HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Diogène Laërce, Vies, doctrines et sentences des Philosophes illustres, SOCRATE (II,18 à 47)

Liste des contextes (ordre alphabétique)

λ = 43 formes différentes pour 59 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Par.

[2, 26]   δικαίου θυγατέρα, ἣν καὶ ἄπροικον λαβεῖν, ἐξ ἧς γενέσθαι Σωφρονίσκον καὶ

[2, 27]   ἐνέσται καὶ παρὰ τῶν κωμῳδοποιῶν λαβεῖν, οἳ λανθάνουσιν ἑαυτοὺς δι´ ὧν

[2, 25]   ~ὑποδήματα ποιησαίμην, καταγέλαστος ἂν ἦν λαβών. πολλάκις δ´ ἀφορῶν εἰς τὰ

[2, 21]   ταῦτα φέρειν ἀνεξικάκως. ὅθεν καὶ λακτισθέντα, ἐπειδὴ ἠνέσχετο, τινὸς θαυμάσαντος, εἰπεῖν,

[2, 28]   πρὸς τοὺς καιροὺς ἁρμοττόμενος καὶ λαμπρὰ ἠμπίσχετο· καθάπερ ἐν τῷ Πλάτωνος

[2, 26]   Ξανθίππην, ἐξ ἧς αὐτῷ γενέσθαι Λαμπροκλέα· δευτέραν δὲ Μυρτώ, τὴν Ἀριστείδου

[2, 29]   λόγους εὑρίσκειν. ἐνέτρεψε δὲ καὶ Λαμπροκλέα τὸν υἱὸν τῇ μητρὶ ἀγριαινόμενον,

[2, 27]   παρὰ τῶν κωμῳδοποιῶν λαβεῖν, οἳ λανθάνουσιν ἑαυτοὺς δι´ ὧν σκώπτουσιν ἐπαινοῦντες

[2, 19]   δ´ ἄρα τῶν ἀπέκλινεν ὁ λαξόος, ἐννομολέσχης, Ἑλλήνων ἐπαοιδός, ἀκριβολόγους ἀποφήνας,

[2, 42]   ἄστυ νέμουσι μὴ κρίνειν ἀρετὴν λαοδίκῳ σοφίῃ. ~Ὁ μὲν οὖν ἐξ

[2, 25]   τοῦ Κρανωνίου καὶ Εὐρυλόχου τοῦ Λαρισσαίου, μήτε χρήματα προσέμενος παρ´ αὐτῶν

[2, 20]   τοῦ μαθητοῦ Αἰσχίνου ῥητορεύειν ἐδίδαξε· λέγει δὲ τοῦτο καὶ Ἰδομενεὺς ἐν

[2, 45]   Σωκράτης ἀρνεῖται, περὶ τούτων αὐτὸς λέγει, καίπερ ἀνατιθεὶς πάντα Σωκράτει. Φησὶ

[2, 35]   εἰπόντα, κακῶς ὁ δεῖνά σε λέγει, καλῶς γάρ, ἔφη, λέγειν οὐκ

[2, 35]   ἐβούλου; ὄναρ δόξας τινὰ αὐτῷ λέγειν, ἤματί κεν τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον

[2, 35]   σε λέγει, καλῶς γάρ, ἔφη, λέγειν οὐκ ἔμαθε. ~στρέψαντος δὲ Ἀντισθένους

[2, 37]   ἵν´ ἡμῶν πυκτευόντων ἕκαστος ὑμῶν λέγῃ, εὖ Σώκρατες, εὖ Ξανθίππη; ἔλεγε

[2, 47]   ~Τῶν δὲ διαδεξαμένων αὐτὸν τῶν λεγομένων Σωκρατικῶν οἱ κορυφαιότατοι μὲν Πλάτων,

[2, 32]   λυρίζειν ἐμάνθανεν ἤδη γηραιός, μηδὲν λέγων ἄτοπον εἶναι ἅ τις μὴ

[2, 44]   ὀνειδίζει αὐτοῖς ἐν τῷ Παλαμήδει λέγων, ἐκάνετ´ ἐκάνετε τὰν πάνσοφον, ὦ

[2, 37]   συμπεριενεχθήσομαι. Ταῦτα δὴ καὶ τοιαῦτα λέγων καὶ πράττων πρὸς τῆς Πυθίας

[2, 28]   καὶ μεγαλόφρον ἐμφαίνει καὶ Ἀριστοφάνης λέγων οὕτως· ὅτι βρενθύει τ´ ἐν

[2, 26]   γὰρ βουληθέντας Ἀθηναίους διὰ τὸ λειπανδρεῖν συναυξῆσαι τὸ πλῆθος, ψηφίσασθαι γαμεῖν

[2, 47]   τέσσαρες, Αἰσχίνης, Φαίδων, Εὐκλείδης, Ἀρίστιππος. λεκτέον δὴ πρῶτον περὶ Ξενοφῶντος, εἶτα

[2, 36]   μὲν γάρ τι τῶν προσόντων λέξειαν, διορθώσονται· εἰ δ´ οὔ, οὐδὲν

[2, 24]   εἶξαι τοῖς περὶ Κριτίαν κελεύουσι Λέοντα τὸν Σαλαμίνιον, ἄνδρα πλούσιον, ἀγαγεῖν

[2, 46]   τρίτῳ Περὶ ποιητικῆς, ἐφιλονείκει Ἀντίλοχος Λήμνιος καὶ Ἀντιφῶν ὁ τερατοσκόπος, ὡς

[2, 27]   οὔτε βαδίζων, οὔτε ῥιγῶν ἄχθει λίαν, οὔτ´ ἀρίστων ἐπιθυμεῖς, οἴνου τ´

[2, 33]   ἔλεγέ τε θαυμάζειν τῶν τὰς λιθίνας εἰκόνας κατασκευαζομένων τοῦ μὲν λίθου

[2, 33]   λιθίνας εἰκόνας κατασκευαζομένων τοῦ μὲν λίθου προνοεῖν ὅπως ὁμοιότατος ἔσται, αὑτῶν

[2, 18]   Σωκράτης Σωφρονίσκου μὲν ἦν υἱὸς λιθουργοῦ καὶ Φαιναρέτης μαίας, ὡς καὶ

[2, 19]   καὶ δουλεῦσαι αὐτὸν καὶ ἐργάσασθαι λίθους· εἶναί τε αὐτοῦ καὶ τὰς

[2, 33]   ἀμελεῖν, ὡς μὴ ὁμοίους τῷ λίθῳ φαίνεσθαι. ἠξίου δὲ καὶ τοὺς

[2, 20]   αὐτὸν κωμῳδεῖ ὡς τὸν ἥττω λόγον κρείττω ποιοῦντα. καὶ γὰρ πρῶτος,

[2, 38]   Παντοδαπῇ ἱστορίᾳ συνέγραψε δὲ τὸν λόγον Πολυκράτης ὁ σοφιστής, ὥς φησιν

[2, 39]   Ἀπομνημονευμάτων μὴ εἶναι ἀληθῆ τὸν λόγον τὸν Πολυκράτους κατὰ Σωκράτους· ἐν

[2, 41]   πῶς, εἰ καλός ἐστιν ὁ λόγος, οὐκ ἄν σοι ἁρμόττοι; ἔφη,

[2, 40]   διαναγνοὺς ἔφη, καλὸς μὲν ὁ λόγος, ὦ Λυσία, οὐ μὴν ἁρμόττων

[2, 45]   μόνων τῶν ἠθικῶν ποιεῖσθαι τοὺς λόγους αὐτὸν εἰπών. ἀλλὰ καὶ Πλάτων

[2, 24]   αὐτὸν ἐπιπλῆξαι καὶ τοὺς καλλίστους λόγους ἐκείνους δεδεμένον διαθέσθαι. Αὐτάρκης τε

[2, 29]   ἱκανὸς ἀπὸ τῶν πραγμάτων τοὺς λόγους εὑρίσκειν. ἐνέτρεψε δὲ καὶ Λαμπροκλέα

[2, 30]   Εὐκλείδην ἐσπουδακότα περὶ τοὺς ἐριστικοὺς λόγους, ὦ Εὐκλείδη, ἔφη, σοφισταῖς μὲν

[2, 20]   τριάκοντα αὐτὸν ἐκώλυσαν τέχνας ~διδάσκειν λόγων, ὥς φησι Ξενοφῶν καὶ Ἀριστοφάνης

[2, 36]   πρὸς τὸν εἰπόντα, οὐ σοὶ λοιδορεῖται ὁ δεῖνα; οὐχί, ἔφη· ἐμοὶ

[2, 36]   ὡς οὐκ ἀνεκτὴ ἡ Ξανθίππη λοιδοροῦσα, ἀλλ´ ἔγωγ´, ἔφη, συνείθισμαι, καθαπερεὶ

[2, 36]   ἡμᾶς. πρὸς Ξανθίππην πρότερον μὲν λοιδοροῦσαν, ὕστερον δὲ καὶ περιχέασαν αὐτῷ,

[2, 25]   δίαιταν οὕτως ὥστε πολλάκις Ἀθήνησι λοιμῶν γενομένων μόνος οὐκ ἐνόσησε. ~Φησὶ

[2, 22]   μὴ στρατεύεσθαι ἔδει. τὸ δὲ λοιπὸν αὐτόθι μένων φιλονεικότερον συνεζήτει τοῖς

[2, 38]   ὥς τινες· προητοίμασε δὲ πάντα Λύκων ὁ δημαγωγός. ~Ἀντισθένης δ´ ἐν

[2, 39]   αὐτοῦ κατηγορῆσαί φασιν, Ἄνυτον καὶ Λύκωνα καὶ Μέλητον· τὸν μὲν Ἄνυτον

[2, 39]   τῶν πολιτικῶν ὀργιζόμενον· τὸν δὲ Λύκωνα ὑπὲρ τῶν ῥητόρων· καὶ τὸν

[2, 32]   καὶ φιλόσοφον ἀπειργάσατο. ~Ἀλλὰ καὶ λυρίζειν ἐμάνθανεν ἤδη γηραιός, μηδὲν λέγων

[2, 40]   καλὸς μὲν ὁ λόγος, ὦ Λυσία, οὐ μὴν ἁρμόττων γ´ ἐμοί.

[2, 29]   τινὰ διαλεχθεὶς ἀπήγαγε. καὶ τὸν Λύσιν δὲ ἠθικώτατον ἐποίησε προτρέψας. ἦν

[2, 40]   θάνατος. ὁ δ´ οὖν φιλόσοφος, Λυσίου γράψαντος ἀπολογίαν αὐτῷ, διαναγνοὺς ἔφη,

[2, 41]   ἢ ἐμφιλόσοφος. ~εἰπόντος δὲ τοῦ Λυσίου, πῶς, εἰ καλός ἐστιν ὁ

[2, 43]   ἣν ἔθεσαν ἐν τῷ Πομπείῳ, Λυσίππου ταύτην ἐργασαμένου. Ἄνυτόν τε ἐπιδημήσαντα

[2, 32]   συνεχές, τῇ τοῦ σώματος εὐεξίᾳ λυσιτελεῖν ἡγούμενος τὴν τοιαύτην γυμνασίαν, ὡς

[2, 31]   ἐπ´ οἰκήματος καθήμενον προσέταξε Κρίτωνι λυτρώσασθαι, καὶ φιλόσοφον ἀπειργάσατο. ~Ἀλλὰ καὶ

Livre, Par.
[2, 26]	δικαίου θυγατέρα, ἣν καὶ ἄπροικον	λαβεῖν,	ἐξ ἧς γενέσθαι Σωφρονίσκον καὶ
[2, 27]	ἐνέσται καὶ παρὰ τῶν κωμῳδοποιῶν	λαβεῖν,	οἳ λανθάνουσιν ἑαυτοὺς δι´ ὧν
[2, 25]	~ὑποδήματα ποιησαίμην, καταγέλαστος ἂν ἦν	λαβών.	πολλάκις δ´ ἀφορῶν εἰς τὰ
[2, 21]	ταῦτα φέρειν ἀνεξικάκως. ὅθεν καὶ	λακτισθέντα,	ἐπειδὴ ἠνέσχετο, τινὸς θαυμάσαντος, εἰπεῖν,
[2, 28]	πρὸς τοὺς καιροὺς ἁρμοττόμενος καὶ	λαμπρὰ	ἠμπίσχετο· καθάπερ ἐν τῷ Πλάτωνος
[2, 26]	Ξανθίππην, ἐξ ἧς αὐτῷ γενέσθαι	Λαμπροκλέα·	δευτέραν δὲ Μυρτώ, τὴν Ἀριστείδου
[2, 29]	λόγους εὑρίσκειν. ἐνέτρεψε δὲ καὶ	Λαμπροκλέα	τὸν υἱὸν τῇ μητρὶ ἀγριαινόμενον,
[2, 27]	παρὰ τῶν κωμῳδοποιῶν λαβεῖν, οἳ	λανθάνουσιν	ἑαυτοὺς δι´ ὧν σκώπτουσιν ἐπαινοῦντες
[2, 19]	δ´ ἄρα τῶν ἀπέκλινεν ὁ	λαξόος,	ἐννομολέσχης, Ἑλλήνων ἐπαοιδός, ἀκριβολόγους ἀποφήνας,
[2, 42]	ἄστυ νέμουσι μὴ κρίνειν ἀρετὴν	λαοδίκῳ	σοφίῃ. ~Ὁ μὲν οὖν ἐξ
[2, 25]	τοῦ Κρανωνίου καὶ Εὐρυλόχου τοῦ	Λαρισσαίου,	μήτε χρήματα προσέμενος παρ´ αὐτῶν
[2, 20]	τοῦ μαθητοῦ Αἰσχίνου ῥητορεύειν ἐδίδαξε·	λέγει	δὲ τοῦτο καὶ Ἰδομενεὺς ἐν
[2, 45]	Σωκράτης ἀρνεῖται, περὶ τούτων αὐτὸς	λέγει,	καίπερ ἀνατιθεὶς πάντα Σωκράτει. Φησὶ
[2, 35]	εἰπόντα, κακῶς ὁ δεῖνά σε	λέγει,	καλῶς γάρ, ἔφη, λέγειν οὐκ
[2, 35]	ἐβούλου; ὄναρ δόξας τινὰ αὐτῷ	λέγειν,	ἤματί κεν τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον
[2, 35]	σε λέγει, καλῶς γάρ, ἔφη,	λέγειν	οὐκ ἔμαθε. ~στρέψαντος δὲ Ἀντισθένους
[2, 37]	ἵν´ ἡμῶν πυκτευόντων ἕκαστος ὑμῶν	λέγῃ,	εὖ Σώκρατες, εὖ Ξανθίππη; ἔλεγε
[2, 47]	~Τῶν δὲ διαδεξαμένων αὐτὸν τῶν	λεγομένων	Σωκρατικῶν οἱ κορυφαιότατοι μὲν Πλάτων,
[2, 32]	λυρίζειν ἐμάνθανεν ἤδη γηραιός, μηδὲν	λέγων	ἄτοπον εἶναι ἅ τις μὴ
[2, 44]	ὀνειδίζει αὐτοῖς ἐν τῷ Παλαμήδει	λέγων,	ἐκάνετ´ ἐκάνετε τὰν πάνσοφον, ὦ
[2, 37]	συμπεριενεχθήσομαι. Ταῦτα δὴ καὶ τοιαῦτα	λέγων	καὶ πράττων πρὸς τῆς Πυθίας
[2, 28]	καὶ μεγαλόφρον ἐμφαίνει καὶ Ἀριστοφάνης	λέγων	οὕτως· ὅτι βρενθύει τ´ ἐν
[2, 26]	γὰρ βουληθέντας Ἀθηναίους διὰ τὸ	λειπανδρεῖν	συναυξῆσαι τὸ πλῆθος, ψηφίσασθαι γαμεῖν
[2, 47]	τέσσαρες, Αἰσχίνης, Φαίδων, Εὐκλείδης, Ἀρίστιππος.	λεκτέον	δὴ πρῶτον περὶ Ξενοφῶντος, εἶτα
[2, 36]	μὲν γάρ τι τῶν προσόντων	λέξειαν,	διορθώσονται· εἰ δ´ οὔ, οὐδὲν
[2, 24]	εἶξαι τοῖς περὶ Κριτίαν κελεύουσι	Λέοντα	τὸν Σαλαμίνιον, ἄνδρα πλούσιον, ἀγαγεῖν
[2, 46]	τρίτῳ Περὶ ποιητικῆς, ἐφιλονείκει Ἀντίλοχος	Λήμνιος	καὶ Ἀντιφῶν ὁ τερατοσκόπος, ὡς
[2, 27]	οὔτε βαδίζων, οὔτε ῥιγῶν ἄχθει	λίαν,	οὔτ´ ἀρίστων ἐπιθυμεῖς, οἴνου τ´
[2, 33]	ἔλεγέ τε θαυμάζειν τῶν τὰς	λιθίνας	εἰκόνας κατασκευαζομένων τοῦ μὲν λίθου
[2, 33]	λιθίνας εἰκόνας κατασκευαζομένων τοῦ μὲν	λίθου	προνοεῖν ὅπως ὁμοιότατος ἔσται, αὑτῶν
[2, 18]	Σωκράτης Σωφρονίσκου μὲν ἦν υἱὸς	λιθουργοῦ	καὶ Φαιναρέτης μαίας, ὡς καὶ
[2, 19]	καὶ δουλεῦσαι αὐτὸν καὶ ἐργάσασθαι	λίθους·	εἶναί τε αὐτοῦ καὶ τὰς
[2, 33]	ἀμελεῖν, ὡς μὴ ὁμοίους τῷ	λίθῳ	φαίνεσθαι. ἠξίου δὲ καὶ τοὺς
[2, 20]	αὐτὸν κωμῳδεῖ ὡς τὸν ἥττω	λόγον	κρείττω ποιοῦντα. καὶ γὰρ πρῶτος,
[2, 38]	Παντοδαπῇ ἱστορίᾳ συνέγραψε δὲ τὸν	λόγον	Πολυκράτης ὁ σοφιστής, ὥς φησιν
[2, 39]	Ἀπομνημονευμάτων μὴ εἶναι ἀληθῆ τὸν	λόγον	τὸν Πολυκράτους κατὰ Σωκράτους· ἐν
[2, 41]	πῶς, εἰ καλός ἐστιν ὁ	λόγος,	οὐκ ἄν σοι ἁρμόττοι; ἔφη,
[2, 40]	διαναγνοὺς ἔφη, καλὸς μὲν ὁ	λόγος,	ὦ Λυσία, οὐ μὴν ἁρμόττων
[2, 45]	μόνων τῶν ἠθικῶν ποιεῖσθαι τοὺς	λόγους	αὐτὸν εἰπών. ἀλλὰ καὶ Πλάτων
[2, 24]	αὐτὸν ἐπιπλῆξαι καὶ τοὺς καλλίστους	λόγους	ἐκείνους δεδεμένον διαθέσθαι. Αὐτάρκης τε
[2, 29]	ἱκανὸς ἀπὸ τῶν πραγμάτων τοὺς	λόγους	εὑρίσκειν. ἐνέτρεψε δὲ καὶ Λαμπροκλέα
[2, 30]	Εὐκλείδην ἐσπουδακότα περὶ τοὺς ἐριστικοὺς	λόγους,	ὦ Εὐκλείδη, ἔφη, σοφισταῖς μὲν
[2, 20]	τριάκοντα αὐτὸν ἐκώλυσαν τέχνας ~διδάσκειν	λόγων,	ὥς φησι Ξενοφῶν καὶ Ἀριστοφάνης
[2, 36]	πρὸς τὸν εἰπόντα, οὐ σοὶ	λοιδορεῖται	ὁ δεῖνα; οὐχί, ἔφη· ἐμοὶ
[2, 36]	ὡς οὐκ ἀνεκτὴ ἡ Ξανθίππη	λοιδοροῦσα,	ἀλλ´ ἔγωγ´, ἔφη, συνείθισμαι, καθαπερεὶ
[2, 36]	ἡμᾶς. πρὸς Ξανθίππην πρότερον μὲν	λοιδοροῦσαν,	ὕστερον δὲ καὶ περιχέασαν αὐτῷ,
[2, 25]	δίαιταν οὕτως ὥστε πολλάκις Ἀθήνησι	λοιμῶν	γενομένων μόνος οὐκ ἐνόσησε. ~Φησὶ
[2, 22]	μὴ στρατεύεσθαι ἔδει. τὸ δὲ	λοιπὸν	αὐτόθι μένων φιλονεικότερον συνεζήτει τοῖς
[2, 38]	ὥς τινες· προητοίμασε δὲ πάντα	Λύκων	ὁ δημαγωγός. ~Ἀντισθένης δ´ ἐν
[2, 39]	αὐτοῦ κατηγορῆσαί φασιν, Ἄνυτον καὶ	Λύκωνα	καὶ Μέλητον· τὸν μὲν Ἄνυτον
[2, 39]	τῶν πολιτικῶν ὀργιζόμενον· τὸν δὲ	Λύκωνα	ὑπὲρ τῶν ῥητόρων· καὶ τὸν
[2, 32]	καὶ φιλόσοφον ἀπειργάσατο. ~Ἀλλὰ καὶ	λυρίζειν	ἐμάνθανεν ἤδη γηραιός, μηδὲν λέγων
[2, 40]	καλὸς μὲν ὁ λόγος, ὦ	Λυσία,	οὐ μὴν ἁρμόττων γ´ ἐμοί.
[2, 29]	τινὰ διαλεχθεὶς ἀπήγαγε. καὶ τὸν	Λύσιν	δὲ ἠθικώτατον ἐποίησε προτρέψας. ἦν
[2, 40]	θάνατος. ὁ δ´ οὖν φιλόσοφος,	Λυσίου	γράψαντος ἀπολογίαν αὐτῷ, διαναγνοὺς ἔφη,
[2, 41]	ἢ ἐμφιλόσοφος. ~εἰπόντος δὲ τοῦ	Λυσίου,	πῶς, εἰ καλός ἐστιν ὁ
[2, 43]	ἣν ἔθεσαν ἐν τῷ Πομπείῳ,	Λυσίππου	ταύτην ἐργασαμένου. Ἄνυτόν τε ἐπιδημήσαντα
[2, 32]	συνεχές, τῇ τοῦ σώματος εὐεξίᾳ	λυσιτελεῖν	ἡγούμενος τὴν τοιαύτην γυμνασίαν, ὡς
[2, 31]	ἐπ´ οἰκήματος καθήμενον προσέταξε Κρίτωνι	λυτρώσασθαι,	καὶ φιλόσοφον ἀπειργάσατο. ~Ἀλλὰ καὶ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 28/04/2006