Livre, Par.
[2, 39]	οὓς ἅπαντας ὁ Σωκράτης διέσυρε.	Φαβωρῖνος	δέ φησιν ἐν τῷ πρώτῳ
[2, 20]	καὶ γὰρ πρῶτος, ὥς φησι	Φαβωρῖνος	ἐν Παντοδαπῇ ἱστορίᾳ, μετὰ τοῦ
[2, 38]	τὴν δίκην Πολύευκτος, ὥς φησι	Φαβωρῖνος	ἐν Παντοδαπῇ ἱστορίᾳ συνέγραψε δὲ
[2, 40]	γὰρ ἔτι καὶ νῦν, φησὶ	Φαβωρῖνος,	ἐν τῷ Μητρῴῳ· τάδε ἐγράψατο
[2, 23]	ἀλλὰ καὶ εἰς Ἰσθμόν, ὡς	Φαβωρῖνος	ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Ἀπομνημευμάτων.
[2, 47]	δέκα οἱ διασημότατοι τέσσαρες, Αἰσχίνης,	Φαίδων,	Εὐκλείδης, Ἀρίστιππος. λεκτέον δὴ πρῶτον
[2, 31]	γενναῖον ἐκ δυεῖν Ἀθηναίων γενέσθαι;	Φαίδωνα	δὲ δι´ αἰχμαλωσίαν ἐπ´ οἰκήματος
[2, 42]	διαλεχθείς, ἃ Πλάτων ἐν τῷ	Φαίδωνί	φησιν. ἀλλὰ καὶ παιᾶνα κατά
[2, 18]	μὲν ἦν υἱὸς λιθουργοῦ καὶ	Φαιναρέτης	μαίας, ὡς καὶ Πλάτων ἐν
[2, 33]	ὡς μὴ ὁμοίους τῷ λίθῳ	φαίνεσθαι.	ἠξίου δὲ καὶ τοὺς νέους
[2, 44]	ταὐτά φησι καὶ Δημήτριος ὁ	Φαληρεύς.	ἔνιοι γὰρ ἑξήκοντα ἐτῶν τελευτῆσαι
[2, 22]	ἐρέσθαι, τί δοκεῖ; τὸν δὲ	φάναι,	ἃ μὲν συνῆκα, γενναῖα· οἶμαι
[2, 24]	χώραν μεγάλην ἵνα οἰκοδομήσηται οἰκίαν	φάναι,	καὶ εἰ ὑποδημάτων ἔδει καὶ
[2, 26]	τε καὶ Ἱερώνυμος ὁ Ῥόδιος.	φασὶ	γὰρ βουληθέντας Ἀθηναίους διὰ τὸ
[2, 22]	ὥστε τὸ ἀληθὲς ἐκμαθεῖν πειρᾶσθαι.	φασὶ	δ´ Εὐριπίδην αὐτῷ δόντα τὸ
[2, 23]	ὅλης ἐφ´ ἑνὸς σχήματος αὐτόν	φασι,	καὶ ἀριστεύσαντα αὐτόθι παραχωρῆσαι Ἀλκιβιάδῃ
[2, 30]	ἠξίου τῇ πόλει περιποιεῖν καθάπερ	φασιανὸν	ὄρνιν ἢ ταώ. Ἔλεγε δὲ
[2, 44]	γὰρ ἑξήκοντα ἐτῶν τελευτῆσαι αὐτόν	φασιν.	~ἀμφότεροι δ´ ἤκουσαν Ἀναξαγόρου, καὶ
[2, 39]	ἐν Ἀπολογίᾳ τρεῖς αὐτοῦ κατηγορῆσαί	φασιν,	Ἄνυτον καὶ Λύκωνα καὶ Μέλητον·
[2, 19]	τὰς ἐν ἀκροπόλει Χάριτας ἔνιοί	φασιν,	ἐνδεδυμένας οὔσας. ὅθεν καὶ Τίμωνα
[2, 26]	δὲ προτέραν γῆμαι τὴν Μυρτώ	φασιν·	ἔνιοι δὲ καὶ ἀμφοτέρας ἔχειν
[2, 44]	καὶ τὴν Ἄρτεμιν Δήλιοι γενέσθαι	φασίν.	ἐτελεύτησε δὲ τῷ πρώτῳ ἔτει
[2, 35]	φύσις. οἱ δὲ τοῦτ´ Ἀναξαγόραν	φασίν.	τῆς γυναικὸς εἰπούσης, ἀδίκως ἀποθνήσκεις,
[2, 21]	ἐν τῇ ἀγορᾷ· κἀκεῖνα δὲ	φάσκειν	ζητεῖν, ὅττι τοι ἐν μεγάροισι
[2, 34]	μέτριοι, συμπεριενεχθεῖεν ἄν· εἰ δὲ	φαῦλοι,	ἡμῖν αὐτῶν οὐδὲν μελήσει. ἔλεγέ
[2, 21]	γελᾶσθαι καταφρονούμενον· καὶ πάντα ταῦτα	φέρειν	ἀνεξικάκως. ὅθεν καὶ λακτισθέντα, ἐπειδὴ
[2, 46]	Ἀμφιμένης ὁ Κῷος· Θάλητι δὲ	Φερεκύδης	καὶ Βίαντι Σάλαρος Πριηνεύς· Πιττακῷ
[2, 47]	Πλάτων, Ξενοφῶν, Ἀντισθένης· τῶν δὲ	φερομένων	δέκα οἱ διασημότατοι τέσσαρες, Αἰσχίνης,
[2, 38]	ἐστι Μένωνι. οὗτος γὰρ οὐ	φέρων	τὸν ὑπὸ Σωκράτους χλευασμὸν πρῶτον
[2, 23]	διέσωσεν ὑπολαβών. ὅτε καὶ πάντων	φευγόντων	Ἀθηναίων αὐτὸς ἠρέμα ἀνεχώρει, παρεπιστρεφόμενος
[2, 33]	ταῦτ´ ἐᾶν ἀφειμένα, ἀναστὰς ἐξῆλθε,	φήσας	γελοῖον εἶναι ἀνδράποδον μὲν μὴ
[2, 26]	λοιμῶν γενομένων μόνος οὐκ ἐνόσησε.	~Φησὶ	δ´ Ἀριστοτέλης δύο γυναῖκας αὐτὸν
[2, 45]	λέγει, καίπερ ἀνατιθεὶς πάντα Σωκράτει.	Φησὶ	δ´ Ἀριστοτέλης μάγον τινὰ ἐλθόντα
[2, 20]	καὶ πρῶτος φιλοσόφων καταδικασθεὶς ἐτελεύτα.	φησὶ	δ´ αὐτὸν Ἀριστόξενος ὁ Σπινθάρου
[2, 44]	Ὀλυμπιάδος, γεγονὼς ἐτῶν ἑβδομήκοντα. ταὐτά	φησι	καὶ Δημήτριος ὁ Φαληρεύς. ἔνιοι
[2, 19]	ἐν τοῖς ῥητορικοῖς δεινός, ὥς	φησι	καὶ Ἰδομενεύς· ἀλλὰ καὶ οἱ
[2, 45]	περὶ προνοίας τινὰ διαλέγεται, καθά	φησι	καὶ Ξενοφῶν, καίτοι περὶ μόνων
[2, 42]	Ἄρτεμι, παῖδε κλεεινώ. Διονυσόδωρος δέ	φησι	μὴ εἶναι αὐτοῦ τὸν παιᾶνα.
[2, 39]	κατὰ Σωκράτους· ἐν αὐτῷ γάρ,	φησί,	μνημονεύει τῶν ὑπὸ Κόνωνος τειχῶν
[2, 37]	ᾠὰ καὶ νεοττοὺς τίκτουσι, κἀμοί,	φησί,	Ξανθίππη παιδία γεννᾷ. ποτὲ αὐτῆς
[2, 20]	ἐκώλυσαν τέχνας ~διδάσκειν λόγων, ὥς	φησι	Ξενοφῶν καὶ Ἀριστοφάνης αὐτὸν κωμῳδεῖ
[2, 29]	διὰ τὸ ἀπείρως ἔχειν, ὥς	φησι	Ξενοφῶν· Χαρμίδην δὲ τοὐναντίον ἔχοντα
[2, 24]	σεμνός. καί ποτε Ἀλκιβιάδου, καθά	φησι	Παμφίλη ἐν τῷ ἑβδόμῳ τῶν
[2, 44]	τάδε μὲν ὧδε. Φιλόχορος δέ	φησι	προτελευτῆσαι τὸν Εὐριπίδην τοῦ Σωκράτους.
[2, 37]	θυμοειδέσιν ἵπποις. ἀλλ´ ὡς ἐκεῖνοι,	φησί,	τούτων κρατήσαντες ῥᾳδίως τῶν ἄλλων
[2, 20]	ποιοῦντα. καὶ γὰρ πρῶτος, ὥς	φησι	Φαβωρῖνος ἐν Παντοδαπῇ ἱστορίᾳ, μετὰ
[2, 38]	δὲ τὴν δίκην Πολύευκτος, ὥς	φησι	Φαβωρῖνος ἐν Παντοδαπῇ ἱστορίᾳ συνέγραψε
[2, 40]	ἀνακεῖται γὰρ ἔτι καὶ νῦν,	φησὶ	Φαβωρῖνος, ἐν τῷ Μητρῴῳ· τάδε
[2, 18]	συμποιεῖν Εὐριπίδῃ· ὅθεν Μνησίλοχος οὕτω	φησί·	Φρύγες ἐστὶ καινὸν δρᾶμα τοῦτ´
[2, 18]	ὡς καὶ Πλάτων ἐν Θεαιτήτῳ	φησίν,	Ἀθηναῖος, τῶν δήμων Ἀλωπεκῆθεν. ἐδόκει
[2, 23]	ἀποδημῆσαι· καὶ Πυθώδε ἐλθεῖν Ἀριστοτέλης	φησίν·	ἀλλὰ καὶ εἰς Ἰσθμόν, ὡς
[2, 42]	ἃ Πλάτων ἐν τῷ Φαίδωνί	φησιν.	ἀλλὰ καὶ παιᾶνα κατά τινας
[2, 44]	τοῦ Σωκράτους. Ἐγεννήθη δέ, καθά	φησιν	Ἀπολλόδωρος ἐν τοῖς Χρονικοῖς, ἐπὶ
[2, 19]	φυσικοῦ· οὗ καὶ παιδικὰ γενέσθαι	φησὶν	Ἀριστόξενος. Δοῦρις δὲ καὶ δουλεῦσαι
[2, 46]	τεῷ στόματι. Τούτῳ τις, καθά	φησιν	Ἀριστοτέλης ἐν τρίτῳ Περὶ ποιητικῆς,
[2, 23]	τοῦ ἀριστείου· οὗ καὶ ἐρασθῆναί	φησιν	αὐτὸν Ἀρίστιππος ἐν τετάρτῳ Περὶ
[2, 31]	καθὰ καὶ Ξενοφῶν ἐν Συμποσίῳ	φησίν.	ἔλεγε δὲ καὶ ἓν μόνον
[2, 32]	ὡς καὶ Ξενοφῶν ἐν Συμποσίῳ	φησίν.	ἔλεγε δὲ καὶ προσημαίνειν τὸ
[2, 39]	ὁ Σωκράτης διέσυρε. Φαβωρῖνος δέ	φησιν	ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Ἀπομνημονευμάτων
[2, 38]	λόγον Πολυκράτης ὁ σοφιστής, ὥς	φησιν	Ἕρμιππος, ἢ Ἄνυτος, ὥς τινες·
[2, 29]	ἔνθεον ἀπέπεμψε, καθὰ καὶ Πλάτων	φησίν.	Εὐθύφρονα δὲ τῷ πατρὶ γραψάμενον
[2, 43]	ὅσων. καὶ γὰρ Ὅμηρον καθά	φησιν	Ἡρακλείδης, πεντήκοντα δραχμαῖς ὡς μαινόμενον
[2, 41]	ἐμοὶ ἀνάρμοστα. Κρινομένου δ´ αὐτοῦ	φησιν	Ἰοῦστος ὁ Τιβεριεὺς ἐν τῷ
[2, 20]	κατὰ ψυχὴν χάριτος ἐρασθέντα Δημήτριός	φησιν	ὁ Βυζάντιος. ~γνόντα δὲ τὴν
[2, 42]	ἀποτίσειν. ~Εὐβουλίδης μὲν γὰρ ἑκατόν	φησιν	ὁμολογῆσαι· θορυβησάντων δὲ τῶν δικαστῶν,
[2, 28]	δ´ ἐν τρίβωνι παράγων αὐτὸν	φησὶν	οὕτως· Σώκρατες ἀνδρῶν βέλτιστ´ ὀλίγων,
[2, 30]	ὡς καὶ Πλάτων ἐν Εὐθυδήμῳ	φησίν.	~Χαρμίδου τε οἰκέτας αὐτῷ διδόντος,
[2, 35]	αὐτῷ λέγειν, ἤματί κεν τριτάτῳ	Φθίην	ἐρίβωλον ἵκοιο, πρὸς Αἰσχίνην ἔφη,
[2, 22]	τὸ δὲ λοιπὸν αὐτόθι μένων	φιλονεικότερον	συνεζήτει τοῖς προσδιαλεγομένοις, οὐχ ὥστε
[2, 21]	εἶναι πρὸς ἡμᾶς, τὰ ἠθικὰ	φιλοσοφεῖν	ἐπί τε τῶν ἐργαστηρίων καὶ
[2, 31]	καθήμενον προσέταξε Κρίτωνι λυτρώσασθαι, καὶ	φιλόσοφον	ἀπειργάσατο. ~Ἀλλὰ καὶ λυρίζειν ἐμάνθανεν
[2, 40]	τίμημα θάνατος. ὁ δ´ οὖν	φιλόσοφος,	Λυσίου γράψαντος ἀπολογίαν αὐτῷ, διαναγνοὺς
[2, 39]	~Ἀντισθένης δ´ ἐν ταῖς τῶν	Φιλοσόφων	Διαδοχαῖς καὶ Πλάτων ἐν Ἀπολογίᾳ
[2, 20]	περὶ βίου διελέχθη καὶ πρῶτος	φιλοσόφων	καταδικασθεὶς ἐτελεύτα. φησὶ δ´ αὐτὸν
[2, 30]	εἰπεῖν ἂν ῥᾳδίως ὅσα ἔχει,	φίλους	δ´ οὐκ ἂν ὀνομάσαι ὁπόσους
[2, 44]	μουσᾶν. καὶ τάδε μὲν ὧδε.	Φιλόχορος	δέ φησι προτελευτῆσαι τὸν Εὐριπίδην
[2, 18]	Τί δὴ σὺ σεμνὴ καὶ	φρονεῖς	οὕτω μέγα; {Β} Ἔξεστι γάρ
[2, 30]	ἐπέστησεν. ~Ἐπῆρε δὲ καὶ εἰς	φρόνημα	Ἰφικράτην τὸν στρατηγόν, δείξας αὐτῷ
[2, 38]	καὶ ὅτι διήλεγχε τοὺς μέγα	φρονοῦντας	ἐφ´ ἑαυτοῖς ὡς ἀνοήτους, καθάπερ
[2, 27]	διάξεις. εἶ γὰρ μνήμων καὶ	φροντιστής,	καὶ τὸ ταλαίπωρον ἔνεστιν ἐν
[2, 18]	Εὐριπίδου, ᾧ καὶ Σωκράτης τὰ	φρύγαν´	ὑποτίθησι. καὶ πάλιν, Εὐριπίδας σωκρατογόμφους.
[2, 18]	Εὐριπίδῃ· ὅθεν Μνησίλοχος οὕτω φησί·	Φρύγες	ἐστὶ καινὸν δρᾶμα τοῦτ´ Εὐριπίδου,
[2, 21]	ὁ Βυζάντιος. ~γνόντα δὲ τὴν	φυσικὴν	θεωρίαν μηδὲν εἶναι πρὸς ἡμᾶς,
[2, 19]	ἐκείνου καταδίκην διήκουσεν Ἀρχελάου τοῦ	φυσικοῦ·	οὗ καὶ παιδικὰ γενέσθαι φησὶν
[2, 45]	μνησθεὶς Ἀναξαγόρου καὶ ἄλλων τινῶν	φυσικῶν,	ἃ Σωκράτης ἀρνεῖται, περὶ τούτων
[2, 45]	δέ μοι καὶ περὶ τῶν	φυσικῶν	ὁ Σωκράτης διειλέχθαι· ὅπου γε
[2, 35]	κατέγνωσαν Ἀθηναῖοι, κἀκείνων, εἶπεν, ἡ	φύσις.	οἱ δὲ τοῦτ´ Ἀναξαγόραν φασίν.

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 28/04/2006