Discours, Par.
[18, 0]	παλαιῶν αὑτῷ ἱκανὸς εἶναι μάντις,	κἀγὼ	ἐξαρκεῖν ᾤμην ἐμαυτῷ περὶ τοὺς
[18, 0]	τίνι δὲ ἐξυβρίζοντες καὶ ἐπαιρόμενοι	καθαιροῦνται	καὶ κολάζονται; τίνι δὲ ἐπιθυμιῶν
[18, 0]	ψυχὴν καὶ ὀκνηρὰν ποιεῖ προσφέρεσθαι,	καθάπερ	τοὺς ἀσυνήθεις περὶ σώματος ἄσκησιν
[18, 10]	ἐντυγχάνειν, ἀλλ´ Ὑπερείδῃ τε μᾶλλον	καὶ	Αἰσχίνῃ. τούτων γὰρ ἁπλούστεραί τε
[18, 0]	ὥσπερ ὁδὸν ἰόντι μάλα ἰσχυρῷ	καὶ	ἀκμάζοντι παῖς ἤ τις πρεσβύτης
[18, 0]	ἄξια· τῷ δὲ πράττειν τε	καὶ	ἅμα {τὰς πράξεις} καὶ τοὺς
[18, 0]	ἀναλίσκοντας μὲν ἑτέρους καὶ χαριζομένους	καὶ	ἀναθήμασι κοσμοῦντας, ἐπαινουμένους δὲ τοὺς
[18, 10]	τὰ αὐτὰ ἕτερον τρόπον ὑποβάλλοντα.	{καὶ}	ἀναλαμβάνειν μέντοι, εἴ σοι ῥᾴδιον
[18, 0]	μέσος καὶ ὕστατος παντὶ παιδὶ	καὶ	ἀνδρὶ καὶ γέροντι, τοσοῦτον ἀφ´
[18, 10]	ἱστορίαν παραδίδωσι, τὸ δὲ ὕπτιον	καὶ	ἀνειμένον τῆς ἀπαγγελίας σοι οὐκ
[18, 0]	ἄνδρα μετὰ σπουδῆς ἐντυγχάνειν, ὅτι	καὶ	ἄνευ τῶν λόγων τὸ ἔμπειρον
[18, 0]	σὸν τρόπον ὡς ἀνδρὸς ἀγαθοῦ	καὶ	ἀξίου πρωτεύειν ἐν τοῖς ἀρίστοις,
[18, 0]	πιθανότης τοῦ μὲν τραγικοῦ ἀναστήματος	καὶ	ἀξιώματος τυχὸν οὐκ ἂν τελέως
[18, 10]	τά τε γὰρ διανοήματα σαφῆ	καὶ	ἁπλᾶ καὶ παντὶ ῥᾴδια φαινόμενα,
[18, 10]	ῥήτορας ὑπερβεβληκότα, Λυσίαν δὲ βραχύτητι	καὶ	ἁπλότητι καὶ συνεχείᾳ διανοίας καὶ
[18, 10]	παντὸς ποιῆσαι, καὶ ταῦτα ἔνεστιν.	καὶ	ἀπορρήτοις δὲ λόγοις ὡς προσήκει
[18, 0]	πολιτικῷ ἀνδρὶ πρεπούσης τε ἅμα	καὶ	ἀρκούσης. (τοῦτο μὲν δὴ πρῶτον
[18, 0]	ἐπαινουμένους δὲ τοὺς λέγοντας, ὡς	καὶ	αὐτῶν ἐκείνων αἰτίους. διὸ καὶ
[18, 0]	ὄντα καὶ δυνάμει οὐδενὸς λειπόμενον	καὶ	ἄφθονα κεκτημένον, καὶ πάσης ἐξουσίας
[18, 10]	πρὸς πλῆθος οὐ κατὰ ταὐτὸ,	καὶ	βασιλικοῖς τίνα τρόπον διαλεχθῆναι, καὶ
[18, 10]	μόνον, ἀλλὰ καὶ ὡς πολιτικὸς	καὶ	βασιλικὸς ἀνὴρ τὰ τῷ τοιούτῳ
[18, 10]	συγκρινόμενος οὐ καταδεέστερος, ἐνίοτε δὲ	καὶ	βελτίων ἂν φαίνεσθαι. (τρέψομαι δὲ
[18, 10]	ἔγραψα, σοὶ δὲ ἀρκεῖ τοσαῦτα.	καὶ	γὰρ εἰ ἐλάχιστα ἀναλάβοις, πολὺ
[18, 0]	λόγων ἐμπειρίας τε καὶ δυνάμεως.	καὶ	γὰρ πρὸς τὸ ἀγαπᾶσθαι καὶ
[18, 10]	δοκεῖ καὶ τῶν δευτέρων Θεόπομπος.	καὶ	γὰρ ῥητορικόν τι περὶ τὴν
[18, 0]	τῷ ὄντι φιλοσόφου ἔργον εἶναι.	καὶ	γὰρ τῶν παλαιῶν οἱ ἄριστοι
[18, 10]	τινα ἐν τοῖς λόγοις ἁπλότητα	καὶ	γενναιότητα τοῦ τρόπου. (ἐνταῦθα δή
[18, 0]	ὕστατος παντὶ παιδὶ καὶ ἀνδρὶ	καὶ	γέροντι, τοσοῦτον ἀφ´ αὑτοῦ διδοὺς
[18, 0]	οὐ μόνον ἀκμάζειν μανθάνοντες, ἀλλὰ	καὶ	γηράσκειν ἔφασκον. (πάνυ δὲ σύ
[18, 0]	ἤθη καὶ πάθη δεινὸς πληρῶσαι,	καὶ	γνώμας πρὸς ἅπαντα ὠφελίμους καταμίγνυσι
[18, 10]	μὴ λόγων δεινότητι μόνον, ἀλλὰ	καὶ	γοητείᾳ ἐοικέναι τὴν δύναμιν. (εἰ
[18, 10]	γράφειν, πρὸς ἕξιν δὲ πλεῖον.	καὶ	γράφειν δὲ οὐ ταῦτά σε
[18, 10]	Δημοσθένην μὲν δυνάμει τε ἀπαγγελίας	καὶ	δεινότητι διανοίας καὶ πλήθει λόγων
[18, 0]	οὔτε χρῄζεις δικανικῆς δυνάμεώς τε	καὶ	δεινότητος, ἀλλὰ τῆς πολιτικῷ ἀνδρὶ
[18, 20]	ἀρκεῖ εἰπεῖν τὰ παλαίσματα, ἀλλὰ	καὶ	δεῖξαι ἀνάγκη τῷ μαθησομένῳ· οὕτω
[18, 20]	(ἵνα καὶ ἐντυγχάνοντες τοῖς παλαιοῖς	καὶ	διαλεγόμενοι περὶ αὐτῶν χρήσιμοί τι
[18, 0]	δὲ καὶ ἐλεγεῖα καὶ ἴαμβοι	καὶ	διθύραμβοι τῷ μὲν σχολὴν ἄγοντι
[18, 0]	τε ἐν τῷ ἀκμαιοτάτῳ ὄντα	καὶ	δυνάμει οὐδενὸς λειπόμενον καὶ ἄφθονα
[18, 0]	ἀνδρὶ δεῖν λόγων ἐμπειρίας τε	καὶ	δυνάμεως. καὶ γὰρ πρὸς τὸ
[18, 0]	βουλομένῳ καὶ πρὸς ἀσκήσει γενέσθαι	καὶ	δύναμιν περιποιήσασθαι ἐναγώνιον ἑτέρων ἔργων
[18, 0]	ἔμπειρον εἶναι πράξεων καὶ εὐτυχιῶν	καὶ	δυστυχιῶν οὐ κατὰ λόγον μόνον,
[18, 20]	ἴδοι τὸν συμβεβουλευκότα. ὡς ἔγωγε,	καὶ	εἰ ἀναγιγνώσκειν με δέοι σοῦ
[18, 10]	εἰ ἐλάχιστα ἀναλάβοις, πολὺ ὀνήσει·	καὶ	εἰ δυσκόλως ἔχοις καὶ μετὰ
[18, 10]	μιμησάμενος, ἀλλ´ αὐτὸς πράξας ἅμα	καὶ	εἰπών, πιθανωτάτους ἐποίησεν ἐν ἅπασί
[18, 0]	ἄριστα οἷς αὐτὸς ἐγχειρεῖ διαπράξεται	καὶ	ἐκ τῶν ἐνόντων ἀσφαλῶς διάξει
[18, 0]	ἕκαστος δύναται λαβεῖν. μέλη δὲ	καὶ	ἐλεγεῖα καὶ ἴαμβοι καὶ διθύραμβοι
[18, 10]	ἐντυγχάνειν σοι, ἐλαφροτέρῳ τούτων ὄντι	καὶ	ἐμφαίνοντί τινα ἐν τοῖς λόγοις
[18, 10]	οὐδένα σοι τρόπον μεταμελήσει, ἀλλὰ	καὶ	ἐν βουλῇ καὶ ἐν δήμῳ
[18, 10]	μεταμελήσει, ἀλλὰ καὶ ἐν βουλῇ	καὶ	ἐν δήμῳ ὀρέγοντός σοι χεῖρα
[18, 10]	λέγων εἴτε ἐν βουλευτηρίῳ, εἴτε	καὶ	ἐν δικαστηρίῳ μὴ ὡς ῥήτωρ
[18, 20]	δεῖξαι ἀνάγκη τῷ μαθησομένῳ· οὕτω	καὶ	ἐν ταῖς τοιαύταις συμβουλίαις πλείων
[18, 10]	ἐν ἅπασί τε τοῖς συντάγμασι	καὶ	ἐν τούτῳ μάλιστα, οὗ ἐπιμνησθεὶς
[18, 20]	ἄν, εἴ σοι κεχαρισμένον εἴη,	καὶ	ἐν τῷ αὐτῷ ποτε ἡμᾶς
[18, 10]	(ἐμοὶ γοῦν κινεῖται ἡ διάνοια	καὶ	ἐνίοτε δακρύω μεταξὺ διὰ τοσούτων
[18, 10]	μακρὸν ἂν εἴη ἔργον ἐπαινεῖν	καὶ	ἐντυγχάνειν αὐτοῖς οὐ τὸ τυχόν.
[18, 20]	αὐτῷ ποτε ἡμᾶς γενέσθαι, (ἵνα	καὶ	ἐντυγχάνοντες τοῖς παλαιοῖς καὶ διαλεγόμενοι
[18, 10]	καὶ βασιλικοῖς τίνα τρόπον διαλεχθῆναι,	καὶ	ἐξαπατῆσαι ὅπως πολεμίους μὲν ἐπὶ
[18, 0]	ἢ λόγῳ; τίνι δὲ ἐξυβρίζοντες	καὶ	ἐπαιρόμενοι καθαιροῦνται καὶ κολάζονται; τίνι
[18, 10]	λόγοις ἐντυγχάνων) εἴτε μέγα φρονοῦσι	καὶ	ἐπηρμένοις ὁμιλῆσαι φρονίμως καὶ μήτε
[18, 10]	ἔχον πιθανότητα, πολλὴν δὲ χάριν	καὶ	ἐπιβολήν, ὥστε μὴ λόγων δεινότητι
[18, 0]	μὲν δὴ ταῦτα καὶ συνεώρακας	καὶ	ἐπιχειρεῖς πράττειν, ἐπαινῶ σε καὶ
[18, 10]	τούτῳ μάλιστα, οὗ ἐπιμνησθεὶς ἐτύγχανον.	καὶ	εὖ ἴσθι, οὐδένα σοι τρόπον
[18, 10]	γὰρ ἁπλούστεραί τε αἱ δυνάμεις	καὶ	εὐληπτότεραι αἱ κατασκευαὶ καὶ τὸ
[18, 0]	τῶν κωμικῶν μὴ παρέργως ἐντυγχάνειν	καὶ	Εὐριπίδῃ τῶν τραγικῶν, καὶ τούτοις
[18, 0]	λόγων τὸ ἔμπειρον εἶναι πράξεων	καὶ	εὐτυχιῶν καὶ δυστυχιῶν οὐ κατὰ
[18, 0]	δι´ ἑτέρων ἐπισταμένων μάλιστα μὲν	καὶ	ἡδέως, εἰ δ´ οὖν, ἀλύπως
[18, 10]	τὸ τοῖς αὐτοῖς ἐπιχειρεῖν {ᾗ}	καὶ	ἥδιόν τις παραβάλλει αὑτὸν ᾧ
[18, 0]	τοῦτο. σὺ δέ με ἐπαίρεις	καὶ	θαρρεῖν ἀναπείθεις, εἰ ἀνδρὶ καὶ
[18, 0]	καὶ ἐπιχειρεῖς πράττειν, ἐπαινῶ σε	καὶ	θαυμάζω. (χάριν δὲ οὐ τὴν
[18, 10]	λέγω δὲ τῶν περὶ Ἀντίπατρον	καὶ	Θεόδωρον καὶ Πλουτίωνα καὶ Κόνωνα
[18, 0]	λαβεῖν. μέλη δὲ καὶ ἐλεγεῖα	καὶ	ἴαμβοι καὶ διθύραμβοι τῷ μὲν
[18, 10]	λεχθῆναι δυνησομένων, ὃν οὐ διείληπται	καὶ	κανόνος ἂν τρόπον ὑπόσχοι τῷ
[18, 10]	οἱ ὑπερέχοντες} καὶ οἷς καταστρατηγοῦσι	καὶ	καταστρατηγοῦνται ἄνθρωποι, πάντα ταῦτα ἱκανῶς
[18, 10]	τε εἶδος τῆς ἀπαγγελίας προσηνὲς	καὶ	κεχαρισμένον καὶ πειστικόν, πολλὴν μὲν
[18, 0]	πονεῖν σώμασιν ἀλείψεως δεῖ μᾶλλον	καὶ	κινήσεως συμμέτρου ἢ γυμνασίας, οὕτω
[18, 0]	δὲ ἐξυβρίζοντες καὶ ἐπαιρόμενοι καθαιροῦνται	καὶ	κολάζονται; τίνι δὲ ἐπιθυμιῶν ἀπέχονται;
[18, 10]	Ἀντίπατρον καὶ Θεόδωρον καὶ Πλουτίωνα	καὶ	Κόνωνα καὶ τὴν τοιαύτην ὕλην.
[18, 0]	ἐνίοτε νομεὺς ἐπίτομον δείξας ἢ	καὶ	λεωφόρον, ἣν οὐκ ἔτυχεν εἰδώς.
[18, 10]	ὀνομάτων οὐδὲν ἐκείνων λειπόμενον. ἀλλὰ	καὶ	Λυκούργῳ συμβουλεύσαιμ´ ἂν ἐντυγχάνειν σοι,
[18, 10]	εἰπεῖν· πάντων ἄριστος ἐμοὶ δοκεῖ	καὶ	λυσιτελέστατος πρὸς ταῦτα πάντα Ξενοφῶν.
[18, 10]	φίλους δ´ ἐπὶ τῷ συμφέροντι,	καὶ	μάτην ταραττομένοις ἀλύπως τἀληθὲς καὶ
[18, 0]	ὤν. (Ὅμηρος δὲ καὶ πρῶτος	καὶ	μέσος καὶ ὕστατος παντὶ παιδὶ
[18, 10]	ὀνήσει· καὶ εἰ δυσκόλως ἔχοις	καὶ	μετὰ ὀδύνης πράττοις, οὐκ ἐξ
[18, 0]	περὶ τὴν τῶν λόγων ἐμπειρίαν	καὶ	μὴ ὀκνεῖν, μηδὲ εἰ πονεῖν
[18, 0]	τῆς περὶ τὸ ἀναγιγνώσκειν ἀσχολίας.	(καὶ	μηδεὶς τῶν σοφωτέρων αἰτιάσηταί με
[18, 10]	φρονοῦσι καὶ ἐπηρμένοις ὁμιλῆσαι φρονίμως	καὶ	μήτε παθεῖν τι ὑπ´ αὐτῶν
[18, 10]	δὲ ἔγωγε ἡγοῦμαι ἀνδρὶ πολιτικῷ	καὶ	μόνον τῶν παλαιῶν ἐξαρκεῖν δύνασθαι·
[18, 0]	πάσης ἐξουσίας οὔσης δι´ ἡμέρας	καὶ	νυκτὸς τρυφᾶν, ὅμως ἔτι παιδείας
[18, 10]	μὴ ῥᾳδίως πιστεύειν τοῖς ὑπερέχουσι,	{καὶ	οἷς ἐξαπατῶσιν οἱ ὑπερέχοντες} καὶ
[18, 10]	{καὶ οἷς ἐξαπατῶσιν οἱ ὑπερέχοντες}	καὶ	οἷς καταστρατηγοῦσι καὶ καταστρατηγοῦνται ἄνθρωποι,
[18, 0]	ὀλίγον χρησαμένῳ συλλήψει τὴν ψυχὴν	καὶ	ὀκνηρὰν ποιεῖ προσφέρεσθαι, καθάπερ τοὺς
[18, 10]	ἀκριβῶν αἰτιάσεται, μηδὲ τῶν νεωτέρων	καὶ	ὀλίγον πρὸ ἡμῶν ἀπείρως ἔχειν·
[18, 0]	σφόδρα μοι ἔδοξε γενναίας ψυχῆς	καὶ	οὐ φιλοτίμου μόνον, ἀλλὰ τῷ
[18, 10]	τὴν ἀπαγγελίαν τῶν λόγων ἔχει,	καὶ	οὐκ ἀδύνατος οὐδὲ ὀλίγωρος περὶ
[18, 0]	ἐκ τῶν ἐνόντων ἀσφαλῶς διάξει	καὶ	οὔτε εὖ πράττων παρὰ μέτρον
[18, 0]	πάνυ ὠφέλιμος, ἔτι δὲ ἤθη	καὶ	πάθη δεινὸς πληρῶσαι, καὶ γνώμας
[18, 0]	καὶ θαρρεῖν ἀναπείθεις, εἰ ἀνδρὶ	καὶ	παιδείας ἐπὶ πλεῖστον ἥκοντι καὶ
[18, 10]	γὰρ διανοήματα σαφῆ καὶ ἁπλᾶ	καὶ	παντὶ ῥᾴδια φαινόμενα, τό τε
[18, 0]	καὶ τῶν ποιητῶν οἱ ἀρχαιότατοι	καὶ	παρὰ θεῶν τὴν ποίησιν λαβόντες
[18, 0]	κατὰ λόγον μόνον, ἀλλὰ ἐνίοτε	καὶ	παρὰ λόγον ἀνδράσι τε καὶ
[18, 10]	τοῦτο ποιεῖν δείκνυσιν· εἴτε προτρέψαι	καὶ	παρακαλέσαι, οὐδεὶς Ἑλληνικῆς φωνῆς ἐπαΐων
[18, 0]	οὐδενὸς λειπόμενον καὶ ἄφθονα κεκτημένον,	καὶ	πάσης ἐξουσίας οὔσης δι´ ἡμέρας
[18, 10]	τῆς ἀπαγγελίας προσηνὲς καὶ κεχαρισμένον	καὶ	πειστικόν, πολλὴν μὲν ἔχον πιθανότητα,
[18, 0]	κωμικῶν, ἥ τε Εὐριπίδου προσήνεια	καὶ	πιθανότης τοῦ μὲν τραγικοῦ ἀναστήματος
[18, 10]	καὶ μάτην ταραττομένοις ἀλύπως τἀληθὲς	καὶ	πιστῶς εἰπεῖν, καὶ τὸ μὴ
[18, 20]	τι γενοίμεθα· ὥσπερ τοῖς ζωγράφοις	καὶ	πλάσταις οὐκ ἀπόχρη εἰπεῖν ὅτι
[18, 10]	τε ἀπαγγελίας καὶ δεινότητι διανοίας	καὶ	πλήθει λόγων πάντας τοὺς ῥήτορας
[18, 10]	τῶν περὶ Ἀντίπατρον καὶ Θεόδωρον	καὶ	Πλουτίωνα καὶ Κόνωνα καὶ τὴν
[18, 0]	καὶ παρὰ λόγον ἀνδράσι τε	καὶ	πόλεσι συμβαινουσῶν σφόδρα ἀναγκαῖον πολιτικῷ
[18, 10]	σφόδρα καταπεπτωκότας χρήσιμον πολιτικῷ ἀνδρί,	καὶ	πολλάκις ὡς χρὴ τοῦτο ποιεῖν
[18, 0]	μᾶλλον ἡδονῇ μεμιγμένης ἢ ἀσκήσεως	καὶ	πόνου. τῶν μὲν δὴ ποιητῶν
[18, 0]	περιποιήσασθαι ἐναγώνιον ἑτέρων ἔργων τε	καὶ	πράξεων δεῖ. σὺ δὲ οὔτε
[18, 20]	συμβουλίαν· σὺ δὲ αἴτιος ἀναπείσας	καὶ	προκαλεσάμενος· ὥσπερ οἱ ἐν πάλῃ
[18, 0]	τοῦ τε πράττειν ἀποχωρῆσαι βουλομένῳ	καὶ	πρὸς ἀσκήσει γενέσθαι καὶ δύναμιν
[18, 10]	καὶ πρὸς στρατηγοὺς ἄνευ πλήθους	καὶ	πρὸς πλῆθος οὐ κατὰ ταὐτὸ,
[18, 10]	δὲ λόγοις ὡς προσήκει χρήσασθαι	καὶ	πρὸς στρατηγοὺς ἄνευ πλήθους καὶ
[18, 0]	καὶ γὰρ πρὸς τὸ ἀγαπᾶσθαι	καὶ	πρὸς τὸ ἰσχύειν καὶ πρὸς
[18, 0]	ἰσχύειν καὶ πρὸς τὸ τιμᾶσθαι	καὶ	πρὸς τὸ μὴ καταφρονεῖσθαι πλείστη
[18, 0]	ἀγαπᾶσθαι καὶ πρὸς τὸ ἰσχύειν	καὶ	πρὸς τὸ τιμᾶσθαι καὶ πρὸς
[18, 0]	οὐκ ἄπειρος ὤν. (Ὅμηρος δὲ	καὶ	πρῶτος καὶ μέσος καὶ ὕστατος
[18, 20]	ἐποίησαν αὐτοὺς πείθεσθαι ἰσχυροτέρους εἶναι·	καὶ	σὺ ἔοικας, ἃ κρεῖττον τυγχάνεις
[18, 10]	Λυσίαν δὲ βραχύτητι καὶ ἁπλότητι	καὶ	συνεχείᾳ διανοίας καὶ τῷ λεληθέναι
[18, 0]	λέγοντας. ὅτι μὲν δὴ ταῦτα	καὶ	συνεώρακας καὶ ἐπιχειρεῖς πράττειν, ἐπαινῶ
[18, 0]	συμβαινουσῶν σφόδρα ἀναγκαῖον πολιτικῷ ἀνδρὶ	καὶ	τὰ κοινὰ πράττειν προαιρουμένῳ. ὁ
[18, 0]	ὅτι οὐ δεῖ σοι πόνου	καὶ	ταλαιπωρίας— τῷ μὲν γὰρ ἐπὶ
[18, 10]	ἐκείνοις κεχαρισμένον ἐκ παντὸς ποιῆσαι,	καὶ	ταῦτα ἔνεστιν. καὶ ἀπορρήτοις δὲ
[18, 10]	ὕλην. αἱ γὰρ τούτων δυνάμεις	καὶ	ταύτῃ ἂν εἶεν ἡμῖν ὠφέλιμοι,
[18, 10]	τε γὰρ τρόπῳ τῆς ἀπαγγελίας	καὶ	τῇ ἀκριβείᾳ τῶν διανοημάτων πάνυ
[18, 0]	καὶ παιδείας ἐπὶ πλεῖστον ἥκοντι	καὶ	τηλικούτῳ δύναμαι χρήσιμος εἶναι. δυναίμην
[18, 10]	Θεόδωρον καὶ Πλουτίωνα καὶ Κόνωνα	καὶ	τὴν τοιαύτην ὕλην. αἱ γὰρ
[18, 20]	καὶ τῆς σῆς φιλοτιμίας ἀγάμενος	καὶ	τῆς πρὸς ἐμὲ τιμῆς χάριν
[18, 20]	ἂν ὀκνήσαιμι, στέργων τέ σε	καὶ	τῆς σῆς φιλοτιμίας ἀγάμενος καὶ
[18, 10]	ἡσυχίας ἐντεύξῃ. τὸ γὰρ ἀνειμένον	καὶ	τὸ γλυκὺ τῆς ἀπαγγελίας ὑπόνοιαν
[18, 0]	με πρὸς τὴν διάνοιαν ταύτην	καὶ	τὸ ἐγχείρημα χρήσιμον σαυτῷ νενόμικας.
[18, 10]	ἀπρεπῶς δουλῶσαι τὴν αὑτοῦ διάνοιαν	καὶ	τὸ ἐκείνοις κεχαρισμένον ἐκ παντὸς
[18, 10]	δυνάμεις καὶ εὐληπτότεραι αἱ κατασκευαὶ	καὶ	τὸ κάλλος τῶν ὀνομάτων οὐδὲν
[18, 10]	ἀλύπως τἀληθὲς καὶ πιστῶς εἰπεῖν,	καὶ	τὸ μὴ ῥᾳδίως πιστεύειν τοῖς
[18, 10]	οὐδὲ ὀλίγωρος περὶ τὴν ἑρμηνείαν,	καὶ	τὸ {ῥᾴθυμον} περὶ τὰς λέξεις
[18, 20]	δεῖ τοιάδε τὰ χρώματα εἶναι	καὶ	τοιάσδε τὰς γραμμάς, ἀλλὰ μεγίστη
[18, 0]	τε καὶ ἅμα {τὰς πράξεις}	καὶ	τοὺς λόγους αὔξειν διανοουμένῳ οὐκ
[18, 0]	ἐμαυτῷ περὶ τοὺς λόγους, μόγις	καὶ	τοῦτο. σὺ δέ με ἐπαίρεις
[18, 0]	ἐντυγχάνειν καὶ Εὐριπίδῃ τῶν τραγικῶν,	καὶ	τούτοις μὴ οὕτως, αὐτὸν ἀναγιγνώσκοντα,
[18, 10]	καὶ ἁπλότητι καὶ συνεχείᾳ διανοίας	καὶ	τῷ λεληθέναι τὴν δεινότητα; πλὴν
[18, 10]	δὲ ἄκρων Θουκυδίδης ἐμοὶ δοκεῖ	καὶ	τῶν δευτέρων Θεόπομπος. καὶ γὰρ
[18, 0]	καὶ αὐτῶν ἐκείνων αἰτίους. διὸ	καὶ	τῶν ποιητῶν οἱ ἀρχαιότατοι καὶ
[18, 0]	δὲ καὶ πρῶτος καὶ μέσος	καὶ	ὕστατος παντὶ παιδὶ καὶ ἀνδρὶ
[18, 0]	τρυφᾶν, ὅμως ἔτι παιδείας ὀρέγεσθαι	καὶ	φιλοκαλεῖν περὶ τὴν τῶν λόγων
[18, 10]	τοῦ ἀνδρός, εἰ αὐτῷ προθύμως	καὶ	φιλοτίμως ἐντυγχάνοις. (γράφειν μὲν οὖν
[18, 0]	ταῖς πόλεσιν ἀναλίσκοντας μὲν ἑτέρους	καὶ	χαριζομένους καὶ ἀναθήμασι κοσμοῦντας, ἐπαινουμένους
[18, 0]	τοῦ Μενάνδρου μίμησις ἅπαντος ἤθους	καὶ	χάριτος πᾶσαν ὑπερβέβληκε τὴν δεινότητα
[18, 10]	ὡς ῥήτωρ ἐθέλοι μόνον, ἀλλὰ	καὶ	ὡς πολιτικὸς καὶ βασιλικὸς ἀνὴρ
[18, 20]	ἢ γράφοντας ἢ πλάττοντας ἴδοι·	καὶ	ὡς τοῖς παιδοτρίβαις οὐκ ἀρκεῖ
[18, 10]	εὐληπτότεραι αἱ κατασκευαὶ καὶ τὸ	κάλλος	τῶν ὀνομάτων οὐδὲν ἐκείνων λειπόμενον.
[18, 0]	οὔτε τοὺς ἰσχυροὺς οὔτε τοὺς	καλοὺς	ὡς θεοὺς ἔφασαν ὁρᾶσθαι, ἀλλὰ
[18, 10]	τρόπου. (ἐνταῦθα δή φημι δεῖν,	κἂν	εἴ τις ἐντυχὼν τῇ παραινέσει
[18, 10]	δυνησομένων, ὃν οὐ διείληπται καὶ	κανόνος	ἂν τρόπον ὑπόσχοι τῷ πρὸς
[18, 0]	καὶ εὐτυχιῶν καὶ δυστυχιῶν οὐ	κατὰ	λόγον μόνον, ἀλλὰ ἐνίοτε καὶ
[18, 10]	πλήθους καὶ πρὸς πλῆθος οὐ	κατὰ	ταὐτὸ, καὶ βασιλικοῖς τίνα τρόπον
[18, 10]	αὑτὸν ᾧ πείθεται συγκρινόμενος οὐ	καταδεέστερος,	ἐνίοτε δὲ καὶ βελτίων ἂν
[18, 0]	καὶ γνώμας πρὸς ἅπαντα ὠφελίμους	καταμίγνυσι	τοῖς ποιήμασιν, ἅτε φιλοσοφίας οὐκ
[18, 10]	εἴτε γὰρ θαρρῦναι τοὺς σφόδρα	καταπεπτωκότας	χρήσιμον πολιτικῷ ἀνδρί, καὶ πολλάκις
[18, 10]	αἱ δυνάμεις καὶ εὐληπτότεραι αἱ	κατασκευαὶ	καὶ τὸ κάλλος τῶν ὀνομάτων
[18, 10]	ὑπερέχοντες} καὶ οἷς καταστρατηγοῦσι καὶ	καταστρατηγοῦνται	ἄνθρωποι, πάντα ταῦτα ἱκανῶς τὸ
[18, 10]	ἐξαπατῶσιν οἱ ὑπερέχοντες} καὶ οἷς	καταστρατηγοῦσι	καὶ καταστρατηγοῦνται ἄνθρωποι, πάντα ταῦτα
[18, 10]	τί σοι σφόδρα ἀρέσειε, τοῦτο	κατάσχῃς.	πλείονα περὶ τούτου μειρακίῳ ἂν
[18, 0]	τιμᾶσθαι καὶ πρὸς τὸ μὴ	καταφρονεῖσθαι	πλείστη ἀπὸ τούτου ὠφέλεια. τίνι
[18, 0]	δυνάμει οὐδενὸς λειπόμενον καὶ ἄφθονα	κεκτημένον,	καὶ πάσης ἐξουσίας οὔσης δι´
[18, 20]	βουλοίμην δ´ ἄν, εἴ σοι	κεχαρισμένον	εἴη, καὶ ἐν τῷ αὐτῷ
[18, 10]	αὑτοῦ διάνοιαν καὶ τὸ ἐκείνοις	κεχαρισμένον	ἐκ παντὸς ποιῆσαι, καὶ ταῦτα
[18, 10]	εἶδος τῆς ἀπαγγελίας προσηνὲς καὶ	κεχαρισμένον	καὶ πειστικόν, πολλὴν μὲν ἔχον
[18, 10]	οὐδὲν ὄψον ἄνευ ἁλῶν γεύσει	κεχαρισμένον,	οὕτως λόγων οὐδὲν εἶδος ἔμοιγε
[18, 10]	προτρεπτικοῖς Ξενοφῶντος λόγοις (ἐμοὶ γοῦν	κινεῖται	ἡ διάνοια καὶ ἐνίοτε δακρύω
[18, 0]	σώμασιν ἀλείψεως δεῖ μᾶλλον καὶ	κινήσεως	συμμέτρου ἢ γυμνασίας, οὕτω σοὶ
[18, 0]	ἀναγκαῖον πολιτικῷ ἀνδρὶ καὶ τὰ	κοινὰ	πράττειν προαιρουμένῳ. ὁ γὰρ πλεῖστα
[18, 0]	ἐξυβρίζοντες καὶ ἐπαιρόμενοι καθαιροῦνται καὶ	κολάζονται;	τίνι δὲ ἐπιθυμιῶν ἀπέχονται; τίνα
[18, 10]	καὶ Θεόδωρον καὶ Πλουτίωνα καὶ	Κόνωνα	καὶ τὴν τοιαύτην ὕλην. αἱ
[18, 0]	περὶ σώματος ἄσκησιν εἴ τις	κοπώσειε	βαρυτέροις γυμνασίοις, ἀσθενεστέρους ἐποίησεν— ἀλλὰ
[18, 0]	ἑτέρους καὶ χαριζομένους καὶ ἀναθήμασι	κοσμοῦντας,	ἐπαινουμένους δὲ τοὺς λέγοντας, ὡς
[18, 20]	εἶναι· καὶ σὺ ἔοικας, ἃ	κρεῖττον	τυγχάνεις εἰδώς, ἐμὲ προτρέψαι ὡς
[18, 0]	ὑπερβέβληκε τὴν δεινότητα τῶν παλαιῶν	κωμικῶν,	ἥ τε Εὐριπίδου προσήνεια καὶ
[18, 0]	ἄν σοι Μενάνδρῳ τε τῶν	κωμικῶν	μὴ παρέργως ἐντυγχάνειν καὶ Εὐριπίδῃ
[18, 0]	με ὡς προκρίναντα τῆς ἀρχαίας	κωμῳδίας	τὴν Μενάνδρου ἢ τῶν ἀρχαίων

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 11/12/2008