HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Basile de Césarée, Contre les riches

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

α = 191 formes différentes pour 363 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[8]   ἐλεηθήσεται; ~Εἴρηται πρὸς τοὺς πατέρας ἃ εἴρηται· οἱ ἄτεκνοι τίνα ἡμῖν

[9]   περισσεύματος προσφέρων ἀπρόσδεκτος. Σὺ δὲ ἃ μετὰ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἐπερίσσευσε,

[5]   παρασύρουσιν· οὕτω καὶ οἱ ἐπὶ μέγα τῆς δυνάμεως προελθόντες, ἐκ τῶν

[1]   πλούτου ἡ θεραπεία τῶν δεομένων· ὀλίγα μὲν ἑκάστου πρὸς τὴν ἀναγκαίαν

[8]   μισθὸς ἐργασίας ὀφείλεται; Δεῖξον τὰ ἔργα, καὶ ἀπαίτει τὰς ἀντιδόσεις. Οὐδεὶς

[5]   τοῦ πτώματος ἑαυτοὺς καταῤῥάξωσιν. Τὴν σελευκίδα τὸ ὄρνεον ἐπ´ εὐεργεσίᾳ τῶν

[5]   ἀναβαίνοντες, ἀεὶ πρὸς τὴν ὑπερκειμένην βαθμίδα τὸ ἴχνος αἴροντες, οὐ πρότερον

[4]   ἴδω αὐτὴν παντοίοις γεγανωμένην ἄνθεσιν, οἶδα ὅτι οὗτος οὐδὲν τῶν ὁρωμένων

[3]   πρὸς τὴν τῶν ὑπαρχόντων ἀπόθεσιν. Οἶδα πολλοὺς νηστεύοντας, προσευχομένους, στενάζοντας, πᾶσαν

[2]   ἐξησκημένοι. Χαλινοὶ καὶ ζῶναι καὶ περιδέῤῥεα, πάντα ἀργυρᾶ, πάντα χρυσόπαστα. Τάπητες

[6]   ὅτε ἀναστήσονται· Οἱ μὲν τὰ ἀγαθὰ πράξαντες εἰς ἀνάστασιν ζωῆς, οἱ

[9]   καὶ σοὶ Ἀβραάμ· Ἀπέλαβες τὰ ἀγαθά σου ἐν τῇ ζωῇ σου·

[6]   φαιδρὰ οὐ προτρέπεται, λιθίνῃ καρδίᾳ διαλεγόμεθα. ~Διάβλεψον, ἄνθρωπε, πρὸς τὴν φύσιν

[3]   δὲ πειθόμενοι σπάνιοι. Καὶ πῶς βιωσόμεθα πάντα ἀποκτησάμενοι; φησίν· τί δὲ

[3]   πωλήσαντες, τὸ ἀπ´ αὐτῶν κέρδος ἀπενεγκώμεθα; Σὺ δὲ, χρυσὸν μὲν διδοὺς,

[9]   τὰ διατεταγμένα ἡμῖν, ἵνα κληρονόμοι γενώμεθα. τῆς αἰωνίου ζωῆς τῆς ἐν

[9]   πεισθῶμεν, ἢ ὡς ἀγαπῶντος ἡμᾶς ἀνασχώμεθα, ἢ ὡς εὐεργέτην ἡμῶν ἀμειψώμεθα.

[9]   ἀνασχώμεθα, ἢ ὡς εὐεργέτην ἡμῶν ἀμειψώμεθα. Πάντως δὲ ποιήσωμεν τὰ διατεταγμένα

[3]   ἐπισκοτούμενα· εἰ δὲ ἀνάγκη μένειν ἐνταῦθα, τί μὴ, πωλήσαντες, τὸ ἀπ´

[8]   γὰρ ὁ μὲν Κύριος ὡς ἀναγκαῖα ἡμῖν διετάξατο, σὺ δὲ ὡς

[2]   τὰ περιττὰ καὶ ἄχρηστα ὡς ἀναγκαῖα σπουδάζεσθαι, μηδὲν δὲ αὐτοῖς ἐξαρκεῖν

[9]   εἰς τὰ κατὰ τὸν βίον ἀναγκαῖα χρήσασθαι τοῖς περιοῦσιν. Τοιαῦτα ἐροῦσι

[2]   νομάδων, ἵππων ἀγέλαι, βουκόλια, ποίμνια, συφόρβια, οἱ τούτων νομεῖς, γῆ ἡ

[7]   τὴν καθ´ ὑμῶν ἐπιβουλὴν περιέτρεψε; Συνεργία πρὸς τὸ ζῇν. Μὴ γὰρ

[4]   δὲ ὁ ἐπὶ τῇ τούτων μεγαλουργίᾳ ζηλούμενος; Οὐ τὰ μὲν συγκέχυται

[4]   χαλκεύουσα, τὸν δὲ ἐξυφαίνουσα, καὶ διὰ πάσης ἀπειροκαλίας τὴν νόσον αὔξουσα.

[1]   τῷ ἐπιτάγματι· εἰ δὲ οὕτως διὰ ῥᾳδίας ὁδοῦ, οὐδένα πόνον ἐχούσης

[7]   τὸν πλοῦτον; τίνος ἀπέσχετο νόσος διὰ τὰ χρήματα; Ἕως πότε χρυσὸς,

[8]   ὑπάρχοντα, οὐδὲ δίδωμι τοῖς πτωχοῖς, διὰ τὰς ἀναγκαίας τοῦ βίου χρείας.

[4]   ἐλεφάντινοι δίφροι, ὥστε τὸν πλοῦτον διὰ ταῦτα μὴ διαβαίνειν πρὸς τοὺς

[4]   πόλιν πένητες, τούτων ἐγειρομένων, οἳ διὰ τὴν περὶ ταῦτα σπουδὴν ὑπὸ

[4]   τὰ λείψανα, ὥσπερ σκόπελοί τινες, διὰ τῆς πόλεως πάσης ἀνέχουσιν; Πόσοι

[7]   ἀδελφοὶ κατ´ ἀλλήλων φονικὸν βλέπουσι· διὰ τὸν πλοῦτον αἱ ἐρημίαι τοὺς

[7]   βίῳ προσθεῖναι; τίνος ἐφείσατο θάνατος διὰ τὸν πλοῦτον; τίνος ἀπέσχετο νόσος

[7]   ἀπωλείας; Ἀλλ´ ἀναγκαῖος ὁ πλοῦτος διὰ τοὺς παῖδας. Εὐπρόσωπος ἀφορμὴ πλεονεξίας

[3]   φησὶν, ἐκεῖ καὶ ἡ καρδία· Διὰ τοῦτο λυποῦσιν αἱ ἐντολαί· ἀβίωτον

[6]   παρέπονται, ἐναργῶς τὰς πράξεις ἐξεικονίζουσαι. Διὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν ἄρνησις ἐκεῖ,

[7]   ὅπλα, δι´ ὃν ἀκονᾶται ξίφη; Διὰ τοῦτον συγγενεῖς ἀγνοοῦσι τὴν φύσιν,

[3]   οὐρανῶν· διότι· Εὐκοπώτερον, φησὶν, κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶς ῥαφίδος διελθεῖν, ἢ πλούσιον

[6]   γῆς πεφυτευμένης τοσαῦτα ἕτερα, ὄρη, πεδία, νάπας, ποταμοὺς, λιβάδας. Τί οὖν

[7]   ὅταν κύωσιν; Καὶ γὰρ ἐκεῖναι λιθίδια περιτρώγουσι, καὶ σὺ λίχνως ἔχεις

[7]   πρὸς τὸ ζῇν. Μὴ γὰρ ἐφόδια κακῶν ἐδόθη τὰ χρήματα; Λύτρον

[4]   καὶ δὸς πτωχοῖς· ἵνα ἔχῃς ἐφόδια πρὸς τὴν αἰωνίαν ἀπόλαυσιν, ἀπέρχῃ

[3]   σου, φησὶν, ἐκεῖ καὶ ἡ καρδία· Διὰ τοῦτο λυποῦσιν αἱ ἐντολαί·

[6]   τὰ φαιδρὰ οὐ προτρέπεται, λιθίνῃ καρδίᾳ διαλεγόμεθα. ~Διάβλεψον, ἄνθρωπε, πρὸς τὴν

[1]   σωτήρια, μὴ ἐγγράψαι τῇ ἑαυτοῦ καρδίᾳ, μηδὲ εἰς ἔργον ἀγαγεῖν τὰ

[3]   ὥσπερ ἐπὶ τρυτάνης δοκιμάζεται ἡ καρδία, πότερον πρὸς τὴν ζωὴν τὴν

[9]   σεαυτὸν ἐνταφίασον. Καλὸν ἐντάφιον ἡ εὐσέβεια. Πάντα περιβαλλόμενος ἄπελθε· οἰκεῖον κόσμον

[7]   προσεγγίζει; Πρώτῃ αὐτῇ ἀπόδος τὰ πρεσβεῖα τῆς κληρονομίας, πλουσίας αὐτῇ παράσχου

[2]   πολλοῖς περισπούδαστος, ἀλλά τις ἐπινενόηται μεθοδεία τῷ διαβόλῳ, μυρίας τοῖς πλουσίοις

[8]   τῶν σεαυτοῦ ἔσῃ κύριος; Νὺξ βαθεῖα, καὶ νόσος βαρεῖα, καὶ ὁ

[2]   λαμπρὰν προάγουσάν σε ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν. Ἀλλ´ αὐτὸ τὸ

[3]   Οὐ γὰρ παραδέχεται αὐτοὺς ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν· διότι· Εὐκοπώτερον, φησὶν,

[1]   περιουσία; Δαπανητικὸν γὰρ πλούτου ἡ θεραπεία τῶν δεομένων· ὀλίγα μὲν ἑκάστου

[8]   κύριος; Νὺξ βαθεῖα, καὶ νόσος βαρεῖα, καὶ ὁ βοηθῶν οὐδαμοῦ· καὶ

[3]   τὰ πρὸ τῶν τειχῶν καταλύσειεν πανδοχεῖα, ὄκνῳ μικρᾶς κινήσεως τόν τε

[9]   πτωχεύσαντι, ἵνα ἡμεῖς τῇ ἐκείνου πτωχείᾳ πλουτήσωμεν· τῷ δόντι ἑαυτὸν λύτρον

[5]   μοι, φησὶν, ἡ τοῦ γείτονος οἰκία, θορύβους ἐνίησιν, ἢ τὸ πλανώμενον

[6]   περιστοιχίσεταί σε. Ὥσπερ γὰρ ἡ σκιὰ τῷ σώματι, οὕτω ταῖς ψυχαῖς

[9]   που καὶ καταφιλοσοφήσουσί σου τότε· Ἀπειροκαλία, φησὶν, καλλωπίζειν νεκρὸν, καὶ πολυτελῶς

[7]   τοῖς γεγαμηκόσιν οὐκ ἐγράφη τὰ Εὐαγγέλια· Εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, πώλησόν

[0]   ~ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΛΟΥΤΟΥΝΤΑΣ. ~Εἴρηται καὶ

[1]   ζωῆς ἀποδείξειν, οὐ χαίρεις τῇ εὐκολίᾳ τῆς σωτηρίας, ἀλλ´ ἀπέρχῃ ὀδυνώμενος

[2]   τῶν δὲ νομάδων, ἵππων ἀγέλαι, βουκόλια, ποίμνια, συφόρβια, οἱ τούτων νομεῖς,

[4]   ἀπολῦσαι; πόσους οἴκους καταπίπτοντας ἀνορθῶσαι; Μία σου κιβωτὸς τῶν ἱματίων δύναται

[8]   ἦν πᾶσαν μεταποιῆσαι τὴν γνώμην· μία σφραγὶς παραποιηθεῖσα, δύο ἢ τρεῖς

[3]   χρυσίου· οὐκ ἄδηλος δὲ ἡ ζημία τῆς ἀπανθρωπίας τῶν τρόπων. Ὅτε

[3]   ὥσπερ ἂν εἴ τις ὁδοιπόρος ἐπιθυμίᾳ πόλεώς τινος συντόνως τὴν μέχρις

[5]   ἀπέκτεινεν; Οὐχ ἡ τοῦ Ἀχαὰβ ἐπιθυμία τοῦ ἀμπελῶνος; Πονηρὸς ἐν πόλει

[3]   αὐτὸν εἰς τὴν γῆν ἀπεκρύψω. Μανία δεινὴ, ἕως μὲν ἐν μετάλλοις

[2]   δὲ νομάδων, ἵππων ἀγέλαι, βουκόλια, ποίμνια, συφόρβια, οἱ τούτων νομεῖς, γῆ

[6]   φωνὴν ἀφιέντα, ἀλλὰ τοιαῦτα φαινόμενα οἷα ὑφ´ ἡμῶν κατεσκεύασται. Πῶς σοι

[8]   ἠνείχου τοὺς πένητας· ἀποθανόντος δὲ ποία μὲν πρᾶξις; ποῖος δὲ μισθὸς

[1]   παρὰ τοῦ ἀληθινοῦ διδασκάλου μαθήματα σωτήρια, μὴ ἐγγράψαι τῇ ἑαυτοῦ καρδίᾳ,

[5]   πλεονέκτης. Ἡ θάλασσα οἶδεν τὰ ὅρια αὐτῆς· ἡ νὺξ οὐχ ὑπερβαίνει

[5]   Ἐπάγει τὰ ζεύγη τῶν βοῶν, ἀροτριᾷ, κατασπείρει, θερίζει τὰ μὴ προσήκοντα.

[3]   ἄνθεσι καλλωπίζεται. ~Ἐπειδὰν δὲ εἰς μυρία διασπώμενος ὁ πλοῦτος ἔτι περιττεύει,

[5]   δὲ τί ποιεῖς; Οὐ προφασίζῃ μυρία, ἵνα λάβῃς τὰ τοῦ πλησίον;

[2]   περιττῶν τὴν ἐπίνοιαν. Ὀχήματά ἐστι μυρία, τὰ μὲν σκευαγωγοῦντα, τὰ δὲ

[5]   Τὴν σελευκίδα τὸ ὄρνεον ἐπ´ εὐεργεσίᾳ τῶν ἀνθρώπων ἀκόρεστον εἶναι ὁ

[1]   σοι ἡ τῶν χρημάτων αὕτη περιουσία; Δαπανητικὸν γὰρ πλούτου ἡ θεραπεία

[5]   γίνεται αὐτοῖς δυνάμεως αὔξησις ἡ περιουσία τῆς πονηρίας. Οἱ γὰρ προπεπονθότες

[2]   δὲ τῶν τοίχων διαφεύγει τὴν πλάκα, τοῖς τῆς γραφικῆς ἄνθεσι καλλωπίζεται.

[5]   ἐπιθυμίας ἀκόρεστον. Τοῖς δέκα ταλάντοις δέκα ἕτερα προστιθέναι σπουδάζεις· ἐπειδὰν εἴκοσι

[5]   τὸ τῆς ἐπιθυμίας ἀκόρεστον. Τοῖς δέκα ταλάντοις δέκα ἕτερα προστιθέναι σπουδάζεις·

[1]   αὐτός ἐστι τῷ παρὰ τῷ Λουκᾷ νομικῷ. Ὁ μὲν γὰρ πειραστὴς

[4]   παρέργου ἡ περὶ ταῦτα σπουδὴ, ἀλλὰ καὶ νύκτες καὶ ἡμέραι τὰς

[1]   οὐδὲν περισσότερον κέκτηται τοῦ πλησίον· ἀλλὰ μὴν φαίνῃ ἔχων κτήματα πολλά.

[5]   ὅρον, οὐ συγχωρεῖ ἀκολουθίαν διαδοχῆς, ἀλλὰ μιμεῖται τοῦ πυρὸς τὴν βίαν·

[2]   ἀχρήστων σπουδὴ, παντὶ γνώριμον. Πλὴν ἀλλὰ παράδοξον ἴσως φανεῖταί σοι ὃ

[5]   οὐ λήψῃ τὴν αἰώνιον ζωήν. ~Ἀλλὰ πένητα λέγεις σαυτόν· κἀγὼ συντίθεμαι.

[1]   ἐλλείποντα, οὐ δέχῃ τὴν χάριν, ἀλλὰ πενθεῖς καὶ σκυθρωπάζεις. Ἐκείνης μὲν

[4]   οὐδὲν τῶν ὁρωμένων τιμιώτερον κέκτηται, ἀλλὰ τὰ μὲν ἄψυχα καλλωπίζει, τὴν

[2]   ἵνα κτήσῃ τὴν μακαρίαν ζωήν. ~Ἀλλὰ τί χρήσῃ τῷ πλούτῳ; Ἐσθῆτι

[2]   πλοῦτός ἐστι τοῖς πολλοῖς περισπούδαστος, ἀλλά τις ἐπινενόηται μεθοδεία τῷ διαβόλῳ,

[1]   πρὸς τὸ ἀληθινῶς καλὸν ἀποβλέπουσαν, ἀλλὰ τὸ τοῖς πολλοῖς ἀρέσκον περισκοποῦσαν·

[6]   τὰ πράγματα, οὐ φωνὴν ἀφιέντα, ἀλλὰ τοιαῦτα φαινόμενα οἷα ὑφ´ ἡμῶν

[3]   Τοιοῦτοί εἰσιν οἱ τὰ μὲν ἄλλα ποιεῖν καταδεχόμενοι, ἀντιβαίνοντες δὲ πρὸς

[1]   ἐξ ἐμπορίας κινδύνους, ἢ ὅσα ἄλλα τοῖς χρηματιζομένοις ἐπίπονα πρόσεστιν, ἔδει

[5]   προστιθέναι σπουδάζεις· ἐπειδὰν εἴκοσι γένηται, ἄλλα τοσαῦτα ἐπιζητεῖς, καὶ ἀεί σοι

[5]   γίνεται, οὕτω καὶ οἱ νεόπλουτοι, πολλὰ κτησάμενοι, πλειόνων ἐπιθυμοῦσι, τῷ ἀεὶ

[1]   ἀλλὰ μὴν φαίνῃ ἔχων κτήματα πολλά. Πόθεν ταῦτα; ἢ δῆλον ὅτι

[7]   ἁμαρτημάτων ἑτέροις παρασκευάσῃς, εἶτα εὑρεθῇς διπλᾶ τιμωρούμενος, ὧν τε αὐτὸς ἠδίκησας,

[7]   πολέμου ὑπόθεσις, δι´ ὃν χαλκεύεται ὅπλα, δι´ ὃν ἀκονᾶται ξίφη; Διὰ

[6]   ἀνάστασιν ζωῆς, οἱ δὲ τὰ φαῦλα εἰς ἀνάστασιν κρίσεως· Τότε αἰσχύνη

[1]   χαλεπὸν, ἢ βαρὺ, ἢ ὑπέρογκον ῥῆμα ὁ διδάσκαλος προετείνατο; Πώλησόν σου

[3]   ἀποκτησάμενοι; φησίν· τί δὲ τὸ σχῆμα τοῦ βίου ἔσται, πάντων πωλούντων

[8]   πᾶσα φωνὴ διαῤῥήδην κεκήρυκτο, ἓν γράμμα παρεντεθὲν ἱκανὸν ἦν πᾶσαν μεταποιῆσαι

[6]   ἔστιν ἄρνησις ἐκεῖ, ἀλλ´ ἐμφράσσεται στόμα καὶ τὸ ἀναίσχυντον. Αὐτὰ γὰρ

[4]   τοῦ χρόνου καταῤῥυέντας, ὧν τὰ λείψανα, ὥσπερ σκόπελοί τινες, διὰ τῆς

[3]   ἀδάπανον εὐλάβειαν ἐνδεικνυμένους, ὀβολὸν δὲ ἕνα μὴ προϊεμένους τοῖς θλιβομένοις. Τί

[4]   ταῖς ἐφευρέσεσι τῶν ματαίων, εἰκότως οὐδένα καιρὸν ἔχει πρὸς τοὺς ἔξωθεν

[1]   δὲ οὕτως διὰ ῥᾳδίας ὁδοῦ, οὐδένα πόνον ἐχούσης οὐδὲ ἱδρῶτα, ἐπαγγέλλεταί

[4]   μυρεψοὺς, τοὺς ὑφάντας, τοὺς ποικιλτάς. Οὐδένα χρόνον ἀναπνεῖν δίδωσι τῷ ἀνδρὶ

[9]   ἡδονῶν· ἀποθανὼν δὲ, πράξω τὰ διατεταγμένα. Ἐρεῖ καὶ σοὶ Ἀβραάμ· Ἀπέλαβες

[9]   ἀμειψώμεθα. Πάντως δὲ ποιήσωμεν τὰ διατεταγμένα ἡμῖν, ἵνα κληρονόμοι γενώμεθα. τῆς

[2]   αὐτοὺς περιφέροντα, χαλκῷ καὶ ἀργύρῳ κεκαλυμμένα. Ἵπποι παμπληθεῖς, καὶ οὗτοι γενεαλογούμενοι

[1]   ποιεῖς; Ἀγαθὸν ὁμολογεῖς, καὶ τὰ διδόμενα παραπέμπῃ; Καίτοι ὅ γε ἀγαθὸς

[6]   οὐ φωνὴν ἀφιέντα, ἀλλὰ τοιαῦτα φαινόμενα οἷα ὑφ´ ἡμῶν κατεσκεύασται. Πῶς

[1]   ἂν καὶ ἐδυσχέρανας ἀποτιθέμενος τὰ λειπόμενα, πάλαι μελετήσας αὐτὰ διανέμειν τοῖς

[4]   ταῖς ψάμμοις ὑπὸ τῶν παίδων φιλοτεχνούμενα, ὁ δὲ ἐν τῷ ᾅδῃ

[3]   περισπούδαστα, ὑπὸ τῶν ἐκεῖ τιμίων ἐπισκοτούμενα· εἰ δὲ ἀνάγκη μένειν ἐνταῦθα,

[9]   τὴν ἐντολὴν τῶν ἐχθρῶν προετίμησας. Ἵνα γὰρ μὴ λάβῃ ὁ δεῖνα,

[4]   τὰ ὑπάρχοντα, καὶ δὸς πτωχοῖς· ἵνα ἔχῃς ἐφόδια πρὸς τὴν αἰωνίαν

[9]   Χριστῷ, τῷ δι´ ἡμᾶς πτωχεύσαντι, ἵνα ἡμεῖς τῇ ἐκείνου πτωχείᾳ πλουτήσωμεν·

[9]   δὲ ποιήσωμεν τὰ διατεταγμένα ἡμῖν, ἵνα κληρονόμοι γενώμεθα. τῆς αἰωνίου ζωῆς

[1]   τουτέστι, λίθους καὶ χοῦν παρεχόμενος, ἵνα κτήσῃ τὴν μακαρίαν ζωήν. ~Ἀλλὰ

[5]   τί ποιεῖς; Οὐ προφασίζῃ μυρία, ἵνα λάβῃς τὰ τοῦ πλησίον; Ἐπισκοτεῖ

[7]   ἐντολῶν σου; δός μοι τέκνα, ἵνα μὴ φθάσω εἰς τὴν βασιλείαν

[7]   προσέθηκας τοῦτο· Δός μοι τέκνα, ἵνα παρακούσω τῶν ἐντολῶν σου; δός

[5]   καὶ ἀγρὸν πρὸς ἀγρὸν ἐγγίζοντες, ἵνα τοῦ πλησίον ἀφέλωνταί τι· Σὺ

[9]   Ἵνα γὰρ μὴ λάβῃ ὁ δεῖνα, λαβέτω, φησὶν, ὁ Κύριος. Καὶ

[6]   ζῆλος ἐσθίειν μέλλων τοὺς ὑπεναντίους· Ἐκεῖνα λυπείτω σε, καὶ μὴ λυπείτω

[8]   πατέρας ἃ εἴρηται· οἱ ἄτεκνοι τίνα ἡμῖν εὐπρόσωπον αἰτίαν τῆς φειδωλίας

[7]   τῶν ἐντολῶν σου; δός μοι τέκνα, ἵνα μὴ φθάσω εἰς τὴν

[7]   ἆρα προσέθηκας τοῦτο· Δός μοι τέκνα, ἵνα παρακούσω τῶν ἐντολῶν σου;

[4]   θαλάττης ἄνθη, ἡ κόχλος, ἡ πίννα, ὑπὲρ τὸ ἐκ τῶν προβάτων

[5]   τυραννίδι, πάντα ὑποπτήσσει τὴν δυναστείαν, πλείονα λόγον ἑκάστου τῶν ἠδικημένων ἔχοντος

[1]   ἢ ὅσα ἄλλα τοῖς χρηματιζομένοις ἐπίπονα πρόσεστιν, ἔδει σε λυπηθῆναι δυσφοροῦντα

[2]   δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα· Ἀλλ´ οὐ γὰρ ἱματίων ἕνεκεν

[9]   αὐτῷ τῷ Χριστῷ· ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς

[6]   ὄψιν ἀγαγεῖν τὰ φρικτά; Ἐὰν ἄρα ἀκούσῃς, ἐὰν ἄρα ἐνδῷς, μνήσθητι

[6]   φρικτά; Ἐὰν ἄρα ἀκούσῃς, ἐὰν ἄρα ἐνδῷς, μνήσθητι τῆς ἡμέρας ἐκείνης

[7]   ὅτε ἠξίους γενέσθαι τέκνων πατὴρ, ἆρα προσέθηκας τοῦτο· Δός μοι τέκνα,

[7]   βίον. Οἱ μέν γε παῖδες παρὰ γονέων μὴ διαδεξάμενοι, ἑαυτοῖς πολλάκις

[8]   τοῦ νομοθέτου. Ἀλλ´ ἀπολαύσας αὐτῶν παρὰ πᾶσάν μου τὴν ζωὴν, μετὰ

[7]   οἴκους ἐποίησαν· ἡ ψυχὴ δὲ, παρὰ σοῦ ἐγκαταλειφθεῖσα, παρὰ τίνος ἐλεηθήσεται;

[7]   ψυχὴ δὲ, παρὰ σοῦ ἐγκαταλειφθεῖσα, παρὰ τίνος ἐλεηθήσεται; ~Εἴρηται πρὸς τοὺς

[1]   πολλοῖς ἀρέσκον περισκοποῦσαν· τὸ, μαθόντα παρὰ τοῦ ἀληθινοῦ διδασκάλου μαθήματα σωτήρια,

[1]   ὡς σεαυτόν. Ἰδοὺ γὰρ τὸ παρὰ τοῦ Κυρίου προταθὲν ἐλέγχει σε

[7]   καὶ δὸς πτωχοῖς; Ὅτε ᾔτεις παρὰ τοῦ Κυρίου τὴν εὐπαιδίαν, ὅτε

[1]   οὐχ ὁ αὐτός ἐστι τῷ παρὰ τῷ Λουκᾷ νομικῷ. Ὁ μὲν

[6]   τὰ φρικτὰ οὐ πτοεῖ, τὰ φαιδρὰ οὐ προτρέπεται, λιθίνῃ καρδίᾳ διαλεγόμεθα.

[6]   καὶ τόσα, γῆς πεφυτευμένης τοσαῦτα ἕτερα, ὄρη, πεδία, νάπας, ποταμοὺς, λιβάδας.

[5]   ἀκόρεστον. Τοῖς δέκα ταλάντοις δέκα ἕτερα προστιθέναι σπουδάζεις· ἐπειδὰν εἴκοσι γένηται,

[7]   πάσχετε, ἄνθρωποι; τίς ὑμῖν τὰ ὑμέτερα εἰς τὴν καθ´ ὑμῶν ἐπιβουλὴν

[7]   ἐφωδίασας. Μὴ οὐχὶ παντὸς τέκνου οἰκειοτέρα σοῦ ἐστιν ἡ ψυχή; Μὴ

[2]   πλούτῳ; Εἷς ἄρτος ἱκανὸς ἀποπληρῶσαι γαστέρα. Τί οὖν λυπῇ; ὡς τίνος

[9]   κύριος; Ὡς ὁ λόγος ἔδειξε, πονηρὰ ἡ βουλή· ζῶν μὲν, ἀπολαύσω

[4]   ἐπιθυμίαις ὑπηρετούμενος; Ὥσπερ γὰρ τὰ ὑπόσαθρα τῶν πολίων καταιγίδες καὶ ζάλαι,

[6]   γινομένων συντέταται. Ἔχεις γῆς ἀροσίμης πλέθρα τόσα καὶ τόσα, γῆς πεφυτευμένης

[7]   σοι λίθοις λαμπομένην περιστρέφειν τὴν χεῖρα; Οὐκ ἐρυθριᾷς λιθιδίων κισσῶν ὡς

[7]   εἰ σοφὸς ἔσται ἢ ἄφρων; Ὅρα δὴ οὖν μὴ, μετὰ μυρίων

[4]   πλουσίων παρεωρῶντο; Ποῦ τοίνυν ἡ λαμπρὰ τῶν ἔργων κατασκευή; ποῦ δὲ

[4]   καὶ τὰς φιληδονίας συναύξει, καὶ κέντρα ταῖς περιέργοις ἐπιθυμίαις ἐνίησι, λίθους

[2]   ταῖς προσόδοις τὸν πλοῦτον αὔξουσα· λουτρὰ ἐν πόλει· λουτρὰ κατ´ ἀγρούς·

[2]   πλοῦτον αὔξουσα· λουτρὰ ἐν πόλει· λουτρὰ κατ´ ἀγρούς· οἶκοι παντοδαποῖς μαρμάροις

[2]   καὶ ζῶναι καὶ περιδέῤῥεα, πάντα ἀργυρᾶ, πάντα χρυσόπαστα. Τάπητες ἁλουργοὶ, κοσμοῦντες

[4]   πτωχοὺς, καίτοι μυρίοι ἐφεστᾶσι τῇ θύρᾳ, πᾶσαν ἐλεεινὴν ἀφιέντες φωνήν; Σὺ

[1]   τὸν ἄρτον σου, εἰ ἡ θύρα σου ἠνέῳκτο παντὶ ξένῳ, εἰ

[9]   ἀμυνόμενοι, καὶ τοῖς διαδεξαμένοις τὰ σὰ χαριζόμενοι. Προλαβὼν οὖν, σεαυτὸν ἐνταφίασον.

[8]   καὶ πάντα φανερῶς ἐγέγραπτο, καὶ πᾶσα φωνὴ διαῤῥήδην κεκήρυκτο, ἓν γράμμα

[8]   μεταποιῆσαι τὴν γνώμην· μία σφραγὶς παραποιηθεῖσα, δύο ἢ τρεῖς μάρτυρες ἄδικοι,

[7]   ἡ ψυχὴ δὲ, παρὰ σοῦ ἐγκαταλειφθεῖσα, παρὰ τίνος ἐλεηθήσεται; ~Εἴρηται πρὸς

[1]   τοὺς ἐξ ἐμπορίας κινδύνους, ἢ ὅσα ἄλλα τοῖς χρηματιζομένοις ἐπίπονα πρόσεστιν,

[5]   ἀκόρεστον τὴν σεαυτοῦ ψυχὴν κατεσκεύασας. Ὅσα βλέπει ὀφθαλμὸς, τοσούτων ἐπιθυμεῖ ὁ

[1]   καὶ ποιεῖς σεαυτῷ ἄχρηστα πάντα ὅσα σοι προπεπόνηται. Εἰ γὰρ οὐκ

[6]   γῆς ἀροσίμης πλέθρα τόσα καὶ τόσα, γῆς πεφυτευμένης τοσαῦτα ἕτερα, ὄρη,

[6]   συντέταται. Ἔχεις γῆς ἀροσίμης πλέθρα τόσα καὶ τόσα, γῆς πεφυτευμένης τοσαῦτα

[5]   ἐν ἀγροῖς, ὁ πλεονέκτης. Ἡ θάλασσα οἶδεν τὰ ὅρια αὐτῆς· ἡ

[7]   ἐρημίαι τοὺς φονευτὰς τρέφουσιν, ἡ θάλασσα τοὺς καταποντιστὰς, αἱ πόλεις τοὺς

[8]   τὴν ἐντολὴν, ὅτε ἡ μὲν γλῶσσα παρεῖται, ἡ δὲ χεὶρ ὑπότρομος

[2]   ἡ πᾶσι τούτοις πρὸς τροφὴν ἐξαρκοῦσα, καὶ ἔτι ταῖς προσόδοις τὸν

[2]   μυρίας τοῖς πλουσίοις δαπάνης ἀφορμὰς ὑποβάλλουσα, ὥστε τὰ περιττὰ καὶ ἄχρηστα

[4]   τὸν μὲν χαλκεύουσα, τὸν δὲ ἐξυφαίνουσα, καὶ διὰ πάσης ἀπειροκαλίας τὴν

[2]   ἔτι ταῖς προσόδοις τὸν πλοῦτον αὔξουσα· λουτρὰ ἐν πόλει· λουτρὰ κατ´

[4]   διὰ πάσης ἀπειροκαλίας τὴν νόσον αὔξουσα. Οὐ γὰρ ἐκ παρέργου ἡ

[4]   περιέργοις ἐπιθυμίαις ἐνίησι, λίθους τινὰς ἐπινοοῦσα, μαργαρίτας καὶ σμαράγδους καὶ ὑακίνθους,

[4]   ὑακίνθους, καὶ χρυσὸν, τὸν μὲν χαλκεύουσα, τὸν δὲ ἐξυφαίνουσα, καὶ διὰ

[4]   ὑπὸ δὲ τῆς χειρὸς διελέγχῃ· σιωπῶσα γάρ σου ἡ χεὶρ τὴν

[6]   παρουσίας, ὅτε ἀναστήσονται· Οἱ μὲν τὰ ἀγαθὰ πράξαντες εἰς ἀνάστασιν ζωῆς,

[9]   Ἐρεῖ καὶ σοὶ Ἀβραάμ· Ἀπέλαβες τὰ ἀγαθά σου ἐν τῇ ζωῇ

[7]   καὶ σὺ λίχνως ἔχεις περὶ τὰ ἄνθη τῶν λίθων, σαρδόνυχας, καὶ

[7]   ἴασπις. Ταῦτα δὴ τοῦ πλούτου τὰ ἄνθη· ὧν σὺ τὰ μὲν

[8]   χρήσιμον διοικούμενος, ἄπρακτά σοι ποιῶν τὰ βουλεύματα. Εἶτα περιβλεψάμενος ὧδε καὶ

[6]   τὰς εἰκόνας· ἔνθεν τοῦ ὀρφανοῦ τὰ δάκρυα, ἐκεῖθεν τῆς χήρας τὸν

[2]   ἐστι μυρία, τὰ μὲν σκευαγωγοῦντα, τὰ δὲ αὐτοὺς περιφέροντα, χαλκῷ καὶ

[4]   ὡς τὸ ἐξ ἀγορᾶς ἔλαιον, τὰ δὲ ἐκ θαλάττης ἄνθη, ἡ

[9]   τῶν ἡδονῶν· ἀποθανὼν δὲ, πράξω τὰ διατεταγμένα. Ἐρεῖ καὶ σοὶ Ἀβραάμ·

[9]   ἡμῶν ἀμειψώμεθα. Πάντως δὲ ποιήσωμεν τὰ διατεταγμένα ἡμῖν, ἵνα κληρονόμοι γενώμεθα.

[1]   καρδίᾳ, μηδὲ εἰς ἔργον ἀγαγεῖν τὰ διδάγματα, ἀλλ´ ἀπελθεῖν ἀθυμοῦντα, τῷ

[1]   οὐ ποιεῖς; Ἀγαθὸν ὁμολογεῖς, καὶ τὰ διδόμενα παραπέμπῃ; Καίτοι ὅ γε

[1]   προϊέμενος τὰ παρόντα καὶ ἀντικτώμενος τὰ ἐνδέοντα· ἀλλ´ ὅσῳπερ ἂν ἐλάττονος

[5]   παρόντα τοσαῦτα ὄντα, ὅσον λυπεῖ τὰ ἐνδέοντα ἅπερ ἂν αὐτοῖς ἐλλείπειν

[8]   δὲ μισθὸς ἐργασίας ὀφείλεται; Δεῖξον τὰ ἔργα, καὶ ἀπαίτει τὰς ἀντιδόσεις.

[7]   Μὴ τοῖς γεγαμηκόσιν οὐκ ἐγράφη τὰ Εὐαγγέλια· Εἰ θέλεις τέλειος εἶναι,

[5]   λαβεῖν ὑπὲρ τῶν φθασάντων. Ἐπάγει τὰ ζεύγη τῶν βοῶν, ἀροτριᾷ, κατασπείρει,

[4]   μὲν συγκέχυται καὶ ἠφάνισται, ὥσπερ τὰ κατὰ παιδιὰν ἐν ταῖς ψάμμοις

[9]   δαπάνης ἀκερδοῦς ὄφελος; Δέον εἰς τὰ κατὰ τὸν βίον ἀναγκαῖα χρήσασθαι

[1]   δ´ ἂν καὶ ἐδυσχέρανας ἀποτιθέμενος τὰ λειπόμενα, πάλαι μελετήσας αὐτὰ διανέμειν

[4]   ὑπὸ τοῦ χρόνου καταῤῥυέντας, ὧν τὰ λείψανα, ὥσπερ σκόπελοί τινες, διὰ

[1]   ἀσύμφωνον ἀπελέγχει. Διδάσκαλον λέγεις, καὶ τὰ μαθητῶν οὐ ποιεῖς; Ἀγαθὸν ὁμολογεῖς,

[1]   σοι τὰ χρήματα πλέον ἢ τὰ μέλη τοῦ σώματος, καὶ λυπεῖ

[3]   ἑαυτὸν ἀποκλείων. Τοιοῦτοί εἰσιν οἱ τὰ μὲν ἄλλα ποιεῖν καταδεχόμενοι, ἀντιβαίνοντες

[7]   πλούτου τὰ ἄνθη· ὧν σὺ τὰ μὲν ἀποτίθεσαι κατακρύπτων, καὶ τοὺς

[4]   τῶν ὁρωμένων τιμιώτερον κέκτηται, ἀλλὰ τὰ μὲν ἄψυχα καλλωπίζει, τὴν δὲ

[2]   τὴν ἐπίνοιαν. Ὀχήματά ἐστι μυρία, τὰ μὲν σκευαγωγοῦντα, τὰ δὲ αὐτοὺς

[4]   τῇ τούτων μεγαλουργίᾳ ζηλούμενος; Οὐ τὰ μὲν συγκέχυται καὶ ἠφάνισται, ὥσπερ

[5]   τῶν βοῶν, ἀροτριᾷ, κατασπείρει, θερίζει τὰ μὴ προσήκοντα. Ἐὰν ἀντείπῃς, αἱ

[1]   δεχομένου, πάντων δὲ ὁμοῦ καταμεριζομένων τὰ ὄντα, καὶ περὶ ἑαυτοὺς δαπανώντων.

[5]   ὁ πλεονέκτης. Ἡ θάλασσα οἶδεν τὰ ὅρια αὐτῆς· ἡ νὺξ οὐχ

[1]   μὲν πανηγύρει οὐδεὶς λυπεῖται προϊέμενος τὰ παρόντα καὶ ἀντικτώμενος τὰ ἐνδέοντα·

[5]   ἐναντίον. Οὐ γὰρ εὐφραίνει αὐτοὺς τὰ παρόντα τοσαῦτα ὄντα, ὅσον λυπεῖ

[1]   ΠΛΟΥΤΟΥΝΤΑΣ. ~Εἴρηται καὶ πρώην ἡμῖν τὰ περὶ τοῦ νεανίσκου τούτου, καὶ

[2]   πλουσίοις δαπάνης ἀφορμὰς ὑποβάλλουσα, ὥστε τὰ περιττὰ καὶ ἄχρηστα ὡς ἀναγκαῖα

[1]   ἀλλ´ ὅσῳπερ ἂν ἐλάττονος τιμῆς τὰ πολυτίμητα πρίηται, τοσούτῳ χαίρει, ὡς

[9]   περιβολῇ, ἢ συγκατασήπειν τῷ νεκρῷ τὰ πολυτίμητα τῆς ἐσθῆτος; Τί δὲ

[6]   ἀναίσχυντον. Αὐτὰ γὰρ ἑκάστου καταμαρτυρεῖ τὰ πράγματα, οὐ φωνὴν ἀφιέντα, ἀλλὰ

[7]   οἰκειότητα προσεγγίζει; Πρώτῃ αὐτῇ ἀπόδος τὰ πρεσβεῖα τῆς κληρονομίας, πλουσίας αὐτῇ

[3]   διανύσας, εἶτα αὐτοῦ που περὶ τὰ πρὸ τῶν τειχῶν καταλύσειεν πανδοχεῖα,

[9]   βαρύτητος ἀμυνόμενοι, καὶ τοῖς διαδεξαμένοις τὰ σὰ χαριζόμενοι. Προλαβὼν οὖν, σεαυτὸν

[5]   Οὐ προφασίζῃ μυρία, ἵνα λάβῃς τὰ τοῦ πλησίον; Ἐπισκοτεῖ μοι, φησὶν,

[7]   Τί πάσχετε, ἄνθρωποι; τίς ὑμῖν τὰ ὑμέτερα εἰς τὴν καθ´ ὑμῶν

[3]   τῇ ψυχῇ, ἀκούων· Πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα; Εἰ μὲν γὰρ ἠκολούθει

[1]   ὁ διδάσκαλος προετείνατο; Πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα, καὶ δὸς πτωχοῖς· Εἴ

[4]   ἐὰν μὲν ἀκούσῃς· Πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα, καὶ δὸς πτωχοῖς· ἵνα

[7]   θέλεις τέλειος εἶναι, πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα, καὶ δὸς πτωχοῖς; Ὅτε

[8]   τῆς φειδωλίας προβάλλονται; Οὐ πωλῶ τὰ ὑπάρχοντα, οὐδὲ δίδωμι τοῖς πτωχοῖς,

[4]   γυναικείαις ἐπιθυμίαις ὑπηρετούμενος; Ὥσπερ γὰρ τὰ ὑπόσαθρα τῶν πολίων καταιγίδες καὶ

[6]   γὰρ τὰ φρικτὰ οὐ πτοεῖ, τὰ φαιδρὰ οὐ προτρέπεται, λιθίνῃ καρδίᾳ

[6]   εἰς ἀνάστασιν ζωῆς, οἱ δὲ τὰ φαῦλα εἰς ἀνάστασιν κρίσεως· Τότε

[6]   σοι δυνηθῶ ὑπ´ ὄψιν ἀγαγεῖν τὰ φρικτά; Ἐὰν ἄρα ἀκούσῃς, ἐὰν

[6]   τῇ ψυχῇ σου; Εἰ γὰρ τὰ φρικτὰ οὐ πτοεῖ, τὰ φαιδρὰ

[9]   πλούσιοι, καὶ παύσασθε ἐμπαθῶς πρὸς τὰ χρήματα διακείμενοι. Ὅσῳ φιλόπλουτος εἶ,

[7]   πλοῦτον; τίνος ἀπέσχετο νόσος διὰ τὰ χρήματα; Ἕως πότε χρυσὸς, τῶν

[7]   Μὴ γὰρ ἐφόδια κακῶν ἐδόθη τὰ χρήματα; Λύτρον ψυχῆς. Μὴ γὰρ

[6]   οὐκ ἀκολουθοῦσιν οἱ κόλακες, οὐ τὰ χρήματα, οὐχ ὁ ὄγκος τοῦ

[1]   πλησίον. Νυνὶ δὲ προσπέφυκέ σοι τὰ χρήματα πλέον ἢ τὰ μέλη

[3]   διασπώμενος ὁ πλοῦτος ἔτι περιττεύει, κατὰ γῆς ὠθεῖται, καὶ ἐν ἀποῤῥήτοις

[4]   συγκέχυται καὶ ἠφάνισται, ὥσπερ τὰ κατὰ παιδιὰν ἐν ταῖς ψάμμοις ὑπὸ

[5]   καὶ οὗτοι οὐ παύονται τῆς κατὰ τὴν δυναστείαν ὁρμῆς, ἕως ἂν

[9]   ταφὴν, τοῖς κληρονόμοις λοιπὸν προσχωρήσαντες κατὰ τὴν εὔνοιαν. Ἤ που καὶ

[4]   πόλεως πάσης ἀνέχουσιν; Πόσοι ἦσαν κατὰ τὴν πόλιν πένητες, τούτων ἐγειρομένων,

[2]   ἄνθρωποι. Οἱ μὲν τρυφῶντας αὐτοὺς κατὰ τὴν πόλιν περιφέρουσιν· ἄλλοι συνθηρεύουσιν,

[9]   ἀκερδοῦς ὄφελος; Δέον εἰς τὰ κατὰ τὸν βίον ἀναγκαῖα χρήσασθαι τοῖς

[2]   ἵππους ὥσπερ νυμφίους· ἡμιόνων πλῆθος, κατὰ χρόαν διῃρημένων· ἡνίοχοι τούτων, ἀλλήλων

[1]   μηδὲ εἰς ἔργον ἀγαγεῖν τὰ διδάγματα, ἀλλ´ ἀπελθεῖν ἀθυμοῦντα, τῷ πάθει

[6]   Αὐτὰ γὰρ ἑκάστου καταμαρτυρεῖ τὰ πράγματα, οὐ φωνὴν ἀφιέντα, ἀλλὰ τοιαῦτα

[1]   μαθόντα παρὰ τοῦ ἀληθινοῦ διδασκάλου μαθήματα σωτήρια, μὴ ἐγγράψαι τῇ ἑαυτοῦ

[4]   λυπούμενος· ἐὰν δὲ ἀκούσῃς· Δὸς χρήματα γυναιξὶ χλιδώσαις, δὸς λιθοξόοις, τέκτοσι,

[9]   καὶ παύσασθε ἐμπαθῶς πρὸς τὰ χρήματα διακείμενοι. Ὅσῳ φιλόπλουτος εἶ, τοσούτῳ

[7]   τίνος ἀπέσχετο νόσος διὰ τὰ χρήματα; Ἕως πότε χρυσὸς, τῶν ψυχῶν

[7]   γὰρ ἐφόδια κακῶν ἐδόθη τὰ χρήματα; Λύτρον ψυχῆς. Μὴ γὰρ ἀφορμὴ

[6]   ἀκολουθοῦσιν οἱ κόλακες, οὐ τὰ χρήματα, οὐχ ὁ ὄγκος τοῦ ἀξιώματος·

[1]   Νυνὶ δὲ προσπέφυκέ σοι τὰ χρήματα πλέον ἢ τὰ μέλη τοῦ

[1]   λυπῇ, χρυσίον, καὶ ἀργύριον, καὶ κτήματα διδούς· τουτέστι, λίθους καὶ χοῦν

[1]   πλησίον· ἀλλὰ μὴν φαίνῃ ἔχων κτήματα πολλά. Πόθεν ταῦτα; ἢ δῆλον

[2]   ἔπεισι τῶν περιττῶν τὴν ἐπίνοιαν. Ὀχήματά ἐστι μυρία, τὰ μὲν σκευαγωγοῦντα,

[8]   διοικούμενος, ἄπρακτά σοι ποιῶν τὰ βουλεύματα. Εἶτα περιβλεψάμενος ὧδε καὶ ὧδε,

[1]   Καὶ εἰ μὲν ἰατρὸς ἐπηγγέλλετο κολοβώματα μελῶν ἐκ φύσεως ἢ ἐξ

[8]   ἡμῖν διετάξατο, σὺ δὲ ὡς ἀδύνατα παραγράφῃ, οὐδὲν ἕτερον ἢ φρονιμώτερον

[7]   ἄφρων; Ὅρα δὴ οὖν μὴ, μετὰ μυρίων πόνων τὸν πλοῦτον ἀθροίσας,

[9]   προσφέρων ἀπρόσδεκτος. Σὺ δὲ ἃ μετὰ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἐπερίσσευσε, ταῦτα

[9]   τὸν πλοῦτον ποίησαι· ἔχε αὐτὸν μετὰ σεαυτοῦ. Πείσθητι καλῷ συμβούλῳ, τῷ

[6]   νάπας, ποταμοὺς, λιβάδας. Τί οὖν μετὰ ταῦτα; Οὐχὶ τρεῖς σε πήχεις

[8]   ἐν τῇ ζωῇ, ἢ τῶν μετὰ τὴν ἀποβίωσιν; Ἀλλ´ ὃν μὲν

[8]   πολέμους ἀνδραγαθίζεται· οὐ τοίνυν οὐδὲ μετὰ τὴν ζωὴν εὐσεβεῖ δηλονότι. Ἐν

[8]   παρὰ πᾶσάν μου τὴν ζωὴν, μετὰ τὴν τελευτὴν τοῦ βίου διαδόχους

[8]   καὶ ἀπαίτει τὰς ἀντιδόσεις. Οὐδεὶς μετὰ τὸ λυθῆναι τὴν πανήγυριν πραγματεύεται·

[9]   ἔζης, σεαυτὸν τῆς ἐντολῆς προετίθεις· μετὰ τὸν θάνατον καὶ τὴν διάλυσιν,

[8]   λυθῆναι τὴν πανήγυριν πραγματεύεται· οὐδὲ μετὰ τοὺς ἀγῶνας ἐπελθὼν στεφανοῦται· οὐδὲ

[8]   τοὺς ἀγῶνας ἐπελθὼν στεφανοῦται· οὐδὲ μετὰ τοὺς πολέμους ἀνδραγαθίζεται· οὐ τοίνυν

[1]   ὅσῳπερ ἂν ἐλάττονος τιμῆς τὰ πολυτίμητα πρίηται, τοσούτῳ χαίρει, ὡς λαμπροῦ

[9]   ἢ συγκατασήπειν τῷ νεκρῷ τὰ πολυτίμητα τῆς ἐσθῆτος; Τί δὲ μνήματος

[5]   λήψῃ τὴν αἰώνιον ζωήν. ~Ἀλλὰ πένητα λέγεις σαυτόν· κἀγὼ συντίθεμαι. Πένης

[4]   ἀλλ´ ὑπομένεις ἄπρακτον ἀποπέμψαι τὸν πένητα, οὐ φοβούμενος τὸ δίκαιον τῆς

[7]   Μὴ οὐχὶ πάντων μᾶλλον εἰς οἰκειότητα προσεγγίζει; Πρώτῃ αὐτῇ ἀπόδος τὰ

[3]   τὴν μέχρις αὐτῆς ὁδὸν διανύσας, εἶτα αὐτοῦ που περὶ τὰ πρὸ

[1]   μελετήσας αὐτὰ διανέμειν τοῖς ἐνδεέσιν; Εἶτα, ἐν μὲν πανηγύρει οὐδεὶς λυπεῖται

[7]   ἀθροίσας, ὕλην ἁμαρτημάτων ἑτέροις παρασκευάσῃς, εἶτα εὑρεθῇς διπλᾶ τιμωρούμενος, ὧν τε

[2]   ἑαυτοῖς, τὸν δὲ παισὶν ἀποτίθενται. Εἶτα καὶ διαιροῦσι τὸν αὐτὸν εἰς

[3]   αὐτὸν ἐν τῇ γῇ ἀφανίζειν. Εἶτα, οἶμαι, συμβαίνει σοι κατορύσσοντι τὸν

[8]   ἄπρακτά σοι ποιῶν τὰ βουλεύματα. Εἶτα περιβλεψάμενος ὧδε καὶ ὧδε, καὶ

[5]   μικρᾶς τῆς πρώτης ἀρχῆς ὁρμηθέντες, εἶτα ταῖς κατ´ ὀλίγον προσθήκαις ἀνυπόστατον

[8]   πρὸς τὸ ἑαυτοῦ χρήσιμον διοικούμενος, ἄπρακτά σοι ποιῶν τὰ βουλεύματα. Εἶτα

[6]   δυνηθῶ ὑπ´ ὄψιν ἀγαγεῖν τὰ φρικτά; Ἐὰν ἄρα ἀκούσῃς, ἐὰν ἄρα

[6]   ψυχῇ σου; Εἰ γὰρ τὰ φρικτὰ οὐ πτοεῖ, τὰ φαιδρὰ οὐ

[3]   ὄκνῳ μικρᾶς κινήσεως τόν τε προϋπάρξαντα πόνον ἀχρειῶν, καὶ τῆς ἱστορίας

[3]   πειθόμενοι σπάνιοι. Καὶ πῶς βιωσόμεθα πάντα ἀποκτησάμενοι; φησίν· τί δὲ τὸ

[2]   Χαλινοὶ καὶ ζῶναι καὶ περιδέῤῥεα, πάντα ἀργυρᾶ, πάντα χρυσόπαστα. Τάπητες ἁλουργοὶ,

[9]   προσόντων σοι. Πάντα σεαυτοῦ ποίησαι, πάντα ἐπικόμισαι, μὴ καταλίπῃς ἀλλοτρίοις τὸν

[5]   μιμεῖται τοῦ πυρὸς τὴν βίαν· πάντα ἐπιλαμβάνει, πάντα ἐπινέμεται. Καὶ ὥσπερ

[5]   πυρὸς τὴν βίαν· πάντα ἐπιλαμβάνει, πάντα ἐπινέμεται. Καὶ ὥσπερ οἱ ποταμοὶ,

[1]   πενθῶν, καὶ ποιεῖς σεαυτῷ ἄχρηστα πάντα ὅσα σοι προπεπόνηται. Εἰ γὰρ

[9]   ἐνταφίασον. Καλὸν ἐντάφιον ἡ εὐσέβεια. Πάντα περιβαλλόμενος ἄπελθε· οἰκεῖον κόσμον τὸν

[8]   ὁ ἐφεδρεύων τῷ κλήρῳ ἕτοιμος, πάντα πρὸς τὸ ἑαυτοῦ χρήσιμον διοικούμενος,

[9]   μηδὲν ὑπολίπῃ τῶν προσόντων σοι. Πάντα σεαυτοῦ ποίησαι, πάντα ἐπικόμισαι, μὴ

[6]   κατέξαινες· τοὺς γείτονας, οὓς παρώργιζες· πάντα σοι ἐπαναστήσεται· πονηρὸς χορὸς τῶν

[5]   ὑφίσταται τὴν βίαν τοῦ πλούτου· Πάντα ὑποκύπτει τῇ τυραννίδι, πάντα ὑποπτήσσει

[5]   πλούτου· Πάντα ὑποκύπτει τῇ τυραννίδι, πάντα ὑποπτήσσει τὴν δυναστείαν, πλείονα λόγον

[8]   τὴν γνώμην. Καίτοι εἰ καὶ πάντα φανερῶς ἐγέγραπτο, καὶ πᾶσα φωνὴ

[2]   ζῶναι καὶ περιδέῤῥεα, πάντα ἀργυρᾶ, πάντα χρυσόπαστα. Τάπητες ἁλουργοὶ, κοσμοῦντες τοὺς

[6]   καταμαρτυρεῖ τὰ πράγματα, οὐ φωνὴν ἀφιέντα, ἀλλὰ τοιαῦτα φαινόμενα οἷα ὑφ´

[1]   πάντων δὲ ὁμοῦ καταμεριζομένων τὰ ὄντα, καὶ περὶ ἑαυτοὺς δαπανώντων. Ὥστε

[5]   εὐφραίνει αὐτοὺς τὰ παρόντα τοσαῦτα ὄντα, ὅσον λυπεῖ τὰ ἐνδέοντα ἅπερ

[1]   τὰ παρόντα καὶ ἀντικτώμενος τὰ ἐνδέοντα· ἀλλ´ ὅσῳπερ ἂν ἐλάττονος τιμῆς

[5]   τοσαῦτα ὄντα, ὅσον λυπεῖ τὰ ἐνδέοντα ἅπερ ἂν αὐτοῖς ἐλλείπειν ὑπόθωνται·

[1]   τοῖς πολλοῖς ἀρέσκον περισκοποῦσαν· τὸ, μαθόντα παρὰ τοῦ ἀληθινοῦ διδασκάλου μαθήματα

[1]   γνωρίσαι τὸν ἀληθῶς διδάσκαλον, καὶ παρελθόντα τὴν Φαρισαίων ἀλαζονείαν, καὶ νομικῶν

[5]   ἀροτριᾷ, κατασπείρει, θερίζει τὰ μὴ προσήκοντα. Ἐὰν ἀντείπῃς, αἱ πληγαί· ἐὰν

[1]   σε ποιῆσαι βούλεται τοῖς καιριωτάτοις ἐλλείποντα, οὐ δέχῃ τὴν χάριν, ἀλλὰ

[1]   πανηγύρει οὐδεὶς λυπεῖται προϊέμενος τὰ παρόντα καὶ ἀντικτώμενος τὰ ἐνδέοντα· ἀλλ´

[5]   Οὐ γὰρ εὐφραίνει αὐτοὺς τὰ παρόντα τοσαῦτα ὄντα, ὅσον λυπεῖ τὰ

[2]   μὲν σκευαγωγοῦντα, τὰ δὲ αὐτοὺς περιφέροντα, χαλκῷ καὶ ἀργύρῳ κεκαλυμμένα. Ἵπποι

[1]   ἐκ φύσεως ἢ ἐξ ἀῤῥωστίας προσόντα σοι διορθώσασθαι, οὐκ ἂν ἠθύμεις

[3]   ψυχῇ, ἀκούων· Πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα; Εἰ μὲν γὰρ ἠκολούθει σοι

[1]   διδάσκαλος προετείνατο; Πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα, καὶ δὸς πτωχοῖς· Εἴ σοι

[4]   μὲν ἀκούσῃς· Πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα, καὶ δὸς πτωχοῖς· ἵνα ἔχῃς

[7]   τέλειος εἶναι, πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα, καὶ δὸς πτωχοῖς; Ὅτε ᾔτεις

[8]   φειδωλίας προβάλλονται; Οὐ πωλῶ τὰ ὑπάρχοντα, οὐδὲ δίδωμι τοῖς πτωχοῖς, διὰ

[4]   τῶν ἱματίων δύναται δῆμον ὅλον ῥιγοῦντα περιβαλεῖν· ἀλλ´ ὑπομένεις ἄπρακτον ἀποπέμψαι

[2]   Ὀχήματά ἐστι μυρία, τὰ μὲν σκευαγωγοῦντα, τὰ δὲ αὐτοὺς περιφέροντα, χαλκῷ

[1]   ἀγαγεῖν τὰ διδάγματα, ἀλλ´ ἀπελθεῖν ἀθυμοῦντα, τῷ πάθει τῆς φιλοπλουτίας ἐσκοτωμένον.

[4]   τοὺς ἵππους κοσμῶν, τὸν ἀδελφὸν ἀσχημονοῦντα περιορᾷς; ὁ κατασήπων τὸν σῖτον,

[1]   ἐπίπονα πρόσεστιν, ἔδει σε λυπηθῆναι δυσφοροῦντα τῷ ἐπιτάγματι· εἰ δὲ οὕτως

[3]   οὐρανῶν ἀντιλαμβάνων, δακρύεις, ἀρνῇ τὸν αἰτοῦντα, καὶ ἀνανεύεις τὴν δόσιν, μυρίας

[3]   καὶ ἵππον κτώμενος, οὐκ ἀθυμεῖς· φθαρτὰ δὲ προϊέμενος, καὶ βασιλείαν οὐρανῶν

[3]   μέλλον, οὐδ´ οὕτως ἂν ἦν περισπούδαστα, ὑπὸ τῶν ἐκεῖ τιμίων ἐπισκοτούμενα·

[2]   καὶ περιδέῤῥεα, πάντα ἀργυρᾶ, πάντα χρυσόπαστα. Τάπητες ἁλουργοὶ, κοσμοῦντες τοὺς ἵππους

[1]   καὶ πενθῶν, καὶ ποιεῖς σεαυτῷ ἄχρηστα πάντα ὅσα σοι προπεπόνηται. Εἰ

[2]   ὑποβάλλουσα, ὥστε τὰ περιττὰ καὶ ἄχρηστα ὡς ἀναγκαῖα σπουδάζεσθαι, μηδὲν δὲ

[2]   δαπάνης ἀφορμὰς ὑποβάλλουσα, ὥστε τὰ περιττὰ καὶ ἄχρηστα ὡς ἀναγκαῖα σπουδάζεσθαι,

[6]   ἐμφράσσεται στόμα καὶ τὸ ἀναίσχυντον. Αὐτὰ γὰρ ἑκάστου καταμαρτυρεῖ τὰ πράγματα,

[1]   ἀποτιθέμενος τὰ λειπόμενα, πάλαι μελετήσας αὐτὰ διανέμειν τοῖς ἐνδεέσιν; Εἶτα, ἐν

[9]   βίον ἀναγκαῖα χρήσασθαι τοῖς περιοῦσιν. Τοιαῦτα ἐροῦσι καὶ σὲ τῆς βαρύτητος

[6]   πράγματα, οὐ φωνὴν ἀφιέντα, ἀλλὰ τοιαῦτα φαινόμενα οἷα ὑφ´ ἡμῶν κατεσκεύασται.

[4]   ψυχὰς τῶν συνοικούντων καταβαπτίζουσι. Πρὸς τοσαῦτα δὴ οὖν διελκόμενος ὁ πλοῦτος

[5]   σπουδάζεις· ἐπειδὰν εἴκοσι γένηται, ἄλλα τοσαῦτα ἐπιζητεῖς, καὶ ἀεί σοι τὸ

[6]   τόσα καὶ τόσα, γῆς πεφυτευμένης τοσαῦτα ἕτερα, ὄρη, πεδία, νάπας, ποταμοὺς,

[5]   γὰρ εὐφραίνει αὐτοὺς τὰ παρόντα τοσαῦτα ὄντα, ὅσον λυπεῖ τὰ ἐνδέοντα

[7]   ὑάκινθος, καὶ ἀμέθυσος, καὶ ἴασπις. Ταῦτα δὴ τοῦ πλούτου τὰ ἄνθη·

[1]   φαίνῃ ἔχων κτήματα πολλά. Πόθεν ταῦτα; ἢ δῆλον ὅτι τὴν οἰκείαν

[4]   δίφροι, ὥστε τὸν πλοῦτον διὰ ταῦτα μὴ διαβαίνειν πρὸς τοὺς πτωχοὺς,

[6]   ποταμοὺς, λιβάδας. Τί οὖν μετὰ ταῦτα; Οὐχὶ τρεῖς σε πήχεις ἀναμένουσιν

[9]   μετὰ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἐπερίσσευσε, ταῦτα προσφέρεις τῷ εὐεργέτῃ. Εἰ οὐ

[4]   γὰρ ἐκ παρέργου ἡ περὶ ταῦτα σπουδὴ, ἀλλὰ καὶ νύκτες καὶ

[1]   ἀνόνητον σεαυτῷ ποιεῖς τὴν περὶ ταῦτα σπουδὴν, μὴ προστιθεὶς τὸ λεῖπον,

[4]   ἐγειρομένων, οἳ διὰ τὴν περὶ ταῦτα σπουδὴν ὑπὸ τῶν τότε πλουσίων

[1]   ὁδοῦ, οὐδένα πόνον ἐχούσης οὐδὲ ἱδρῶτα, ἐπαγγέλλεταί σε κληρονόμον τῆς αἰωνίου

[3]   πωλούντων καὶ πάντων ἀποκτωμένων; Μὴ ἐρώτα με διάνοιαν δεσποτικῶν προσταγμάτων. Οἶδεν

[6]   εἰκόνας· ἔνθεν τοῦ ὀρφανοῦ τὰ δάκρυα, ἐκεῖθεν τῆς χήρας τὸν στεναγμὸν,

[9]   μὴ καταλίπῃς ἀλλοτρίοις τὸν πλοῦτον. Τάχα σε οὐδὲ περιστελοῦσιν οἱ οἰκέται

[4]   τιμιώτερον κέκτηται, ἀλλὰ τὰ μὲν ἄψυχα καλλωπίζει, τὴν δὲ ψυχὴν ἀκόσμητον

Chapitre
[8]	ἐλεηθήσεται; ~Εἴρηται πρὸς τοὺς πατέρας	ἃ	εἴρηται· οἱ ἄτεκνοι τίνα ἡμῖν
[9]	περισσεύματος προσφέρων ἀπρόσδεκτος. Σὺ δὲ	ἃ	μετὰ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἐπερίσσευσε,
[5]	παρασύρουσιν· οὕτω καὶ οἱ ἐπὶ	μέγα	τῆς δυνάμεως προελθόντες, ἐκ τῶν
[1]	πλούτου ἡ θεραπεία τῶν δεομένων·	ὀλίγα	μὲν ἑκάστου πρὸς τὴν ἀναγκαίαν
[8]	μισθὸς ἐργασίας ὀφείλεται; Δεῖξον τὰ	ἔργα,	καὶ ἀπαίτει τὰς ἀντιδόσεις. Οὐδεὶς
[5]	τοῦ πτώματος ἑαυτοὺς καταῤῥάξωσιν. Τὴν	σελευκίδα	τὸ ὄρνεον ἐπ´ εὐεργεσίᾳ τῶν
[5]	ἀναβαίνοντες, ἀεὶ πρὸς τὴν ὑπερκειμένην	βαθμίδα	τὸ ἴχνος αἴροντες, οὐ πρότερον
[4]	ἴδω αὐτὴν παντοίοις γεγανωμένην ἄνθεσιν,	οἶδα	ὅτι οὗτος οὐδὲν τῶν ὁρωμένων
[3]	πρὸς τὴν τῶν ὑπαρχόντων ἀπόθεσιν.	Οἶδα	πολλοὺς νηστεύοντας, προσευχομένους, στενάζοντας, πᾶσαν
[2]	ἐξησκημένοι. Χαλινοὶ καὶ ζῶναι καὶ	περιδέῤῥεα,	πάντα ἀργυρᾶ, πάντα χρυσόπαστα. Τάπητες
[6]	ὅτε ἀναστήσονται· Οἱ μὲν τὰ	ἀγαθὰ	πράξαντες εἰς ἀνάστασιν ζωῆς, οἱ
[9]	καὶ σοὶ Ἀβραάμ· Ἀπέλαβες τὰ	ἀγαθά	σου ἐν τῇ ζωῇ σου·
[6]	φαιδρὰ οὐ προτρέπεται, λιθίνῃ καρδίᾳ	διαλεγόμεθα.	~Διάβλεψον, ἄνθρωπε, πρὸς τὴν φύσιν
[3]	δὲ πειθόμενοι σπάνιοι. Καὶ πῶς	βιωσόμεθα	πάντα ἀποκτησάμενοι; φησίν· τί δὲ
[3]	πωλήσαντες, τὸ ἀπ´ αὐτῶν κέρδος	ἀπενεγκώμεθα;	Σὺ δὲ, χρυσὸν μὲν διδοὺς,
[9]	τὰ διατεταγμένα ἡμῖν, ἵνα κληρονόμοι	γενώμεθα.	τῆς αἰωνίου ζωῆς τῆς ἐν
[9]	πεισθῶμεν, ἢ ὡς ἀγαπῶντος ἡμᾶς	ἀνασχώμεθα,	ἢ ὡς εὐεργέτην ἡμῶν ἀμειψώμεθα.
[9]	ἀνασχώμεθα, ἢ ὡς εὐεργέτην ἡμῶν	ἀμειψώμεθα.	Πάντως δὲ ποιήσωμεν τὰ διατεταγμένα
[3]	ἐπισκοτούμενα· εἰ δὲ ἀνάγκη μένειν	ἐνταῦθα,	τί μὴ, πωλήσαντες, τὸ ἀπ´
[8]	γὰρ ὁ μὲν Κύριος ὡς	ἀναγκαῖα	ἡμῖν διετάξατο, σὺ δὲ ὡς
[2]	τὰ περιττὰ καὶ ἄχρηστα ὡς	ἀναγκαῖα	σπουδάζεσθαι, μηδὲν δὲ αὐτοῖς ἐξαρκεῖν
[9]	εἰς τὰ κατὰ τὸν βίον	ἀναγκαῖα	χρήσασθαι τοῖς περιοῦσιν. Τοιαῦτα ἐροῦσι
[2]	νομάδων, ἵππων ἀγέλαι, βουκόλια, ποίμνια,	συφόρβια,	οἱ τούτων νομεῖς, γῆ ἡ
[7]	τὴν καθ´ ὑμῶν ἐπιβουλὴν περιέτρεψε;	Συνεργία	πρὸς τὸ ζῇν. Μὴ γὰρ
[4]	δὲ ὁ ἐπὶ τῇ τούτων	μεγαλουργίᾳ	ζηλούμενος; Οὐ τὰ μὲν συγκέχυται
[4]	χαλκεύουσα, τὸν δὲ ἐξυφαίνουσα, καὶ	διὰ	πάσης ἀπειροκαλίας τὴν νόσον αὔξουσα.
[1]	τῷ ἐπιτάγματι· εἰ δὲ οὕτως	διὰ	ῥᾳδίας ὁδοῦ, οὐδένα πόνον ἐχούσης
[7]	τὸν πλοῦτον; τίνος ἀπέσχετο νόσος	διὰ	τὰ χρήματα; Ἕως πότε χρυσὸς,
[8]	ὑπάρχοντα, οὐδὲ δίδωμι τοῖς πτωχοῖς,	διὰ	τὰς ἀναγκαίας τοῦ βίου χρείας.
[4]	ἐλεφάντινοι δίφροι, ὥστε τὸν πλοῦτον	διὰ	ταῦτα μὴ διαβαίνειν πρὸς τοὺς
[4]	πόλιν πένητες, τούτων ἐγειρομένων, οἳ	διὰ	τὴν περὶ ταῦτα σπουδὴν ὑπὸ
[4]	τὰ λείψανα, ὥσπερ σκόπελοί τινες,	διὰ	τῆς πόλεως πάσης ἀνέχουσιν; Πόσοι
[7]	ἀδελφοὶ κατ´ ἀλλήλων φονικὸν βλέπουσι·	διὰ	τὸν πλοῦτον αἱ ἐρημίαι τοὺς
[7]	βίῳ προσθεῖναι; τίνος ἐφείσατο θάνατος	διὰ	τὸν πλοῦτον; τίνος ἀπέσχετο νόσος
[7]	ἀπωλείας; Ἀλλ´ ἀναγκαῖος ὁ πλοῦτος	διὰ	τοὺς παῖδας. Εὐπρόσωπος ἀφορμὴ πλεονεξίας
[3]	φησὶν, ἐκεῖ καὶ ἡ καρδία·	Διὰ	τοῦτο λυποῦσιν αἱ ἐντολαί· ἀβίωτον
[6]	παρέπονται, ἐναργῶς τὰς πράξεις ἐξεικονίζουσαι.	Διὰ	τοῦτο οὐκ ἔστιν ἄρνησις ἐκεῖ,
[7]	ὅπλα, δι´ ὃν ἀκονᾶται ξίφη;	Διὰ	τοῦτον συγγενεῖς ἀγνοοῦσι τὴν φύσιν,
[3]	οὐρανῶν· διότι· Εὐκοπώτερον, φησὶν, κάμηλον	διὰ	τρυμαλιᾶς ῥαφίδος διελθεῖν, ἢ πλούσιον
[6]	γῆς πεφυτευμένης τοσαῦτα ἕτερα, ὄρη,	πεδία,	νάπας, ποταμοὺς, λιβάδας. Τί οὖν
[7]	ὅταν κύωσιν; Καὶ γὰρ ἐκεῖναι	λιθίδια	περιτρώγουσι, καὶ σὺ λίχνως ἔχεις
[7]	πρὸς τὸ ζῇν. Μὴ γὰρ	ἐφόδια	κακῶν ἐδόθη τὰ χρήματα; Λύτρον
[4]	καὶ δὸς πτωχοῖς· ἵνα ἔχῃς	ἐφόδια	πρὸς τὴν αἰωνίαν ἀπόλαυσιν, ἀπέρχῃ
[3]	σου, φησὶν, ἐκεῖ καὶ ἡ	καρδία·	Διὰ τοῦτο λυποῦσιν αἱ ἐντολαί·
[6]	τὰ φαιδρὰ οὐ προτρέπεται, λιθίνῃ	καρδίᾳ	διαλεγόμεθα. ~Διάβλεψον, ἄνθρωπε, πρὸς τὴν
[1]	σωτήρια, μὴ ἐγγράψαι τῇ ἑαυτοῦ	καρδίᾳ,	μηδὲ εἰς ἔργον ἀγαγεῖν τὰ
[3]	ὥσπερ ἐπὶ τρυτάνης δοκιμάζεται ἡ	καρδία,	πότερον πρὸς τὴν ζωὴν τὴν
[9]	σεαυτὸν ἐνταφίασον. Καλὸν ἐντάφιον ἡ	εὐσέβεια.	Πάντα περιβαλλόμενος ἄπελθε· οἰκεῖον κόσμον
[7]	προσεγγίζει; Πρώτῃ αὐτῇ ἀπόδος τὰ	πρεσβεῖα	τῆς κληρονομίας, πλουσίας αὐτῇ παράσχου
[2]	πολλοῖς περισπούδαστος, ἀλλά τις ἐπινενόηται	μεθοδεία	τῷ διαβόλῳ, μυρίας τοῖς πλουσίοις
[8]	τῶν σεαυτοῦ ἔσῃ κύριος; Νὺξ	βαθεῖα,	καὶ νόσος βαρεῖα, καὶ ὁ
[2]	λαμπρὰν προάγουσάν σε ἐν τῇ	βασιλείᾳ	τῶν οὐρανῶν. Ἀλλ´ αὐτὸ τὸ
[3]	Οὐ γὰρ παραδέχεται αὐτοὺς ἡ	βασιλεία	τῶν οὐρανῶν· διότι· Εὐκοπώτερον, φησὶν,
[1]	περιουσία; Δαπανητικὸν γὰρ πλούτου ἡ	θεραπεία	τῶν δεομένων· ὀλίγα μὲν ἑκάστου
[8]	κύριος; Νὺξ βαθεῖα, καὶ νόσος	βαρεῖα,	καὶ ὁ βοηθῶν οὐδαμοῦ· καὶ
[3]	τὰ πρὸ τῶν τειχῶν καταλύσειεν	πανδοχεῖα,	ὄκνῳ μικρᾶς κινήσεως τόν τε
[9]	πτωχεύσαντι, ἵνα ἡμεῖς τῇ ἐκείνου	πτωχείᾳ	πλουτήσωμεν· τῷ δόντι ἑαυτὸν λύτρον
[5]	μοι, φησὶν, ἡ τοῦ γείτονος	οἰκία,	θορύβους ἐνίησιν, ἢ τὸ πλανώμενον
[6]	περιστοιχίσεταί σε. Ὥσπερ γὰρ ἡ	σκιὰ	τῷ σώματι, οὕτω ταῖς ψυχαῖς
[9]	που καὶ καταφιλοσοφήσουσί σου τότε·	Ἀπειροκαλία,	φησὶν, καλλωπίζειν νεκρὸν, καὶ πολυτελῶς
[7]	τοῖς γεγαμηκόσιν οὐκ ἐγράφη τὰ	Εὐαγγέλια·	Εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, πώλησόν
[0]	~ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ	ΟΜΙΛΙΑ	ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΛΟΥΤΟΥΝΤΑΣ. ~Εἴρηται καὶ
[1]	ζωῆς ἀποδείξειν, οὐ χαίρεις τῇ	εὐκολίᾳ	τῆς σωτηρίας, ἀλλ´ ἀπέρχῃ ὀδυνώμενος
[2]	τῶν δὲ νομάδων, ἵππων ἀγέλαι,	βουκόλια,	ποίμνια, συφόρβια, οἱ τούτων νομεῖς,
[4]	ἀπολῦσαι; πόσους οἴκους καταπίπτοντας ἀνορθῶσαι;	Μία	σου κιβωτὸς τῶν ἱματίων δύναται
[8]	ἦν πᾶσαν μεταποιῆσαι τὴν γνώμην·	μία	σφραγὶς παραποιηθεῖσα, δύο ἢ τρεῖς
[3]	χρυσίου· οὐκ ἄδηλος δὲ ἡ	ζημία	τῆς ἀπανθρωπίας τῶν τρόπων. Ὅτε
[3]	ὥσπερ ἂν εἴ τις ὁδοιπόρος	ἐπιθυμίᾳ	πόλεώς τινος συντόνως τὴν μέχρις
[5]	ἀπέκτεινεν; Οὐχ ἡ τοῦ Ἀχαὰβ	ἐπιθυμία	τοῦ ἀμπελῶνος; Πονηρὸς ἐν πόλει
[3]	αὐτὸν εἰς τὴν γῆν ἀπεκρύψω.	Μανία	δεινὴ, ἕως μὲν ἐν μετάλλοις
[2]	δὲ νομάδων, ἵππων ἀγέλαι, βουκόλια,	ποίμνια,	συφόρβια, οἱ τούτων νομεῖς, γῆ
[6]	φωνὴν ἀφιέντα, ἀλλὰ τοιαῦτα φαινόμενα	οἷα	ὑφ´ ἡμῶν κατεσκεύασται. Πῶς σοι
[8]	ἠνείχου τοὺς πένητας· ἀποθανόντος δὲ	ποία	μὲν πρᾶξις; ποῖος δὲ μισθὸς
[1]	παρὰ τοῦ ἀληθινοῦ διδασκάλου μαθήματα	σωτήρια,	μὴ ἐγγράψαι τῇ ἑαυτοῦ καρδίᾳ,
[5]	πλεονέκτης. Ἡ θάλασσα οἶδεν τὰ	ὅρια	αὐτῆς· ἡ νὺξ οὐχ ὑπερβαίνει
[5]	Ἐπάγει τὰ ζεύγη τῶν βοῶν,	ἀροτριᾷ,	κατασπείρει, θερίζει τὰ μὴ προσήκοντα.
[3]	ἄνθεσι καλλωπίζεται. ~Ἐπειδὰν δὲ εἰς	μυρία	διασπώμενος ὁ πλοῦτος ἔτι περιττεύει,
[5]	δὲ τί ποιεῖς; Οὐ προφασίζῃ	μυρία,	ἵνα λάβῃς τὰ τοῦ πλησίον;
[2]	περιττῶν τὴν ἐπίνοιαν. Ὀχήματά ἐστι	μυρία,	τὰ μὲν σκευαγωγοῦντα, τὰ δὲ
[5]	Τὴν σελευκίδα τὸ ὄρνεον ἐπ´	εὐεργεσίᾳ	τῶν ἀνθρώπων ἀκόρεστον εἶναι ὁ
[1]	σοι ἡ τῶν χρημάτων αὕτη	περιουσία;	Δαπανητικὸν γὰρ πλούτου ἡ θεραπεία
[5]	γίνεται αὐτοῖς δυνάμεως αὔξησις ἡ	περιουσία	τῆς πονηρίας. Οἱ γὰρ προπεπονθότες
[2]	δὲ τῶν τοίχων διαφεύγει τὴν	πλάκα,	τοῖς τῆς γραφικῆς ἄνθεσι καλλωπίζεται.
[5]	ἐπιθυμίας ἀκόρεστον. Τοῖς δέκα ταλάντοις	δέκα	ἕτερα προστιθέναι σπουδάζεις· ἐπειδὰν εἴκοσι
[5]	τὸ τῆς ἐπιθυμίας ἀκόρεστον. Τοῖς	δέκα	ταλάντοις δέκα ἕτερα προστιθέναι σπουδάζεις·
[1]	αὐτός ἐστι τῷ παρὰ τῷ	Λουκᾷ	νομικῷ. Ὁ μὲν γὰρ πειραστὴς
[4]	παρέργου ἡ περὶ ταῦτα σπουδὴ,	ἀλλὰ	καὶ νύκτες καὶ ἡμέραι τὰς
[1]	οὐδὲν περισσότερον κέκτηται τοῦ πλησίον·	ἀλλὰ	μὴν φαίνῃ ἔχων κτήματα πολλά.
[5]	ὅρον, οὐ συγχωρεῖ ἀκολουθίαν διαδοχῆς,	ἀλλὰ	μιμεῖται τοῦ πυρὸς τὴν βίαν·
[2]	ἀχρήστων σπουδὴ, παντὶ γνώριμον. Πλὴν	ἀλλὰ	παράδοξον ἴσως φανεῖταί σοι ὃ
[5]	οὐ λήψῃ τὴν αἰώνιον ζωήν.	~Ἀλλὰ	πένητα λέγεις σαυτόν· κἀγὼ συντίθεμαι.
[1]	ἐλλείποντα, οὐ δέχῃ τὴν χάριν,	ἀλλὰ	πενθεῖς καὶ σκυθρωπάζεις. Ἐκείνης μὲν
[4]	οὐδὲν τῶν ὁρωμένων τιμιώτερον κέκτηται,	ἀλλὰ	τὰ μὲν ἄψυχα καλλωπίζει, τὴν
[2]	ἵνα κτήσῃ τὴν μακαρίαν ζωήν.	~Ἀλλὰ	τί χρήσῃ τῷ πλούτῳ; Ἐσθῆτι
[2]	πλοῦτός ἐστι τοῖς πολλοῖς περισπούδαστος,	ἀλλά	τις ἐπινενόηται μεθοδεία τῷ διαβόλῳ,
[1]	πρὸς τὸ ἀληθινῶς καλὸν ἀποβλέπουσαν,	ἀλλὰ	τὸ τοῖς πολλοῖς ἀρέσκον περισκοποῦσαν·
[6]	τὰ πράγματα, οὐ φωνὴν ἀφιέντα,	ἀλλὰ	τοιαῦτα φαινόμενα οἷα ὑφ´ ἡμῶν
[3]	Τοιοῦτοί εἰσιν οἱ τὰ μὲν	ἄλλα	ποιεῖν καταδεχόμενοι, ἀντιβαίνοντες δὲ πρὸς
[1]	ἐξ ἐμπορίας κινδύνους, ἢ ὅσα	ἄλλα	τοῖς χρηματιζομένοις ἐπίπονα πρόσεστιν, ἔδει
[5]	προστιθέναι σπουδάζεις· ἐπειδὰν εἴκοσι γένηται,	ἄλλα	τοσαῦτα ἐπιζητεῖς, καὶ ἀεί σοι
[5]	γίνεται, οὕτω καὶ οἱ νεόπλουτοι,	πολλὰ	κτησάμενοι, πλειόνων ἐπιθυμοῦσι, τῷ ἀεὶ
[1]	ἀλλὰ μὴν φαίνῃ ἔχων κτήματα	πολλά.	Πόθεν ταῦτα; ἢ δῆλον ὅτι
[7]	ἁμαρτημάτων ἑτέροις παρασκευάσῃς, εἶτα εὑρεθῇς	διπλᾶ	τιμωρούμενος, ὧν τε αὐτὸς ἠδίκησας,
[7]	πολέμου ὑπόθεσις, δι´ ὃν χαλκεύεται	ὅπλα,	δι´ ὃν ἀκονᾶται ξίφη; Διὰ
[6]	ἀνάστασιν ζωῆς, οἱ δὲ τὰ	φαῦλα	εἰς ἀνάστασιν κρίσεως· Τότε αἰσχύνη
[1]	χαλεπὸν, ἢ βαρὺ, ἢ ὑπέρογκον	ῥῆμα	ὁ διδάσκαλος προετείνατο; Πώλησόν σου
[3]	ἀποκτησάμενοι; φησίν· τί δὲ τὸ	σχῆμα	τοῦ βίου ἔσται, πάντων πωλούντων
[8]	πᾶσα φωνὴ διαῤῥήδην κεκήρυκτο, ἓν	γράμμα	παρεντεθὲν ἱκανὸν ἦν πᾶσαν μεταποιῆσαι
[6]	ἔστιν ἄρνησις ἐκεῖ, ἀλλ´ ἐμφράσσεται	στόμα	καὶ τὸ ἀναίσχυντον. Αὐτὰ γὰρ
[4]	τοῦ χρόνου καταῤῥυέντας, ὧν τὰ	λείψανα,	ὥσπερ σκόπελοί τινες, διὰ τῆς
[3]	ἀδάπανον εὐλάβειαν ἐνδεικνυμένους, ὀβολὸν δὲ	ἕνα	μὴ προϊεμένους τοῖς θλιβομένοις. Τί
[4]	ταῖς ἐφευρέσεσι τῶν ματαίων, εἰκότως	οὐδένα	καιρὸν ἔχει πρὸς τοὺς ἔξωθεν
[1]	δὲ οὕτως διὰ ῥᾳδίας ὁδοῦ,	οὐδένα	πόνον ἐχούσης οὐδὲ ἱδρῶτα, ἐπαγγέλλεταί
[4]	μυρεψοὺς, τοὺς ὑφάντας, τοὺς ποικιλτάς.	Οὐδένα	χρόνον ἀναπνεῖν δίδωσι τῷ ἀνδρὶ
[9]	ἡδονῶν· ἀποθανὼν δὲ, πράξω τὰ	διατεταγμένα.	Ἐρεῖ καὶ σοὶ Ἀβραάμ· Ἀπέλαβες
[9]	ἀμειψώμεθα. Πάντως δὲ ποιήσωμεν τὰ	διατεταγμένα	ἡμῖν, ἵνα κληρονόμοι γενώμεθα. τῆς
[2]	αὐτοὺς περιφέροντα, χαλκῷ καὶ ἀργύρῳ	κεκαλυμμένα.	Ἵπποι παμπληθεῖς, καὶ οὗτοι γενεαλογούμενοι
[1]	ποιεῖς; Ἀγαθὸν ὁμολογεῖς, καὶ τὰ	διδόμενα	παραπέμπῃ; Καίτοι ὅ γε ἀγαθὸς
[6]	οὐ φωνὴν ἀφιέντα, ἀλλὰ τοιαῦτα	φαινόμενα	οἷα ὑφ´ ἡμῶν κατεσκεύασται. Πῶς
[1]	ἂν καὶ ἐδυσχέρανας ἀποτιθέμενος τὰ	λειπόμενα,	πάλαι μελετήσας αὐτὰ διανέμειν τοῖς
[4]	ταῖς ψάμμοις ὑπὸ τῶν παίδων	φιλοτεχνούμενα,	ὁ δὲ ἐν τῷ ᾅδῃ
[3]	περισπούδαστα, ὑπὸ τῶν ἐκεῖ τιμίων	ἐπισκοτούμενα·	εἰ δὲ ἀνάγκη μένειν ἐνταῦθα,
[9]	τὴν ἐντολὴν τῶν ἐχθρῶν προετίμησας.	Ἵνα	γὰρ μὴ λάβῃ ὁ δεῖνα,
[4]	τὰ ὑπάρχοντα, καὶ δὸς πτωχοῖς·	ἵνα	ἔχῃς ἐφόδια πρὸς τὴν αἰωνίαν
[9]	Χριστῷ, τῷ δι´ ἡμᾶς πτωχεύσαντι,	ἵνα	ἡμεῖς τῇ ἐκείνου πτωχείᾳ πλουτήσωμεν·
[9]	δὲ ποιήσωμεν τὰ διατεταγμένα ἡμῖν,	ἵνα	κληρονόμοι γενώμεθα. τῆς αἰωνίου ζωῆς
[1]	τουτέστι, λίθους καὶ χοῦν παρεχόμενος,	ἵνα	κτήσῃ τὴν μακαρίαν ζωήν. ~Ἀλλὰ
[5]	τί ποιεῖς; Οὐ προφασίζῃ μυρία,	ἵνα	λάβῃς τὰ τοῦ πλησίον; Ἐπισκοτεῖ
[7]	ἐντολῶν σου; δός μοι τέκνα,	ἵνα	μὴ φθάσω εἰς τὴν βασιλείαν
[7]	προσέθηκας τοῦτο· Δός μοι τέκνα,	ἵνα	παρακούσω τῶν ἐντολῶν σου; δός
[5]	καὶ ἀγρὸν πρὸς ἀγρὸν ἐγγίζοντες,	ἵνα	τοῦ πλησίον ἀφέλωνταί τι· Σὺ
[9]	Ἵνα γὰρ μὴ λάβῃ ὁ	δεῖνα,	λαβέτω, φησὶν, ὁ Κύριος. Καὶ
[6]	ζῆλος ἐσθίειν μέλλων τοὺς ὑπεναντίους·	Ἐκεῖνα	λυπείτω σε, καὶ μὴ λυπείτω
[8]	πατέρας ἃ εἴρηται· οἱ ἄτεκνοι	τίνα	ἡμῖν εὐπρόσωπον αἰτίαν τῆς φειδωλίας
[7]	τῶν ἐντολῶν σου; δός μοι	τέκνα,	ἵνα μὴ φθάσω εἰς τὴν
[7]	ἆρα προσέθηκας τοῦτο· Δός μοι	τέκνα,	ἵνα παρακούσω τῶν ἐντολῶν σου;
[4]	θαλάττης ἄνθη, ἡ κόχλος, ἡ	πίννα,	ὑπὲρ τὸ ἐκ τῶν προβάτων
[5]	τυραννίδι, πάντα ὑποπτήσσει τὴν δυναστείαν,	πλείονα	λόγον ἑκάστου τῶν ἠδικημένων ἔχοντος
[1]	ἢ ὅσα ἄλλα τοῖς χρηματιζομένοις	ἐπίπονα	πρόσεστιν, ἔδει σε λυπηθῆναι δυσφοροῦντα
[2]	δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν	αἰῶνα·	Ἀλλ´ οὐ γὰρ ἱματίων ἕνεκεν
[9]	αὐτῷ τῷ Χριστῷ· ᾧ ἡ	δόξα	καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς
[6]	ὄψιν ἀγαγεῖν τὰ φρικτά; Ἐὰν	ἄρα	ἀκούσῃς, ἐὰν ἄρα ἐνδῷς, μνήσθητι
[6]	φρικτά; Ἐὰν ἄρα ἀκούσῃς, ἐὰν	ἄρα	ἐνδῷς, μνήσθητι τῆς ἡμέρας ἐκείνης
[7]	ὅτε ἠξίους γενέσθαι τέκνων πατὴρ,	ἆρα	προσέθηκας τοῦτο· Δός μοι τέκνα,
[7]	βίον. Οἱ μέν γε παῖδες	παρὰ	γονέων μὴ διαδεξάμενοι, ἑαυτοῖς πολλάκις
[8]	τοῦ νομοθέτου. Ἀλλ´ ἀπολαύσας αὐτῶν	παρὰ	πᾶσάν μου τὴν ζωὴν, μετὰ
[7]	οἴκους ἐποίησαν· ἡ ψυχὴ δὲ,	παρὰ	σοῦ ἐγκαταλειφθεῖσα, παρὰ τίνος ἐλεηθήσεται;
[7]	ψυχὴ δὲ, παρὰ σοῦ ἐγκαταλειφθεῖσα,	παρὰ	τίνος ἐλεηθήσεται; ~Εἴρηται πρὸς τοὺς
[1]	πολλοῖς ἀρέσκον περισκοποῦσαν· τὸ, μαθόντα	παρὰ	τοῦ ἀληθινοῦ διδασκάλου μαθήματα σωτήρια,
[1]	ὡς σεαυτόν. Ἰδοὺ γὰρ τὸ	παρὰ	τοῦ Κυρίου προταθὲν ἐλέγχει σε
[7]	καὶ δὸς πτωχοῖς; Ὅτε ᾔτεις	παρὰ	τοῦ Κυρίου τὴν εὐπαιδίαν, ὅτε
[1]	οὐχ ὁ αὐτός ἐστι τῷ	παρὰ	τῷ Λουκᾷ νομικῷ. Ὁ μὲν
[6]	τὰ φρικτὰ οὐ πτοεῖ, τὰ	φαιδρὰ	οὐ προτρέπεται, λιθίνῃ καρδίᾳ διαλεγόμεθα.
[6]	καὶ τόσα, γῆς πεφυτευμένης τοσαῦτα	ἕτερα,	ὄρη, πεδία, νάπας, ποταμοὺς, λιβάδας.
[5]	ἀκόρεστον. Τοῖς δέκα ταλάντοις δέκα	ἕτερα	προστιθέναι σπουδάζεις· ἐπειδὰν εἴκοσι γένηται,
[7]	πάσχετε, ἄνθρωποι; τίς ὑμῖν τὰ	ὑμέτερα	εἰς τὴν καθ´ ὑμῶν ἐπιβουλὴν
[7]	ἐφωδίασας. Μὴ οὐχὶ παντὸς τέκνου	οἰκειοτέρα	σοῦ ἐστιν ἡ ψυχή; Μὴ
[2]	πλούτῳ; Εἷς ἄρτος ἱκανὸς ἀποπληρῶσαι	γαστέρα.	Τί οὖν λυπῇ; ὡς τίνος
[9]	κύριος; Ὡς ὁ λόγος ἔδειξε,	πονηρὰ	ἡ βουλή· ζῶν μὲν, ἀπολαύσω
[4]	ἐπιθυμίαις ὑπηρετούμενος; Ὥσπερ γὰρ τὰ	ὑπόσαθρα	τῶν πολίων καταιγίδες καὶ ζάλαι,
[6]	γινομένων συντέταται. Ἔχεις γῆς ἀροσίμης	πλέθρα	τόσα καὶ τόσα, γῆς πεφυτευμένης
[7]	σοι λίθοις λαμπομένην περιστρέφειν τὴν	χεῖρα;	Οὐκ ἐρυθριᾷς λιθιδίων κισσῶν ὡς
[7]	εἰ σοφὸς ἔσται ἢ ἄφρων;	Ὅρα	δὴ οὖν μὴ, μετὰ μυρίων
[4]	πλουσίων παρεωρῶντο; Ποῦ τοίνυν ἡ	λαμπρὰ	τῶν ἔργων κατασκευή; ποῦ δὲ
[4]	καὶ τὰς φιληδονίας συναύξει, καὶ	κέντρα	ταῖς περιέργοις ἐπιθυμίαις ἐνίησι, λίθους
[2]	ταῖς προσόδοις τὸν πλοῦτον αὔξουσα·	λουτρὰ	ἐν πόλει· λουτρὰ κατ´ ἀγρούς·
[2]	πλοῦτον αὔξουσα· λουτρὰ ἐν πόλει·	λουτρὰ	κατ´ ἀγρούς· οἶκοι παντοδαποῖς μαρμάροις
[2]	καὶ ζῶναι καὶ περιδέῤῥεα, πάντα	ἀργυρᾶ,	πάντα χρυσόπαστα. Τάπητες ἁλουργοὶ, κοσμοῦντες
[4]	πτωχοὺς, καίτοι μυρίοι ἐφεστᾶσι τῇ	θύρᾳ,	πᾶσαν ἐλεεινὴν ἀφιέντες φωνήν; Σὺ
[1]	τὸν ἄρτον σου, εἰ ἡ	θύρα	σου ἠνέῳκτο παντὶ ξένῳ, εἰ
[9]	ἀμυνόμενοι, καὶ τοῖς διαδεξαμένοις τὰ	σὰ	χαριζόμενοι. Προλαβὼν οὖν, σεαυτὸν ἐνταφίασον.
[8]	καὶ πάντα φανερῶς ἐγέγραπτο, καὶ	πᾶσα	φωνὴ διαῤῥήδην κεκήρυκτο, ἓν γράμμα
[8]	μεταποιῆσαι τὴν γνώμην· μία σφραγὶς	παραποιηθεῖσα,	δύο ἢ τρεῖς μάρτυρες ἄδικοι,
[7]	ἡ ψυχὴ δὲ, παρὰ σοῦ	ἐγκαταλειφθεῖσα,	παρὰ τίνος ἐλεηθήσεται; ~Εἴρηται πρὸς
[1]	τοὺς ἐξ ἐμπορίας κινδύνους, ἢ	ὅσα	ἄλλα τοῖς χρηματιζομένοις ἐπίπονα πρόσεστιν,
[5]	ἀκόρεστον τὴν σεαυτοῦ ψυχὴν κατεσκεύασας.	Ὅσα	βλέπει ὀφθαλμὸς, τοσούτων ἐπιθυμεῖ ὁ
[1]	καὶ ποιεῖς σεαυτῷ ἄχρηστα πάντα	ὅσα	σοι προπεπόνηται. Εἰ γὰρ οὐκ
[6]	γῆς ἀροσίμης πλέθρα τόσα καὶ	τόσα,	γῆς πεφυτευμένης τοσαῦτα ἕτερα, ὄρη,
[6]	συντέταται. Ἔχεις γῆς ἀροσίμης πλέθρα	τόσα	καὶ τόσα, γῆς πεφυτευμένης τοσαῦτα
[5]	ἐν ἀγροῖς, ὁ πλεονέκτης. Ἡ	θάλασσα	οἶδεν τὰ ὅρια αὐτῆς· ἡ
[7]	ἐρημίαι τοὺς φονευτὰς τρέφουσιν, ἡ	θάλασσα	τοὺς καταποντιστὰς, αἱ πόλεις τοὺς
[8]	τὴν ἐντολὴν, ὅτε ἡ μὲν	γλῶσσα	παρεῖται, ἡ δὲ χεὶρ ὑπότρομος
[2]	ἡ πᾶσι τούτοις πρὸς τροφὴν	ἐξαρκοῦσα,	καὶ ἔτι ταῖς προσόδοις τὸν
[2]	μυρίας τοῖς πλουσίοις δαπάνης ἀφορμὰς	ὑποβάλλουσα,	ὥστε τὰ περιττὰ καὶ ἄχρηστα
[4]	τὸν μὲν χαλκεύουσα, τὸν δὲ	ἐξυφαίνουσα,	καὶ διὰ πάσης ἀπειροκαλίας τὴν
[2]	ἔτι ταῖς προσόδοις τὸν πλοῦτον	αὔξουσα·	λουτρὰ ἐν πόλει· λουτρὰ κατ´
[4]	διὰ πάσης ἀπειροκαλίας τὴν νόσον	αὔξουσα.	Οὐ γὰρ ἐκ παρέργου ἡ
[4]	περιέργοις ἐπιθυμίαις ἐνίησι, λίθους τινὰς	ἐπινοοῦσα,	μαργαρίτας καὶ σμαράγδους καὶ ὑακίνθους,
[4]	ὑακίνθους, καὶ χρυσὸν, τὸν μὲν	χαλκεύουσα,	τὸν δὲ ἐξυφαίνουσα, καὶ διὰ
[4]	ὑπὸ δὲ τῆς χειρὸς διελέγχῃ·	σιωπῶσα	γάρ σου ἡ χεὶρ τὴν
[6]	παρουσίας, ὅτε ἀναστήσονται· Οἱ μὲν	τὰ	ἀγαθὰ πράξαντες εἰς ἀνάστασιν ζωῆς,
[9]	Ἐρεῖ καὶ σοὶ Ἀβραάμ· Ἀπέλαβες	τὰ	ἀγαθά σου ἐν τῇ ζωῇ
[7]	καὶ σὺ λίχνως ἔχεις περὶ	τὰ	ἄνθη τῶν λίθων, σαρδόνυχας, καὶ
[7]	ἴασπις. Ταῦτα δὴ τοῦ πλούτου	τὰ	ἄνθη· ὧν σὺ τὰ μὲν
[8]	χρήσιμον διοικούμενος, ἄπρακτά σοι ποιῶν	τὰ	βουλεύματα. Εἶτα περιβλεψάμενος ὧδε καὶ
[6]	τὰς εἰκόνας· ἔνθεν τοῦ ὀρφανοῦ	τὰ	δάκρυα, ἐκεῖθεν τῆς χήρας τὸν
[2]	ἐστι μυρία, τὰ μὲν σκευαγωγοῦντα,	τὰ	δὲ αὐτοὺς περιφέροντα, χαλκῷ καὶ
[4]	ὡς τὸ ἐξ ἀγορᾶς ἔλαιον,	τὰ	δὲ ἐκ θαλάττης ἄνθη, ἡ
[9]	τῶν ἡδονῶν· ἀποθανὼν δὲ, πράξω	τὰ	διατεταγμένα. Ἐρεῖ καὶ σοὶ Ἀβραάμ·
[9]	ἡμῶν ἀμειψώμεθα. Πάντως δὲ ποιήσωμεν	τὰ	διατεταγμένα ἡμῖν, ἵνα κληρονόμοι γενώμεθα.
[1]	καρδίᾳ, μηδὲ εἰς ἔργον ἀγαγεῖν	τὰ	διδάγματα, ἀλλ´ ἀπελθεῖν ἀθυμοῦντα, τῷ
[1]	οὐ ποιεῖς; Ἀγαθὸν ὁμολογεῖς, καὶ	τὰ	διδόμενα παραπέμπῃ; Καίτοι ὅ γε
[1]	προϊέμενος τὰ παρόντα καὶ ἀντικτώμενος	τὰ	ἐνδέοντα· ἀλλ´ ὅσῳπερ ἂν ἐλάττονος
[5]	παρόντα τοσαῦτα ὄντα, ὅσον λυπεῖ	τὰ	ἐνδέοντα ἅπερ ἂν αὐτοῖς ἐλλείπειν
[8]	δὲ μισθὸς ἐργασίας ὀφείλεται; Δεῖξον	τὰ	ἔργα, καὶ ἀπαίτει τὰς ἀντιδόσεις.
[7]	Μὴ τοῖς γεγαμηκόσιν οὐκ ἐγράφη	τὰ	Εὐαγγέλια· Εἰ θέλεις τέλειος εἶναι,
[5]	λαβεῖν ὑπὲρ τῶν φθασάντων. Ἐπάγει	τὰ	ζεύγη τῶν βοῶν, ἀροτριᾷ, κατασπείρει,
[4]	μὲν συγκέχυται καὶ ἠφάνισται, ὥσπερ	τὰ	κατὰ παιδιὰν ἐν ταῖς ψάμμοις
[9]	δαπάνης ἀκερδοῦς ὄφελος; Δέον εἰς	τὰ	κατὰ τὸν βίον ἀναγκαῖα χρήσασθαι
[1]	δ´ ἂν καὶ ἐδυσχέρανας ἀποτιθέμενος	τὰ	λειπόμενα, πάλαι μελετήσας αὐτὰ διανέμειν
[4]	ὑπὸ τοῦ χρόνου καταῤῥυέντας, ὧν	τὰ	λείψανα, ὥσπερ σκόπελοί τινες, διὰ
[1]	ἀσύμφωνον ἀπελέγχει. Διδάσκαλον λέγεις, καὶ	τὰ	μαθητῶν οὐ ποιεῖς; Ἀγαθὸν ὁμολογεῖς,
[1]	σοι τὰ χρήματα πλέον ἢ	τὰ	μέλη τοῦ σώματος, καὶ λυπεῖ
[3]	ἑαυτὸν ἀποκλείων. Τοιοῦτοί εἰσιν οἱ	τὰ	μὲν ἄλλα ποιεῖν καταδεχόμενοι, ἀντιβαίνοντες
[7]	πλούτου τὰ ἄνθη· ὧν σὺ	τὰ	μὲν ἀποτίθεσαι κατακρύπτων, καὶ τοὺς
[4]	τῶν ὁρωμένων τιμιώτερον κέκτηται, ἀλλὰ	τὰ	μὲν ἄψυχα καλλωπίζει, τὴν δὲ
[2]	τὴν ἐπίνοιαν. Ὀχήματά ἐστι μυρία,	τὰ	μὲν σκευαγωγοῦντα, τὰ δὲ αὐτοὺς
[4]	τῇ τούτων μεγαλουργίᾳ ζηλούμενος; Οὐ	τὰ	μὲν συγκέχυται καὶ ἠφάνισται, ὥσπερ
[5]	τῶν βοῶν, ἀροτριᾷ, κατασπείρει, θερίζει	τὰ	μὴ προσήκοντα. Ἐὰν ἀντείπῃς, αἱ
[1]	δεχομένου, πάντων δὲ ὁμοῦ καταμεριζομένων	τὰ	ὄντα, καὶ περὶ ἑαυτοὺς δαπανώντων.
[5]	ὁ πλεονέκτης. Ἡ θάλασσα οἶδεν	τὰ	ὅρια αὐτῆς· ἡ νὺξ οὐχ
[1]	μὲν πανηγύρει οὐδεὶς λυπεῖται προϊέμενος	τὰ	παρόντα καὶ ἀντικτώμενος τὰ ἐνδέοντα·
[5]	ἐναντίον. Οὐ γὰρ εὐφραίνει αὐτοὺς	τὰ	παρόντα τοσαῦτα ὄντα, ὅσον λυπεῖ
[1]	ΠΛΟΥΤΟΥΝΤΑΣ. ~Εἴρηται καὶ πρώην ἡμῖν	τὰ	περὶ τοῦ νεανίσκου τούτου, καὶ
[2]	πλουσίοις δαπάνης ἀφορμὰς ὑποβάλλουσα, ὥστε	τὰ	περιττὰ καὶ ἄχρηστα ὡς ἀναγκαῖα
[1]	ἀλλ´ ὅσῳπερ ἂν ἐλάττονος τιμῆς	τὰ	πολυτίμητα πρίηται, τοσούτῳ χαίρει, ὡς
[9]	περιβολῇ, ἢ συγκατασήπειν τῷ νεκρῷ	τὰ	πολυτίμητα τῆς ἐσθῆτος; Τί δὲ
[6]	ἀναίσχυντον. Αὐτὰ γὰρ ἑκάστου καταμαρτυρεῖ	τὰ	πράγματα, οὐ φωνὴν ἀφιέντα, ἀλλὰ
[7]	οἰκειότητα προσεγγίζει; Πρώτῃ αὐτῇ ἀπόδος	τὰ	πρεσβεῖα τῆς κληρονομίας, πλουσίας αὐτῇ
[3]	διανύσας, εἶτα αὐτοῦ που περὶ	τὰ	πρὸ τῶν τειχῶν καταλύσειεν πανδοχεῖα,
[9]	βαρύτητος ἀμυνόμενοι, καὶ τοῖς διαδεξαμένοις	τὰ	σὰ χαριζόμενοι. Προλαβὼν οὖν, σεαυτὸν
[5]	Οὐ προφασίζῃ μυρία, ἵνα λάβῃς	τὰ	τοῦ πλησίον; Ἐπισκοτεῖ μοι, φησὶν,
[7]	Τί πάσχετε, ἄνθρωποι; τίς ὑμῖν	τὰ	ὑμέτερα εἰς τὴν καθ´ ὑμῶν
[3]	τῇ ψυχῇ, ἀκούων· Πώλησόν σου	τὰ	ὑπάρχοντα; Εἰ μὲν γὰρ ἠκολούθει
[1]	ὁ διδάσκαλος προετείνατο; Πώλησόν σου	τὰ	ὑπάρχοντα, καὶ δὸς πτωχοῖς· Εἴ
[4]	ἐὰν μὲν ἀκούσῃς· Πώλησόν σου	τὰ	ὑπάρχοντα, καὶ δὸς πτωχοῖς· ἵνα
[7]	θέλεις τέλειος εἶναι, πώλησόν σου	τὰ	ὑπάρχοντα, καὶ δὸς πτωχοῖς; Ὅτε
[8]	τῆς φειδωλίας προβάλλονται; Οὐ πωλῶ	τὰ	ὑπάρχοντα, οὐδὲ δίδωμι τοῖς πτωχοῖς,
[4]	γυναικείαις ἐπιθυμίαις ὑπηρετούμενος; Ὥσπερ γὰρ	τὰ	ὑπόσαθρα τῶν πολίων καταιγίδες καὶ
[6]	γὰρ τὰ φρικτὰ οὐ πτοεῖ,	τὰ	φαιδρὰ οὐ προτρέπεται, λιθίνῃ καρδίᾳ
[6]	εἰς ἀνάστασιν ζωῆς, οἱ δὲ	τὰ	φαῦλα εἰς ἀνάστασιν κρίσεως· Τότε
[6]	σοι δυνηθῶ ὑπ´ ὄψιν ἀγαγεῖν	τὰ	φρικτά; Ἐὰν ἄρα ἀκούσῃς, ἐὰν
[6]	τῇ ψυχῇ σου; Εἰ γὰρ	τὰ	φρικτὰ οὐ πτοεῖ, τὰ φαιδρὰ
[9]	πλούσιοι, καὶ παύσασθε ἐμπαθῶς πρὸς	τὰ	χρήματα διακείμενοι. Ὅσῳ φιλόπλουτος εἶ,
[7]	πλοῦτον; τίνος ἀπέσχετο νόσος διὰ	τὰ	χρήματα; Ἕως πότε χρυσὸς, τῶν
[7]	Μὴ γὰρ ἐφόδια κακῶν ἐδόθη	τὰ	χρήματα; Λύτρον ψυχῆς. Μὴ γὰρ
[6]	οὐκ ἀκολουθοῦσιν οἱ κόλακες, οὐ	τὰ	χρήματα, οὐχ ὁ ὄγκος τοῦ
[1]	πλησίον. Νυνὶ δὲ προσπέφυκέ σοι	τὰ	χρήματα πλέον ἢ τὰ μέλη
[3]	διασπώμενος ὁ πλοῦτος ἔτι περιττεύει,	κατὰ	γῆς ὠθεῖται, καὶ ἐν ἀποῤῥήτοις
[4]	συγκέχυται καὶ ἠφάνισται, ὥσπερ τὰ	κατὰ	παιδιὰν ἐν ταῖς ψάμμοις ὑπὸ
[5]	καὶ οὗτοι οὐ παύονται τῆς	κατὰ	τὴν δυναστείαν ὁρμῆς, ἕως ἂν
[9]	ταφὴν, τοῖς κληρονόμοις λοιπὸν προσχωρήσαντες	κατὰ	τὴν εὔνοιαν. Ἤ που καὶ
[4]	πόλεως πάσης ἀνέχουσιν; Πόσοι ἦσαν	κατὰ	τὴν πόλιν πένητες, τούτων ἐγειρομένων,
[2]	ἄνθρωποι. Οἱ μὲν τρυφῶντας αὐτοὺς	κατὰ	τὴν πόλιν περιφέρουσιν· ἄλλοι συνθηρεύουσιν,
[9]	ἀκερδοῦς ὄφελος; Δέον εἰς τὰ	κατὰ	τὸν βίον ἀναγκαῖα χρήσασθαι τοῖς
[2]	ἵππους ὥσπερ νυμφίους· ἡμιόνων πλῆθος,	κατὰ	χρόαν διῃρημένων· ἡνίοχοι τούτων, ἀλλήλων
[1]	μηδὲ εἰς ἔργον ἀγαγεῖν τὰ	διδάγματα,	ἀλλ´ ἀπελθεῖν ἀθυμοῦντα, τῷ πάθει
[6]	Αὐτὰ γὰρ ἑκάστου καταμαρτυρεῖ τὰ	πράγματα,	οὐ φωνὴν ἀφιέντα, ἀλλὰ τοιαῦτα
[1]	μαθόντα παρὰ τοῦ ἀληθινοῦ διδασκάλου	μαθήματα	σωτήρια, μὴ ἐγγράψαι τῇ ἑαυτοῦ
[4]	λυπούμενος· ἐὰν δὲ ἀκούσῃς· Δὸς	χρήματα	γυναιξὶ χλιδώσαις, δὸς λιθοξόοις, τέκτοσι,
[9]	καὶ παύσασθε ἐμπαθῶς πρὸς τὰ	χρήματα	διακείμενοι. Ὅσῳ φιλόπλουτος εἶ, τοσούτῳ
[7]	τίνος ἀπέσχετο νόσος διὰ τὰ	χρήματα;	Ἕως πότε χρυσὸς, τῶν ψυχῶν
[7]	γὰρ ἐφόδια κακῶν ἐδόθη τὰ	χρήματα;	Λύτρον ψυχῆς. Μὴ γὰρ ἀφορμὴ
[6]	ἀκολουθοῦσιν οἱ κόλακες, οὐ τὰ	χρήματα,	οὐχ ὁ ὄγκος τοῦ ἀξιώματος·
[1]	Νυνὶ δὲ προσπέφυκέ σοι τὰ	χρήματα	πλέον ἢ τὰ μέλη τοῦ
[1]	λυπῇ, χρυσίον, καὶ ἀργύριον, καὶ	κτήματα	διδούς· τουτέστι, λίθους καὶ χοῦν
[1]	πλησίον· ἀλλὰ μὴν φαίνῃ ἔχων	κτήματα	πολλά. Πόθεν ταῦτα; ἢ δῆλον
[2]	ἔπεισι τῶν περιττῶν τὴν ἐπίνοιαν.	Ὀχήματά	ἐστι μυρία, τὰ μὲν σκευαγωγοῦντα,
[8]	διοικούμενος, ἄπρακτά σοι ποιῶν τὰ	βουλεύματα.	Εἶτα περιβλεψάμενος ὧδε καὶ ὧδε,
[1]	Καὶ εἰ μὲν ἰατρὸς ἐπηγγέλλετο	κολοβώματα	μελῶν ἐκ φύσεως ἢ ἐξ
[8]	ἡμῖν διετάξατο, σὺ δὲ ὡς	ἀδύνατα	παραγράφῃ, οὐδὲν ἕτερον ἢ φρονιμώτερον
[7]	ἄφρων; Ὅρα δὴ οὖν μὴ,	μετὰ	μυρίων πόνων τὸν πλοῦτον ἀθροίσας,
[9]	προσφέρων ἀπρόσδεκτος. Σὺ δὲ ἃ	μετὰ	πᾶσαν τὴν ζωὴν ἐπερίσσευσε, ταῦτα
[9]	τὸν πλοῦτον ποίησαι· ἔχε αὐτὸν	μετὰ	σεαυτοῦ. Πείσθητι καλῷ συμβούλῳ, τῷ
[6]	νάπας, ποταμοὺς, λιβάδας. Τί οὖν	μετὰ	ταῦτα; Οὐχὶ τρεῖς σε πήχεις
[8]	ἐν τῇ ζωῇ, ἢ τῶν	μετὰ	τὴν ἀποβίωσιν; Ἀλλ´ ὃν μὲν
[8]	πολέμους ἀνδραγαθίζεται· οὐ τοίνυν οὐδὲ	μετὰ	τὴν ζωὴν εὐσεβεῖ δηλονότι. Ἐν
[8]	παρὰ πᾶσάν μου τὴν ζωὴν,	μετὰ	τὴν τελευτὴν τοῦ βίου διαδόχους
[8]	καὶ ἀπαίτει τὰς ἀντιδόσεις. Οὐδεὶς	μετὰ	τὸ λυθῆναι τὴν πανήγυριν πραγματεύεται·
[9]	ἔζης, σεαυτὸν τῆς ἐντολῆς προετίθεις·	μετὰ	τὸν θάνατον καὶ τὴν διάλυσιν,
[8]	λυθῆναι τὴν πανήγυριν πραγματεύεται· οὐδὲ	μετὰ	τοὺς ἀγῶνας ἐπελθὼν στεφανοῦται· οὐδὲ
[8]	τοὺς ἀγῶνας ἐπελθὼν στεφανοῦται· οὐδὲ	μετὰ	τοὺς πολέμους ἀνδραγαθίζεται· οὐ τοίνυν
[1]	ὅσῳπερ ἂν ἐλάττονος τιμῆς τὰ	πολυτίμητα	πρίηται, τοσούτῳ χαίρει, ὡς λαμπροῦ
[9]	ἢ συγκατασήπειν τῷ νεκρῷ τὰ	πολυτίμητα	τῆς ἐσθῆτος; Τί δὲ μνήματος
[5]	λήψῃ τὴν αἰώνιον ζωήν. ~Ἀλλὰ	πένητα	λέγεις σαυτόν· κἀγὼ συντίθεμαι. Πένης
[4]	ἀλλ´ ὑπομένεις ἄπρακτον ἀποπέμψαι τὸν	πένητα,	οὐ φοβούμενος τὸ δίκαιον τῆς
[7]	Μὴ οὐχὶ πάντων μᾶλλον εἰς	οἰκειότητα	προσεγγίζει; Πρώτῃ αὐτῇ ἀπόδος τὰ
[3]	τὴν μέχρις αὐτῆς ὁδὸν διανύσας,	εἶτα	αὐτοῦ που περὶ τὰ πρὸ
[1]	μελετήσας αὐτὰ διανέμειν τοῖς ἐνδεέσιν;	Εἶτα,	ἐν μὲν πανηγύρει οὐδεὶς λυπεῖται
[7]	ἀθροίσας, ὕλην ἁμαρτημάτων ἑτέροις παρασκευάσῃς,	εἶτα	εὑρεθῇς διπλᾶ τιμωρούμενος, ὧν τε
[2]	ἑαυτοῖς, τὸν δὲ παισὶν ἀποτίθενται.	Εἶτα	καὶ διαιροῦσι τὸν αὐτὸν εἰς
[3]	αὐτὸν ἐν τῇ γῇ ἀφανίζειν.	Εἶτα,	οἶμαι, συμβαίνει σοι κατορύσσοντι τὸν
[8]	ἄπρακτά σοι ποιῶν τὰ βουλεύματα.	Εἶτα	περιβλεψάμενος ὧδε καὶ ὧδε, καὶ
[5]	μικρᾶς τῆς πρώτης ἀρχῆς ὁρμηθέντες,	εἶτα	ταῖς κατ´ ὀλίγον προσθήκαις ἀνυπόστατον
[8]	πρὸς τὸ ἑαυτοῦ χρήσιμον διοικούμενος,	ἄπρακτά	σοι ποιῶν τὰ βουλεύματα. Εἶτα
[6]	δυνηθῶ ὑπ´ ὄψιν ἀγαγεῖν τὰ	φρικτά;	Ἐὰν ἄρα ἀκούσῃς, ἐὰν ἄρα
[6]	ψυχῇ σου; Εἰ γὰρ τὰ	φρικτὰ	οὐ πτοεῖ, τὰ φαιδρὰ οὐ
[3]	ὄκνῳ μικρᾶς κινήσεως τόν τε	προϋπάρξαντα	πόνον ἀχρειῶν, καὶ τῆς ἱστορίας
[3]	πειθόμενοι σπάνιοι. Καὶ πῶς βιωσόμεθα	πάντα	ἀποκτησάμενοι; φησίν· τί δὲ τὸ
[2]	Χαλινοὶ καὶ ζῶναι καὶ περιδέῤῥεα,	πάντα	ἀργυρᾶ, πάντα χρυσόπαστα. Τάπητες ἁλουργοὶ,
[9]	προσόντων σοι. Πάντα σεαυτοῦ ποίησαι,	πάντα	ἐπικόμισαι, μὴ καταλίπῃς ἀλλοτρίοις τὸν
[5]	μιμεῖται τοῦ πυρὸς τὴν βίαν·	πάντα	ἐπιλαμβάνει, πάντα ἐπινέμεται. Καὶ ὥσπερ
[5]	πυρὸς τὴν βίαν· πάντα ἐπιλαμβάνει,	πάντα	ἐπινέμεται. Καὶ ὥσπερ οἱ ποταμοὶ,
[1]	πενθῶν, καὶ ποιεῖς σεαυτῷ ἄχρηστα	πάντα	ὅσα σοι προπεπόνηται. Εἰ γὰρ
[9]	ἐνταφίασον. Καλὸν ἐντάφιον ἡ εὐσέβεια.	Πάντα	περιβαλλόμενος ἄπελθε· οἰκεῖον κόσμον τὸν
[8]	ὁ ἐφεδρεύων τῷ κλήρῳ ἕτοιμος,	πάντα	πρὸς τὸ ἑαυτοῦ χρήσιμον διοικούμενος,
[9]	μηδὲν ὑπολίπῃ τῶν προσόντων σοι.	Πάντα	σεαυτοῦ ποίησαι, πάντα ἐπικόμισαι, μὴ
[6]	κατέξαινες· τοὺς γείτονας, οὓς παρώργιζες·	πάντα	σοι ἐπαναστήσεται· πονηρὸς χορὸς τῶν
[5]	ὑφίσταται τὴν βίαν τοῦ πλούτου·	Πάντα	ὑποκύπτει τῇ τυραννίδι, πάντα ὑποπτήσσει
[5]	πλούτου· Πάντα ὑποκύπτει τῇ τυραννίδι,	πάντα	ὑποπτήσσει τὴν δυναστείαν, πλείονα λόγον
[8]	τὴν γνώμην. Καίτοι εἰ καὶ	πάντα	φανερῶς ἐγέγραπτο, καὶ πᾶσα φωνὴ
[2]	ζῶναι καὶ περιδέῤῥεα, πάντα ἀργυρᾶ,	πάντα	χρυσόπαστα. Τάπητες ἁλουργοὶ, κοσμοῦντες τοὺς
[6]	καταμαρτυρεῖ τὰ πράγματα, οὐ φωνὴν	ἀφιέντα,	ἀλλὰ τοιαῦτα φαινόμενα οἷα ὑφ´
[1]	πάντων δὲ ὁμοῦ καταμεριζομένων τὰ	ὄντα,	καὶ περὶ ἑαυτοὺς δαπανώντων. Ὥστε
[5]	εὐφραίνει αὐτοὺς τὰ παρόντα τοσαῦτα	ὄντα,	ὅσον λυπεῖ τὰ ἐνδέοντα ἅπερ
[1]	τὰ παρόντα καὶ ἀντικτώμενος τὰ	ἐνδέοντα·	ἀλλ´ ὅσῳπερ ἂν ἐλάττονος τιμῆς
[5]	τοσαῦτα ὄντα, ὅσον λυπεῖ τὰ	ἐνδέοντα	ἅπερ ἂν αὐτοῖς ἐλλείπειν ὑπόθωνται·
[1]	τοῖς πολλοῖς ἀρέσκον περισκοποῦσαν· τὸ,	μαθόντα	παρὰ τοῦ ἀληθινοῦ διδασκάλου μαθήματα
[1]	γνωρίσαι τὸν ἀληθῶς διδάσκαλον, καὶ	παρελθόντα	τὴν Φαρισαίων ἀλαζονείαν, καὶ νομικῶν
[5]	ἀροτριᾷ, κατασπείρει, θερίζει τὰ μὴ	προσήκοντα.	Ἐὰν ἀντείπῃς, αἱ πληγαί· ἐὰν
[1]	σε ποιῆσαι βούλεται τοῖς καιριωτάτοις	ἐλλείποντα,	οὐ δέχῃ τὴν χάριν, ἀλλὰ
[1]	πανηγύρει οὐδεὶς λυπεῖται προϊέμενος τὰ	παρόντα	καὶ ἀντικτώμενος τὰ ἐνδέοντα· ἀλλ´
[5]	Οὐ γὰρ εὐφραίνει αὐτοὺς τὰ	παρόντα	τοσαῦτα ὄντα, ὅσον λυπεῖ τὰ
[2]	μὲν σκευαγωγοῦντα, τὰ δὲ αὐτοὺς	περιφέροντα,	χαλκῷ καὶ ἀργύρῳ κεκαλυμμένα. Ἵπποι
[1]	ἐκ φύσεως ἢ ἐξ ἀῤῥωστίας	προσόντα	σοι διορθώσασθαι, οὐκ ἂν ἠθύμεις
[3]	ψυχῇ, ἀκούων· Πώλησόν σου τὰ	ὑπάρχοντα;	Εἰ μὲν γὰρ ἠκολούθει σοι
[1]	διδάσκαλος προετείνατο; Πώλησόν σου τὰ	ὑπάρχοντα,	καὶ δὸς πτωχοῖς· Εἴ σοι
[4]	μὲν ἀκούσῃς· Πώλησόν σου τὰ	ὑπάρχοντα,	καὶ δὸς πτωχοῖς· ἵνα ἔχῃς
[7]	τέλειος εἶναι, πώλησόν σου τὰ	ὑπάρχοντα,	καὶ δὸς πτωχοῖς; Ὅτε ᾔτεις
[8]	φειδωλίας προβάλλονται; Οὐ πωλῶ τὰ	ὑπάρχοντα,	οὐδὲ δίδωμι τοῖς πτωχοῖς, διὰ
[4]	τῶν ἱματίων δύναται δῆμον ὅλον	ῥιγοῦντα	περιβαλεῖν· ἀλλ´ ὑπομένεις ἄπρακτον ἀποπέμψαι
[2]	Ὀχήματά ἐστι μυρία, τὰ μὲν	σκευαγωγοῦντα,	τὰ δὲ αὐτοὺς περιφέροντα, χαλκῷ
[1]	ἀγαγεῖν τὰ διδάγματα, ἀλλ´ ἀπελθεῖν	ἀθυμοῦντα,	τῷ πάθει τῆς φιλοπλουτίας ἐσκοτωμένον.
[4]	τοὺς ἵππους κοσμῶν, τὸν ἀδελφὸν	ἀσχημονοῦντα	περιορᾷς; ὁ κατασήπων τὸν σῖτον,
[1]	ἐπίπονα πρόσεστιν, ἔδει σε λυπηθῆναι	δυσφοροῦντα	τῷ ἐπιτάγματι· εἰ δὲ οὕτως
[3]	οὐρανῶν ἀντιλαμβάνων, δακρύεις, ἀρνῇ τὸν	αἰτοῦντα,	καὶ ἀνανεύεις τὴν δόσιν, μυρίας
[3]	καὶ ἵππον κτώμενος, οὐκ ἀθυμεῖς·	φθαρτὰ	δὲ προϊέμενος, καὶ βασιλείαν οὐρανῶν
[3]	μέλλον, οὐδ´ οὕτως ἂν ἦν	περισπούδαστα,	ὑπὸ τῶν ἐκεῖ τιμίων ἐπισκοτούμενα·
[2]	καὶ περιδέῤῥεα, πάντα ἀργυρᾶ, πάντα	χρυσόπαστα.	Τάπητες ἁλουργοὶ, κοσμοῦντες τοὺς ἵππους
[1]	καὶ πενθῶν, καὶ ποιεῖς σεαυτῷ	ἄχρηστα	πάντα ὅσα σοι προπεπόνηται. Εἰ
[2]	ὑποβάλλουσα, ὥστε τὰ περιττὰ καὶ	ἄχρηστα	ὡς ἀναγκαῖα σπουδάζεσθαι, μηδὲν δὲ
[2]	δαπάνης ἀφορμὰς ὑποβάλλουσα, ὥστε τὰ	περιττὰ	καὶ ἄχρηστα ὡς ἀναγκαῖα σπουδάζεσθαι,
[6]	ἐμφράσσεται στόμα καὶ τὸ ἀναίσχυντον.	Αὐτὰ	γὰρ ἑκάστου καταμαρτυρεῖ τὰ πράγματα,
[1]	ἀποτιθέμενος τὰ λειπόμενα, πάλαι μελετήσας	αὐτὰ	διανέμειν τοῖς ἐνδεέσιν; Εἶτα, ἐν
[9]	βίον ἀναγκαῖα χρήσασθαι τοῖς περιοῦσιν.	Τοιαῦτα	ἐροῦσι καὶ σὲ τῆς βαρύτητος
[6]	πράγματα, οὐ φωνὴν ἀφιέντα, ἀλλὰ	τοιαῦτα	φαινόμενα οἷα ὑφ´ ἡμῶν κατεσκεύασται.
[4]	ψυχὰς τῶν συνοικούντων καταβαπτίζουσι. Πρὸς	τοσαῦτα	δὴ οὖν διελκόμενος ὁ πλοῦτος
[5]	σπουδάζεις· ἐπειδὰν εἴκοσι γένηται, ἄλλα	τοσαῦτα	ἐπιζητεῖς, καὶ ἀεί σοι τὸ
[6]	τόσα καὶ τόσα, γῆς πεφυτευμένης	τοσαῦτα	ἕτερα, ὄρη, πεδία, νάπας, ποταμοὺς,
[5]	γὰρ εὐφραίνει αὐτοὺς τὰ παρόντα	τοσαῦτα	ὄντα, ὅσον λυπεῖ τὰ ἐνδέοντα
[7]	ὑάκινθος, καὶ ἀμέθυσος, καὶ ἴασπις.	Ταῦτα	δὴ τοῦ πλούτου τὰ ἄνθη·
[1]	φαίνῃ ἔχων κτήματα πολλά. Πόθεν	ταῦτα;	ἢ δῆλον ὅτι τὴν οἰκείαν
[4]	δίφροι, ὥστε τὸν πλοῦτον διὰ	ταῦτα	μὴ διαβαίνειν πρὸς τοὺς πτωχοὺς,
[6]	ποταμοὺς, λιβάδας. Τί οὖν μετὰ	ταῦτα;	Οὐχὶ τρεῖς σε πήχεις ἀναμένουσιν
[9]	μετὰ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἐπερίσσευσε,	ταῦτα	προσφέρεις τῷ εὐεργέτῃ. Εἰ οὐ
[4]	γὰρ ἐκ παρέργου ἡ περὶ	ταῦτα	σπουδὴ, ἀλλὰ καὶ νύκτες καὶ
[1]	ἀνόνητον σεαυτῷ ποιεῖς τὴν περὶ	ταῦτα	σπουδὴν, μὴ προστιθεὶς τὸ λεῖπον,
[4]	ἐγειρομένων, οἳ διὰ τὴν περὶ	ταῦτα	σπουδὴν ὑπὸ τῶν τότε πλουσίων
[1]	ὁδοῦ, οὐδένα πόνον ἐχούσης οὐδὲ	ἱδρῶτα,	ἐπαγγέλλεταί σε κληρονόμον τῆς αἰωνίου
[3]	πωλούντων καὶ πάντων ἀποκτωμένων; Μὴ	ἐρώτα	με διάνοιαν δεσποτικῶν προσταγμάτων. Οἶδεν
[6]	εἰκόνας· ἔνθεν τοῦ ὀρφανοῦ τὰ	δάκρυα,	ἐκεῖθεν τῆς χήρας τὸν στεναγμὸν,
[9]	μὴ καταλίπῃς ἀλλοτρίοις τὸν πλοῦτον.	Τάχα	σε οὐδὲ περιστελοῦσιν οἱ οἰκέται
[4]	τιμιώτερον κέκτηται, ἀλλὰ τὰ μὲν	ἄψυχα	καλλωπίζει, τὴν δὲ ψυχὴν ἀκόσμητον

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 2/04/2009