| Livre, Par. |
| [2, 25] |
καὶ
συνεχὲς
ἐκεῖνα
ἀνεφθέγγετο
τὰ
|
ἰαμβεῖα· |
τὰ
δ´
ἀργυρώματ´
ἐστὶν
ἥ |
| [2, 19] |
ῥητορικοῖς
δεινός,
ὥς
φησι
καὶ
|
Ἰδομενεύς· |
ἀλλὰ
καὶ
οἱ
τριάκοντα
αὐτὸν |
| [2, 20] |
ἐδίδαξε·
λέγει
δὲ
τοῦτο
καὶ
|
Ἰδομενεὺς |
ἐν
τῷ
Περὶ
τῶν
Σωκρατικῶν. |
| [2, 26] |
ὧν
ἐστι
Σάτυρός
τε
καὶ
|
Ἱερώνυμος |
ὁ
Ῥόδιος.
φασὶ
γὰρ
βουληθέντας |
| [2, 29] |
ἠθικώτατον
ἐποίησε
προτρέψας.
ἦν
γὰρ
|
ἱκανὸς |
ἀπὸ
τῶν
πραγμάτων
τοὺς
λόγους
|
| [2, 29] |
Πλάτωνος
Συμποσίῳ
παρ´
Ἀγάθωνα
βαδίζων.
|
~Ἱκανὸς |
δ´
ἀμφότερα
ἦν,
καὶ
προτρέψαι |
| [2, 27] |
ποιῆσαι
καὶ
Σωκράτην.
~Ἦν
δ´
|
ἱκανὸς |
καὶ
τῶν
σκωπτόντων
αὐτὸν
ὑπερορᾶν. |
| [2, 35] |
ἤματί
κεν
τριτάτῳ
Φθίην
ἐρίβωλον
|
ἵκοιο, |
πρὸς
Αἰσχίνην
ἔφη,
εἰς
τρίτην |
| [2, 41] |
ἁρμόττοι;
ἔφη,
οὐ
γὰρ
καὶ
|
ἱμάτια |
καλὰ
καὶ
ὑποδήματα
εἴη
ἂν |
| [2, 35] |
αὐτῷ
τὸ
κώνειον
πίεσθαι
Ἀπολλόδωρος
|
ἱμάτιον |
ἐδίδου
καλόν,
ἵν´
ἐν
ἐκείνῳ |
| [2, 35] |
τί
δέ,
ἔφη,
τὸ
ἐμὸν
|
ἱμάτιον
|
ἐμβιῶναι
μὲν
ἐπιτήδειον,
ἐναποθανεῖν
δὲ |
| [2, 31] |
~Χαρμίδου
τε
οἰκέτας
αὐτῷ
διδόντος,
|
ἵν´ |
ἀπ´
αὐτῶν
προσοδεύοιτο,
οὐχ
εἵλετο· |
| [2, 33] |
καὶ
τοὺς
νέους
συνεχὲς
κατοπτρίζεσθαι,
|
ἵν´ |
εἰ
μὲν
καλοὶ
εἶεν,
ἄξιοι |
| [2, 24] |
ἔδει
καὶ
βύρσαν
μοι
ἐδίδους
|
ἵν´ |
ἐμαυτῷ
~ὑποδήματα
ποιησαίμην,
καταγέλαστος
ἂν |
| [2, 35] |
πίεσθαι
Ἀπολλόδωρος
ἱμάτιον
ἐδίδου
καλόν,
|
ἵν´
|
ἐν
ἐκείνῳ
ἀποθάνῃ.
καὶ
ὅς, |
| [2, 34] |
τοὺς
μὲν
ἄλλους
ἀνθρώπους
ζῆν
|
ἵν´ |
ἐσθίοιεν·
αὐτὸν
δὲ
ἐσθίειν
ἵνα |
| [2, 37] |
χερσὶν
ἀμύνασθαι·
νὴ
Δί´,
εἶπεν,
|
ἵν´ |
ἡμῶν
πυκτευόντων
ἕκαστος
ὑμῶν
λέγῃ, |
| [2, 34] |
ἵν´
ἐσθίοιεν·
αὐτὸν
δὲ
ἐσθίειν
|
ἵνα |
ζῴη.
πρὸς
τὸ
οὐκ
ἀξιόλογον |
| [2, 24] |
Ὑπομνημάτων,
διδόντος
αὐτῷ
χώραν
μεγάλην
|
ἵνα |
οἰκοδομήσηται
οἰκίαν
φάναι,
καὶ
εἰ |
| [2, 41] |
ἀνάρμοστα.
Κρινομένου
δ´
αὐτοῦ
φησιν
|
Ἰοῦστος |
ὁ
Τιβεριεὺς
ἐν
τῷ
Στέμματι |
| [2, 37] |
συνεῖναι
τραχείᾳ
γυναικὶ
καθάπερ
οἱ
|
ἱππικοὶ |
θυμοειδέσιν
ἵπποις.
ἀλλ´
ὡς
ἐκεῖνοι, |
| [2, 37] |
γυναικὶ
καθάπερ
οἱ
ἱππικοὶ
θυμοειδέσιν
|
ἵπποις. |
ἀλλ´
ὡς
ἐκεῖνοι,
φησί,
τούτων |
| [2, 22] |
εἰς
Ἀμφίπολιν·
καὶ
Ξενοφῶντα
ἀφ´
|
ἵππου |
πεσόντα
ἐν
τῇ
~κατὰ
Δήλιον |
| [2, 23] |
Ἀριστοτέλης
φησίν·
ἀλλὰ
καὶ
εἰς
|
Ἰσθμόν, |
ὡς
Φαβωρῖνος
ἐν
τῷ
πρώτῳ |
| [2, 20] |
ὥς
φησι
Φαβωρῖνος
ἐν
Παντοδαπῇ
|
ἱστορίᾳ, |
μετὰ
τοῦ
μαθητοῦ
Αἰσχίνου
ῥητορεύειν |
| [2, 38] |
ὥς
φησι
Φαβωρῖνος
ἐν
Παντοδαπῇ
|
ἱστορίᾳ |
συνέγραψε
δὲ
τὸν
λόγον
Πολυκράτης |
| [2, 47] |
Γέγονε
δὲ
καὶ
ἕτερος
Σωκράτης,
|
ἱστορικός, |
περιήγησιν
Ἄργους
γεγραφώς·
καὶ
ἄλλος |
| [2, 24] |
τῶν
Ἀπομνημευμάτων.
~Ἦν
δὲ
καὶ
|
ἰσχυρογνώμων |
καὶ
δημοκρατικός,
ὡς
δῆλον
ἔκ |
| [2, 30] |
~Ἐπῆρε
δὲ
καὶ
εἰς
φρόνημα
|
Ἰφικράτην |
τὸν
στρατηγόν,
δείξας
αὐτῷ
τοῦ |
| [2, 23] |
ἐν
τετάρτῳ
Περὶ
παλαιᾶς
τρυφῆς.
|
Ἴων |
δὲ
ὁ
Χῖος
καὶ
νέον
|