Chapitre
[2]	τῇ ψυχῇ σου διὰ τῶν	ἀγαθῶν	λογισμῶν, ἵν´ οἴκοθεν ἔχῃς τῆς
[2]	ὁ Κύριος τῆς πρὸς αὐτὸν	ἀγάπης.	Νῦν πάρεστί σοι καιρὸς διὰ
[2]	καὶ οὐκ ἐστέναξεν οὐδὲ ἀφῆκεν	ἀγεννὲς	δάκρυον, ἀλλ´ εὐχαριστοῦσα τῷ Θεῷ
[2]	λυπεῖ ἡμᾶς τὸ παρὰ καιρόν.	Ἄδηλον	εἰ μὴ εὔκαιρον τοῦτο, ἐπειδὴ
[2]	καὶ σιδήρῳ καὶ ταῖς χαλεπωτάταις	αἰκίαις	τῶν δεσμῶν τῆς σαρκὸς λυομένους,
[1]	καὶ ὁ ἥλιος, εἴ τις	αἴσθησις	αὐτῷ, τὸ σκυθρωπὸν ἐκεῖνο θέαμα.
[1]	ἐπὶ τοῖς παροῦσιν εἶναι τὴν	ἀλγηδόνα.	Παῖδα ἐζημιώθης ὃν περιόντα μὲν
[2]	ἐστέναξεν οὐδὲ ἀφῆκεν ἀγεννὲς δάκρυον,	ἀλλ´	εὐχαριστοῦσα τῷ Θεῷ ὅτι ἔβλεπεν
[2]	οἶμαι λόγον ἐξαρκεῖν εἰς παράκλησιν,	ἀλλ´	εὐχῆς ἡγοῦμαι χρείαν εἶναι πρὸς
[2]	ἡ ἀμηχανία τῆς ψυχῆς ὑποβάλλει;	~Ἀλλ´	οὐ γὰρ ἀπρονόητα τὰ ἡμέτερα,
[2]	παράδοξον, εἰ ἀπέθανεν ὁ θνητός;	Ἀλλὰ	λυπεῖ ἡμᾶς τὸ παρὰ καιρόν.
[2]	Μέγα τὸ πάθος, φημὶ κἀγώ,	ἀλλὰ	μεγάλοι καὶ οἱ παρὰ τοῦ
[2]	ἀφόρητον γὰρ οὕτω φανεῖταί σοι·	ἀλλὰ	τοῖς ἀνθρωπίνοις πᾶσι συγκρίνουσα, ἐντεῦθεν
[2]	ἰσχυρὸν ἔχω, φεῖσαι τοῦ ὁμοζύγου·	ἀλλήλοις	ἐστὲ παραμυθία· μὴ ποιήσῃς αὐτῷ
[2]	τῆς δικαίας κρίσεως τοῦ Θεοῦ.	Ἀμαθεῖς	ἐσμεν ὥστε τὰ ἄρρητα αὐτοῦ
[1]	τις τοσοῦτον εἴποι ὅσον ἡ	ἀμηχανία	τῆς ψυχῆς ὑποβάλλει; ~Ἀλλ´ οὐ
[1]	σκυθρωπὸν ἐκεῖνο θέαμα. Καὶ τί	ἄν	τις τοσοῦτον εἴποι ὅσον ἡ
[2]	ὁρώμενα καὶ πάντα φθορᾷ ὑποκείμενα.	Ἀνάβλεψον	πρὸς τὸν οὐρανόν· καὶ οὗτός
[1]	κακὸν ἐξεργάσασθαι. Ὦ γῆ τοιοῦτον	ἀναγκασθεῖσα	ὑποδέξασθαι πάθος. Ἔφριξε τάχα καὶ
[2]	τὴν συμφοράν, τῷ πάθει ἑαυτὴν	ἀναλίσκουσα.	Ὅλως δὲ οὐκ οἶμαι λόγον
[2]	Εὐαγγελίῳ, ὅτι οὐδὲ στρουθίον πίπτει	ἄνευ	θελήματος τοῦ Πατρὸς ἡμῶν, ὥστε,
[2]	δὲ βουλήματι τοῦ Θεοῦ τίς	ἀνθέστηκε;	Καταδεξώμεθα τὸ συμβάν· δυσανασχετοῦντες γὰρ
[1]	καὶ ἐμπαράσκευον οὖσαν πρὸς τὰ	ἀνθρώπινα,	οὐκ ἐνόμισα δίκαιον εἶναι παραλιπεῖν
[2]	ταῖς ψυχαῖς καὶ ὁρίζειν προθεσμίας	ἀνθρωπίνῃ	ζωῇ οὐκ ἐπιστάμεθα. Περίβλεψαι τὸν
[2]	οὕτω φανεῖταί σοι· ἀλλὰ τοῖς	ἀνθρωπίνοις	πᾶσι συγκρίνουσα, ἐντεῦθεν εὑρήσεις αὐτοῦ
[2]	παρὰ Θεῷ, ἀοίδιμος δὲ παρὰ	ἀνθρώποις	ἐκρίθη. Μέγα τὸ πάθος, φημὶ
[1]	καὶ τὸ ἁπαλώτατον τῶν παρηγορημάτων	ἀνίαν	ἐμποιεῖ, οὕτω καὶ ψυχῇ ὑπὸ
[2]	λυομένους, εὐδόκιμος μὲν παρὰ Θεῷ,	ἀοίδιμος	δὲ παρὰ ἀνθρώποις ἐκρίθη. Μέγα
[1]	ὥσπερ ὀφθαλμῷ φλεγμαίνοντι καὶ τὸ	ἁπαλώτατον	τῶν παρηγορημάτων ἀνίαν ἐμποιεῖ, οὕτω
[2]	οὐκ ἐπιστάμεθα. Περίβλεψαι τὸν κόσμον	ἅπαντα	ἐν ᾧ κατοικεῖς, καὶ ἐννόησον
[2]	ἐγέννησας. Τί οὖν παράδοξον, εἰ	ἀπέθανεν	ὁ θνητός; Ἀλλὰ λυπεῖ ἡμᾶς
[1]	ηὔξαντο τοὺς ἑαυτῶν τοιούτους εἶναι,	ἀποθανόντα	δὲ ἐστέναξαν, ὡς ἑκάστη τὸν
[2]	τοῦ Κυρίου μισθοὶ τοῖς ὑπομένουσιν	ἀποκείμενοι.	Ὅτε ἐγένου μήτηρ καὶ εἶδες
[1]	ΤΗΝ ΟΜΟΖΥΓΟΝ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΗΤΙΚΗ. ~Ἔμελλον	ἀποσιωπᾶν	πρὸς τὴν κοσμιότητά σου, λογιζόμενος
[2]	ψυχῆς ὑποβάλλει; ~Ἀλλ´ οὐ γὰρ	ἀπρονόητα	τὰ ἡμέτερα, ὡς μεμαθήκαμεν ἐν
[2]	Θεοῦ. Ἀμαθεῖς ἐσμεν ὥστε τὰ	ἄρρητα	αὐτοῦ κρίματα δοκιμάζειν. Νῦν σου
[2]	ἥλιον· οὐδὲ οὗτος διαμενεῖ. Οἱ	ἀστέρες	σύμπαντες, ζῶα χερσαῖα καὶ ἔνυδρα,
[2]	ἔνυδρα, τὰ περὶ γῆν κάλλη,	αὐτὴ	ἡ γῆ, πάντα φθαρτά, πάντα
[2]	δοκιμὴν ὁ Κύριος τῆς πρὸς	αὐτὸν	ἀγάπης. Νῦν πάρεστί σοι καιρὸς
[2]	πρὸς τὰ παρόντα. Εὔχομαι οὖν	αὐτὸν	τὸν Κύριον, τῇ ἀφάτῳ αὐτοῦ
[2]	αὐτὸν τὸν Κύριον, τῇ ἀφάτῳ	αὐτοῦ	δυνάμει ἐφαψάμενόν σου τῆς καρδίας,
[2]	Ἀμαθεῖς ἐσμεν ὥστε τὰ ἄρρητα	αὐτοῦ	κρίματα δοκιμάζειν. Νῦν σου λαμβάνει
[2]	ἀνθρωπίνοις πᾶσι συγκρίνουσα, ἐντεῦθεν εὑρήσεις	αὐτοῦ	τὴν παραμυθίαν. Ἐπὶ πᾶσι δὲ
[2]	εὐχαριστοῦσα τῷ Θεῷ ὅτι ἔβλεπεν	αὐτοὺς	πυρὶ καὶ σιδήρῳ καὶ ταῖς
[1]	ὁ ἥλιος, εἴ τις αἴσθησις	αὐτῷ,	τὸ σκυθρωπὸν ἐκεῖνο θέαμα. Καὶ
[2]	ἀλλήλοις ἐστὲ παραμυθία· μὴ ποιήσῃς	αὐτῷ	χαλεπωτέραν τὴν συμφοράν, τῷ πάθει
[2]	οὖν αὐτὸν τὸν Κύριον, τῇ	ἀφάτῳ	αὐτοῦ δυνάμει ἐφαψάμενόν σου τῆς
[2]	θάνατον καὶ οὐκ ἐστέναξεν οὐδὲ	ἀφῆκεν	ἀγεννὲς δάκρυον, ἀλλ´ εὐχαριστοῦσα τῷ
[2]	καθ´ ἑαυτὸ μέτρει τὸ πάθος·	ἀφόρητον	γὰρ οὕτω φανεῖταί σοι· ἀλλὰ
[2]	οἴκοθεν ἔχῃς τῆς παραμυθίας τὰς	ἀφορμάς.

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 15/04/2009