| Paragraphes |
| [6] |
μέγας,
ἡνίχ'
ἕκαστοι
συμφέρον
αὐτὸν
|
ἑαυτοῖς |
ᾤοντό
τι
πράξειν,
οὕτως
ὀφείλει |
| [6] |
καθαιρεθῆναι
πάλιν,
ἐπειδὴ
πάνθ'
εἵνεχ'
|
ἑαυτοῦ |
ποιῶν
ἐξελήλεγκται.
Καιροῦ
μὲν
δή, |
| [6] |
πρῶτον
μὲν
ἀπίστους,
εἶτα
τῆς
|
ἑαυτῶν |
πατρίδος
νομίζειν
ἀνάστασιν,
δαιμονίᾳ
τινὶ |
| [6] |
τεταραγμένοις
ἐπὶ
τὴν
τυραννικὴν
οἰκίαν
|
ἐβοήθησεν· |
καὶ
ὅποι
τις
ἄν,
οἶμαι, |
| [6] |
τὴν
τελευτὴν
τὰ
πράγματ'
αὐτῷ.
|
(Ἐγὼ |
γάρ,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
σφόδρ' |
| [6] |
ἢ
ὡς
οὐκ
ἀληθῆ
ταῦτ'
|
ἐγὼ |
λέγω,
ἢ
ὡς
οἱ
τὰ |
| [6] |
οἵους
μεθυσθέντας
ὀρχεῖσθαι
τοιαῦθ'
οἷ'
|
ἐγὼ |
νῦν
ὀκνῶ
πρὸς
ὑμᾶς
ὀνομάσαι. |
| [6] |
πυνθανομένων
περιγίγνεται.
Οὐδὲ
θαυμάζω
τοῦτ'
|
ἐγώ· |
τοὐναντίον
γὰρ
ἂν
ἦν
θαυμαστόν, |
| [6] |
τὰ
τοῦ
πολέμου,
ὡς
δ'
|
ἐγὼ |
τῶν
ἐν
αὐτῇ
τῇ
χώρᾳ |
| [6] |
ἀνθρώπων
πράγματα·
οὐ
μὴν
ἀλλ'
|
ἔγωγε, |
εἴ
τις
αἵρεσίν
μοι
δοίη, |
| [6] |
μὲν
δόξης
ἐπιθυμεῖ
καὶ
τοῦτ'
|
ἐζήλωκε, |
καὶ
προῄρηται
πράττων
καὶ
κινδυνεύων, |
| [6] |
προσέξει
τὸν
νοῦν.
Κἂν
ταῦτ'
|
ἐθελήσηθ' |
ὡς
προσήκει
καὶ
δὴ
περαίνειν, |
| [6] |
ἡμετέρας
πόλεως
τύχην
ἂν
ἑλοίμην,
|
ἐθελόντων |
ἃ
προσήκει
ποιεῖν
ὑμῶν
αὐτῶν |
| [6] |
φέρειν
τὰς
συμφορὰς
καὶ
μένειν
|
ἐθέλουσιν |
ἅνθρωποι·
ὅταν
δ'
ἐκ
πλεονεξίας |
| [6] |
δειναὶ
συγκρύψαι
τὰ
τοιαῦτ'
ὀνείδη·
|
εἰ |
δέ
τι
πταίσει,
τότ'
ἀκριβῶς |
| [6] |
καὶ
τὴν
φιλοτιμίαν
ἀνυπέρβλητον
εἶναι)
|
εἰ |
δέ
τις
σώφρων
ἢ
δίκαιος |
| [6] |
πόλεμος
συμπλακῇ,
πάντ'
ἐποίησεν
ἔκδηλα.
|
(Εἰ |
δέ
τις
ὑμῶν,
ὦ
ἄνδρες |
| [6] |
λέγειν
καὶ
τὸ
πράττειν
ποιῆσαι.
|
Εἰ |
δὲ
τοῖς
μὲν
ὥσπερ
ἐκ |
| [6] |
στρατηγούς,
ἰδίους
δ'
εὑρίσκειν
πολέμους,
|
εἰ |
δεῖ
τι
τῶν
ὄντων
καὶ |
| [6] |
ποιοῦντος
περιῆμεν.
(Ἀλλ'
ἐκεῖνο
θαυμάζω,
|
εἰ |
Λακεδαιμονίοις
μέν
ποτ'
ὦ
ἄνδρες |
| [6] |
τε
ψεύδεσθαι,
οὐδένων
εἰσὶν
βελτίους.
|
(Εἰ |
μὲν
γάρ
τις
ἀνήρ
ἐστιν |
| [6] |
μὲν
οὖν
παραλείψω.
Καὶ
γὰρ
|
εἰ |
μετ'
ἀληθείας
τις,
ὦ
ἄνδρες |
| [6] |
(Ταῦτα
θαυμάζω,
κἄτι
πρὸς
τούτοις,
|
εἰ |
μηδεὶς
ὑμῶν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι, |
| [6] |
τοὐναντίον
γὰρ
ἂν
ἦν
θαυμαστόν,
|
εἰ |
μηδὲν
ποιοῦντες
ἡμεῖς
ὧν
τοῖς |
| [6] |
αὑτὸν
ἔχει.
~Καίτοι
ταῦτα,
καὶ
|
εἰ |
μικρά
τις
ἡγεῖται,
μεγάλ'
ὦ |
| [6] |
θεοῖς.
Οὐ
δὴ
θαυμαστόν
ἐστιν,
|
εἰ |
στρατευόμενος
καὶ
πονῶν
ἐκεῖνος
αὐτὸς |
| [6] |
φοβερὸν
τὸν
Φίλιππον
καὶ
θαυμαστόν,
|
εἰ |
τὰ
δίκαια
πράττονθ'
ἑώρων
ηὐξημένον· |
| [6] |
πράγματα·
οὐ
μὴν
ἀλλ'
ἔγωγε,
|
εἴ |
τις
αἵρεσίν
μοι
δοίη,
τὴν |
| [6] |
ἐλεύθεροι
γένοιντ'
ἄσμενοι.
(Καὶ
μὴν
|
εἴ |
τις
ὑμῶν
ταῦτα
μὲν
οὕτως |
| [6] |
ποιούντων,
ἅπας
ὁ
χρόνος
διελήλυθεν.
|
(Εἶθ' |
οὕτως
ἀγνωμόνως
ἔχετ'
ὦ
ἄνδρες |
| [6] |
γὰρ
ἠδικημένον
ἀεὶ
μέρος
ἐλλείψει,
|
εἶθ' |
ὑμῖν
τούτους
κολάζειν
ἀντὶ
τῶν |
| [6] |
τῶν
τοιούτων
τὰ
κάτωθεν
ἰσχυρότατ'
|
εἶναι |
δεῖ,
οὕτω
καὶ
τῶν
πράξεων |
| [6] |
μὴ
χείρους
περὶ
ἡμᾶς
αὐτοὺς
|
εἶναι |
δόξομεν
τῶν
ὑπαρχόντων,
ὡς
ἔστι |
| [6] |
ἄλλοις
καὶ
τὴν
φιλοτιμίαν
ἀνυπέρβλητον
|
εἶναι) |
εἰ
δέ
τις
σώφρων
ἢ |
| [6] |
τοιοῦτον.
(Λοιποὺς
δὴ
περὶ
αὐτὸν
|
εἶναι |
λῃστὰς
καὶ
κόλακας
καὶ
τοιούτους |
| [6] |
φέρειν,
παρεῶσθαι
καὶ
ἐν
οὐδενὸς
|
εἶναι |
μέρει
τὸν
τοιοῦτον.
(Λοιποὺς
δὴ |
| [6] |
τὰς
ὑποθέσεις
ἀληθεῖς
καὶ
δικαίας
|
εἶναι |
προσήκει.
Τοῦτο
δ'
οὐκ
ἔνι |
| [6] |
ἔφη,
βουλόμενον
πάνθ'
αὑτοῦ
δοκεῖν
|
εἶναι |
τἄργα
(πρὸς
γὰρ
αὖ
τοῖς |
| [6] |
τοῦ
τὰ
πεπραγμένα
δεικνύναι
λοιδορίαν
|
εἶναί |
τις
ἂν
φήσειε
κενὴν
δικαίως· |
| [6] |
ὑπάρξῃ
τὰ
δέοντα.
(Τίνος
γὰρ
|
εἵνεκ' |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
νομίζετε
τοῦτον |
| [6] |
ὧν
εἰς
τοὺς
συνόντας
ποιοῦσιν
|
εἵνεκα |
τοῦ
γελασθῆναι,
τούτους
ἀγαπᾷ
καὶ |
| [6] |
καὶ
καθαιρεθῆναι
πάλιν,
ἐπειδὴ
πάνθ'
|
εἵνεχ' |
ἑαυτοῦ
ποιῶν
ἐξελήλεγκται.
Καιροῦ
μὲν |
| [6] |
ὄντων
καὶ
περὶ
τῶν
στρατηγῶν
|
εἰπεῖν; |
Ὅτι
ἐνταῦθα
μέν
ἐστι
τἆθλ' |
| [6] |
ὀνείδη
βουλομένοις
ὀρθῶς
δοκιμάζειν,
ταῦτ'
|
εἰπεῖν |
πειράσομαι.
(Τὸ
μὲν
οὖν
ἐπίορκον |
| [6] |
εἰσφέροντας,
ἐξιόντας,
ἅπαντα
ποιοῦντας
ἑτοίμως,
|
εἴπερ |
τις
ὑμῖν
προσέξει
τὸν
νοῦν. |
| [6] |
ὁ
δεῖν'
ἢ
ὁ
δεῖν'
|
εἴπῃ. |
Κἂν
ταῦτα
ποιῆτε,
οὐ
τὸν |
| [6] |
μοι
δοκεῖ
πάνθ'
ὅσ'
ἂν
|
εἴποι |
τις
ὑπὲρ
τούτων,
ἐκείνῳ
μὲν |
| [6] |
Κἂν
ταῦτα
ποιῆτε,
οὐ
τὸν
|
εἰπόντα |
μόνον
παραχρῆμ'
ἐπαινέσεσθε,
ἀλλὰ
καὶ |
| [6] |
καὶ
δυοῖν
ἕνεχ'
ἡγοῦμαι
συμφέρειν
|
εἰρῆσθαι, |
τοῦ
τ'
ἐκεῖνον,
ὅπερ
καὶ |
| [6] |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
δείξειν
οὐκ
|
εἰς |
μακράν,
ἂν
οἵ
τε
θεοὶ |
| [6] |
βεβαίαν
κτήσασθαι,
ἀλλὰ
τὰ
τοιαῦτ'
|
εἰς |
μὲν
ἅπαξ
καὶ
βραχὺν
χρόνον |
| [6] |
χωροῦσιν.
(Ὑμεῖς
δ'
ὅταν
μὲν
|
εἰς |
τὰ
πράγματ'
ἀποβλέψητε
φαύλως
ἔχοντα, |
| [6] |
ἐκείνου·
πολὺ
γὰρ
πλείους
ἀφορμὰς
|
εἰς |
τὸ
τὴν
παρὰ
τῶν
θεῶν |
| [6] |
καὶ
ποιητὰς
αἰσχρῶν
ᾀσμάτων,
ὧν
|
εἰς |
τοὺς
συνόντας
ποιοῦσιν
εἵνεκα
τοῦ |
| [6] |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
κατὰ
συμμορίας
|
εἰσεφέρετε, |
νυνὶ
δὲ
πολιτεύεσθε
κατὰ
συμμορίας. |
| [6] |
πεζέταιροι
δόξαν
μὲν
ἔχουσιν
ὡς
|
εἰσὶ |
θαυμαστοὶ
καὶ
συγκεκροτημένοι
τὰ
τοῦ |
| [6] |
οὐδαμῶς
οἵου
τε
ψεύδεσθαι,
οὐδένων
|
εἰσὶν |
βελτίους.
(Εἰ
μὲν
γάρ
τις |
| [6] |
δὲ
παροξυνεῖ·
καὶ
γὰρ
νῦν
|
εἰσιν |
ἐψηφισμένοι
Παγασὰς
ἀπαιτεῖν
καὶ
περὶ |
| [6] |
ἐξέσται.
(Λέγω
δὴ
κεφάλαιον,
πάντας
|
εἰσφέρειν |
ἀφ'
ὅσων
ἕκαστος
ἔχει
τὸ |
| [6] |
ἀποδώσετε,
τοῖς
δ'
ἀναγκάζεσθαι
τριηραρχεῖν,
|
εἰσφέρειν, |
στρατεύεσθαι,
τοῖς
δὲ
ψηφίζεσθαι
κατὰ |
| [6] |
δ'
ὀκνεῖτ'
ἐξιέναι
καὶ
μέλλετ'
|
εἰσφέρειν |
ὑπὲρ
τῶν
ὑμετέρων
αὐτῶν
κτημάτων, |
| [6] |
τοῦτ'
ἤδη.
(Φημὶ
δὴ
δεῖν
|
εἰσφέρειν |
χρήματα,
αὐτοὺς
ἐξιέναι
προθύμως,
μηδέν' |
| [6] |
καὶ
μεγάλην
δεικτέον
τὴν
μεταβολήν,
|
εἰσφέροντας, |
ἐξιόντας,
ἅπαντα
ποιοῦντας
ἑτοίμως,
εἴπερ |
| [6] |
δικαίων,
τὰ
ὑμέτερ'
αὐτῶν
ἀνηλίσκετ'
|
εἰσφέροντες |
καὶ
προυκινδυνεύετε
στρατευόμενοι,
νυνὶ
δ' |
| [6] |
ἐκεῖνον
διαλλαγὰς
πρῶτον
μὲν
ἀπίστους,
|
εἶτα |
τῆς
ἑαυτῶν
πατρίδος
νομίζειν
ἀνάστασιν, |
| [6] |
μένειν
ἐθέλουσιν
ἅνθρωποι·
ὅταν
δ'
|
ἐκ |
πλεονεξίας
καὶ
πονηρίας
τις
ὥσπερ |
| [6] |
πολλοὶ
Μακεδόνων
πῶς
ἔχουσι
Φιλίππῳ,
|
ἐκ |
τούτων
ἄν
τις
σκέψαιτ'
οὐ |
| [6] |
Εἰ
δὲ
τοῖς
μὲν
ὥσπερ
|
ἐκ |
τυραννίδος
ὑμῶν
ἐπιτάττειν
ἀποδώσετε,
τοῖς |
| [6] |
τούτων
ἐλπίζετε
τῶν
αὐτῶν
πράξεων
|
ἐκ |
φαύλων
αὐτὰ
χρηστὰ
γενήσεσθαι;
Ἀλλ' |
| [6] |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
ὥστε
δι'
ὧν
|
ἐκ |
χρηστῶν
φαῦλα
τὰ
πράγματα
τῆς |
| [6] |
διὰ
τούτων
ἤρθη
μέγας,
ἡνίχ'
|
ἕκαστοι |
συμφέρον
αὐτὸν
ἑαυτοῖς
ᾤοντό
τι |
| [6] |
Ἐπ'
οὖν
τὸ
λυσιτελοῦν
αὑτοῖς
|
ἕκαστοι |
χωροῦσιν.
(Ὑμεῖς
δ'
ὅταν
μὲν |
| [6] |
κεφάλαιον,
πάντας
εἰσφέρειν
ἀφ'
ὅσων
|
ἕκαστος |
ἔχει
τὸ
ἴσον·
πάντας
ἐξιέναι |
| [6] |
τῶν
αὐτῷ
χρησαμένων·
τὴν
γὰρ
|
ἑκάστων |
ἄνοιαν
ἀεὶ
τῶν
ἀγνοούντων
αὐτὸν |
| [6] |
πολιτεύεσθε
κατὰ
συμμορίας.
Ῥήτωρ
ἡγεμὼν
|
ἑκατέρων, |
καὶ
στρατηγὸς
ὑπὸ
τούτῳ
καὶ |
| [6] |
ὅμορος
πόλεμος
συμπλακῇ,
πάντ'
ἐποίησεν
|
ἔκδηλα. |
(Εἰ
δέ
τις
ὑμῶν,
ὦ |
| [6] |
ἴδιοι,
μισθὸς
δ'
οὐκ
ἔστιν·
|
ἐκεῖ |
δὲ
κίνδυνοι
μὲν
ἐλάττους,
τὰ |
| [6] |
τοῦ
πάντα
ποιοῦντος
περιῆμεν.
(Ἀλλ'
|
ἐκεῖνο |
θαυμάζω,
εἰ
Λακεδαιμονίοις
μέν
ποτ' |
| [6] |
καὶ
τὸ
θρυλούμενόν
ποτ'
ἀπόρρητον
|
ἐκεῖνο |
κατασκευάσαι,
(τούτῳ
προσαγαγόμενον,
τὴν
δ' |
| [6] |
συμμάχους
(ὑμᾶς)
ἀδικῆσαι,
παραδοῦναι
δ'
|
ἐκείνοις, |
Θετταλοὺς
δὲ
νῦν
τὰ
τελευταῖα |
| [6] |
τοιαύτην
ἔχοντας
ὥστε
τὰς
πρὸς
|
ἐκεῖνον |
διαλλαγὰς
πρῶτον
μὲν
ἀπίστους,
εἶτα |
| [6] |
ἡγοῦμαι
συμφέρειν
εἰρῆσθαι,
τοῦ
τ'
|
ἐκεῖνον, |
ὅπερ
καὶ
ἀληθὲς
ὑπάρχει,
φαῦλον |
| [6] |
τῶν
θαυματοποιῶν
ἀσελγεστέρους
ὄντας,
Καλλίαν
|
ἐκεῖνον |
τὸν
δημόσιον
καὶ
τοιούτους
ἀνθρώπους, |
| [6] |
ἐστιν,
εἰ
στρατευόμενος
καὶ
πονῶν
|
ἐκεῖνος |
αὐτὸς
καὶ
παρὼν
ἐφ'
ἅπασι |
| [6] |
οὐχὶ
παρ'
αὑτοῦ.
Ὧν
οὖν
|
ἐκεῖνος |
μὲν
ὀφείλει
τοῖς
ὑπὲρ
αὐτοῦ |
| [6] |
οὐδεὶς
ἔστιν
ὅντιν'
οὐ
πεφενάκικ'
|
ἐκεῖνος |
τῶν
αὐτῷ
χρησαμένων·
τὴν
γὰρ |
| [6] |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
δείγματα
τῆς
|
ἐκείνου |
γνώμης
καὶ
κακοδαιμονίας
ἐστὶ
τοῖς |
| [6] |
καὶ
κατὰ
μικρόν,
ἢ
τὴν
|
ἐκείνου· |
πολὺ
γὰρ
πλείους
ἀφορμὰς
εἰς |
| [6] |
μεγάλ'
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
κατ'
|
ἐκείνου |
φαίνοιτ'
ἂν
ὀνείδη
βουλομένοις
ὀρθῶς |
| [6] |
ὡς
τούτους,
οἱ
δ'
ὡς
|
ἐκείνους. |
~Δεῖ
δὴ
ταῦτ'
ἐπανέντας
καὶ |
| [6] |
ἂν
εἴποι
τις
ὑπὲρ
τούτων,
|
ἐκείνῳ |
μὲν
ἔχειν
φιλοτιμίαν,
ἡμῖν
δ' |
| [6] |
τὸν
πόλεμον
πάντας
ὅσους
ἂν
|
ἐκπέμψητε |
στρατηγούς,
ἰδίους
δ'
εὑρίσκειν
πολέμους, |
| [6] |
ἔστιν·
ἐκεῖ
δὲ
κίνδυνοι
μὲν
|
ἐλάττους, |
τὰ
δὲ
λήμματα
τῶν
ἐφεστηκότων |
| [6] |
ἔπραξε
διεξιόντα
ἐφ'
ἅπασι
τούτοις
|
ἐλέγχειν, |
καὶ
βραχέος
λόγου
συμβαίνει
δεῖσθαι, |
| [6] |
δεδουλωμένοι
(Θετταλοὶ)
νῦν
οὐκ
ἂν
|
ἐλεύθεροι |
γένοιντ'
ἄσμενοι.
(Καὶ
μὴν
εἴ |
| [6] |
ἀφελεῖν
καὶ
τὰ
καθ'
ὑμᾶς
|
ἐλλείμματα· |
οὐ
γὰρ
ἔστι
πικρῶς
ἐξετάσαι |
| [6] |
τὸ
γὰρ
ἠδικημένον
ἀεὶ
μέρος
|
ἐλλείψει, |
εἶθ'
ὑμῖν
τούτους
κολάζειν
ἀντὶ |
| [6] |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
ὑπὲρ
τῶν
|
Ἑλληνικῶν |
δικαίων
ἀντήρατε,
καὶ
πόλλ'
ἰδίᾳ |
| [6] |
τῆς
ἡμετέρας
πόλεως
τύχην
ἂν
|
ἑλοίμην, |
ἐθελόντων
ἃ
προσήκει
ποιεῖν
ὑμῶν |
| [6] |
τῆς
πόλεως
γέγονεν,
διὰ
τούτων
|
ἐλπίζετε |
τῶν
αὐτῶν
πράξεων
ἐκ
φαύλων |
| [6] |
ὅτι
μελλόντων
αὐτῶν,
ἑτέρους
τινὰς
|
ἐλπιζόντων |
πράξειν,
αἰτιωμένων
ἀλλήλους,
κρινόντων,
πάλιν |
| [6] |
πράξειν,
αἰτιωμένων
ἀλλήλους,
κρινόντων,
πάλιν
|
ἐλπιζόντων, |
σχεδὸν
ταὔθ'
ἅπερ
νυνὶ
ποιούντων, |
| [6] |
σφόδρα
γ'
ἤνθησ'
ἐπὶ
ταῖς
|
ἐλπίσιν, |
ἂν
τύχῃ,
τῷ
χρόνῳ
δὲ |
| [6] |
τὰ
πράγματα·
ἢ
παρελθών
τις
|
ἐμοί, |
μᾶλλον
δ'
ὑμῖν
δειξάτω,
ἢ |
| [6] |
αὐτοῦ
ταῦτ'
ἐξετασθήσεται.
Δοκεῖ
δ'
|
ἔμοιγ' |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
δείξειν
οὐκ |
| [6] |
ἀνήρ
ἐστιν
ἐν
αὐτοῖς
οἷος
|
ἔμπειρος |
πολέμου
καὶ
ἀγώνων,
τούτους
μὲν |
| [6] |
ταῦτ'
ἔχοντες
διαθέσθαι
κεκλειμένων
τῶν
|
ἐμπορίων |
τῶν
ἐν
τῇ
χώρᾳ
διὰ |
| [6] |
πολέμου,
ὡς
δ'
ἐγὼ
τῶν
|
ἐν |
αὐτῇ
τῇ
χώρᾳ
γεγενημένων
τινὸς |
| [6] |
μὲν
γάρ
τις
ἀνήρ
ἐστιν
|
ἐν |
αὐτοῖς
οἷος
ἔμπειρος
πολέμου
καὶ |
| [6] |
γενήσεται
τῶν
δεόντων
ἡμῖν
οὐδὲν
|
ἐν |
καιρῷ·
τὸ
γὰρ
ἠδικημένον
ἀεὶ |
| [6] |
ἡ
Μακεδονικὴ
δύναμις
καὶ
ἀρχὴ
|
ἐν |
μὲν
προσθήκῃ
μερίς
ἐστί
τις |
| [6] |
πάντας
καὶ
καθ'
ἕν'
αὐτῶν
|
ἐν |
μέρει,
τὰ
δ'
ὑμέτερ'
αὐτῶν |
| [6] |
οὐ
δυνάμενος
φέρειν,
παρεῶσθαι
καὶ
|
ἐν |
οὐδενὸς
εἶναι
μέρει
τὸν
τοιοῦτον. |
| [6] |
διαθέσθαι
κεκλειμένων
τῶν
ἐμπορίων
τῶν
|
ἐν |
τῇ
χώρᾳ
διὰ
τὸν
πόλεμον. |
| [6] |
τῇ
πόλει,
οὐχ
ἥκιστα
δ'
|
ἐν |
τοῖς
παροῦσι
πράγμασι·
τὸ
γὰρ |
| [6] |
Τοῦτο
δ'
οὐκ
ἔνι
νῦν
|
ἐν |
τοῖς
πεπραγμένοις
Φιλίππῳ.
(Φημὶ
δὴ |
| [6] |
καὶ
ὑμεῖς
βούλησθε.
(Ὥσπερ
γὰρ
|
ἐν |
τοῖς
σώμασιν,
τέως
μὲν
ἂν |
| [6] |
σεσώκατε
πολλάκις
πάντας
καὶ
καθ'
|
ἕν' |
αὐτῶν
ἐν
μέρει,
τὰ
δ' |
| [6] |
λόγου
συμβαίνει
δεῖσθαι,
καὶ
δυοῖν
|
ἕνεχ' |
ἡγοῦμαι
συμφέρειν
εἰρῆσθαι,
τοῦ
τ' |
| [6] |
τις,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
σκοποῖτο,
|
ἐνθένδ' |
ἂν
αὐτὸν
ἴδοι
μέγαν
γεγενημένον, |
| [6] |
ἀρχάς,
ὅτ'
Ὀλυνθίους
ἀπήλαυνόν
τινες
|
ἐνθένδε |
βουλομένους
ὑμῖν
διαλεχθῆναι,
τῷ
τὴν |
| [6] |
ἐστὶν
ἀληθῆ·
καὶ
γὰρ
οὓς
|
ἐνθένδε |
πάντες
ἀπήλαυνον
ὡς
πολὺ
τῶν |
| [6] |
οἶμαι,
καθήμεθ'
οὐδὲν
ποιοῦντες·
οὐκ
|
ἔνι |
δ'
αὐτὸν
ἀργοῦντ'
οὐδὲ
τοῖς |
| [6] |
ἃ
δὲ
καὶ
χωρὶς
τούτων
|
ἔνι, |
καὶ
βέλτιόν
ἐστιν
ἀκηκοέναι
πάντας |
| [6] |
εἶναι
προσήκει.
Τοῦτο
δ'
οὐκ
|
ἔνι |
νῦν
ἐν
τοῖς
πεπραγμένοις
Φιλίππῳ. |
| [6] |
θεῶν
εὔνοιαν
ἔχειν
ὁρῶ
ὑμῖν
|
ἐνούσας |
ἢ
κείνῳ.
(Ἀλλ'
οἶμαι,
καθήμεθ' |
| [6] |
περὶ
τῶν
στρατηγῶν
εἰπεῖν;
Ὅτι
|
ἐνταῦθα |
μέν
ἐστι
τἆθλ'
ὑπὲρ
ὧν |
| [6] |
ἄνοιαν
ἀεὶ
τῶν
ἀγνοούντων
αὐτὸν
|
ἐξαπατῶν |
καὶ
προσλαμβάνων
οὕτως
ηὐξήθη.
(Ὥσπερ |
| [6] |
ἀρχῆς
καὶ
δυνάμεως
κακῶς
ἔχοντ'
|
ἐξελεγχθήσεται. |
(Ὅλως
μὲν
γὰρ
ἡ
Μακεδονικὴ |
| [6] |
ταῦτα
τῷ
Ποτείδαιαν
οὖσαν
ὑμετέραν
|
ἐξελεῖν |
καὶ
τοὺς
μὲν
πρότερον
συμμάχους |
| [6] |
ἐπειδὴ
πάνθ'
εἵνεχ'
ἑαυτοῦ
ποιῶν
|
ἐξελήλεγκται. |
Καιροῦ
μὲν
δή,
ὦ
ἄνδρες |
| [6] |
καὶ
ἔργον
τι
δεικνύειν
ἕξουσιν
|
ἐξεληλυθότων |
ὑμῶν
ἀξίως
τῆς
πόλεως
καὶ |
| [6] |
τούτους
κολάζειν
ἀντὶ
τῶν
ἐχθρῶν
|
ἐξέσται. |
(Λέγω
δὴ
κεφάλαιον,
πάντας
εἰσφέρειν |
| [6] |
ἐλλείμματα·
οὐ
γὰρ
ἔστι
πικρῶς
|
ἐξετάσαι |
τί
πέπρακται
τοῖς
ἄλλοις,
ἂν |
| [6] |
πταίσει,
τότ'
ἀκριβῶς
αὐτοῦ
ταῦτ'
|
ἐξετασθήσεται. |
Δοκεῖ
δ'
ἔμοιγ'
ὦ
ἄνδρες |
| [6] |
ἢ
ὡς
οἱ
τὰ
πρῶτ'
|
ἐξηπατημένοι |
τὰ
λοιπὰ
πιστεύσουσιν,
ἢ
ὡς |
| [6] |
προυκινδυνεύετε
στρατευόμενοι,
νυνὶ
δ'
ὀκνεῖτ'
|
ἐξιέναι |
καὶ
μέλλετ'
εἰσφέρειν
ὑπὲρ
τῶν |
| [6] |
ἕκαστος
ἔχει
τὸ
ἴσον·
πάντας
|
ἐξιέναι |
κατὰ
μέρος,
ἕως
ἂν
ἅπαντες |
| [6] |
δὴ
δεῖν
εἰσφέρειν
χρήματα,
αὐτοὺς
|
ἐξιέναι |
προθύμως,
μηδέν'
αἰτιᾶσθαι
πρὶν
ἂν |
| [6] |
μεγάλην
δεικτέον
τὴν
μεταβολήν,
εἰσφέροντας,
|
ἐξιόντας, |
ἅπαντα
ποιοῦντας
ἑτοίμως,
εἴπερ
τις |
| [6] |
πόλλ'
ἰδίᾳ
πλεονεκτῆσαι
πολλάκις
ὑμῖν
|
ἐξὸν |
οὐκ
ἠθελήσατε,
ἀλλ'
ἵν'
οἱ |
| [6] |
ἀλλὰ
καὶ
ἔργον
τι
δεικνύειν
|
ἕξουσιν |
ἐξεληλυθότων
ὑμῶν
ἀξίως
τῆς
πόλεως |
| [6] |
τῶν
τυράννων,
ἕως
μὲν
ἂν
|
ἔξω |
πολεμῶσιν,
ἀφανῆ
τὰ
κακὰ
τοῖς |
| [6] |
δαιμονίᾳ
τινὶ
καὶ
θείᾳ
παντάπασιν
|
ἔοικεν |
εὐεργεσίᾳ.
(Δεῖ
τοίνυν,
ὦ
ἄνδρες |
| [6] |
Σίγειον,
τὰ
πλοῖ'
ἃ
συλῶσιν.
|
Ἐπ' |
οὖν
τὸ
λυσιτελοῦν
αὑτοῖς
ἕκαστοι |
| [6] |
οὐ
τὸν
εἰπόντα
μόνον
παραχρῆμ'
|
ἐπαινέσεσθε, |
ἀλλὰ
καὶ
ὑμᾶς
αὐτοὺς
ὕστερον, |
| [6] |
ἔργων
κρίναντας
τοὺς
μὲν
ἀξίους
|
ἐπαίνου |
τιμᾶν,
τοὺς
δ'
ἀδικοῦντας
κολάζειν, |
| [6] |
ἂν
ἐρρωμένος
ᾖ
τις,
οὐδὲν
|
ἐπαισθάνεται, |
ἐπὰν
δ'
ἀρρώστημά
τι
συμβῇ, |
| [6] |
ἐρρωμένος
ᾖ
τις,
οὐδὲν
ἐπαισθάνεται,
|
ἐπὰν |
δ'
ἀρρώστημά
τι
συμβῇ,
πάντα |
| [6] |
ὡς
ἐκείνους.
~Δεῖ
δὴ
ταῦτ'
|
ἐπανέντας |
καὶ
ὑμῶν
αὐτῶν
ἔτι
καὶ |
| [6] |
τὰ
κακὰ
τοῖς
πολλοῖς
ἐστιν,
|
ἐπειδὰν |
δ'
ὅμορος
πόλεμος
συμπλακῇ,
πάντ' |
| [6] |
αὐτῶν
τούτων
καὶ
καθαιρεθῆναι
πάλιν,
|
ἐπειδὴ |
πάνθ'
εἵνεχ'
ἑαυτοῦ
ποιῶν
ἐξελήλεγκται. |
| [6] |
|
~(Ἐπὶ |
πολλῶν
μὲν
ἄν
τις
ἰδεῖν, |
| [6] |
ἀντέχει,
καὶ
σφόδρα
γ'
ἤνθησ'
|
ἐπὶ |
ταῖς
ἐλπίσιν,
ἂν
τύχῃ,
τῷ |
| [6] |
δὲ
Θετταλοῖς
νοσοῦσι
καὶ
τεταραγμένοις
|
ἐπὶ |
τὴν
τυραννικὴν
οἰκίαν
ἐβοήθησεν·
καὶ |
| [6] |
μικρά,
οἷον
ὑπῆρξέ
ποθ'
ὑμῖν
|
ἐπὶ |
Τιμοθέου
πρὸς
Ὀλυνθίους·
πάλιν
αὖ |
| [6] |
οὔτ'
ἐπὶ
τοῖς
ἔργοις
οὔτ'
|
ἐπὶ |
τοῖς
αὑτῶν
ἰδίοις
ἐώμενοι
διατρίβειν, |
| [6] |
λυποῦνται
καὶ
συνεχῶς
ταλαιπωροῦσιν,
οὔτ'
|
ἐπὶ |
τοῖς
ἔργοις
οὔτ'
ἐπὶ
τοῖς |
| [6] |
ἀξίως
τῆς
πόλεως
καὶ
ὄντων
|
ἐπὶ |
τοῖς
πράγμασιν,
ὡς
ἅπας
μὲν |
| [6] |
ἀρχομένους,
ἀλλ'
ὁ
μὲν
δόξης
|
ἐπιθυμεῖ |
καὶ
τοῦτ'
ἐζήλωκε,
καὶ
προῄρηται |
| [6] |
εἰπεῖν
πειράσομαι.
(Τὸ
μὲν
οὖν
|
ἐπίορκον |
κἄπιστον
καλεῖν
ἄνευ
τοῦ
τὰ |
| [6] |
φρονοῦσιν.
Ἀλλ'
οἶμαι,
νῦν
μὲν
|
ἐπισκοτεῖ |
τούτοις
τὸ
κατορθοῦν·
αἱ
γὰρ |
| [6] |
πολέμοις
καὶ
ταῖς
στρατείαις,
ἔτ'
|
ἐπισφαλεστέραν |
ἢ
ὑπῆρχε
φύσει
κατεσκεύακεν
αὑτῷ. |
| [6] |
μὲν
ὥσπερ
ἐκ
τυραννίδος
ὑμῶν
|
ἐπιτάττειν |
ἀποδώσετε,
τοῖς
δ'
ἀναγκάζεσθαι
τριηραρχεῖν, |
| [6] |
αὐτὸν
ἀργοῦντ'
οὐδὲ
τοῖς
φίλοις
|
ἐπιτάττειν |
ὑπὲρ
αὑτοῦ
τι
ποιεῖν,
μή |
| [6] |
δ'
ὅμορος
πόλεμος
συμπλακῇ,
πάντ'
|
ἐποίησεν |
ἔκδηλα.
(Εἰ
δέ
τις
ὑμῶν, |
| [6] |
τὸ
δὲ
πάνθ'
ὅσα
πώποτ'
|
ἔπραξε |
διεξιόντα
ἐφ'
ἅπασι
τούτοις
ἐλέγχειν, |
| [6] |
συνεχῶς
ταλαιπωροῦσιν,
οὔτ'
ἐπὶ
τοῖς
|
ἔργοις |
οὔτ'
ἐπὶ
τοῖς
αὑτῶν
ἰδίοις |
| [6] |
παρ'
ἡμῶν
πρέσβεις,
ἀλλὰ
καὶ
|
ἔργον |
τι
δεικνύειν
ἕξουσιν
ἐξεληλυθότων
ὑμῶν |
| [6] |
δὲ
δεῖ.
Αὐτῶν
οὖν
ἡμῶν
|
ἔργον |
τοῦτ'
ἤδη.
(Φημὶ
δὴ
δεῖν |
| [6] |
τηνικαῦτα
δ'
ἀπ'
αὐτῶν
τῶν
|
ἔργων |
κρίναντας
τοὺς
μὲν
ἀξίους
ἐπαίνου |
| [6] |
ἀφίετε.
Περίεστι
τοίνυν
ὑμῖν
ἀλλήλοις
|
ἐρίζειν |
καὶ
διεστάναι,
τοῖς
μὲν
ταῦτα |
| [6] |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
ὅπως
μὴ
λόγους
|
ἐροῦσιν |
μόνον
οἱ
παρ'
ἡμῶν
πρέσβεις, |
| [6] |
τοῖς
σώμασιν,
τέως
μὲν
ἂν
|
ἐρρωμένος |
ᾖ
τις,
οὐδὲν
ἐπαισθάνεται,
ἐπὰν |
| [6] |
ὅ
τι
μὲν
φυλάξομεν,
οὐδέν
|
ἐσθ' |
ὑπὸ
τοῦ
πολέμου
λοιπὸν
τῶν |
| [6] |
αὑτὴν
ἀσθενὴς
καὶ
πολλῶν
κακῶν
|
ἐστι |
μεστή.
Καὶ
γὰρ
οὗτος
ἅπασι |
| [6] |
ὅλον
ἡ
τύχη
παρὰ
πάντ'
|
ἐστὶ |
τὰ
τῶν
ἀνθρώπων
πράγματα·
οὐ |
| [6] |
στρατηγῶν
εἰπεῖν;
Ὅτι
ἐνταῦθα
μέν
|
ἐστι |
τἆθλ'
ὑπὲρ
ὧν
ἐστιν
ὁ |
| [6] |
ἀρχὴ
ἐν
μὲν
προσθήκῃ
μερίς
|
ἐστί |
τις
οὐ
μικρά,
οἷον
ὑπῆρξέ |
| [6] |
τῆς
ἐκείνου
γνώμης
καὶ
κακοδαιμονίας
|
ἐστὶ |
τοῖς
εὖ
φρονοῦσιν.
Ἀλλ'
οἶμαι, |
| [6] |
Ἀλλ'
οὔτ'
εὔλογον
οὔτ'
ἔχον
|
ἐστὶ |
φύσιν
τοῦτό
γε·
πολὺ
γὰρ |
| [6] |
καθ'
ὑμᾶς
ἐλλείμματα·
οὐ
γὰρ
|
ἔστι |
πικρῶς
ἐξετάσαι
τί
πέπρακται
τοῖς |
| [6] |
εἶναι
δόξομεν
τῶν
ὑπαρχόντων,
ὡς
|
ἔστι |
τῶν
αἰσχρῶν,
μᾶλλον
δὲ
τῶν |
| [6] |
χωρὶς
τούτων
ἔνι,
καὶ
βέλτιόν
|
ἐστιν |
ἀκηκοέναι
πάντας
ὑμᾶς,
καὶ
μεγάλ' |
| [6] |
ὀνομάσαι.
Δῆλον
δ'
ὅτι
ταῦτ'
|
ἐστὶν |
ἀληθῆ·
καὶ
γὰρ
οὓς
ἐνθένδε |
| [6] |
τοῖς
θεοῖς.
Οὐ
δὴ
θαυμαστόν
|
ἐστιν, |
εἰ
στρατευόμενος
καὶ
πονῶν
ἐκεῖνος |
| [6] |
(Εἰ
μὲν
γάρ
τις
ἀνήρ
|
ἐστιν |
ἐν
αὐτοῖς
οἷος
ἔμπειρος
πολέμου |
| [6] |
ἀφανῆ
τὰ
κακὰ
τοῖς
πολλοῖς
|
ἐστιν, |
ἐπειδὰν
δ'
ὅμορος
πόλεμος
συμπλακῇ, |
| [6] |
μέν
ἐστι
τἆθλ'
ὑπὲρ
ὧν
|
ἐστιν |
ὁ
πόλεμος
ὑμέτερα
(Ἀμφίπολίς
γ' |
| [6] |
ἐφεστηκότων
ἴδιοι,
μισθὸς
δ'
οὐκ
|
ἔστιν· |
ἐκεῖ
δὲ
κίνδυνοι
μὲν
ἐλάττους, |
| [6] |
αὐτῶν
ἀναδέξασθαι.
Ὅλως
δ'
οὐδεὶς
|
ἔστιν |
ὅντιν'
οὐ
πεφενάκικ'
ἐκεῖνος
τῶν |
| [6] |
ἀνεχαίτισε
καὶ
διέλυσεν.
~Οὐ
γὰρ
|
ἔστιν, |
οὐκ
ἔστιν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι, |
| [6] |
διέλυσεν.
~Οὐ
γὰρ
ἔστιν,
οὐκ
|
ἔστιν, |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
ἀδικοῦντα
κἀπιορκοῦντα |
| [6] |
τοῖς
πολέμοις
καὶ
ταῖς
στρατείαις,
|
ἔτ' |
ἐπισφαλεστέραν
ἢ
ὑπῆρχε
φύσει
κατεσκεύακεν |
| [6] |
δήπου
τοῦθ'
ὅτι
μελλόντων
αὐτῶν,
|
ἑτέρους |
τινὰς
ἐλπιζόντων
πράξειν,
αἰτιωμένων
ἀλλήλους, |
| [6] |
ταῦτ'
ἐπανέντας
καὶ
ὑμῶν
αὐτῶν
|
ἔτι |
καὶ
νῦν
γενομένους
κοινὸν
καὶ |
| [6] |
τῆς
ἡμετέρας
πόλεως·
ὅσῳ
γὰρ
|
ἑτοιμότατ' |
αὐτῷ
δοκοῦμεν
χρῆσθαι,
τοσούτῳ
μᾶλλον |
| [6] |
μεταβολήν,
εἰσφέροντας,
ἐξιόντας,
ἅπαντα
ποιοῦντας
|
ἑτοίμως, |
εἴπερ
τις
ὑμῖν
προσέξει
τὸν |
| [6] |
γνώμης
καὶ
κακοδαιμονίας
ἐστὶ
τοῖς
|
εὖ |
φρονοῦσιν.
Ἀλλ'
οἶμαι,
νῦν
μὲν |
| [6] |
τινὶ
καὶ
θείᾳ
παντάπασιν
ἔοικεν
|
εὐεργεσίᾳ. |
(Δεῖ
τοίνυν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι, |
| [6] |
σκοπῶν
εὑρίσκω
τὴν
μὲν
ἡμετέραν
|
εὐήθειαν |
τὸ
κατ'
ἀρχάς,
ὅτ'
Ὀλυνθίους |
| [6] |
αὐτὰ
χρηστὰ
γενήσεσθαι;
Ἀλλ'
οὔτ'
|
εὔλογον |
οὔτ'
ἔχον
ἐστὶ
φύσιν
τοῦτό |
| [6] |
τὸ
τὴν
παρὰ
τῶν
θεῶν
|
εὔνοιαν |
ἔχειν
ὁρῶ
ὑμῖν
ἐνούσας
ἢ |
| [6] |
μοι
τὴν
παρὰ
τῶν
θεῶν
|
εὔνοιαν |
φανερὰν
γιγνομένην
τῇ
πόλει,
οὐχ |
| [6] |
οἴεται.
Ὅταν
μὲν
γὰρ
ὑπ'
|
εὐνοίας |
τὰ
πράγματα
συστῇ
καὶ
πᾶσι |
| [6] |
τούτοις
τὸ
κατορθοῦν·
αἱ
γὰρ
|
εὐπραξίαι |
δειναὶ
συγκρύψαι
τὰ
τοιαῦτ'
ὀνείδη· |
| [6] |
ἂν
ἐκπέμψητε
στρατηγούς,
ἰδίους
δ'
|
εὑρίσκειν |
πολέμους,
εἰ
δεῖ
τι
τῶν |
| [6] |
νῦν
δὲ
θεωρῶν
καὶ
σκοπῶν
|
εὑρίσκω |
τὴν
μὲν
ἡμετέραν
εὐήθειαν
τὸ |
| [6] |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τὸν
Φίλιππον
|
εὐτυχοῦνθ' |
ὁρῶν
ταύτῃ
φοβερὸν
προσπολεμῆσαι
νομίζει, |
| [6] |
πονῶν
ἐκεῖνος
αὐτὸς
καὶ
παρὼν
|
ἐφ' |
ἅπασι
καὶ
μήτε
καιρὸν
μήθ' |
| [6] |
πάνθ'
ὅσα
πώποτ'
ἔπραξε
διεξιόντα
|
ἐφ' |
ἅπασι
τούτοις
ἐλέγχειν,
καὶ
βραχέος |
| [6] |
πάλιν
αὖ
πρὸς
Ποτείδαιαν
Ὀλυνθίοις
|
ἐφάνη |
τι
τοῦτο
συναμφότερον·
νυνὶ
δὲ |
| [6] |
πράγματ'
ἀποβλέψητε
φαύλως
ἔχοντα,
τοὺς
|
ἐφεστηκότας |
κρίνετε,
ὅταν
δὲ
δόντες
λόγον |
| [6] |
κομιεῖσθε)
οἱ
δὲ
κίνδυνοι
τῶν
|
ἐφεστηκότων |
ἴδιοι,
μισθὸς
δ'
οὐκ
ἔστιν· |
| [6] |
ἐλάττους,
τὰ
δὲ
λήμματα
τῶν
|
ἐφεστηκότων |
καὶ
τῶν
στρατιωτῶν,
Λάμψακος,
Σίγειον, |
| [6] |
μὲν
φιλοτιμίᾳ
πάντας
ἀπωθεῖν
αὐτὸν
|
ἔφη, |
βουλόμενον
πάνθ'
αὑτοῦ
δοκεῖν
εἶναι |
| [6] |
τούτους
ἀγαπᾷ
καὶ
περὶ
αὑτὸν
|
ἔχει. |
~Καίτοι
ταῦτα,
καὶ
εἰ
μικρά |
| [6] |
πάντας
εἰσφέρειν
ἀφ'
ὅσων
ἕκαστος
|
ἔχει |
τὸ
ἴσον·
πάντας
ἐξιέναι
κατὰ |
| [6] |
τις
ὑμῶν
ταῦτα
μὲν
οὕτως
|
ἔχειν |
ἡγεῖται,
οἴεται
δὲ
βίᾳ
καθέξειν |
| [6] |
δέοντα
ποιεῖν
ὑμᾶς,
οὐχὶ
καλῶς
|
ἔχειν |
ἡγοῦμαι.
Διὰ
τί;
Ὅτι
μοι |
| [6] |
τὴν
παρὰ
τῶν
θεῶν
εὔνοιαν
|
ἔχειν |
ὁρῶ
ὑμῖν
ἐνούσας
ἢ
κείνῳ. |
| [6] |
δὲ
ταῦτα,
τὰ
κοινὰ
δ'
|
ἔχειν |
φαύλως.
Πρότερον
μὲν
γάρ,
ὦ |
| [6] |
τις
ὑπὲρ
τούτων,
ἐκείνῳ
μὲν
|
ἔχειν |
φιλοτιμίαν,
ἡμῖν
δ'
οὐχὶ
καλῶς |
| [6] |
χρόνος
διελήλυθεν.
(Εἶθ'
οὕτως
ἀγνωμόνως
|
ἔχετ' |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
ὥστε
δι' |
| [6] |
ὑμῖν
τούτους
κολάζειν
ἀντὶ
τῶν
|
ἐχθρῶν |
ἐξέσται.
(Λέγω
δὴ
κεφάλαιον,
πάντας |
| [6] |
γενήσεσθαι;
Ἀλλ'
οὔτ'
εὔλογον
οὔτ'
|
ἔχον |
ἐστὶ
φύσιν
τοῦτό
γε·
πολὺ |
| [6] |
οἰκείας
ἀρχῆς
καὶ
δυνάμεως
κακῶς
|
ἔχοντ' |
ἐξελεγχθήσεται.
(Ὅλως
μὲν
γὰρ
ἡ |
| [6] |
εἰς
τὰ
πράγματ'
ἀποβλέψητε
φαύλως
|
ἔχοντα, |
τοὺς
ἐφεστηκότας
κρίνετε,
ὅταν
δὲ |
| [6] |
τὰ
συμμαχικὰ
ἀσθενῶς
καὶ
ἀπίστως
|
ἔχοντα |
φανήσεται
Φιλίππῳ,
ἀλλὰ
καὶ
τὰ |
| [6] |
τοῦτό
γε·
πολὺ
γὰρ
ῥᾷον
|
ἔχοντας |
φυλάττειν
ἢ
κτήσασθαι
πάντα
πέφυκεν. |
| [6] |
ὑπὲρ
τοῦ
πολέμου
γνώμην
τοιαύτην
|
ἔχοντας |
ὥστε
τὰς
πρὸς
ἐκεῖνον
διαλλαγὰς |
| [6] |
οὕτως
ὅπως
ἂν
δύνωνται,
ταῦτ'
|
ἔχοντες |
διαθέσθαι
κεκλειμένων
τῶν
ἐμπορίων
τῶν |
| [6] |
βέλτιον
τῶν
ὅλων
πραγμάτων
ὑμῖν
|
ἐχόντων. |
|
| [6] |
μὲν
οὖν
πολλοὶ
Μακεδόνων
πῶς
|
ἔχουσι |
Φιλίππῳ,
ἐκ
τούτων
ἄν
τις |
| [6] |
ξένοι
καὶ
πεζέταιροι
δόξαν
μὲν
|
ἔχουσιν |
ὡς
εἰσὶ
θαυμαστοὶ
καὶ
συγκεκροτημένοι |
| [6] |
παροξυνεῖ·
καὶ
γὰρ
νῦν
εἰσιν
|
ἐψηφισμένοι |
Παγασὰς
ἀπαιτεῖν
καὶ
περὶ
Μαγνησίας |
| [6] |
οὔτ'
ἐπὶ
τοῖς
αὑτῶν
ἰδίοις
|
ἐώμενοι |
διατρίβειν,
οὔθ'
ὅσ'
ἂν
ποιήσωσιν |
| [6] |
θαυμαστόν,
εἰ
τὰ
δίκαια
πράττονθ'
|
ἑώρων |
ηὐξημένον·
νῦν
δὲ
θεωρῶν
καὶ |
| [6] |
ἴσον·
πάντας
ἐξιέναι
κατὰ
μέρος,
|
ἕως |
ἂν
ἅπαντες
στρατεύσησθε·
πᾶσι
τοῖς |
| [6] |
τῶν
πόλεων
καὶ
τῶν
τυράννων,
|
ἕως |
μὲν
ἂν
ἔξω
πολεμῶσιν,
ἀφανῆ |