HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Diogène Laërce, Vies, doctrines et sentences des Philosophes illustres, SOCRATE (II,18 à 47)

Liste des contextes (ordre alphabétique)

π = 142 formes différentes pour 209 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Par.

[2, 41]   τιμωμένων τῶν δικαστῶν τί χρὴ παθεῖν αὐτὸν ἢ ἀποτῖσαι, πέντε καὶ

[2, 42]   φησι μὴ εἶναι αὐτοῦ τὸν παιᾶνα. ἐποίησε δὲ καὶ μῦθον Αἰσώπειον

[2, 42]   τῷ Φαίδωνί φησιν. ἀλλὰ καὶ παιᾶνα κατά τινας ἐποίησεν, οὗ ἡ

[2, 42]   Δήλι´ Ἄπολλον χαῖρε, καὶ Ἄρτεμι, παῖδε κλεεινώ. Διονυσόδωρος δέ φησι μὴ

[2, 33]   ἄξιοι γίγνοιντο· εἰ δ´ αἰσχροί, παιδείᾳ τὴν δυσείδειαν ἐπικαλύπτοιεν. ~Καλέσας ἐπὶ

[2, 20]   αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ἐργαστηρίου καὶ παιδεῦσαι τῆς κατὰ ψυχὴν χάριτος ἐρασθέντα

[2, 37]   νεοττοὺς τίκτουσι, κἀμοί, φησί, Ξανθίππη παιδία γεννᾷ. ποτὲ αὐτῆς ἐν ἀγορᾷ

[2, 19]   Ἀρχελάου τοῦ φυσικοῦ· οὗ καὶ παιδικὰ γενέσθαι φησὶν Ἀριστόξενος. Δοῦρις δὲ

[2, 26]   ψηφίσασθαι γαμεῖν μὲν ἀστὴν μίαν, παιδοποιεῖσθαι δὲ καὶ ἐξ ἑτέρας· ὅθεν

[2, 23]   αὐτὸν Ἀρίστιππος ἐν τετάρτῳ Περὶ παλαιᾶς τρυφῆς. Ἴων δὲ ὁ Χῖος

[2, 43]   εὐθὺς μετέγνωσαν, ὥστε κλεῖσαι καὶ παλαίστρας καὶ γυμνάσια. καὶ τοὺς μὲν

[2, 44]   καὶ ὀνειδίζει αὐτοῖς ἐν τῷ Παλαμήδει λέγων, ἐκάνετ´ ἐκάνετε τὰν πάνσοφον,

[2, 18]   Σωκράτης τὰ φρύγαν´ ὑποτίθησι. καὶ πάλιν, Εὐριπίδας σωκρατογόμφους. καὶ Καλλίας Πεδήταις·

[2, 20]   βαλλόμενον κέρμα ἀθροίζειν· εἶτ´ ἀναλώσαντα πάλιν τιθέναι. Κρίτωνα δ´ ἀναστῆσαι αὐτὸν

[2, 24]   καί ποτε Ἀλκιβιάδου, καθά φησι Παμφίλη ἐν τῷ ἑβδόμῳ τῶν Ὑπομνημάτων,

[2, 31]   καὶ εὐγένειαν οὐδὲν σεμνὸν ἔχειν, πᾶν δὲ τοὐναντίον κακόν. εἰπόντος γοῦν

[2, 44]   Παλαμήδει λέγων, ἐκάνετ´ ἐκάνετε τὰν πάνσοφον, ὦ Δαναοί, τὰν οὐδὲν ἀλγύνουσαν

[2, 38]   Ἄνυτος, ὥς τινες· προητοίμασε δὲ πάντα Λύκων ὁ δημαγωγός. ~Ἀντισθένης δ´

[2, 45]   τούτων αὐτὸς λέγει, καίπερ ἀνατιθεὶς πάντα Σωκράτει. Φησὶ δ´ Ἀριστοτέλης μάγον

[2, 21]   πλέον τε γελᾶσθαι καταφρονούμενον· καὶ πάντα ταῦτα φέρειν ἀνεξικάκως. ὅθεν καὶ

[2, 20]   πρῶτος, ὥς φησι Φαβωρῖνος ἐν Παντοδαπῇ ἱστορίᾳ, μετὰ τοῦ μαθητοῦ Αἰσχίνου

[2, 38]   Πολύευκτος, ὥς φησι Φαβωρῖνος ἐν Παντοδαπῇ ἱστορίᾳ συνέγραψε δὲ τὸν λόγον

[2, 23]   μάχῃ διέσωσεν ὑπολαβών. ὅτε καὶ πάντων φευγόντων Ἀθηναίων αὐτὸς ἠρέμα ἀνεχώρει,

[2, 42]   δὲ καὶ μῦθον Αἰσώπειον οὐ πάνυ ἐπιτετευγμένως, οὗ ἡ ἀρχή· Αἴσωπός

[2, 28]   καθάπερ ἐν τῷ Πλάτωνος Συμποσίῳ παρ´ Ἀγάθωνα βαδίζων. ~Ἱκανὸς δ´ ἀμφότερα

[2, 27]   σοφίας ἄνθρωπε δικαίως ὡς εὐδαίμων παρ´ Ἀθηναίοις καὶ τοῖς Ἕλλησι διάξεις.

[2, 25]   χρήματα προσέμενος παρ´ αὐτῶν μήτε παρ´ αὐτοὺς ἀπελθών. εὔτακτός τε ἦν

[2, 25]   τοῦ Λαρισσαίου, μήτε χρήματα προσέμενος παρ´ αὐτῶν μήτε παρ´ αὐτοὺς ἀπελθών.

[2, 32]   ἄρχεσθαι μικρὸν μὲν μὴ εἶναι, παρὰ μικρὸν δέ· καὶ εἰδέναι μὲν

[2, 27]   θεῶν. τοῦτο δ´ ἐνέσται καὶ παρὰ τῶν κωμῳδοποιῶν λαβεῖν, οἳ λανθάνουσιν

[2, 28]   ἐν ταῖσιν ὁδοῖς, καὶ τὠφθαλμὼ παραβάλλεις, κἀνυπόδητος κακὰ πόλλ´ ἀνέχει, κἀν

[2, 28]   ἀνοήτων. ~Ἀμειψίας δ´ ἐν τρίβωνι παράγων αὐτὸν φησὶν οὕτως· Σώκρατες ἀνδρῶν

[2, 32]   μέτρῳ δύνηται γῆν παραλαβεῖν καὶ παραδοῦναι. ~Εὐριπίδου δ´ ἐν τῇ αὐτοῦ

[2, 43]   ὡς μαινόμενον ἐζημίωσαν, καὶ Τυρταῖον παρακόπτειν ἔλεγον, καὶ Ἀστυδάμαντα πρότερον τῶν

[2, 32]   ἄν τις μέτρῳ δύνηται γῆν παραλαβεῖν καὶ παραδοῦναι. ~Εὐριπίδου δ´ ἐν

[2, 21]   ταῖς ζητήσεσι διαλεγόμενον κονδυλίζεσθαι καὶ παρατίλλεσθαι, τὸ πλέον τε γελᾶσθαι καταφρονούμενον·

[2, 23]   αὐτόν φασι, καὶ ἀριστεύσαντα αὐτόθι παραχωρῆσαι Ἀλκιβιάδῃ τοῦ ἀριστείου· οὗ καὶ

[2, 23]   φευγόντων Ἀθηναίων αὐτὸς ἠρέμα ἀνεχώρει, παρεπιστρεφόμενος ἡσυχῇ καὶ τηρῶν ἀμύνασθαι εἴ

[2, 27]   ἥδιστα πίνων ἥκιστα τὸ μὴ παρὸν ποτὸν ἀναμένειν· καὶ ἐλαχίστων δεόμενος

[2, 34]   πρὸς τὸν ἀποδυσπετοῦντα ἐπὶ τῷ παρορᾶσθαι ὁπότε ἐπανέστησαν οἱ τριάκοντα, ἆρα,

[2, 29]   Πλάτων φησίν. Εὐθύφρονα δὲ τῷ πατρὶ γραψάμενον ξενοκτονίας δίκην περὶ ὁσίου

[2, 18]   πάλιν, Εὐριπίδας σωκρατογόμφους. καὶ Καλλίας Πεδήταις· {Α} Τί δὴ σὺ σεμνὴ

[2, 23]   καὶ εἰς Ποτίδαιαν διὰ θαλάττης· πεζῇ γὰρ οὐκ ἐνῆν τοῦ πολέμου

[2, 28]   ἐπήρειαν γεγένηται. {Α. οὗτος μέντοι πεινῶν οὕτως οὐπώποτ´ ἔτλη κολακεῦσαι. τοῦτο

[2, 22]   ἀλλ´ ὥστε τὸ ἀληθὲς ἐκμαθεῖν πειρᾶσθαι. φασὶ δ´ Εὐριπίδην αὐτῷ δόντα

[2, 44]   τῷ πρώτῳ ἔτει τῆς ἐνενηκοστῆς πέμπτης Ὀλυμπιάδος, γεγονὼς ἐτῶν ἑβδομήκοντα. ταὐτά

[2, 45]   τῷ πρώτῳ ἔτει τῆς ἑβδομηκοστῆς πέμπτης Ὀλυμπιάδος ἐγεννήθη ἐπὶ Καλλιάδου. Δοκεῖ

[2, 34]   δόκιμον ἀποδέχοιτο. Αἰσχίνου δὲ εἰπόντος, πένης εἰμὶ καὶ ἄλλο μὲν οὐδὲν

[2, 41]   χρὴ παθεῖν αὐτὸν ἢ ἀποτῖσαι, πέντε καὶ εἴκοσιν ἔφη δραχμὰς ἀποτίσειν.

[2, 43]   γὰρ Ὅμηρον καθά φησιν Ἡρακλείδης, πεντήκοντα δραχμαῖς ὡς μαινόμενον ἐζημίωσαν, καὶ

[2, 43]   μόνον δ´ ἐπὶ Σωκράτους Ἀθηναῖοι πεπόνθασι τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πλείστων

[2, 43]   ἔλεγον, καὶ Ἀστυδάμαντα πρότερον τῶν περὶ Αἰσχύλον ἐτίμησαν εἰκόνι χαλκῇ. ~Εὐριπίδης

[2, 47]   δὴ πρῶτον περὶ Ξενοφῶντος, εἶτα περὶ Ἀντισθένους ἐν τοῖς κυνικοῖς, ἔπειτα

[2, 33]   δ´ ἐν τῇ αὐτοῦ εἰπόντος περὶ ἀρετῆς, κράτιστον εἰκῆ ταῦτ´ ἐᾶν

[2, 38]   πρῶτον μὲν ἐπήλειψεν αὐτῷ τοὺς περὶ Ἀριστοφάνην, ἔπειτα καὶ Μέλητον συνέπεισεν

[2, 30]   ὁπόσους κέκτηται· οὕτως ὀλιγώρως ἔχειν περὶ αὐτούς. ὁρῶν δ´ Εὐκλείδην ἐσπουδακότα

[2, 20]   Περὶ τῶν Σωκρατικῶν. καὶ πρῶτος περὶ βίου διελέχθη καὶ πρῶτος φιλοσόφων

[2, 29]   καὶ ἀποτρέψαι. ὥσπερ τὸν Θεαίτητον περὶ ἐπιστήμης διαλεχθεὶς ἔνθεον ἀπέπεμψε, καθὰ

[2, 24]   τε τοῦ μὴ εἶξαι τοῖς περὶ Κριτίαν κελεύουσι Λέοντα τὸν Σαλαμίνιον,

[2, 45]   καθά φησι καὶ Ξενοφῶν, καίτοι περὶ μόνων τῶν ἠθικῶν ποιεῖσθαι τοὺς

[2, 47]   Εὐκλείδης, Ἀρίστιππος. λεκτέον δὴ πρῶτον περὶ Ξενοφῶντος, εἶτα περὶ Ἀντισθένους ἐν

[2, 29]   τῷ πατρὶ γραψάμενον ξενοκτονίας δίκην περὶ ὁσίου τινὰ διαλεχθεὶς ἀπήγαγε. καὶ

[2, 23]   φησιν αὐτὸν Ἀρίστιππος ἐν τετάρτῳ Περὶ παλαιᾶς τρυφῆς. Ἴων δὲ ὁ

[2, 47]   περὶ τῶν Σωκρατικῶν, εἶθ´ οὕτω περὶ Πλάτωνος, ἐπεὶ κατάρχει τῶν δέκα

[2, 46]   καθά φησιν Ἀριστοτέλης ἐν τρίτῳ Περὶ ποιητικῆς, ἐφιλονείκει Ἀντίλοχος Λήμνιος καὶ

[2, 45]   Σωκράτης διειλέχθαι· ὅπου γε καὶ περὶ προνοίας τινὰ διαλέγεται, καθά φησι

[2, 30]   ἄχρηστον γὰρ ᾤετο εἶναι τὴν περὶ ταῦτα γλισχρολογίαν, ὡς καὶ Πλάτων

[2, 30]   αὐτούς. ὁρῶν δ´ Εὐκλείδην ἐσπουδακότα περὶ τοὺς ἐριστικοὺς λόγους, ὦ Εὐκλείδη,

[2, 45]   τινῶν φυσικῶν, ἃ Σωκράτης ἀρνεῖται, περὶ τούτων αὐτὸς λέγει, καίπερ ἀνατιθεὶς

[2, 47]   Ἀντισθένους ἐν τοῖς κυνικοῖς, ἔπειτα περὶ τῶν Σωκρατικῶν, εἶθ´ οὕτω περὶ

[2, 20]   τοῦτο καὶ Ἰδομενεὺς ἐν τῷ Περὶ τῶν Σωκρατικῶν. καὶ πρῶτος περὶ

[2, 45]   Καλλιάδου. Δοκεῖ δέ μοι καὶ περὶ τῶν φυσικῶν ὁ Σωκράτης διειλέχθαι·

[2, 37]   τούτων κρατήσαντες ῥᾳδίως τῶν ἄλλων περιγίνονται, οὕτω κἀγὼ Ξανθίππῃ χρώμενος τοῖς

[2, 37]   αὐτῆς ἐν ἀγορᾷ καὶ θοἰμάτιον περιελομένης συνεβούλευον οἱ γνώριμοι χερσὶν ἀμύνασθαι·

[2, 47]   δὲ καὶ ἕτερος Σωκράτης, ἱστορικός, περιήγησιν Ἄργους γεγραφώς· καὶ ἄλλος περιπατητικός,

[2, 18]   ὁ τὰς τραγῳδίας ποιῶν τὰς περιλαλούσας οὗτός ἐστι, τὰς σοφάς. ~Ἀκούσας

[2, 47]   περιήγησιν Ἄργους γεγραφώς· καὶ ἄλλος περιπατητικός, Βιθυνός· καὶ ἕτερος ἐπιγραμμάτων ποιητής·

[2, 30]   αὐτὸν Γλαυκωνίδης ἠξίου τῇ πόλει περιποιεῖν καθάπερ φασιανὸν ὄρνιν ἢ ταώ.

[2, 37]   Χαιρεφῶντι ἀνελούσης ἐκεῖνο δὴ τὸ περιφερόμενον. ἀνδρῶν ἁπάντων Σωκράτης σοφώτατος. ~ἀφ´

[2, 36]   μὲν λοιδοροῦσαν, ὕστερον δὲ καὶ περιχέασαν αὐτῷ, οὐκ ἔλεγον, εἶπεν, ὅτι

[2, 22]   Ἀμφίπολιν· καὶ Ξενοφῶντα ἀφ´ ἵππου πεσόντα ἐν τῇ ~κατὰ Δήλιον μάχῃ

[2, 35]   μέλλοντί τε αὐτῷ τὸ κώνειον πίεσθαι Ἀπολλόδωρος ἱμάτιον ἐδίδου καλόν, ἵν´

[2, 46]   δὲ ὁ προειρημένος Ξενοφάνης· καὶ Πινδάρῳ Ἀμφιμένης ὁ Κῷος· Θάλητι δὲ

[2, 46]   καὶ ἡμῶν εἰς αὐτὸν οὕτω· πῖνέ νυν ἐν Διὸς ὤν, ὦ

[2, 27]   ἥκιστα ὄψου προσδεῖσθαι· καὶ ἥδιστα πίνων ἥκιστα τὸ μὴ παρὸν ποτὸν

[2, 25]   ἀφορῶν εἰς τὰ πλήθη τῶν πιπρασκομένων ἔλεγε πρὸς αὑτόν, πόσων ἐγὼ

[2, 40]   ἐγράψατο καὶ ἀντωμόσατο Μέλητος Μελήτου Πιτθεὺς Σωκράτει Σωφρονίσκου Ἀλωπεκῆθεν· ἀδικεῖ Σωκράτης,

[2, 46]   Φερεκύδης καὶ Βίαντι Σάλαρος Πριηνεύς· Πιττακῷ Ἀντιμενίδας καὶ Ἀλκαῖος, Ἀναξαγόρᾳ Σωσίβιος,

[2, 39]   ταῖς τῶν Φιλοσόφων Διαδοχαῖς καὶ Πλάτων ἐν Ἀπολογίᾳ τρεῖς αὐτοῦ κατηγορῆσαί

[2, 30]   περὶ ταῦτα γλισχρολογίαν, ὡς καὶ Πλάτων ἐν Εὐθυδήμῳ φησίν. ~Χαρμίδου τε

[2, 18]   καὶ Φαιναρέτης μαίας, ὡς καὶ Πλάτων ἐν Θεαιτήτῳ φησίν, Ἀθηναῖος, τῶν

[2, 45]   λόγους αὐτὸν εἰπών. ἀλλὰ καὶ Πλάτων ἐν τῇ Ἀπολογίᾳ μνησθεὶς Ἀναξαγόρου

[2, 42]   πολλὰ καλὰ κἀγαθὰ διαλεχθείς, ἃ Πλάτων ἐν τῷ Φαίδωνί φησιν. ἀλλὰ

[2, 47]   λεγομένων Σωκρατικῶν οἱ κορυφαιότατοι μὲν Πλάτων, Ξενοφῶν, Ἀντισθένης· τῶν δὲ φερομένων

[2, 29]   διαλεχθεὶς ἔνθεον ἀπέπεμψε, καθὰ καὶ Πλάτων φησίν. Εὐθύφρονα δὲ τῷ πατρὶ

[2, 41]   ὁ Τιβεριεὺς ἐν τῷ Στέμματι Πλάτωνα ἀναβῆναι ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ

[2, 29]   εἴρηκε. καὶ Γλαύκωνα μὲν τὸν Πλάτωνος ἀδελφὸν θέλοντα πολιτεύεσθαι ἀπέστησε διὰ

[2, 47]   τῶν Σωκρατικῶν, εἶθ´ οὕτω περὶ Πλάτωνος, ἐπεὶ κατάρχει τῶν δέκα αἱρέσεων

[2, 38]   Ἄνυτον, ὡς καὶ ἐν τῷ Πλάτωνός ἐστι Μένωνι. οὗτος γὰρ οὐ

[2, 28]   λαμπρὰ ἠμπίσχετο· καθάπερ ἐν τῷ Πλάτωνος Συμποσίῳ παρ´ Ἀγάθωνα βαδίζων. ~Ἱκανὸς

[2, 41]   οὖν κατεδικάσθη διακοσίαις ὀγδοήκοντα μιᾷ πλείοσι ψήφοις τῶν ἀπολυουσῶν· καὶ τιμωμένων

[2, 22]   δὲ οὐκ ἐδεήθη, καθάπερ οἱ πλείους, πλὴν εἰ μὴ στρατεύεσθαι ἔδει.

[2, 43]   πεπόνθασι τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πλείστων ὅσων. καὶ γὰρ Ὅμηρον καθά

[2, 40]   ἐμοί. δηλαδὴ γὰρ ἦν τὸ πλέον δικανικὸς ἢ ἐμφιλόσοφος. ~εἰπόντος δὲ

[2, 21]   διαλεγόμενον κονδυλίζεσθαι καὶ παρατίλλεσθαι, τὸ πλέον τε γελᾶσθαι καταφρονούμενον· καὶ πάντα

[2, 25]   πολλάκις δ´ ἀφορῶν εἰς τὰ πλήθη τῶν πιπρασκομένων ἔλεγε πρὸς αὑτόν,

[2, 34]   ζῴη. πρὸς τὸ οὐκ ἀξιόλογον πλῆθος ἔφασκεν ὅμοιον εἴ τις τετράδραχμον

[2, 26]   διὰ τὸ λειπανδρεῖν συναυξῆσαι τὸ πλῆθος, ψηφίσασθαι γαμεῖν μὲν ἀστὴν μίαν,

[2, 32]   δέ· καὶ εἰδέναι μὲν μηδὲν πλὴν αὐτὸ τοῦτο {εἰδέναι} τούς τε

[2, 22]   δὲ καὶ ἃ μὴ συνῆκα· πλὴν Δηλίου γέ τινος δεῖται κολυμβητοῦ.

[2, 22]   οὐκ ἐδεήθη, καθάπερ οἱ πλείους, πλὴν εἰ μὴ στρατεύεσθαι ἔδει. τὸ

[2, 24]   κελεύουσι Λέοντα τὸν Σαλαμίνιον, ἄνδρα πλούσιον, ἀγαγεῖν πρὸς αὐτοὺς ὥστε ἀπολέσθαι·

[2, 34]   δυσείδειαν ἐπικαλύπτοιεν. ~Καλέσας ἐπὶ δεῖπνον πλουσίους, καὶ τῆς Ξανθίππης αἰδουμένης ἔφη,

[2, 31]   ἓν μόνον κακόν, τὴν ἀμαθίαν· πλοῦτον δὲ καὶ εὐγένειαν οὐδὲν σεμνὸν

[2, 28]   πρὸς ἡμᾶς. καρτερικός γ´ εἶ. πόθεν ἄν σοι χλαῖνα γένοιτο; {Β.

[2, 45]   καίτοι περὶ μόνων τῶν ἠθικῶν ποιεῖσθαι τοὺς λόγους αὐτὸν εἰπών. ἀλλὰ

[2, 26]   καὶ ἐξ ἑτέρας· ὅθεν τοῦτο ποιῆσαι καὶ Σωκράτην. ~Ἦν δ´ ἱκανὸς

[2, 25]   μοι ἐδίδους ἵν´ ἐμαυτῷ ~ὑποδήματα ποιησαίμην, καταγέλαστος ἂν ἦν λαβών. πολλάκις

[2, 36]   ὅτι Ξανθίππη βροντῶσα καὶ ὕδωρ ποιήσει; πρὸς Ἀλκιβιάδην εἰπόντα ὡς οὐκ

[2, 33]   μή, ἔφη, ὃ ἂν αὐτῶν ποιήσῃς, μεταγνώσῃ. ἔλεγέ τε θαυμάζειν τῶν

[2, 47]   περιπατητικός, Βιθυνός· καὶ ἕτερος ἐπιγραμμάτων ποιητής· καὶ ὁ Κῷος, ἐπικλήσεις θεῶν

[2, 46]   φησιν Ἀριστοτέλης ἐν τρίτῳ Περὶ ποιητικῆς, ἐφιλονείκει Ἀντίλοχος Λήμνιος καὶ Ἀντιφῶν

[2, 39]   καὶ τὸν Μέλητον ὑπὲρ τῶν ποιητῶν, οὓς ἅπαντας ὁ Σωκράτης διέσυρε.

[2, 20]   ὡς τὸν ἥττω λόγον κρείττω ποιοῦντα. καὶ γὰρ πρῶτος, ὥς φησι

[2, 18]   Εὐριπίδῃ δ´ ὁ τὰς τραγῳδίας ποιῶν τὰς περιλαλούσας οὗτός ἐστι, τὰς

[2, 30]   καὶ αὐτὸν Γλαυκωνίδης ἠξίου τῇ πόλει περιποιεῖν καθάπερ φασιανὸν ὄρνιν ἢ

[2, 23]   πεζῇ γὰρ οὐκ ἐνῆν τοῦ πολέμου κωλύοντος. ὅτε καὶ μεῖναι νυκτὸς

[2, 44]   ἕκτῃ, ὅτε καθαίρουσιν Ἀθηναῖοι τὴν πόλιν καὶ τὴν Ἄρτεμιν Δήλιοι γενέσθαι

[2, 40]   ἀδικεῖ Σωκράτης, οὓς μὲν ἡ πόλις νομίζει θεοὺς οὐ νομίζων, ἕτερα

[2, 29]   μὲν τὸν Πλάτωνος ἀδελφὸν θέλοντα πολιτεύεσθαι ἀπέστησε διὰ τὸ ἀπείρως ἔχειν,

[2, 39]   ὑπὲρ τῶν δημιουργῶν καὶ τῶν πολιτικῶν ὀργιζόμενον· τὸν δὲ Λύκωνα ὑπὲρ

[2, 28]   καὶ τὠφθαλμὼ παραβάλλεις, κἀνυπόδητος κακὰ πόλλ´ ἀνέχει, κἀν ἡμῖν σεμνοπροσωπεῖς. καίτοι

[2, 42]   πολλὰς ἡμέρας ἔπιε τὸ κώνειον, πολλὰ καλὰ κἀγαθὰ διαλεχθείς, ἃ Πλάτων

[2, 25]   ἦν τὴν δίαιταν οὕτως ὥστε πολλάκις Ἀθήνησι λοιμῶν γενομένων μόνος οὐκ

[2, 25]   ποιησαίμην, καταγέλαστος ἂν ἦν λαβών. πολλάκις δ´ ἀφορῶν εἰς τὰ πλήθη

[2, 21]   κακόν τ´ ἀγαθόν τε τέτυκται. πολλάκις δὲ βιαιότερον ἐν ταῖς ζητήσεσι

[2, 42]   ὀγδοήκοντα. καὶ δεθεὶς μετ´ οὐ πολλὰς ἡμέρας ἔπιε τὸ κώνειον, πολλὰ

[2, 32]   {εἰδέναι} τούς τε τὰ ἀώρια πολλοῦ ἐωνημένους ἀπογινώσκειν ἔλεγεν εἰς τὰς

[2, 28]   οὕτως· Σώκρατες ἀνδρῶν βέλτιστ´ ὀλίγων, πολλῷ δὲ ματαιόταθ´, ἥκεις καὶ σὺ

[2, 38]   Μέλητος, εἶπε δὲ τὴν δίκην Πολύευκτος, ὥς φησι Φαβωρῖνος ἐν Παντοδαπῇ

[2, 38]   ἱστορίᾳ συνέγραψε δὲ τὸν λόγον Πολυκράτης ὁ σοφιστής, ὥς φησιν Ἕρμιππος,

[2, 39]   εἶναι ἀληθῆ τὸν λόγον τὸν Πολυκράτους κατὰ Σωκράτους· ἐν αὐτῷ γάρ,

[2, 43]   ἐτίμησαν, ἣν ἔθεσαν ἐν τῷ Πομπείῳ, Λυσίππου ταύτην ἐργασαμένου. Ἄνυτόν τε

[2, 25]   δ´ ἀργυρώματ´ ἐστὶν ἥ τε πορφύρα εἰς τοὺς τραγῳδοὺς χρήσιμ´, οὐκ

[2, 25]   τῶν πιπρασκομένων ἔλεγε πρὸς αὑτόν, πόσων ἐγὼ χρείαν οὐκ ἔχω. καὶ

[2, 42]   ἐπιτετευγμένως, οὗ ἡ ἀρχή· Αἴσωπός ποτ´ ἔλεξε Κορίνθιον ἄστυ νέμουσι μὴ

[2, 24]   τε ἦν καὶ σεμνός. καί ποτε Ἀλκιβιάδου, καθά φησι Παμφίλη ἐν

[2, 37]   κἀμοί, φησί, Ξανθίππη παιδία γεννᾷ. ποτὲ αὐτῆς ἐν ἀγορᾷ καὶ θοἰμάτιον

[2, 32]   εἰς τὰς ὥρας ἐλθεῖν. καί ποτε ἐρωτηθείς, τίς ἀρετὴ νέου, τὸ

[2, 33]   δ´ οὕτως ἐᾶν ἀπολωλέναι. ἐρωτηθεὶς πότερον γήμαι ἢ μή, ἔφη, ὃ

[2, 23]   ἐπέλθοι. ἐστρατεύσατο δὲ καὶ εἰς Ποτίδαιαν διὰ θαλάττης· πεζῇ γὰρ οὐκ

[2, 27]   πίνων ἥκιστα τὸ μὴ παρὸν ποτὸν ἀναμένειν· καὶ ἐλαχίστων δεόμενος ἔγγιστα

[2, 29]   υἱὸν τῇ μητρὶ ἀγριαινόμενον, ὥς που καὶ Ξενοφῶν εἴρηκε. καὶ Γλαύκωνα

[2, 29]   ἦν γὰρ ἱκανὸς ἀπὸ τῶν πραγμάτων τοὺς λόγους εὑρίσκειν. ἐνέτρεψε δὲ

[2, 37]   δὴ καὶ τοιαῦτα λέγων καὶ πράττων πρὸς τῆς Πυθίας ἐμαρτυρήθη, Χαιρεφῶντι

[2, 46]   δὲ Φερεκύδης καὶ Βίαντι Σάλαρος Πριηνεύς· Πιττακῷ Ἀντιμενίδας καὶ Ἀλκαῖος, Ἀναξαγόρᾳ

[2, 46]   Ἡσιόδῳ ζῶντι, τελευτήσαντι δὲ ὁ προειρημένος Ξενοφάνης· καὶ Πινδάρῳ Ἀμφιμένης ὁ

[2, 38]   Ἕρμιππος, ἢ Ἄνυτος, ὥς τινες· προητοίμασε δὲ πάντα Λύκων ὁ δημαγωγός.

[2, 33]   εἰκόνας κατασκευαζομένων τοῦ μὲν λίθου προνοεῖν ὅπως ὁμοιότατος ἔσται, αὑτῶν δ´

[2, 45]   διειλέχθαι· ὅπου γε καὶ περὶ προνοίας τινὰ διαλέγεται, καθά φησι καὶ

[2, 35]   κεν τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἵκοιο, πρὸς Αἰσχίνην ἔφη, εἰς τρίτην ἀποθανοῦμαι.

[2, 36]   Ξανθίππη βροντῶσα καὶ ὕδωρ ποιήσει; πρὸς Ἀλκιβιάδην εἰπόντα ὡς οὐκ ἀνεκτὴ

[2, 25]   τὰ πλήθη τῶν πιπρασκομένων ἔλεγε πρὸς αὑτόν, πόσων ἐγὼ χρείαν οὐκ

[2, 24]   τὸν Σαλαμίνιον, ἄνδρα πλούσιον, ἀγαγεῖν πρὸς αὐτοὺς ὥστε ἀπολέσθαι· ἀλλὰ καὶ

[2, 46]   θεός, καὶ θεὸς ἡ σοφίη. πρὸς γὰρ Ἀθηναίων κώνειον ἁπλῶς σὺ

[2, 28]   δὲ ματαιόταθ´, ἥκεις καὶ σὺ πρὸς ἡμᾶς. καρτερικός γ´ εἶ. πόθεν

[2, 36]   διορθώσονται· εἰ δ´ οὔ, οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς. πρὸς Ξανθίππην πρότερον μὲν

[2, 21]   τὴν φυσικὴν θεωρίαν μηδὲν εἶναι πρὸς ἡμᾶς, τὰ ἠθικὰ φιλοσοφεῖν ἐπί

[2, 36]   δ´ οὔ, οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς. πρὸς Ξανθίππην πρότερον μὲν λοιδοροῦσαν, ὕστερον

[2, 37]   καὶ τοιαῦτα λέγων καὶ πράττων πρὸς τῆς Πυθίας ἐμαρτυρήθη, Χαιρεφῶντι ἀνελούσης

[2, 34]   αὐτὸν δὲ ἐσθίειν ἵνα ζῴη. πρὸς τὸ οὐκ ἀξιόλογον πλῆθος ἔφασκεν

[2, 34]   αἰσθάνῃ τὰ μέγιστά μοι διδούς; πρὸς τὸν ἀποδυσπετοῦντα ἐπὶ τῷ παρορᾶσθαι

[2, 35]   ἆρα, ἔφη, μήτι σοι μεταμέλει; ~πρὸς τὸν εἰπόντα, θάνατόν σου κατέγνωσαν

[2, 35]   μὲν ἐπιτήδειον, ἐναποθανεῖν δὲ οὐχί; πρὸς τὸν εἰπόντα, κακῶς ὁ δεῖνά

[2, 36]   διὰ τοῦ τρίβωνος τὴν κενοδοξίαν. πρὸς τὸν εἰπόντα, οὐ σοὶ λοιδορεῖται

[2, 28]   κἀν ἡμῖν σεμνοπροσωπεῖς. καίτοι ἐνίοτε πρὸς τοὺς καιροὺς ἁρμοττόμενος καὶ λαμπρὰ

[2, 27]   ἔλεγεν ἥδιστα ἐσθίων ἥκιστα ὄψου προσδεῖσθαι· καὶ ἥδιστα πίνων ἥκιστα τὸ

[2, 22]   αὐτόθι μένων φιλονεικότερον συνεζήτει τοῖς προσδιαλεγομένοις, οὐχ ὥστε ἀφελέσθαι τὴν δόξαν

[2, 25]   Εὐρυλόχου τοῦ Λαρισσαίου, μήτε χρήματα προσέμενος παρ´ αὐτῶν μήτε παρ´ αὐτοὺς

[2, 36]   οὐχί, ἔφη· ἐμοὶ γὰρ οὐ πρόσεστι ταῦτα. ἔλεγε δὲ τοῖς κωμικοῖς

[2, 31]   δι´ αἰχμαλωσίαν ἐπ´ οἰκήματος καθήμενον προσέταξε Κρίτωνι λυτρώσασθαι, καὶ φιλόσοφον ἀπειργάσατο.

[2, 32]   Συμποσίῳ φησίν. ἔλεγε δὲ καὶ προσημαίνειν τὸ δαιμόνιον τὰ μέλλοντα αὐτῷ·

[2, 42]   Καὶ οἳ θάνατον αὐτοῦ κατέγνωσαν, προσθέντες ἄλλας ψήφους ὀγδοήκοντα. καὶ δεθεὶς

[2, 31]   αὐτῷ διδόντος, ἵν´ ἀπ´ αὐτῶν προσοδεύοιτο, οὐχ εἵλετο· καὶ τὸ κάλλος

[2, 36]   εἰ μὲν γάρ τι τῶν προσόντων λέξειαν, διορθώσονται· εἰ δ´ οὔ,

[2, 44]   μὲν ὧδε. Φιλόχορος δέ φησι προτελευτῆσαι τὸν Εὐριπίδην τοῦ Σωκράτους. Ἐγεννήθη

[2, 26]   Σωφρονίσκον καὶ Μενέξενον. οἱ δὲ προτέραν γῆμαι τὴν Μυρτώ φασιν· ἔνιοι

[2, 26]   Ἀριστοτέλης δύο γυναῖκας αὐτὸν ἀγαγέσθαι· προτέραν μὲν Ξανθίππην, ἐξ ἧς αὐτῷ

[2, 36]   οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς. πρὸς Ξανθίππην πρότερον μὲν λοιδοροῦσαν, ὕστερον δὲ καὶ

[2, 43]   Τυρταῖον παρακόπτειν ἔλεγον, καὶ Ἀστυδάμαντα πρότερον τῶν περὶ Αἰσχύλον ἐτίμησαν εἰκόνι

[2, 29]   ~Ἱκανὸς δ´ ἀμφότερα ἦν, καὶ προτρέψαι καὶ ἀποτρέψαι. ὥσπερ τὸν Θεαίτητον

[2, 29]   τὸν Λύσιν δὲ ἠθικώτατον ἐποίησε προτρέψας. ἦν γὰρ ἱκανὸς ἀπὸ τῶν

[2, 42]   τιμῶμαι τὴν δίκην τῆς ἐν πρυτανείῳ σιτήσεως. Καὶ οἳ θάνατον αὐτοῦ

[2, 47]   τῶν δέκα αἱρέσεων καὶ τὴν πρώτην Ἀκαδήμειαν αὐτὸς συνεστήσατο. ἡ μὲν

[2, 38]   φέρων τὸν ὑπὸ Σωκράτους χλευασμὸν πρῶτον μὲν ἐπήλειψεν αὐτῷ τοὺς περὶ

[2, 47]   Φαίδων, Εὐκλείδης, Ἀρίστιππος. λεκτέον δὴ πρῶτον περὶ Ξενοφῶντος, εἶτα περὶ Ἀντισθένους

[2, 20]   τῷ Περὶ τῶν Σωκρατικῶν. καὶ πρῶτος περὶ βίου διελέχθη καὶ πρῶτος

[2, 20]   πρῶτος περὶ βίου διελέχθη καὶ πρῶτος φιλοσόφων καταδικασθεὶς ἐτελεύτα. φησὶ δ´

[2, 20]   λόγον κρείττω ποιοῦντα. καὶ γὰρ πρῶτος, ὥς φησι Φαβωρῖνος ἐν Παντοδαπῇ

[2, 45]   καὶ Εὐριπίδης, ὃς καὶ τῷ πρώτῳ ἔτει τῆς ἑβδομηκοστῆς πέμπτης Ὀλυμπιάδος

[2, 44]   γενέσθαι φασίν. ἐτελεύτησε δὲ τῷ πρώτῳ ἔτει τῆς ἐνενηκοστῆς πέμπτης Ὀλυμπιάδος,

[2, 23]   Ἰσθμόν, ὡς Φαβωρῖνος ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Ἀπομνημευμάτων. ~Ἦν δὲ καὶ

[2, 39]   Φαβωρῖνος δέ φησιν ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Ἀπομνημονευμάτων μὴ εἶναι ἀληθῆ

[2, 30]   Μειδίου ἀλεκτρυόνας ἀντίον τῶν Καλλίου πτερυξαμένους. καὶ αὐτὸν Γλαυκωνίδης ἠξίου τῇ

[2, 46]   καὶ Ἀντιφῶν ὁ τερατοσκόπος, ὡς Πυθαγόρᾳ Κύλων Κροτωνιάτης· καὶ Σύαγρος Ὁμήρῳ

[2, 37]   λέγων καὶ πράττων πρὸς τῆς Πυθίας ἐμαρτυρήθη, Χαιρεφῶντι ἀνελούσης ἐκεῖνο δὴ

[2, 23]   Σάμον σὺν Ἀρχελάῳ ἀποδημῆσαι· καὶ Πυθώδε ἐλθεῖν Ἀριστοτέλης φησίν· ἀλλὰ καὶ

[2, 37]   νὴ Δί´, εἶπεν, ἵν´ ἡμῶν πυκτευόντων ἕκαστος ὑμῶν λέγῃ, εὖ Σώκρατες,

[2, 41]   ἐμφιλόσοφος. ~εἰπόντος δὲ τοῦ Λυσίου, πῶς, εἰ καλός ἐστιν ὁ λόγος,

Livre, Par.
[2, 41]	τιμωμένων τῶν δικαστῶν τί χρὴ	παθεῖν	αὐτὸν ἢ ἀποτῖσαι, πέντε καὶ
[2, 42]	φησι μὴ εἶναι αὐτοῦ τὸν	παιᾶνα.	ἐποίησε δὲ καὶ μῦθον Αἰσώπειον
[2, 42]	τῷ Φαίδωνί φησιν. ἀλλὰ καὶ	παιᾶνα	κατά τινας ἐποίησεν, οὗ ἡ
[2, 42]	Δήλι´ Ἄπολλον χαῖρε, καὶ Ἄρτεμι,	παῖδε	κλεεινώ. Διονυσόδωρος δέ φησι μὴ
[2, 33]	ἄξιοι γίγνοιντο· εἰ δ´ αἰσχροί,	παιδείᾳ	τὴν δυσείδειαν ἐπικαλύπτοιεν. ~Καλέσας ἐπὶ
[2, 20]	αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ἐργαστηρίου καὶ	παιδεῦσαι	τῆς κατὰ ψυχὴν χάριτος ἐρασθέντα
[2, 37]	νεοττοὺς τίκτουσι, κἀμοί, φησί, Ξανθίππη	παιδία	γεννᾷ. ποτὲ αὐτῆς ἐν ἀγορᾷ
[2, 19]	Ἀρχελάου τοῦ φυσικοῦ· οὗ καὶ	παιδικὰ	γενέσθαι φησὶν Ἀριστόξενος. Δοῦρις δὲ
[2, 26]	ψηφίσασθαι γαμεῖν μὲν ἀστὴν μίαν,	παιδοποιεῖσθαι	δὲ καὶ ἐξ ἑτέρας· ὅθεν
[2, 23]	αὐτὸν Ἀρίστιππος ἐν τετάρτῳ Περὶ	παλαιᾶς	τρυφῆς. Ἴων δὲ ὁ Χῖος
[2, 43]	εὐθὺς μετέγνωσαν, ὥστε κλεῖσαι καὶ	παλαίστρας	καὶ γυμνάσια. καὶ τοὺς μὲν
[2, 44]	καὶ ὀνειδίζει αὐτοῖς ἐν τῷ	Παλαμήδει	λέγων, ἐκάνετ´ ἐκάνετε τὰν πάνσοφον,
[2, 18]	Σωκράτης τὰ φρύγαν´ ὑποτίθησι. καὶ	πάλιν,	Εὐριπίδας σωκρατογόμφους. καὶ Καλλίας Πεδήταις·
[2, 20]	βαλλόμενον κέρμα ἀθροίζειν· εἶτ´ ἀναλώσαντα	πάλιν	τιθέναι. Κρίτωνα δ´ ἀναστῆσαι αὐτὸν
[2, 24]	καί ποτε Ἀλκιβιάδου, καθά φησι	Παμφίλη	ἐν τῷ ἑβδόμῳ τῶν Ὑπομνημάτων,
[2, 31]	καὶ εὐγένειαν οὐδὲν σεμνὸν ἔχειν,	πᾶν	δὲ τοὐναντίον κακόν. εἰπόντος γοῦν
[2, 44]	Παλαμήδει λέγων, ἐκάνετ´ ἐκάνετε τὰν	πάνσοφον,	ὦ Δαναοί, τὰν οὐδὲν ἀλγύνουσαν
[2, 38]	Ἄνυτος, ὥς τινες· προητοίμασε δὲ	πάντα	Λύκων ὁ δημαγωγός. ~Ἀντισθένης δ´
[2, 45]	τούτων αὐτὸς λέγει, καίπερ ἀνατιθεὶς	πάντα	Σωκράτει. Φησὶ δ´ Ἀριστοτέλης μάγον
[2, 21]	πλέον τε γελᾶσθαι καταφρονούμενον· καὶ	πάντα	ταῦτα φέρειν ἀνεξικάκως. ὅθεν καὶ
[2, 20]	πρῶτος, ὥς φησι Φαβωρῖνος ἐν	Παντοδαπῇ	ἱστορίᾳ, μετὰ τοῦ μαθητοῦ Αἰσχίνου
[2, 38]	Πολύευκτος, ὥς φησι Φαβωρῖνος ἐν	Παντοδαπῇ	ἱστορίᾳ συνέγραψε δὲ τὸν λόγον
[2, 23]	μάχῃ διέσωσεν ὑπολαβών. ὅτε καὶ	πάντων	φευγόντων Ἀθηναίων αὐτὸς ἠρέμα ἀνεχώρει,
[2, 42]	δὲ καὶ μῦθον Αἰσώπειον οὐ	πάνυ	ἐπιτετευγμένως, οὗ ἡ ἀρχή· Αἴσωπός
[2, 28]	καθάπερ ἐν τῷ Πλάτωνος Συμποσίῳ	παρ´	Ἀγάθωνα βαδίζων. ~Ἱκανὸς δ´ ἀμφότερα
[2, 27]	σοφίας ἄνθρωπε δικαίως ὡς εὐδαίμων	παρ´	Ἀθηναίοις καὶ τοῖς Ἕλλησι διάξεις.
[2, 25]	χρήματα προσέμενος παρ´ αὐτῶν μήτε	παρ´	αὐτοὺς ἀπελθών. εὔτακτός τε ἦν
[2, 25]	τοῦ Λαρισσαίου, μήτε χρήματα προσέμενος	παρ´	αὐτῶν μήτε παρ´ αὐτοὺς ἀπελθών.
[2, 32]	ἄρχεσθαι μικρὸν μὲν μὴ εἶναι,	παρὰ	μικρὸν δέ· καὶ εἰδέναι μὲν
[2, 27]	θεῶν. τοῦτο δ´ ἐνέσται καὶ	παρὰ	τῶν κωμῳδοποιῶν λαβεῖν, οἳ λανθάνουσιν
[2, 28]	ἐν ταῖσιν ὁδοῖς, καὶ τὠφθαλμὼ	παραβάλλεις,	κἀνυπόδητος κακὰ πόλλ´ ἀνέχει, κἀν
[2, 28]	ἀνοήτων. ~Ἀμειψίας δ´ ἐν τρίβωνι	παράγων	αὐτὸν φησὶν οὕτως· Σώκρατες ἀνδρῶν
[2, 32]	μέτρῳ δύνηται γῆν παραλαβεῖν καὶ	παραδοῦναι.	~Εὐριπίδου δ´ ἐν τῇ αὐτοῦ
[2, 43]	ὡς μαινόμενον ἐζημίωσαν, καὶ Τυρταῖον	παρακόπτειν	ἔλεγον, καὶ Ἀστυδάμαντα πρότερον τῶν
[2, 32]	ἄν τις μέτρῳ δύνηται γῆν	παραλαβεῖν	καὶ παραδοῦναι. ~Εὐριπίδου δ´ ἐν
[2, 21]	ταῖς ζητήσεσι διαλεγόμενον κονδυλίζεσθαι καὶ	παρατίλλεσθαι,	τὸ πλέον τε γελᾶσθαι καταφρονούμενον·
[2, 23]	αὐτόν φασι, καὶ ἀριστεύσαντα αὐτόθι	παραχωρῆσαι	Ἀλκιβιάδῃ τοῦ ἀριστείου· οὗ καὶ
[2, 23]	φευγόντων Ἀθηναίων αὐτὸς ἠρέμα ἀνεχώρει,	παρεπιστρεφόμενος	ἡσυχῇ καὶ τηρῶν ἀμύνασθαι εἴ
[2, 27]	ἥδιστα πίνων ἥκιστα τὸ μὴ	παρὸν	ποτὸν ἀναμένειν· καὶ ἐλαχίστων δεόμενος
[2, 34]	πρὸς τὸν ἀποδυσπετοῦντα ἐπὶ τῷ	παρορᾶσθαι	ὁπότε ἐπανέστησαν οἱ τριάκοντα, ἆρα,
[2, 29]	Πλάτων φησίν. Εὐθύφρονα δὲ τῷ	πατρὶ	γραψάμενον ξενοκτονίας δίκην περὶ ὁσίου
[2, 18]	πάλιν, Εὐριπίδας σωκρατογόμφους. καὶ Καλλίας	Πεδήταις·	{Α} Τί δὴ σὺ σεμνὴ
[2, 23]	καὶ εἰς Ποτίδαιαν διὰ θαλάττης·	πεζῇ	γὰρ οὐκ ἐνῆν τοῦ πολέμου
[2, 28]	ἐπήρειαν γεγένηται. {Α. οὗτος μέντοι	πεινῶν	οὕτως οὐπώποτ´ ἔτλη κολακεῦσαι. τοῦτο
[2, 22]	ἀλλ´ ὥστε τὸ ἀληθὲς ἐκμαθεῖν	πειρᾶσθαι.	φασὶ δ´ Εὐριπίδην αὐτῷ δόντα
[2, 44]	τῷ πρώτῳ ἔτει τῆς ἐνενηκοστῆς	πέμπτης	Ὀλυμπιάδος, γεγονὼς ἐτῶν ἑβδομήκοντα. ταὐτά
[2, 45]	τῷ πρώτῳ ἔτει τῆς ἑβδομηκοστῆς	πέμπτης	Ὀλυμπιάδος ἐγεννήθη ἐπὶ Καλλιάδου. Δοκεῖ
[2, 34]	δόκιμον ἀποδέχοιτο. Αἰσχίνου δὲ εἰπόντος,	πένης	εἰμὶ καὶ ἄλλο μὲν οὐδὲν
[2, 41]	χρὴ παθεῖν αὐτὸν ἢ ἀποτῖσαι,	πέντε	καὶ εἴκοσιν ἔφη δραχμὰς ἀποτίσειν.
[2, 43]	γὰρ Ὅμηρον καθά φησιν Ἡρακλείδης,	πεντήκοντα	δραχμαῖς ὡς μαινόμενον ἐζημίωσαν, καὶ
[2, 43]	μόνον δ´ ἐπὶ Σωκράτους Ἀθηναῖοι	πεπόνθασι	τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πλείστων
[2, 43]	ἔλεγον, καὶ Ἀστυδάμαντα πρότερον τῶν	περὶ	Αἰσχύλον ἐτίμησαν εἰκόνι χαλκῇ. ~Εὐριπίδης
[2, 47]	δὴ πρῶτον περὶ Ξενοφῶντος, εἶτα	περὶ	Ἀντισθένους ἐν τοῖς κυνικοῖς, ἔπειτα
[2, 33]	δ´ ἐν τῇ αὐτοῦ εἰπόντος	περὶ	ἀρετῆς, κράτιστον εἰκῆ ταῦτ´ ἐᾶν
[2, 38]	πρῶτον μὲν ἐπήλειψεν αὐτῷ τοὺς	περὶ	Ἀριστοφάνην, ἔπειτα καὶ Μέλητον συνέπεισεν
[2, 30]	ὁπόσους κέκτηται· οὕτως ὀλιγώρως ἔχειν	περὶ	αὐτούς. ὁρῶν δ´ Εὐκλείδην ἐσπουδακότα
[2, 20]	Περὶ τῶν Σωκρατικῶν. καὶ πρῶτος	περὶ	βίου διελέχθη καὶ πρῶτος φιλοσόφων
[2, 29]	καὶ ἀποτρέψαι. ὥσπερ τὸν Θεαίτητον	περὶ	ἐπιστήμης διαλεχθεὶς ἔνθεον ἀπέπεμψε, καθὰ
[2, 24]	τε τοῦ μὴ εἶξαι τοῖς	περὶ	Κριτίαν κελεύουσι Λέοντα τὸν Σαλαμίνιον,
[2, 45]	καθά φησι καὶ Ξενοφῶν, καίτοι	περὶ	μόνων τῶν ἠθικῶν ποιεῖσθαι τοὺς
[2, 47]	Εὐκλείδης, Ἀρίστιππος. λεκτέον δὴ πρῶτον	περὶ	Ξενοφῶντος, εἶτα περὶ Ἀντισθένους ἐν
[2, 29]	τῷ πατρὶ γραψάμενον ξενοκτονίας δίκην	περὶ	ὁσίου τινὰ διαλεχθεὶς ἀπήγαγε. καὶ
[2, 23]	φησιν αὐτὸν Ἀρίστιππος ἐν τετάρτῳ	Περὶ	παλαιᾶς τρυφῆς. Ἴων δὲ ὁ
[2, 47]	περὶ τῶν Σωκρατικῶν, εἶθ´ οὕτω	περὶ	Πλάτωνος, ἐπεὶ κατάρχει τῶν δέκα
[2, 46]	καθά φησιν Ἀριστοτέλης ἐν τρίτῳ	Περὶ	ποιητικῆς, ἐφιλονείκει Ἀντίλοχος Λήμνιος καὶ
[2, 45]	Σωκράτης διειλέχθαι· ὅπου γε καὶ	περὶ	προνοίας τινὰ διαλέγεται, καθά φησι
[2, 30]	ἄχρηστον γὰρ ᾤετο εἶναι τὴν	περὶ	ταῦτα γλισχρολογίαν, ὡς καὶ Πλάτων
[2, 30]	αὐτούς. ὁρῶν δ´ Εὐκλείδην ἐσπουδακότα	περὶ	τοὺς ἐριστικοὺς λόγους, ὦ Εὐκλείδη,
[2, 45]	τινῶν φυσικῶν, ἃ Σωκράτης ἀρνεῖται,	περὶ	τούτων αὐτὸς λέγει, καίπερ ἀνατιθεὶς
[2, 47]	Ἀντισθένους ἐν τοῖς κυνικοῖς, ἔπειτα	περὶ	τῶν Σωκρατικῶν, εἶθ´ οὕτω περὶ
[2, 20]	τοῦτο καὶ Ἰδομενεὺς ἐν τῷ	Περὶ	τῶν Σωκρατικῶν. καὶ πρῶτος περὶ
[2, 45]	Καλλιάδου. Δοκεῖ δέ μοι καὶ	περὶ	τῶν φυσικῶν ὁ Σωκράτης διειλέχθαι·
[2, 37]	τούτων κρατήσαντες ῥᾳδίως τῶν ἄλλων	περιγίνονται,	οὕτω κἀγὼ Ξανθίππῃ χρώμενος τοῖς
[2, 37]	αὐτῆς ἐν ἀγορᾷ καὶ θοἰμάτιον	περιελομένης	συνεβούλευον οἱ γνώριμοι χερσὶν ἀμύνασθαι·
[2, 47]	δὲ καὶ ἕτερος Σωκράτης, ἱστορικός,	περιήγησιν	Ἄργους γεγραφώς· καὶ ἄλλος περιπατητικός,
[2, 18]	ὁ τὰς τραγῳδίας ποιῶν τὰς	περιλαλούσας	οὗτός ἐστι, τὰς σοφάς. ~Ἀκούσας
[2, 47]	περιήγησιν Ἄργους γεγραφώς· καὶ ἄλλος	περιπατητικός,	Βιθυνός· καὶ ἕτερος ἐπιγραμμάτων ποιητής·
[2, 30]	αὐτὸν Γλαυκωνίδης ἠξίου τῇ πόλει	περιποιεῖν	καθάπερ φασιανὸν ὄρνιν ἢ ταώ.
[2, 37]	Χαιρεφῶντι ἀνελούσης ἐκεῖνο δὴ τὸ	περιφερόμενον.	ἀνδρῶν ἁπάντων Σωκράτης σοφώτατος. ~ἀφ´
[2, 36]	μὲν λοιδοροῦσαν, ὕστερον δὲ καὶ	περιχέασαν	αὐτῷ, οὐκ ἔλεγον, εἶπεν, ὅτι
[2, 22]	Ἀμφίπολιν· καὶ Ξενοφῶντα ἀφ´ ἵππου	πεσόντα	ἐν τῇ ~κατὰ Δήλιον μάχῃ
[2, 35]	μέλλοντί τε αὐτῷ τὸ κώνειον	πίεσθαι	Ἀπολλόδωρος ἱμάτιον ἐδίδου καλόν, ἵν´
[2, 46]	δὲ ὁ προειρημένος Ξενοφάνης· καὶ	Πινδάρῳ	Ἀμφιμένης ὁ Κῷος· Θάλητι δὲ
[2, 46]	καὶ ἡμῶν εἰς αὐτὸν οὕτω·	πῖνέ	νυν ἐν Διὸς ὤν, ὦ
[2, 27]	ἥκιστα ὄψου προσδεῖσθαι· καὶ ἥδιστα	πίνων	ἥκιστα τὸ μὴ παρὸν ποτὸν
[2, 25]	ἀφορῶν εἰς τὰ πλήθη τῶν	πιπρασκομένων	ἔλεγε πρὸς αὑτόν, πόσων ἐγὼ
[2, 40]	ἐγράψατο καὶ ἀντωμόσατο Μέλητος Μελήτου	Πιτθεὺς	Σωκράτει Σωφρονίσκου Ἀλωπεκῆθεν· ἀδικεῖ Σωκράτης,
[2, 46]	Φερεκύδης καὶ Βίαντι Σάλαρος Πριηνεύς·	Πιττακῷ	Ἀντιμενίδας καὶ Ἀλκαῖος, Ἀναξαγόρᾳ Σωσίβιος,
[2, 39]	ταῖς τῶν Φιλοσόφων Διαδοχαῖς καὶ	Πλάτων	ἐν Ἀπολογίᾳ τρεῖς αὐτοῦ κατηγορῆσαί
[2, 30]	περὶ ταῦτα γλισχρολογίαν, ὡς καὶ	Πλάτων	ἐν Εὐθυδήμῳ φησίν. ~Χαρμίδου τε
[2, 18]	καὶ Φαιναρέτης μαίας, ὡς καὶ	Πλάτων	ἐν Θεαιτήτῳ φησίν, Ἀθηναῖος, τῶν
[2, 45]	λόγους αὐτὸν εἰπών. ἀλλὰ καὶ	Πλάτων	ἐν τῇ Ἀπολογίᾳ μνησθεὶς Ἀναξαγόρου
[2, 42]	πολλὰ καλὰ κἀγαθὰ διαλεχθείς, ἃ	Πλάτων	ἐν τῷ Φαίδωνί φησιν. ἀλλὰ
[2, 47]	λεγομένων Σωκρατικῶν οἱ κορυφαιότατοι μὲν	Πλάτων,	Ξενοφῶν, Ἀντισθένης· τῶν δὲ φερομένων
[2, 29]	διαλεχθεὶς ἔνθεον ἀπέπεμψε, καθὰ καὶ	Πλάτων	φησίν. Εὐθύφρονα δὲ τῷ πατρὶ
[2, 41]	ὁ Τιβεριεὺς ἐν τῷ Στέμματι	Πλάτωνα	ἀναβῆναι ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ
[2, 29]	εἴρηκε. καὶ Γλαύκωνα μὲν τὸν	Πλάτωνος	ἀδελφὸν θέλοντα πολιτεύεσθαι ἀπέστησε διὰ
[2, 47]	τῶν Σωκρατικῶν, εἶθ´ οὕτω περὶ	Πλάτωνος,	ἐπεὶ κατάρχει τῶν δέκα αἱρέσεων
[2, 38]	Ἄνυτον, ὡς καὶ ἐν τῷ	Πλάτωνός	ἐστι Μένωνι. οὗτος γὰρ οὐ
[2, 28]	λαμπρὰ ἠμπίσχετο· καθάπερ ἐν τῷ	Πλάτωνος	Συμποσίῳ παρ´ Ἀγάθωνα βαδίζων. ~Ἱκανὸς
[2, 41]	οὖν κατεδικάσθη διακοσίαις ὀγδοήκοντα μιᾷ	πλείοσι	ψήφοις τῶν ἀπολυουσῶν· καὶ τιμωμένων
[2, 22]	δὲ οὐκ ἐδεήθη, καθάπερ οἱ	πλείους,	πλὴν εἰ μὴ στρατεύεσθαι ἔδει.
[2, 43]	πεπόνθασι τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ	πλείστων	ὅσων. καὶ γὰρ Ὅμηρον καθά
[2, 40]	ἐμοί. δηλαδὴ γὰρ ἦν τὸ	πλέον	δικανικὸς ἢ ἐμφιλόσοφος. ~εἰπόντος δὲ
[2, 21]	διαλεγόμενον κονδυλίζεσθαι καὶ παρατίλλεσθαι, τὸ	πλέον	τε γελᾶσθαι καταφρονούμενον· καὶ πάντα
[2, 25]	πολλάκις δ´ ἀφορῶν εἰς τὰ	πλήθη	τῶν πιπρασκομένων ἔλεγε πρὸς αὑτόν,
[2, 34]	ζῴη. πρὸς τὸ οὐκ ἀξιόλογον	πλῆθος	ἔφασκεν ὅμοιον εἴ τις τετράδραχμον
[2, 26]	διὰ τὸ λειπανδρεῖν συναυξῆσαι τὸ	πλῆθος,	ψηφίσασθαι γαμεῖν μὲν ἀστὴν μίαν,
[2, 32]	δέ· καὶ εἰδέναι μὲν μηδὲν	πλὴν	αὐτὸ τοῦτο {εἰδέναι} τούς τε
[2, 22]	δὲ καὶ ἃ μὴ συνῆκα·	πλὴν	Δηλίου γέ τινος δεῖται κολυμβητοῦ.
[2, 22]	οὐκ ἐδεήθη, καθάπερ οἱ πλείους,	πλὴν	εἰ μὴ στρατεύεσθαι ἔδει. τὸ
[2, 24]	κελεύουσι Λέοντα τὸν Σαλαμίνιον, ἄνδρα	πλούσιον,	ἀγαγεῖν πρὸς αὐτοὺς ὥστε ἀπολέσθαι·
[2, 34]	δυσείδειαν ἐπικαλύπτοιεν. ~Καλέσας ἐπὶ δεῖπνον	πλουσίους,	καὶ τῆς Ξανθίππης αἰδουμένης ἔφη,
[2, 31]	ἓν μόνον κακόν, τὴν ἀμαθίαν·	πλοῦτον	δὲ καὶ εὐγένειαν οὐδὲν σεμνὸν
[2, 28]	πρὸς ἡμᾶς. καρτερικός γ´ εἶ.	πόθεν	ἄν σοι χλαῖνα γένοιτο; {Β.
[2, 45]	καίτοι περὶ μόνων τῶν ἠθικῶν	ποιεῖσθαι	τοὺς λόγους αὐτὸν εἰπών. ἀλλὰ
[2, 26]	καὶ ἐξ ἑτέρας· ὅθεν τοῦτο	ποιῆσαι	καὶ Σωκράτην. ~Ἦν δ´ ἱκανὸς
[2, 25]	μοι ἐδίδους ἵν´ ἐμαυτῷ ~ὑποδήματα	ποιησαίμην,	καταγέλαστος ἂν ἦν λαβών. πολλάκις
[2, 36]	ὅτι Ξανθίππη βροντῶσα καὶ ὕδωρ	ποιήσει;	πρὸς Ἀλκιβιάδην εἰπόντα ὡς οὐκ
[2, 33]	μή, ἔφη, ὃ ἂν αὐτῶν	ποιήσῃς,	μεταγνώσῃ. ἔλεγέ τε θαυμάζειν τῶν
[2, 47]	περιπατητικός, Βιθυνός· καὶ ἕτερος ἐπιγραμμάτων	ποιητής·	καὶ ὁ Κῷος, ἐπικλήσεις θεῶν
[2, 46]	φησιν Ἀριστοτέλης ἐν τρίτῳ Περὶ	ποιητικῆς,	ἐφιλονείκει Ἀντίλοχος Λήμνιος καὶ Ἀντιφῶν
[2, 39]	καὶ τὸν Μέλητον ὑπὲρ τῶν	ποιητῶν,	οὓς ἅπαντας ὁ Σωκράτης διέσυρε.
[2, 20]	ὡς τὸν ἥττω λόγον κρείττω	ποιοῦντα.	καὶ γὰρ πρῶτος, ὥς φησι
[2, 18]	Εὐριπίδῃ δ´ ὁ τὰς τραγῳδίας	ποιῶν	τὰς περιλαλούσας οὗτός ἐστι, τὰς
[2, 30]	καὶ αὐτὸν Γλαυκωνίδης ἠξίου τῇ	πόλει	περιποιεῖν καθάπερ φασιανὸν ὄρνιν ἢ
[2, 23]	πεζῇ γὰρ οὐκ ἐνῆν τοῦ	πολέμου	κωλύοντος. ὅτε καὶ μεῖναι νυκτὸς
[2, 44]	ἕκτῃ, ὅτε καθαίρουσιν Ἀθηναῖοι τὴν	πόλιν	καὶ τὴν Ἄρτεμιν Δήλιοι γενέσθαι
[2, 40]	ἀδικεῖ Σωκράτης, οὓς μὲν ἡ	πόλις	νομίζει θεοὺς οὐ νομίζων, ἕτερα
[2, 29]	μὲν τὸν Πλάτωνος ἀδελφὸν θέλοντα	πολιτεύεσθαι	ἀπέστησε διὰ τὸ ἀπείρως ἔχειν,
[2, 39]	ὑπὲρ τῶν δημιουργῶν καὶ τῶν	πολιτικῶν	ὀργιζόμενον· τὸν δὲ Λύκωνα ὑπὲρ
[2, 28]	καὶ τὠφθαλμὼ παραβάλλεις, κἀνυπόδητος κακὰ	πόλλ´	ἀνέχει, κἀν ἡμῖν σεμνοπροσωπεῖς. καίτοι
[2, 42]	πολλὰς ἡμέρας ἔπιε τὸ κώνειον,	πολλὰ	καλὰ κἀγαθὰ διαλεχθείς, ἃ Πλάτων
[2, 25]	ἦν τὴν δίαιταν οὕτως ὥστε	πολλάκις	Ἀθήνησι λοιμῶν γενομένων μόνος οὐκ
[2, 25]	ποιησαίμην, καταγέλαστος ἂν ἦν λαβών.	πολλάκις	δ´ ἀφορῶν εἰς τὰ πλήθη
[2, 21]	κακόν τ´ ἀγαθόν τε τέτυκται.	πολλάκις	δὲ βιαιότερον ἐν ταῖς ζητήσεσι
[2, 42]	ὀγδοήκοντα. καὶ δεθεὶς μετ´ οὐ	πολλὰς	ἡμέρας ἔπιε τὸ κώνειον, πολλὰ
[2, 32]	{εἰδέναι} τούς τε τὰ ἀώρια	πολλοῦ	ἐωνημένους ἀπογινώσκειν ἔλεγεν εἰς τὰς
[2, 28]	οὕτως· Σώκρατες ἀνδρῶν βέλτιστ´ ὀλίγων,	πολλῷ	δὲ ματαιόταθ´, ἥκεις καὶ σὺ
[2, 38]	Μέλητος, εἶπε δὲ τὴν δίκην	Πολύευκτος,	ὥς φησι Φαβωρῖνος ἐν Παντοδαπῇ
[2, 38]	ἱστορίᾳ συνέγραψε δὲ τὸν λόγον	Πολυκράτης	ὁ σοφιστής, ὥς φησιν Ἕρμιππος,
[2, 39]	εἶναι ἀληθῆ τὸν λόγον τὸν	Πολυκράτους	κατὰ Σωκράτους· ἐν αὐτῷ γάρ,
[2, 43]	ἐτίμησαν, ἣν ἔθεσαν ἐν τῷ	Πομπείῳ,	Λυσίππου ταύτην ἐργασαμένου. Ἄνυτόν τε
[2, 25]	δ´ ἀργυρώματ´ ἐστὶν ἥ τε	πορφύρα	εἰς τοὺς τραγῳδοὺς χρήσιμ´, οὐκ
[2, 25]	τῶν πιπρασκομένων ἔλεγε πρὸς αὑτόν,	πόσων	ἐγὼ χρείαν οὐκ ἔχω. καὶ
[2, 42]	ἐπιτετευγμένως, οὗ ἡ ἀρχή· Αἴσωπός	ποτ´	ἔλεξε Κορίνθιον ἄστυ νέμουσι μὴ
[2, 24]	τε ἦν καὶ σεμνός. καί	ποτε	Ἀλκιβιάδου, καθά φησι Παμφίλη ἐν
[2, 37]	κἀμοί, φησί, Ξανθίππη παιδία γεννᾷ.	ποτὲ	αὐτῆς ἐν ἀγορᾷ καὶ θοἰμάτιον
[2, 32]	εἰς τὰς ὥρας ἐλθεῖν. καί	ποτε	ἐρωτηθείς, τίς ἀρετὴ νέου, τὸ
[2, 33]	δ´ οὕτως ἐᾶν ἀπολωλέναι. ἐρωτηθεὶς	πότερον	γήμαι ἢ μή, ἔφη, ὃ
[2, 23]	ἐπέλθοι. ἐστρατεύσατο δὲ καὶ εἰς	Ποτίδαιαν	διὰ θαλάττης· πεζῇ γὰρ οὐκ
[2, 27]	πίνων ἥκιστα τὸ μὴ παρὸν	ποτὸν	ἀναμένειν· καὶ ἐλαχίστων δεόμενος ἔγγιστα
[2, 29]	υἱὸν τῇ μητρὶ ἀγριαινόμενον, ὥς	που	καὶ Ξενοφῶν εἴρηκε. καὶ Γλαύκωνα
[2, 29]	ἦν γὰρ ἱκανὸς ἀπὸ τῶν	πραγμάτων	τοὺς λόγους εὑρίσκειν. ἐνέτρεψε δὲ
[2, 37]	δὴ καὶ τοιαῦτα λέγων καὶ	πράττων	πρὸς τῆς Πυθίας ἐμαρτυρήθη, Χαιρεφῶντι
[2, 46]	δὲ Φερεκύδης καὶ Βίαντι Σάλαρος	Πριηνεύς·	Πιττακῷ Ἀντιμενίδας καὶ Ἀλκαῖος, Ἀναξαγόρᾳ
[2, 46]	Ἡσιόδῳ ζῶντι, τελευτήσαντι δὲ ὁ	προειρημένος	Ξενοφάνης· καὶ Πινδάρῳ Ἀμφιμένης ὁ
[2, 38]	Ἕρμιππος, ἢ Ἄνυτος, ὥς τινες·	προητοίμασε	δὲ πάντα Λύκων ὁ δημαγωγός.
[2, 33]	εἰκόνας κατασκευαζομένων τοῦ μὲν λίθου	προνοεῖν	ὅπως ὁμοιότατος ἔσται, αὑτῶν δ´
[2, 45]	διειλέχθαι· ὅπου γε καὶ περὶ	προνοίας	τινὰ διαλέγεται, καθά φησι καὶ
[2, 35]	κεν τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἵκοιο,	πρὸς	Αἰσχίνην ἔφη, εἰς τρίτην ἀποθανοῦμαι.
[2, 36]	Ξανθίππη βροντῶσα καὶ ὕδωρ ποιήσει;	πρὸς	Ἀλκιβιάδην εἰπόντα ὡς οὐκ ἀνεκτὴ
[2, 25]	τὰ πλήθη τῶν πιπρασκομένων ἔλεγε	πρὸς	αὑτόν, πόσων ἐγὼ χρείαν οὐκ
[2, 24]	τὸν Σαλαμίνιον, ἄνδρα πλούσιον, ἀγαγεῖν	πρὸς	αὐτοὺς ὥστε ἀπολέσθαι· ἀλλὰ καὶ
[2, 46]	θεός, καὶ θεὸς ἡ σοφίη.	πρὸς	γὰρ Ἀθηναίων κώνειον ἁπλῶς σὺ
[2, 28]	δὲ ματαιόταθ´, ἥκεις καὶ σὺ	πρὸς	ἡμᾶς. καρτερικός γ´ εἶ. πόθεν
[2, 36]	διορθώσονται· εἰ δ´ οὔ, οὐδὲν	πρὸς	ἡμᾶς. πρὸς Ξανθίππην πρότερον μὲν
[2, 21]	τὴν φυσικὴν θεωρίαν μηδὲν εἶναι	πρὸς	ἡμᾶς, τὰ ἠθικὰ φιλοσοφεῖν ἐπί
[2, 36]	δ´ οὔ, οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς.	πρὸς	Ξανθίππην πρότερον μὲν λοιδοροῦσαν, ὕστερον
[2, 37]	καὶ τοιαῦτα λέγων καὶ πράττων	πρὸς	τῆς Πυθίας ἐμαρτυρήθη, Χαιρεφῶντι ἀνελούσης
[2, 34]	αὐτὸν δὲ ἐσθίειν ἵνα ζῴη.	πρὸς	τὸ οὐκ ἀξιόλογον πλῆθος ἔφασκεν
[2, 34]	αἰσθάνῃ τὰ μέγιστά μοι διδούς;	πρὸς	τὸν ἀποδυσπετοῦντα ἐπὶ τῷ παρορᾶσθαι
[2, 35]	ἆρα, ἔφη, μήτι σοι μεταμέλει;	~πρὸς	τὸν εἰπόντα, θάνατόν σου κατέγνωσαν
[2, 35]	μὲν ἐπιτήδειον, ἐναποθανεῖν δὲ οὐχί;	πρὸς	τὸν εἰπόντα, κακῶς ὁ δεῖνά
[2, 36]	διὰ τοῦ τρίβωνος τὴν κενοδοξίαν.	πρὸς	τὸν εἰπόντα, οὐ σοὶ λοιδορεῖται
[2, 28]	κἀν ἡμῖν σεμνοπροσωπεῖς. καίτοι ἐνίοτε	πρὸς	τοὺς καιροὺς ἁρμοττόμενος καὶ λαμπρὰ
[2, 27]	ἔλεγεν ἥδιστα ἐσθίων ἥκιστα ὄψου	προσδεῖσθαι·	καὶ ἥδιστα πίνων ἥκιστα τὸ
[2, 22]	αὐτόθι μένων φιλονεικότερον συνεζήτει τοῖς	προσδιαλεγομένοις,	οὐχ ὥστε ἀφελέσθαι τὴν δόξαν
[2, 25]	Εὐρυλόχου τοῦ Λαρισσαίου, μήτε χρήματα	προσέμενος	παρ´ αὐτῶν μήτε παρ´ αὐτοὺς
[2, 36]	οὐχί, ἔφη· ἐμοὶ γὰρ οὐ	πρόσεστι	ταῦτα. ἔλεγε δὲ τοῖς κωμικοῖς
[2, 31]	δι´ αἰχμαλωσίαν ἐπ´ οἰκήματος καθήμενον	προσέταξε	Κρίτωνι λυτρώσασθαι, καὶ φιλόσοφον ἀπειργάσατο.
[2, 32]	Συμποσίῳ φησίν. ἔλεγε δὲ καὶ	προσημαίνειν	τὸ δαιμόνιον τὰ μέλλοντα αὐτῷ·
[2, 42]	Καὶ οἳ θάνατον αὐτοῦ κατέγνωσαν,	προσθέντες	ἄλλας ψήφους ὀγδοήκοντα. καὶ δεθεὶς
[2, 31]	αὐτῷ διδόντος, ἵν´ ἀπ´ αὐτῶν	προσοδεύοιτο,	οὐχ εἵλετο· καὶ τὸ κάλλος
[2, 36]	εἰ μὲν γάρ τι τῶν	προσόντων	λέξειαν, διορθώσονται· εἰ δ´ οὔ,
[2, 44]	μὲν ὧδε. Φιλόχορος δέ φησι	προτελευτῆσαι	τὸν Εὐριπίδην τοῦ Σωκράτους. Ἐγεννήθη
[2, 26]	Σωφρονίσκον καὶ Μενέξενον. οἱ δὲ	προτέραν	γῆμαι τὴν Μυρτώ φασιν· ἔνιοι
[2, 26]	Ἀριστοτέλης δύο γυναῖκας αὐτὸν ἀγαγέσθαι·	προτέραν	μὲν Ξανθίππην, ἐξ ἧς αὐτῷ
[2, 36]	οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς. πρὸς Ξανθίππην	πρότερον	μὲν λοιδοροῦσαν, ὕστερον δὲ καὶ
[2, 43]	Τυρταῖον παρακόπτειν ἔλεγον, καὶ Ἀστυδάμαντα	πρότερον	τῶν περὶ Αἰσχύλον ἐτίμησαν εἰκόνι
[2, 29]	~Ἱκανὸς δ´ ἀμφότερα ἦν, καὶ	προτρέψαι	καὶ ἀποτρέψαι. ὥσπερ τὸν Θεαίτητον
[2, 29]	τὸν Λύσιν δὲ ἠθικώτατον ἐποίησε	προτρέψας.	ἦν γὰρ ἱκανὸς ἀπὸ τῶν
[2, 42]	τιμῶμαι τὴν δίκην τῆς ἐν	πρυτανείῳ	σιτήσεως. Καὶ οἳ θάνατον αὐτοῦ
[2, 47]	τῶν δέκα αἱρέσεων καὶ τὴν	πρώτην	Ἀκαδήμειαν αὐτὸς συνεστήσατο. ἡ μὲν
[2, 38]	φέρων τὸν ὑπὸ Σωκράτους χλευασμὸν	πρῶτον	μὲν ἐπήλειψεν αὐτῷ τοὺς περὶ
[2, 47]	Φαίδων, Εὐκλείδης, Ἀρίστιππος. λεκτέον δὴ	πρῶτον	περὶ Ξενοφῶντος, εἶτα περὶ Ἀντισθένους
[2, 20]	τῷ Περὶ τῶν Σωκρατικῶν. καὶ	πρῶτος	περὶ βίου διελέχθη καὶ πρῶτος
[2, 20]	πρῶτος περὶ βίου διελέχθη καὶ	πρῶτος	φιλοσόφων καταδικασθεὶς ἐτελεύτα. φησὶ δ´
[2, 20]	λόγον κρείττω ποιοῦντα. καὶ γὰρ	πρῶτος,	ὥς φησι Φαβωρῖνος ἐν Παντοδαπῇ
[2, 45]	καὶ Εὐριπίδης, ὃς καὶ τῷ	πρώτῳ	ἔτει τῆς ἑβδομηκοστῆς πέμπτης Ὀλυμπιάδος
[2, 44]	γενέσθαι φασίν. ἐτελεύτησε δὲ τῷ	πρώτῳ	ἔτει τῆς ἐνενηκοστῆς πέμπτης Ὀλυμπιάδος,
[2, 23]	Ἰσθμόν, ὡς Φαβωρῖνος ἐν τῷ	πρώτῳ	τῶν Ἀπομνημευμάτων. ~Ἦν δὲ καὶ
[2, 39]	Φαβωρῖνος δέ φησιν ἐν τῷ	πρώτῳ	τῶν Ἀπομνημονευμάτων μὴ εἶναι ἀληθῆ
[2, 30]	Μειδίου ἀλεκτρυόνας ἀντίον τῶν Καλλίου	πτερυξαμένους.	καὶ αὐτὸν Γλαυκωνίδης ἠξίου τῇ
[2, 46]	καὶ Ἀντιφῶν ὁ τερατοσκόπος, ὡς	Πυθαγόρᾳ	Κύλων Κροτωνιάτης· καὶ Σύαγρος Ὁμήρῳ
[2, 37]	λέγων καὶ πράττων πρὸς τῆς	Πυθίας	ἐμαρτυρήθη, Χαιρεφῶντι ἀνελούσης ἐκεῖνο δὴ
[2, 23]	Σάμον σὺν Ἀρχελάῳ ἀποδημῆσαι· καὶ	Πυθώδε	ἐλθεῖν Ἀριστοτέλης φησίν· ἀλλὰ καὶ
[2, 37]	νὴ Δί´, εἶπεν, ἵν´ ἡμῶν	πυκτευόντων	ἕκαστος ὑμῶν λέγῃ, εὖ Σώκρατες,
[2, 41]	ἐμφιλόσοφος. ~εἰπόντος δὲ τοῦ Λυσίου,	πῶς,	εἰ καλός ἐστιν ὁ λόγος,

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 28/04/2006