Chapitre
[5]	ἢ τὸ πλανώμενον ὑποδέχεται, ἢ	ὅ	τι ἂν τύχῃ αἰτιασάμενος, περιελαύνων,
[1]	καὶ περὶ ἑαυτοὺς δαπανώντων. Ὥστε	ὁ	ἀγαπῶν τὸν πλησίον ὡς ἑαυτὸν
[5]	οὐ κορεσθήσεται φιλάργυρος τοῦ λαμβάνειν.	Ὁ	ᾅδης οὐκ εἶπεν· Ἀρκεῖ, οὐδὲ
[7]	Λίθος ἐστὶν ὁ χρυσὸς, λίθος	ὁ	ἄργυρος, λίθος ὁ μαργαρίτης, λίθος
[1]	τότε· πρῶτον μὲν, ὅτι οὐχ	ὁ	αὐτός ἐστι τῷ παρὰ τῷ
[8]	βαθεῖα, καὶ νόσος βαρεῖα, καὶ	ὁ	βοηθῶν οὐδαμοῦ· καὶ ὁ ἐφεδρεύων
[4]	ᾖ. Πότε οὖν ψυχῆς ἐπιμελήσεται	ὁ	γυναικείαις ἐπιθυμίαις ὑπηρετούμενος; Ὥσπερ γὰρ
[2]	ὁ μὲν ἐν χρήσει πλοῦτος,	ὁ	δὲ ἀπόθετος· καὶ ὁ ταῖς
[4]	ψάμμοις ὑπὸ τῶν παίδων φιλοτεχνούμενα,	ὁ	δὲ ἐν τῷ ᾅδῃ κεῖται,
[2]	μὲν ὁδοιποροῦντι χορηγείτω τὴν πολυτέλειαν,	ὁ	δὲ ἐφ´ ἑστίας μένοντι λαμπρὸν
[4]	τις αὐταῖς προμετωπίδιος γίνεται κόσμος,	ὁ	δὲ περιαυχένιος· καὶ ἄλλος ἐν
[5]	νὺξ οὐχ ὑπερβαίνει ὁροθεσίας ἀρχαίας.	Ὁ	δὲ πλεονέκτης οὐκ αἰδεῖται χρόνον,
[9]	προετίμησας. Ἵνα γὰρ μὴ λάβῃ	ὁ	δεῖνα, λαβέτω, φησὶν, ὁ Κύριος.
[4]	ταῖς χειροπέδαις, μόνον ἐὰν χρυσὸς	ὁ	δεσμῶν αὐτὰς ᾖ. Πότε οὖν
[1]	ἢ βαρὺ, ἢ ὑπέρογκον ῥῆμα	ὁ	διδάσκαλος προετείνατο; Πώλησόν σου τὰ
[3]	μὲν ἀπόφασις οὕτως ἐναργὴς, καὶ	ὁ	εἰπὼν ἀψευδής· οἱ δὲ πειθόμενοι
[9]	ἀνάγεται· ζῶσαν προσένεγκε τὴν θυσίαν.	Ὁ	ἐκ τοῦ περισσεύματος προσφέρων ἀπρόσδεκτος.
[4]	τῶν ἔργων κατασκευή; ποῦ δὲ	ὁ	ἐπὶ τῇ τούτων μεγαλουργίᾳ ζηλούμενος;
[8]	καὶ ὁ βοηθῶν οὐδαμοῦ· καὶ	ὁ	ἐφεδρεύων τῷ κλήρῳ ἕτοιμος, πάντα
[3]	καὶ τὴν καρδίαν· Ὅπου γὰρ	ὁ	θησαυρός σου, φησὶν, ἐκεῖ καὶ
[4]	κοσμῶν, τὸν ἀδελφὸν ἀσχημονοῦντα περιορᾷς;	ὁ	κατασήπων τὸν σῖτον, τοὺς πεινῶντας
[5]	βλάβῃ τῶν πολλῶν ἀκόρεστον εἶναι	ὁ	κτίστης τῶν ὅλων ἐμηχανήσατο· σὺ
[5]	εὐεργεσίᾳ τῶν ἀνθρώπων ἀκόρεστον εἶναι	ὁ	κτίστης τῶν ὅλων ἐμηχανήσατο· σὺ
[9]	λάβῃ ὁ δεῖνα, λαβέτω, φησὶν,	ὁ	Κύριος. Καὶ τοῦτο τί εἴπωμεν,
[8]	τοῦ βίου χρείας. Οὐκοῦν οὐχ	ὁ	Κύριός σου διδάσκαλος, οὐδὲ τὸ
[2]	Σκορπιζόμενος ὁ πλοῦτος, καθ´ ὃν	ὁ	Κύριος ὑποτίθεται τρόπον, πέφυκε παραμένειν·
[9]	ὧν οὐκέτι ἔσῃ κύριος; Ὡς	ὁ	λόγος ἔδειξε, πονηρὰ ἡ βουλή·
[7]	χρυσὸς, λίθος ὁ ἄργυρος, λίθος	ὁ	μαργαρίτης, λίθος τῶν λίθων ἕκαστος·
[1]	ἂν ἠθύμεις ἀκούων· ἐπειδὴ δὲ	ὁ	μέγας τῶν ψυχῶν ἰατρὸς τέλειόν
[1]	τῷ παρὰ τῷ Λουκᾷ νομικῷ.	Ὁ	μὲν γὰρ πειραστὴς ἦν, εἰρωνικὰς
[2]	αἱ διατάξεις, ἄκουσον. Ἔστω, φησὶν,	ὁ	μὲν ἐν χρήσει πλοῦτος, ὁ
[8]	ἐμπίπτεις οὕτω διανοούμενος. Εἰ γὰρ	ὁ	μὲν Κύριος ὡς ἀναγκαῖα ἡμῖν
[2]	πρὸς τὰς ἔξωθεν φαντασίας ὑπηρετείτω·	ὁ	μὲν ὁδοιποροῦντι χορηγείτω τὴν πολυτέλειαν,
[4]	περισφίγγων τοὺς βαρυτίμους τῶν λίθων,	ὁ	μέν τις αὐταῖς προμετωπίδιος γίνεται
[2]	ἀγρούς· οἶκοι παντοδαποῖς μαρμάροις περιλαμπόμενοι,	ὁ	μὲν Φρυγίου λίθου, ἄλλος Λακωνικῆς
[3]	με διάνοιαν δεσποτικῶν προσταγμάτων. Οἶδεν	ὁ	νομοθετήσας καὶ τὸ δυνατὸν συναρμόσαι
[6]	κόλακες, οὐ τὰ χρήματα, οὐχ	ὁ	ὄγκος τοῦ ἀξιώματος· ἔρημος φίλων,
[7]	ἐστιν ὁ ψεύδους πατήρ; τίς	ὁ	πλαστογραφίας δημιουργός; τίς ὁ τὴν
[5]	ᾅδης οὐκ εἶπεν· Ἀρκεῖ, οὐδὲ	ὁ	πλεονέκτης εἶπέ ποτε· Ἀρκεῖ. Πότε
[5]	πόλει σύνοικος, πονηρὸς ἐν ἀγροῖς,	ὁ	πλεονέκτης. Ἡ θάλασσα οἶδεν τὰ
[5]	Ὅσα βλέπει ὀφθαλμὸς, τοσούτων ἐπιθυμεῖ	ὁ	πλεονέκτης· Οὐ πλησθήσεται ὀφθαλμὸς τοῦ
[7]	γὰρ ἀφορμὴ ἀπωλείας; Ἀλλ´ ἀναγκαῖος	ὁ	πλοῦτος διὰ τοὺς παῖδας. Εὐπρόσωπος
[2]	γὰρ ἱματίων ἕνεκεν οὐδὲ τροφῶν	ὁ	πλοῦτός ἐστι τοῖς πολλοῖς περισπούδαστος,
[3]	~Ἐπειδὰν δὲ εἰς μυρία διασπώμενος	ὁ	πλοῦτος ἔτι περιττεύει, κατὰ γῆς
[2]	παντὸς δέ ἐστιν ἀληθέστερον. Σκορπιζόμενος	ὁ	πλοῦτος, καθ´ ὃν ὁ Κύριος
[7]	ὁ τὴν ἐπιορκίαν γεννήσας; Οὐχ	ὁ	πλοῦτος; οὐχ ἡ περὶ τοῦτον
[7]	χρήσεται τοῖς δοθεῖσι; Πολλοῖς γὰρ	ὁ	πλοῦτος ὑπηρέτης ἀκολασίας ἐγένετο. Ἢ
[4]	Πρὸς τοσαῦτα δὴ οὖν διελκόμενος	ὁ	πλοῦτος ὑπὸ ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς,
[5]	κἀγὼ συντίθεμαι. Πένης γάρ ἐστιν	ὁ	πολλῶν ἐνδεής. Πολλῶν δὲ ὑμᾶς
[2]	πλοῦτος, ὁ δὲ ἀπόθετος· καὶ	ὁ	ταῖς χρείαις ὑπηρετούμενος ὑπερβαινέτω τῶν
[7]	τίς ὁ πλαστογραφίας δημιουργός; τίς	ὁ	τὴν ἐπιορκίαν γεννήσας; Οὐχ ὁ
[4]	σῖτον, τοὺς πεινῶντας οὐ τρέφεις;	ὁ	τὸν χρυσὸν κατορύσσων, τοῦ ἀγχομένου
[4]	τοίχους ἀμφιεννὺς, ἄνθρωπον οὐκ ἐνδύεις;	ὁ	τοὺς ἵππους κοσμῶν, τὸν ἀδελφὸν
[4]	ἐπινοῶν. ~Τί ἀποκριθήσῃ τῷ κριτῇ	ὁ	τοὺς τοίχους ἀμφιεννὺς, ἄνθρωπον οὐκ
[3]	ἕως μὲν ἐν μετάλλοις ἦν	ὁ	χρυσὸς, ἀνερευνᾷν τὴν γῆν· ὅτε
[7]	περὶ τὸν χρυσόν; Λίθος ἐστὶν	ὁ	χρυσὸς, λίθος ὁ ἄργυρος, λίθος
[1]	σώματος, καὶ λυπεῖ σε αὐτῶν	ὁ	χωρισμὸς ὡς ἀκρωτηριασμὸς τῶν καιρίων.
[7]	πόλεις τοὺς συκοφάντας. Τίς ἐστιν	ὁ	ψεύδους πατήρ; τίς ὁ πλαστογραφίας
[1]	καὶ τὰ διδόμενα παραπέμπῃ; Καίτοι	ὅ	γε ἀγαθὸς ἀγαθῶν ἐστι παρεκτικὸς
[1]	νεανίσκου τούτου, καὶ μέμνηται πάντως	ὅ	γε φιλόπονος ἀκροατὴς τῶν ἐξητασμένων
[1]	καὶ ἀγαθῷ διδασκάλῳ, τοῦτο ἦν	ὃ	ἐπῃνεῖτο. Καὶ μέντοι τὸ φανῆναι
[2]	ἀλλὰ παράδοξον ἴσως φανεῖταί σοι	ὃ	μέλλω λέγειν· παντὸς δέ ἐστιν
[5]	ζῇν κίνδυνον καθιστῶντες. Ἀγαπήσεις, καὶ	ἄλλο	τι προσδοὺς, ἀπηλλάχθαι πραγμάτων. ~Ἐβουλόμην
[1]	κληρονομήσειε ζωῆς, ἀποδεκτὸν καὶ τοῦτο.	Ἐκεῖνο	δὲ λοιπὸν ἐλέγχει αὐτοῦ τὴν
[2]	Ἵπποι παμπληθεῖς, καὶ οὗτοι γενεαλογούμενοι	ἀπὸ	εὐγενείας πατέρων, ὥσπερ οἱ ἄνθρωποι.
[5]	δυναστείαν ὁρμῆς, ἕως ἂν ὑψωθέντες,	ἀπὸ	μετεώρου τοῦ πτώματος ἑαυτοὺς καταῤῥάξωσιν.
[6]	αἰωνίῳ πυρί. Οὐ νήψεις ποτὲ	ἀπὸ	τῆς μέθης ταύτης; Οὐχ ὑγιανεῖς
[2]	ὡς τίνος στερούμενος; δόξης τῆς	ἀπὸ	τοῦ πλούτου; Ἀλλ´ ἐὰν μὴ
[4]	δὴ οὖν διελκόμενος ὁ πλοῦτος	ὑπὸ	ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς, ἀλλήλους νικώντων
[8]	τοῦ τρόπου τῆς τελευτῆς; Πόσοι	ὑπὸ	βιαίων ἀνηρπάσθησαν συμπτωμάτων, οὐδὲ φωνὴν
[4]	Καὶ τῇ μὲν γλώσσῃ ἐξόμνυσαι,	ὑπὸ	δὲ τῆς χειρὸς διελέγχῃ· σιωπῶσα
[6]	τὸν στεναγμὸν, ἑτέρωθεν τοὺς κατακονδυλισθέντας	ὑπό	σου πένητας· τοὺς οἰκέτας, οὓς
[4]	χεὶρ τὴν ψευδολογίαν κηρύσσει, περιαστραπτομένη	ὑπὸ	τῆς ἐπὶ τοῦ δακτυλίου σφενδόνης.
[8]	συμπτωμάτων, οὐδὲ φωνὴν ῥῆξαι συγχωρηθέντες	ὑπὸ	τοῦ πάθους; Πόσους πυρετὸς ἐποίησεν
[4]	ὁρᾷς τοὺς τοίχους τούτους τοὺς	ὑπὸ	τοῦ χρόνου καταῤῥυέντας, ὧν τὰ
[3]	οὐδ´ οὕτως ἂν ἦν περισπούδαστα,	ὑπὸ	τῶν ἐκεῖ τιμίων ἐπισκοτούμενα· εἰ
[4]	κατὰ παιδιὰν ἐν ταῖς ψάμμοις	ὑπὸ	τῶν παίδων φιλοτεχνούμενα, ὁ δὲ
[4]	διὰ τὴν περὶ ταῦτα σπουδὴν	ὑπὸ	τῶν τότε πλουσίων παρεωρῶντο; Ποῦ
[6]	λογισμούς; Οὐ σεαυτοῦ γενήσῃ; Οὐ	πρὸ	ὀφθαλμῶν λήψῃ τὸ τοῦ Χριστοῦ
[3]	εἶτα αὐτοῦ που περὶ τὰ	πρὸ	τῶν τειχῶν καταλύσειεν πανδοχεῖα, ὄκνῳ
[1]	τὴν ὅλην προαίρεσιν, οὐ πρὸς	τὸ	ἀληθινῶς καλὸν ἀποβλέπουσαν, ἀλλὰ τὸ
[6]	ἐκεῖ, ἀλλ´ ἐμφράσσεται στόμα καὶ	τὸ	ἀναίσχυντον. Αὐτὰ γὰρ ἑκάστου καταμαρτυρεῖ
[3]	μένειν ἐνταῦθα, τί μὴ, πωλήσαντες,	τὸ	ἀπ´ αὐτῶν κέρδος ἀπενεγκώμεθα; Σὺ
[4]	ὅταν σπουδάζηται μὲν παρ´ αὐταῖς	τὸ	βαρβαρικὸν μύρον, ὡς τὸ ἐξ
[5]	ὕβρεων γραφαὶ, ἀγώγιμος εἶ, οἰκήσεις	τὸ	δεσμωτήριον, οἱ συκοφάνται εὐτρεπεῖς, εἰς
[4]	ἀποπέμψαι τὸν πένητα, οὐ φοβούμενος	τὸ	δίκαιον τῆς ἀνταποδόσεως τοῦ κριτοῦ.
[3]	προσταγμάτων. Οἶδεν ὁ νομοθετήσας καὶ	τὸ	δυνατὸν συναρμόσαι τῷ νόμῳ. Σοῦ
[8]	τῷ κλήρῳ ἕτοιμος, πάντα πρὸς	τὸ	ἑαυτοῦ χρήσιμον διοικούμενος, ἄπρακτά σοι
[4]	ἡ κόχλος, ἡ πίννα, ὑπὲρ	τὸ	ἐκ τῶν προβάτων ἔριον. Χρυσὸς
[5]	περιτρέπεται αὐτοῖς ἡ σπουδὴ πρὸς	τὸ	ἐναντίον. Οὐ γὰρ εὐφραίνει αὐτοὺς
[5]	αὔξησιν, τῷ βιαίῳ τῆς φορᾶς	τὸ	ἐνιστάμενον παρασύρουσιν· οὕτω καὶ οἱ
[4]	αὐταῖς τὸ βαρβαρικὸν μύρον, ὡς	τὸ	ἐξ ἀγορᾶς ἔλαιον, τὰ δὲ
[8]	ὁ Κύριός σου διδάσκαλος, οὐδὲ	τὸ	Εὐαγγέλιον ῥυθμίζει σου τὸν βίον,
[2]	βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν. Ἀλλ´ αὐτὸ	τὸ	ἔχειν τὸν πλοῦτον ἀγαπητόν ἐστι,
[7]	ὑμῶν ἐπιβουλὴν περιέτρεψε; Συνεργία πρὸς	τὸ	ζῇν. Μὴ γὰρ ἐφόδια κακῶν
[1]	πεύσεις. Διόπερ οἱονεὶ μικτὸν αὐτοῦ	τὸ	ἦθος ἡμῖν ἀνεφαίνετο· πῆ μὲν
[5]	ἀεὶ πρὸς τὴν ὑπερκειμένην βαθμίδα	τὸ	ἴχνος αἴροντες, οὐ πρότερον ἵστανται
[9]	Χριστῷ· ᾧ ἡ δόξα καὶ	τὸ	κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν
[1]	περὶ ταῦτα σπουδὴν, μὴ προστιθεὶς	τὸ	λεῖπον, δι´ οὗ μόνου δυνήσῃ
[8]	ἀπαίτει τὰς ἀντιδόσεις. Οὐδεὶς μετὰ	τὸ	λυθῆναι τὴν πανήγυριν πραγματεύεται· οὐδὲ
[1]	τὸ τοῖς πολλοῖς ἀρέσκον περισκοποῦσαν·	τὸ,	μαθόντα παρὰ τοῦ ἀληθινοῦ διδασκάλου
[3]	ἐν ἀποῤῥήτοις φυλάσσεται. Ἄδηλον γὰρ	τὸ	μέλλον, μήπου τινὲς ἡμᾶς ἀδόκητοι
[3]	μὲν γὰρ ἠκολούθει σοι πρὸς	τὸ	μέλλον, οὐδ´ οὕτως ἂν ἦν
[1]	δὲ ἀθλιώτατον καὶ πάντη ἀπεγνωσμένον.	Τὸ	μὲν γὰρ γνωρίσαι τὸν ἀληθῶς
[5]	πτώματος ἑαυτοὺς καταῤῥάξωσιν. Τὴν σελευκίδα	τὸ	ὄρνεον ἐπ´ εὐεργεσίᾳ τῶν ἀνθρώπων
[3]	δαπάναις ἐνασχολούμενοι. Καί μοι δοκεῖ	τὸ	πάθος τοῦ νεανίσκου, ἢ καὶ
[1]	σου ὡς σεαυτόν. Ἰδοὺ γὰρ	τὸ	παρὰ τοῦ Κυρίου προταθὲν ἐλέγχει
[5]	γείτονος οἰκία, θορύβους ἐνίησιν, ἢ	τὸ	πλανώμενον ὑποδέχεται, ἢ ὅ τι
[1]	τὴν ἀνωμαλίαν τῶν τρόπων, καὶ	τὸ	πρὸς ἑαυτὸν ἀσύμφωνον ἀπελέγχει. Διδάσκαλον
[5]	τοσαῦτα ἐπιζητεῖς, καὶ ἀεί σοι	τὸ	προστιθέμενον, οὐχὶ τὴν ὁρμὴν ἵστησιν,
[9]	ὑπὲρ ἡμῶν. Ἢ ὡς σοφῷ	τὸ	συμφέρον ἡμῖν συνορῶντι πεισθῶμεν, ἢ
[3]	πάντα ἀποκτησάμενοι; φησίν· τί δὲ	τὸ	σχῆμα τοῦ βίου ἔσται, πάντων
[9]	ἐκ τῶν λειψάνων ἐξιλεοῦσθαι; Ἴδετε	τὸ	τέλος τῆς φιλοχρηματίας, οἱ πλούσιοι,
[7]	ἀγχόνη, τὸ τοῦ θανάτου ἄγκιστρον,	τὸ	τῆς ἁμαρτίας δέλεαρ; Ἕως πότε
[5]	Πολλῶν δὲ ὑμᾶς ἐνδεεῖς ποιεῖ	τὸ	τῆς ἐπιθυμίας ἀκόρεστον. Τοῖς δέκα
[1]	τὸ ἀληθινῶς καλὸν ἀποβλέπουσαν, ἀλλὰ	τὸ	τοῖς πολλοῖς ἀρέσκον περισκοποῦσαν· τὸ,
[7]	χρυσὸς, τῶν ψυχῶν ἡ ἀγχόνη,	τὸ	τοῦ θανάτου ἄγκιστρον, τὸ τῆς
[6]	γενήσῃ; Οὐ πρὸ ὀφθαλμῶν λήψῃ	τὸ	τοῦ Χριστοῦ δικαστήριον; Τί ἀπολογήσῃ,
[5]	αὐτοῖς ταῖς μερίμναις ἐκτήκεσθαι, πρὸς	τὸ	ὑπερβάλλον τὴν ἅμιλλαν ποιουμένοις. Δέον
[1]	ἦν ὃ ἐπῃνεῖτο. Καὶ μέντοι	τὸ	φανῆναι φροντίδος ἄξιον ποιούμενον πῶς
[1]	ἢ ὑπέρογκον ῥῆμα ὁ διδάσκαλος	προετείνατο;	Πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα, καὶ
[8]	μὲν Κύριος ὡς ἀναγκαῖα ἡμῖν	διετάξατο,	σὺ δὲ ὡς ἀδύνατα παραγράφῃ,
[7]	οἰκονόμον· παρ´ ἄλλου τὴν ζωὴν	ἐδέξατο,	παρ´ αὐτοῦ τὰς ἀφορμὰς ἀναμένει
[5]	εἶναι ὁ κτίστης τῶν ὅλων	ἐμηχανήσατο·	σὺ δὲ ἐπὶ βλάβῃ τῶν
[5]	εἶναι ὁ κτίστης τῶν ὅλων	ἐμηχανήσατο·	σὺ δὲ ἐπὶ βλάβῃ τῶν
[7]	ἠδυνήθη τῷ βίῳ προσθεῖναι; τίνος	ἐφείσατο	θάνατος διὰ τὸν πλοῦτον; τίνος
[1]	Θεοῦ. Καὶ εἰ μὲν ἰατρὸς	ἐπηγγέλλετο	κολοβώματα μελῶν ἐκ φύσεως ἢ
[7]	γὰρ ὁ πλοῦτος ὑπηρέτης ἀκολασίας	ἐγένετο.	Ἢ οὐκ ἀκούεις τοῦ Ἐκκλησιαστοῦ
[3]	τὴν γῆν· ὅτε δὲ φανερὸς	ἐγένετο,	πάλιν αὐτὸν ἐν τῇ γῇ
[1]	μικτὸν αὐτοῦ τὸ ἦθος ἡμῖν	ἀνεφαίνετο·	πῆ μὲν ἐπαινετὸν δεικνύοντος τοῦ
[7]	θάνατος διὰ τὸν πλοῦτον; τίνος	ἀπέσχετο	νόσος διὰ τὰ χρήματα; Ἕως
[1]	ἀγαθῷ διδασκάλῳ, τοῦτο ἦν ὃ	ἐπῃνεῖτο.	Καὶ μέντοι τὸ φανῆναι φροντίδος
[8]	ἐγέγραπτο, καὶ πᾶσα φωνὴ διαῤῥήδην	κεκήρυκτο,	ἓν γράμμα παρεντεθὲν ἱκανὸν ἦν
[1]	σου, εἰ ἡ θύρα σου	ἠνέῳκτο	παντὶ ξένῳ, εἰ ἐγένου πατὴρ
[4]	σπουδὴν ὑπὸ τῶν τότε πλουσίων	παρεωρῶντο;	Ποῦ τοίνυν ἡ λαμπρὰ τῶν
[8]	Καίτοι εἰ καὶ πάντα φανερῶς	ἐγέγραπτο,	καὶ πᾶσα φωνὴ διαῤῥήδην κεκήρυκτο,
[2]	τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν. Ἀλλ´	αὐτὸ	τὸ ἔχειν τὸν πλοῦτον ἀγαπητόν
[1]	τῷ πάθει τῆς φιλοπλουτίας ἐσκοτωμένον.	Τοῦτο	δὲ τὴν ἀνωμαλίαν τῶν τρόπων,
[7]	γενέσθαι τέκνων πατὴρ, ἆρα προσέθηκας	τοῦτο·	Δός μοι τέκνα, ἵνα παρακούσω
[1]	αἰωνίου κληρονομήσειε ζωῆς, ἀποδεκτὸν καὶ	τοῦτο.	Ἐκεῖνο δὲ λοιπὸν ἐλέγχει αὐτοῦ
[1]	μόνῳ ἀληθινῷ καὶ ἀγαθῷ διδασκάλῳ,	τοῦτο	ἦν ὃ ἐπῃνεῖτο. Καὶ μέντοι
[3]	ἐκεῖ καὶ ἡ καρδία· Διὰ	τοῦτο	λυποῦσιν αἱ ἐντολαί· ἀβίωτον γὰρ
[6]	ἐναργῶς τὰς πράξεις ἐξεικονίζουσαι. Διὰ	τοῦτο	οὐκ ἔστιν ἄρνησις ἐκεῖ, ἀλλ´
[9]	λαβέτω, φησὶν, ὁ Κύριος. Καὶ	τοῦτο	τί εἴπωμεν, ἐχθρῶν ἄμυναν, ἢ
[8]	τὴν γνώμην· μία σφραγὶς παραποιηθεῖσα,	δύο	ἢ τρεῖς μάρτυρες ἄδικοι, ὅλον
[2]	Ἐσθῆτι πολυτιμήτῳ περιβαλεῖς σεαυτόν; Οὐκοῦν	δύο	μέν σοι πηχῶν χιτωνίσκος ἀρκέσει,

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 2/04/2009