| Paragraphes |
| [6] |
ὁρῶ
τὸν
καιρὸν
τοῦ
λέγειν·
|
ἃ |
δὲ
καὶ
χωρὶς
τούτων
ἔνι, |
| [6] |
παθεῖν,
τὴν
τοῦ
διαπράξασθαι
ταῦθ'
|
ἃ |
μηδεὶς
πώποτ'
ἄλλος
Μακεδόνων
βασιλεὺς |
| [6] |
πόλεως
τύχην
ἂν
ἑλοίμην,
ἐθελόντων
|
ἃ |
προσήκει
ποιεῖν
ὑμῶν
αὐτῶν
καὶ |
| [6] |
στρατιωτῶν,
Λάμψακος,
Σίγειον,
τὰ
πλοῖ'
|
ἃ |
συλῶσιν.
Ἐπ'
οὖν
τὸ
λυσιτελοῦν |
| [6] |
ποιοῦσιν
εἵνεκα
τοῦ
γελασθῆναι,
τούτους
|
ἀγαπᾷ |
καὶ
περὶ
αὑτὸν
ἔχει.
~Καίτοι |
| [6] |
γὰρ
ἑκάστων
ἄνοιαν
ἀεὶ
τῶν
|
ἀγνοούντων |
αὐτὸν
ἐξαπατῶν
καὶ
προσλαμβάνων
οὕτως |
| [6] |
ὁ
χρόνος
διελήλυθεν.
(Εἶθ'
οὕτως
|
ἀγνωμόνως |
ἔχετ'
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
ὥστε |
| [6] |
αὐτοῖς
οἷος
ἔμπειρος
πολέμου
καὶ
|
ἀγώνων, |
τούτους
μὲν
φιλοτιμίᾳ
πάντας
ἀπωθεῖν |
| [6] |
τοὺς
μὲν
πρότερον
συμμάχους
(ὑμᾶς)
|
ἀδικῆσαι, |
παραδοῦναι
δ'
ἐκείνοις,
Θετταλοὺς
δὲ |
| [6] |
οὐκ
ἔστιν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
|
ἀδικοῦντα |
κἀπιορκοῦντα
καὶ
ψευδόμενον
δύναμιν
βεβαίαν |
| [6] |
ἀξίους
ἐπαίνου
τιμᾶν,
τοὺς
δ'
|
ἀδικοῦντας |
κολάζειν,
τὰς
προφάσεις
δ'
ἀφελεῖν |
| [6] |
ἐν
καιρῷ·
τὸ
γὰρ
ἠδικημένον
|
ἀεὶ |
μέρος
ἐλλείψει,
εἶθ'
ὑμῖν
τούτους |
| [6] |
τούτων
οὐ
μέτεστι,
κοπτόμενοι
δ'
|
ἀεὶ |
ταῖς
στρατείαις
ταύταις
ταῖς
ἄνω |
| [6] |
χρησαμένων·
τὴν
γὰρ
ἑκάστων
ἄνοιαν
|
ἀεὶ |
τῶν
ἀγνοούντων
αὐτὸν
ἐξαπατῶν
καὶ |
| [6] |
ἔστιν,
οὐκ
ἔστιν,
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
ἀδικοῦντα
κἀπιορκοῦντα
καὶ
ψευδόμενον
δύναμιν |
| [6] |
τις
ἡγεῖται,
μεγάλ'
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
δείγματα
τῆς
ἐκείνου
γνώμης
καὶ |
| [6] |
Δοκεῖ
δ'
ἔμοιγ'
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
δείξειν
οὐκ
εἰς
μακράν,
ἂν |
| [6] |
ἄν
τις
ἰδεῖν,
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
δοκεῖ
μοι
τὴν
παρὰ
τῶν |
| [6] |
εἰ
μηδεὶς
ὑμῶν,
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
δύναται
λογίσασθαι
πόσον
πολεμεῖτε
χρόνον |
| [6] |
ὑμᾶς,
καὶ
μεγάλ'
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
κατ'
ἐκείνου
φαίνοιτ'
ἂν
ὀνείδη |
| [6] |
Πρότερον
μὲν
γάρ,
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
κατὰ
συμμορίας
εἰσεφέρετε,
νυνὶ
δὲ |
| [6] |
(Τίνος
γὰρ
εἵνεκ'
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
νομίζετε
τοῦτον
μὲν
φεύγειν
τὸν |
| [6] |
(Σκοπεῖσθε
μέντοι
τοῦτ'
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
ὅπως
μὴ
λόγους
ἐροῦσιν
μόνον |
| [6] |
Καιροῦ
μὲν
δή,
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
πρὸς
τοῦτο
πάρεστι
Φιλίππῳ
τὰ |
| [6] |
μετ'
ἀληθείας
τις,
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
σκοποῖτο,
ἐνθένδ'
ἂν
αὐτὸν
ἴδοι |
| [6] |
αὐτῷ.
(Ἐγὼ
γάρ,
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
σφόδρ'
ἂν
ἡγούμην
καὶ
αὐτὸς |
| [6] |
περαίνειν,
οὐ
μόνον,
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
τὰ
συμμαχικὰ
ἀσθενῶς
καὶ
ἀπίστως |
| [6] |
(Τὸ
μὲν
οὖν,
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
τὴν
Φιλίππου
ῥώμην
διεξιέναι
καὶ |
| [6] |
(Μὴ
γὰρ
οἴεσθ'
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
τοῖς
αὐτοῖς
Φίλιππόν
τε
χαίρειν |
| [6] |
δέ
τις
ὑμῶν,
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
τὸν
Φίλιππον
εὐτυχοῦνθ'
ὁρῶν
ταύτῃ |
| [6] |
εὐεργεσίᾳ.
(Δεῖ
τοίνυν,
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
τοῦτ'
ἤδη
σκοπεῖν
αὐτούς,
ὅπως |
| [6] |
Λακεδαιμονίοις
μέν
ποτ'
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
ὑπὲρ
τῶν
Ἑλληνικῶν
δικαίων
ἀντήρατε, |
| [6] |
οὕτως
ἀγνωμόνως
ἔχετ'
ὦ
ἄνδρες
|
Ἀθηναῖοι, |
ὥστε
δι'
ὧν
ἐκ
χρηστῶν |
| [6] |
μὲν
ἐπισκοτεῖ
τούτοις
τὸ
κατορθοῦν·
|
αἱ |
γὰρ
εὐπραξίαι
δειναὶ
συγκρύψαι
τὰ |
| [6] |
τὰ
βέλτισθ'
ὧν
ἂν
ἀκούσηθ'
|
αἱρεῖσθαι, |
μὴ
ἃν
ὁ
δεῖν'
ἢ |
| [6] |
μὴν
ἀλλ'
ἔγωγε,
εἴ
τις
|
αἵρεσίν |
μοι
δοίη,
τὴν
τῆς
ἡμετέρας |
| [6] |
τῶν
αἰσχρῶν,
μᾶλλον
δὲ
τῶν
|
αἰσχίστων, |
μὴ
μόνον
πόλεων
καὶ
τόπων |
| [6] |
ἀνθρώπους,
μίμους
γελοίων
καὶ
ποιητὰς
|
αἰσχρῶν |
ᾀσμάτων,
ὧν
εἰς
τοὺς
συνόντας |
| [6] |
τῶν
ὑπαρχόντων,
ὡς
ἔστι
τῶν
|
αἰσχρῶν, |
μᾶλλον
δὲ
τῶν
αἰσχίστων,
μὴ |
| [6] |
κέχρησθε
τοῖς
πράγμασι,
τοσούτῳ
πλείον'
|
αἰσχύνην |
ὠφλήκατε.
(Ταῦτα
μὲν
οὖν
παραλείψω. |
| [6] |
χρήματα,
αὐτοὺς
ἐξιέναι
προθύμως,
μηδέν'
|
αἰτιᾶσθαι |
πρὶν
ἂν
τῶν
πραγμάτων
κρατήσητε, |
| [6] |
αὐτῶν,
ἑτέρους
τινὰς
ἐλπιζόντων
πράξειν,
|
αἰτιωμένων |
ἀλλήλους,
κρινόντων,
πάλιν
ἐλπιζόντων,
σχεδὸν |
| [6] |
τούτων
ἔνι,
καὶ
βέλτιόν
ἐστιν
|
ἀκηκοέναι |
πάντας
ὑμᾶς,
καὶ
μεγάλ'
ὦ |
| [6] |
καὶ
τὰ
βέλτισθ'
ὧν
ἂν
|
ἀκούσηθ' |
αἱρεῖσθαι,
μὴ
ἃν
ὁ
δεῖν' |
| [6] |
δὲ
δόντες
λόγον
τὰς
ἀνάγκας
|
ἀκούσητε |
ταύτας,
ἀφίετε.
Περίεστι
τοίνυν
ὑμῖν |
| [6] |
δίκαιος
ἄλλως,
τὴν
καθ'
ἡμέραν
|
ἀκρασίαν |
τοῦ
βίου
καὶ
μέθην
καὶ |
| [6] |
εἰ
δέ
τι
πταίσει,
τότ'
|
ἀκριβῶς |
αὐτοῦ
ταῦτ'
ἐξετασθήσεται.
Δοκεῖ
δ' |
| [6] |
παραλείψω.
Καὶ
γὰρ
εἰ
μετ'
|
ἀληθείας |
τις,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
σκοποῖτο, |
| [6] |
τὰς
ἀρχὰς
καὶ
τὰς
ὑποθέσεις
|
ἀληθεῖς |
καὶ
δικαίας
εἶναι
προσήκει.
Τοῦτο |
| [6] |
τοῦ
τ'
ἐκεῖνον,
ὅπερ
καὶ
|
ἀληθὲς |
ὑπάρχει,
φαῦλον
φαίνεσθαι,
καὶ
τοὺς |
| [6] |
Δῆλον
δ'
ὅτι
ταῦτ'
ἐστὶν
|
ἀληθῆ· |
καὶ
γὰρ
οὓς
ἐνθένδε
πάντες |
| [6] |
ὑμῖν
δειξάτω,
ἢ
ὡς
οὐκ
|
ἀληθῆ |
ταῦτ'
ἐγὼ
λέγω,
ἢ
ὡς |
| [6] |
τῶν
ἀνθρώπων
πράγματα·
οὐ
μὴν
|
ἀλλ' |
ἔγωγε,
εἴ
τις
αἵρεσίν
μοι |
| [6] |
προσήκει
τοῦ
πάντα
ποιοῦντος
περιῆμεν.
|
(Ἀλλ' |
ἐκεῖνο
θαυμάζω,
εἰ
Λακεδαιμονίοις
μέν |
| [6] |
πολλάκις
ὑμῖν
ἐξὸν
οὐκ
ἠθελήσατε,
|
ἀλλ' |
ἵν'
οἱ
ἄλλοι
τύχωσι
τῶν |
| [6] |
τε
χαίρειν
καὶ
τοὺς
ἀρχομένους,
|
ἀλλ' |
ὁ
μὲν
δόξης
ἐπιθυμεῖ
καὶ |
| [6] |
ὁρῶ
ὑμῖν
ἐνούσας
ἢ
κείνῳ.
|
(Ἀλλ' |
οἶμαι,
καθήμεθ'
οὐδὲν
ποιοῦντες·
οὐκ |
| [6] |
κακοδαιμονίας
ἐστὶ
τοῖς
εὖ
φρονοῦσιν.
|
Ἀλλ' |
οἶμαι,
νῦν
μὲν
ἐπισκοτεῖ
τούτοις |
| [6] |
ἐκ
φαύλων
αὐτὰ
χρηστὰ
γενήσεσθαι;
|
Ἀλλ' |
οὔτ'
εὔλογον
οὔτ'
ἔχον
ἐστὶ |
| [6] |
μόνον
οἱ
παρ'
ἡμῶν
πρέσβεις,
|
ἀλλὰ |
καὶ
ἔργον
τι
δεικνύειν
ἕξουσιν |
| [6] |
καὶ
ἀπίστως
ἔχοντα
φανήσεται
Φιλίππῳ,
|
ἀλλὰ |
καὶ
τὰ
τῆς
οἰκείας
ἀρχῆς |
| [6] |
ἦμέν
ποτε
κύριοι
φαίνεσθαι
προϊεμένους,
|
ἀλλὰ |
καὶ
τῶν
ὑπὸ
τῆς
τύχης |
| [6] |
τὸν
εἰπόντα
μόνον
παραχρῆμ'
ἐπαινέσεσθε,
|
ἀλλὰ |
καὶ
ὑμᾶς
αὐτοὺς
ὕστερον,
βέλτιον |
| [6] |
καὶ
ψευδόμενον
δύναμιν
βεβαίαν
κτήσασθαι,
|
ἀλλὰ |
τὰ
τοιαῦτ'
εἰς
μὲν
ἅπαξ |
| [6] |
ταύτας,
ἀφίετε.
Περίεστι
τοίνυν
ὑμῖν
|
ἀλλήλοις |
ἐρίζειν
καὶ
διεστάναι,
τοῖς
μὲν |
| [6] |
ἑτέρους
τινὰς
ἐλπιζόντων
πράξειν,
αἰτιωμένων
|
ἀλλήλους, |
κρινόντων,
πάλιν
ἐλπιζόντων,
σχεδὸν
ταὔθ' |
| [6] |
δὲ
ψηφίζεσθαι
κατὰ
τούτων
μόνον,
|
ἄλλο |
δὲ
μηδ'
ὁτιοῦν
συμπονεῖν,
οὐχὶ |
| [6] |
κἂν
ῥῆγμα
κἂν
στρέμμα
κἂν
|
ἄλλο |
τι
τῶν
ὑπαρχόντων
σαθρὸν
ᾖ, |
| [6] |
βοησόμενοι,
οἱ
τριακόσιοι·
οἱ
δ'
|
ἄλλοι |
προσνενέμησθε
οἱ
μὲν
ὡς
τούτους, |
| [6] |
οὐκ
ἠθελήσατε,
ἀλλ'
ἵν'
οἱ
|
ἄλλοι |
τύχωσι
τῶν
δικαίων,
τὰ
ὑμέτερ' |
| [6] |
πικρῶς
ἐξετάσαι
τί
πέπρακται
τοῖς
|
ἄλλοις, |
ἂν
μὴ
παρ'
ὑμῶν
αὐτῶν |
| [6] |
τἄργα
(πρὸς
γὰρ
αὖ
τοῖς
|
ἄλλοις |
καὶ
τὴν
φιλοτιμίαν
ἀνυπέρβλητον
εἶναι) |
| [6] |
διαπράξασθαι
ταῦθ'
ἃ
μηδεὶς
πώποτ'
|
ἄλλος |
Μακεδόνων
βασιλεὺς
δόξαν
ἀντὶ
τοῦ |
| [6] |
αὐτῶν
κτημάτων,
καὶ
τοὺς
μὲν
|
ἄλλους |
σεσώκατε
πολλάκις
πάντας
καὶ
καθ' |
| [6] |
οἶμαι,
καὶ
πλοίου
καὶ
τῶν
|
ἄλλων |
τῶν
τοιούτων
τὰ
κάτωθεν
ἰσχυρότατ' |
| [6] |
δέ
τις
σώφρων
ἢ
δίκαιος
|
ἄλλως, |
τὴν
καθ'
ἡμέραν
ἀκρασίαν
τοῦ |
| [6] |
φαίνεσθαι,
καὶ
τοὺς
ὑπερεκπεπληγμένους
ὡς
|
ἄμαχόν |
τινα
τὸν
Φίλιππον
ἰδεῖν
ὅτι |
| [6] |
βουλομένους
ὑμῖν
διαλεχθῆναι,
τῷ
τὴν
|
Ἀμφίπολιν |
φάσκειν
παραδώσειν
καὶ
τὸ
θρυλούμενόν |
| [6] |
ὧν
ἐστιν
ὁ
πόλεμος
ὑμέτερα
|
(Ἀμφίπολίς |
γ'
ἂν
ληφθῇ,
παραχρῆμ'
ὑμεῖς |
| [6] |
οἰκίαν
ἐβοήθησεν·
καὶ
ὅποι
τις
|
ἄν, |
οἶμαι,
προσθῇ
κἂν
μικρὰν
δύναμιν, |
| [6] |
~(Ἐπὶ
πολλῶν
μὲν
|
ἄν |
τις
ἰδεῖν,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι, |
| [6] |
γὰρ
οὗτος
ἅπασι
τούτοις,
οἷς
|
ἄν |
τις
μέγαν
αὐτὸν
ἡγήσαιτο,
τοῖς |
| [6] |
πῶς
ἔχουσι
Φιλίππῳ,
ἐκ
τούτων
|
ἄν |
τις
σκέψαιτ'
οὐ
χαλεπῶς·
οἱ |
| [6] |
διδόναι,
καὶ
τὰ
βέλτισθ'
ὧν
|
ἂν |
ἀκούσηθ'
αἱρεῖσθαι,
μὴ
ἃν
ὁ |
| [6] |
πάντας
ἐξιέναι
κατὰ
μέρος,
ἕως
|
ἂν |
ἅπαντες
στρατεύσησθε·
πᾶσι
τοῖς
παριοῦσι |
| [6] |
πράγμασιν,
ὡς
ἅπας
μὲν
λόγος,
|
ἂν |
ἀπῇ
τὰ
πράγματα,
μάταιόν
τι |
| [6] |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
σκοποῖτο,
ἐνθένδ'
|
ἂν |
αὐτὸν
ἴδοι
μέγαν
γεγενημένον,
οὐχὶ |
| [6] |
ὅσ'
ἂν
ποιήσωσιν
οὕτως
ὅπως
|
ἂν |
δύνωνται,
ταῦτ'
ἔχοντες
διαθέσθαι
κεκλειμένων |
| [6] |
Ὅτι
μοι
δοκεῖ
πάνθ'
ὅσ'
|
ἂν |
εἴποι
τις
ὑπὲρ
τούτων,
ἐκείνῳ |
| [6] |
φεύγειν
τὸν
πόλεμον
πάντας
ὅσους
|
ἂν |
ἐκπέμψητε
στρατηγούς,
ἰδίους
δ'
εὑρίσκειν |
| [6] |
ἀξίαν
δεδουλωμένοι
(Θετταλοὶ)
νῦν
οὐκ
|
ἂν |
ἐλεύθεροι
γένοιντ'
ἄσμενοι.
(Καὶ
μὴν |
| [6] |
τὴν
τῆς
ἡμετέρας
πόλεως
τύχην
|
ἂν |
ἑλοίμην,
ἐθελόντων
ἃ
προσήκει
ποιεῖν |
| [6] |
καὶ
τῶν
τυράννων,
ἕως
μὲν
|
ἂν |
ἔξω
πολεμῶσιν,
ἀφανῆ
τὰ
κακὰ |
| [6] |
ἐν
τοῖς
σώμασιν,
τέως
μὲν
|
ἂν |
ἐρρωμένος
ᾖ
τις,
οὐδὲν
ἐπαισθάνεται, |
| [6] |
γάρ,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
σφόδρ'
|
ἂν |
ἡγούμην
καὶ
αὐτὸς
φοβερὸν
τὸν |
| [6] |
θαυμάζω
τοῦτ'
ἐγώ·
τοὐναντίον
γὰρ
|
ἂν |
ἦν
θαυμαστόν,
εἰ
μηδὲν
ποιοῦντες |
| [6] |
ὁ
πόλεμος
ὑμέτερα
(Ἀμφίπολίς
γ'
|
ἂν |
ληφθῇ,
παραχρῆμ'
ὑμεῖς
κομιεῖσθε)
οἱ |
| [6] |
ἐξετάσαι
τί
πέπρακται
τοῖς
ἄλλοις,
|
ἂν |
μὴ
παρ'
ὑμῶν
αὐτῶν
πρῶτον |
| [6] |
Ἀθηναῖοι,
δείξειν
οὐκ
εἰς
μακράν,
|
ἂν |
οἵ
τε
θεοὶ
θέλωσι
καὶ |
| [6] |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
κατ'
ἐκείνου
φαίνοιτ'
|
ἂν |
ὀνείδη
βουλομένοις
ὀρθῶς
δοκιμάζειν,
ταῦτ' |
| [6] |
ἰδίοις
ἐώμενοι
διατρίβειν,
οὔθ'
ὅσ'
|
ἂν |
ποιήσωσιν
οὕτως
ὅπως
ἂν
δύνωνται, |
| [6] |
καὶ
προῄρηται
πράττων
καὶ
κινδυνεύων,
|
ἂν |
συμβῇ
τι,
παθεῖν,
τὴν
τοῦ |
| [6] |
γ'
ἤνθησ'
ἐπὶ
ταῖς
ἐλπίσιν,
|
ἂν |
τύχῃ,
τῷ
χρόνῳ
δὲ
φωρᾶται |
| [6] |
ἐξιέναι
προθύμως,
μηδέν'
αἰτιᾶσθαι
πρὶν
|
ἂν |
τῶν
πραγμάτων
κρατήσητε,
τηνικαῦτα
δ' |
| [6] |
πεπραγμένα
δεικνύναι
λοιδορίαν
εἶναί
τις
|
ἂν |
φήσειε
κενὴν
δικαίως·
τὸ
δὲ |
| [6] |
ὧν
ἂν
ἀκούσηθ'
αἱρεῖσθαι,
μὴ
|
ἃν |
ὁ
δεῖν'
ἢ
ὁ
δεῖν' |
| [6] |
ὑμῶν
ἐπιτάττειν
ἀποδώσετε,
τοῖς
δ'
|
ἀναγκάζεσθαι |
τριηραρχεῖν,
εἰσφέρειν,
στρατεύεσθαι,
τοῖς
δὲ |
| [6] |
ὅταν
δὲ
δόντες
λόγον
τὰς
|
ἀνάγκας |
ἀκούσητε
ταύτας,
ἀφίετε.
Περίεστι
τοίνυν |
| [6] |
Φωκικὸν
πόλεμον
πολεμήσειν
ὑπὲρ
αὐτῶν
|
ἀναδέξασθαι. |
Ὅλως
δ'
οὐδεὶς
ἔστιν
ὅντιν' |
| [6] |
εἶτα
τῆς
ἑαυτῶν
πατρίδος
νομίζειν
|
ἀνάστασιν, |
δαιμονίᾳ
τινὶ
καὶ
θείᾳ
παντάπασιν |
| [6] |
γὰρ
ἔστιν,
οὐκ
ἔστιν,
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
ἀδικοῦντα
κἀπιορκοῦντα
καὶ
ψευδόμενον |
| [6] |
μικρά
τις
ἡγεῖται,
μεγάλ'
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
δείγματα
τῆς
ἐκείνου
γνώμης |
| [6] |
ἐξετασθήσεται.
Δοκεῖ
δ'
ἔμοιγ'
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
δείξειν
οὐκ
εἰς
μακράν, |
| [6] |
μὲν
ἄν
τις
ἰδεῖν,
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
δοκεῖ
μοι
τὴν
παρὰ |
| [6] |
τούτοις,
εἰ
μηδεὶς
ὑμῶν,
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
δύναται
λογίσασθαι
πόσον
πολεμεῖτε |
| [6] |
πάντας
ὑμᾶς,
καὶ
μεγάλ'
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
κατ'
ἐκείνου
φαίνοιτ'
ἂν |
| [6] |
φαύλως.
Πρότερον
μὲν
γάρ,
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
κατὰ
συμμορίας
εἰσεφέρετε,
νυνὶ |
| [6] |
δέοντα.
(Τίνος
γὰρ
εἵνεκ'
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
νομίζετε
τοῦτον
μὲν
φεύγειν |
| [6] |
ποιεῖσθαι.
(Σκοπεῖσθε
μέντοι
τοῦτ'
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
ὅπως
μὴ
λόγους
ἐροῦσιν |
| [6] |
ἐξελήλεγκται.
Καιροῦ
μὲν
δή,
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
πρὸς
τοῦτο
πάρεστι
Φιλίππῳ |
| [6] |
εἰ
μετ'
ἀληθείας
τις,
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
σκοποῖτο,
ἐνθένδ'
ἂν
αὐτὸν |
| [6] |
πράγματ'
αὐτῷ.
(Ἐγὼ
γάρ,
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
σφόδρ'
ἂν
ἡγούμην
καὶ |
| [6] |
δὴ
περαίνειν,
οὐ
μόνον,
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
τὰ
συμμαχικὰ
ἀσθενῶς
καὶ |
| [6] |
καιρῶν.
(Τὸ
μὲν
οὖν,
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
τὴν
Φιλίππου
ῥώμην
διεξιέναι |
| [6] |
αὑτῷ.
(Μὴ
γὰρ
οἴεσθ'
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
τοῖς
αὐτοῖς
Φίλιππόν
τε |
| [6] |
(Εἰ
δέ
τις
ὑμῶν,
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
τὸν
Φίλιππον
εὐτυχοῦνθ'
ὁρῶν |
| [6] |
ἔοικεν
εὐεργεσίᾳ.
(Δεῖ
τοίνυν,
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
τοῦτ'
ἤδη
σκοπεῖν
αὐτούς, |
| [6] |
εἰ
Λακεδαιμονίοις
μέν
ποτ'
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
ὑπὲρ
τῶν
Ἑλληνικῶν
δικαίων |
| [6] |
(Εἶθ'
οὕτως
ἀγνωμόνως
ἔχετ'
ὦ
|
ἄνδρες |
Ἀθηναῖοι,
ὥστε
δι'
ὧν
ἐκ |
| [6] |
τῇ
χώρᾳ
γεγενημένων
τινὸς
ἤκουον,
|
ἀνδρὸς |
οὐδαμῶς
οἵου
τε
ψεύδεσθαι,
οὐδένων |
| [6] |
μὲν
οὖν
ἐπίορκον
κἄπιστον
καλεῖν
|
ἄνευ |
τοῦ
τὰ
πεπραγμένα
δεικνύναι
λοιδορίαν |
| [6] |
πρόφασις
καὶ
μικρὸν
πταῖσμα
ἅπαντ'
|
ἀνεχαίτισε |
καὶ
διέλυσεν.
~Οὐ
γὰρ
ἔστιν, |
| [6] |
τῶν
δικαίων,
τὰ
ὑμέτερ'
αὐτῶν
|
ἀνηλίσκετ' |
εἰσφέροντες
καὶ
προυκινδυνεύετε
στρατευόμενοι,
νυνὶ |
| [6] |
βελτίους.
(Εἰ
μὲν
γάρ
τις
|
ἀνήρ |
ἐστιν
ἐν
αὐτοῖς
οἷος
ἔμπειρος |
| [6] |
τὰς
συμφορὰς
καὶ
μένειν
ἐθέλουσιν
|
ἅνθρωποι· |
ὅταν
δ'
ἐκ
πλεονεξίας
καὶ |
| [6] |
φοβερὸν
προσπολεμῆσαι
νομίζει,
σώφρονος
μὲν
|
ἀνθρώπου |
λογισμῷ
χρῆται·
μεγάλη
γὰρ
ῥοπή, |
| [6] |
ἐκεῖνον
τὸν
δημόσιον
καὶ
τοιούτους
|
ἀνθρώπους, |
μίμους
γελοίων
καὶ
ποιητὰς
αἰσχρῶν |
| [6] |
λῃστὰς
καὶ
κόλακας
καὶ
τοιούτους
|
ἀνθρώπους |
οἵους
μεθυσθέντας
ὀρχεῖσθαι
τοιαῦθ'
οἷ' |
| [6] |
παρὰ
πάντ'
ἐστὶ
τὰ
τῶν
|
ἀνθρώπων |
πράγματα·
οὐ
μὴν
ἀλλ'
ἔγωγε, |
| [6] |
αὐτῷ
χρησαμένων·
τὴν
γὰρ
ἑκάστων
|
ἄνοιαν |
ἀεὶ
τῶν
ἀγνοούντων
αὐτὸν
ἐξαπατῶν |
| [6] |
μὲν
ἅπαξ
καὶ
βραχὺν
χρόνον
|
ἀντέχει, |
καὶ
σφόδρα
γ'
ἤνθησ'
ἐπὶ |
| [6] |
Ἀθηναῖοι,
ὑπὲρ
τῶν
Ἑλληνικῶν
δικαίων
|
ἀντήρατε, |
καὶ
πόλλ'
ἰδίᾳ
πλεονεκτῆσαι
πολλάκις |
| [6] |
πώποτ'
ἄλλος
Μακεδόνων
βασιλεὺς
δόξαν
|
ἀντὶ |
τοῦ
ζῆν
ἀσφαλῶς
ᾑρημένος
(τοῖς |
| [6] |
ἐλλείψει,
εἶθ'
ὑμῖν
τούτους
κολάζειν
|
ἀντὶ |
τῶν
ἐχθρῶν
ἐξέσται.
(Λέγω
δὴ |
| [6] |
τοῖς
ἄλλοις
καὶ
τὴν
φιλοτιμίαν
|
ἀνυπέρβλητον |
εἶναι)
εἰ
δέ
τις
σώφρων |
| [6] |
ἀεὶ
ταῖς
στρατείαις
ταύταις
ταῖς
|
ἄνω |
κάτω
λυποῦνται
καὶ
συνεχῶς
ταλαιπωροῦσιν, |
| [6] |
ὡς
οἱ
παρὰ
τὴν
αὑτῶν
|
ἀξίαν |
δεδουλωμένοι
(Θετταλοὶ)
νῦν
οὐκ
ἂν |
| [6] |
γὰρ
ὅσῳ
πλείον'
ὑπὲρ
τὴν
|
ἀξίαν |
πεποίηκε
τὴν
αὑτοῦ,
τοσούτῳ
θαυμαστότερος |
| [6] |
τῶν
ἔργων
κρίναντας
τοὺς
μὲν
|
ἀξίους |
ἐπαίνου
τιμᾶν,
τοὺς
δ'
ἀδικοῦντας |
| [6] |
τι
δεικνύειν
ἕξουσιν
ἐξεληλυθότων
ὑμῶν
|
ἀξίως |
τῆς
πόλεως
καὶ
ὄντων
ἐπὶ |
| [6] |
τῶν
πραγμάτων
κρατήσητε,
τηνικαῦτα
δ'
|
ἀπ' |
αὐτῶν
τῶν
ἔργων
κρίναντας
τοὺς |
| [6] |
γὰρ
νῦν
εἰσιν
ἐψηφισμένοι
Παγασὰς
|
ἀπαιτεῖν |
καὶ
περὶ
Μαγνησίας
λόγους
ποιεῖσθαι. |
| [6] |
πρώτη
πρόφασις
καὶ
μικρὸν
πταῖσμα
|
ἅπαντ' |
ἀνεχαίτισε
καὶ
διέλυσεν.
~Οὐ
γὰρ |
| [6] |
δεικτέον
τὴν
μεταβολήν,
εἰσφέροντας,
ἐξιόντας,
|
ἅπαντα |
ποιοῦντας
ἑτοίμως,
εἴπερ
τις
ὑμῖν |
| [6] |
ἐξιέναι
κατὰ
μέρος,
ἕως
ἂν
|
ἅπαντες |
στρατεύσησθε·
πᾶσι
τοῖς
παριοῦσι
λόγον |
| [6] |
τινα
κεκτημένους,
καὶ
τὸ
μέγιστον
|
ἁπάντων, |
τὴν
ὑπὲρ
τοῦ
πολέμου
γνώμην |
| [6] |
ἀλλὰ
τὰ
τοιαῦτ'
εἰς
μὲν
|
ἅπαξ |
καὶ
βραχὺν
χρόνον
ἀντέχει,
καὶ |
| [6] |
ὄντων
ἐπὶ
τοῖς
πράγμασιν,
ὡς
|
ἅπας |
μὲν
λόγος,
ἂν
ἀπῇ
τὰ |
| [6] |
σχεδὸν
ταὔθ'
ἅπερ
νυνὶ
ποιούντων,
|
ἅπας |
ὁ
χρόνος
διελήλυθεν.
(Εἶθ'
οὕτως |
| [6] |
ἐκεῖνος
αὐτὸς
καὶ
παρὼν
ἐφ'
|
ἅπασι |
καὶ
μήτε
καιρὸν
μήθ'
ὥραν |
| [6] |
ὅσα
πώποτ'
ἔπραξε
διεξιόντα
ἐφ'
|
ἅπασι |
τούτοις
ἐλέγχειν,
καὶ
βραχέος
λόγου |
| [6] |
ἐστι
μεστή.
Καὶ
γὰρ
οὗτος
|
ἅπασι |
τούτοις,
οἷς
ἄν
τις
μέγαν |
| [6] |
κρινόντων,
πάλιν
ἐλπιζόντων,
σχεδὸν
ταὔθ'
|
ἅπερ |
νυνὶ
ποιούντων,
ἅπας
ὁ
χρόνος |
| [6] |
ὡς
ἅπας
μὲν
λόγος,
ἂν
|
ἀπῇ |
τὰ
πράγματα,
μάταιόν
τι
φαίνεται |
| [6] |
τὸ
κατ'
ἀρχάς,
ὅτ'
Ὀλυνθίους
|
ἀπήλαυνόν |
τινες
ἐνθένδε
βουλομένους
ὑμῖν
διαλεχθῆναι, |
| [6] |
καὶ
γὰρ
οὓς
ἐνθένδε
πάντες
|
ἀπήλαυνον |
ὡς
πολὺ
τῶν
θαυματοποιῶν
ἀσελγεστέρους |
| [6] |
πρὸς
ἐκεῖνον
διαλλαγὰς
πρῶτον
μὲν
|
ἀπίστους, |
εἶτα
τῆς
ἑαυτῶν
πατρίδος
νομίζειν |
| [6] |
αὐτῷ
δοκοῦμεν
χρῆσθαι,
τοσούτῳ
μᾶλλον
|
ἀπιστοῦσι |
πάντες
αὐτῷ.
(Πολλὴν
δὴ
τὴν |
| [6] |
Ἀθηναῖοι,
τὰ
συμμαχικὰ
ἀσθενῶς
καὶ
|
ἀπίστως |
ἔχοντα
φανήσεται
Φιλίππῳ,
ἀλλὰ
καὶ |
| [6] |
δὲ
τῆς
μὲν
φιλοτιμίας
τῆς
|
ἀπὸ |
τούτων
οὐ
μέτεστι,
κοπτόμενοι
δ' |
| [6] |
ὅταν
μὲν
εἰς
τὰ
πράγματ'
|
ἀποβλέψητε |
φαύλως
ἔχοντα,
τοὺς
ἐφεστηκότας
κρίνετε, |
| [6] |
ὥσπερ
ἐκ
τυραννίδος
ὑμῶν
ἐπιτάττειν
|
ἀποδώσετε, |
τοῖς
δ'
ἀναγκάζεσθαι
τριηραρχεῖν,
εἰσφέρειν, |
| [6] |
μέρει,
τὰ
δ'
ὑμέτερ'
αὐτῶν
|
ἀπολωλεκότες |
κάθησθε.
(Ταῦτα
θαυμάζω,
κἄτι
πρὸς |
| [6] |
παραδώσειν
καὶ
τὸ
θρυλούμενόν
ποτ'
|
ἀπόρρητον |
ἐκεῖνο
κατασκευάσαι,
(τούτῳ
προσαγαγόμενον,
τὴν |
| [6] |
ἀγώνων,
τούτους
μὲν
φιλοτιμίᾳ
πάντας
|
ἀπωθεῖν |
αὐτὸν
ἔφη,
βουλόμενον
πάνθ'
αὑτοῦ |
| [6] |
ποιοῦντες·
οὐκ
ἔνι
δ'
αὐτὸν
|
ἀργοῦντ' |
οὐδὲ
τοῖς
φίλοις
ἐπιτάττειν
ὑπὲρ |
| [6] |
λέγει
κάλλιστα
καὶ
τάχιστα,
οὕτως
|
ἀρέσκει |
μοι·
πρὸς
δὲ
Θετταλοὺς
πρεσβείαν |
| [6] |
τις,
οὐδὲν
ἐπαισθάνεται,
ἐπὰν
δ'
|
ἀρρώστημά |
τι
συμβῇ,
πάντα
κινεῖται,
κἂν |
| [6] |
οὕτω
καὶ
τῶν
πράξεων
τὰς
|
ἀρχὰς |
καὶ
τὰς
ὑποθέσεις
ἀληθεῖς
καὶ |
| [6] |
μὲν
ἡμετέραν
εὐήθειαν
τὸ
κατ'
|
ἀρχάς, |
ὅτ'
Ὀλυνθίους
ἀπήλαυνόν
τινες
ἐνθένδε |
| [6] |
γὰρ
ἡ
Μακεδονικὴ
δύναμις
καὶ
|
ἀρχὴ |
ἐν
μὲν
προσθήκῃ
μερίς
ἐστί |
| [6] |
ἀλλὰ
καὶ
τὰ
τῆς
οἰκείας
|
ἀρχῆς |
καὶ
δυνάμεως
κακῶς
ἔχοντ'
ἐξελεγχθήσεται. |
| [6] |
Φίλιππόν
τε
χαίρειν
καὶ
τοὺς
|
ἀρχομένους, |
ἀλλ'
ὁ
μὲν
δόξης
ἐπιθυμεῖ |
| [6] |
ἀπήλαυνον
ὡς
πολὺ
τῶν
θαυματοποιῶν
|
ἀσελγεστέρους |
ὄντας,
Καλλίαν
ἐκεῖνον
τὸν
δημόσιον |
| [6] |
ὠφελεῖ·
αὐτὴ
δὲ
καθ'
αὑτὴν
|
ἀσθενὴς |
καὶ
πολλῶν
κακῶν
ἐστι
μεστή. |
| [6] |
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τὰ
συμμαχικὰ
|
ἀσθενῶς |
καὶ
ἀπίστως
ἔχοντα
φανήσεται
Φιλίππῳ, |
| [6] |
μίμους
γελοίων
καὶ
ποιητὰς
αἰσχρῶν
|
ᾀσμάτων, |
ὧν
εἰς
τοὺς
συνόντας
ποιοῦσιν |
| [6] |
νῦν
οὐκ
ἂν
ἐλεύθεροι
γένοιντ'
|
ἄσμενοι. |
(Καὶ
μὴν
εἴ
τις
ὑμῶν |
| [6] |
βασιλεὺς
δόξαν
ἀντὶ
τοῦ
ζῆν
|
ἀσφαλῶς |
ᾑρημένος
(τοῖς
δὲ
τῆς
μὲν |
| [6] |
ἐπὶ
Τιμοθέου
πρὸς
Ὀλυνθίους·
πάλιν
|
αὖ |
πρὸς
Ποτείδαιαν
Ὀλυνθίοις
ἐφάνη
τι |
| [6] |
δοκεῖν
εἶναι
τἄργα
(πρὸς
γὰρ
|
αὖ |
τοῖς
ἄλλοις
καὶ
τὴν
φιλοτιμίαν |
| [6] |
τῶν
αὐτῶν
πράξεων
ἐκ
φαύλων
|
αὐτὰ |
χρηστὰ
γενήσεσθαι;
Ἀλλ'
οὔτ'
εὔλογον |
| [6] |
χρόνῳ
δὲ
φωρᾶται
καὶ
περὶ
|
αὑτὰ |
καταρρεῖ.
Ὥσπερ
γὰρ
οἰκίας,
οἶμαι, |
| [6] |
κἂν
μικρὰν
δύναμιν,
πάντ'
ὠφελεῖ·
|
αὐτὴ |
δὲ
καθ'
αὑτὴν
ἀσθενὴς
καὶ |
| [6] |
ὡς
δ'
ἐγὼ
τῶν
ἐν
|
αὐτῇ |
τῇ
χώρᾳ
γεγενημένων
τινὸς
ἤκουον, |
| [6] |
παρακρουόμενος
μέγας
ηὐξήθη,
καὶ
πρὸς
|
αὐτὴν |
ἥκει
τὴν
τελευτὴν
τὰ
πράγματ' |
| [6] |
πάντ'
ὠφελεῖ·
αὐτὴ
δὲ
καθ'
|
αὑτὴν |
ἀσθενὴς
καὶ
πολλῶν
κακῶν
ἐστι |
| [6] |
γάρ
τις
ἀνήρ
ἐστιν
ἐν
|
αὐτοῖς |
οἷος
ἔμπειρος
πολέμου
καὶ
ἀγώνων, |
| [6] |
οἴεσθ'
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τοῖς
|
αὐτοῖς |
Φίλιππόν
τε
χαίρειν
καὶ
τοὺς |
| [6] |
συλῶσιν.
Ἐπ'
οὖν
τὸ
λυσιτελοῦν
|
αὑτοῖς |
ἕκαστοι
χωροῦσιν.
(Ὑμεῖς
δ'
ὅταν |
| [6] |
οὐδὲν
ποιοῦντες·
οὐκ
ἔνι
δ'
|
αὐτὸν |
ἀργοῦντ'
οὐδὲ
τοῖς
φίλοις
ἐπιτάττειν |
| [6] |
ἤρθη
μέγας,
ἡνίχ'
ἕκαστοι
συμφέρον
|
αὐτὸν |
ἑαυτοῖς
ᾤοντό
τι
πράξειν,
οὕτως |
| [6] |
τὸν
τοιοῦτον.
(Λοιποὺς
δὴ
περὶ
|
αὐτὸν |
εἶναι
λῃστὰς
καὶ
κόλακας
καὶ |
| [6] |
ἑκάστων
ἄνοιαν
ἀεὶ
τῶν
ἀγνοούντων
|
αὐτὸν |
ἐξαπατῶν
καὶ
προσλαμβάνων
οὕτως
ηὐξήθη. |
| [6] |
τούτους
μὲν
φιλοτιμίᾳ
πάντας
ἀπωθεῖν
|
αὐτὸν |
ἔφη,
βουλόμενον
πάνθ'
αὑτοῦ
δοκεῖν |
| [6] |
τούτοις,
οἷς
ἄν
τις
μέγαν
|
αὐτὸν |
ἡγήσαιτο,
τοῖς
πολέμοις
καὶ
ταῖς |
| [6] |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
σκοποῖτο,
ἐνθένδ'
ἂν
|
αὐτὸν |
ἴδοι
μέγαν
γεγενημένον,
οὐχὶ
παρ' |
| [6] |
χαλεπῶς·
οἱ
δὲ
δὴ
περὶ
|
αὐτὸν |
ὄντες
ξένοι
καὶ
πεζέταιροι
δόξαν |
| [6] |
ἡγεῖται,
οἴεται
δὲ
βίᾳ
καθέξειν
|
αὐτὸν |
τὰ
πράγματα
τῷ
τὰ
χωρία |
| [6] |
γελασθῆναι,
τούτους
ἀγαπᾷ
καὶ
περὶ
|
αὑτὸν |
ἔχει.
~Καίτοι
ταῦτα,
καὶ
εἰ |
| [6] |
εἰ
στρατευόμενος
καὶ
πονῶν
ἐκεῖνος
|
αὐτὸς |
καὶ
παρὼν
ἐφ'
ἅπασι
καὶ |
| [6] |
Ἀθηναῖοι,
σφόδρ'
ἂν
ἡγούμην
καὶ
|
αὐτὸς |
φοβερὸν
τὸν
Φίλιππον
καὶ
θαυμαστόν, |
| [6] |
ἐκεῖνος
μὲν
ὀφείλει
τοῖς
ὑπὲρ
|
αὐτοῦ |
πεπολιτευμένοις
χάριν,
ὑμῖν
δὲ
δίκην |
| [6] |
δέ
τι
πταίσει,
τότ'
ἀκριβῶς
|
αὐτοῦ |
ταῦτ'
ἐξετασθήσεται.
Δοκεῖ
δ'
ἔμοιγ' |
| [6] |
ἀπωθεῖν
αὐτὸν
ἔφη,
βουλόμενον
πάνθ'
|
αὑτοῦ |
δοκεῖν
εἶναι
τἄργα
(πρὸς
γὰρ |
| [6] |
οὐδὲ
τοῖς
φίλοις
ἐπιτάττειν
ὑπὲρ
|
αὑτοῦ |
τι
ποιεῖν,
μή
τί
γε |
| [6] |
ὑπὲρ
τὴν
ἀξίαν
πεποίηκε
τὴν
|
αὑτοῦ, |
τοσούτῳ
θαυμαστότερος
παρὰ
πᾶσι
νομίζεται· |
| [6] |
ἴδοι
μέγαν
γεγενημένον,
οὐχὶ
παρ'
|
αὑτοῦ. |
Ὧν
οὖν
ἐκεῖνος
μὲν
ὀφείλει |
| [6] |
ὅπως
μὴ
χείρους
περὶ
ἡμᾶς
|
αὐτοὺς |
εἶναι
δόξομεν
τῶν
ὑπαρχόντων,
ὡς |
| [6] |
(Φημὶ
δὴ
δεῖν
εἰσφέρειν
χρήματα,
|
αὐτοὺς |
ἐξιέναι
προθύμως,
μηδέν'
αἰτιᾶσθαι
πρὶν |
| [6] |
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι,
τοῦτ'
ἤδη
σκοπεῖν
|
αὐτούς, |
ὅπως
μὴ
χείρους
περὶ
ἡμᾶς |
| [6] |
παραχρῆμ'
ἐπαινέσεσθε,
ἀλλὰ
καὶ
ὑμᾶς
|
αὐτοὺς |
ὕστερον,
βέλτιον
τῶν
ὅλων
πραγμάτων |
| [6] |
ἡμετέρας
πόλεως·
ὅσῳ
γὰρ
ἑτοιμότατ'
|
αὐτῷ |
δοκοῦμεν
χρῆσθαι,
τοσούτῳ
μᾶλλον
ἀπιστοῦσι |
| [6] |
ἥκει
τὴν
τελευτὴν
τὰ
πράγματ'
|
αὐτῷ. |
(Ἐγὼ
γάρ,
ὦ
ἄνδρες
Ἀθηναῖοι, |
| [6] |
χρῆσθαι,
τοσούτῳ
μᾶλλον
ἀπιστοῦσι
πάντες
|
αὐτῷ. |
(Πολλὴν
δὴ
τὴν
μετάστασιν
καὶ |
| [6] |
ὅντιν'
οὐ
πεφενάκικ'
ἐκεῖνος
τῶν
|
αὐτῷ |
χρησαμένων·
τὴν
γὰρ
ἑκάστων
ἄνοιαν |
| [6] |
ἐπισφαλεστέραν
ἢ
ὑπῆρχε
φύσει
κατεσκεύακεν
|
αὑτῷ. |
(Μὴ
γὰρ
οἴεσθ'
ὦ
ἄνδρες |
| [6] |
τὸν
Φωκικὸν
πόλεμον
πολεμήσειν
ὑπὲρ
|
αὐτῶν |
ἀναδέξασθαι.
Ὅλως
δ'
οὐδεὶς
ἔστιν |
| [6] |
τύχωσι
τῶν
δικαίων,
τὰ
ὑμέτερ'
|
αὐτῶν |
ἀνηλίσκετ'
εἰσφέροντες
καὶ
προυκινδυνεύετε
στρατευόμενοι, |
| [6] |
ἐν
μέρει,
τὰ
δ'
ὑμέτερ'
|
αὐτῶν |
ἀπολωλεκότες
κάθησθε.
(Ταῦτα
θαυμάζω,
κἄτι |
| [6] |
πολλάκις
πάντας
καὶ
καθ'
ἕν'
|
αὐτῶν |
ἐν
μέρει,
τὰ
δ'
ὑμέτερ' |
| [6] |
γὰρ
δήπου
τοῦθ'
ὅτι
μελλόντων
|
αὐτῶν, |
ἑτέρους
τινὰς
ἐλπιζόντων
πράξειν,
αἰτιωμένων |
| [6] |
δὴ
ταῦτ'
ἐπανέντας
καὶ
ὑμῶν
|
αὐτῶν |
ἔτι
καὶ
νῦν
γενομένους
κοινὸν |
| [6] |
ἐθελόντων
ἃ
προσήκει
ποιεῖν
ὑμῶν
|
αὐτῶν |
καὶ
κατὰ
μικρόν,
ἢ
τὴν |
| [6] |
μέλλετ'
εἰσφέρειν
ὑπὲρ
τῶν
ὑμετέρων
|
αὐτῶν |
κτημάτων,
καὶ
τοὺς
μὲν
ἄλλους |
| [6] |
τῶν
πρότερον,
κτήσασθαι
δὲ
δεῖ.
|
Αὐτῶν |
οὖν
ἡμῶν
ἔργον
τοῦτ'
ἤδη. |
| [6] |
γέγονεν,
διὰ
τούτων
ἐλπίζετε
τῶν
|
αὐτῶν |
πράξεων
ἐκ
φαύλων
αὐτὰ
χρηστὰ |
| [6] |
ἄλλοις,
ἂν
μὴ
παρ'
ὑμῶν
|
αὐτῶν |
πρῶτον
ὑπάρξῃ
τὰ
δέοντα.
(Τίνος |
| [6] |
πράξειν,
οὕτως
ὀφείλει
διὰ
τῶν
|
αὐτῶν |
τούτων
καὶ
καθαιρεθῆναι
πάλιν,
ἐπειδὴ |
| [6] |
πραγμάτων
κρατήσητε,
τηνικαῦτα
δ'
ἀπ'
|
αὐτῶν |
τῶν
ἔργων
κρίναντας
τοὺς
μὲν |
| [6] |
ἢ
ὡς
οἱ
παρὰ
τὴν
|
αὑτῶν |
ἀξίαν
δεδουλωμένοι
(Θετταλοὶ)
νῦν
οὐκ |
| [6] |
τοῖς
ἔργοις
οὔτ'
ἐπὶ
τοῖς
|
αὑτῶν |
ἰδίοις
ἐώμενοι
διατρίβειν,
οὔθ'
ὅσ' |
| [6] |
(Λέγω
δὴ
κεφάλαιον,
πάντας
εἰσφέρειν
|
ἀφ' |
ὅσων
ἕκαστος
ἔχει
τὸ
ἴσον· |
| [6] |
ἕως
μὲν
ἂν
ἔξω
πολεμῶσιν,
|
ἀφανῆ |
τὰ
κακὰ
τοῖς
πολλοῖς
ἐστιν, |
| [6] |
ἀδικοῦντας
κολάζειν,
τὰς
προφάσεις
δ'
|
ἀφελεῖν |
καὶ
τὰ
καθ'
ὑμᾶς
ἐλλείμματα· |
| [6] |
λόγον
τὰς
ἀνάγκας
ἀκούσητε
ταύτας,
|
ἀφίετε. |
Περίεστι
τοίνυν
ὑμῖν
ἀλλήλοις
ἐρίζειν |
| [6] |
τὴν
ἐκείνου·
πολὺ
γὰρ
πλείους
|
ἀφορμὰς |
εἰς
τὸ
τὴν
παρὰ
τῶν |