HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Démosthène, Les Philippiques, Discours VI

Liste des contextes (ordre alphabétique)


α  =  130 formes différentes pour 247 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[6]   ὁρῶ τὸν καιρὸν τοῦ λέγειν·  ἃ   δὲ καὶ χωρὶς τούτων ἔνι,
[6]   παθεῖν, τὴν τοῦ διαπράξασθαι ταῦθ'  ἃ   μηδεὶς πώποτ' ἄλλος Μακεδόνων βασιλεὺς
[6]   πόλεως τύχην ἂν ἑλοίμην, ἐθελόντων  ἃ   προσήκει ποιεῖν ὑμῶν αὐτῶν καὶ
[6]   στρατιωτῶν, Λάμψακος, Σίγειον, τὰ πλοῖ'  ἃ   συλῶσιν. Ἐπ' οὖν τὸ λυσιτελοῦν
[6]   ποιοῦσιν εἵνεκα τοῦ γελασθῆναι, τούτους  ἀγαπᾷ   καὶ περὶ αὑτὸν ἔχει. ~Καίτοι
[6]   γὰρ ἑκάστων ἄνοιαν ἀεὶ τῶν  ἀγνοούντων   αὐτὸν ἐξαπατῶν καὶ προσλαμβάνων οὕτως
[6]   ὁ χρόνος διελήλυθεν. (Εἶθ' οὕτως  ἀγνωμόνως   ἔχετ' ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ὥστε
[6]   αὐτοῖς οἷος ἔμπειρος πολέμου καὶ  ἀγώνων,   τούτους μὲν φιλοτιμίᾳ πάντας ἀπωθεῖν
[6]   τοὺς μὲν πρότερον συμμάχους (ὑμᾶς)  ἀδικῆσαι,   παραδοῦναι δ' ἐκείνοις, Θετταλοὺς δὲ
[6]   οὐκ ἔστιν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,  ἀδικοῦντα   κἀπιορκοῦντα καὶ ψευδόμενον δύναμιν βεβαίαν
[6]   ἀξίους ἐπαίνου τιμᾶν, τοὺς δ'  ἀδικοῦντας   κολάζειν, τὰς προφάσεις δ' ἀφελεῖν
[6]   ἐν καιρῷ· τὸ γὰρ ἠδικημένον  ἀεὶ   μέρος ἐλλείψει, εἶθ' ὑμῖν τούτους
[6]   τούτων οὐ μέτεστι, κοπτόμενοι δ'  ἀεὶ   ταῖς στρατείαις ταύταις ταῖς ἄνω
[6]   χρησαμένων· τὴν γὰρ ἑκάστων ἄνοιαν  ἀεὶ   τῶν ἀγνοούντων αὐτὸν ἐξαπατῶν καὶ
[6]   ἔστιν, οὐκ ἔστιν, ὦ ἄνδρες  Ἀθηναῖοι,   ἀδικοῦντα κἀπιορκοῦντα καὶ ψευδόμενον δύναμιν
[6]   τις ἡγεῖται, μεγάλ' ὦ ἄνδρες  Ἀθηναῖοι,   δείγματα τῆς ἐκείνου γνώμης καὶ
[6]   Δοκεῖ δ' ἔμοιγ' ὦ ἄνδρες  Ἀθηναῖοι,   δείξειν οὐκ εἰς μακράν, ἂν
[6]   ἄν τις ἰδεῖν, ὦ ἄνδρες  Ἀθηναῖοι,   δοκεῖ μοι τὴν παρὰ τῶν
[6]   εἰ μηδεὶς ὑμῶν, ὦ ἄνδρες  Ἀθηναῖοι,   δύναται λογίσασθαι πόσον πολεμεῖτε χρόνον
[6]   ὑμᾶς, καὶ μεγάλ' ὦ ἄνδρες  Ἀθηναῖοι,   κατ' ἐκείνου φαίνοιτ' ἂν ὀνείδη
[6]   Πρότερον μὲν γάρ, ὦ ἄνδρες  Ἀθηναῖοι,   κατὰ συμμορίας εἰσεφέρετε, νυνὶ δὲ
[6]   (Τίνος γὰρ εἵνεκ' ὦ ἄνδρες  Ἀθηναῖοι,   νομίζετε τοῦτον μὲν φεύγειν τὸν
[6]   (Σκοπεῖσθε μέντοι τοῦτ' ὦ ἄνδρες  Ἀθηναῖοι,   ὅπως μὴ λόγους ἐροῦσιν μόνον
[6]   Καιροῦ μὲν δή, ὦ ἄνδρες  Ἀθηναῖοι,   πρὸς τοῦτο πάρεστι Φιλίππῳ τὰ
[6]   μετ' ἀληθείας τις, ὦ ἄνδρες  Ἀθηναῖοι,   σκοποῖτο, ἐνθένδ' ἂν αὐτὸν ἴδοι
[6]   αὐτῷ. (Ἐγὼ γάρ, ὦ ἄνδρες  Ἀθηναῖοι,   σφόδρ' ἂν ἡγούμην καὶ αὐτὸς
[6]   περαίνειν, οὐ μόνον, ὦ ἄνδρες  Ἀθηναῖοι,   τὰ συμμαχικὰ ἀσθενῶς καὶ ἀπίστως
[6]   (Τὸ μὲν οὖν, ὦ ἄνδρες  Ἀθηναῖοι,   τὴν Φιλίππου ῥώμην διεξιέναι καὶ
[6]   (Μὴ γὰρ οἴεσθ' ὦ ἄνδρες  Ἀθηναῖοι,   τοῖς αὐτοῖς Φίλιππόν τε χαίρειν
[6]   δέ τις ὑμῶν, ὦ ἄνδρες  Ἀθηναῖοι,   τὸν Φίλιππον εὐτυχοῦνθ' ὁρῶν ταύτῃ
[6]   εὐεργεσίᾳ. (Δεῖ τοίνυν, ὦ ἄνδρες  Ἀθηναῖοι,   τοῦτ' ἤδη σκοπεῖν αὐτούς, ὅπως
[6]   Λακεδαιμονίοις μέν ποτ' ὦ ἄνδρες  Ἀθηναῖοι,   ὑπὲρ τῶν Ἑλληνικῶν δικαίων ἀντήρατε,
[6]   οὕτως ἀγνωμόνως ἔχετ' ὦ ἄνδρες  Ἀθηναῖοι,   ὥστε δι' ὧν ἐκ χρηστῶν
[6]   μὲν ἐπισκοτεῖ τούτοις τὸ κατορθοῦν·  αἱ   γὰρ εὐπραξίαι δειναὶ συγκρύψαι τὰ
[6]   τὰ βέλτισθ' ὧν ἂν ἀκούσηθ'  αἱρεῖσθαι,   μὴ ἃν ὁ δεῖν' ἢ
[6]   μὴν ἀλλ' ἔγωγε, εἴ τις  αἵρεσίν   μοι δοίη, τὴν τῆς ἡμετέρας
[6]   τῶν αἰσχρῶν, μᾶλλον δὲ τῶν  αἰσχίστων,   μὴ μόνον πόλεων καὶ τόπων
[6]   ἀνθρώπους, μίμους γελοίων καὶ ποιητὰς  αἰσχρῶν   ᾀσμάτων, ὧν εἰς τοὺς συνόντας
[6]   τῶν ὑπαρχόντων, ὡς ἔστι τῶν  αἰσχρῶν,   μᾶλλον δὲ τῶν αἰσχίστων, μὴ
[6]   κέχρησθε τοῖς πράγμασι, τοσούτῳ πλείον'  αἰσχύνην   ὠφλήκατε. (Ταῦτα μὲν οὖν παραλείψω.
[6]   χρήματα, αὐτοὺς ἐξιέναι προθύμως, μηδέν'  αἰτιᾶσθαι   πρὶν ἂν τῶν πραγμάτων κρατήσητε,
[6]   αὐτῶν, ἑτέρους τινὰς ἐλπιζόντων πράξειν,  αἰτιωμένων   ἀλλήλους, κρινόντων, πάλιν ἐλπιζόντων, σχεδὸν
[6]   τούτων ἔνι, καὶ βέλτιόν ἐστιν  ἀκηκοέναι   πάντας ὑμᾶς, καὶ μεγάλ' ὦ
[6]   καὶ τὰ βέλτισθ' ὧν ἂν  ἀκούσηθ'   αἱρεῖσθαι, μὴ ἃν ὁ δεῖν'
[6]   δὲ δόντες λόγον τὰς ἀνάγκας  ἀκούσητε   ταύτας, ἀφίετε. Περίεστι τοίνυν ὑμῖν
[6]   δίκαιος ἄλλως, τὴν καθ' ἡμέραν  ἀκρασίαν   τοῦ βίου καὶ μέθην καὶ
[6]   εἰ δέ τι πταίσει, τότ'  ἀκριβῶς   αὐτοῦ ταῦτ' ἐξετασθήσεται. Δοκεῖ δ'
[6]   παραλείψω. Καὶ γὰρ εἰ μετ'  ἀληθείας   τις, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, σκοποῖτο,
[6]   τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ὑποθέσεις  ἀληθεῖς   καὶ δικαίας εἶναι προσήκει. Τοῦτο
[6]   τοῦ τ' ἐκεῖνον, ὅπερ καὶ  ἀληθὲς   ὑπάρχει, φαῦλον φαίνεσθαι, καὶ τοὺς
[6]   Δῆλον δ' ὅτι ταῦτ' ἐστὶν  ἀληθῆ·   καὶ γὰρ οὓς ἐνθένδε πάντες
[6]   ὑμῖν δειξάτω, ἢ ὡς οὐκ  ἀληθῆ   ταῦτ' ἐγὼ λέγω, ἢ ὡς
[6]   τῶν ἀνθρώπων πράγματα· οὐ μὴν  ἀλλ'   ἔγωγε, εἴ τις αἵρεσίν μοι
[6]   προσήκει τοῦ πάντα ποιοῦντος περιῆμεν.  (Ἀλλ'   ἐκεῖνο θαυμάζω, εἰ Λακεδαιμονίοις μέν
[6]   πολλάκις ὑμῖν ἐξὸν οὐκ ἠθελήσατε,  ἀλλ'   ἵν' οἱ ἄλλοι τύχωσι τῶν
[6]   τε χαίρειν καὶ τοὺς ἀρχομένους,  ἀλλ'   ὁ μὲν δόξης ἐπιθυμεῖ καὶ
[6]   ὁρῶ ὑμῖν ἐνούσας ἢ κείνῳ.  (Ἀλλ'   οἶμαι, καθήμεθ' οὐδὲν ποιοῦντες· οὐκ
[6]   κακοδαιμονίας ἐστὶ τοῖς εὖ φρονοῦσιν.  Ἀλλ'   οἶμαι, νῦν μὲν ἐπισκοτεῖ τούτοις
[6]   ἐκ φαύλων αὐτὰ χρηστὰ γενήσεσθαι;  Ἀλλ'   οὔτ' εὔλογον οὔτ' ἔχον ἐστὶ
[6]   μόνον οἱ παρ' ἡμῶν πρέσβεις,  ἀλλὰ   καὶ ἔργον τι δεικνύειν ἕξουσιν
[6]   καὶ ἀπίστως ἔχοντα φανήσεται Φιλίππῳ,  ἀλλὰ   καὶ τὰ τῆς οἰκείας ἀρχῆς
[6]   ἦμέν ποτε κύριοι φαίνεσθαι προϊεμένους,  ἀλλὰ   καὶ τῶν ὑπὸ τῆς τύχης
[6]   τὸν εἰπόντα μόνον παραχρῆμ' ἐπαινέσεσθε,  ἀλλὰ   καὶ ὑμᾶς αὐτοὺς ὕστερον, βέλτιον
[6]   καὶ ψευδόμενον δύναμιν βεβαίαν κτήσασθαι,  ἀλλὰ   τὰ τοιαῦτ' εἰς μὲν ἅπαξ
[6]   ταύτας, ἀφίετε. Περίεστι τοίνυν ὑμῖν  ἀλλήλοις   ἐρίζειν καὶ διεστάναι, τοῖς μὲν
[6]   ἑτέρους τινὰς ἐλπιζόντων πράξειν, αἰτιωμένων  ἀλλήλους,   κρινόντων, πάλιν ἐλπιζόντων, σχεδὸν ταὔθ'
[6]   δὲ ψηφίζεσθαι κατὰ τούτων μόνον,  ἄλλο   δὲ μηδ' ὁτιοῦν συμπονεῖν, οὐχὶ
[6]   κἂν ῥῆγμα κἂν στρέμμα κἂν  ἄλλο   τι τῶν ὑπαρχόντων σαθρὸν ᾖ,
[6]   βοησόμενοι, οἱ τριακόσιοι· οἱ δ'  ἄλλοι   προσνενέμησθε οἱ μὲν ὡς τούτους,
[6]   οὐκ ἠθελήσατε, ἀλλ' ἵν' οἱ  ἄλλοι   τύχωσι τῶν δικαίων, τὰ ὑμέτερ'
[6]   πικρῶς ἐξετάσαι τί πέπρακται τοῖς  ἄλλοις,   ἂν μὴ παρ' ὑμῶν αὐτῶν
[6]   τἄργα (πρὸς γὰρ αὖ τοῖς  ἄλλοις   καὶ τὴν φιλοτιμίαν ἀνυπέρβλητον εἶναι)
[6]   διαπράξασθαι ταῦθ' ἃ μηδεὶς πώποτ'  ἄλλος   Μακεδόνων βασιλεὺς δόξαν ἀντὶ τοῦ
[6]   αὐτῶν κτημάτων, καὶ τοὺς μὲν  ἄλλους   σεσώκατε πολλάκις πάντας καὶ καθ'
[6]   οἶμαι, καὶ πλοίου καὶ τῶν  ἄλλων   τῶν τοιούτων τὰ κάτωθεν ἰσχυρότατ'
[6]   δέ τις σώφρων ἢ δίκαιος  ἄλλως,   τὴν καθ' ἡμέραν ἀκρασίαν τοῦ
[6]   φαίνεσθαι, καὶ τοὺς ὑπερεκπεπληγμένους ὡς  ἄμαχόν   τινα τὸν Φίλιππον ἰδεῖν ὅτι
[6]   βουλομένους ὑμῖν διαλεχθῆναι, τῷ τὴν  Ἀμφίπολιν   φάσκειν παραδώσειν καὶ τὸ θρυλούμενόν
[6]   ὧν ἐστιν ὁ πόλεμος ὑμέτερα  (Ἀμφίπολίς   γ' ἂν ληφθῇ, παραχρῆμ' ὑμεῖς
[6]   οἰκίαν ἐβοήθησεν· καὶ ὅποι τις  ἄν,   οἶμαι, προσθῇ κἂν μικρὰν δύναμιν,
[6]   ~(Ἐπὶ πολλῶν μὲν  ἄν   τις ἰδεῖν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[6]   γὰρ οὗτος ἅπασι τούτοις, οἷς  ἄν   τις μέγαν αὐτὸν ἡγήσαιτο, τοῖς
[6]   πῶς ἔχουσι Φιλίππῳ, ἐκ τούτων  ἄν   τις σκέψαιτ' οὐ χαλεπῶς· οἱ
[6]   διδόναι, καὶ τὰ βέλτισθ' ὧν  ἂν   ἀκούσηθ' αἱρεῖσθαι, μὴ ἃν ὁ
[6]   πάντας ἐξιέναι κατὰ μέρος, ἕως  ἂν   ἅπαντες στρατεύσησθε· πᾶσι τοῖς παριοῦσι
[6]   πράγμασιν, ὡς ἅπας μὲν λόγος,  ἂν   ἀπῇ τὰ πράγματα, μάταιόν τι
[6]   ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, σκοποῖτο, ἐνθένδ'  ἂν   αὐτὸν ἴδοι μέγαν γεγενημένον, οὐχὶ
[6]   ὅσ' ἂν ποιήσωσιν οὕτως ὅπως  ἂν   δύνωνται, ταῦτ' ἔχοντες διαθέσθαι κεκλειμένων
[6]   Ὅτι μοι δοκεῖ πάνθ' ὅσ'  ἂν   εἴποι τις ὑπὲρ τούτων, ἐκείνῳ
[6]   φεύγειν τὸν πόλεμον πάντας ὅσους  ἂν   ἐκπέμψητε στρατηγούς, ἰδίους δ' εὑρίσκειν
[6]   ἀξίαν δεδουλωμένοι (Θετταλοὶ) νῦν οὐκ  ἂν   ἐλεύθεροι γένοιντ' ἄσμενοι. (Καὶ μὴν
[6]   τὴν τῆς ἡμετέρας πόλεως τύχην  ἂν   ἑλοίμην, ἐθελόντων ἃ προσήκει ποιεῖν
[6]   καὶ τῶν τυράννων, ἕως μὲν  ἂν   ἔξω πολεμῶσιν, ἀφανῆ τὰ κακὰ
[6]   ἐν τοῖς σώμασιν, τέως μὲν  ἂν   ἐρρωμένος ᾖ τις, οὐδὲν ἐπαισθάνεται,
[6]   γάρ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, σφόδρ'  ἂν   ἡγούμην καὶ αὐτὸς φοβερὸν τὸν
[6]   θαυμάζω τοῦτ' ἐγώ· τοὐναντίον γὰρ  ἂν   ἦν θαυμαστόν, εἰ μηδὲν ποιοῦντες
[6]   ὁ πόλεμος ὑμέτερα (Ἀμφίπολίς γ'  ἂν   ληφθῇ, παραχρῆμ' ὑμεῖς κομιεῖσθε) οἱ
[6]   ἐξετάσαι τί πέπρακται τοῖς ἄλλοις,  ἂν   μὴ παρ' ὑμῶν αὐτῶν πρῶτον
[6]   Ἀθηναῖοι, δείξειν οὐκ εἰς μακράν,  ἂν   οἵ τε θεοὶ θέλωσι καὶ
[6]   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, κατ' ἐκείνου φαίνοιτ'  ἂν   ὀνείδη βουλομένοις ὀρθῶς δοκιμάζειν, ταῦτ'
[6]   ἰδίοις ἐώμενοι διατρίβειν, οὔθ' ὅσ'  ἂν   ποιήσωσιν οὕτως ὅπως ἂν δύνωνται,
[6]   καὶ προῄρηται πράττων καὶ κινδυνεύων,  ἂν   συμβῇ τι, παθεῖν, τὴν τοῦ
[6]   γ' ἤνθησ' ἐπὶ ταῖς ἐλπίσιν,  ἂν   τύχῃ, τῷ χρόνῳ δὲ φωρᾶται
[6]   ἐξιέναι προθύμως, μηδέν' αἰτιᾶσθαι πρὶν  ἂν   τῶν πραγμάτων κρατήσητε, τηνικαῦτα δ'
[6]   πεπραγμένα δεικνύναι λοιδορίαν εἶναί τις  ἂν   φήσειε κενὴν δικαίως· τὸ δὲ
[6]   ὧν ἂν ἀκούσηθ' αἱρεῖσθαι, μὴ  ἃν   ὁ δεῖν' ἢ ὁ δεῖν'
[6]   ὑμῶν ἐπιτάττειν ἀποδώσετε, τοῖς δ'  ἀναγκάζεσθαι   τριηραρχεῖν, εἰσφέρειν, στρατεύεσθαι, τοῖς δὲ
[6]   ὅταν δὲ δόντες λόγον τὰς  ἀνάγκας   ἀκούσητε ταύτας, ἀφίετε. Περίεστι τοίνυν
[6]   Φωκικὸν πόλεμον πολεμήσειν ὑπὲρ αὐτῶν  ἀναδέξασθαι.   Ὅλως δ' οὐδεὶς ἔστιν ὅντιν'
[6]   εἶτα τῆς ἑαυτῶν πατρίδος νομίζειν  ἀνάστασιν,   δαιμονίᾳ τινὶ καὶ θείᾳ παντάπασιν
[6]   γὰρ ἔστιν, οὐκ ἔστιν, ὦ  ἄνδρες   Ἀθηναῖοι, ἀδικοῦντα κἀπιορκοῦντα καὶ ψευδόμενον
[6]   μικρά τις ἡγεῖται, μεγάλ' ὦ  ἄνδρες   Ἀθηναῖοι, δείγματα τῆς ἐκείνου γνώμης
[6]   ἐξετασθήσεται. Δοκεῖ δ' ἔμοιγ' ὦ  ἄνδρες   Ἀθηναῖοι, δείξειν οὐκ εἰς μακράν,
[6]   μὲν ἄν τις ἰδεῖν, ὦ  ἄνδρες   Ἀθηναῖοι, δοκεῖ μοι τὴν παρὰ
[6]   τούτοις, εἰ μηδεὶς ὑμῶν, ὦ  ἄνδρες   Ἀθηναῖοι, δύναται λογίσασθαι πόσον πολεμεῖτε
[6]   πάντας ὑμᾶς, καὶ μεγάλ' ὦ  ἄνδρες   Ἀθηναῖοι, κατ' ἐκείνου φαίνοιτ' ἂν
[6]   φαύλως. Πρότερον μὲν γάρ, ὦ  ἄνδρες   Ἀθηναῖοι, κατὰ συμμορίας εἰσεφέρετε, νυνὶ
[6]   δέοντα. (Τίνος γὰρ εἵνεκ' ὦ  ἄνδρες   Ἀθηναῖοι, νομίζετε τοῦτον μὲν φεύγειν
[6]   ποιεῖσθαι. (Σκοπεῖσθε μέντοι τοῦτ' ὦ  ἄνδρες   Ἀθηναῖοι, ὅπως μὴ λόγους ἐροῦσιν
[6]   ἐξελήλεγκται. Καιροῦ μὲν δή, ὦ  ἄνδρες   Ἀθηναῖοι, πρὸς τοῦτο πάρεστι Φιλίππῳ
[6]   εἰ μετ' ἀληθείας τις, ὦ  ἄνδρες   Ἀθηναῖοι, σκοποῖτο, ἐνθένδ' ἂν αὐτὸν
[6]   πράγματ' αὐτῷ. (Ἐγὼ γάρ, ὦ  ἄνδρες   Ἀθηναῖοι, σφόδρ' ἂν ἡγούμην καὶ
[6]   δὴ περαίνειν, οὐ μόνον, ὦ  ἄνδρες   Ἀθηναῖοι, τὰ συμμαχικὰ ἀσθενῶς καὶ
[6]   καιρῶν. (Τὸ μὲν οὖν, ὦ  ἄνδρες   Ἀθηναῖοι, τὴν Φιλίππου ῥώμην διεξιέναι
[6]   αὑτῷ. (Μὴ γὰρ οἴεσθ' ὦ  ἄνδρες   Ἀθηναῖοι, τοῖς αὐτοῖς Φίλιππόν τε
[6]   (Εἰ δέ τις ὑμῶν, ὦ  ἄνδρες   Ἀθηναῖοι, τὸν Φίλιππον εὐτυχοῦνθ' ὁρῶν
[6]   ἔοικεν εὐεργεσίᾳ. (Δεῖ τοίνυν, ὦ  ἄνδρες   Ἀθηναῖοι, τοῦτ' ἤδη σκοπεῖν αὐτούς,
[6]   εἰ Λακεδαιμονίοις μέν ποτ' ὦ  ἄνδρες   Ἀθηναῖοι, ὑπὲρ τῶν Ἑλληνικῶν δικαίων
[6]   (Εἶθ' οὕτως ἀγνωμόνως ἔχετ' ὦ  ἄνδρες   Ἀθηναῖοι, ὥστε δι' ὧν ἐκ
[6]   τῇ χώρᾳ γεγενημένων τινὸς ἤκουον,  ἀνδρὸς   οὐδαμῶς οἵου τε ψεύδεσθαι, οὐδένων
[6]   μὲν οὖν ἐπίορκον κἄπιστον καλεῖν  ἄνευ   τοῦ τὰ πεπραγμένα δεικνύναι λοιδορίαν
[6]   πρόφασις καὶ μικρὸν πταῖσμα ἅπαντ'  ἀνεχαίτισε   καὶ διέλυσεν. ~Οὐ γὰρ ἔστιν,
[6]   τῶν δικαίων, τὰ ὑμέτερ' αὐτῶν  ἀνηλίσκετ'   εἰσφέροντες καὶ προυκινδυνεύετε στρατευόμενοι, νυνὶ
[6]   βελτίους. (Εἰ μὲν γάρ τις  ἀνήρ   ἐστιν ἐν αὐτοῖς οἷος ἔμπειρος
[6]   τὰς συμφορὰς καὶ μένειν ἐθέλουσιν  ἅνθρωποι·   ὅταν δ' ἐκ πλεονεξίας καὶ
[6]   φοβερὸν προσπολεμῆσαι νομίζει, σώφρονος μὲν  ἀνθρώπου   λογισμῷ χρῆται· μεγάλη γὰρ ῥοπή,
[6]   ἐκεῖνον τὸν δημόσιον καὶ τοιούτους  ἀνθρώπους,   μίμους γελοίων καὶ ποιητὰς αἰσχρῶν
[6]   λῃστὰς καὶ κόλακας καὶ τοιούτους  ἀνθρώπους   οἵους μεθυσθέντας ὀρχεῖσθαι τοιαῦθ' οἷ'
[6]   παρὰ πάντ' ἐστὶ τὰ τῶν  ἀνθρώπων   πράγματα· οὐ μὴν ἀλλ' ἔγωγε,
[6]   αὐτῷ χρησαμένων· τὴν γὰρ ἑκάστων  ἄνοιαν   ἀεὶ τῶν ἀγνοούντων αὐτὸν ἐξαπατῶν
[6]   μὲν ἅπαξ καὶ βραχὺν χρόνον  ἀντέχει,   καὶ σφόδρα γ' ἤνθησ' ἐπὶ
[6]   Ἀθηναῖοι, ὑπὲρ τῶν Ἑλληνικῶν δικαίων  ἀντήρατε,   καὶ πόλλ' ἰδίᾳ πλεονεκτῆσαι πολλάκις
[6]   πώποτ' ἄλλος Μακεδόνων βασιλεὺς δόξαν  ἀντὶ   τοῦ ζῆν ἀσφαλῶς ᾑρημένος (τοῖς
[6]   ἐλλείψει, εἶθ' ὑμῖν τούτους κολάζειν  ἀντὶ   τῶν ἐχθρῶν ἐξέσται. (Λέγω δὴ
[6]   τοῖς ἄλλοις καὶ τὴν φιλοτιμίαν  ἀνυπέρβλητον   εἶναι) εἰ δέ τις σώφρων
[6]   ἀεὶ ταῖς στρατείαις ταύταις ταῖς  ἄνω   κάτω λυποῦνται καὶ συνεχῶς ταλαιπωροῦσιν,
[6]   ὡς οἱ παρὰ τὴν αὑτῶν  ἀξίαν   δεδουλωμένοι (Θετταλοὶ) νῦν οὐκ ἂν
[6]   γὰρ ὅσῳ πλείον' ὑπὲρ τὴν  ἀξίαν   πεποίηκε τὴν αὑτοῦ, τοσούτῳ θαυμαστότερος
[6]   τῶν ἔργων κρίναντας τοὺς μὲν  ἀξίους   ἐπαίνου τιμᾶν, τοὺς δ' ἀδικοῦντας
[6]   τι δεικνύειν ἕξουσιν ἐξεληλυθότων ὑμῶν  ἀξίως   τῆς πόλεως καὶ ὄντων ἐπὶ
[6]   τῶν πραγμάτων κρατήσητε, τηνικαῦτα δ'  ἀπ'   αὐτῶν τῶν ἔργων κρίναντας τοὺς
[6]   γὰρ νῦν εἰσιν ἐψηφισμένοι Παγασὰς  ἀπαιτεῖν   καὶ περὶ Μαγνησίας λόγους ποιεῖσθαι.
[6]   πρώτη πρόφασις καὶ μικρὸν πταῖσμα  ἅπαντ'   ἀνεχαίτισε καὶ διέλυσεν. ~Οὐ γὰρ
[6]   δεικτέον τὴν μεταβολήν, εἰσφέροντας, ἐξιόντας,  ἅπαντα   ποιοῦντας ἑτοίμως, εἴπερ τις ὑμῖν
[6]   ἐξιέναι κατὰ μέρος, ἕως ἂν  ἅπαντες   στρατεύσησθε· πᾶσι τοῖς παριοῦσι λόγον
[6]   τινα κεκτημένους, καὶ τὸ μέγιστον  ἁπάντων,   τὴν ὑπὲρ τοῦ πολέμου γνώμην
[6]   ἀλλὰ τὰ τοιαῦτ' εἰς μὲν  ἅπαξ   καὶ βραχὺν χρόνον ἀντέχει, καὶ
[6]   ὄντων ἐπὶ τοῖς πράγμασιν, ὡς  ἅπας   μὲν λόγος, ἂν ἀπῇ τὰ
[6]   σχεδὸν ταὔθ' ἅπερ νυνὶ ποιούντων,  ἅπας   ὁ χρόνος διελήλυθεν. (Εἶθ' οὕτως
[6]   ἐκεῖνος αὐτὸς καὶ παρὼν ἐφ'  ἅπασι   καὶ μήτε καιρὸν μήθ' ὥραν
[6]   ὅσα πώποτ' ἔπραξε διεξιόντα ἐφ'  ἅπασι   τούτοις ἐλέγχειν, καὶ βραχέος λόγου
[6]   ἐστι μεστή. Καὶ γὰρ οὗτος  ἅπασι   τούτοις, οἷς ἄν τις μέγαν
[6]   κρινόντων, πάλιν ἐλπιζόντων, σχεδὸν ταὔθ'  ἅπερ   νυνὶ ποιούντων, ἅπας ὁ χρόνος
[6]   ὡς ἅπας μὲν λόγος, ἂν  ἀπῇ   τὰ πράγματα, μάταιόν τι φαίνεται
[6]   τὸ κατ' ἀρχάς, ὅτ' Ὀλυνθίους  ἀπήλαυνόν   τινες ἐνθένδε βουλομένους ὑμῖν διαλεχθῆναι,
[6]   καὶ γὰρ οὓς ἐνθένδε πάντες  ἀπήλαυνον   ὡς πολὺ τῶν θαυματοποιῶν ἀσελγεστέρους
[6]   πρὸς ἐκεῖνον διαλλαγὰς πρῶτον μὲν  ἀπίστους,   εἶτα τῆς ἑαυτῶν πατρίδος νομίζειν
[6]   αὐτῷ δοκοῦμεν χρῆσθαι, τοσούτῳ μᾶλλον  ἀπιστοῦσι   πάντες αὐτῷ. (Πολλὴν δὴ τὴν
[6]   Ἀθηναῖοι, τὰ συμμαχικὰ ἀσθενῶς καὶ  ἀπίστως   ἔχοντα φανήσεται Φιλίππῳ, ἀλλὰ καὶ
[6]   δὲ τῆς μὲν φιλοτιμίας τῆς  ἀπὸ   τούτων οὐ μέτεστι, κοπτόμενοι δ'
[6]   ὅταν μὲν εἰς τὰ πράγματ'  ἀποβλέψητε   φαύλως ἔχοντα, τοὺς ἐφεστηκότας κρίνετε,
[6]   ὥσπερ ἐκ τυραννίδος ὑμῶν ἐπιτάττειν  ἀποδώσετε,   τοῖς δ' ἀναγκάζεσθαι τριηραρχεῖν, εἰσφέρειν,
[6]   μέρει, τὰ δ' ὑμέτερ' αὐτῶν  ἀπολωλεκότες   κάθησθε. (Ταῦτα θαυμάζω, κἄτι πρὸς
[6]   παραδώσειν καὶ τὸ θρυλούμενόν ποτ'  ἀπόρρητον   ἐκεῖνο κατασκευάσαι, (τούτῳ προσαγαγόμενον, τὴν
[6]   ἀγώνων, τούτους μὲν φιλοτιμίᾳ πάντας  ἀπωθεῖν   αὐτὸν ἔφη, βουλόμενον πάνθ' αὑτοῦ
[6]   ποιοῦντες· οὐκ ἔνι δ' αὐτὸν  ἀργοῦντ'   οὐδὲ τοῖς φίλοις ἐπιτάττειν ὑπὲρ
[6]   λέγει κάλλιστα καὶ τάχιστα, οὕτως  ἀρέσκει   μοι· πρὸς δὲ Θετταλοὺς πρεσβείαν
[6]   τις, οὐδὲν ἐπαισθάνεται, ἐπὰν δ'  ἀρρώστημά   τι συμβῇ, πάντα κινεῖται, κἂν
[6]   οὕτω καὶ τῶν πράξεων τὰς  ἀρχὰς   καὶ τὰς ὑποθέσεις ἀληθεῖς καὶ
[6]   μὲν ἡμετέραν εὐήθειαν τὸ κατ'  ἀρχάς,   ὅτ' Ὀλυνθίους ἀπήλαυνόν τινες ἐνθένδε
[6]   γὰρ ἡ Μακεδονικὴ δύναμις καὶ  ἀρχὴ   ἐν μὲν προσθήκῃ μερίς ἐστί
[6]   ἀλλὰ καὶ τὰ τῆς οἰκείας  ἀρχῆς   καὶ δυνάμεως κακῶς ἔχοντ' ἐξελεγχθήσεται.
[6]   Φίλιππόν τε χαίρειν καὶ τοὺς  ἀρχομένους,   ἀλλ' ὁ μὲν δόξης ἐπιθυμεῖ
[6]   ἀπήλαυνον ὡς πολὺ τῶν θαυματοποιῶν  ἀσελγεστέρους   ὄντας, Καλλίαν ἐκεῖνον τὸν δημόσιον
[6]   ὠφελεῖ· αὐτὴ δὲ καθ' αὑτὴν  ἀσθενὴς   καὶ πολλῶν κακῶν ἐστι μεστή.
[6]   ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὰ συμμαχικὰ  ἀσθενῶς   καὶ ἀπίστως ἔχοντα φανήσεται Φιλίππῳ,
[6]   μίμους γελοίων καὶ ποιητὰς αἰσχρῶν  ᾀσμάτων,   ὧν εἰς τοὺς συνόντας ποιοῦσιν
[6]   νῦν οὐκ ἂν ἐλεύθεροι γένοιντ'  ἄσμενοι.   (Καὶ μὴν εἴ τις ὑμῶν
[6]   βασιλεὺς δόξαν ἀντὶ τοῦ ζῆν  ἀσφαλῶς   ᾑρημένος (τοῖς δὲ τῆς μὲν
[6]   ἐπὶ Τιμοθέου πρὸς Ὀλυνθίους· πάλιν  αὖ   πρὸς Ποτείδαιαν Ὀλυνθίοις ἐφάνη τι
[6]   δοκεῖν εἶναι τἄργα (πρὸς γὰρ  αὖ   τοῖς ἄλλοις καὶ τὴν φιλοτιμίαν
[6]   τῶν αὐτῶν πράξεων ἐκ φαύλων  αὐτὰ   χρηστὰ γενήσεσθαι; Ἀλλ' οὔτ' εὔλογον
[6]   χρόνῳ δὲ φωρᾶται καὶ περὶ  αὑτὰ   καταρρεῖ. Ὥσπερ γὰρ οἰκίας, οἶμαι,
[6]   κἂν μικρὰν δύναμιν, πάντ' ὠφελεῖ·  αὐτὴ   δὲ καθ' αὑτὴν ἀσθενὴς καὶ
[6]   ὡς δ' ἐγὼ τῶν ἐν  αὐτῇ   τῇ χώρᾳ γεγενημένων τινὸς ἤκουον,
[6]   παρακρουόμενος μέγας ηὐξήθη, καὶ πρὸς  αὐτὴν   ἥκει τὴν τελευτὴν τὰ πράγματ'
[6]   πάντ' ὠφελεῖ· αὐτὴ δὲ καθ'  αὑτὴν   ἀσθενὴς καὶ πολλῶν κακῶν ἐστι
[6]   γάρ τις ἀνήρ ἐστιν ἐν  αὐτοῖς   οἷος ἔμπειρος πολέμου καὶ ἀγώνων,
[6]   οἴεσθ' ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τοῖς  αὐτοῖς   Φίλιππόν τε χαίρειν καὶ τοὺς
[6]   συλῶσιν. Ἐπ' οὖν τὸ λυσιτελοῦν  αὑτοῖς   ἕκαστοι χωροῦσιν. (Ὑμεῖς δ' ὅταν
[6]   οὐδὲν ποιοῦντες· οὐκ ἔνι δ'  αὐτὸν   ἀργοῦντ' οὐδὲ τοῖς φίλοις ἐπιτάττειν
[6]   ἤρθη μέγας, ἡνίχ' ἕκαστοι συμφέρον  αὐτὸν   ἑαυτοῖς ᾤοντό τι πράξειν, οὕτως
[6]   τὸν τοιοῦτον. (Λοιποὺς δὴ περὶ  αὐτὸν   εἶναι λῃστὰς καὶ κόλακας καὶ
[6]   ἑκάστων ἄνοιαν ἀεὶ τῶν ἀγνοούντων  αὐτὸν   ἐξαπατῶν καὶ προσλαμβάνων οὕτως ηὐξήθη.
[6]   τούτους μὲν φιλοτιμίᾳ πάντας ἀπωθεῖν  αὐτὸν   ἔφη, βουλόμενον πάνθ' αὑτοῦ δοκεῖν
[6]   τούτοις, οἷς ἄν τις μέγαν  αὐτὸν   ἡγήσαιτο, τοῖς πολέμοις καὶ ταῖς
[6]   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, σκοποῖτο, ἐνθένδ' ἂν  αὐτὸν   ἴδοι μέγαν γεγενημένον, οὐχὶ παρ'
[6]   χαλεπῶς· οἱ δὲ δὴ περὶ  αὐτὸν   ὄντες ξένοι καὶ πεζέταιροι δόξαν
[6]   ἡγεῖται, οἴεται δὲ βίᾳ καθέξειν  αὐτὸν   τὰ πράγματα τῷ τὰ χωρία
[6]   γελασθῆναι, τούτους ἀγαπᾷ καὶ περὶ  αὑτὸν   ἔχει. ~Καίτοι ταῦτα, καὶ εἰ
[6]   εἰ στρατευόμενος καὶ πονῶν ἐκεῖνος  αὐτὸς   καὶ παρὼν ἐφ' ἅπασι καὶ
[6]   Ἀθηναῖοι, σφόδρ' ἂν ἡγούμην καὶ  αὐτὸς   φοβερὸν τὸν Φίλιππον καὶ θαυμαστόν,
[6]   ἐκεῖνος μὲν ὀφείλει τοῖς ὑπὲρ  αὐτοῦ   πεπολιτευμένοις χάριν, ὑμῖν δὲ δίκην
[6]   δέ τι πταίσει, τότ' ἀκριβῶς  αὐτοῦ   ταῦτ' ἐξετασθήσεται. Δοκεῖ δ' ἔμοιγ'
[6]   ἀπωθεῖν αὐτὸν ἔφη, βουλόμενον πάνθ'  αὑτοῦ   δοκεῖν εἶναι τἄργα (πρὸς γὰρ
[6]   οὐδὲ τοῖς φίλοις ἐπιτάττειν ὑπὲρ  αὑτοῦ   τι ποιεῖν, μή τί γε
[6]   ὑπὲρ τὴν ἀξίαν πεποίηκε τὴν  αὑτοῦ,   τοσούτῳ θαυμαστότερος παρὰ πᾶσι νομίζεται·
[6]   ἴδοι μέγαν γεγενημένον, οὐχὶ παρ'  αὑτοῦ.   Ὧν οὖν ἐκεῖνος μὲν ὀφείλει
[6]   ὅπως μὴ χείρους περὶ ἡμᾶς  αὐτοὺς   εἶναι δόξομεν τῶν ὑπαρχόντων, ὡς
[6]   (Φημὶ δὴ δεῖν εἰσφέρειν χρήματα,  αὐτοὺς   ἐξιέναι προθύμως, μηδέν' αἰτιᾶσθαι πρὶν
[6]   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τοῦτ' ἤδη σκοπεῖν  αὐτούς,   ὅπως μὴ χείρους περὶ ἡμᾶς
[6]   παραχρῆμ' ἐπαινέσεσθε, ἀλλὰ καὶ ὑμᾶς  αὐτοὺς   ὕστερον, βέλτιον τῶν ὅλων πραγμάτων
[6]   ἡμετέρας πόλεως· ὅσῳ γὰρ ἑτοιμότατ'  αὐτῷ   δοκοῦμεν χρῆσθαι, τοσούτῳ μᾶλλον ἀπιστοῦσι
[6]   ἥκει τὴν τελευτὴν τὰ πράγματ'  αὐτῷ.   (Ἐγὼ γάρ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[6]   χρῆσθαι, τοσούτῳ μᾶλλον ἀπιστοῦσι πάντες  αὐτῷ.   (Πολλὴν δὴ τὴν μετάστασιν καὶ
[6]   ὅντιν' οὐ πεφενάκικ' ἐκεῖνος τῶν  αὐτῷ   χρησαμένων· τὴν γὰρ ἑκάστων ἄνοιαν
[6]   ἐπισφαλεστέραν ἢ ὑπῆρχε φύσει κατεσκεύακεν  αὑτῷ.   (Μὴ γὰρ οἴεσθ' ὦ ἄνδρες
[6]   τὸν Φωκικὸν πόλεμον πολεμήσειν ὑπὲρ  αὐτῶν   ἀναδέξασθαι. Ὅλως δ' οὐδεὶς ἔστιν
[6]   τύχωσι τῶν δικαίων, τὰ ὑμέτερ'  αὐτῶν   ἀνηλίσκετ' εἰσφέροντες καὶ προυκινδυνεύετε στρατευόμενοι,
[6]   ἐν μέρει, τὰ δ' ὑμέτερ'  αὐτῶν   ἀπολωλεκότες κάθησθε. (Ταῦτα θαυμάζω, κἄτι
[6]   πολλάκις πάντας καὶ καθ' ἕν'  αὐτῶν   ἐν μέρει, τὰ δ' ὑμέτερ'
[6]   γὰρ δήπου τοῦθ' ὅτι μελλόντων  αὐτῶν,   ἑτέρους τινὰς ἐλπιζόντων πράξειν, αἰτιωμένων
[6]   δὴ ταῦτ' ἐπανέντας καὶ ὑμῶν  αὐτῶν   ἔτι καὶ νῦν γενομένους κοινὸν
[6]   ἐθελόντων ἃ προσήκει ποιεῖν ὑμῶν  αὐτῶν   καὶ κατὰ μικρόν, ἢ τὴν
[6]   μέλλετ' εἰσφέρειν ὑπὲρ τῶν ὑμετέρων  αὐτῶν   κτημάτων, καὶ τοὺς μὲν ἄλλους
[6]   τῶν πρότερον, κτήσασθαι δὲ δεῖ.  Αὐτῶν   οὖν ἡμῶν ἔργον τοῦτ' ἤδη.
[6]   γέγονεν, διὰ τούτων ἐλπίζετε τῶν  αὐτῶν   πράξεων ἐκ φαύλων αὐτὰ χρηστὰ
[6]   ἄλλοις, ἂν μὴ παρ' ὑμῶν  αὐτῶν   πρῶτον ὑπάρξῃ τὰ δέοντα. (Τίνος
[6]   πράξειν, οὕτως ὀφείλει διὰ τῶν  αὐτῶν   τούτων καὶ καθαιρεθῆναι πάλιν, ἐπειδὴ
[6]   πραγμάτων κρατήσητε, τηνικαῦτα δ' ἀπ'  αὐτῶν   τῶν ἔργων κρίναντας τοὺς μὲν
[6]   ἢ ὡς οἱ παρὰ τὴν  αὑτῶν   ἀξίαν δεδουλωμένοι (Θετταλοὶ) νῦν οὐκ
[6]   τοῖς ἔργοις οὔτ' ἐπὶ τοῖς  αὑτῶν   ἰδίοις ἐώμενοι διατρίβειν, οὔθ' ὅσ'
[6]   (Λέγω δὴ κεφάλαιον, πάντας εἰσφέρειν  ἀφ'   ὅσων ἕκαστος ἔχει τὸ ἴσον·
[6]   ἕως μὲν ἂν ἔξω πολεμῶσιν,  ἀφανῆ   τὰ κακὰ τοῖς πολλοῖς ἐστιν,
[6]   ἀδικοῦντας κολάζειν, τὰς προφάσεις δ'  ἀφελεῖν   καὶ τὰ καθ' ὑμᾶς ἐλλείμματα·
[6]   λόγον τὰς ἀνάγκας ἀκούσητε ταύτας,  ἀφίετε.   Περίεστι τοίνυν ὑμῖν ἀλλήλοις ἐρίζειν
[6]   τὴν ἐκείνου· πολὺ γὰρ πλείους  ἀφορμὰς   εἰς τὸ τὴν παρὰ τῶν




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 4/09/2008