| Paragraphes |
|---|
| [6] |
εὐτυχοῦνθ'
ὁρῶν
ταύτῃ
φοβερὸν
προσπολεμῆσαι
|
νομίζει, |
σώφρονος
μὲν
ἀνθρώπου
λογισμῷ
χρῆται· |
| [6] |
ἀπίστους,
εἶτα
τῆς
ἑαυτῶν
πατρίδος
|
νομίζειν |
ἀνάστασιν,
δαιμονίᾳ
τινὶ
καὶ
θείᾳ |
| [6] |
αὑτοῦ,
τοσούτῳ
θαυμαστότερος
παρὰ
πᾶσι
|
νομίζεται· |
ὑμεῖς
δ'
ὅσῳ
χεῖρον
ἢ |
| [6] |
γὰρ
εἵνεκ'
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
|
νομίζετε |
τοῦτον
μὲν
φεύγειν
τὸν
πόλεμον |
| [6] |
τοῦτο
συναμφότερον·
νυνὶ
δὲ
Θετταλοῖς
|
νοσοῦσι |
καὶ
τεταραγμένοις
ἐπὶ
τὴν
τυραννικὴν |
| [6] |
εἴπερ
τις
ὑμῖν
προσέξει
τὸν
|
νοῦν. |
Κἂν
ταῦτ'
ἐθελήσηθ'
ὡς
προσήκει |
| [6] |
καὶ
ὑμῶν
αὐτῶν
ἔτι
καὶ
|
νῦν |
γενομένους
κοινὸν
καὶ
τὸ
βουλεύεσθαι |
| [6] |
φυλάττειν
ἢ
κτήσασθαι
πάντα
πέφυκεν.
|
Νῦν |
δ'
ὅ
τι
μὲν
φυλάξομεν, |
| [6] |
τὰ
δίκαια
πράττονθ'
ἑώρων
ηὐξημένον·
|
νῦν |
δὲ
θεωρῶν
καὶ
σκοπῶν
εὑρίσκω |
| [6] |
τοὺς
δὲ
παροξυνεῖ·
καὶ
γὰρ
|
νῦν |
εἰσιν
ἐψηφισμένοι
Παγασὰς
ἀπαιτεῖν
καὶ |
| [6] |
προσήκει.
Τοῦτο
δ'
οὐκ
ἔνι
|
νῦν |
ἐν
τοῖς
πεπραγμένοις
Φιλίππῳ.
(Φημὶ |
| [6] |
τοῖς
εὖ
φρονοῦσιν.
Ἀλλ'
οἶμαι,
|
νῦν |
μὲν
ἐπισκοτεῖ
τούτοις
τὸ
κατορθοῦν· |
| [6] |
μεθυσθέντας
ὀρχεῖσθαι
τοιαῦθ'
οἷ'
ἐγὼ
|
νῦν |
ὀκνῶ
πρὸς
ὑμᾶς
ὀνομάσαι.
Δῆλον |
| [6] |
δίκην
προσήκει
λαβεῖν,
τούτων
οὐχὶ
|
νῦν |
ὁρῶ
τὸν
καιρὸν
τοῦ
λέγειν· |
| [6] |
τὴν
αὑτῶν
ἀξίαν
δεδουλωμένοι
(Θετταλοὶ)
|
νῦν |
οὐκ
ἂν
ἐλεύθεροι
γένοιντ'
ἄσμενοι. |
| [6] |
παραδοῦναι
δ'
ἐκείνοις,
Θετταλοὺς
δὲ
|
νῦν |
τὰ
τελευταῖα
τῷ
Μαγνησίαν
παραδώσειν |
| [6] |
ἀνηλίσκετ'
εἰσφέροντες
καὶ
προυκινδυνεύετε
στρατευόμενοι,
|
νυνὶ |
δ'
ὀκνεῖτ'
ἐξιέναι
καὶ
μέλλετ' |
| [6] |
Ὀλυνθίοις
ἐφάνη
τι
τοῦτο
συναμφότερον·
|
νυνὶ |
δὲ
Θετταλοῖς
νοσοῦσι
καὶ
τεταραγμένοις |
| [6] |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
κατὰ
συμμορίας
εἰσεφέρετε,
|
νυνὶ |
δὲ
πολιτεύεσθε
κατὰ
συμμορίας.
Ῥήτωρ |
| [6] |
πάλιν
ἐλπιζόντων,
σχεδὸν
ταὔθ'
ἅπερ
|
νυνὶ |
ποιούντων,
ἅπας
ὁ
χρόνος
διελήλυθεν. |
