| Discours, Par. |
| [18, 10] |
ἀπαγγελίας
σοι
οὐκ
ἐπιτήδειον.
(τῶν
|
γε |
μὴν
ῥητόρων
τοὺς
ἀρίστους
τίς |
| [18, 10] |
κεχαρισμένον,
οὕτως
λόγων
οὐδὲν
εἶδος
|
ἔμοιγε |
δοκεῖ
ἀκοῇ
προσηνὲς
ἂν
γενέσθαι |
| [18, 10] |
οὐ
τὸ
τυχόν.
(Ξενοφῶντα
δὲ
|
ἔγωγε
|
ἡγοῦμαι
ἀνδρὶ
πολιτικῷ
καὶ
μόνον |
| [18, 20] |
πράττοντα
ἴδοι
τὸν
συμβεβουλευκότα.
ὡς
|
ἔγωγε, |
καὶ
εἰ
ἀναγιγνώσκειν
με
δέοι |
| [18, 20] |
πάνυ
μηκῦναι
τὴν
συμβουλίαν·
σὺ
|
δὲ |
αἴτιος
ἀναπείσας
καὶ
προκαλεσάμενος·
ὥσπερ |
| [18, 10] |
ἱστορικὸν
τὸ
σύγγραμμα
εἶναι.
τῶν
|
δὲ |
ἄκρων
Θουκυδίδης
ἐμοὶ
δοκεῖ
καὶ |
| [18, 0] |
οὐκ
ἂν
τελέως
ἐφικνοῖτο,
πολιτικῷ
|
δὲ |
ἀνδρὶ
πάνυ
ὠφέλιμος,
ἔτι
δὲ |
| [18, 10] |
τούτου
μειρακίῳ
ἂν
ἔγραψα,
σοὶ
|
δὲ |
ἀρκεῖ
τοσαῦτα.
καὶ
γὰρ
εἰ |
| [18, 10] |
πάντας
τοὺς
ῥήτορας
ὑπερβεβληκότα,
Λυσίαν
|
δὲ |
βραχύτητι
καὶ
ἁπλότητι
καὶ
συνεχείᾳ |
| [18, 10] |
αὐτοῖς
οὐ
τὸ
τυχόν.
(Ξενοφῶντα
|
δὲ |
ἔγωγε
ἡγοῦμαι
ἀνδρὶ
πολιτικῷ
καὶ |
| [18, 0] |
δείσαντες
θαρροῦσιν
ἢ
λόγῳ;
τίνι
|
δὲ |
ἐξυβρίζοντες
καὶ
ἐπαιρόμενοι
καθαιροῦνται
καὶ |
| [18, 0] |
ταῦτα
ἐπὶ
πλεῖστον
προάγει,
τῷ
|
δὲ |
ἐπ´
ὀλίγον
χρησαμένῳ
συλλήψει
τὴν |
| [18, 0] |
ἐπαιρόμενοι
καθαιροῦνται
καὶ
κολάζονται;
τίνι
|
δὲ |
ἐπιθυμιῶν
ἀπέχονται;
τίνα
δὲ
νουθετοῦντα |
| [18, 10] |
καὶ
βελτίων
ἂν
φαίνεσθαι.
(τρέψομαι
|
δὲ |
ἤδη
ἐπὶ
τοὺς
Σωκρατικούς,
οὓς |
| [18, 0] |
δὲ
ἀνδρὶ
πάνυ
ὠφέλιμος,
ἔτι
|
δὲ |
ἤθη
καὶ
πάθη
δεινὸς
πληρῶσαι, |
| [18, 10] |
πείθεται
συγκρινόμενος
οὐ
καταδεέστερος,
ἐνίοτε
|
δὲ |
καὶ
βελτίων
ἂν
φαίνεσθαι.
(τρέψομαι |
| [18, 0] |
ὅσον
ἕκαστος
δύναται
λαβεῖν.
μέλη
|
δὲ |
καὶ
ἐλεγεῖα
καὶ
ἴαμβοι
καὶ |
| [18, 0] |
φιλοσοφίας
οὐκ
ἄπειρος
ὤν.
(Ὅμηρος
|
δὲ |
καὶ
πρῶτος
καὶ
μέσος
καὶ |
| [18, 10] |
καὶ
ταῦτα
ἔνεστιν.
καὶ
ἀπορρήτοις
|
δὲ |
λόγοις
ὡς
προσήκει
χρήσασθαι
καὶ |
| [18, 10] |
ἀλλ´
ἢ
σφόδρα
ἀραιῶς,
ἐπιδιδόναι
|
δὲ |
μᾶλλον.
πρῶτον
μὲν
γὰρ
ὁμοιότερος |
| [18, 0] |
λόγους,
μόγις
καὶ
τοῦτο.
σὺ
|
δέ |
με
ἐπαίρεις
καὶ
θαρρεῖν
ἀναπείθεις, |
| [18, 0] |
τίνι
δὲ
ἐπιθυμιῶν
ἀπέχονται;
τίνα
|
δὲ |
νουθετοῦντα
πρᾳότερον
φέρουσιν
ἢ
οὗ |
| [18, 10] |
ἕξιν
δὲ
πλεῖον.
καὶ
γράφειν
|
δὲ |
οὐ
ταῦτά
σε
ἀξιῶ
τὰ |
| [18, 0] |
ἐπαινῶ
σε
καὶ
θαυμάζω.
(χάριν
|
δὲ |
οὐ
τὴν
τυχοῦσαν
οἶδα
ὑπὲρ |
| [18, 0] |
τε
καὶ
πράξεων
δεῖ.
σὺ
|
δὲ
|
οὔτε
ἄπειρος
τοῦ
ἔργου
οὔτε |
| [18, 10] |
διανοημάτων
πάνυ
συνήθεις
ποιεῖ.
λέγω
|
δὲ |
οὐχ
ἵνα
σύνταγμά
τι
ὅλον, |
| [18, 10] |
συλλαμβάνει
τοῦ
γράφειν,
πρὸς
ἕξιν
|
δὲ |
πλεῖον.
καὶ
γράφειν
δὲ
οὐ |
| [18, 10] |
φαῦλον
ὥστε
σε
λυπῆσαι.
Ἔφορος
|
δὲ |
πολλὴν
μὲν
ἱστορίαν
παραδίδωσι,
τὸ |
| [18, 0] |
σχολὴν
ἄγοντι
πολλοῦ
ἄξια·
τῷ
|
δὲ
|
πράττειν
τε
καὶ
ἅμα
{τὰς |
| [18, 0] |
ἀλλὰ
καὶ
γηράσκειν
ἔφασκον.
(πάνυ
|
δὲ |
σύ
μοι
δοκεῖς
φρονεῖν,
ἡγούμενος |
| [18, 0] |
χαριζομένους
καὶ
ἀναθήμασι
κοσμοῦντας,
ἐπαινουμένους
|
δὲ |
τοὺς
λέγοντας,
ὡς
καὶ
αὐτῶν |
| [18, 10] |
πρὸ
ἡμῶν
ἀπείρως
ἔχειν·
λέγω
|
δὲ |
τῶν
περὶ
Ἀντίπατρον
καὶ
Θεόδωρον |
| [18, 10] |
πολλὴν
μὲν
ἱστορίαν
παραδίδωσι,
τὸ
|
δὲ |
ὕπτιον
καὶ
ἀνειμένον
τῆς
ἀπαγγελίας |
| [18, 10] |
πολλὴν
μὲν
ἔχον
πιθανότητα,
πολλὴν
|
δὲ |
χάριν
καὶ
ἐπιβολήν,
ὥστε
μὴ |
| [18, 20] |
οὐκ
ἀπόχρη
εἰπεῖν
ὅτι
δεῖ
|
τοιάδε |
τὰ
χρώματα
εἶναι
καὶ
τοιάσδε
|
| [18, 0] |
λόγων
ἐμπειρίαν
καὶ
μὴ
ὀκνεῖν,
|
μηδὲ
|
εἰ
πονεῖν
δέοι,
σφόδρα
μοι |
| [18, 10] |
παραινέσει
τῶν
πάνυ
ἀκριβῶν
αἰτιάσεται,
|
μηδὲ |
τῶν
νεωτέρων
καὶ
ὀλίγον
πρὸ |
| [18, 20] |
τοιάδε
τὰ
χρώματα
εἶναι
καὶ
|
τοιάσδε
|
τὰς
γραμμάς,
ἀλλὰ
μεγίστη
ὠφέλεια, |
| [18, 0] |
ἢ
τῶν
ἀρχαίων
τραγῳδῶν
Εὐριπίδην·
|
οὐδὲ |
γὰρ
οἱ
ἰατροὶ
τὰς
πολυτελεστάτας |
| [18, 10] |
λόγους,
οὐκ
ἐξ
ἀκοῆς
παραλαβὼν
|
οὐδὲ |
μιμησάμενος,
ἀλλ´
αὐτὸς
πράξας
ἅμα |
| [18, 10] |
λόγων
ἔχει,
καὶ
οὐκ
ἀδύνατος
|
οὐδὲ |
ὀλίγωρος
περὶ
τὴν
ἑρμηνείαν,
καὶ
|
| [18, 10] |
ἵνα,
εἴ
τί
σοι
σφόδρα
|
ἀρέσειε, |
τοῦτο
κατάσχῃς.
πλείονα
περὶ
τούτου |
| [18, 0] |
περὶ
σώματος
ἄσκησιν
εἴ
τις
|
κοπώσειε |
βαρυτέροις
γυμνασίοις,
ἀσθενεστέρους
ἐποίησεν—
ἀλλὰ |
| [18, 0] |
ἅπαντος
ἤθους
καὶ
χάριτος
πᾶσαν
|
ὑπερβέβληκε |
τὴν
δεινότητα
τῶν
παλαιῶν
κωμικῶν, |
| [18, 20] |
ὡς
ἔγωγε,
καὶ
εἰ
ἀναγιγνώσκειν
|
με |
δέοι
σοῦ
ἀκροωμένου,
τῆς
σῆς |
| [18, 0] |
μόγις
καὶ
τοῦτο.
σὺ
δέ
|
με |
ἐπαίρεις
καὶ
θαρρεῖν
ἀναπείθεις,
εἰ |
| [18, 0] |
τυχοῦσαν
οἶδα
ὑπὲρ
ἐμαυτοῦ,
ὅτι
|
με |
πρὸς
τὴν
διάνοιαν
ταύτην
καὶ |
| [18, 0] |
(καὶ
μηδεὶς
τῶν
σοφωτέρων
αἰτιάσηταί
|
με |
ὡς
προκρίναντα
τῆς
ἀρχαίας
κωμῳδίας |
| [18, 20] |
ἔοικας,
ἃ
κρεῖττον
τυγχάνεις
εἰδώς,
|
ἐμὲ
|
προτρέψαι
ὡς
ἔλαττον
ἐπισταμένῳ
γράψαι. |
| [18, 20] |
φιλοτιμίας
ἀγάμενος
καὶ
τῆς
πρὸς
|
ἐμὲ |
τιμῆς
χάριν
εἰδώς.
|
| [18, 0] |
εἰ
πονεῖν
δέοι,
σφόδρα
μοι
|
ἔδοξε |
γενναίας
ψυχῆς
καὶ
οὐ
φιλοτίμου
|
| [18, 10] |
καὶ
γράφειν
δὲ
οὐ
ταῦτά
|
σε |
ἀξιῶ
τὰ
σχολικὰ
πλάσματα,
ἀλλ´, |
| [18, 0] |
συνεώρακας
καὶ
ἐπιχειρεῖς
πράττειν,
ἐπαινῶ
|
σε |
καὶ
θαυμάζω.
(χάριν
δὲ
οὐ |
| [18, 20] |
οὐκ
ἂν
ὀκνήσαιμι,
στέργων
τέ
|
σε |
καὶ
τῆς
σῆς
φιλοτιμίας
ἀγάμενος
|
| [18, 10] |
λέξεις
οὐχ
οὕτω
φαῦλον
ὥστε
|
σε |
λυπῆσαι.
Ἔφορος
δὲ
πολλὴν
μὲν |
| [18, 10] |
καὶ
Αἰσχίνῃ.
τούτων
γὰρ
ἁπλούστεραί
|
τε |
αἱ
δυνάμεις
καὶ
εὐληπτότεραι
αἱ |
| [18, 0] |
ἀλλὰ
τῆς
πολιτικῷ
ἀνδρὶ
πρεπούσης
|
τε |
ἅμα
καὶ
ἀρκούσης.
(τοῦτο
μὲν |
| [18, 10] |
οὐκ
ἐπίσταται,
Δημοσθένην
μὲν
δυνάμει
|
τε |
ἀπαγγελίας
καὶ
δεινότητι
διανοίας
καὶ |
| [18, 10] |
πρὸς
ταῦτα
πάντα
Ξενοφῶν.
τά
|
τε |
γὰρ
διανοήματα
σαφῆ
καὶ
ἁπλᾶ |
| [18, 0] |
ὅσα
ἀπὸ
τούτων
χρήσιμα·
ἥ
|
τε
|
γὰρ
τοῦ
Μενάνδρου
μίμησις
ἅπαντος |
| [18, 10] |
μεμνῆσθαι,
τὰ
ἐκείνων
ἄμεινον.
τῷ
|
τε |
γὰρ
τρόπῳ
τῆς
ἀπαγγελίας
καὶ |
| [18, 10] |
καὶ
παντὶ
ῥᾴδια
φαινόμενα,
τό
|
τε |
εἶδος
τῆς
ἀπαγγελίας
προσηνὲς
καὶ |
| [18, 0] |
ὡς
νῦν.
τὸ
γὰρ
ἡλικίας
|
τε |
ἐν
τῷ
ἀκμαιοτάτῳ
ὄντα
καὶ |
| [18, 0] |
δεινότητα
τῶν
παλαιῶν
κωμικῶν,
ἥ
|
τε |
Εὐριπίδου
προσήνεια
καὶ
πιθανότης
τοῦ |
| [18, 0] |
πολλοῦ
ἄξια·
τῷ
δὲ
πράττειν
|
τε |
καὶ
ἅμα
{τὰς
πράξεις}
καὶ |
| [18, 0] |
δύνασαι
οὔτε
χρῄζεις
δικανικῆς
δυνάμεώς
|
τε |
καὶ
δεινότητος,
ἀλλὰ
τῆς
πολιτικῷ
|
| [18, 0] |
πολιτικῷ
ἀνδρὶ
δεῖν
λόγων
ἐμπειρίας
|
τε |
καὶ
δυνάμεως.
καὶ
γὰρ
πρὸς |
| [18, 0] |
ἐνίοτε
καὶ
παρὰ
λόγον
ἀνδράσι
|
τε |
καὶ
πόλεσι
συμβαινουσῶν
σφόδρα
ἀναγκαῖον |
| [18, 0] |
δύναμιν
περιποιήσασθαι
ἐναγώνιον
ἑτέρων
ἔργων
|
τε |
καὶ
πράξεων
δεῖ.
σὺ
δὲ
|
| [18, 10] |
πολλὰ
τούτοις
ἐντυγχάνειν,
ἀλλ´
Ὑπερείδῃ
|
τε |
μᾶλλον
καὶ
Αἰσχίνῃ.
τούτων
γὰρ |
| [18, 0] |
πράττων
παρὰ
μέτρον
ἐπαρθήσεται,
δυσπραγίαν
|
τε |
πᾶσαν
οἴσει
γενναίως
διὰ
τὸ |
| [18, 0] |
οὖν
ἢ
νέῳ
ἀνδρὶ
τοῦ
|
τε |
πράττειν
ἀποχωρῆσαι
βουλομένῳ
καὶ
πρὸς |
| [18, 20] |
ὠφελείας
οὐκ
ἂν
ὀκνήσαιμι,
στέργων
|
τέ |
σε
καὶ
τῆς
σῆς
φιλοτιμίας |
| [18, 10] |
εἰπών,
πιθανωτάτους
ἐποίησεν
ἐν
ἅπασί
|
τε |
τοῖς
συντάγμασι
καὶ
ἐν
τούτῳ
|
| [18, 0] |
ποιητῶν
συμβουλεύσαιμ´
ἄν
σοι
Μενάνδρῳ
|
τε |
τῶν
κωμικῶν
μὴ
παρέργως
ἐντυγχάνειν |
| [18, 10] |
ταῦτα
ἱκανῶς
τὸ
σύνταγμα
περιέχει.
|
(ἅτε |
γὰρ
οἶμαι
μιγνὺς
ταῖς
πράξεσι |
| [18, 0] |
ἅπαντα
ὠφελίμους
καταμίγνυσι
τοῖς
ποιήμασιν,
|
ἅτε |
φιλοσοφίας
οὐκ
ἄπειρος
ὤν.
(Ὅμηρος |
| [18, 10] |
παθεῖν
τι
ὑπ´
αὐτῶν
δυσχερανάντων
|
μήτε |
ἀπρεπῶς
δουλῶσαι
τὴν
αὑτοῦ
διάνοιαν |
| [18, 10] |
καὶ
ἐπηρμένοις
ὁμιλῆσαι
φρονίμως
καὶ
|
μήτε |
παθεῖν
τι
ὑπ´
αὐτῶν
δυσχερανάντων |
| [18, 10] |
αὐτὸν
ἀπευθῦναι
ἢ
μιμήσασθαι
βουλομένῳ.
|
εἴτε |
γὰρ
θαρρῦναι
τοὺς
σφόδρα
καταπεπτωκότας |
| [18, 10] |
ἀφηγούμενος,
εἴτε
ἐν
δήμῳ
λέγων
|
εἴτε |
ἐν
βουλευτηρίῳ,
εἴτε
καὶ
ἐν |
| [18, 10] |
τις
στρατηγῶν
εἴτε
πόλεως
ἀφηγούμενος,
|
εἴτε |
ἐν
δήμῳ
λέγων
εἴτε
ἐν |
| [18, 10] |
μόνον
τῶν
παλαιῶν
ἐξαρκεῖν
δύνασθαι·
|
εἴτε |
ἐν
πολέμῳ
τις
στρατηγῶν
εἴτε |
| [18, 10] |
δήμῳ
λέγων
εἴτε
ἐν
βουλευτηρίῳ,
|
εἴτε |
καὶ
ἐν
δικαστηρίῳ
μὴ
ὡς |
| [18, 10] |
τοσούτων
ἐτῶν
τοῖς
λόγοις
ἐντυγχάνων)
|
εἴτε |
μέγα
φρονοῦσι
καὶ
ἐπηρμένοις
ὁμιλῆσαι |
| [18, 10] |
εἴτε
ἐν
πολέμῳ
τις
στρατηγῶν
|
εἴτε |
πόλεως
ἀφηγούμενος,
εἴτε
ἐν
δήμῳ |
| [18, 10] |
ὡς
χρὴ
τοῦτο
ποιεῖν
δείκνυσιν·
|
εἴτε |
προτρέψαι
καὶ
παρακαλέσαι,
οὐδεὶς
Ἑλληνικῆς |
| [18, 10] |
γοῦν
κινεῖται
ἡ
διάνοια
καὶ
|
ἐνίοτε |
δακρύω
μεταξὺ
διὰ
τοσούτων
ἐτῶν |
| [18, 10] |
ᾧ
πείθεται
συγκρινόμενος
οὐ
καταδεέστερος,
|
ἐνίοτε |
δὲ
καὶ
βελτίων
ἂν
φαίνεσθαι. |
| [18, 20] |
πάλῃ
ὑπερέχοντες
τοῖς
ἀσθενεστέροις
ὑπείκοντες
|
ἐνίοτε |
ἐποίησαν
αὐτοὺς
πείθεσθαι
ἰσχυροτέρους
εἶναι· |
| [18, 0] |
οὐ
κατὰ
λόγον
μόνον,
ἀλλὰ
|
ἐνίοτε |
καὶ
παρὰ
λόγον
ἀνδράσι
τε |
| [18, 0] |
ἀκμάζοντι
παῖς
ἤ
τις
πρεσβύτης
|
ἐνίοτε |
νομεὺς
ἐπίτομον
δείξας
ἢ
καὶ |
| [18, 10] |
μεταβολῆς.
~Ἡροδότῳ
μὲν
οὖν,
εἴ
|
ποτε |
εὐφροσύνης
σοι
δεῖ,
μετὰ
πολλῆς |
| [18, 20] |
εἴη,
καὶ
ἐν
τῷ
αὐτῷ
|
ποτε |
ἡμᾶς
γενέσθαι,
(ἵνα
καὶ
ἐντυγχάνοντες |
| [18, 0] |
ἀξίου
πρωτεύειν
ἐν
τοῖς
ἀρίστοις,
|
οὐδέποτε |
πρότερον
ἐθαύμασα
ὡς
νῦν.
τὸ |
| [18, 10] |
πολλὴν
δὲ
χάριν
καὶ
ἐπιβολήν,
|
ὥστε
|
μὴ
λόγων
δεινότητι
μόνον,
ἀλλὰ |
| [18, 10] |
τὰς
λέξεις
οὐχ
οὕτω
φαῦλον
|
ὥστε |
σε
λυπῆσαι.
Ἔφορος
δὲ
πολλὴν |
| [18, 0] |
καὶ
πράξεων
δεῖ.
σὺ
δὲ
|
οὔτε |
ἄπειρος
τοῦ
ἔργου
οὔτε
ἀπολιπεῖν |
| [18, 0] |
δὲ
οὔτε
ἄπειρος
τοῦ
ἔργου
|
οὔτε |
ἀπολιπεῖν
τὸ
πράττειν
δύνασαι
οὔτε
|
| [18, 0] |
τῶν
ἐνόντων
ἀσφαλῶς
διάξει
καὶ
|
οὔτε |
εὖ
πράττων
παρὰ
μέτρον
ἐπαρθήσεται, |
| [18, 0] |
παρὰ
θεῶν
τὴν
ποίησιν
λαβόντες
|
οὔτε |
τοὺς
ἰσχυροὺς
οὔτε
τοὺς
καλοὺς |
| [18, 0] |
ποίησιν
λαβόντες
οὔτε
τοὺς
ἰσχυροὺς
|
οὔτε |
τοὺς
καλοὺς
ὡς
θεοὺς
ἔφασαν |
| [18, 0] |
οὔτε
ἀπολιπεῖν
τὸ
πράττειν
δύνασαι
|
οὔτε
|
χρῄζεις
δικανικῆς
δυνάμεώς
τε
καὶ |