Livre, Par.
[2, 45]	πάντα Σωκράτει. Φησὶ δ´ Ἀριστοτέλης	μάγον	τινὰ ἐλθόντα ἐκ Συρίας εἰς
[2, 20]	ἐν Παντοδαπῇ ἱστορίᾳ, μετὰ τοῦ	μαθητοῦ	Αἰσχίνου ῥητορεύειν ἐδίδαξε· λέγει δὲ
[2, 18]	ἦν υἱὸς λιθουργοῦ καὶ Φαιναρέτης	μαίας,	ὡς καὶ Πλάτων ἐν Θεαιτήτῳ
[2, 43]	φησιν Ἡρακλείδης, πεντήκοντα δραχμαῖς ὡς	μαινόμενον	ἐζημίωσαν, καὶ Τυρταῖον παρακόπτειν ἔλεγον,
[2, 25]	ὑπερεφρόνησε δὲ καὶ Ἀρχελάου τοῦ	Μακεδόνος	καὶ Σκόπα τοῦ Κρανωνίου καὶ
[2, 38]	~ἀφ´ οὗ δὴ καὶ ἐφθονήθη	μάλιστα·	καὶ δὴ καὶ ὅτι διήλεγχε
[2, 28]	ἀνδρῶν βέλτιστ´ ὀλίγων, πολλῷ δὲ	ματαιόταθ´,	ἥκεις καὶ σὺ πρὸς ἡμᾶς.
[2, 23]	πεσόντα ἐν τῇ ~κατὰ Δήλιον	μάχῃ	διέσωσεν ὑπολαβών. ὅτε καὶ πάντων
[2, 21]	τινὸς θαυμάσαντος, εἰπεῖν, εἰ δέ	με	ὄνος ἐλάκτισε, δίκην ἂν αὐτῷ
[2, 18]	σὺ σεμνὴ καὶ φρονεῖς οὕτω	μέγα;	{Β} Ἔξεστι γάρ μοι· Σωκράτης
[2, 38]	δὴ καὶ ὅτι διήλεγχε τοὺς	μέγα	φρονοῦντας ἐφ´ ἑαυτοῖς ὡς ἀνοήτους,
[2, 24]	τῶν Ὑπομνημάτων, διδόντος αὐτῷ χώραν	μεγάλην	ἵνα οἰκοδομήσηται οἰκίαν φάναι, καὶ
[2, 27]	Ἀριστοφάνης μὲν οὕτως. ὦ τῆς	μεγάλης	ἐπιθυμήσας σοφίας ἄνθρωπε δικαίως ὡς
[2, 28]	δ´ αὐτοῦ τὸ ὑπεροπτικὸν καὶ	μεγαλόφρον	ἐμφαίνει καὶ Ἀριστοφάνης λέγων οὕτως·
[2, 21]	φάσκειν ζητεῖν, ὅττι τοι ἐν	μεγάροισι	κακόν τ´ ἀγαθόν τε τέτυκται.
[2, 34]	οὖν, εἶπεν, οὐκ αἰσθάνῃ τὰ	μέγιστά	μοι διδούς; πρὸς τὸν ἀποδυσπετοῦντα
[2, 30]	στρατηγόν, δείξας αὐτῷ τοῦ κουρέως	Μειδίου	ἀλεκτρυόνας ἀντίον τῶν Καλλίου πτερυξαμένους.
[2, 23]	τοῦ πολέμου κωλύοντος. ὅτε καὶ	μεῖναι	νυκτὸς ὅλης ἐφ´ ἑνὸς σχήματος
[2, 34]	δὲ φαῦλοι, ἡμῖν αὐτῶν οὐδὲν	μελήσει.	ἔλεγέ τε τοὺς μὲν ἄλλους
[2, 38]	τοὺς περὶ Ἀριστοφάνην, ἔπειτα καὶ	Μέλητον	συνέπεισεν ἀπενέγκασθαι κατ´ αὐτοῦ γραφὴν
[2, 39]	φασιν, Ἄνυτον καὶ Λύκωνα καὶ	Μέλητον·	τὸν μὲν Ἄνυτον ὑπὲρ τῶν
[2, 39]	ὑπὲρ τῶν ῥητόρων· καὶ τὸν	Μέλητον	ὑπὲρ τῶν ποιητῶν, οὓς ἅπαντας
[2, 38]	μὲν οὖν τὴν γραφὴν ὁ	Μέλητος,	εἶπε δὲ τὴν δίκην Πολύευκτος,
[2, 40]	Μητρῴῳ· τάδε ἐγράψατο καὶ ἀντωμόσατο	Μέλητος	Μελήτου Πιτθεὺς Σωκράτει Σωφρονίσκου Ἀλωπεκῆθεν·
[2, 43]	γυμνάσια. καὶ τοὺς μὲν ἐφυγάδευσαν,	Μελήτου	δὲ θάνατον κατέγνωσαν. Σωκράτην δὲ
[2, 40]	τάδε ἐγράψατο καὶ ἀντωμόσατο Μέλητος	Μελήτου	Πιτθεὺς Σωκράτει Σωφρονίσκου Ἀλωπεκῆθεν· ἀδικεῖ
[2, 32]	καὶ προσημαίνειν τὸ δαιμόνιον τὰ	μέλλοντα	αὐτῷ· τό τε εὖ ἄρχεσθαι
[2, 35]	Αἰσχίνην ἔφη, εἰς τρίτην ἀποθανοῦμαι.	μέλλοντί	τε αὐτῷ τὸ κώνειον πίεσθαι
[2, 34]	οὐδὲν μελήσει. ἔλεγέ τε τοὺς	μὲν	ἄλλους ἀνθρώπους ζῆν ἵν´ ἐσθίοιεν·
[2, 39]	καὶ Λύκωνα καὶ Μέλητον· τὸν	μὲν	Ἄνυτον ὑπὲρ τῶν δημιουργῶν καὶ
[2, 26]	συναυξῆσαι τὸ πλῆθος, ψηφίσασθαι γαμεῖν	μὲν	ἀστὴν μίαν, παιδοποιεῖσθαι δὲ καὶ
[2, 34]	Ξανθίππης αἰδουμένης ἔφη, θάρρει· εἰ	μὲν	γὰρ εἶεν μέτριοι, συμπεριενεχθεῖεν ἄν·
[2, 42]	εἴκοσιν ἔφη δραχμὰς ἀποτίσειν. ~Εὐβουλίδης	μὲν	γὰρ ἑκατόν φησιν ὁμολογῆσαι· θορυβησάντων
[2, 36]	δεῖν ἐπίτηδες ἑαυτὸν διδόναι· εἰ	μὲν	γάρ τι τῶν προσόντων λέξειαν,
[2, 30]	λόγους, ὦ Εὐκλείδη, ἔφη, σοφισταῖς	μὲν	δυνήσῃ χρῆσθαι, ἀνθρώποις δὲ οὐδαμῶς.
[2, 42]	θορυβησάντων δὲ τῶν δικαστῶν, ἕνεκα	μέν,	εἶπε, τῶν ἐμοὶ διαπεπραγμένων τιμῶμαι
[2, 37]	τροχιλίας ἀκούων συνεχές. ~καὶ σὺ	μέν,	εἶπε, χηνῶν βοώντων ἀνέχῃ; τοῦ
[2, 30]	Ἔλεγε δὲ ὡς θαῦμα τὸ	μὲν	ἕκαστον εἰπεῖν ἂν ῥᾳδίως ὅσα
[2, 38]	τὸν ὑπὸ Σωκράτους χλευασμὸν πρῶτον	μὲν	ἐπήλειψεν αὐτῷ τοὺς περὶ Ἀριστοφάνην,
[2, 35]	ἔφη, τὸ ἐμὸν ἱμάτιον ἐμβιῶναι	μὲν	ἐπιτήδειον, ἐναποθανεῖν δὲ οὐχί; πρὸς
[2, 43]	παλαίστρας καὶ γυμνάσια. καὶ τοὺς	μὲν	ἐφυγάδευσαν, Μελήτου δὲ θάνατον κατέγνωσαν.
[2, 40]	Σωφρονίσκου Ἀλωπεκῆθεν· ἀδικεῖ Σωκράτης, οὓς	μὲν	ἡ πόλις νομίζει θεοὺς οὐ
[2, 18]	~ΣΩΚΡΑΤΗΣ. Σωκράτης Σωφρονίσκου	μὲν	ἦν υἱὸς λιθουργοῦ καὶ Φαιναρέτης
[2, 33]	νέους συνεχὲς κατοπτρίζεσθαι, ἵν´ εἰ	μὲν	καλοὶ εἶεν, ἄξιοι γίγνοιντο· εἰ
[2, 33]	τὰς λιθίνας εἰκόνας κατασκευαζομένων τοῦ	μὲν	λίθου προνοεῖν ὅπως ὁμοιότατος ἔσται,
[2, 36]	πρὸς ἡμᾶς. πρὸς Ξανθίππην πρότερον	μὲν	λοιδοροῦσαν, ὕστερον δὲ καὶ περιχέασαν
[2, 32]	τό τε εὖ ἄρχεσθαι μικρὸν	μὲν	μὴ εἶναι, παρὰ μικρὸν δέ·
[2, 33]	ἐξῆλθε, φήσας γελοῖον εἶναι ἀνδράποδον	μὲν	μὴ εὑρισκόμενον ἀξιοῦν ζητεῖν, ἀρετὴν
[2, 32]	παρὰ μικρὸν δέ· καὶ εἰδέναι	μὲν	μηδὲν πλὴν αὐτὸ τοῦτο {εἰδέναι}
[2, 26]	δύο γυναῖκας αὐτὸν ἀγαγέσθαι· προτέραν	μὲν	Ξανθίππην, ἐξ ἧς αὐτῷ γενέσθαι
[2, 21]	ἂν αὐτῷ ἐλάγχανον; καὶ ταῦτα	μὲν	ὁ Δημήτριος. ~Ἀποδημίας δὲ οὐκ
[2, 40]	ἀπολογίαν αὐτῷ, διαναγνοὺς ἔφη, καλὸς	μὲν	ὁ λόγος, ὦ Λυσία, οὐ
[2, 34]	εἰπόντος, πένης εἰμὶ καὶ ἄλλο	μὲν	οὐδὲν ἔχω, δίδωμι δέ σοι
[2, 47]	πρώτην Ἀκαδήμειαν αὐτὸς συνεστήσατο. ἡ	μὲν	οὖν ἀκολουθία τοῦτον ἐχέτω τὸν
[2, 43]	κρίνειν ἀρετὴν λαοδίκῳ σοφίῃ. ~Ὁ	μὲν	οὖν ἐξ ἀνθρώπων ἦν· Ἀθηναῖοι
[2, 38]	καὶ τῶν νέων διαφθορᾶς. Ἀπηνέγκατο	μὲν	οὖν τὴν γραφὴν ὁ Μέλητος,
[2, 27]	ὧν σκώπτουσιν ἐπαινοῦντες αὐτόν. Ἀριστοφάνης	μὲν	οὕτως. ὦ τῆς μεγάλης ἐπιθυμήσας
[2, 47]	τῶν λεγομένων Σωκρατικῶν οἱ κορυφαιότατοι	μὲν	Πλάτων, Ξενοφῶν, Ἀντισθένης· τῶν δὲ
[2, 22]	δοκεῖ; τὸν δὲ φάναι, ἃ	μὲν	συνῆκα, γενναῖα· οἶμαι δὲ καὶ
[2, 29]	καὶ Ξενοφῶν εἴρηκε. καὶ Γλαύκωνα	μὲν	τὸν Πλάτωνος ἀδελφὸν θέλοντα πολιτεύεσθαι
[2, 44]	ἀλγύνουσαν ἀηδόνα μουσᾶν. καὶ τάδε	μὲν	ὧδε. Φιλόχορος δέ φησι προτελευτῆσαι
[2, 26]	ἐξ ἧς γενέσθαι Σωφρονίσκον καὶ	Μενέξενον.	οἱ δὲ προτέραν γῆμαι τὴν
[2, 28]	κατ´ ἐπήρειαν γεγένηται. {Α. οὗτος	μέντοι	πεινῶν οὕτως οὐπώποτ´ ἔτλη κολακεῦσαι.
[2, 22]	ἔδει. τὸ δὲ λοιπὸν αὐτόθι	μένων	φιλονεικότερον συνεζήτει τοῖς προσδιαλεγομένοις, οὐχ
[2, 38]	καὶ ἐν τῷ Πλάτωνός ἐστι	Μένωνι.	οὗτος γὰρ οὐ φέρων τὸν
[2, 42]	ἄλλας ψήφους ὀγδοήκοντα. καὶ δεθεὶς	μετ´	οὐ πολλὰς ἡμέρας ἔπιε τὸ
[2, 19]	Δάμωνος, ὡς Ἀλέξανδρος ἐν Διαδοχαῖς,	μετὰ	τὴν ἐκείνου καταδίκην διήκουσεν Ἀρχελάου
[2, 20]	φησι Φαβωρῖνος ἐν Παντοδαπῇ ἱστορίᾳ,	μετὰ	τοῦ μαθητοῦ Αἰσχίνου ῥητορεύειν ἐδίδαξε·
[2, 33]	ἔφη, ὃ ἂν αὐτῶν ποιήσῃς,	μεταγνώσῃ.	ἔλεγέ τε θαυμάζειν τῶν τὰς
[2, 34]	τριάκοντα, ἆρα, ἔφη, μήτι σοι	μεταμέλει;	~πρὸς τὸν εἰπόντα, θάνατόν σου
[2, 43]	ἀνθρώπων ἦν· Ἀθηναῖοι δ´ εὐθὺς	μετέγνωσαν,	ὥστε κλεῖσαι καὶ παλαίστρας καὶ
[2, 34]	θάρρει· εἰ μὲν γὰρ εἶεν	μέτριοι,	συμπεριενεχθεῖεν ἄν· εἰ δὲ φαῦλοι,
[2, 32]	δεῖν γεωμετρεῖν μέχρι ἄν τις	μέτρῳ	δύνηται γῆν παραλαβεῖν καὶ παραδοῦναι.
[2, 32]	εἶπεν. ἔφασκέ τε δεῖν γεωμετρεῖν	μέχρι	ἄν τις μέτρῳ δύνηται γῆν
[2, 24]	ἐνὸν αὐτῷ ἀποδρᾶναι τῆς εἱρκτῆς	μὴ	ἐθελῆσαι· τοῖς τε κλαίουσιν αὐτὸν
[2, 39]	ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Ἀπομνημονευμάτων	μὴ	εἶναι ἀληθῆ τὸν λόγον τὸν
[2, 42]	παῖδε κλεεινώ. Διονυσόδωρος δέ φησι	μὴ	εἶναι αὐτοῦ τὸν παιᾶνα. ἐποίησε
[2, 32]	τε εὖ ἄρχεσθαι μικρὸν μὲν	μὴ	εἶναι, παρὰ μικρὸν δέ· καὶ
[2, 24]	ὡς δῆλον ἔκ τε τοῦ	μὴ	εἶξαι τοῖς περὶ Κριτίαν κελεύουσι
[2, 33]	φήσας γελοῖον εἶναι ἀνδράποδον μὲν	μὴ	εὑρισκόμενον ἀξιοῦν ζητεῖν, ἀρετὴν δ´
[2, 33]	ἀπολωλέναι. ἐρωτηθεὶς πότερον γήμαι ἢ	μή,	ἔφη, ὃ ἂν αὐτῶν ποιήσῃς,
[2, 42]	ποτ´ ἔλεξε Κορίνθιον ἄστυ νέμουσι	μὴ	κρίνειν ἀρετὴν λαοδίκῳ σοφίῃ. ~Ὁ
[2, 32]	λέγων ἄτοπον εἶναι ἅ τις	μὴ	οἶδεν ἐκμανθάνειν. ἔτι τε ὠρχεῖτο
[2, 33]	ἔσται, αὑτῶν δ´ ἀμελεῖν, ὡς	μὴ	ὁμοίους τῷ λίθῳ φαίνεσθαι. ἠξίου
[2, 27]	καὶ ἥδιστα πίνων ἥκιστα τὸ	μὴ	παρὸν ποτὸν ἀναμένειν· καὶ ἐλαχίστων
[2, 22]	καθάπερ οἱ πλείους, πλὴν εἰ	μὴ	στρατεύεσθαι ἔδει. τὸ δὲ λοιπὸν
[2, 22]	γενναῖα· οἶμαι δὲ καὶ ἃ	μὴ	συνῆκα· πλὴν Δηλίου γέ τινος
[2, 32]	ἐρωτηθείς, τίς ἀρετὴ νέου, τὸ	μηδὲν	ἄγαν, εἶπεν. ἔφασκέ τε δεῖν
[2, 21]	~γνόντα δὲ τὴν φυσικὴν θεωρίαν	μηδὲν	εἶναι πρὸς ἡμᾶς, τὰ ἠθικὰ
[2, 32]	καὶ λυρίζειν ἐμάνθανεν ἤδη γηραιός,	μηδὲν	λέγων ἄτοπον εἶναι ἅ τις
[2, 32]	μικρὸν δέ· καὶ εἰδέναι μὲν	μηδὲν	πλὴν αὐτὸ τοῦτο {εἰδέναι} τούς
[2, 40]	ὁ λόγος, ὦ Λυσία, οὐ	μὴν	ἁρμόττων γ´ ἐμοί. δηλαδὴ γὰρ
[2, 25]	μήτε χρήματα προσέμενος παρ´ αὐτῶν	μήτε	παρ´ αὐτοὺς ἀπελθών. εὔτακτός τε
[2, 25]	Κρανωνίου καὶ Εὐρυλόχου τοῦ Λαρισσαίου,	μήτε	χρήματα προσέμενος παρ´ αὐτῶν μήτε
[2, 34]	ἐπανέστησαν οἱ τριάκοντα, ἆρα, ἔφη,	μήτι	σοι μεταμέλει; ~πρὸς τὸν εἰπόντα,
[2, 29]	καὶ Λαμπροκλέα τὸν υἱὸν τῇ	μητρὶ	ἀγριαινόμενον, ὥς που καὶ Ξενοφῶν
[2, 31]	τινος αὐτῷ ὡς εἴη Ἀντισθένης	μητρὸς	Θρᾴττης, σὺ δ´ ᾤου, ἔφη,
[2, 40]	νῦν, φησὶ Φαβωρῖνος, ἐν τῷ	Μητρῴῳ·	τάδε ἐγράψατο καὶ ἀντωμόσατο Μέλητος
[2, 41]	δ´ οὖν κατεδικάσθη διακοσίαις ὀγδοήκοντα	μιᾷ	πλείοσι ψήφοις τῶν ἀπολυουσῶν· καὶ
[2, 26]	πλῆθος, ψηφίσασθαι γαμεῖν μὲν ἀστὴν	μίαν,	παιδοποιεῖσθαι δὲ καὶ ἐξ ἑτέρας·
[2, 32]	μικρὸν μὲν μὴ εἶναι, παρὰ	μικρὸν	δέ· καὶ εἰδέναι μὲν μηδὲν
[2, 32]	αὐτῷ· τό τε εὖ ἄρχεσθαι	μικρὸν	μὲν μὴ εἶναι, παρὰ μικρὸν
[2, 27]	καὶ ἐσεμνύνετο ἐπὶ τῇ εὐτελείᾳ,	μισθόν	τε οὐδένα εἰσεπράξατο. καὶ ἔλεγεν
[2, 39]	Σωκράτους· ἐν αὐτῷ γάρ, φησί,	μνημονεύει	τῶν ὑπὸ Κόνωνος τειχῶν ἀνασταθέντων,
[2, 27]	τοῖς Ἕλλησι διάξεις. εἶ γὰρ	μνήμων	καὶ φροντιστής, καὶ τὸ ταλαίπωρον
[2, 45]	καὶ Πλάτων ἐν τῇ Ἀπολογίᾳ	μνησθεὶς	Ἀναξαγόρου καὶ ἄλλων τινῶν φυσικῶν,
[2, 18]	ἐδόκει δὲ συμποιεῖν Εὐριπίδῃ· ὅθεν	Μνησίλοχος	οὕτω φησί· Φρύγες ἐστὶ καινὸν
[2, 34]	εἶπεν, οὐκ αἰσθάνῃ τὰ μέγιστά	μοι	διδούς; πρὸς τὸν ἀποδυσπετοῦντα ἐπὶ
[2, 24]	εἰ ὑποδημάτων ἔδει καὶ βύρσαν	μοι	ἐδίδους ἵν´ ἐμαυτῷ ~ὑποδήματα ποιησαίμην,
[2, 45]	ἐγεννήθη ἐπὶ Καλλιάδου. Δοκεῖ δέ	μοι	καὶ περὶ τῶν φυσικῶν ὁ
[2, 18]	οὕτω μέγα; {Β} Ἔξεστι γάρ	μοι·	Σωκράτης γὰρ αἴτιος. Ἀριστοφάνης Νεφέλαις·
[2, 37]	ἀνέχῃ; τοῦ δὲ εἰπόντος, ἀλλά	μοι	ᾠὰ καὶ νεοττοὺς τίκτουσι, κἀμοί,
[2, 31]	φησίν. ἔλεγε δὲ καὶ ἓν	μόνον	ἀγαθὸν εἶναι, τὴν ἐπιστήμην, καὶ
[2, 43]	ἐπιδημήσαντα αὐθημερὸν ἐξεκήρυξαν Ἡρακλεῶται. οὐ	μόνον	δ´ ἐπὶ Σωκράτους Ἀθηναῖοι πεπόνθασι
[2, 31]	εἶναι, τὴν ἐπιστήμην, καὶ ἓν	μόνον	κακόν, τὴν ἀμαθίαν· πλοῦτον δὲ
[2, 24]	αὐτοὺς ὥστε ἀπολέσθαι· ἀλλὰ καὶ	μόνος	ἀποψηφίσασθαι τῶν δέκα στρατηγῶν. καὶ
[2, 25]	ὥστε πολλάκις Ἀθήνησι λοιμῶν γενομένων	μόνος	οὐκ ἐνόσησε. ~Φησὶ δ´ Ἀριστοτέλης
[2, 45]	φησι καὶ Ξενοφῶν, καίτοι περὶ	μόνων	τῶν ἠθικῶν ποιεῖσθαι τοὺς λόγους
[2, 44]	Δαναοί, τὰν οὐδὲν ἀλγύνουσαν ἀηδόνα	μουσᾶν.	καὶ τάδε μὲν ὧδε. Φιλόχορος
[2, 42]	τὸν παιᾶνα. ἐποίησε δὲ καὶ	μῦθον	Αἰσώπειον οὐ πάνυ ἐπιτετευγμένως, οὗ
[2, 19]	ἐννομολέσχης, Ἑλλήνων ἐπαοιδός, ἀκριβολόγους ἀποφήνας,	μυκτὴρ	ῥητορόμυκτος, ὑπαττικὸς εἰρωνευτής. ἦν γὰρ
[2, 26]	αὐτῷ γενέσθαι Λαμπροκλέα· δευτέραν δὲ	Μυρτώ,	τὴν Ἀριστείδου τοῦ δικαίου θυγατέρα,
[2, 26]	οἱ δὲ προτέραν γῆμαι τὴν	Μυρτώ	φασιν· ἔνιοι δὲ καὶ ἀμφοτέρας

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 28/04/2006