Vers
[600]	ὦ γύναι μοι, σύλλογον ψυχῆς	λαβὲ	~τρόμου τε παῦσαι, καὶ μέθεσθ'
[400]	ἄγρας. ~Τὰ κλεινὰ δ' Ελλὰς	ἔλαβε	βαρβάρου κόρας ~λάφυρα, καὶ σῴζεται
[1100]	~(Ηρακλῆς) ~Ποῦ δ' οἶστρος ἡμᾶς	ἔλαβε;	ποῦ διώλεσεν; ~(Αμφιτρύων) ~Ὅτ' ἀμφὶ
[250]	ἔπηλυς ὤν; ~ἀλλ᾽ οὐκ ἐμοῦ	γε	δεσπόσεις χαίρων ποτέ. ~οὐδ᾽ ἁπόνησα
[100]	μ᾽ ἐρωτῶ: χρὴ δ᾽ ἐπεί	γε	δεσπότης ~ὑμῶν καθέστηχ᾽ ἱστορεῖν ἃ
[1100]	τί δρῶ; ~(Ηρακλῆς) ~Καὶ τόν	γε	δήσαντ' εἴπ' ἀναινόμεσθα γάρ. ~(Αμφιτρύων)
[1100]	~(Ηρακλῆς) ~Οὐ γάρ τι βακχεύσας	γε	μέμνημαι φρένας. ~(Αμφιτρύων) ~Λύσω, γέροντες,
[700]	μόλῃ ποτέ. ~(Αμφιτρύων) ~Οὔκ, εἴ	γε	μή τις θεῶν ἀναστήσειέ νιν.
[1150]	ὁρῶ ξυνάορον; ~οὐ γὰρ δορός	γε	παῖδες ἵστανται πέλας, ~ἀλλ' ἄλλο
[1200]	προσφθεγμάτων; ~Οὐδὲν μέλει μοι σύν	γε	σοὶ πράσσειν κακῶς· ~καὶ γάρ
[1200]	~(Ηρακλῆς) ~Σὺ δ' ἐκτὸς ὤν	γε	συμφορᾶς με νουθετεῖς. ~(Θησεύς) ~Ὁ
[1100]	ἐμῶν κακῶν πέλας; ~(Χορός) ~Κἀγώ	γε	σὺν σοί, μὴ προδοὺς τὰς
[750]	δὲ παλαίτερος ~κρατεῖ, λιμένα λιπών	γε	τὸν Αχερόντιον. ~δοκημάτων ἐκτὸς ἦλθεν
[600]	ἔβητ' ἐπὶ ξυροῦ; ~ἄξω λαβών	γε	τούσδ' ἐφολκίδας χεροῖν, ~ναῦς δ'
[750]	ἀντίποινα δ' ἐκτίνων ~τόλμα, διδούς	γε	τῶν δεδραμένων δίκην. ~Τίς ὁ
[1400]	ὁδηγήσω δ' ἐγώ. ~(Ηρακλῆς) ~Ζεῦγός	γε	φίλιον· ἅτερος δὲ δυστυχής. ~Ὦ
[900]	στενακτὰν ἄταν ἄταν ~πατέρος ἀμφαίνεις;	~λέγε,	τίνα τρόπον ἔσυτο θεόθεν ἐπὶ
[950]	βραχὺν χρόνον μονῆς ~Ισθμοῦ ναπαίας	ἔλεγε	προσβαίνειν πλάκας. ~Κἀνταῦθα γυμνὸν σῶμα
[1350]	~Οὐκ ἂν δυναίμην· ἄρθρα γὰρ	πέπηγέ	μου. ~(Θησεύς) ~Καὶ τοὺς σθένοντας
[900]	~στρεπτῷ σιδήρῳ συντριαινῶσαι πάλιν. ~Αὐτοῦ	δὲ	βαίνων ἅρματ' οὐκ ἔχων ἔχειν
[950]	δ' ὑπὸ κίονος σκιάν, ~ἄλλος	δὲ	βωμὸν ὄρνις ὣς ἔπτηξ' ὕπο.
[1200]	ἐφ' ἑτέραισι συμφοραῖς. ~(Ηρακλῆς) ~Ηὗρες	δέ	γ' ἄλλους ἐν κακοῖσι μείζοσιν;
[500]	ἥκομεν, πάτερ; ~(Μεγάρα) ~Διολλύμεσθα· σὺ	δέ,	γέρον, σύγγνωθί μοι, ~εἰ πρόσθεν
[600]	νεότας μοι φίλον αἰεί· τὸ	δὲ	γῆρας ἄχθος ~βαρύτερον Αἴτνας σκοπέλων
[1200]	ἐς φάος νεκρῶν πάρα. ~Χάριν	δὲ	γηράσκουσαν ἐχθαίρω φίλων, ~καὶ τῶν
[450]	ὑμῖν Κῆρας ἀντέδωκ' ἔχειν, ~ἐμοὶ	δὲ	δάκρυα λουτρά δύστηνος φρενῶν. ~Πατὴρ
[900]	φθέγμα δ' ὅσιον εἴχομεν. ~Μέλλων	δὲ	δαλὸν χειρὶ δεξιᾷ φέρειν, ~ἐς
[1000]	δεινὸν ἐκ παίδων φόνου· ~περὶ	δὲ	δεσμὰ καὶ πολύβροχ' ἁμμάτων ~ἐρείσμαθ'
[850]	ἃ δρᾶν οὐ βούλομαι. ~Εἰ	δὲ	δή μ' Ηρᾳ θ' ὑπουργεῖν
[1200]	ἔσθ' ὅπῃ τεθῇ. ~(Θησεύς) ~Δράσεις	δὲ	δὴ τί; ποῖ φέρῃ θυμούμενος;
[200]	ἔχουσι τῶν καθεστώτων πέρι. ~παῖδας	δὲ	δὴ τί τούσδ᾽ ἀποκτεῖναι θέλεις;
[0]	ἔνθεν οὐχ ἥκει πάλιν. ~γέρων	δὲ	δή τις ἔστι Καδμείων λόγος
[50]	ἐσφαλμένοι ~ζητοῦσι τὸν τεκόντ᾽ ἐγὼ	δὲ	διαφέρω ~λόγοισι, μυθεύουσα. θαυμάζων δ᾽
[600]	~οἵ τ' οὐδὲν ὄντες· χρήμασιν	δὲ	διάφοροι· ~ἔχουσιν, οἳ δ' οὔ·
[250]	~τύχας, ὅταν πάσχῃ τι, μεμνήσεσθε	δὲ	~δοῦλοι γεγῶτες τῆς ἐμῆς τυραννίδος.
[200]	ἡμᾶς φυγάδας ἐξελθεῖν χθονός: ~βίᾳ	δὲ	δράσῃς μηδέν, ἢ πείσῃ βίαν,
[200]	ἡμᾶς οἷς πεπύργωσαι λόγοις, ~ἐγὼ	δὲ	δράσω ς᾽ ἀντὶ τῶν λόγων
[700]	ἄλλ' ἴσως ~ἄλλῳ μελήσει. Προσδόκα	δὲ	δρῶν κακῶς ~κακόν τι πράξειν.
[1400]	~(Ηρακλῆς) ~Ζεῦγός γε φίλιον· ἅτερος	δὲ	δυστυχής. ~Ὦ πρέσβυ, τοιόνδ' ἄνδρα
[550]	ἐγώ. ~(Μεγάρα) ~Φίλων ἔρημοι· σὲ	δὲ	θανόντ' ἠκούομεν. ~(Ηρακλῆς) ~Πόθεν δ'
[650]	αἰθέρ' αἰεὶ ~πτεροῖσι φορείσθω. ~Εἰ	δὲ	θεοῖς ἦν ξύνεσις καὶ σοφία
[0]	κλεινὸς Ἡρακλῆς νιν ἤγετο. ~λιπὼν	δὲ	Θήβας, οὗ κατῳκίσθην ἐγώ, ~(Μεγάρα)
[1300]	μᾶλλον ἢ πάσχειν κακῶς. ~Οὐδεὶς	δὲ	θνητῶν ταῖς τύχαις ἀκήρατος, ~οὐ
[1250]	φίλαις ~Θήβαις ἐνοικεῖν ὅσιον· ἢν	δὲ	καὶ μένω, ~ἐς ποῖον ἱερὸν
[50]	ἐκεῖνα μὲν θανόντ᾽ ἀνέπτατο, ~ἐγὼ	δὲ	καὶ σὺ μέλλομεν θνῄσκειν, γέρον,
[1300]	ἀοιδῶν οἵδε δύστηνοι λόγοι. ~Ἐσκεψάμην	δὲ	καίπερ ἐν κακοῖσιν ὤν, ~μὴ
[1050]	με κανεῖ πατέρ' ὄντα, ~πρὸς	δὲ	κακοῖς κακὰ μήσεται ~πρὸς Ερινύσι
[100]	~αἵδε προσφερεῖς ~ὀμμάτων αὐγαί, ~τὸ	δὲ	κακοτυχὲς οὐ λέλοιπεν ἐκ τέκνων
[900]	~ἐξέβαλε τῶνδε δωμάτων Ηρακλέης· ~χορὸς	δὲ	καλλίμορφος εἱστήκει τέκνων ~πατήρ τε
[500]	~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ οἶδα, θύγατερ· ἀφασία	δὲ	κἄμ' ἔχει. ~(Μεγάρα) ~Ὅδ' ἐστὶν
[850]	ἐπεμβαλῶ, ~τέκν' ἀποκτείνασα πρῶτον· ὁ	δὲ	κανὼν οὐκ εἴσεται ~παῖδας οὓς
[0]	νοσοῦσαν τήνδ᾽ ἐπεσπεσὼν πόλιν. ~ἡμῖν	δὲ	κῆδος ἐς Κρέοντ᾽ ἀνημμένον ~κακὸν
[850]	ὣς ἐς ἐμβολὴν ~δεινὰ μυκᾶται	δὲ	Κῆρας ἀνακαλῶν τὰς Ταρτάρου. ~Τάχα
[300]	μολόντες· οὐ φθονῶ πέπλων. ~Ὅταν	δὲ	κόσμον περιβάλησθε σώμασιν, ~ἥξω πρὸς
[1250]	τὴν τεκοῦσαν Αλκμήνην ἐμέ. ~Ὅταν	δὲ	κρηπὶς μὴ καταβληθῇ γένους ~ὀρθῶς,
[950]	σταθεὶς ~βάλλει πρὸς ἧπαρ· ὕπτιος	δὲ	λαΐνους ~ὀρθοστάτας ἔδευσεν ἐκπνέων βίον.
[0]	~μήτρωσιν ἐκπράξωσιν αἵματος δίκην. ~ἐγὼ	δέ	λείπει γάρ με τοῖσδ᾽ ἐν
[600]	~καλλίστα δ' ἐν πενίᾳ. ~Τὸ	δὲ	λυγρὸν φόνιόν τε γῆρας ~μισῶ·
[0]	παῖς, ἄναξ τῆσδε χθονός. ~Κρέων	δὲ	(Μεγάρα) ς τῆσδε γίγνεται πατήρ,
[1300]	~φέρεις ὑπέρφευ τὰς τύχας, θεοὶ	δὲ	μή; ~Θήβας μὲν οὖν ἔκλειπε
[50]	παραινεῖν, σπουδάσαντ᾽ ἄνευ πόνου: ~χρόνον	δὲ	μηκύνωμεν ὄντες ἀσθενεῖς. ~(Μεγάρα) ~λύπης
[950]	ὄρνις ὣς ἔπτηξ' ὕπο. ~Βοᾷ	δὲ	μήτηρ· Ω τεκών, τί δρᾷς;
[550]	ἀνδρὶ δυστυχεῖ τίνες; ~(Ηρακλῆς) ~Μάχας	δὲ	Μινυῶν ἃς ἔτλην ἀπέπτυσαν; ~(Μεγάρα)
[1300]	κατακτανών, ~σοὶ ταῦτα δώσω. πανταχοῦ	δέ	μοι χθονὸς ~τεμένη δέδασται· ταῦτ'
[800]	ἔμ' οὔθ' Ηραν ποτέ· ~Ἐπεὶ	δὲ	μόχθους διεπέρασ' Εὐρυσθέως, ~Ηρα προσάψαι
[950]	νεκρῶν, ~οὓς ἄρτι καίνεις; ὁ	δέ	νιν Εὐρυσθέως δοκῶν ~πατέρα προταρβοῦνθ'
[950]	ἐν Μυκήναις τῷ λόγῳ. Πατὴρ	δέ	νιν ~θιγὼν κραταιᾶς χειρὸς ἐννέπει
[450]	ἐπύργου, μέγα φρονῶν εὐανδρίᾳ. ~Ἐγὼ	δὲ	νύμφας ἠκροθινιαζόμην, ~κήδη συνάψουσ' ἔκ
[550]	~φίλας ἀμοιβὰς ὄμμασιν δεδορκότες; ~Ἐγὼ	δέ	νῦν γὰρ τῆς ἐμῆς ἔργον
[300]	φονεύειν, ἱέναι πέτρας ἄπο. ~Μίαν	δὲ	νῷν δὸς χάριν, ἄναξ, ἱκνούμεθα·
[950]	κάρα, ~ἔρρηξε δ' ὀστᾶ. Δεύτερον	δὲ	παῖδ' ἑλών, ~χωρεῖ τρίτον θῦμ'
[300]	ἄρ' ὁμόγαμόν σ' ἐκτησάμην, ~μάτην	δὲ	παιδὸς κοινεῶν' ἐκλῄζομεν· ~σὺ δ'
[1350]	τὰς ἐμὰς φυγὰς ὁρᾷς, ~ὁρᾷς	δὲ	παίδων ὄντα μ' αὐθέντην ἐμῶν·
[500]	Κρέοντος θάνατον ἐκτεισαίατο. ~(Ηρακλῆς) ~Κόσμος	δὲ	παίδων τίς ὅδε νερτέροις πρέπων;
[750]	~Βέβακ' ἄναξ ὁ καινός, ὁ	δὲ	παλαίτερος ~κρατεῖ, λιμένα λιπών γε
[200]	~ἄγ᾽ οἳ μὲν Ἑλικῶν᾽ οἳ	δὲ	Παρνασοῦ πτυχὰς ~τέμνειν ἄνωχθ᾽ ἐλθόντες
[1200]	σ' οὐκ ἀναίνομαι. ~(Θησεύς) ~Ἐγὼ	δὲ	πάσχων εὖ τότ' οἰκτίρω σε
[1050]	ἀνεγειρόμενος χαλάσας ἀπολεῖ πόλιν, ~ἀπὸ	δὲ	πατέρα, μέλαθρά τε καταράξει. ~(Χορός)
[450]	δάκρυα λουτρά δύστηνος φρενῶν. ~Πατὴρ	δὲ	πατρὸς ἑστιᾷ γάμους ὅδε, ~Αιδην
[1050]	ὧδ' ὑπερκότως ~τὸν σόν, κακῶν	δὲ	πέλαγος ἐς τόδ' ἤγαγες; ~(Ηρακλῆς)
[1400]	~Θησεῖ πανώλεις ἑψόμεσθ' ἐφολκίδες. ~Ὅστις	δὲ	πλοῦτον ἢ σθένος μᾶλλον φίλων
[200]	ἐγὼ τὰ νῦν τάδε. ~ὑμεῖς	δέ,	πρέσβεις, ταῖς ἐμαῖς ἐναντίοι ~γνώμαισιν
[950]	τί δρᾷς; τέκνα ~κτείνεις; Βοᾷ	δὲ	πρέσβυς οἰκετῶν τ' ὄχλος. ~Ὁ
[800]	φοιτῶσ' ἐπ' ἀνθρώπων φίλους. ~Παραινέσαι	δέ,	πρὶν σφαλεῖσαν εἰσιδεῖν, ~Ηρᾳ θέλω
[850]	τὸν εὐτυχῆ μετέβαλεν δαίμων, ~ταχὺ	δὲ	πρὸς πατρὸς τέκν' ἐκπνεύσεται. ~(Αμφιτρύων)
[550]	καλλινίκῳ τῷδ' ὅπλῳ χειρώσομαι· ~τοὺς	δὲ	πτερωτοῖς διαφορῶν τοξεύμασι ~νεκρῶν ἅπαντ'
[600]	τἀνθάδ' εἰδείην πάρος. ~(Αμφιτρύων) ~Χρόνον	δὲ	πῶς τοσοῦτον ἦσθ' ὑπὸ χθονί;
[1200]	φίλων. ~(Ηρακλῆς) ~Ἐπῄνεσ' εὖ δράσας	δέ	σ' οὐκ ἀναίνομαι. ~(Θησεύς) ~Ἐγὼ
[1250]	Διὸς σύλλεκτρος, ὡς ὀλοίμεθα. ~Ἐπεὶ	δὲ	σαρκὸς περιβόλαι' ἐκτησάμην ~ἡβῶντα, μόχθους
[400]	~βίου κέλευθον ἄθεον ἄδικον· ἐς	δὲ	σὰς ~χέρας βλέπει δώματ' οὐ
[450]	νέρθεν εὐτρεπῆ ποιοῦ, γύναι. ~Ἐγὼ	δὲ	σέ, ὦ Ζεῦ, χεῖρ' ἐς
[600]	~τῇ τ' ἀσφαλείᾳ κερδανεῖς· πόλιν	δὲ	σὴν ~μὴ πρὶν ταράξῃς πρὶν
[1250]	λόγοις ~πρὸς νουθετήσεις σάς· ἀναπτύξω	δέ	σοι ~ἀβίωτον ἡμῖν νῦν τε
[50]	ἔτ᾽ ἂν παῖς οὑμός, εὐνήτωρ	δὲ	σός. ~ἀλλ᾽ ἡσύχαζε καὶ δακρυρρόους
[1350]	θάνω; ~Οὐ λειπτέον τάδ' ἀθλίως	δὲ	σῳστέον. ~Ἕν μοί τι, Θησεῦ,
[50]	τὰς ἐλπίδας. ~(Μεγάρα) ~κἀγώ: δοκεῖν	δὲ	τἀδόκητ᾽ οὐ χρή, γέρον. ~(Αμφιτρύων)
[0]	ἄλλους ἐξεμόχθησεν πόνους, ~τὸ λοίσθιον	δὲ	Ταινάρου διὰ στόμα ~βέβηκ᾽ ἐς
[950]	τοὺς Εὐρυσθέως ~δοκῶν φονεύειν. οἳ	δὲ	ταρβοῦντες φόβῳ ~ὤρουον ἄλλος ἄλλοσ'
[0]	ἐγὼ φεύγω κτανὼν ~Ἠλεκτρύωνα: συμφορὰς	δὲ	τὰς ἐμὰς ~ἐξευμαρίζων καὶ πάτραν
[1050]	ὀλόμενον, ὃς ἔκανεν ἄλοχον, ἔκανε	~δὲ	τέκεα, τοξήρει ψαλμῷ τοξεύσας. ~(Χορός)
[50]	ἔρωτι σώματ᾽ εἰς εὐδαίμονα, ~ἔχων	δὲ	τέκνα: κἄμ᾽ ἔδωκε παιδὶ σῷ
[1000]	ὑψιπύλων δόμων. ~Ἰώ μοι· ~ἴδεσθε	δὲ	τέκνα πρὸ πατρὸς ~ἄθλια κείμενα
[1000]	ἔχω λέξαι ~θυόμενον Μούσαις· ~σὺ	δὲ	τέκνα τρίγονα τεκόμενος, ὦ δάιε,
[250]	μίμημ᾽ ἀνδρὸς οὐκ ἀπωστέον. ~σκέψαι	δὲ	τὴν σὴν ἐλπίδ᾽ ᾗ λογίζομαι:
[1400]	ὥσπερ εἶπον παῖδας. ~(Αμφιτρύων) ~Ἐμὲ	δὲ	τίς, τέκνον; ~(Ηρακλῆς) ~Ἐγώ. ~(Αμφιτρύων)
[1200]	μὲν ὅστις ἀπολαύειν θέλει, ~συμπλεῖν	δὲ	τοῖς φίλοισι δυστυχοῦσιν οὔ. ~Ἀνίστασ'
[900]	στενακτά. ~(Χορός) ~Δάιοι φόνοι, ~δάιοι	δὲ	τοκέων χέρες· ὤ. ~(Αγγελος) ~Οὐκ
[350]	κιθάραν ~ἐλαύνων πλήκτρῳ χρυσέῳ· ~ἐγὼ	δὲ	τὸν γᾶς ἐνέρων τ' ~ἐς
[800]	οἷός ἐστ' αὐτῷ χόλος, ~μάθῃ	δὲ	τὸν ἐμόν· ἢ θεοὶ μὲν
[1250]	πορεύσαιμ' ἐντολαῖς Εὐρυσθέως. ~Τὸν λοίσθιον	δὲ	τόνδ' ἔτλην τάλας πόνον, ~παιδοκτονήσας
[150]	μίαν ἔχων ἀλκὴν μόνον: ~ὅσοι	δὲ	τόξοις χεῖρ᾽ ἔχουσιν εὔστοχον, ~ἓν
[150]	ταχεῖαν ἄλοκα τάξιν ἐμβεβώς. ~ἔχει	δὲ	τοὐμὸν οὐκ ἀναίδειαν, γέρον, ~ἀλλ᾽
[300]	~νῦν δ᾽ οὐδέν ἐσμεν. σὸν	δὲ	τοὐντεῦθεν σκοπεῖν ~ὅπως διώσῃ τὰς
[1200]	~(Ηρακλῆς) ~Αὔθαδες ὁ θεός, πρὸς	δὲ	τοὺς θεοὺς ἐγώ. ~(Θησεύς) ~Ἴσχε
[1300]	τάδ' ἔστ' ἐμῶν κακῶν, ~ἐγὼ	δὲ	τοὺς θεοὺς οὔτε λέκτρ' ἃ
[50]	~δόμων καθήμεθ᾽ ἀπορίᾳ σωτηρίας. ~φίλων	δὲ	τοὺς μὲν οὐ σαφεῖς ὁρῶ
[300]	λέκτρα δόντος οὐδενὸς λαβών, ~σῴζειν	δὲ	τοὺς σοὺς οὐκ ἐπίστασαι φίλους.
[200]	ἐκλέλοιπεν ἣν πρὶν εἴχομεν, ~γήρᾳ	δὲ	τρομερὰ γυῖα κἀμαυρὸν σθένος. ~εἰ
[550]	πάτερ; ~(Αμφιτρύων) ~Πολλοὺς πένητας, ὀλβίους	δὲ	τῷ λόγῳ ~δοκοῦντας εἶναι συμμάχους
[1350]	ὦ λυγραὶ φιλημάτων ~τέρψεις, λυγραὶ	δὲ	τῶνδ' ὅπλων κοινωνίαι. ~Ἀμηχανῶ γὰρ
[600]	~ἔχουσιν, οἳ δ' οὔ· πᾶν	δὲ	φιλότεκνον γένος. ~(Χορός) ~Ἁ νεότας
[1250]	οὐ γῆς τῆσδ' ἀποφθαρήσεται; ~{Κεκλημένῳ	δὲ	φωτὶ μακαρίῳ ποτὲ ~αἱ μεταβολαὶ
[1350]	ἀμνήμων κακῶν. ~(Θησεύς) ~Παῦσαι· δίδου	δὲ	χεῖρ' ὑπηρέτῃ φίλῳ. ~(Ηρακλῆς) ~Ἀλλ'
[50]	κρατήσας οὑμὸς εὐγενὴς τόκος. ~πάντων	δὲ	χρεῖοι τάσδ᾽ ἕδρας φυλάσσομεν, ~σίτων
[850]	σύ μ' ἐσπέμπεις δόμους· ~ἄβατον	δὲ	χώραν καὶ θάλασσαν ἀγρίαν ~ἐξημερώσας,
[250]	~ἕξεις. ἀπέρρων δ᾽ ἔνθεν ἦλθες	ἐνθάδε,	~ὕβριζ᾽ ἐμοῦ γὰρ ζῶντος οὐ
[50]	~ὦ θύγατερ, οὔτοι ῥᾴδιον τὰ	τοιάδε	~φαύλως παραινεῖν, σπουδάσαντ᾽ ἄνευ πόνου:
[1000]	ἄπιστος Ελλάδι ~τῶν Δαναοῦ παίδων·	τάδε	δ' ὑπερέβαλε, παρέδραμε ~τὰ τότε
[950]	βίον. ~Ὁ δ' ἠλάλαξε κἀπεκόμπασεν	τάδε·	~Εἷς μὲν νεοσσὸς ὅδε θανὼν
[1350]	~ἃ πλευρὰ τἀμὰ προσπίτνοντ' ἐρεῖ	τάδε·	~Ημῖν τέκν' εἷλες καὶ δάμαρθ'
[1100]	~Μιᾶς ἅπαντα χειρὸς ἔργα σῆς	τάδε.	~(Ηρακλῆς) ~Αἰαῖ· στεναγμῶν γάρ με
[1100]	παρ' Ηρας ἆρ' ὁρᾷς θρόνων	τάδε;	~(Ηρακλῆς) ~Ἀλλ' ἦ τι κεῖθεν
[1250]	πολλὰ δὴ τλὰς Ηρακλῆς λέγει	τάδε;	~(Ηρακλῆς) ~Οὐκ οὖν τοσαῦτά γ'
[550]	ἀθυμία; ~(Μεγάρα) ~Εὐρυσθέως κήρυκες ἤγγελλον	τάδε.	~(Ηρακλῆς) ~Τί δ' ἐξελείπετ' οἶκον
[1000]	ἁμμάτων ~ἐρείσμαθ' Ηράκλειον ~ἀμφὶ δέμας	τάδε	λαΐνοις ~ἀνημμένα κίοσιν οἴκων. ~Ὁ
[900]	μιᾶς μοι χειρὸς εὖ θέσθαι	τάδε·	~ὅταν δ' ἐνέγκω δεῦρο κρᾶτ'
[1100]	λέξεις τινά. ~(Αμφιτρύων) ~Ἰδού, θέασαι	τάδε	τέκνων πεσήματα. ~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι· τίν'
[900]	ἔσυτο θεόθεν ἐπὶ ~μέλαθρα κακὰ	τάδε,	~τλήμονάς τε παίδων τύχας; ~(Αγγελος)
[200]	τῆσδ᾽ ἀλλ᾽ ἐγὼ τὰ νῦν	τάδε.	~ὑμεῖς δέ, πρέσβεις, ταῖς ἐμαῖς
[950]	νιν ~θιγὼν κραταιᾶς χειρὸς ἐννέπει	τάδε·	~Ω παῖ, τί πάσχεις; τίς
[450]	ἄγειν τὰ θύματ' εἰς Αιδου	τάδε.	~Ὦ τέκν' ἀγόμεθα ζεῦγος οὐ
[1050]	καὶ γῆν τόξα θ' Ηλίου	τάδε·	~ὡς ἐν κλύδωνι καὶ φρενῶν
[0]	λευκοπώλω πρὶν τυραννῆσαι χθονὸς ~Ἀμφίον᾽	ἠδὲ	Ζῆθον, ἐκγόνω Διός. ~οὗ ταὐτὸν
[300]	ἀδυνάτων ἔοικ' ἐρᾶν. ~Ἰδοὺ πάρεστιν	ἥδε	φασγάνῳ δέρη ~κεντεῖν φονεύειν, ἱέναι
[650]	~μισῶ· κατὰ κυμάτων δ' ~ἔρροι,	μηδέ	ποτ' ὤφελεν ~θνατῶν δώματα καὶ
[100]	~(Χορός) ~ἴδετε, πατέρος ὡς γοργῶπες	~αἵδε	προσφερεῖς ~ὀμμάτων αὐγαί, ~τὸ δὲ
[1300]	ἔστ' ὀρθῶς θεός, ~οὐδενός· ἀοιδῶν	οἵδε	δύστηνοι λόγοι. ~Ἐσκεψάμην δὲ καίπερ
[1150]	πρὸς θεῶν. ~(Θησεύς) ~Οἱ παῖδες	οἵδε	τίνες, ἐφ' οἷς δακρυρροεῖς; ~(Αμφιτρύων)
[200]	κ τύχης ὡρμισμένον. ~λόγοι μὲν	οἵδε	τοῖσι σοῖς ἐναντίαν ~γνώμην ἔχουσι
[350]	τόξοις φονίοις, ~ἐναίρων πτανοῖς βέλεσιν.	~Ξύνοιδε	Πηνειὸς ὁ καλλιδίνας ~μακραί τ'
[1000]	καὶ παῖδ' ἑνὶ κατέστρωσεν βέλει.	~Κἀνθένδε	πρὸς γέροντος ἱππεύει φόνον· ~ἀλλ'
[1100]	πεσήματα. ~(Ηρακλῆς) ~Οἴμοι· τίν' ὄψιν	τήνδε	δέρκομαι τάλας; ~(Αμφιτρύων) ~Ἀπόλεμον, ὦ
[0]	τις εὐνήτωρ (Λύκος) ~τὴν ἑπτάπυργον	τήνδε	δεσπόζων πόλιν, ~τὼ λευκοπώλω πρὶν
[250]	τέκνα. ~ἐπεὶ σὺ μὲν γῆν	τήνδε	διολέσας ἔχεις, ~ὃ δ᾽ ὠφελήσας
[0]	κατῳκίσθην ἐγώ, ~(Μεγάρα) ν τε	τήνδε	πενθερούς τε παῖς ἐμὸς ~Ἀργεῖα
[250]	ποτε ~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας. οὐ	τοσόνδε	γῆς ~ἔνερθ᾽ ἐκεῖνος κρύπτεται λιπὼν
[250]	Ἅιδου πάλιν; ~ἀλλ᾽ ὡς λόγοισι	τόνδε	μαλθάξαιμεν ἄν; ~ἥκιστα: φεύγειν σκαιὸν
[1400]	φίλον. ~(Αμφιτρύων) ~Ἡ γὰρ τεκοῦσα	τόνδε	πατρὶς εὔτεκνος. ~(Ηρακλῆς) ~Θησεῦ, πάλιν
[0]	μὴ θάνως᾽ Ἡρακλέους, ~βωμὸν καθίζω	τόνδε	σωτῆρος Διός, ~ὃν καλλινίκου δορὸς
[900]	γῆς ἄνακτ' ἐπεὶ κτανὼν ~ἐξέβαλε	τῶνδε	δωμάτων Ηρακλέης· ~χορὸς δὲ καλλίμορφος
[100]	τῆσδε κοίρανον χθονὸς ~Λύκον περῶντα	τῶνδε	δωμάτων πέλας. ~(Λύκος) ~τὸν Ἡράκλειον
[550]	λίαν. ~(Ηρακλῆς) ~Τί δ' ἐστὶ	τῶνδε	θᾶσσον ἢ χρεών, πάτερ; ~(Αμφιτρύων)
[100]	~ἢ τὸν παρ᾽ Ἅιδῃ πατέρα	τῶνδε	κείμενον ~πιστεύεθ᾽ ἥξειν; ὡς ὑπὲρ
[550]	χαιρόντων πόνοι· ~μάτην γὰρ αὐτοὺς	τῶνδε	μᾶλλον ἤνυσα. ~Καὶ δεῖ μ'
[1150]	ἢ συμμάχων. ~Ἔα· ~τί νεκρῶν	τῶνδε	πληθύει πέδον; ~οὔ που λέλειμμαι
[500]	δακρύοντα συμφορὰς τίνας; ~Φέρ' ἐκπύθωμαι	τῶνδε	πλησίον σταθείς· ~γύναι, τί καινὸν
[1150]	γὰρ τοῖς δεδραμένοις κακοῖς· ~καὶ	τῶνδε	προστρόπαιον αἷμα προσλαβὼν ~οὐδὲν κακῶσαι
[150]	καὶ θρόνους ἔχων. ~οὔκουν τραφέντων	τῶνδε	τιμωροὺς ἐμοὺς ~χρῄζω λιπέσθαι τῶν
[700]	καὶ δάμαρθ' Ηρακλέους ~ἔξω κέλευε	τῶνδε	φαίνεσθαι δόμων, ~ἐφ' οἷς ὑπέστητ'
[450]	~Πατὴρ δὲ πατρὸς ἑστιᾷ γάμους	ὅδε,	~Αιδην νομίζων πενθερόν, κῆδος πατρός.
[1000]	ποδὶ ~πικρὰν διώκων ἤλυσιν πάρεσθ'	ὅδε.	~(Αμφιτρύων) ~Καδμεῖοι γέροντες, οὐ σῖγα
[1150]	νεκροῖς, γέρον; ~(Αμφιτρύων) ~Ἐμὸς ἐμὸς	ὅδε	γόνος ὁ πολύπονος, ἐπὶ ~δόρυ
[1300]	~Οὐκ ἔστιν ἄλλου δαιμόνων ἀγὼν	ὅδε	~ἢ τῆς Διὸς δάμαρτος· εὖ
[950]	κἀπεκόμπασεν τάδε· ~Εἷς μὲν νεοσσὸς	ὅδε	θανὼν Εὐρυσθέως ~ἔχθραν πατρῴαν ἐκτίνων
[500]	~(Ηρακλῆς) ~Κόσμος δὲ παίδων τίς	ὅδε	νερτέροις πρέπων; ~(Μεγάρα) ~Θανάτου τάδ'
[850]	~Φυγῇ, τέκν' ἐξορμᾶτε. ~(Χορός) ~Δάιον	τόδε	~δάιον μέλος ἐπαυλεῖται. ~Κυναγετεῖ τέκνων
[750]	~(Λύκος) ~Ἰώ μοί μοι. ~(Χορός)	~Τόδε	κατάρχεται μέλος ἐμοὶ κλύειν ~φίλιον
[700]	ἂν εἴην τοῦ φόνου δράσας	τόδε.	~(Λύκος) ~Ἡμεῖς, ἐπειδὴ σοὶ τόδ'
[0]	Περσέως, πατέρα τόνδ᾽ Ἡρακλέους; ~ὃς	τάσδε	Θήβας ἔσχον, ἔνθ᾽ ὁ γηγενὴς
[250]	ἂν δοῦλον ἐννέποντά με ~καὶ	τάσδε	Θήβας εὐκλεῶς ᾠκήσαμεν. ~ἐν αἷς
[550]	δυστυχές. ~(Ηρακλῆς) ~Οὐ ῥίψεθ' Αιδου	τάσδε	περιβολὰς κόμης ~καὶ φῶς ἀναβλέψεσθε,
[0]	μυχοῖς χθονὸς ~ὁ καινὸς οὗτος	τῆσδε	γῆς ἄρχων Λύκος ~τοὺς Ἡρακλείους
[0]	χθονός. ~Κρέων δὲ (Μεγάρα) ς	τῆσδε	γίγνεται πατήρ, ~ἣν πάντες ὑμεναίοισι
[150]	οἶδα γὰρ κατακτανὼν ~Κρέοντα πατέρα	τῆσδε	καὶ θρόνους ἔχων. ~οὔκουν τραφέντων
[100]	ἀποστερήσῃ. ~(Χορός) ~ἀλλ᾽ εἰσορῶ γὰρ	τῆσδε	κοίρανον χθονὸς ~Λύκον περῶντα τῶνδε
[550]	ἀτιμάσαι; ~(Μεγάρα) ~Αἰδώς γ' ἀποικεῖ	τῆσδε	τῆς θεοῦ πρόσω. ~(Ηρακλῆς) ~Οὕτω
[0]	ἐξέφυ ~Κρέων Μενοικέως παῖς, ἄναξ	τῆσδε	χθονός. ~Κρέων δὲ (Μεγάρα) ς
[200]	παῖδ᾽ ἐμόν, ~ἣν χρῆν νεοσσοῖς	τοῖσδε	πῦρ λόγχας ὅπλα ~φέρουσαν ἐλθεῖν,
[250]	δ᾽ ἀμαρτύρητος εὐκλεὴς πόσις, ~ὡς	τούσδε	παῖδας οὐκ ἂν ἐκσῶσαι θέλοι
[1100]	τέκνοις. ~(Ηρακλῆς) ~Τί πόλεμον εἶπας;	τούσδε	τίς διώλεσε; ~(Αμφιτρύων) ~Σὺ καὶ
[1350]	ὄντα μ' αὐθέντην ἐμῶν· ~δὸς	τούσδε	τύμβῳ καὶ περίστειλον νεκροὺς ~δακρύοισι
[400]	εὐδαίμονος ἥβας. ~Ἀλλ' ἐσορῶ γὰρ	τούσδε	φθιμένων ~ἔνδυτ' ἔχοντας, τοὺς τοῦ
[650]	οὐδεὶς ὅρος ἐκ θεῶν ~χρηστοῖς	οὐδὲ	κακοῖς σαφής, ~ἀλλ' εἱλισσόμενός τις
[700]	~(Λύκος) ~Ὅ δ' οὐ πάρεστιν	οὐδὲ	μὴ μόλῃ ποτέ. ~(Αμφιτρύων) ~Οὔκ,
[1100]	Σισύφειον εἰσορῶ πέτρον ~Πλούτωνά τ'	οὐδὲ	σκῆπτρα Δήμητρος κόρης. ~Ἔκ τοι
[300]	Αμφιτρύων. ~(Αμφιτρύων) ~Οὔτοι τὸ δειλὸν	οὐδὲ	τοῦ βίου πόθος ~θανεῖν ἐρύκει
[600]	ἐμῶν πέπλων· ~οὐ γὰρ πτερωτὸς	οὐδὲ	φευξείω φίλους. ~Ἆ, οἵδ' οὐκ
[200]	σώματος κρατῶν, ~λαβὼν ἂν ἔγχος	τοῦδε	τοὺς ξανθοὺς πλόκους ~καθῃμάτως᾽ ἄν,
[1150]	~(Θησεύς) ~Φεῦ φεῦ· τίς ἀνδρῶν	ὧδε	δυσδαίμων ἔφυ; ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ ἂν
[600]	οὐκ ἀφιᾶσ' ἀλλ' ἀνάπτονται πέπλων	~τοσῷδε	μᾶλλον· ὧδ' ἔβητ' ἐπὶ ξυροῦ;
[800]	παρθένε, ~μανίας τ' ἐπ' ἀνδρὶ	τῷδε	καὶ παιδοκτόνους ~φρενῶν ταραγμοὺς καὶ
[50]	φιλεῖς οὕτω φάος; ~(Αμφιτρύων) ~καὶ	τῷδε	χαίρω καὶ φιλῶ τὰς ἐλπίδας.
[1050]	τέκεα, τοξήρει ψαλμῷ τοξεύσας. ~(Χορός)	~Σῖτέναζέ	νυν ~(Αμφιτρύων) ~Στενάζω. ~(Χορός) ~τέκνων
[50]	οὑμός, εὐνήτωρ δὲ σός. ~ἀλλ᾽	ἡσύχαζε	καὶ δακρυρρόους τέκνων ~πηγὰς ἀφαίρει
[700]	νιν. ~(Λύκος) ~Χώρει πρὸς αὐτὴν	κἀκκόμιζε	δωμάτων. ~(Αμφιτρύων) ~Μέτοχος ἂν εἴην
[1400]	Αθήνας πέμψομαι Θηβῶν ἄπο. ~Ἀλλ'	ἐσκόμιζε	τέκνα δυσκόμιστα γῇ· ~ἡμεῖς δ'
[1100]	~ἃ πρὶν παρασπίζοντ' ἐμοῖς βραχίοσιν	~ἔσῳζε	πλευρὰς ἐξ ἐμοῦ τ' ἐσῴζετο.
[1200]	τε δάκρυον ἐκβάλλων· ~ἰὼ παῖ,	κατάσχεθε	λέοντος ἀγρίου θυμόν, ὡς ~βρόμον
[550]	ἄρ' (Ηρακλῆς) ~ὁ καλλίνικος ὡς	πάροιθε	λέξομαι. ~(Χορός) ~Δίκαια τοὺς τεκόντας
[450]	διὰ σ' ἐκλῃζόμην βροτοῖς. ~ἄρηξον,	ἐλθέ·	καὶ σκιὰ φάνηθί μοι· ~ἅλις
[500]	πλησίον σταθείς· ~γύναι, τί καινὸν	ἦλθε	δώμασιν χρέος; ~(Μεγάρα) ~Ὦ φίλτατ'
[150]	ἔσχε πρὸς λαιᾷ χερὶ ~οὐδ᾽	ἦλθε	λόγχης ἐγγύς, ἀλλὰ τόξ᾽ ἔχων,
[400]	~Δρόμων τ' ἄλλων ἀγάλματ' εὐτυχῆ	~διῆλθε·	τόν τε πολυδάκρυον ~ἔπλευσ' ἐς
[300]	φίλ᾽ ἂν τέμοις. ~ἤδη δ᾽	ἐσῆλθέ	μ᾽ εἰ παραιτησαίμεθα ~φυγὰς τέκνων
[500]	παιδός, γέρον. ~Δεῦρ' ὦ τέκν'	ἐκκρίμνασθε	πατρῴων πέπλων, ~ἴτ' ἐγκονεῖτε, μὴ
[1350]	τεκὼν ὑμᾶς πατὴρ ~ἀπώλεσ' οὐδ'	ὤνασθε	τῶν ἐμῶν καλῶν, ~ἁγὼ παρεσκεύαζον
[1350]	Κάδμου πᾶς τε Θηβαῖος λεώς,	~κείρασθε,	συμπενθήσατ' ἔλθετ' ἐς τάφον ~παίδων·
[1000]	~κλίνεται ὑψιπύλων δόμων. ~Ἰώ μοι·	~ἴδεσθε	δὲ τέκνα πρὸ πατρὸς ~ἄθλια
[1000]	Αιδα χορὸν ἀχήσω; ~Φεῦ φεῦ·	~ἴδεσθε,	διάνδιχα κλῇθρα ~κλίνεται ὑψιπύλων δόμων.
[150]	~βραχίονός φης᾽ ἀγχόναισιν ἐξελεῖν. ~τοῖσδ᾽	ἐξαγωνίζεσθε;	τῶνδ᾽ ἄρ᾽ οὕνεκα ~τοὺς Ἡρακλείους
[700]	ἐκπορεύσομεν ~σὺν μητρὶ παῖδας. δεῦρ'	ἕπεσθε,	πρόσπολοι, ~ὡς ἂν σχολὴν λύσωμεν
[250]	δόμου ~τύχας, ὅταν πάσχῃ τι,	μεμνήσεσθε	δὲ ~δοῦλοι γεγῶτες τῆς ἐμῆς
[550]	τάσδε περιβολὰς κόμης ~καὶ φῶς	ἀναβλέψεσθε,	τοῦ κάτω σκότου ~φίλας ἀμοιβὰς
[300]	φθονῶ πέπλων. ~Ὅταν δὲ κόσμον	περιβάλησθε	σώμασιν, ~ἥξω πρὸς ὑμᾶς νερτέρᾳ
[700]	ἤδη δαρὸς ἐξ ὅτου πέπλοις	~κοσμεῖσθε	σῶμα καὶ νεκρῶν ἀγάλμασιν. ~Ἀλλ'
[1000]	δὲ τέκνα τρίγονα τεκόμενος, ὦ	δάιε,	~λυσσάδι συγκατειργάσω μοίρᾳ. ~Αἰαῖ, τίνα
[800]	ἄτεγκτον συλλαβοῦσα καρδίαν, ~Νυκτὸς κελαινῆς	ἀνυμέναιε	παρθένε, ~μανίας τ' ἐπ' ἀνδρὶ
[100]	τέκεα, τέκεα πατρὸς ἀπάτορ᾽ ~ὦ	γεραιὲ	σύ τε τάλαινα μᾶτερ, ~ἃ
[1350]	ἔοικε, τῇ τύχῃ δουλευτέον. ~Εἶἑν·	γεραιέ,	τὰς ἐμὰς φυγὰς ὁρᾷς, ~ὁρᾷς
[700]	εἴ γε μή τις θεῶν	ἀναστήσειέ	νιν. ~(Λύκος) ~Χώρει πρὸς αὐτὴν
[1150]	τίνες, ἐφ' οἷς δακρυρροεῖς; ~(Αμφιτρύων)	~Ἔτεκε	μέν οὑμὸς ἶνις τάλας, ~τεκόμενος
[950]	μίμημ' ὑπὲρ κάρα βαλὼν ~ξύλον	καθῆκε	παιδὸς ἐς ξανθὸν κάρα, ~ἔρρηξε
[1000]	φόνου μαργῶντος ἔσχε, κεἰς ὕπνον	~καθῆκε·	πίτνει δ' ἐς πέδον, πρὸς
[150]	συνταχθεῖσιν οὖσι μὴ ἀγαθοῖς ~αὐτὸς	τέθνηκε	δειλίᾳ τῇ τῶν πέλας, ~θραύσας
[1200]	τέκνον· ~πάρες ἀπ' ὀμμάτων ~πέπλον,	ἀπόδικε,	ῥέθος ἀελίῳ δεῖξον. ~Βάρος ἀντίπαλον,
[0]	Κρέοντ᾽ ἀνημμένον ~κακὸν μέγιστον, ὡς	ἔοικε,	γίγνεται. ~τοὐμοῦ γὰρ ὄντος παιδὸς
[1350]	ὀμμάτων βαλεῖν· ~νῦν δ' ὡς	ἔοικε,	τῇ τύχῃ δουλευτέον. ~Εἶἑν· γεραιέ,
[900]	βαίνων ἅρματ' οὐκ ἔχων ἔχειν	~ἔφασκε,	δίφρου δ' εἰσέβαινεν ἄντυγας ~κἄθεινε,
[950]	ἀνδρῶν' ἐσπεσὼν Νίσου πόλιν ~ἥκειν	ἔφασκε·	δωμάτων τ' ἔσω βεβώς, ~κλιθεὶς
[500]	μᾶλλον οἰκτρὸν ἀρσένων, ~καὶ τἄμ'	ἔθνῃσκε	τέκν' ἀπωλλύμην δ' ἐγώ. ~(Ηρακλῆς)
[50]	εὐδαίμονα, ~ἔχων δὲ τέκνα: κἄμ᾽	ἔδωκε	παιδὶ σῷ ~ἐπίσημον εὐνὴν Ἡρακλεῖ
[950]	θανὼν Εὐρυσθέως ~ἔχθραν πατρῴαν ἐκτίνων	πέπτωκέ	μοι. ~ἄλλῳ δ' ἐπεῖχε τόξ'
[900]	οἴκων, γῆς ἄνακτ' ἐπεὶ κτανὼν	~ἐξέβαλε	τῶνδε δωμάτων Ηρακλέης· ~χορὸς δὲ
[1000]	~τῶν Δαναοῦ παίδων· τάδε δ'	ὑπερέβαλε,	παρέδραμε ~τὰ τότε κακὰ. ~Τάλανι
[450]	ἔχων Πελασγίας, ~στολήν τε θηρὸς	ἀμφέβαλλε	σῷ κάρᾳ ~λέοντος, ᾗπερ αὐτὸς
[500]	γέροντ' ἦλθεν φόβος; ~(Μεγάρα) ~Κτείνειν	ἔμελλε	πατέρα κἀμὲ καὶ τέκνα. ~(Ηρακλῆς)
[1050]	μέν εἰμι καὶ δέδορχ' ἅπερ	με	δεῖ, ~αἰθέρα τε καὶ γῆν
[450]	καὶ διαφθοράν. ~Φεῦ· ~ἦ πολύ	με	δόξης ἐξέπαισαν ἐλπίδες, ~ἣν πατρὸς
[1300]	εὐτυχοῦντες ἦμεν ὄλβιοι. ~Τί δῆτά	με	ζῆν δεῖ; τί κέρδος ἕξομεν
[250]	ς᾽ ἔπαυς᾽ ἂν δοῦλον ἐννέποντά	με	~καὶ τάσδε Θήβας εὐκλεῶς ᾠκήσαμεν.
[300]	δὸς χάριν, ἄναξ, ἱκνούμεθα· ~κτεῖνόν	με	καὶ τήνδ' ἀθλίαν παίδων πάρος,
[1050]	οὐ ~φεύγω τάλας, ἀλλ' εἴ	με	κανεῖ πατέρ' ὄντα, ~πρὸς δὲ
[50]	~(Μεγάρα) ~ὁ δ᾽ ἐν μέσῳ	με	λυπρὸς ὢν δάκνει χρόνος. ~(Αμφιτρύων)
[1250]	~φωνὴν γὰρ ἥσει χθὼν ἀπεννέπουσά	με	~μὴ θιγγάνειν γῆς καὶ θάλασσα
[1150]	ἀμοιβὰς ὧν ὑπῆρξεν Ηρακλῆς ~σῴσας	με	νέρθεν, ἦλθον, εἴ τι δεῖ,
[1200]	δ' ἐκτὸς ὤν γε συμφορᾶς	με	νουθετεῖς. ~(Θησεύς) ~Ὁ πολλὰ δὴ
[550]	~(Ηρακλῆς) ~Μέλει μὲν οὐδὲν εἴ	με	πᾶσ' εἶδεν πόλις· ~ὄρνιν δ'
[1100]	τάδε. ~(Ηρακλῆς) ~Αἰαῖ· στεναγμῶν γάρ	με	περιβάλλει νέφος. ~(Αμφιτρύων) ~Τούτων ἕκατι
[1400]	πατρὶς εὔτεκνος. ~(Ηρακλῆς) ~Θησεῦ, πάλιν	με	στρέψον, ὡς ἴδω τέκνα. ~(Θησεύς)
[1200]	σημαίνεις φόνον; ~ὡς μὴ μύσος	με	σῶν βάλῃ προσφθεγμάτων; ~Οὐδὲν μέλει
[900]	λευκὰ γήρᾳ σώματ' ~(Χορός) ~Ἀνακαλεῖς	με	τίνα ~βοάν; ~(Αγγελος) ~Ἄλαστα τἀν
[0]	δίκην. ~ἐγὼ δέ λείπει γάρ	με	τοῖσδ᾽ ἐν δώμασιν ~τροφὸν τέκνων
[500]	φόβος; ~(Μεγάρα) ~Κτείνειν ἔμελλε πατέρα	κἀμὲ	καὶ τέκνα. ~(Ηρακλῆς) ~Τί φῄς;
[1350]	ἑνὶ λόγῳ πενθήσετε ~νεκρούς τε	κἀμέ·	πάντες ἐξολώλαμεν ~Ηρας μιᾷ πληγέντες
[800]	τήνδ' ὁρῶντες ἔκγονον ~Λύσσαν, γέροντες,	κἀμὲ	τὴν θεῶν λάτριν ~Ιριν· πόλει
[1000]	Δαναοῦ παίδων· τάδε δ' ὑπερέβαλε,	παρέδραμε	~τὰ τότε κακὰ. ~Τάλανι διογενεῖ
[1350]	καὶ περίστειλον νεκροὺς ~δακρύοισι τιμῶν	ἐμὲ	γὰρ οὐκ ἐᾷ νόμος ~πρὸς
[1400]	~Θάφθ' ὥσπερ εἶπον παῖδας. ~(Αμφιτρύων)	~Ἐμὲ	δὲ τίς, τέκνον; ~(Ηρακλῆς) ~Ἐγώ.
[1250]	ὢν ~ἔγημε τὴν τεκοῦσαν Αλκμήνην	ἐμέ.	~Ὅταν δὲ κρηπὶς μὴ καταβληθῇ
[1250]	~μητρὸς γεραιὸν πατέρα προστρόπαιος ὢν	~ἔγημε	τὴν τεκοῦσαν Αλκμήνην ἐμέ. ~Ὅταν
[1050]	ἄυπνον ὀλόμενον, ὃς ἔκανεν ἄλοχον,	ἔκανε	~δὲ τέκεα, τοξήρει ψαλμῷ τοξεύσας.
[1150]	οὑμὸς ἶνις τάλας, ~τεκόμενος δ'	ἔκανε,	φόνιον αἷμα τλάς. ~(Θησεύς) ~Εὔφημα
[800]	δυσγένει' ἀνάκτων, ~ἃ νῦν ἐσορᾶν	ἔφανε	~ξιφηφόρων ἐς ἀγώνων ~ἅμιλλαν, εἰ
[750]	ἐμὰ τείχη, ~Σπαρτῶν ἵνα γένος	ἔφανε	~χαλκασπίδων λόχος, ὃς γᾶν ~τέκνων
[800]	συλλαβοῦσα καρδίαν, ~Νυκτὸς κελαινῆς ἀνυμέναιε	παρθένε,	~μανίας τ' ἐπ' ἀνδρὶ τῷδε
[1350]	ἄθλιοι τύχῃ. ~(Θησεύς) ~Ἀνίστασ' ὦ	δύστηνε·	δακρύων δ' ἅλις. ~(Ηρακλῆς) ~Οὐκ
[400]	~κτανών· ποντίας θ' ἁλὸς μυχοὺς	~εἰσέβαινε,	θνατοῖς ~γαλανείας τιθεὶς ἐρετμοῖς. ~Οὐρανοῦ
[0]	οἰκουρόν, ἡνίκα χθονὸς ~μέλαιναν ὄρφνην	εἰσέβαινε,	παῖς ἐμός ~σὺν μητρί, τέκνα
[1400]	ς ὅτι συνέσταλμαι κακοῖς; ~(Θησεύς)	~Πρόβαινε.	~(Ηρακλῆς) ~Χαῖρ' ὦ πρέσβυ. ~(Αμφιτρύων)
[900]	~ἔφασκε, δίφρου δ' εἰσέβαινεν ἄντυγας	~κἄθεινε,	κέντρον δῆθεν ὡς ἔχων, χερί.
[800]	~φρενῶν ταραγμοὺς καὶ ποδῶν σκιρτήματα	~ἔλαυνε,	κίνει, φόνιον ἐξίει κάλων, ~ὡς
[950]	ἔδευσεν ἐκπνέων βίον. ~Ὁ δ'	ἠλάλαξε	κἀπεκόμπασεν τάδε· ~Εἷς μὲν νεοσσὸς
[1300]	~κρόουσ' Ολύμπου ξεστὸς ἀρβύλῃ πέδον.	~Ἔπραξε	γὰρ βούλησιν ἣν ἐβούλετο, ~ἄνδρ'
[900]	ἐκβαλὼν ~ἀφρὸν κατέσταζ' εὐτρίχου γενειάδος.	~Ἔλεξε	δ' ἅμα γέλωτι παραπεπληγμένῳ· ~Πάτερ,
[950]	καθῆκε παιδὸς ἐς ξανθὸν κάρα,	~ἔρρηξε	δ' ὀστᾶ. Δεύτερον δὲ παῖδ'
[950]	ἐπεῖχε τόξ' ὃς ἀμφὶ βωμίαν	~ἔπτηξε	κρηπῖδ' ὡς λεληθέναι δοκῶν. ~Φθάνει
[1300]	δὲ μή; ~Θήβας μὲν οὖν	ἔκλειπε	τοῦ νόμου χάριν, ~ἕπου δ'
[550]	χθόνα. ~(Αμφιτρύων) ~Καλῶς· παρελθὼν νῦν	πρόσειπέ	θ' ἑστίαν ~καὶ δὸς πατρῴοις
[100]	~λαβοῦ χερῶν καὶ πέπλων, ~ὅτου	λέλοιπε	ποδὸς ἀμαυρὸν ἴχνος: ~γέρων γέροντα
[1050]	~Σῖγα σῖγα· ~παλίντροπος ἐξεγειρόμενος στρέφεται·	φέρε,	~ἀπόκρυφον δέμας ὑπὸ μέλαθρον κρύψω.
[1050]	μοι. ~(Αμφιτρύων) ~Σῖγα, πνοὰς μάθω·	φέρε	πρὸς οὖς βάλω. ~(Χορός) ~Εὕδει;
[800]	δόμων ὁρῶ; ~Φυγῇ φυγῇ ~νωθὲς	πέδαιρε	κῶλον, ἐκποδὼν ἔλα. ~Ὦναξ Παιάν,
[500]	ἐσθ' ὅδ' ὕστερος. ~(Ηρακλῆς) ~Ὦ	χαῖρε,	μέλαθρον πρόπυλά θ' ἑστίας ἐμῆς,
[200]	γαῖα Κάδμου: καὶ γὰρ ἐς	σὲ	ἀφίξομαι ~λόγους ὀνειδιστῆρας ἐνδατούμενος: ~τοιαῦτ᾽
[50]	πέδον σωτηρίας ~ἐξευμαρίζῃ, πρέσβυ; πρὸς	σὲ	γὰρ βλέπω. ~ὡς οὔτε γαίας
[600]	πόλις. ~(Αμφιτρύων) ~Οὐδ' οἶδεν Εὐρυσθεύς	σε	γῆς ἥκοντ' ἄνω; ~(Ηρακλῆς) ~Οὐκ
[1000]	ἐάσετ' ἐκλαθέσθαι ~κακῶν; ~(Χορός) ~Κατὰ	σὲ	δακρύοις στένω, πρέσβυ, καὶ ~τέκεα
[550]	τλήμων ἐγώ. ~(Μεγάρα) ~Φίλων ἔρημοι·	σὲ	δὲ θανόντ' ἠκούομεν. ~(Ηρακλῆς) ~Πόθεν
[250]	βουλεύμασιν. ~οὐ γάρ ποτ᾽ ἂν	σὲ	δεσπότην ἐκτήσατο. ~(Μεγάρα) ~γέροντες, αἰνῶ:
[1250]	~πατέρα γὰρ ἀντὶ Ζηνὸς ἡγοῦμαι	σὲ	ἐγώ. ~Ἔτ' ἐν γάλακτί τ'
[450]	κεκτημένος, ~ὡς ἐξέπειθες τὸν κατασπείραντά	σε·	~ἐς δεξιάν τε σὴν ἀλεξητήριον
[500]	κράτος. ~(Ηρακλῆς) ~Τί δῆτα πρὸς	σὲ	καὶ γέροντ' ἦλθεν φόβος; ~(Μεγάρα)
[500]	μοι, ~εἰ πρόσθεν ἥρπασ' ἃ	σὲ	λέγειν πρὸς τόνδ' ἐχρῆν· ~τὸ
[250]	~ὀφείλομεν γὰρ πολλὰ δώμασιν καλά:	~σὲ	μὲν δόκησις ἔλαβεν εὐκλεὴς δορός,
[700]	θανοῦσι τοῖς ἐμοῖς· ~ἃ χρῆν	σε	μετρίως, κεἰ κρατεῖς, σπουδὴν ἔχειν.
[300]	ἢ δόκεις εἶναι φίλος. ~Ἀρετῇ	σε	νικῶ θνητὸς ὢν θεὸν μέγαν·
[1200]	δὲ πάσχων εὖ τότ' οἰκτίρω	σε	νῦν. ~(Ηρακλῆς) ~Οἰκτρὸς γάρ εἰμι
[1350]	~εὔκλειαν ὑμῖν, πατρὸς ἀπόλαυσιν καλήν.	~Σέ	τ' οὐχ ὁμοίως, ὦ τάλαιν'
[1200]	κακοῖς συνάψαι, τέκνον. ~(Θησεύς) ~Εἶἑν·	σὲ	τὸν θάσσοντα δυστήνους ἕδρας ~αὐδῶ,
[450]	εὐτρεπῆ ποιοῦ, γύναι. ~Ἐγὼ δὲ	σέ,	ὦ Ζεῦ, χεῖρ' ἐς οὐρανὸν
[350]	~Τεθρίππων τ' ἐπέβα ~καὶ ψαλίοις	ἐδάμασε	πώλους ~Διομήδεος, αἳ φονίαισι φάτναις
[1100]	~Τί πόλεμον εἶπας; τούσδε τίς	διώλεσε;	~(Αμφιτρύων) ~Σὺ καὶ σὰ τόξα
[150]	κατείργασται πόσει, ~ὕδραν ἕλειον εἰ	διώλεσε	κτανὼν ~ἢ τὸν Νέμειον θῆρα;
[1250]	γάλακτί τ' ὄντι γοργωποὺς ὄφεις	~ἐπεισέφρησε	σπαργάνοισι τοῖς ἐμοῖς ~ἡ τοῦ
[450]	ψευδῆ δόσιν. ~Σοὶ δ' ἣν	ἔπερσε	τοῖς ἑκηβόλοις ποτὲ ~τόξοισι δώσειν
[1400]	μὴ σοῖς ἐξομόρξωμαι πέπλοις. ~(Θησεύς)	~Ἔκμασσε,	φείδου μηδέν· οὐκ ἀναίνομαι. ~(Ηρακλῆς)
[350]	ἄγαλμα. ~Πρῶτον μὲν Διὸς ἄλσος	~ἠρήμωσε	λέοντος, ~πυρσῷ δ' ἀμφεκαλύφθη ~ξανθὸν
[650]	τὰν Ηρακλέους ~καλλίνικον ἀείδω. ~Παρά	τε	Βρόμιον οἰνοδόταν ~παρά τε χέλυος
[600]	πενίᾳ. ~Τὸ δὲ λυγρὸν φόνιόν	τε	γῆρας ~μισῶ· κατὰ κυμάτων δ'
[1200]	καὶ χέρα σὰν προπίτνων, ~πολιόν	τε	δάκρυον ἐκβάλλων· ~ἰὼ παῖ, κατάσχεθε
[500]	ἀνδρῶν τὴν ἐμὴν ξυνάορον, ~πατέρα	τε	δακρύοντα συμφορὰς τίνας; ~Φέρ' ἐκπύθωμαι
[500]	δ' ὄλβος ὁ μέγας ἥ	τε	δόξ' οὐκ οἶδ' ὅτῳ ~βέβαιός
[1300]	χέρας σὰς ἁγνίσας μιάσματος, ~δόμους	τε	δώσω χρημάτων τ' ἐμῶν μέρος.
[150]	~Διὸς κεραυνόν τ᾽ ἠρόμην τέθριππά	τε,	~ἐν οἷς βεβηκὼς τοῖσι γῆς
[550]	μὲν ἐλθεῖν ἐς μάχην λέοντί	τε	~Εὐρυσθέως πομπαῖσι, τῶν δ' ἐμῶν
[1350]	μονούμενος. ~Ὦ γαῖα Κάδμου πᾶς	τε	Θηβαῖος λεώς, ~κείρασθε, συμπενθήσατ' ἔλθετ'
[450]	ἔκ τ' Αθηναίων χθονὸς ~Σπάρτης	τε	Θηβῶν θ' ὡς ἀνημμένοι κάλῳς
[450]	καλλικάρπου κράτος ἔχων Πελασγίας, ~στολήν	τε	θηρὸς ἀμφέβαλλε σῷ κάρᾳ ~λέοντος,
[1150]	ἂν εἰδείης ~ἕτερον πολυμοχθότερον πολυπλαγκτότερόν	τε	θνατῶν. ~(Θησεύς) ~Τί γὰρ πέπλοισιν
[100]	σύγγαμός σοι Ζεὺς τέκ< νου	τε	κ> οινεών, ~σὺ δ᾽ ὡς
[1050]	δέδορχ' ἅπερ με δεῖ, ~αἰθέρα	τε	καὶ γῆν τόξα θ' Ηλίου
[750]	λέκτρων δύο συγγενεῖς ~εὐναί, θνατογενοῦς	τε	καὶ ~Διός, ὃς ἦλθεν ἐς
[950]	μαίνεται; ~Ὅ δ' εἷρπ' ἄνω	τε	καὶ κάτω κατὰ στέγας, ~μέσον
[1250]	δέ σοι ~ἀβίωτον ἡμῖν νῦν	τε	καὶ πάροιθεν ὄν. ~Πρῶτον μὲν
[450]	μητέρες. ~Ὦ μοῖρα δυστάλαιν' ἐμή	τε	καὶ τέκνων ~τῶνδ' οὓς πανύστατ'
[650]	βίοτον, ~καὶ τῷδ' ἦν τούς	τε	κακοὺς ἂν ~γνῶναι καὶ τοὺς
[1350]	δ' ἑνὶ λόγῳ πενθήσετε ~νεκρούς	τε	κἀμέ· πάντες ἐξολώλαμεν ~Ηρας μιᾷ
[150]	εὐψυχίας, ~ἀλλ᾽ ὃς μένων βλέπει	τε	κἀντιδέρκεται ~δορὸς ταχεῖαν ἄλοκα τάξιν
[1050]	πόλιν, ~ἀπὸ δὲ πατέρα, μέλαθρά	τε	καταράξει. ~(Χορός) ~Ἀδύνατ' ἀδύνατά μοι.
[400]	ἕδραν, ~Ατλαντος δόμον ἐλθών, ~ἀστρωπούς	τε	κατέσχεν οἴκους ~εὐανορίᾳ θεῶν. ~Τὸν
[200]	σθένος. ~εἰ δ᾽ ἦ νέος	τε	κἄτι σώματος κρατῶν, ~λαβὼν ἂν
[550]	τέκνα, ~πατέρα τε πρέσβυν τήν	τε	κοινωνὸν γάμων. ~(Αμφιτρύων) ~Πρὸς σοῦ
[350]	ὤλεσεν, Αμφαναίας ~οἰκήτορ' ἄμεικτον. ~Ὑμνῳδούς	τε	κόρας ~ἤλυθεν ἑσπέριον ἐς αὐλάν,
[100]	~(Χορός) ~μὴ προκάμητε πόδα βαρύ	τε	~κῶλον ὥστε πρὸς πετραῖον ~λέπας
[150]	δειλίᾳ τῇ τῶν πέλας, ~θραύσας	τε	λόγχην οὐκ ἔχει τῷ σώματι
[900]	δὲ καλλίμορφος εἱστήκει τέκνων ~πατήρ	τε	(Μεγάρα) τ' ἐν κύκλῳ δ'
[800]	~Ἐξ εὐγενοῦς μὲν πατρὸς ἔκ	τε	μητέρος ~πέφυκα, Νυκτὸς Οὐρανοῦ τ'
[250]	αἰσχροῖσι τῶν τέκνων ὕπερ, ~ἐμοί	τε	μίμημ᾽ ἀνδρὸς οὐκ ἀπωστέον. ~σκέψαι
[400]	~λάφυρα, καὶ σῴζεται Μυκήναις. ~Τάν	τε	μυριόκρανον ~πολύφονον κύνα Λέρνας ~ὕδραν
[1350]	ἐς πόλιν ~τὴν σήν, χάριν	τε	μυρίων δώρων ἔχω. ~Ἀτὰρ πόνων
[550]	ἅπαντ' Ισμηνὸν ἐμπλήσω φόνου, ~Δίρκης	τε	νᾶμα λευκὸν αἱμαχθήσεται. ~Τῷ γάρ
[200]	ἐνδατούμενος: ~τοιαῦτ᾽ ἀμύνεθ᾽ Ἡρακλεῖ τέκνοισί	τε;	~ὃς εἷς Μινύαισι πᾶσι διὰ
[1050]	ὄλεθρον ~(Αμφιτρύων) ~Ὤμοι. ~(Χορός) ~Σέθεν	τε	παιδὸς. ~(Αμφιτρύων) ~Αἰαῖ. ~(Χορός) ~Ὦ
[900]	γεραιὸν ὡς στένω ~πατέρα τάν	τε	παιδοτρόφον, ᾇ μάταν ~τέκεα γεννᾶται.
[1200]	ὄμμα ~καὶ φιλίαν ὁμόφυλον ~αἷμά	τε	παιδοφόνον. ~(Θησεύς) ~Ἀλλ' εἰ συναλγῶν
[900]	ἐπὶ ~μέλαθρα κακὰ τάδε, ~τλήμονάς	τε	παίδων τύχας; ~(Αγγελος) ~Ἱερὰ μὲν
[0]	~(Μεγάρα) ν τε τήνδε πενθερούς	τε	παῖς ἐμὸς ~Ἀργεῖα τείχη καὶ
[300]	~ψυχορραγοῦντα καὶ καλοῦντα μητέρα ~πατρός	τε	πατέρα. Τἄλλα δ' εἰ πρόθυμος
[600]	μοι, σύλλογον ψυχῆς λαβὲ ~τρόμου	τε	παῦσαι, καὶ μέθεσθ' ἐμῶν πέπλων·
[350]	ὄχθων, ~Μυκηναίῳ πονῶν τυράννῳ. ~Ἄν	τε	Πηλιάδ' ἀκτὰν ~Αναύρου παρὰ πηγὰς
[400]	ἄλλων ἀγάλματ' εὐτυχῆ ~διῆλθε· τόν	τε	πολυδάκρυον ~ἔπλευσ' ἐς Αιδαν, πόνων
[1250]	καὶ θάλασσα μὴ περᾶν ~πηγαί	τε	ποταμῶν, καὶ τὸν ἁρματήλατον ~Ιξίον'
[550]	τοὺς τεκόντας ὠφελεῖν τέκνα, ~πατέρα	τε	πρέσβυν τήν τε κοινωνὸν γάμων.
[450]	τὸν κατασπείραντά σε· ~ἐς δεξιάν	τε	σὴν ἀλεξητήριον ~ξύλον καθίει δαίδαλον,
[1400]	ῥᾴων ἔσῃ; ~(Ηρακλῆς) ~Ποθῶ· πατρός	τε	στέρνα προσθέσθαι θέλω. ~(Αμφιτρύων) ~Ἰδοὺ
[400]	τ' ἔπαλλον ἐν αἰχμᾷ, ~Καδμείων	τε	σύνηβοι, ~τέκεσιν ἂν προπαρέσταν ~ἀλκᾷ·
[100]	πατρὸς ἀπάτορ᾽ ~ὦ γεραιὲ σύ	τε	τάλαινα μᾶτερ, ~ἃ τὸν Ἀίδα
[0]	οὗ κατῳκίσθην ἐγώ, ~(Μεγάρα) ν	τε	τήνδε πενθερούς τε παῖς ἐμὸς
[700]	ἡδονὰς θνῄσκων ἀνὴρ ~ἐχθρὸς τίνων	τε	τῶν δεδραμένων δίκην. ~(Χορός) ~Μεταβολὰ
[400]	παῖδας τὸ πρὶν Ηρακλέους, ~ἄλοχόν	τε	φίλην ὑπὸ σειραίοις ~ποσὶν ἕλκουσαν
[650]	~Παρά τε Βρόμιον οἰνοδόταν ~παρά	τε	χέλυος ἑπτατόνου ~μολπὰν καὶ Λίβυν
[350]	χθόνα Θεσσαλῶν ~ἱππείαις ἐδάμαζον. ~Τάν	τε	χρυσοκάρανον ~δόρκαν ποικιλόνωτον ~συλήτειραν ἀγρωστᾶν
[750]	τ' Ασωπιάδες κόραι, ~πατρὸς ὕδωρ	βᾶτε	λιποῦσαι συναοιδοί, ~Νύμφαι, τὸν Ηρακλέους
[1000]	τὸ καλλίνικον κάρα. ~(Αμφιτρύων) ~Ἑκαστέρω	πρόβατε,	μὴ ~κτυπεῖτε, μὴ βοᾶτε, μὴ
[500]	γὰρ φίλον ~πανύστατον νῦν, ἥλικες,	δεδόρκατε.	~(Μεγάρα) ~Ἔα· ~ὦ πρέσβυ, λεύσσω
[850]	χεύμασι λοιβᾶς. ~(Αμφιτρύων) ~Φυγῇ, τέκν'	ἐξορμᾶτε.	~(Χορός) ~Δάιον τόδε ~δάιον μέλος
[1000]	~Ἑκαστέρω πρόβατε, μὴ ~κτυπεῖτε, μὴ	βοᾶτε,	μὴ ~τὸν εὔδι' ἰαύονθ' ~ὑπνώδεά
[1050]	βλέφαρα παιδὶ σῷ. ~(Αμφιτρύων) ~Όρᾶθ'	ὁρᾶτε.	Τὸ φάος ἐκλιπεῖν ~μὲν ἐπὶ
[100]	βίον; ~τίν᾽ ἐλπίδ᾽ ἀλκήν τ᾽	εἰσορᾶτε	μὴ θανεῖν; ~ἢ τὸν παρ᾽
[1050]	φυγάν, γέροντες, ἀποπρὸ δωμάτων ~διώκετε·	φεύγετε	μάργον ~ἄνδρ' ἐπεγειρόμενον. ~Τάχα φόνον
[100]	εὐκλεεστάτας ~πατρίδος οὐκ ὀνείδη. ~(Χορός)	~ἴδετε,	πατέρος ὡς γοργῶπες ~αἵδε προσφερεῖς
[600]	ἴσχετε ~καὶ νάματ' ὄσσων μηκέτ'	ἐξανίετε.	~Σύ τ' ὦ γύναι μοι,
[1050]	~Φυγὰν φυγάν, γέροντες, ἀποπρὸ δωμάτων	~διώκετε·	φεύγετε μάργον ~ἄνδρ' ἐπεγειρόμενον. ~Τάχα
[200]	ἐναντίοι ~γνώμαισιν ὄντες, οὐ μόνον	στενάξετε	~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας, ἀλλὰ καὶ
[1050]	εὔδι' ἰαύονθ' ~ὑπνώδεά τ' εὐνᾶς	ἐγείρετε.	~(Χορός) ~Οἴμοι. ~φόνος ὅσος ὅδ'
[500]	βίου, ~τοῦτον δ' ὅπως ἥδιστα	διαπεράσετε,	~ἐξ ἡμέρας ἐς νύκτα μὴ
[1350]	~παίδων· ἅπαντας δ' ἑνὶ λόγῳ	πενθήσετε	~νεκρούς τε κἀμέ· πάντες ἐξολώλαμεν
[600]	ἐξόδων ~πάρεισιν ὑμῖν. ἀλλὰ θάρσος	ἴσχετε	~καὶ νάματ' ὄσσων μηκέτ' ἐξανίετε.
[250]	~ἡμῶν δ᾽ ἕκατι δεσπόταις θυμούμενοι	~πάθητε	μηδέν. τῆς δ᾽ ἐμῆς, Αμφιτρύων,
[100]	δόμοις ~πόσιν ἀναστενάζεις. ~(Χορός) ~μὴ	προκάμητε	πόδα βαρύ τε ~κῶλον ὥστε
[350]	τ' ~ἐς ὄρφναν μολόντα, παῖδ'	~εἴτε	Διός νιν εἴπω, ~εἴτ' (Αμφιτρύων)
[0]	εἴθ᾽ Ἥρας ὕπο ~κέντροις δαμασθεὶς	εἴτε	τοῦ χρεὼν μέτα. ~καὶ τοὺς
[1050]	~(Αμφιτρύων) ~Ἆ ἆ, ~διά μ'	ὀλεῖτε.	~(Χορός) ~Κεχυμένος ἐπαντέλλει. ~(Αμφιτρύων) ~Οὐκ
[500]	τέκν' ἐκκρίμνασθε πατρῴων πέπλων, ~ἴτ'	ἐγκονεῖτε,	μὴ μεθῆτ' ἐπεὶ Διὸς ~σωτῆρος
[1000]	κάρα. ~(Αμφιτρύων) ~Ἑκαστέρω πρόβατε, μὴ	~κτυπεῖτε,	μὴ βοᾶτε, μὴ ~τὸν εὔδι'
[250]	~οὐ σκῆπτρα, χειρὸς δεξιᾶς ἐρείσματα,	~ἀρεῖτε	καὶ τοῦδ᾽ ἀνδρὸς ἀνόσιον κάρα
[800]	~ἀπότροπος γένοιό μοι πημάτων. ~(Ιρις)	~Θαρσεῖτε	Νυκτὸς τήνδ' ὁρῶντες ἔκγονον ~Λύσσαν,
[100]	ἃ βούλομαι. ~τίν᾽ ἐς χρόνον	ζητεῖτε	μηκῦναι βίον; ~τίν᾽ ἐλπίδ᾽ ἀλκήν
[900]	τοῖσι νῦν θανοῦσιν ἁγνιῶ χέρας.	~Ἐκχεῖτε	πηγάς, ῥίπτετ' ἐκ χειρῶν κανᾶ.
[1050]	~(Χορός) ~Τότε θανεῖν σ' ἐχρῆν,	ὅτε	δάμαρτι σᾷ ~φόνον ὁμοσπόρων ἔμολες
[1250]	ἀποφθαρήσεται; ~{Κεκλημένῳ δὲ φωτὶ μακαρίῳ	ποτὲ	~αἱ μεταβολαὶ λυπηρόν· ᾧ δ'
[700]	οὐ πάρεστιν οὐδὲ μὴ μόλῃ	ποτέ.	~(Αμφιτρύων) ~Οὔκ, εἴ γε μή
[350]	~Τάν τ' ὀρεινόμον ἀγρίων ~Κενταύρων	ποτὲ	γένναν ~ἔστρωσεν τόξοις φονίοις, ~ἐναίρων
[1250]	ὁ Διός, ὃς τέκν' ἔκτεινέν	ποτε	~δάμαρτά τ' οὐ γῆς τῆσδ'
[800]	δρᾶν οὔτ' ἔμ' οὔθ' Ηραν	ποτέ·	~Ἐπεὶ δὲ μόχθους διεπέρασ' Εὐρυσθέως,
[1350]	~ἔσταξα πηγάς, οὐδ' ἂν ᾠόμην	ποτὲ	~ἐς τοῦθ' ἱκέσθαι, δάκρυ' ἀπ'
[0]	βροτῶν, ~Ἀργεῖον (Αμφιτρύων) ὃν Ἀλκαῖός	ποτε	~ἔτιχθ᾽ ὁ Περσέως, πατέρα τόνδ᾽
[50]	~ὃς οὕνεκ᾽ ὄλβου μέγας ἐκομπάσθη	ποτέ,	~ἔχων τυραννίδ᾽ ἧς μακραὶ λόγχαι
[500]	ὀρφάνευμ' ἐμῶν τέκνων; ~(Μεγάρα) ~Μή	ποτε	Κρέοντος θάνατον ἐκτεισαίατο. ~(Ηρακλῆς) ~Κόσμος
[250]	γῆς λοχεύμαθ᾽ οὓς Ἄρης σπείρει	ποτὲ	~λάβρον δράκοντος ἐξερημώσας γένυν, ~οὐ
[0]	πατήρ, ~ἣν πάντες ὑμεναίοισι Καδμεῖοί	ποτε	~λωτῷ συνηλάλαξαν, ἡνίκ᾽ εἰς ἐμοὺς
[250]	οὐκ ἐμοῦ γε δεσπόσεις χαίρων	ποτέ.	~οὐδ᾽ ἁπόνησα πόλλ᾽ ἐγὼ καμὼν
[400]	ἔχοντας, τοὺς τοῦ μεγάλου ~δή	ποτε	παῖδας τὸ πρὶν Ηρακλέους, ~ἄλοχόν
[900]	~τάραγμα ταρτάρειον, ὡς ἐπ' Εγκελάδῳ	ποτέ,	Παλλάς, ~ἐς δόμους πέμπεις. ~(Αγγελος)
[200]	~οὐδ᾽ Ἑλλάδ᾽ ᾔνες᾽ οὐδ᾽ ἀνέξομαί	ποτε	~σιγῶν κακίστην λαμβάνων ἐς παῖδ᾽
[450]	δ' ἣν ἔπερσε τοῖς ἑκηβόλοις	ποτὲ	~τόξοισι δώσειν Οἰχαλίαν ὑπέσχετο. ~Τρεῖς
[250]	ἐμοῦ γὰρ ζῶντος οὐ κτενεῖς	ποτε	~τοὺς Ἡρακλείους παῖδας. οὐ τοσόνδε
[1250]	τοῦτο δ' ἥξειν συμφορᾶς οἶμαί	ποτε·	~φωνὴν γὰρ ἥσει χθὼν ἀπεννέπουσά
[300]	γὰρ οὐδεὶς μὴ χρεὼν θήσει	ποτέ.	~(Χορός) ~εἰ μὲν σθενόντων τῶν
[700]	ἐκβολάς· ~πάλιν ἔμολεν, ἃ πάρος	οὔποτε	διὰ φρενὸς ἤλπισ' ἂν ~παθεῖν,
[1050]	θ' αἷμα σύγγονον ἕξει. ~(Χορός)	~Τότε	θανεῖν σ' ἐχρῆν, ὅτε δάμαρτι
[1000]	τάδε δ' ὑπερέβαλε, παρέδραμε ~τὰ	τότε	κακὰ. ~Τάλανι διογενεῖ κόρῳ ~μονοτέκνου
[1000]	ἦν ὃν Αργολὶς ἔχει πέτρα	~τότε	μὲν περισαμότατος καὶ ἄπιστος Ελλάδι
[1200]	~Ἀλλ' εἰ συναλγῶν γ' ἦλθον,	ἐκκάλυπτέ	νιν. ~(Αμφιτρύων) ~Ὦ τέκνον· ~πάρες
[150]	Κενταύρων γένος, ~Φολόην ἐπελθών, ὦ	κάκιστε	βασιλέων, ~ἐροῦ τίν᾽ ἄνδρ᾽ ἄριστον
[1200]	οὐρανοῦ δυσπραξίᾳ. ~(Ηρακλῆς) ~Τοιγὰρ παρεσκευάσμεθ'	ὥστε	κατθανεῖν. ~(Θησεύς) ~Δοκεῖς ἀπειλῶν σῶν
[900]	λάζυσθαι χρεὼν ~μοχλοὺς δικέλλας θ'	ὥστε	Κυκλώπων βάθρα ~φοίνικι κανόνι καὶ
[300]	~πρᾶσσ' οὐ γὰρ ἀλκὴν ἔχομεν	ὥστε	μὴ θανεῖν. ~(Μεγάρα) ~Κἀγώ σ'
[100]	θέμενος, ἐστάλην ~ἰηλέμων γόων ἀοιδὸς	~ὥστε	πολιὸς ὄρνις, ~ἔπεα μόνον καὶ
[100]	προκάμητε πόδα βαρύ τε ~κῶλον	ὥστε	πρὸς πετραῖον ~λέπας ζυγηφόρον πῶλον
[50]	πρὸς σὲ γὰρ βλέπω. ~ὡς	οὔτε	γαίας ὅρι᾽ ἂν ἐκβαῖμεν λάθρᾳ:
[850]	πόντος οὕτως κύμασιν στένων λάβρως	~οὔτε	γῆς σεισμὸς κεραυνοῦ τ' οἶστρος
[200]	~τὰ δ᾽ ὦ τέκν᾽ ὑμῖν	οὔτε	Θηβαίων πόλις ~οὔθ᾽ Ἑλλὰς ἀρκεῖ:
[1300]	κακῶν, ~ἐγὼ δὲ τοὺς θεοὺς	οὔτε	λέκτρ' ἃ μὴ θέμις ~στέργειν
[1300]	ἐξάπτειν χεροῖν ~οὔτ' ἠξίωσα πώποτ'	οὔτε	πείσομαι, ~οὐδ' ἄλλον ἄλλου δεσπότην
[850]	ὡς κυνηγέτῃ κύνας, ~εἶμί γ'	οὔτε	πόντος οὕτως κύμασιν στένων λάβρως
[1100]	δίαυλον; εἰς Αιδου; πόθεν; ~Ἀλλ'	οὔτε	Σισύφειον εἰσορῶ πέτρον ~Πλούτωνά τ'
[200]	ἀμφήρη ξύλα ~ἐμπίμπρατ᾽ αὐτῶν καὶ	πυροῦτε	σώματα ~πάντων, ἵν᾽ εἰδῶς᾽ οὕνεκ᾽
[700]	παῖδας καὶ δάμαρθ' Ηρακλέους ~ἔξω	κέλευε	τῶνδε φαίνεσθαι δόμων, ~ἐφ' οἷς
[1250]	ἀνάσχοιθ' Ελλὰς ἀμαθίᾳ θανεῖν. ~(Ηρακλῆς)	~Ἄκουε	δή νυν, ὡς ἁμιλληθῶ λόγοις
[950]	ἐκτίνων πέπτωκέ μοι. ~ἄλλῳ δ'	ἐπεῖχε	τόξ' ὃς ἀμφὶ βωμίαν ~ἔπτηξε
[150]	παῖδας οὐ θνῄσκειν χρεών; ~ὃς	ἔσχε	δόξαν οὐδὲν ὢν εὐψυχίας ~θηρῶν
[1000]	Ηρακλέους, ~ὅς νιν φόνου μαργῶντος	ἔσχε,	κεἰς ὕπνον ~καθῆκε· πίτνει δ'
[150]	οὐδὲν ἄλκιμος, ~ὃς οὔποτ᾽ ἀσπίδ᾽	ἔσχε	πρὸς λαιᾷ χερὶ ~οὐδ᾽ ἦλθε
[1200]	δὲ τοὺς θεοὺς ἐγώ. ~(Θησεύς)	~Ἴσχε	στόμ' ὡς μὴ μέγα λέγων
[1000]	κραδαίνουσ' ἔγχος ἐπὶ λόφῳ κέαρ,	~κἄρριψε	πέτρον στέρνον εἰς Ηρακλέους, ~ὅς
[850]	κακοῦ. ~(Ιρις) ~Οὐχὶ σωφρονεῖν γ'	ἔπεμψε	δεῦρό σ' ἡ Διὸς δάμαρ.