Chapitre
[1]	ὑποδέξασθαι πάθος. Ἔφριξε τάχα καὶ	ὁ	ἥλιος, εἴ τις αἴσθησις αὐτῷ,
[1]	τὸν ἑαυτῆς γῇ κατακρύψασα. Ἐκείνου	ὁ	θάνατος πληγὴ ἐγένετο πατρίδων δύο,
[2]	Τί οὖν παράδοξον, εἰ ἀπέθανεν	ὁ	θνητός; Ἀλλὰ λυπεῖ ἡμᾶς τὸ
[2]	Νῦν σου λαμβάνει τὴν δοκιμὴν	ὁ	Κύριος τῆς πρὸς αὐτὸν ἀγάπης.
[1]	εἰσῆλθεν ὅτι πρὸς χριστιανήν μοι	ὁ	λόγος ἔσται πάλαι πεπαιδευμένην τὰ
[1]	κεκακωμένῃ, κἂν πολλὴν παράκλησιν φέρῃ,	ὁ	λόγος ὀχληρός πως εἶναι δοκεῖ,
[2]	τὸν ἥλιον· οὐδὲ οὗτος διαμενεῖ.	Οἱ	ἀστέρες σύμπαντες, ζῶα χερσαῖα καὶ
[2]	φημὶ κἀγώ, ἀλλὰ μεγάλοι καὶ	οἱ	παρὰ τοῦ Κυρίου μισθοὶ τοῖς
[1]	εἶναι παραλιπεῖν τὸ ἐπιβάλλον μοι.	Οἶδα	ποταπὰ τῶν μητέρων τὰ σπλάγχνα,
[2]	διὰ τῶν ἀγαθῶν λογισμῶν, ἵν´	οἴκοθεν	ἔχῃς τῆς παραμυθίας τὰς ἀφορμάς.
[2]	ἑαυτὴν ἀναλίσκουσα. Ὅλως δὲ οὐκ	οἶμαι	λόγον ἐξαρκεῖν εἰς παράκλησιν, ἀλλ´
[2]	συμφοράν, τῷ πάθει ἑαυτὴν ἀναλίσκουσα.	Ὅλως	δὲ οὐκ οἶμαι λόγον ἐξαρκεῖν
[0]	~ΠΡΟΣ ΤΗΝ	ΟΜΟΖΥΓΟΝ	ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΗΤΙΚΗ. ~Ἔμελλον ἀποσιωπᾶν πρὸς
[2]	εἰπεῖν ἰσχυρὸν ἔχω, φεῖσαι τοῦ	ὁμοζύγου·	ἀλλήλοις ἐστὲ παραμυθία· μὴ ποιήσῃς
[1]	εἶναι τὴν ἀλγηδόνα. Παῖδα ἐζημιώθης	ὃν	περιόντα μὲν ἐμακάρισαν πᾶσαι μητέρες
[2]	τὰ συμφέροντα ταῖς ψυχαῖς καὶ	ὁρίζειν	προθεσμίας ἀνθρωπίνῃ ζωῇ οὐκ ἐπιστάμεθα.
[2]	ἐννόησον ὅτι πάντα θνητὰ τὰ	ὁρώμενα	καὶ πάντα φθορᾷ ὑποκείμενα. Ἀνάβλεψον
[1]	τί ἄν τις τοσοῦτον εἴποι	ὅσον	ἡ ἀμηχανία τῆς ψυχῆς ὑποβάλλει;
[1]	τῶν μητέρων τὰ σπλάγχνα, καί,	ὅταν	ἰδίως τὸ σὸν περὶ πάντας
[2]	Κυρίου μισθοὶ τοῖς ὑπομένουσιν ἀποκείμενοι.	Ὅτε	ἐγένου μήτηρ καὶ εἶδες τὸν
[2]	δάκρυον, ἀλλ´ εὐχαριστοῦσα τῷ Θεῷ	ὅτι	ἔβλεπεν αὐτοὺς πυρὶ καὶ σιδήρῳ
[2]	ηὐχαρίστησας τῷ Θεῷ, ᾔδεις πάντως	ὅτι	θνητὴ οὖσα θνητὸν ἐγέννησας. Τί
[2]	ὡς μεμαθήκαμεν ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ,	ὅτι	οὐδὲ στρουθίον πίπτει ἄνευ θελήματος
[2]	ἐν ᾧ κατοικεῖς, καὶ ἐννόησον	ὅτι	πάντα θνητὰ τὰ ὁρώμενα καὶ
[1]	προσφερόμενος. Ἐπεὶ δέ με εἰσῆλθεν	ὅτι	πρὸς χριστιανήν μοι ὁ λόγος
[1]	πρὸς τὴν κοσμιότητά σου, λογιζόμενος	ὅτι,	ὥσπερ ὀφθαλμῷ φλεγμαίνοντι καὶ τὸ
[2]	ἀμηχανία τῆς ψυχῆς ὑποβάλλει; ~Ἀλλ´	οὐ	γὰρ ἀπρονόητα τὰ ἡμέτερα, ὡς
[2]	εἶδε θάνατον καὶ οὐκ ἐστέναξεν	οὐδὲ	ἀφῆκεν ἀγεννὲς δάκρυον, ἀλλ´ εὐχαριστοῦσα
[2]	ποτε λυθήσεται· πρὸς τὸν ἥλιον·	οὐδὲ	οὗτος διαμενεῖ. Οἱ ἀστέρες σύμπαντες,
[2]	μεμαθήκαμεν ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ, ὅτι	οὐδὲ	στρουθίον πίπτει ἄνευ θελήματος τοῦ
[1]	ἐμπαράσκευον οὖσαν πρὸς τὰ ἀνθρώπινα,	οὐκ	ἐνόμισα δίκαιον εἶναι παραλιπεῖν τὸ
[2]	καὶ ὁρίζειν προθεσμίας ἀνθρωπίνῃ ζωῇ	οὐκ	ἐπιστάμεθα. Περίβλεψαι τὸν κόσμον ἅπαντα
[2]	πάντα φθαρτά, πάντα μικρὸν ὕστερον	οὐκ	ἐσόμενα. Ἡ τούτων ἔννοια παραμυθία
[2]	ἑπτὰ παίδων εἶδε θάνατον καὶ	οὐκ	ἐστέναξεν οὐδὲ ἀφῆκεν ἀγεννὲς δάκρυον,
[2]	πάθει ἑαυτὴν ἀναλίσκουσα. Ὅλως δὲ	οὐκ	οἶμαι λόγον ἐξαρκεῖν εἰς παράκλησιν,
[2]	εἶναι πρὸς τὰ παρόντα. Εὔχομαι	οὖν	αὐτὸν τὸν Κύριον, τῇ ἀφάτῳ
[2]	θνητὴ οὖσα θνητὸν ἐγέννησας. Τί	οὖν	παράδοξον, εἰ ἀπέθανεν ὁ θνητός;
[2]	φθορᾷ ὑποκείμενα. Ἀνάβλεψον πρὸς τὸν	οὐρανόν·	καὶ οὗτός ποτε λυθήσεται· πρὸς
[2]	Θεῷ, ᾔδεις πάντως ὅτι θνητὴ	οὖσα	θνητὸν ἐγέννησας. Τί οὖν παράδοξον,
[1]	πεπαιδευμένην τὰ θεῖα καὶ ἐμπαράσκευον	οὖσαν	πρὸς τὰ ἀνθρώπινα, οὐκ ἐνόμισα
[2]	Καταδεξώμεθα τὸ συμβάν· δυσανασχετοῦντες γὰρ	οὔτε	τὸ γενόμενον διορθούμεθα καὶ ἑαυτοὺς
[2]	λυθήσεται· πρὸς τὸν ἥλιον· οὐδὲ	οὗτος	διαμενεῖ. Οἱ ἀστέρες σύμπαντες, ζῶα
[2]	Ἀνάβλεψον πρὸς τὸν οὐρανόν· καὶ	οὗτός	ποτε λυθήσεται· πρὸς τὸν ἥλιον·
[1]	ἁπαλώτατον τῶν παρηγορημάτων ἀνίαν ἐμποιεῖ,	οὕτω	καὶ ψυχῇ ὑπὸ θλίψεως βαρείας
[2]	μέτρει τὸ πάθος· ἀφόρητον γὰρ	οὕτω	φανεῖταί σοι· ἀλλὰ τοῖς ἀνθρωπίνοις
[1]	κοσμιότητά σου, λογιζόμενος ὅτι, ὥσπερ	ὀφθαλμῷ	φλεγμαίνοντι καὶ τὸ ἁπαλώτατον τῶν
[1]	πολλὴν παράκλησιν φέρῃ, ὁ λόγος	ὀχληρός	πως εἶναι δοκεῖ, ἐν τῇ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 15/04/2009