Paragraphes
[6]	δύναμιν, πάντ' ὠφελεῖ· αὐτὴ δὲ	καθ'	αὑτὴν ἀσθενὴς καὶ πολλῶν κακῶν
[6]	ἄλλους σεσώκατε πολλάκις πάντας καὶ	καθ'	ἕν' αὐτῶν ἐν μέρει, τὰ
[6]	σώφρων ἢ δίκαιος ἄλλως, τὴν	καθ'	ἡμέραν ἀκρασίαν τοῦ βίου καὶ
[6]	προφάσεις δ' ἀφελεῖν καὶ τὰ	καθ'	ὑμᾶς ἐλλείμματα· οὐ γὰρ ἔστι
[6]	διὰ τῶν αὐτῶν τούτων καὶ	καθαιρεθῆναι	πάλιν, ἐπειδὴ πάνθ' εἵνεχ' ἑαυτοῦ
[6]	ἔχειν ἡγεῖται, οἴεται δὲ βίᾳ	καθέξειν	αὐτὸν τὰ πράγματα τῷ τὰ
[6]	ἐνούσας ἢ κείνῳ. (Ἀλλ' οἶμαι,	καθήμεθ'	οὐδὲν ποιοῦντες· οὐκ ἔνι δ'
[6]	τὰ δ' ὑμέτερ' αὐτῶν ἀπολωλεκότες	κάθησθε.	(Ταῦτα θαυμάζω, κἄτι πρὸς τούτοις,
[6]	ἐν αὐτοῖς οἷος ἔμπειρος πολέμου	καὶ	ἀγώνων, τούτους μὲν φιλοτιμίᾳ πάντας
[6]	εἰρῆσθαι, τοῦ τ' ἐκεῖνον, ὅπερ	καὶ	ἀληθὲς ὑπάρχει, φαῦλον φαίνεσθαι, καὶ
[6]	ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὰ συμμαχικὰ ἀσθενῶς	καὶ	ἀπίστως ἔχοντα φανήσεται Φιλίππῳ, ἀλλὰ
[6]	μὲν γὰρ ἡ Μακεδονικὴ δύναμις	καὶ	ἀρχὴ ἐν μὲν προσθήκῃ μερίς
[6]	ἄνδρες Ἀθηναῖοι, σφόδρ' ἂν ἡγούμην	καὶ	αὐτὸς φοβερὸν τὸν Φίλιππον καὶ
[6]	δὲ καὶ χωρὶς τούτων ἔνι,	καὶ	βέλτιόν ἐστιν ἀκηκοέναι πάντας ὑμᾶς,
[6]	διεξιόντα ἐφ' ἅπασι τούτοις ἐλέγχειν,	καὶ	βραχέος λόγου συμβαίνει δεῖσθαι, καὶ
[6]	τὰ τοιαῦτ' εἰς μὲν ἅπαξ	καὶ	βραχὺν χρόνον ἀντέχει, καὶ σφόδρα
[6]	ὠφλήκατε. (Ταῦτα μὲν οὖν παραλείψω.	Καὶ	γὰρ εἰ μετ' ἀληθείας τις,
[6]	διδάξει ταῦτα, τοὺς δὲ παροξυνεῖ·	καὶ	γὰρ νῦν εἰσιν ἐψηφισμένοι Παγασὰς
[6]	δ' ὅτι ταῦτ' ἐστὶν ἀληθῆ·	καὶ	γὰρ οὓς ἐνθένδε πάντες ἀπήλαυνον
[6]	καὶ πολλῶν κακῶν ἐστι μεστή.	Καὶ	γὰρ οὗτος ἅπασι τούτοις, οἷς
[6]	Κἂν ταῦτ' ἐθελήσηθ' ὡς προσήκει	καὶ	δὴ περαίνειν, οὐ μόνον, ὦ
[6]	Ἀθηναῖοι, τὴν Φιλίππου ῥώμην διεξιέναι	καὶ	διὰ τούτων τῶν λόγων προτρέπειν
[6]	καὶ μικρὸν πταῖσμα ἅπαντ' ἀνεχαίτισε	καὶ	διέλυσεν. ~Οὐ γὰρ ἔστιν, οὐκ
[6]	Περίεστι τοίνυν ὑμῖν ἀλλήλοις ἐρίζειν	καὶ	διεστάναι, τοῖς μὲν ταῦτα πεπεισμένοις,
[6]	ἀρχὰς καὶ τὰς ὑποθέσεις ἀληθεῖς	καὶ	δικαίας εἶναι προσήκει. Τοῦτο δ'
[6]	καὶ τὰ τῆς οἰκείας ἀρχῆς	καὶ	δυνάμεως κακῶς ἔχοντ' ἐξελεγχθήσεται. (Ὅλως
[6]	Φιλίππῳ γεγενῆσθαι καὶ χώραν ὅμορον	καὶ	δύναμίν τινα κεκτημένους, καὶ τὸ
[6]	καὶ βραχέος λόγου συμβαίνει δεῖσθαι,	καὶ	δυοῖν ἕνεχ' ἡγοῦμαι συμφέρειν εἰρῆσθαι,
[6]	περὶ αὑτὸν ἔχει. ~Καίτοι ταῦτα,	καὶ	εἰ μικρά τις ἡγεῖται, μεγάλ'
[6]	κορδακισμοὺς οὐ δυνάμενος φέρειν, παρεῶσθαι	καὶ	ἐν οὐδενὸς εἶναι μέρει τὸν
[6]	οἱ παρ' ἡμῶν πρέσβεις, ἀλλὰ	καὶ	ἔργον τι δεικνύειν ἕξουσιν ἐξεληλυθότων
[6]	καὶ αὐτὸς φοβερὸν τὸν Φίλιππον	καὶ	θαυμαστόν, εἰ τὰ δίκαια πράττονθ'
[6]	πατρίδος νομίζειν ἀνάστασιν, δαιμονίᾳ τινὶ	καὶ	θείᾳ παντάπασιν ἔοικεν εὐεργεσίᾳ. (Δεῖ
[6]	μὲν ἄλλους σεσώκατε πολλάκις πάντας	καὶ	καθ' ἕν' αὐτῶν ἐν μέρει,
[6]	ὀφείλει διὰ τῶν αὐτῶν τούτων	καὶ	καθαιρεθῆναι πάλιν, ἐπειδὴ πάνθ' εἵνεχ'
[6]	ὑπὸ τῆς τύχης παρασκευασθέντων συμμάχων	καὶ	καιρῶν. (Τὸ μὲν οὖν, ὦ
[6]	Ἀθηναῖοι, δείγματα τῆς ἐκείνου γνώμης	καὶ	κακοδαιμονίας ἐστὶ τοῖς εὖ φρονοῦσιν.
[6]	ἃ προσήκει ποιεῖν ὑμῶν αὐτῶν	καὶ	κατὰ μικρόν, ἢ τὴν ἐκείνου·
[6]	τὰ πράγματα, μάταιόν τι φαίνεται	καὶ	κενόν, μάλιστα δ' ὁ παρὰ
[6]	τοῦτ' ἐζήλωκε, καὶ προῄρηται πράττων	καὶ	κινδυνεύων, ἂν συμβῇ τι, παθεῖν,
[6]	δὴ περὶ αὐτὸν εἶναι λῃστὰς	καὶ	κόλακας καὶ τοιούτους ἀνθρώπους οἵους
[6]	ἀκρασίαν τοῦ βίου καὶ μέθην	καὶ	κορδακισμοὺς οὐ δυνάμενος φέρειν, παρεῶσθαι
[6]	τὰ πράγματα τῷ τὰ χωρία	καὶ	λιμένας καὶ τὰ τοιαῦτα προειληφέναι,
[6]	βέλτιόν ἐστιν ἀκηκοέναι πάντας ὑμᾶς,	καὶ	μεγάλ' ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, κατ'
[6]	αὐτῷ. (Πολλὴν δὴ τὴν μετάστασιν	καὶ	μεγάλην δεικτέον τὴν μεταβολήν, εἰσφέροντας,
[6]	καθ' ἡμέραν ἀκρασίαν τοῦ βίου	καὶ	μέθην καὶ κορδακισμοὺς οὐ δυνάμενος
[6]	στρατευόμενοι, νυνὶ δ' ὀκνεῖτ' ἐξιέναι	καὶ	μέλλετ' εἰσφέρειν ὑπὲρ τῶν ὑμετέρων
[6]	συμπονεῖν καὶ φέρειν τὰς συμφορὰς	καὶ	μένειν ἐθέλουσιν ἅνθρωποι· ὅταν δ'
[6]	οὐκ ἂν ἐλεύθεροι γένοιντ' ἄσμενοι.	(Καὶ	μὴν εἴ τις ὑμῶν ταῦτα
[6]	αὐτὸς καὶ παρὼν ἐφ' ἅπασι	καὶ	μήτε καιρὸν μήθ' ὥραν παραλείπων
[6]	οὗτος ἰσχύσῃ, ἡ πρώτη πρόφασις	καὶ	μικρὸν πταῖσμα ἅπαντ' ἀνεχαίτισε καὶ
[6]	ἐπανέντας καὶ ὑμῶν αὐτῶν ἔτι	καὶ	νῦν γενομένους κοινὸν καὶ τὸ
[6]	ἑκατέρων, καὶ στρατηγὸς ὑπὸ τούτῳ	καὶ	οἱ βοησόμενοι, οἱ τριακόσιοι· οἱ
[6]	ἐξεληλυθότων ὑμῶν ἀξίως τῆς πόλεως	καὶ	ὄντων ἐπὶ τοῖς πράγμασιν, ὡς
[6]	ἐπὶ τὴν τυραννικὴν οἰκίαν ἐβοήθησεν·	καὶ	ὅποι τις ἄν, οἶμαι, προσθῇ
[6]	ἡμᾶς τοῖς μὲν Ὀλυνθίοις βοηθεῖν,	καὶ	ὅπως τις λέγει κάλλιστα καὶ
[6]	στρατευόμενος καὶ πονῶν ἐκεῖνος αὐτὸς	καὶ	παρὼν ἐφ' ἅπασι καὶ μήτε
[6]	ὑπ' εὐνοίας τὰ πράγματα συστῇ	καὶ	πᾶσι ταὐτὰ συμφέρῃ τοῖς μετέχουσι
[6]	δὴ περὶ αὐτὸν ὄντες ξένοι	καὶ	πεζέταιροι δόξαν μὲν ἔχουσιν ὡς
[6]	τύχῃ, τῷ χρόνῳ δὲ φωρᾶται	καὶ	περὶ αὑτὰ καταρρεῖ. Ὥσπερ γὰρ
[6]	εἵνεκα τοῦ γελασθῆναι, τούτους ἀγαπᾷ	καὶ	περὶ αὑτὸν ἔχει. ~Καίτοι ταῦτα,
[6]	νῦν εἰσιν ἐψηφισμένοι Παγασὰς ἀπαιτεῖν	καὶ	περὶ Μαγνησίας λόγους ποιεῖσθαι. (Σκοπεῖσθε
[6]	εἰ δεῖ τι τῶν ὄντων	καὶ	περὶ τῶν στρατηγῶν εἰπεῖν; Ὅτι
[6]	καταρρεῖ. Ὥσπερ γὰρ οἰκίας, οἶμαι,	καὶ	πλοίου καὶ τῶν ἄλλων τῶν
[6]	καὶ τοιούτους ἀνθρώπους, μίμους γελοίων	καὶ	ποιητὰς αἰσχρῶν ᾀσμάτων, ὧν εἰς
[6]	ὑπὲρ τῶν Ἑλληνικῶν δικαίων ἀντήρατε,	καὶ	πόλλ' ἰδίᾳ πλεονεκτῆσαι πολλάκις ὑμῖν
[6]	αὐτὴ δὲ καθ' αὑτὴν ἀσθενὴς	καὶ	πολλῶν κακῶν ἐστι μεστή. Καὶ
[6]	ἅνθρωποι· ὅταν δ' ἐκ πλεονεξίας	καὶ	πονηρίας τις ὥσπερ οὗτος ἰσχύσῃ,
[6]	δὴ θαυμαστόν ἐστιν, εἰ στρατευόμενος	καὶ	πονῶν ἐκεῖνος αὐτὸς καὶ παρὼν
[6]	δόξης ἐπιθυμεῖ καὶ τοῦτ' ἐζήλωκε,	καὶ	προῄρηται πράττων καὶ κινδυνεύων, ἂν
[6]	οἷς πρότερον παρακρουόμενος μέγας ηὐξήθη,	καὶ	πρὸς αὐτὴν ἥκει τὴν τελευτὴν
[6]	ἀεὶ τῶν ἀγνοούντων αὐτὸν ἐξαπατῶν	καὶ	προσλαμβάνων οὕτως ηὐξήθη. (Ὥσπερ οὖν
[6]	τὰ ὑμέτερ' αὐτῶν ἀνηλίσκετ' εἰσφέροντες	καὶ	προυκινδυνεύετε στρατευόμενοι, νυνὶ δ' ὀκνεῖτ'
[6]	παραλείπων ἡμῶν μελλόντων καὶ ψηφιζομένων	καὶ	πυνθανομένων περιγίγνεται. Οὐδὲ θαυμάζω τοῦτ'
[6]	ἑώρων ηὐξημένον· νῦν δὲ θεωρῶν	καὶ	σκοπῶν εὑρίσκω τὴν μὲν ἡμετέραν
[6]	κατὰ συμμορίας. Ῥήτωρ ἡγεμὼν ἑκατέρων,	καὶ	στρατηγὸς ὑπὸ τούτῳ καὶ οἱ
[6]	μὲν ἔχουσιν ὡς εἰσὶ θαυμαστοὶ	καὶ	συγκεκροτημένοι τὰ τοῦ πολέμου, ὡς
[6]	συμφέρῃ τοῖς μετέχουσι τοῦ πολέμου,	καὶ	συμπονεῖν καὶ φέρειν τὰς συμφορὰς
[6]	ταύταις ταῖς ἄνω κάτω λυποῦνται	καὶ	συνεχῶς ταλαιπωροῦσιν, οὔτ' ἐπὶ τοῖς
[6]	ἅπαξ καὶ βραχὺν χρόνον ἀντέχει,	καὶ	σφόδρα γ' ἤνθησ' ἐπὶ ταῖς
[6]	πᾶσι τοῖς παριοῦσι λόγον διδόναι,	καὶ	τὰ βέλτισθ' ὧν ἂν ἀκούσηθ'
[6]	κολάζειν, τὰς προφάσεις δ' ἀφελεῖν	καὶ	τὰ καθ' ὑμᾶς ἐλλείμματα· οὐ
[6]	ἀπίστως ἔχοντα φανήσεται Φιλίππῳ, ἀλλὰ	καὶ	τὰ τῆς οἰκείας ἀρχῆς καὶ
[6]	τῷ τὰ χωρία καὶ λιμένας	καὶ	τὰ τοιαῦτα προειληφέναι, οὐκ ὀρθῶς
[6]	μέγαν αὐτὸν ἡγήσαιτο, τοῖς πολέμοις	καὶ	ταῖς στρατείαις, ἔτ' ἐπισφαλεστέραν ἢ
[6]	καὶ τῶν πράξεων τὰς ἀρχὰς	καὶ	τὰς ὑποθέσεις ἀληθεῖς καὶ δικαίας
[6]	καὶ ὅπως τις λέγει κάλλιστα	καὶ	τάχιστα, οὕτως ἀρέσκει μοι· πρὸς
[6]	συναμφότερον· νυνὶ δὲ Θετταλοῖς νοσοῦσι	καὶ	τεταραγμένοις ἐπὶ τὴν τυραννικὴν οἰκίαν
[6]	(πρὸς γὰρ αὖ τοῖς ἄλλοις	καὶ	τὴν φιλοτιμίαν ἀνυπέρβλητον εἶναι) εἰ
[6]	λογίσασθαι πόσον πολεμεῖτε χρόνον Φιλίππῳ,	καὶ	τί ποιούντων ὑμῶν ὁ χρόνος
[6]	ἔτι καὶ νῦν γενομένους κοινὸν	καὶ	τὸ βουλεύεσθαι καὶ τὸ λέγειν
[6]	τῷ τὴν Ἀμφίπολιν φάσκειν παραδώσειν	καὶ	τὸ θρυλούμενόν ποτ' ἀπόρρητον ἐκεῖνο
[6]	γενομένους κοινὸν καὶ τὸ βουλεύεσθαι	καὶ	τὸ λέγειν καὶ τὸ πράττειν
[6]	ὅμορον καὶ δύναμίν τινα κεκτημένους,	καὶ	τὸ μέγιστον ἁπάντων, τὴν ὑπὲρ
[6]	τὸ βουλεύεσθαι καὶ τὸ λέγειν	καὶ	τὸ πράττειν ποιῆσαι. Εἰ δὲ
[6]	ὄντας, Καλλίαν ἐκεῖνον τὸν δημόσιον	καὶ	τοιούτους ἀνθρώπους, μίμους γελοίων καὶ
[6]	αὐτὸν εἶναι λῃστὰς καὶ κόλακας	καὶ	τοιούτους ἀνθρώπους οἵους μεθυσθέντας ὀρχεῖσθαι
[6]	τελευταῖα τῷ Μαγνησίαν παραδώσειν ὑποσχέσθαι	καὶ	τὸν Φωκικὸν πόλεμον πολεμήσειν ὑπὲρ
[6]	τῶν αἰσχίστων, μὴ μόνον πόλεων	καὶ	τόπων ὧν ἦμέν ποτε κύριοι
[6]	τοῖς αὐτοῖς Φίλιππόν τε χαίρειν	καὶ	τοὺς ἀρχομένους, ἀλλ' ὁ μὲν
[6]	ὑπὲρ τῶν ὑμετέρων αὐτῶν κτημάτων,	καὶ	τοὺς μὲν ἄλλους σεσώκατε πολλάκις
[6]	τῷ Ποτείδαιαν οὖσαν ὑμετέραν ἐξελεῖν	καὶ	τοὺς μὲν πρότερον συμμάχους (ὑμᾶς)
[6]	καὶ ἀληθὲς ὑπάρχει, φαῦλον φαίνεσθαι,	καὶ	τοὺς ὑπερεκπεπληγμένους ὡς ἄμαχόν τινα
[6]	ἀλλ' ὁ μὲν δόξης ἐπιθυμεῖ	καὶ	τοῦτ' ἐζήλωκε, καὶ προῄρηται πράττων
[6]	γὰρ οἰκίας, οἶμαι, καὶ πλοίου	καὶ	τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων τὰ
[6]	τῶν ὑπαρχόντων σαθρὸν ᾖ, οὕτω	καὶ	τῶν πόλεων καὶ τῶν τυράννων,
[6]	κάτωθεν ἰσχυρότατ' εἶναι δεῖ, οὕτω	καὶ	τῶν πράξεων τὰς ἀρχὰς καὶ
[6]	τὰ δὲ λήμματα τῶν ἐφεστηκότων	καὶ	τῶν στρατιωτῶν, Λάμψακος, Σίγειον, τὰ
[6]	ᾖ, οὕτω καὶ τῶν πόλεων	καὶ	τῶν τυράννων, ἕως μὲν ἂν
[6]	ποτε κύριοι φαίνεσθαι προϊεμένους, ἀλλὰ	καὶ	τῶν ὑπὸ τῆς τύχης παρασκευασθέντων
[6]	εἰπόντα μόνον παραχρῆμ' ἐπαινέσεσθε, ἀλλὰ	καὶ	ὑμᾶς αὐτοὺς ὕστερον, βέλτιον τῶν
[6]	ἂν οἵ τε θεοὶ θέλωσι	καὶ	ὑμεῖς βούλησθε. (Ὥσπερ γὰρ ἐν
[6]	ἐκείνους. ~Δεῖ δὴ ταῦτ' ἐπανέντας	καὶ	ὑμῶν αὐτῶν ἔτι καὶ νῦν
[6]	μετέχουσι τοῦ πολέμου, καὶ συμπονεῖν	καὶ	φέρειν τὰς συμφορὰς καὶ μένειν
[6]	γὰρ τοὺς πολεμήσοντας Φιλίππῳ γεγενῆσθαι	καὶ	χώραν ὅμορον καὶ δύναμίν τινα
[6]	καιρὸν τοῦ λέγειν· ἃ δὲ	καὶ	χωρὶς τούτων ἔνι, καὶ βέλτιόν
[6]	ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ἀδικοῦντα κἀπιορκοῦντα	καὶ	ψευδόμενον δύναμιν βεβαίαν κτήσασθαι, ἀλλὰ
[6]	μήθ' ὥραν παραλείπων ἡμῶν μελλόντων	καὶ	ψηφιζομένων καὶ πυνθανομένων περιγίγνεται. Οὐδὲ
[6]	παρὼν ἐφ' ἅπασι καὶ μήτε	καιρὸν	μήθ' ὥραν παραλείπων ἡμῶν μελλόντων
[6]	τούτων οὐχὶ νῦν ὁρῶ τὸν	καιρὸν	τοῦ λέγειν· ἃ δὲ καὶ
[6]	πάνθ' εἵνεχ' ἑαυτοῦ ποιῶν ἐξελήλεγκται.	Καιροῦ	μὲν δή, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[6]	τῶν δεόντων ἡμῖν οὐδὲν ἐν	καιρῷ·	τὸ γὰρ ἠδικημένον ἀεὶ μέρος
[6]	τῆς τύχης παρασκευασθέντων συμμάχων καὶ	καιρῶν.	(Τὸ μὲν οὖν, ὦ ἄνδρες
[6]	ἀγαπᾷ καὶ περὶ αὑτὸν ἔχει.	~Καίτοι	ταῦτα, καὶ εἰ μικρά τις
[6]	ἂν ἔξω πολεμῶσιν, ἀφανῆ τὰ	κακὰ	τοῖς πολλοῖς ἐστιν, ἐπειδὰν δ'
[6]	δείγματα τῆς ἐκείνου γνώμης καὶ	κακοδαιμονίας	ἐστὶ τοῖς εὖ φρονοῦσιν. Ἀλλ'
[6]	καθ' αὑτὴν ἀσθενὴς καὶ πολλῶν	κακῶν	ἐστι μεστή. Καὶ γὰρ οὗτος
[6]	τῆς οἰκείας ἀρχῆς καὶ δυνάμεως	κακῶς	ἔχοντ' ἐξελεγχθήσεται. (Ὅλως μὲν γὰρ
[6]	(Τὸ μὲν οὖν ἐπίορκον κἄπιστον	καλεῖν	ἄνευ τοῦ τὰ πεπραγμένα δεικνύναι
[6]	πολὺ τῶν θαυματοποιῶν ἀσελγεστέρους ὄντας,	Καλλίαν	ἐκεῖνον τὸν δημόσιον καὶ τοιούτους
[6]	βοηθεῖν, καὶ ὅπως τις λέγει	κάλλιστα	καὶ τάχιστα, οὕτως ἀρέσκει μοι·
[6]	τὰ δέοντα ποιεῖν ὑμᾶς, οὐχὶ	καλῶς	ἔχειν ἡγοῦμαι. Διὰ τί; Ὅτι
[6]	ἔχειν φιλοτιμίαν, ἡμῖν δ' οὐχὶ	καλῶς	πεπρᾶχθαι. Ὁ μὲν γὰρ ὅσῳ
[6]	κινεῖται, κἂν ῥῆγμα κἂν στρέμμα	κἂν	ἄλλο τι τῶν ὑπαρχόντων σαθρὸν
[6]	ὅποι τις ἄν, οἶμαι, προσθῇ	κἂν	μικρὰν δύναμιν, πάντ' ὠφελεῖ· αὐτὴ
[6]	ἀρρώστημά τι συμβῇ, πάντα κινεῖται,	κἂν	ῥῆγμα κἂν στρέμμα κἂν ἄλλο
[6]	συμβῇ, πάντα κινεῖται, κἂν ῥῆγμα	κἂν	στρέμμα κἂν ἄλλο τι τῶν
[6]	τις ὑμῖν προσέξει τὸν νοῦν.	Κἂν	ταῦτ' ἐθελήσηθ' ὡς προσήκει καὶ
[6]	δεῖν' ἢ ὁ δεῖν' εἴπῃ.	Κἂν	ταῦτα ποιῆτε, οὐ τὸν εἰπόντα
[6]	ἔστιν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ἀδικοῦντα	κἀπιορκοῦντα	καὶ ψευδόμενον δύναμιν βεβαίαν κτήσασθαι,
[6]	πειράσομαι. (Τὸ μὲν οὖν ἐπίορκον	κἄπιστον	καλεῖν ἄνευ τοῦ τὰ πεπραγμένα
[6]	τὴν μὲν ἡμετέραν εὐήθειαν τὸ	κατ'	ἀρχάς, ὅτ' Ὀλυνθίους ἀπήλαυνόν τινες
[6]	καὶ μεγάλ' ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,	κατ'	ἐκείνου φαίνοιτ' ἂν ὀνείδη βουλομένοις
[6]	ἔχει τὸ ἴσον· πάντας ἐξιέναι	κατὰ	μέρος, ἕως ἂν ἅπαντες στρατεύσησθε·
[6]	προσήκει ποιεῖν ὑμῶν αὐτῶν καὶ	κατὰ	μικρόν, ἢ τὴν ἐκείνου· πολὺ
[6]	μὲν γάρ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,	κατὰ	συμμορίας εἰσεφέρετε, νυνὶ δὲ πολιτεύεσθε
[6]	συμμορίας εἰσεφέρετε, νυνὶ δὲ πολιτεύεσθε	κατὰ	συμμορίας. Ῥήτωρ ἡγεμὼν ἑκατέρων, καὶ
[6]	εἰσφέρειν, στρατεύεσθαι, τοῖς δὲ ψηφίζεσθαι	κατὰ	τούτων μόνον, ἄλλο δὲ μηδ'
[6]	δὲ φωρᾶται καὶ περὶ αὑτὰ	καταρρεῖ.	Ὥσπερ γὰρ οἰκίας, οἶμαι, καὶ
[6]	τὸ θρυλούμενόν ποτ' ἀπόρρητον ἐκεῖνο	κατασκευάσαι,	(τούτῳ προσαγαγόμενον, τὴν δ' Ὀλυνθίων
[6]	ἔτ' ἐπισφαλεστέραν ἢ ὑπῆρχε φύσει	κατεσκεύακεν	αὑτῷ. (Μὴ γὰρ οἴεσθ' ὦ
[6]	αὐτῶν ἀπολωλεκότες κάθησθε. (Ταῦτα θαυμάζω,	κἄτι	πρὸς τούτοις, εἰ μηδεὶς ὑμῶν,
[6]	νῦν μὲν ἐπισκοτεῖ τούτοις τὸ	κατορθοῦν·	αἱ γὰρ εὐπραξίαι δειναὶ συγκρύψαι
[6]	ταῖς στρατείαις ταύταις ταῖς ἄνω	κάτω	λυποῦνται καὶ συνεχῶς ταλαιπωροῦσιν, οὔτ'
[6]	τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων τὰ	κάτωθεν	ἰσχυρότατ' εἶναι δεῖ, οὕτω καὶ
[6]	ἔχειν ὁρῶ ὑμῖν ἐνούσας ἢ	κείνῳ.	(Ἀλλ' οἶμαι, καθήμεθ' οὐδὲν ποιοῦντες·
[6]	ἂν δύνωνται, ταῦτ' ἔχοντες διαθέσθαι	κεκλειμένων	τῶν ἐμπορίων τῶν ἐν τῇ
[6]	χώραν ὅμορον καὶ δύναμίν τινα	κεκτημένους,	καὶ τὸ μέγιστον ἁπάντων, τὴν
[6]	λοιδορίαν εἶναί τις ἂν φήσειε	κενὴν	δικαίως· τὸ δὲ πάνθ' ὅσα
[6]	πράγματα, μάταιόν τι φαίνεται καὶ	κενόν,	μάλιστα δ' ὁ παρὰ τῆς
[6]	τῶν ἐχθρῶν ἐξέσται. (Λέγω δὴ	κεφάλαιον,	πάντας εἰσφέρειν ἀφ' ὅσων ἕκαστος
[6]	δ' ὅσῳ χεῖρον ἢ προσῆκε	κέχρησθε	τοῖς πράγμασι, τοσούτῳ πλείον' αἰσχύνην
[6]	ἐζήλωκε, καὶ προῄρηται πράττων καὶ	κινδυνεύων,	ἂν συμβῇ τι, παθεῖν, τὴν
[6]	δ' οὐκ ἔστιν· ἐκεῖ δὲ	κίνδυνοι	μὲν ἐλάττους, τὰ δὲ λήμματα
[6]	παραχρῆμ' ὑμεῖς κομιεῖσθε) οἱ δὲ	κίνδυνοι	τῶν ἐφεστηκότων ἴδιοι, μισθὸς δ'
[6]	δ' ἀρρώστημά τι συμβῇ, πάντα	κινεῖται,	κἂν ῥῆγμα κἂν στρέμμα κἂν
[6]	πεπεισμένοις, τοῖς δὲ ταῦτα, τὰ	κοινὰ	δ' ἔχειν φαύλως. Πρότερον μὲν
[6]	αὐτῶν ἔτι καὶ νῦν γενομένους	κοινὸν	καὶ τὸ βουλεύεσθαι καὶ τὸ
[6]	μέρος ἐλλείψει, εἶθ' ὑμῖν τούτους	κολάζειν	ἀντὶ τῶν ἐχθρῶν ἐξέσται. (Λέγω
[6]	ἐπαίνου τιμᾶν, τοὺς δ' ἀδικοῦντας	κολάζειν,	τὰς προφάσεις δ' ἀφελεῖν καὶ
[6]	περὶ αὐτὸν εἶναι λῃστὰς καὶ	κόλακας	καὶ τοιούτους ἀνθρώπους οἵους μεθυσθέντας
[6]	γ' ἂν ληφθῇ, παραχρῆμ' ὑμεῖς	κομιεῖσθε)	οἱ δὲ κίνδυνοι τῶν ἐφεστηκότων
[6]	τῆς ἀπὸ τούτων οὐ μέτεστι,	κοπτόμενοι	δ' ἀεὶ ταῖς στρατείαις ταύταις
[6]	τοῦ βίου καὶ μέθην καὶ	κορδακισμοὺς	οὐ δυνάμενος φέρειν, παρεῶσθαι καὶ
[6]	αἰτιᾶσθαι πρὶν ἂν τῶν πραγμάτων	κρατήσητε,	τηνικαῦτα δ' ἀπ' αὐτῶν τῶν
[6]	δ' ἀπ' αὐτῶν τῶν ἔργων	κρίναντας	τοὺς μὲν ἀξίους ἐπαίνου τιμᾶν,
[6]	ἀποβλέψητε φαύλως ἔχοντα, τοὺς ἐφεστηκότας	κρίνετε,	ὅταν δὲ δόντες λόγον τὰς
[6]	τινὰς ἐλπιζόντων πράξειν, αἰτιωμένων ἀλλήλους,	κρινόντων,	πάλιν ἐλπιζόντων, σχεδὸν ταὔθ' ἅπερ
[6]	εἰσφέρειν ὑπὲρ τῶν ὑμετέρων αὐτῶν	κτημάτων,	καὶ τοὺς μὲν ἄλλους σεσώκατε
[6]	κἀπιορκοῦντα καὶ ψευδόμενον δύναμιν βεβαίαν	κτήσασθαι,	ἀλλὰ τὰ τοιαῦτ' εἰς μὲν
[6]	τοῦ πολέμου λοιπὸν τῶν πρότερον,	κτήσασθαι	δὲ δεῖ. Αὐτῶν οὖν ἡμῶν
[6]	γὰρ ῥᾷον ἔχοντας φυλάττειν ἢ	κτήσασθαι	πάντα πέφυκεν. Νῦν δ' ὅ
[6]	καὶ τόπων ὧν ἦμέν ποτε	κύριοι	φαίνεσθαι προϊεμένους, ἀλλὰ καὶ τῶν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 4/09/2008