| Paragraphes |
| [6] |
ὅπερ
καὶ
ἀληθὲς
ὑπάρχει,
φαῦλον
|
φαίνεσθαι, |
καὶ
τοὺς
ὑπερεκπεπληγμένους
ὡς
ἄμαχόν |
| [6] |
τόπων
ὧν
ἦμέν
ποτε
κύριοι
|
φαίνεσθαι |
προϊεμένους,
ἀλλὰ
καὶ
τῶν
ὑπὸ |
| [6] |
ἀπῇ
τὰ
πράγματα,
μάταιόν
τι
|
φαίνεται |
καὶ
κενόν,
μάλιστα
δ'
ὁ |
| [6] |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
κατ'
ἐκείνου
|
φαίνοιτ' |
ἂν
ὀνείδη
βουλομένοις
ὀρθῶς
δοκιμάζειν, |
| [6] |
τὴν
παρὰ
τῶν
θεῶν
εὔνοιαν
|
φανερὰν |
γιγνομένην
τῇ
πόλει,
οὐχ
ἥκιστα |
| [6] |
συμμαχικὰ
ἀσθενῶς
καὶ
ἀπίστως
ἔχοντα
|
φανήσεται |
Φιλίππῳ,
ἀλλὰ
καὶ
τὰ
τῆς |
| [6] |
ὑμῖν
διαλεχθῆναι,
τῷ
τὴν
Ἀμφίπολιν
|
φάσκειν |
παραδώσειν
καὶ
τὸ
θρυλούμενόν
ποτ' |
| [6] |
ὥστε
δι'
ὧν
ἐκ
χρηστῶν
|
φαῦλα |
τὰ
πράγματα
τῆς
πόλεως
γέγονεν, |
| [6] |
ἐκεῖνον,
ὅπερ
καὶ
ἀληθὲς
ὑπάρχει,
|
φαῦλον |
φαίνεσθαι,
καὶ
τοὺς
ὑπερεκπεπληγμένους
ὡς |
| [6] |
ἐλπίζετε
τῶν
αὐτῶν
πράξεων
ἐκ
|
φαύλων |
αὐτὰ
χρηστὰ
γενήσεσθαι;
Ἀλλ'
οὔτ' |
| [6] |
μὲν
εἰς
τὰ
πράγματ'
ἀποβλέψητε
|
φαύλως |
ἔχοντα,
τοὺς
ἐφεστηκότας
κρίνετε,
ὅταν |
| [6] |
ταῦτα,
τὰ
κοινὰ
δ'
ἔχειν
|
φαύλως. |
Πρότερον
μὲν
γάρ,
ὦ
ἄνδρες |
| [6] |
μέθην
καὶ
κορδακισμοὺς
οὐ
δυνάμενος
|
φέρειν, |
παρεῶσθαι
καὶ
ἐν
οὐδενὸς
εἶναι |
| [6] |
τοῦ
πολέμου,
καὶ
συμπονεῖν
καὶ
|
φέρειν |
τὰς
συμφορὰς
καὶ
μένειν
ἐθέλουσιν |
| [6] |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
νομίζετε
τοῦτον
μὲν
|
φεύγειν |
τὸν
πόλεμον
πάντας
ὅσους
ἂν |
| [6] |
οὖν
ἡμῶν
ἔργον
τοῦτ'
ἤδη.
|
(Φημὶ |
δὴ
δεῖν
εἰσφέρειν
χρήματα,
αὐτοὺς |
| [6] |
νῦν
ἐν
τοῖς
πεπραγμένοις
Φιλίππῳ.
|
(Φημὶ |
δὴ
δεῖν
ἡμᾶς
τοῖς
μὲν |
| [6] |
δεικνύναι
λοιδορίαν
εἶναί
τις
ἂν
|
φήσειε |
κενὴν
δικαίως·
τὸ
δὲ
πάνθ' |
| [6] |
(τούτῳ
προσαγαγόμενον,
τὴν
δ'
Ὀλυνθίων
|
φιλίαν |
μετὰ
ταῦτα
τῷ
Ποτείδαιαν
οὖσαν |
| [6] |
ὑμῶν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τὸν
|
Φίλιππον |
εὐτυχοῦνθ'
ὁρῶν
ταύτῃ
φοβερὸν
προσπολεμῆσαι |
| [6] |
ὑπερεκπεπληγμένους
ὡς
ἄμαχόν
τινα
τὸν
|
Φίλιππον |
ἰδεῖν
ὅτι
πάντα
διεξελήλυθεν
οἷς |
| [6] |
ἡγούμην
καὶ
αὐτὸς
φοβερὸν
τὸν
|
Φίλιππον |
καὶ
θαυμαστόν,
εἰ
τὰ
δίκαια |
| [6] |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τοῖς
αὐτοῖς
|
Φίλιππόν |
τε
χαίρειν
καὶ
τοὺς
ἀρχομένους, |
| [6] |
οὖν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τὴν
|
Φιλίππου |
ῥώμην
διεξιέναι
καὶ
διὰ
τούτων |
| [6] |
ἀσθενῶς
καὶ
ἀπίστως
ἔχοντα
φανήσεται
|
Φιλίππῳ, |
ἀλλὰ
καὶ
τὰ
τῆς
οἰκείας |
| [6] |
πράγμασι·
τὸ
γὰρ
τοὺς
πολεμήσοντας
|
Φιλίππῳ |
γεγενῆσθαι
καὶ
χώραν
ὅμορον
καὶ |
| [6] |
οὖν
πολλοὶ
Μακεδόνων
πῶς
ἔχουσι
|
Φιλίππῳ, |
ἐκ
τούτων
ἄν
τις
σκέψαιτ' |
| [6] |
δύναται
λογίσασθαι
πόσον
πολεμεῖτε
χρόνον
|
Φιλίππῳ, |
καὶ
τί
ποιούντων
ὑμῶν
ὁ |
| [6] |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
πρὸς
τοῦτο
πάρεστι
|
Φιλίππῳ |
τὰ
πράγματα·
ἢ
παρελθών
τις |
| [6] |
ἔνι
νῦν
ἐν
τοῖς
πεπραγμένοις
|
Φιλίππῳ. |
(Φημὶ
δὴ
δεῖν
ἡμᾶς
τοῖς |
| [6] |
δ'
αὐτὸν
ἀργοῦντ'
οὐδὲ
τοῖς
|
φίλοις |
ἐπιτάττειν
ὑπὲρ
αὑτοῦ
τι
ποιεῖν, |
| [6] |
πολέμου
καὶ
ἀγώνων,
τούτους
μὲν
|
φιλοτιμίᾳ |
πάντας
ἀπωθεῖν
αὐτὸν
ἔφη,
βουλόμενον |
| [6] |
αὖ
τοῖς
ἄλλοις
καὶ
τὴν
|
φιλοτιμίαν |
ἀνυπέρβλητον
εἶναι)
εἰ
δέ
τις |
| [6] |
ὑπὲρ
τούτων,
ἐκείνῳ
μὲν
ἔχειν
|
φιλοτιμίαν, |
ἡμῖν
δ'
οὐχὶ
καλῶς
πεπρᾶχθαι. |
| [6] |
ᾑρημένος
(τοῖς
δὲ
τῆς
μὲν
|
φιλοτιμίας |
τῆς
ἀπὸ
τούτων
οὐ
μέτεστι, |
| [6] |
τὸν
Φίλιππον
εὐτυχοῦνθ'
ὁρῶν
ταύτῃ
|
φοβερὸν |
προσπολεμῆσαι
νομίζει,
σώφρονος
μὲν
ἀνθρώπου |
| [6] |
σφόδρ'
ἂν
ἡγούμην
καὶ
αὐτὸς
|
φοβερὸν |
τὸν
Φίλιππον
καὶ
θαυμαστόν,
εἰ |
| [6] |
καὶ
κακοδαιμονίας
ἐστὶ
τοῖς
εὖ
|
φρονοῦσιν. |
Ἀλλ'
οἶμαι,
νῦν
μὲν
ἐπισκοτεῖ |
| [6] |
Νῦν
δ'
ὅ
τι
μὲν
|
φυλάξομεν, |
οὐδέν
ἐσθ'
ὑπὸ
τοῦ
πολέμου |
| [6] |
γε·
πολὺ
γὰρ
ῥᾷον
ἔχοντας
|
φυλάττειν |
ἢ
κτήσασθαι
πάντα
πέφυκεν.
Νῦν |
| [6] |
στρατείαις,
ἔτ'
ἐπισφαλεστέραν
ἢ
ὑπῆρχε
|
φύσει |
κατεσκεύακεν
αὑτῷ.
(Μὴ
γὰρ
οἴεσθ' |
| [6] |
οὔτ'
εὔλογον
οὔτ'
ἔχον
ἐστὶ
|
φύσιν |
τοῦτό
γε·
πολὺ
γὰρ
ῥᾷον |
| [6] |
Μαγνησίαν
παραδώσειν
ὑποσχέσθαι
καὶ
τὸν
|
Φωκικὸν |
πόλεμον
πολεμήσειν
ὑπὲρ
αὐτῶν
ἀναδέξασθαι. |
| [6] |
ἂν
τύχῃ,
τῷ
χρόνῳ
δὲ
|
φωρᾶται |
καὶ
περὶ
αὑτὰ
καταρρεῖ.
Ὥσπερ |