄλλος
ἄλλοθεν
πίτνων,
~Ὦ
|
μῆτερ, |
αὐδᾷ,
ποῖ
πατὴρ
ἄπεστι
γῆς; |
| [1350] |
τῶνδ'
ὅπλων
κοινωνίαι.
~Ἀμηχανῶ
γὰρ
|
πότερ' |
ἔχω
τάδ'
ἢ
μεθῶ,
~ἃ |
| [1250] |
ἔλθω;
πῶς,
ἐπεὶ
φεύγω
πάτραν;
|
~φέρ' |
ἀλλ'
ἐς
ἄλλην
δή
τιν' |
| [1150] |
πτερωτὸς
ἢ
κατὰ
χθονὸς
μολών;
|
~φέρ' |
ἄν
τι
κρατὶ
περιβάλω
σκότον. |
| [500] |
~πατέρα
τε
δακρύοντα
συμφορὰς
τίνας;
|
~Φέρ' |
ἐκπύθωμαι
τῶνδε
πλησίον
σταθείς·
~γύναι, |
| [600] |
κατ'
οἴκους
ἐστὶν
Εὐρυσθέως
ὁ
|
θήρ; |
~(Ηρακλῆς)
~Χθονίας
νιν
ἄλσος
Ερμιών |
| [100] |
ἀπ᾽
ἀλλήλων
δίχα.
~οὗτος
δ᾽
|
ἀνὴρ |
ἄριστος
ὅστις
ἐλπίσι
~πέποιθεν
αἰεί: |
| [700] |
~πίπτοντ'
ἔχει
γὰρ
ἡδονὰς
θνῄσκων
|
ἀνὴρ
|
~ἐχθρὸς
τίνων
τε
τῶν
δεδραμένων |
| [1400] |
τὸ
λῆμα
παντὸς
ἦν
ἥσσων
|
ἀνήρ. |
~(Ηρακλῆς)
~Πῶς
οὖν
ἔμ'
εἶπa |
| [800] |
τ'
ἢν
πίθησθ'
ἐμοῖς
λόγοις.
|
~Ἀνὴρ |
ὅδ'
οὐκ
ἄσημος
οὔτ'
ἐπὶ |
| [150] |
νῦν
τἀπ᾽
ἐμοῦ
σοφὸς
γενοῦ.
|
~ἀνὴρ |
ὁπλίτης
δοῦλός
ἐστι
τῶν
ὅπλων
|
| [750] |
θεοί;
~Γέροντες,
οὐκέτ'
ἔστι
δυσσεβὴς
|
ἀνήρ. |
~Σιγᾷ
μέλαθρα·
πρὸς
χοροὺς
τραπώμεθα. |
| [50] |
πίτνων,
~Ὦ
μῆτερ,
αὐδᾷ,
ποῖ
|
πατὴρ |
ἄπεστι
γῆς;
~τί
δρᾷ,
πόθ᾽ |
| [1350] |
ὁ
φύσας
καὶ
τεκὼν
ὑμᾶς
|
πατὴρ
|
~ἀπώλεσ'
οὐδ'
ὤνασθε
τῶν
ἐμῶν |
| [950] |
~ἦν
ἐν
Μυκήναις
τῷ
λόγῳ.
|
Πατὴρ |
δέ
νιν
~θιγὼν
κραταιᾶς
χειρὸς |
| [450] |
δὲ
δάκρυα
λουτρά
δύστηνος
φρενῶν.
|
~Πατὴρ |
δὲ
πατρὸς
ἑστιᾷ
γάμους
ὅδε, |
| [450] |
δ'
ὄντας
ὑμᾶς>
τριπτύχοις
τυραννίσι
|
~πατὴρ |
ἐπύργου,
μέγα
φρονῶν
εὐανδρίᾳ.
~Ἐγὼ |
| [450] |
γὰρ
Αργος
ἔνεμ'
ὁ
κατθανὼν
|
πατήρ, |
~Εὐρυσθέως
δ'
ἔμελλες
οἰκήσειν
δόμους
|
| [800] |
χρή
νιν
ἐξέσῳζεν,
οὐδ'
εἴα
|
πατὴρ
|
~Ζεύς
νιν
κακῶς
δρᾶν
οὔτ' |
| [0] |
δὲ
(Μεγάρα)
ς
τῆσδε
γίγνεται
|
πατήρ, |
~ἣν
πάντες
ὑμεναίοισι
Καδμεῖοί
ποτε
|
| [550] |
ἑστίαν
τ'
ἐμήν;
~(Μεγάρα)
~Βίᾳ,
|
πατὴρ |
μὲν
ἐκπεσὼν
στρωτοῦ
λέχους
~(Ηρακλῆς) |
| [500] |
λόγου.
~(Μεγάρα)
~Τεθνᾶσ'
ἀδελφοὶ
καὶ
|
πατὴρ |
οὑμὸς
γέρων.
~(Ηρακλῆς)
~Πῶς
φῄς; |
| [450] |
σοὶ
τάδ'
Ηράκλεις,
λέγω·
~θνῄσκει
|
πατὴρ |
σὸς
καὶ
τέκν'
ὄλλυμαι
δ' |
| [900] |
~χορὸς
δὲ
καλλίμορφος
εἱστήκει
τέκνων
|
~πατήρ |
τε
(Μεγάρα)
τ'
ἐν
κύκλῳ |
| [950] |
νιν
ἡ
τάλαιν'
ἔσω
δόμων
|
~μήτηρ |
ὑπεκλαβοῦσα,
καὶ
κλῄει
πύλας.
~Ὁ |
| [950] |
ὣς
ἔπτηξ'
ὕπο.
~Βοᾷ
δὲ
|
μήτηρ· |
Ω
τεκών,
τί
δρᾷς;
τέκνα |
| [650] |
~δίδυμον
ἂν
ἥβαν
ἔφερον
~φανερὸν
|
χαρακτῆρ' |
ἀρετᾶς
ὅσοισιν
~μέτα,
κατθανόντες
τ' |
| [400] |
ἰόν>
~τὸν
τρισώματον
οἷσιν
ἔκτα
|
~βοτῆρ' |
Ερυθείας.
~Δρόμων
τ'
ἄλλων
ἀγάλματ' |
| [1400] |
συνέσταλμαι
κακοῖς;
~(Θησεύς)
~Πρόβαινε.
~(Ηρακλῆς)
|
~Χαῖρ' |
ὦ
πρέσβυ.
~(Αμφιτρύων)
~Καὶ
σύ |
| [450] |
~Ἐγὼ
δὲ
σέ,
ὦ
Ζεῦ,
|
χεῖρ' |
ἐς
οὐρανὸν
δικὼν
~αὐδῶ,
τέκνοισιν |
| [150] |
ἀλκὴν
μόνον:
~ὅσοι
δὲ
τόξοις
|
χεῖρ᾽ |
ἔχουσιν
εὔστοχον,
~ἓν
μὲν
τὸ |
| [1400] |
ἐμόν.
~(Θησεύς)
~Δίδου
δέρῃ
σὴν
|
χεῖρ' |
ὁδηγήσω
δ'
ἐγώ.
~(Ηρακλῆς)
~Ζεῦγός |
| [1350] |
κακῶν.
~(Θησεύς)
~Παῦσαι·
δίδου
δὲ
|
χεῖρ' |
ὑπηρέτῃ
φίλῳ.
~(Ηρακλῆς)
~Ἀλλ'
αἷμα |
| [250] |
φίλων
μάλιστα
δεῖ;
~ὦ
δεξιὰ
|
χείρ, |
ὡς
ποθεῖς
λαβεῖν
δόρυ,
~ἐν |
| [100] |
πρόθυμ᾽
~ὦ
τέκεα,
τέκεα
πατρὸς
|
ἀπάτορ᾽ |
~ὦ
γεραιὲ
σύ
τε
τάλαινα |
| [350] |
~Κύκνον
ξεινοδαΐκταν
~τόξοις
ὤλεσεν,
Αμφαναίας
|
~οἰκήτορ' |
ἄμεικτον.
~Ὑμνῳδούς
τε
κόρας
~ἤλυθεν |
| [1300] |
~ἐγὼ
δὲ
τοὺς
θεοὺς
οὔτε
|
λέκτρ' |
ἃ
μὴ
θέμις
~στέργειν
νομίζω, |
| [1300] |
εἴπερ
οὐ
ψευδεῖς
λόγοι.
~Οὐ
|
λέκτρ' |
ἐν
ἀλλήλοισιν,
ὧν
οὐδεὶς
νόμος, |
| [1350] |
τάλαιν'
ἀπώλεσα
~ὥσπερ
σὺ
τἀμὰ
|
λέκτρ' |
ἔσῳζες
ἀσφαλῶς,
~μακρὰς
διαντλοῦσ'
ἐν |
| [1350] |
τι,
Θησεῦ,
σύγκαμ'
ἀθλίου
κυνὸς
|
~κόμιστρ' |
ἐς
Αργος
συγκατάστησον
μολών,
~λύπῃ |
| [700] |
ἔξωθεν
ἐκπορεύσομεν
~σὺν
μητρὶ
παῖδας.
|
δεῦρ' |
ἕπεσθε,
πρόσπολοι,
~ὡς
ἂν
σχολὴν |
| [500] |
ἄλλος
ἀντὶ
σοῦ
παιδός,
γέρον.
|
~Δεῦρ' |
ὦ
τέκν'
ἐκκρίμνασθε
πατρῴων
πέπλων, |
| [900] |
θύω
πρὶν
κτανεῖν
Εὐρυσθέα
~καθάρσιον
|
πῦρ, |
καὶ
πόνους
διπλοῦς
ἔχω;
~ἔργον |
| [200] |
ἐμόν,
~ἣν
χρῆν
νεοσσοῖς
τοῖσδε
|
πῦρ |
λόγχας
ὅπλα
~φέρουσαν
ἐλθεῖν,
ποντίων |
| [150] |
ἔσθ᾽
ὅπου
~ἐσθλόν
τι
δράσας
|
μάρτυρ᾽ |
ἂν
λάβοις
πάτραν.
~τὸ
πάνσοφον |
| [1300] |
μέρος.
~Ἃ
δ'
ἐκ
πολιτῶν
|
δῶρ' |
ἔχω
σώσας
κόρους
~δὶς
ἑπτά, |
| [750] |
~σύν
τ'
Ασωπιάδες
κόραι,
~πατρὸς
|
ὕδωρ |
βᾶτε
λιποῦσαι
συναοιδοί,
~Νύμφαι,
τὸν |
| [1200] |
τῶν
θεῶν.
~(Ηρακλῆς)
~Φεῦγ'
ὦ
|
ταλαίπωρ' |
ἀνόσιον
μίασμ'
ἐμόν.
~(Θησεύς)
~Οὐδεὶς |
| [50] |
τ᾽
ἔτ᾽
ἂν
παῖς
οὑμός,
|
εὐνήτωρ |
δὲ
σός.
~ἀλλ᾽
ἡσύχαζε
καὶ |
| [0] |
~ὡς
ἦν
πάρος
Δίρκης
τις
|
εὐνήτωρ |
(Λύκος)
~τὴν
ἑπτάπυργον
τήνδε
δεσπόζων |
| [1200] |
ἀνόσιον
μίασμ'
ἐμόν.
~(Θησεύς)
~Οὐδεὶς
|
ἀλάστωρ |
τοῖς
φίλοις
ἐκ
τῶν
φίλων. |