| Paragraphes |
|---|
| [6] |
Ἀθηναῖοι,
τοῖς
αὐτοῖς
Φίλιππόν
τε
|
χαίρειν |
καὶ
τοὺς
ἀρχομένους,
ἀλλ'
ὁ |
| [6] |
τούτων
ἄν
τις
σκέψαιτ'
οὐ
|
χαλεπῶς· |
οἱ
δὲ
δὴ
περὶ
αὐτὸν |
| [6] |
ὀφείλει
τοῖς
ὑπὲρ
αὐτοῦ
πεπολιτευμένοις
|
χάριν, |
ὑμῖν
δὲ
δίκην
προσήκει
λαβεῖν, |
| [6] |
πᾶσι
νομίζεται·
ὑμεῖς
δ'
ὅσῳ
|
χεῖρον |
ἢ
προσῆκε
κέχρησθε
τοῖς
πράγμασι, |
| [6] |
ἤδη
σκοπεῖν
αὐτούς,
ὅπως
μὴ
|
χείρους |
περὶ
ἡμᾶς
αὐτοὺς
εἶναι
δόξομεν |
| [6] |
ἤδη.
(Φημὶ
δὴ
δεῖν
εἰσφέρειν
|
χρήματα, |
αὐτοὺς
ἐξιέναι
προθύμως,
μηδέν'
αἰτιᾶσθαι |
| [6] |
οὐ
πεφενάκικ'
ἐκεῖνος
τῶν
αὐτῷ
|
χρησαμένων· |
τὴν
γὰρ
ἑκάστων
ἄνοιαν
ἀεὶ |
| [6] |
ὅσῳ
γὰρ
ἑτοιμότατ'
αὐτῷ
δοκοῦμεν
|
χρῆσθαι, |
τοσούτῳ
μᾶλλον
ἀπιστοῦσι
πάντες
αὐτῷ. |
| [6] |
αὐτῶν
πράξεων
ἐκ
φαύλων
αὐτὰ
|
χρηστὰ |
γενήσεσθαι;
Ἀλλ'
οὔτ'
εὔλογον
οὔτ' |
| [6] |
Ἀθηναῖοι,
ὥστε
δι'
ὧν
ἐκ
|
χρηστῶν |
φαῦλα
τὰ
πράγματα
τῆς
πόλεως |
| [6] |
νομίζει,
σώφρονος
μὲν
ἀνθρώπου
λογισμῷ
|
χρῆται· |
μεγάλη
γὰρ
ῥοπή,
μᾶλλον
δὲ |
| [6] |
εἰς
μὲν
ἅπαξ
καὶ
βραχὺν
|
χρόνον |
ἀντέχει,
καὶ
σφόδρα
γ'
ἤνθησ' |
| [6] |
Ἀθηναῖοι,
δύναται
λογίσασθαι
πόσον
πολεμεῖτε
|
χρόνον |
Φιλίππῳ,
καὶ
τί
ποιούντων
ὑμῶν |
| [6] |
ἅπερ
νυνὶ
ποιούντων,
ἅπας
ὁ
|
χρόνος |
διελήλυθεν.
(Εἶθ'
οὕτως
ἀγνωμόνως
ἔχετ' |
| [6] |
καὶ
τί
ποιούντων
ὑμῶν
ὁ
|
χρόνος |
διελήλυθεν
οὗτος.
Ἴστε
γὰρ
δήπου |
| [6] |
ταῖς
ἐλπίσιν,
ἂν
τύχῃ,
τῷ
|
χρόνῳ |
δὲ
φωρᾶται
καὶ
περὶ
αὑτὰ |
| [6] |
ἐγὼ
τῶν
ἐν
αὐτῇ
τῇ
|
χώρᾳ |
γεγενημένων
τινὸς
ἤκουον,
ἀνδρὸς
οὐδαμῶς |
| [6] |
τῶν
ἐμπορίων
τῶν
ἐν
τῇ
|
χώρᾳ |
διὰ
τὸν
πόλεμον.
(Οἱ
μὲν |
| [6] |
τοὺς
πολεμήσοντας
Φιλίππῳ
γεγενῆσθαι
καὶ
|
χώραν |
ὅμορον
καὶ
δύναμίν
τινα
κεκτημένους, |
| [6] |
αὐτὸν
τὰ
πράγματα
τῷ
τὰ
|
χωρία |
καὶ
λιμένας
καὶ
τὰ
τοιαῦτα |
| [6] |
τοῦ
λέγειν·
ἃ
δὲ
καὶ
|
χωρὶς |
τούτων
ἔνι,
καὶ
βέλτιόν
ἐστιν |
| [6] |
οὖν
τὸ
λυσιτελοῦν
αὑτοῖς
ἕκαστοι
|
χωροῦσιν. |
(Ὑμεῖς
δ'
ὅταν
μὲν
εἰς |
