Livre, Chap.
[1, 3]	ἀλλὰ καὶ ὠφελείας· ἃ γὰρ	ἂν	δυνάμενοι εἰς ἀδυνάτους πονήσωσι, πάλιν
[1, 1]	δῆλον ὅτι καὶ τῆς οἰκονομικῆς	ἂν	εἴη καὶ κτήσασθαι οἶκον καὶ
[1, 5]	διὰ τὸ συνεχές. Γένη δὲ	ἂν	εἴη πρὸς τὰ ἔργα βέλτιστα
[1, 6]	αὑτοῦ χώρᾳ κεῖσθαι· οὕτω γὰρ	ἂν	ἕτοιμον ὂν οὐ ζητοῖτο.
[1, 6]	τὸ τοῦ Λίβυος ἀπόφθεγμα εὖ	ἂν	ἔχοι. Ὁ μὲν γὰρ ἐρωτηθεὶς
[1, 6]	οἰκονομίαις χρήσιμος εἶναι θυρωρὸς ὃς	ἂν	ᾖ ἄχρηστος τῶν ἄλλων ἔργων,
[1, 6]	δὲ τοῦ χειμῶνος. Εἴη δ´	ἂν	(ἡ) τοιαύτη κατάβορρος οὖσα καὶ
[1, 6]	οὔτ´ ἐν ἐπιτροπείᾳ, ὡς ἀδύνατον	ἂν	μὴ ἐπιμελῶν δεσποτῶν ἐπιμελεῖς εἶναι
[1, 2]	ἑκάστου θεωρεῖται, καὶ περὶ οἰκίας	ἂν	ὁμοίως ἔχοι. Ὥστε καθ´ Ἡσίοδον
[1, 4]	τὸ μὴ ἀδικεῖν· οὕτως γὰρ	ἂν	οὐδ´ αὐτὸς ἀδικοῖτο. Τοῦθ´ ὑφηγεῖται
[1, 2]	τῶν ἐλευθέρων δεύτερον〉 ὥστε δέοι	ἂν	τὰ περὶ τὴν τῆς γυναικὸς
[1, 2]	ἔχοι. Ὥστε καθ´ Ἡσίοδον δέοι	ἂν	ὑπάρχειν οἶκον μὲν πρώτιστα γυναῖκά
[1, 5]	τὰ〉 μήτε δειλὰ μήτε ἀνδρεῖα	ἄγαν.	Ἀμφότερα γὰρ ἀδικοῦσι. Καὶ γὰρ
[1, 5]	γὰρ ἀδικοῦσι. Καὶ γὰρ οἱ	ἄγαν	δειλοὶ οὐχ ὑπομένουσι καὶ οἱ
[1, 5]	πρὸς δούλους ὡς μήτε ὑβρίζειν	ἐᾶν	μήτε ἀνιέναι· καὶ τοῖς μὲν
[1, 5]	καὶ τροφὴν καὶ ἐσθῆτα καὶ	ἀργίαν	καὶ κολάσεις λόγῳ καὶ ἔργῳ,
[1, 6]	πρὸς εὐημερίαν δὲ καὶ πρὸς	ὑγίειαν	δεῖ εἶναι εὔπνουν μὲν τοῦ
[1, 6]	νύκτωρ· τοῦτο γὰρ καὶ πρὸς	ὑγίειαν	καὶ οἰκονομίαν καὶ φιλοσοφίαν χρήσιμον.
[1, 6]	κτήματα ἀποβλέποντα κατασκευαστέον καὶ πρὸς	ὑγίειαν	καὶ πρὸς εὐημερίαν αὐτῶν. Λέγω
[1, 6]	δι´ ἑαυτοῦ ποιεῖσθαι χρὴ τὴν	ἐπιμέλειαν.	Καὶ τὸ τοῦ Πέρσου καὶ
[1, 3]	μὲν γένεσιν κοινήν, τὴν δὲ	ὠφέλειαν	ἴδιον· τῶν μὲν γὰρ τὸ
[1, 3]	τὸ δ´ ἀμυντικώτερον διὰ τὴν	ἀνδρείαν,	καὶ τὸ μὲν πορίζῃ τὰ
[1, 2]	Πρὸς δὲ τούτοις καὶ πρὸς	ἀνδρείαν	συμβάλλεται μεγάλα· οὐ γὰρ ὥσπερ
[1, 6]	τὸ σῳζόμενον καὶ τὸ ἐλλεῖπον.	Οἰκίαν	δὲ πρός τε τὰ κτήματα
[1, 6]	ὕστερον· καὶ μηδέποτε ἀφύλακτον τὴν	οἰκίαν	εἶναι, ὥσπερ πόλιν· ὅσα τε
[1, 2]	τὰ περὶ τὴν τῆς γυναικὸς	ὁμιλίαν	οἰκονομήσασθαι καλῶς· τοῦτο δέ ἐστιν
[1, 5]	τροφὴν δὲ μή, βίαιον καὶ	ἀδυναμίαν	ποιεῖ. Λείπεται δὴ ἔργα παρέχειν
[1, 6]	πρὸς ἀρετὴν καὶ ὠφέλιμα πρὸς	οἰκονομίαν,	ἐγείρεσθαι χρὴ πρότερον δεσπότας οἰκετῶν
[1, 6]	γὰρ καὶ πρὸς ὑγίειαν καὶ	οἰκονομίαν	καὶ φιλοσοφίαν χρήσιμον. Ἐν μὲν
[1, 3]	καὶ τῆς γυναικός, πρὸς τὴν	κοινωνίαν·	διείληπται γὰρ τῷ μὴ ἐπὶ
[1, 5]	διανέμειν τε καὶ ἀνιέναι κατ´	ἀξίαν	ἕκαστα, καὶ τροφὴν καὶ ἐσθῆτα
[1, 2]	οἰκονομήσασθαι καλῶς· τοῦτο δέ ἐστιν	ὁποίαν	τινὰ δεῖ ταύτην εἶναι παρασκευάσαι.
[1, 5]	δίκαιον γὰρ καὶ συμφέρον τὴν	ἐλευθερίαν	κεῖσθαι ἆθλον. Βούλονται γὰρ πονεῖν,
[1, 6]	καὶ πρὸς ὑγίειαν καὶ πρὸς	εὐημερίαν	αὐτῶν. Λέγω δὲ κτήματα μέν,
[1, 6]	ξένοις καὶ ἀστοῖς. Καὶ πρὸς	εὐημερίαν	δὲ καὶ πρὸς ὑγίειαν δεῖ
[1, 6]	τῶν ἄλλων ἔργων, πρὸς τὴν	σωτηρίαν	τῶν εἰσφερομένων (καὶ ἐκφερομένων. Πρὸς
[1, 3]	τὰ ἔνδον· καὶ πρὸς τὴν	ἐργασίαν	τὸ μὲν δυνάμενον ἑδραῖον εἶναι,
[1, 6]	τῶν εἰσφερομένων (καὶ ἐκφερομένων. Πρὸς	εὐχρηστίαν	δὲ σκευῶν τὸ Λακωνικόν· χρὴ
[1, 6]	πρὸς ὑγίειαν καὶ οἰκονομίαν καὶ	φιλοσοφίαν	χρήσιμον. Ἐν μὲν οὖν ταῖς
[1, 6]	περὶ σκευῶν χρήσεως τῶν καθ´	ἡμέραν	καὶ τῶν ὀλιγάκις, ταῦτα παραδοτέον
[1, 6]	πάντα ἐπιτάττειν καὶ τὸ〉 πάντ´	ἐφορᾶν	αὐτόν, καθ´ ὃ ἔλεγε Δίων
[1, 1]	τὸ εὖ ζῆν. Φανερὸν δέ·	ὅταν	γὰρ μὴ δυνατοὶ ὦσι τούτου
[1, 5]	κεῖσθαι ἆθλον. Βούλονται γὰρ πονεῖν,	ὅταν	ᾖ ἆθλον καὶ ὁ χρόνος
[1, 5]	Ὥσπερ δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις	ὅταν	μὴ γίγνηται τοῖς βελτίοσι βέλτιον
[1, 3]	μάλιστά ἐστιν. Ὑπόκειται γὰρ ἡμῖν	ἐν	ἄλλοις ὅτι πολλὰ τοιαῦτα ἡ
[1, 3]	καὶ εὔνοιαι καὶ συνεργίαι ἀλλήλοις)	ἐν	ἀνθρώπῳ δὲ μάλιστα, ὅτι οὐ
[1, 6]	ποιητέον ἐν μικραῖς οἰκονομίαις ὀλιγάκις,	ἐν	δ´ ἐπιτροπευομέναις πολλάκις. Οὐ γὰρ
[1, 6]	τῆς διαθέσεως τῶν ἐπικαρπιῶν χρήσιμος·	ἐν	δὲ ταῖς μεγάλαις, διαμερισθέντων καὶ
[1, 3]	τοσοῦτον, καὶ τεκνοποιΐας μόνον χάριν·	ἐν	δὲ τοῖς ἡμέροις καὶ φρονιμωτέροις
[1, 6]	οὔτ´ ἐν τοῖς ἄλλοις, οὔτ´	ἐν	ἐπιτροπείᾳ, ὡς ἀδύνατον ἂν μὴ
[1, 6]	καὶ οἰκονομίαν καὶ φιλοσοφίαν χρήσιμον.	Ἐν	μὲν οὖν ταῖς μικραῖς κτήσεσιν
[1, 3]	ἀνάγκης αὐτῶν ἡ κοινωνία συνέστηκεν.	Ἐν	μὲν οὖν τοῖς ἄλλοις ζῴοις
[1, 6]	τῆς οἰκονομίας. Καὶ τοῦτο ποιητέον	ἐν	μικραῖς οἰκονομίαις ὀλιγάκις, ἐν δ´
[1, 6]	μὴ ἰσοπλατής. Δοκεῖ δὲ καὶ	ἐν	ταῖς μεγάλαις οἰκονομίαις χρήσιμος εἶναι
[1, 6]	τοῦ ταμιείου θέσις οὐκ ἔστιν	ἐν	ταῖς μικροτέραις οἰκονομίαις. Περσικὰ δὲ
[1, 5]	κτᾶσθαι ὁμοεθνεῖς πολλούς, ὥσπερ καὶ	ἐν	ταῖς πόλεσιν· καὶ τὰς θυσίας
[1, 6]	Λακωνικόν· χρὴ γὰρ ἓν ἕκαστον	ἐν	τῇ αὑτοῦ χώρᾳ κεῖσθαι· οὕτω
[1, 4]	διαφέρουσά ἐστι τῆς τῶν τραγῳδῶν	ἐν	τῇ σκευῇ πρὸς ἀλλήλους ὁμιλία.
[1, 6]	καλῶς ὑποδεικνύντος καλῶς μιμεῖσθαι, οὔτ´	ἐν	τοῖς ἄλλοις, οὔτ´ ἐν ἐπιτροπείᾳ,
[1, 2]	κτῆσίς ἐστιν. Ἐπεὶ δὲ πρῶτον	ἐν	τοῖς ἐλαχίστοις ἡ Φύσις ἑκάστου
[1, 3]	πάλιν κομίζονται παρὰ δυναμένων ἀδυνατοῦντες	ἐν	τῷ γήρᾳ. Ἅμα δὲ καὶ
[1, 5]	μιμουμένους τὴν τῶν ἰατρῶν δύναμιν	ἐν	φαρμάκου λόγῳ, προσθεωροῦντας ὅτι ἡ
[1, 6]	σκευῶν τὸ Λακωνικόν· χρὴ γὰρ	ἓν	ἕκαστον ἐν τῇ αὑτοῦ χώρᾳ
[1, 5]	στρατιᾶς, φανερὸν ὅτι τούτου ἢ	μηδὲν	ἢ ὀλιγάκις μεταδοτέον. Ὄντων δὲ
[1, 4]	Ἡ δὲ διὰ τῆς κοσμήσεως	οὐδὲν	διαφέρουσά ἐστι τῆς τῶν τραγῳδῶν
[1, 6]	καὶ φυλάττειν (εἰ δὲ μή,	οὐδὲν	ὄφελος τοῦ κτᾶσθαι· τῷ γὰρ
[1, 3]	ἑδραῖον εἶναι, πρὸς δὲ τὰς	ἔξωθεν	θυραυλίας ἀσθενές, τὸ δὲ πρὸς
[1, 3]	καὶ τὸ μὲν πορίζῃ τὰ	ἔξωθεν,	τὸ δὲ σῴζῃ τὰ ἔνδον·
[1, 3]	τῶν τέκνων κτῆσις οὐ λειτουργίας	ἕνεκεν	τῇ φύσει μόνον οὖσα τυγχάνει,
[1, 3]	ἐξ ἀνάγκης αὐτῶν ἡ κοινωνία	συνέστηκεν.	Ἐν μὲν οὖν τοῖς ἄλλοις
[1, 6]	ἴχνη» ἔφη. Ἐπισκεπτέον οὖν τὰ	μὲν	αὐτόν, τὰ δὲ τὴν γυναῖκα,
[1, 1]	ὅσον οἰκία καὶ πόλις (ταῦτα	μὲν	γὰρ αὐταῖς ἐστι τὰ ὑποκείμενα)
[1, 6]	ἀπόφθεγμα εὖ ἂν ἔχοι. Ὁ	μὲν	γὰρ ἐρωτηθεὶς τί μάλιστα ἵππον
[1, 3]	εἰς ταὐτὸν δὲ συντείνοντα· τὸ	μὲν	γὰρ ἰσχυρότερον, τὸ δ´ ἀσθενέστερον
[1, 2]	τε βοῦν τ´ ἀροτῆρα. Τὸ	μὲν	γὰρ τῆς τροφῆς πρῶτον, τὸ
[1, 3]	τὴν δὲ ὠφέλειαν ἴδιον· τῶν	μὲν	γὰρ τὸ θρέψαι, τῶν δὲ
[1, 3]	ὑγιεινόν· καὶ περὶ τέκνων τὴν	μὲν	γένεσιν κοινήν, τὴν δὲ ὠφέλειαν
[1, 3]	καὶ πρὸς τὴν ἐργασίαν τὸ	μὲν	δυνάμενον ἑδραῖον εἶναι, πρὸς δὲ
[1, 5]	ἐᾶν μήτε ἀνιέναι· καὶ τοῖς	μὲν	ἐλευθεριωτέροις τιμῆς μεταδιδόναι, τοῖς δ´
[1, 3]	ἔχειν τὴν δύναμιν, ἀλλ´ ἔνια	μὲν	ἐπὶ τἀναντία, εἰς ταὐτὸν δὲ
[1, 5]	ὕβριν (ἐμποιεῖ· τὸ δὲ ἔργα	μὲν	ἔχειν καὶ κολάσεις, τροφὴν δὲ
[1, 5]	ὁμιλία. ~Τῶν δὲ κτημάτων πρῶτον	μὲν	καὶ ἀναγκαιότατον τὸ βέλτιστον καὶ
[1, 5]	καὶ κολάσεως καὶ τροφῆς, τὸ	μὲν	μήτε κολάζεσθαι, μήτ´ ἐργάζεσθαι, τροφὴν
[1, 6]	εὐημερίαν αὐτῶν. Λέγω δὲ κτήματα	μέν,	οἷον καρποῖς καὶ ἐσθῆτι ποία
[1, 4]	δὲ τὸ παιδεῦσαί ἐστιν. ~Πρῶτον	μὲν	οὖν (νόμοι πρὸς γυναῖκα) (καὶ)
[1, 1]	οἶκον καὶ χρήσασθαι αὐτῷ. Πόλις	μὲν	οὖν οἰκιῶν πλῆθός ἐστι καὶ
[1, 6]	οἰκονομίαν καὶ φιλοσοφίαν χρήσιμον. Ἐν	μὲν	οὖν ταῖς μικραῖς κτήσεσιν ὁ
[1, 3]	αὐτῶν ἡ κοινωνία συνέστηκεν. Ἐν	μὲν	οὖν τοῖς ἄλλοις ζῴοις ἀλόγως
[1, 1]	ἡ οἰκονομικὴ δὲ μοναρχία. Ἔνιαι	μὲν	οὖν τῶν τεχνῶν διῄρηνται, καὶ
[1, 1]	ὑποκείμενα) ἀλλὰ καὶ ὅτι ἡ	μὲν	πολιτικὴ ἐκ πολλῶν ἀρχόντων ἐστίν,
[1, 3]	διὰ τὴν ἀνδρείαν, καὶ τὸ	μὲν	πορίζῃ τὰ ἔξωθεν, τὸ δὲ
[1, 2]	Ἡσίοδον δέοι ἂν ὑπάρχειν οἶκον	μὲν	πρώτιστα γυναῖκά τε βοῦν τ´
[1, 3]	θυραυλίας ἀσθενές, τὸ δὲ πρὸς	μὲν	τὰς ἡσυχίας χεῖρον, πρὸς δὲ
[1, 6]	πρὸς ὑγίειαν δεῖ εἶναι εὔπνουν	μὲν	τοῦ θέρους, εὐήλιον δὲ τοῦ
[1, 3]	δ´ ἀσθενέστερον ἐποίησεν, ἵνα (τὸ	μὲν	φυλακτικώτερον ᾖ διὰ τὸν φόβον,
[1, 5]	ἐπίτροπος καὶ ἐργάτης. Ἐπεὶ δὲ	ὁρῶμεν	ὅτι αἱ παιδεῖαι ποιούς τινας
[1, 3]	ἄνευ τοῦ ἄρρενος ἢ τὸ	ἄρρεν	ἄνευ τοῦ θήλεος ἀποτελεῖν τοῦτο·
[1, 3]	ἀλλήλοις τὸ θῆλυ καὶ τὸ	ἄρρεν	ἐστί. Καὶ ἡ τῶν τέκνων
[1, 3]	γὰρ ἰσχυρότερον, τὸ δ´ ἀσθενέστερον	ἐποίησεν,	ἵνα (τὸ μὲν φυλακτικώτερον ᾖ
[1, 5]	βέλτιστον καὶ οἰκονομικώτατον· τοῦτο δὲ	ἦν	ἄνθρωπος. Διὸ δεῖ πρῶτον δούλους
[1, 6]	ταῖς μικροτέραις οἰκονομίαις. Περσικὰ δὲ	ἦν	τὸ πάντα ἐπιτάττειν καὶ τὸ〉
[1, 1]	κτημάτων αὔταρκες πρὸς τὸ εὖ	ζῆν.	Φανερὸν δέ· ὅταν γὰρ μὴ
[1, 6]	ἅμα κινδυνεύσωσιν ἅπασαι. Πρὸς δὲ	φυλακὴν	τοῖς τε Περσικοῖς συμφέρει χρῆσθαι
[1, 4]	ἔχει καὶ τὸ τοῦ Ἡσιόδου.	παρθενικὴν	δὲ γαμεῖν, ἵνα ἤθεα κεδνὰ
[1, 5]	δὴ ἔργα παρέχειν καὶ τροφὴν	ἱκανήν·	ἀμίσθων γὰρ οὐχ οἷόν τε
[1, 4]	ὥσπερ ἱκέτιν καὶ ἀφ´ ἑστίας	ἠγμένην	ὡς ἥκιστα δεῖν (δοκεῖν) ἀδικεῖν·
[1, 3]	περὶ τέκνων τὴν μὲν γένεσιν	κοινήν,	τὴν δὲ ὠφέλειαν ἴδιον· τῶν
[1, 3]	φόβον, τὸ δ´ ἀμυντικώτερον διὰ	τὴν	ἀνδρείαν, καὶ τὸ μὲν πορίζῃ
[1, 6]	τὰ μὲν αὐτόν, τὰ δὲ	τὴν	γυναῖκα, ὡς ἑκατέροις διαιρεῖται τὰ
[1, 3]	τέκνων τὴν μὲν γένεσιν κοινήν,	τὴν	δὲ ὠφέλειαν ἴδιον· τῶν μὲν
[1, 3]	ἐπὶ ταὐτὰ πάντα χρήσιμον ἔχειν	τὴν	δύναμιν, ἀλλ´ ἔνια μὲν ἐπὶ
[1, 5]	πᾶσι· δίκαιον γὰρ καὶ συμφέρον	τὴν	ἐλευθερίαν κεῖσθαι ἆθλον. Βούλονται γὰρ
[1, 6]	ἐνδέχεται, δι´ ἑαυτοῦ ποιεῖσθαι χρὴ	τὴν	ἐπιμέλειαν. Καὶ τὸ τοῦ Πέρσου
[1, 6]	τοῖς ἐφεστῶσιν. Ἐπὶ τούτοις καὶ	τὴν	ἐπίσκεψιν αὐτῶν διά τινος χρόνου
[1, 3]	σῴζῃ τὰ ἔνδον· καὶ πρὸς	τὴν	ἐργασίαν τὸ μὲν δυνάμενον ἑδραῖον
[1, 5]	λόγῳ καὶ ἔργῳ, μιμουμένους τὴν	τῶν	ἰατρῶν δύναμιν ἐν φαρμάκου λόγῳ,
[1, 3]	ἀνδρὸς καὶ τῆς γυναικός, πρὸς	τὴν	κοινωνίαν· διείληπται γὰρ τῷ μὴ
[1, 3]	κινήσεις ὑγιεινόν· καὶ περὶ τέκνων	τὴν	μὲν γένεσιν κοινήν, τὴν δὲ
[1, 6]	καθεύδειν ὕστερον· καὶ μηδέποτε ἀφύλακτον	τὴν	οἰκίαν εἶναι, ὥσπερ πόλιν· ὅσα
[1, 6]	ἄχρηστος τῶν ἄλλων ἔργων, πρὸς	τὴν	σωτηρίαν τῶν εἰσφερομένων (καὶ ἐκφερομένων.
[1, 2]	ὥστε δέοι ἂν τὰ περὶ	τὴν	τῆς γυναικὸς ὁμιλίαν οἰκονομήσασθαι καλῶς·
[1, 5]	κολάσεις λόγῳ καὶ ἔργῳ, μιμουμένους	τὴν	τῶν ἰατρῶν δύναμιν ἐν φαρμάκου
[1, 6]	δὲ ταῦτα καὶ καλὰ πρὸς	ἀρετὴν	καὶ ὠφέλιμα πρὸς οἰκονομίαν, ἐγείρεσθαι
[1, 2]	δέ ἐστιν ὁποίαν τινὰ δεῖ	ταύτην	εἶναι παρασκευάσαι. Κτήσεως δὲ πρώτη
[1, 5]	μὲν μήτε κολάζεσθαι, μήτ´ ἐργάζεσθαι,	τροφὴν	δ´ ἔχειν ὕβριν (ἐμποιεῖ· τὸ
[1, 5]	ἔργα μὲν ἔχειν καὶ κολάσεις,	τροφὴν	δὲ μή, βίαιον καὶ ἀδυναμίαν
[1, 5]	Λείπεται δὴ ἔργα παρέχειν καὶ	τροφὴν	ἱκανήν· ἀμίσθων γὰρ οὐχ οἷόν
[1, 5]	ἀνιέναι κατ´ ἀξίαν ἕκαστα, καὶ	τροφὴν	καὶ ἐσθῆτα καὶ ἀργίαν καὶ
[1, 4]	ἀφ´ ἑστίας ἠγμένην ὡς ἥκιστα	δεῖν	(δοκεῖν) ἀδικεῖν· ἀδικία δὲ ἀνδρὸς
[1, 6]	χρὴ πρότερον δεσπότας οἰκετῶν καὶ	καθεύδειν	ὕστερον· καὶ μηδέποτε ἀφύλακτον τὴν
[1, 4]	τὰ ἤθη δεῖ ἀλαζονευομένους ἀλλήλοις	πλησιάζειν,	οὕτως οὐδὲ τὰ σώματα. Ἡ
[1, 4]	δεῖσθαι μήθ´ ὡς ἀπόντος ἀδυνατεῖν	(ἡσυχάζειν)	ἀλλ´ οὕτως ἐθίζειν ὥστε ἱκανῶς
[1, 4]	ἀπόντος ἀδυνατεῖν (ἡσυχάζειν) ἀλλ´ οὕτως	ἐθίζειν	ὥστε ἱκανῶς ἔχειν παρόντος καὶ
[1, 5]	δὲ πρὸς δούλους ὡς μήτε	ὑβρίζειν	ἐᾶν μήτε ἀνιέναι· καὶ τοῖς
[1, 6]	ὥσπερ πόλιν· ὅσα τε δεῖ	ποιεῖν	μήτε νυκτὸς μήτε ἡμέρας παριέναι·
[1, 4]	ἠγμένην ὡς ἥκιστα δεῖν (δοκεῖν)	ἀδικεῖν·	ἀδικία δὲ ἀνδρὸς αἱ θύραζε
[1, 4]	πρὸς γυναῖκα) (καὶ) τὸ μὴ	ἀδικεῖν·	οὕτως γὰρ ἂν οὐδ´ αὐτὸς
[1, 4]	ἑστίας ἠγμένην ὡς ἥκιστα δεῖν	(δοκεῖν)	ἀδικεῖν· ἀδικία δὲ ἀνδρὸς αἱ
[1, 3]	τὸ ἄρρεν ἄνευ τοῦ θήλεος	ἀποτελεῖν	τοῦτο· ὥστ´ ἐξ ἀνάγκης αὐτῶν
[1, 6]	τοῦ κτᾶσθαι· τῷ γὰρ ἠθμῷ	ἀντλεῖν	τοῦτ´ ἔστι, καὶ ὁ λεγόμενος
[1, 2]	σώματα ἀχρεῖα ποιοῦσιν, ἀλλὰ δυνάμενα	θυραυλεῖν	καὶ πονεῖν· ἔτι δὲ δυνάμενα
[1, 4]	τὸ τοῦ Ἡσιόδου. παρθενικὴν δὲ	γαμεῖν,	ἵνα ἤθεα κεδνὰ διδάξῃς. Αἱ
[1, 5]	Διόπερ δεῖ ποιεῖσθαι σκέψιν καὶ	διανέμειν	τε καὶ ἀνιέναι κατ´ ἀξίαν
[1, 1]	γὰρ μὴ δυνατοὶ ὦσι τούτου	τυγχάνειν,	διαλύεται καὶ ἡ κοινωνία. Ἔτι
[1, 2]	ποιοῦσιν, ἀλλὰ δυνάμενα θυραυλεῖν καὶ	πονεῖν·	ἔτι δὲ δυνάμενα κινδυνεύειν πρὸς
[1, 5]	ἐλευθερίαν κεῖσθαι ἆθλον. Βούλονται γὰρ	πονεῖν,	ὅταν ᾖ ἆθλον καὶ ὁ
[1, 4]	παρόντος〉 δεῖσθαι μήθ´ ὡς ἀπόντος	ἀδυνατεῖν	(ἡσυχάζειν) ἀλλ´ οὕτως ἐθίζειν ὥστε
[1, 6]	κτᾶσθαι δυνατὸν χρὴ εἶναι, καὶ	φυλάττειν	(εἰ δὲ μή, οὐδὲν ὄφελος
[1, 6]	Περσικὰ δὲ ἦν τὸ πάντα	ἐπιτάττειν	καὶ τὸ〉 πάντ´ ἐφορᾶν αὐτόν,
[1, 2]	καὶ πονεῖν· ἔτι δὲ δυνάμενα	κινδυνεύειν	πρὸς τοὺς πολεμίους· μόνων γὰρ
[1, 5]	χρόνος ὡρισμένος. Δεῖ δὲ καὶ	ἐξομηρεύειν	ταῖς τεκνοποιΐαις· καὶ μὴ κτᾶσθαι
[1, 5]	τοὺς νέους, ἀναγκαῖον καὶ παρασκευασάμενον	τρέφειν	οἷς τὰ ἐλευθέρια τῶν ἔργων
[1, 5]	(ἐμποιεῖ· τὸ δὲ ἔργα μὲν	ἔχειν	καὶ κολάσεις, τροφὴν δὲ μή,
[1, 4]	ἀλλ´ οὕτως ἐθίζειν ὥστε ἱκανῶς	ἔχειν	παρόντος καὶ μὴ παρόντος. Εὖ
[1, 6]	οἰκονόμου τέτταρα καθ´〉 ἃ δεῖ	ἔχειν	περὶ τὰ χρήματα. Καὶ γὰρ
[1, 3]	μὴ ἐπὶ ταὐτὰ πάντα χρήσιμον	ἔχειν	τὴν δύναμιν, ἀλλ´ ἔνια μὲν
[1, 5]	κολάζεσθαι, μήτ´ ἐργάζεσθαι, τροφὴν δ´	ἔχειν	ὕβριν (ἐμποιεῖ· τὸ δὲ ἔργα
[1, 5]	ἀδυναμίαν ποιεῖ. Λείπεται δὴ ἔργα	παρέχειν	καὶ τροφὴν ἱκανήν· ἀμίσθων γὰρ
[1, 5]	ἀμίσθων γὰρ οὐχ οἷόν τε	ἄρχειν,	δούλῳ δὲ μισθὸς τροφή. Ὥσπερ
[1, 2]	Ὥστε καθ´ Ἡσίοδον δέοι ἂν	ὑπάρχειν	οἶκον μὲν πρώτιστα γυναῖκά τε
[1, 3]	ἂν δυνάμενοι εἰς ἀδυνάτους πονήσωσι,	πάλιν	κομίζονται παρὰ δυναμένων ἀδυνατοῦντες ἐν
[1, 1]	τῆς δὲ πολιτικῆς ἐστι καὶ	πόλιν	ἐξ ἀρχῆς συστήσασθαι καὶ ὑπαρχούσῃ
[1, 6]	ἀφύλακτον τὴν οἰκίαν εἶναι, ὥσπερ	πόλιν·	ὅσα τε δεῖ ποιεῖν μήτε
[1, 3]	ταὐτὰ πάντα χρήσιμον ἔχειν τὴν	δύναμιν,	ἀλλ´ ἔνια μὲν ἐπὶ τἀναντία,
[1, 5]	ἔργῳ, μιμουμένους τὴν τῶν ἰατρῶν	δύναμιν	ἐν φαρμάκου λόγῳ, προσθεωροῦντας ὅτι
[1, 3]	ἄρρενι μάλιστά ἐστιν. Ὑπόκειται γὰρ	ἡμῖν	ἐν ἄλλοις ὅτι πολλὰ τοιαῦτα
[1, 3]	ἐπὶ τοσοῦτον, καὶ τεκνοποιΐας μόνον	χάριν·	ἐν δὲ τοῖς ἡμέροις καὶ
[1, 5]	μήτ´ ἐργάζεσθαι, τροφὴν δ´ ἔχειν	ὕβριν	(ἐμποιεῖ· τὸ δὲ ἔργα μὲν
[1, 2]	ἀπὸ τῆς μητρὸς ἡ τροφὴ	πᾶσίν	ἐστιν, ὥστε καὶ τοῖς ἀνθρώποις
[1, 5]	πολλούς, ὥσπερ καὶ ἐν ταῖς	πόλεσιν·	καὶ τὰς θυσίας καὶ τὰς
[1, 3]	καὶ περὶ τέκνων τὴν μὲν	γένεσιν	κοινήν, τὴν δὲ ὠφέλειαν ἴδιον·
[1, 6]	Ἐν μὲν οὖν ταῖς μικραῖς	κτήσεσιν	ὁ Ἀττικὸς τρόπος τῆς διαθέσεως
[1, 4]	κοινὸς νόμος· καθάπερ οἱ Πυθαγόρειοι	λέγουσιν,	ὥσπερ ἱκέτιν καὶ ἀφ´ ἑστίας
[1, 2]	αἱ βάναυσοι τὰ σώματα ἀχρεῖα	ποιοῦσιν,	ἀλλὰ δυνάμενα θυραυλεῖν καὶ πονεῖν·
[1, 5]	ἢ τῶν ἐλευθέρων· πλείονα γὰρ	ἔχουσιν	οὗτοι οὗπερ ἕνεκα τὰ τοιαῦτα
[1, 2]	ἐπιμέλεια ἡ κατὰ φύσιν. Κατὰ	φύσιν	δὲ γεωργικὴ προτέρα, καὶ δεύτεραι
[1, 2]	δὲ πρώτη ἐπιμέλεια ἡ κατὰ	φύσιν.	Κατὰ φύσιν δὲ γεωργικὴ προτέρα,
[1, 2]	Ἔτι δὲ καὶ τῶν κατὰ	φύσιν·	φύσει (γὰρ ἀπὸ τῆς μητρὸς
[1, 6]	οὕτω νενεμῆσθαι ὅπως μὴ ἅμα	κινδυνεύσωσιν	ἅπασαι. Πρὸς δὲ φυλακὴν τοῖς
[1, 6]	τῶν ὀλιγάκις, ταῦτα παραδοτέον τοῖς	ἐφεστῶσιν.	Ἐπὶ τούτοις καὶ τὴν ἐπίσκεψιν
[1, 4]	καθάπερ οἱ Πυθαγόρειοι λέγουσιν, ὥσπερ	ἱκέτιν	καὶ ἀφ´ ἑστίας ἠγμένην ὡς
[1, 2]	οἰκίας ἄνθρωπός τε καὶ κτῆσίς	ἐστιν.	Ἐπεὶ δὲ πρῶτον ἐν τοῖς
[1, 1]	μὲν πολιτικὴ ἐκ πολλῶν ἀρχόντων	ἐστίν,	ἡ οἰκονομικὴ δὲ μοναρχία. Ἔνιαι
[1, 2]	ὁμιλίαν οἰκονομήσασθαι καλῶς· τοῦτο δέ	ἐστιν	ὁποίαν τινὰ δεῖ ταύτην εἶναι
[1, 3]	θρέψαι, τῶν δὲ τὸ παιδεῦσαί	ἐστιν.	~Πρῶτον μὲν οὖν (νόμοι πρὸς
[1, 2]	τὰ κτήματα ἔξω τῶν ἐρυμάτων	ἐστίν.	~Τῶν δὲ περὶ τοὺς ἀνθρώπους
[1, 3]	θήλει καὶ τῷ ἄρρενι μάλιστά	ἐστιν.	Ὑπόκειται γὰρ ἡμῖν ἐν ἄλλοις
[1, 2]	τῆς μητρὸς ἡ τροφὴ πᾶσίν	ἐστιν,	ὥστε καὶ τοῖς ἀνθρώποις ἀπὸ
[1, 6]	ἡ τοῦ ταμιείου θέσις οὐκ	ἔστιν	ἐν ταῖς μικροτέραις οἰκονομίαις. Περσικὰ
[1, 5]	περὶ οἰκέτας. Διόπερ δεῖ ποιεῖσθαι	σκέψιν	καὶ διανέμειν τε καὶ ἀνιέναι
[1, 6]	ἐφεστῶσιν. Ἐπὶ τούτοις καὶ τὴν	ἐπίσκεψιν	αὐτῶν διά τινος χρόνου ποιητέον,
[1, 6]	κεῖσθαι· οὕτω γὰρ ἂν ἕτοιμον	ὂν	οὐ ζητοῖτο.
[1, 3]	μὲν φυλακτικώτερον ᾖ διὰ τὸν	φόβον,	τὸ δ´ ἀμυντικώτερον διὰ τὴν
[1, 1]	τῆς οἰκονομικῆς καὶ τί τὸ	ἔργον	αὐτῆς. ~Μέρη δὲ οἰκίας ἄνθρωπός
[1, 1]	πολιτικῆς ἐστι. Καὶ γὰρ τὸ	ἔργον·	μόριον γὰρ οἰκία πόλεώς ἐστι.
[1, 3]	ἔξωθεν, τὸ δὲ σῴζῃ τὰ	ἔνδον·	καὶ πρὸς τὴν ἐργασίαν τὸ
[1, 2]	ἂν ὁμοίως ἔχοι. Ὥστε καθ´	Ἡσίοδον	δέοι ἂν ὑπάρχειν οἶκον μὲν
[1, 6]	ἔργα τῆς οἰκονομίας. Καὶ τοῦτο	ποιητέον	ἐν μικραῖς οἰκονομίαις ὀλιγάκις, ἐν
[1, 6]	ἐπίσκεψιν αὐτῶν διά τινος χρόνου	ποιητέον,	ἵνα μὴ λανθάνῃ τὸ σῳζόμενον
[1, 5]	οἷς τὰ ἐλευθέρια τῶν ἔργων	προστακτέον.	Ὁμιλία δὲ πρὸς δούλους ὡς
[1, 6]	ἡμέραν καὶ τῶν ὀλιγάκις, ταῦτα	παραδοτέον	τοῖς ἐφεστῶσιν. Ἐπὶ τούτοις καὶ
[1, 5]	τούτου ἢ μηδὲν ἢ ὀλιγάκις	μεταδοτέον.	Ὄντων δὲ τριῶν, ἔργου καὶ
[1, 1]	μόριον γὰρ οἰκία πόλεώς ἐστι.	Σκεπτέον	οὖν περὶ τῆς οἰκονομικῆς καὶ
[1, 6]	τὰ τοῦ δεσπότου ἴχνη» ἔφη.	Ἐπισκεπτέον	οὖν τὰ μὲν αὐτόν, τὰ
[1, 6]	πρός τε τὰ κτήματα ἀποβλέποντα	κατασκευαστέον	καὶ πρὸς ὑγίειαν καὶ πρὸς
[1, 5]	καὶ κολάσεις, τροφὴν δὲ μή,	βίαιον	καὶ ἀδυναμίαν ποιεῖ. Λείπεται δὴ
[1, 5]	ποιούς τινας ποιοῦσι τοὺς νέους,	ἀναγκαῖον	καὶ παρασκευασάμενον τρέφειν οἷς τὰ
[1, 5]	δὲ καὶ τέλος ὡρίσθαι πᾶσι·	δίκαιον	γὰρ καὶ συμφέρον τὴν ἐλευθερίαν
[1, 3]	τὴν ἐργασίαν τὸ μὲν δυνάμενον	ἑδραῖον	εἶναι, πρὸς δὲ τὰς ἔξωθεν
[1, 3]	γένεσιν κοινήν, τὴν δὲ ὠφέλειαν	ἴδιον·	τῶν μὲν γὰρ τὸ θρέψαι,
[1, 6]	εἶναι εὔπνουν μὲν τοῦ θέρους,	εὐήλιον	δὲ τοῦ χειμῶνος. Εἴη δ´
[1, 6]	αὐτῶν. Λέγω δὲ κτήματα μέν,	οἷον	καρποῖς καὶ ἐσθῆτι ποία συμφέρει,
[1, 5]	ἔθνη ἀπέχεται καὶ τῶν ἐλευθέρων,	οἷον	Καρχηδόνιοι ἐπὶ στρατιᾶς, φανερὸν ὅτι
[1, 2]	δεύτεραι ὅσαι ἀπὸ τῆς γῆς,	οἷον	μεταλλευτικὴ καὶ εἴ τις ἄλλη
[1, 5]	τροφὴν ἱκανήν· ἀμίσθων γὰρ οὐχ	οἷόν	τε ἄρχειν, δούλῳ δὲ μισθὸς
[1, 6]	δ´ ἐπιτροπευομέναις πολλάκις. Οὐ γὰρ	οἷόν	τε μὴ καλῶς ὑποδεικνύντος καλῶς
[1, 1]	ἐστι. Καὶ γὰρ τὸ ἔργον·	μόριον	γὰρ οἰκία πόλεώς ἐστι. Σκεπτέον
[1, 5]	ὅταν μὴ γίγνηται τοῖς βελτίοσι	βέλτιον	μηδὲ ἆθλα ᾖ ἀρετῆς καὶ
[1, 5]	προσθεωροῦντας ὅτι ἡ τροφὴ οὐ	φάρμακον	διὰ τὸ συνεχές. Γένη δὲ
[1, 4]	γὰρ ἀνομοιότητες τῶν ἠθῶν ἥκιστα	φιλικόν.	Περὶ δὲ κοσμήσεως, ὥσπερ οὐδὲ
[1, 6]	Πρὸς εὐχρηστίαν δὲ σκευῶν τὸ	Λακωνικόν·	χρὴ γὰρ ἓν ἕκαστον ἐν
[1, 1]	οἰκονομικῆς ἂν εἴη καὶ κτήσασθαι	οἶκον	καὶ χρήσασθαι αὐτῷ. Πόλις μὲν
[1, 2]	καθ´ Ἡσίοδον δέοι ἂν ὑπάρχειν	οἶκον	μὲν πρώτιστα γυναῖκά τε βοῦν
[1, 6]	πίθος) ἔτι δὲ καὶ εἶναι	κοσμητικὸν	τῶν ὑπαρχόντων καὶ χρηστικόν· τούτων
[1, 6]	εἶναι κοσμητικὸν τῶν ὑπαρχόντων καὶ	χρηστικόν·	τούτων γὰρ ἕνεκα κἀκείνων δεόμεθα.
[1, 1]	καὶ ὑπαρχούσῃ χρήσασθαι καλῶς· ὥστε	δῆλον	ὅτι καὶ τῆς οἰκονομικῆς ἂν
[1, 1]	αὐτοῦ τυγχάνει αὕτη οὖσα· ὥστε	δῆλον	ὅτι πρότερον γενέσει ἡ οἰκονομικὴ
[1, 5]	καὶ συμφέρον τὴν ἐλευθερίαν κεῖσθαι	ἆθλον.	Βούλονται γὰρ πονεῖν, ὅταν ᾖ
[1, 5]	Βούλονται γὰρ πονεῖν, ὅταν ᾖ	ἆθλον	καὶ ὁ χρόνος ὡρισμένος. Δεῖ
[1, 3]	φρονιμωτέροις διήρθρωται μᾶλλον (φαίνονται γὰρ	μᾶλλον	βοήθειαι γινόμεναι καὶ εὔνοιαι καὶ
[1, 5]	τὰς θυσίας καὶ τὰς ἀπολαύσεις	μᾶλλον	τῶν δούλων ἕνεκα ποιεῖσθαι ἢ
[1, 3]	τοῖς ἡμέροις καὶ φρονιμωτέροις διήρθρωται	μᾶλλον	(φαίνονται γὰρ μᾶλλον βοήθειαι γινόμεναι
[1, 3]	τὸ ἀεὶ εἶναι, ἐπεὶ κατ´	ἀριθμὸν	οὐ δύναται, ἀλλὰ κατὰ τὸ
[1, 6]	χώρᾳ κεῖσθαι· οὕτω γὰρ ἂν	ἕτοιμον	ὂν οὐ ζητοῖτο.
[1, 6]	ὑγίειαν καὶ οἰκονομίαν καὶ φιλοσοφίαν	χρήσιμον.	Ἐν μὲν οὖν ταῖς μικραῖς
[1, 3]	τῷ μὴ ἐπὶ ταὐτὰ πάντα	χρήσιμον	ἔχειν τὴν δύναμιν, ἀλλ´ ἔνια
[1, 3]	πρὸς τὴν ἐργασίαν τὸ μὲν	δυνάμενον	ἑδραῖον εἶναι, πρὸς δὲ τὰς
[1, 5]	ποιοῦσι τοὺς νέους, ἀναγκαῖον καὶ	παρασκευασάμενον	τρέφειν οἷς τὰ ἐλευθέρια τῶν
[1, 6]	ποιητέον, ἵνα μὴ λανθάνῃ τὸ	σῳζόμενον	καὶ τὸ ἐλλεῖπον. Οἰκίαν δὲ
[1, 3]	χεῖρον, πρὸς δὲ τὰς κινήσεις	ὑγιεινόν·	καὶ περὶ τέκνων τὴν μὲν
[1, 3]	οὐ λειτουργίας ἕνεκεν τῇ φύσει	μόνον	οὖσα τυγχάνει, ἀλλὰ καὶ ὠφελείας·
[1, 1]	καὶ ἡ πολιτικὴ διαφέρει οὐ	μόνον	τοσοῦτον ὅσον οἰκία καὶ πόλις
[1, 3]	ἀνθρώπῳ δὲ μάλιστα, ὅτι οὐ	μόνον	τοῦ εἶναι, ἀλλὰ καὶ τοῦ
[1, 3]	φύσεως, ἐπὶ τοσοῦτον, καὶ τεκνοποιΐας	μόνον	χάριν· ἐν δὲ τοῖς ἡμέροις
[1, 6]	λανθάνῃ τὸ σῳζόμενον καὶ τὸ	ἐλλεῖπον.	Οἰκίαν δὲ πρός τε τὰ
[1, 6]	μὲν γὰρ ἐρωτηθεὶς τί μάλιστα	ἵππον	πιαίνει, ὁ τοῦ δεσπότου ὀφθαλμός»
[1, 1]	αὔταρκες πρὸς τὸ εὖ ζῆν.	Φανερὸν	δέ· ὅταν γὰρ μὴ δυνατοὶ
[1, 5]	ἐλευθέρων, οἷον Καρχηδόνιοι ἐπὶ στρατιᾶς,	φανερὸν	ὅτι τούτου ἢ μηδὲν ἢ
[1, 1]	αὕτη οὖσα· ὥστε δῆλον ὅτι	πρότερον	γενέσει ἡ οἰκονομικὴ τῆς〉 πολιτικῆς
[1, 6]	ὠφέλιμα πρὸς οἰκονομίαν, ἐγείρεσθαι χρὴ	πρότερον	δεσπότας οἰκετῶν καὶ καθεύδειν ὕστερον·
[1, 3]	δὲ συντείνοντα· τὸ μὲν γὰρ	ἰσχυρότερον,	τὸ δ´ ἀσθενέστερον ἐποίησεν, ἵνα
[1, 3]	μὲν γὰρ ἰσχυρότερον, τὸ δ´	ἀσθενέστερον	ἐποίησεν, ἵνα (τὸ μὲν φυλακτικώτερον
[1, 6]	πρότερον δεσπότας οἰκετῶν καὶ καθεύδειν	ὕστερον·	καὶ μηδέποτε ἀφύλακτον τὴν οἰκίαν
[1, 2]	πρῶτον, τὸ δὲ τῶν ἐλευθέρων	δεύτερον〉	ὥστε δέοι ἂν τὰ περὶ
[1, 3]	ἀσθενέστερον ἐποίησεν, ἵνα (τὸ μὲν	φυλακτικώτερον	ᾖ διὰ τὸν φόβον, τὸ
[1, 3]	διὰ τὸν φόβον, τὸ δ´	ἀμυντικώτερον	διὰ τὴν ἀνδρείαν, καὶ τὸ
[1, 5]	ὡρίσθαι πᾶσι· δίκαιον γὰρ καὶ	συμφέρον	τὴν ἐλευθερίαν κεῖσθαι ἆθλον. Βούλονται
[1, 3]	δὲ πρὸς μὲν τὰς ἡσυχίας	χεῖρον,	πρὸς δὲ τὰς κινήσεις ὑγιεινόν·
[1, 3]	ἀλόγως τοῦτο ὑπάρχει, καὶ ἐφ´	ὅσον	μετέχουσι τῆς φύσεως, ἐπὶ τοσοῦτον,
[1, 1]	πολιτικὴ διαφέρει οὐ μόνον τοσοῦτον	ὅσον	οἰκία καὶ πόλις (ταῦτα μὲν
[1, 3]	(τὸ μὲν φυλακτικώτερον ᾖ διὰ	τὸν	φόβον, τὸ δ´ ἀμυντικώτερον διὰ
[1, 6]	χρήματα. Καὶ γὰρ τὸ κτᾶσθαι	δυνατὸν	χρὴ εἶναι, καὶ φυλάττειν (εἰ
[1, 6]	ἄλλοις, οὔτ´ ἐν ἐπιτροπείᾳ, ὡς	ἀδύνατον	ἂν μὴ ἐπιμελῶν δεσποτῶν ἐπιμελεῖς
[1, 3]	ὥσπερ καὶ τῶν ζῴων ἕκαστον·	ἀδύνατον	δὲ τὸ θῆλυ ἄνευ τοῦ
[1, 5]	δὲ κτημάτων πρῶτον μὲν καὶ	ἀναγκαιότατον	τὸ βέλτιστον καὶ οἰκονομικώτατον· τοῦτο
[1, 5]	καὶ ἀναγκαιότατον τὸ βέλτιστον καὶ	οἰκονομικώτατον·	τοῦτο δὲ ἦν ἄνθρωπος. Διὸ
[1, 6]	καὶ καθεύδειν ὕστερον· καὶ μηδέποτε	ἀφύλακτον	τὴν οἰκίαν εἶναι, ὥσπερ πόλιν·
[1, 3]	ἀπεργάζεσθαι, ὥσπερ καὶ τῶν ζῴων	ἕκαστον·	ἀδύνατον δὲ τὸ θῆλυ ἄνευ
[1, 6]	τὸ Λακωνικόν· χρὴ γὰρ ἓν	ἕκαστον	ἐν τῇ αὑτοῦ χώρᾳ κεῖσθαι·
[1, 1]	τούτου συνέρχονται. Οὗ δὲ ἕνεκα	ἕκαστόν	ἐστι καὶ γέγονε, καὶ ἡ
[1, 6]	δεόμεθα. Διῃρῆσθαι δὲ δεῖ τούτων	ἕκαστον,	καὶ πλείω τὰ κάρπιμα εἶναι
[1, 5]	πρῶτον μὲν καὶ ἀναγκαιότατον τὸ	βέλτιστον	καὶ οἰκονομικώτατον· τοῦτο δὲ ἦν
[1, 6]	ἐπιτάττειν καὶ τὸ〉 πάντ´ ἐφορᾶν	αὐτόν,	καθ´ ὃ ἔλεγε Δίων περὶ
[1, 6]	ἔφη. Ἐπισκεπτέον οὖν τὰ μὲν	αὐτόν,	τὰ δὲ τὴν γυναῖκα, ὡς
[1, 6]	μεγάλαις, διαμερισθέντων καὶ τῶν πρὸς	ἐνιαυτὸν	καὶ τῶν κατὰ μῆνα δαπανωμένων,
[1, 3]	ἔνια μὲν ἐπὶ τἀναντία, εἰς	ταὐτὸν	δὲ συντείνοντα· τὸ μὲν γὰρ
[1, 3]	ὅσον μετέχουσι τῆς φύσεως, ἐπὶ	τοσοῦτον,	καὶ τεκνοποιΐας μόνον χάριν· ἐν
[1, 1]	ἡ πολιτικὴ διαφέρει οὐ μόνον	τοσοῦτον	ὅσον οἰκία καὶ πόλις (ταῦτα
[1, 5]	δὲ ἦν ἄνθρωπος. Διὸ δεῖ	πρῶτον	δούλους παρασκευάζεσθαι σπουδαίους. Δούλων δὲ
[1, 2]	καὶ κτῆσίς ἐστιν. Ἐπεὶ δὲ	πρῶτον	ἐν τοῖς ἐλαχίστοις ἡ Φύσις
[1, 5]	ἀλλήλους ὁμιλία. ~Τῶν δὲ κτημάτων	πρῶτον	μὲν καὶ ἀναγκαιότατον τὸ βέλτιστον
[1, 4]	τῶν δὲ τὸ παιδεῦσαί ἐστιν.	~Πρῶτον	μὲν οὖν (νόμοι πρὸς γυναῖκα)
[1, 2]	Τὸ μὲν γὰρ τῆς τροφῆς	πρῶτον,	τὸ δὲ τῶν ἐλευθέρων δεύτερον〉
[1, 4]	τὸ παιδεῦσαί ἐστιν. ~Πρῶτον μὲν	οὖν	(νόμοι πρὸς γυναῖκα) (καὶ) τὸ
[1, 1]	καὶ χρήσασθαι αὐτῷ. Πόλις μὲν	οὖν	οἰκιῶν πλῆθός ἐστι καὶ χώρας
[1, 1]	γὰρ οἰκία πόλεώς ἐστι. Σκεπτέον	οὖν	περὶ τῆς οἰκονομικῆς καὶ τί
[1, 6]	τοῦ δεσπότου ἴχνη» ἔφη. Ἐπισκεπτέον	οὖν	τὰ μὲν αὐτόν, τὰ δὲ
[1, 6]	καὶ φιλοσοφίαν χρήσιμον. Ἐν μὲν	οὖν	ταῖς μικραῖς κτήσεσιν ὁ Ἀττικὸς
[1, 3]	ἡ κοινωνία συνέστηκεν. Ἐν μὲν	οὖν	τοῖς ἄλλοις ζῴοις ἀλόγως τοῦτο
[1, 1]	οἰκονομικὴ δὲ μοναρχία. Ἔνιαι μὲν	οὖν	τῶν τεχνῶν διῄρηνται, καὶ οὐ
[1, 2]	οἶκον μὲν πρώτιστα γυναῖκά τε	βοῦν	τ´ ἀροτῆρα. Τὸ μὲν γὰρ
[1, 6]	καὶ πρὸς ὑγίειαν δεῖ εἶναι	εὔπνουν	μὲν τοῦ θέρους, εὐήλιον δὲ
[1, 6]	ἂν ᾖ ἄχρηστος τῶν ἄλλων	ἔργων,	πρὸς τὴν σωτηρίαν τῶν εἰσφερομένων
[1, 5]	τρέφειν οἷς τὰ ἐλευθέρια τῶν	ἔργων	προστακτέον. Ὁμιλία δὲ πρὸς δούλους
[1, 4]	οὐδὲν διαφέρουσά ἐστι τῆς τῶν	τραγῳδῶν	ἐν τῇ σκευῇ πρὸς ἀλλήλους
[1, 4]	διδάξῃς. Αἱ γὰρ ἀνομοιότητες τῶν	ἠθῶν	ἥκιστα φιλικόν. Περὶ δὲ κοσμήσεως,
[1, 5]	ἔργα παρέχειν καὶ τροφὴν ἱκανήν·	ἀμίσθων	γὰρ οὐχ οἷόν τε ἄρχειν,
[1, 6]	ἐφορᾶν αὐτόν, καθ´ ὃ ἔλεγε	Δίων	περὶ Διονυσίου· οὐδεὶς γὰρ ἐπιμελεῖται
[1, 6]	(ὁμοίως τῶν ἀλλοτρίων καὶ τῶν	οἰκείων,	ὥστε ὅσα ἐνδέχεται, δι´ ἑαυτοῦ
[1, 1]	χρήσασθαι αὐτῷ. Πόλις μὲν οὖν	οἰκιῶν	πλῆθός ἐστι καὶ χώρας καὶ
[1, 6]	Ἀττικὸς τρόπος τῆς διαθέσεως τῶν	ἐπικαρπιῶν	χρήσιμος· ἐν δὲ ταῖς μεγάλαις,
[1, 5]	ἢ ὀλιγάκις μεταδοτέον. Ὄντων δὲ	τριῶν,	ἔργου καὶ κολάσεως καὶ τροφῆς,
[1, 6]	οὐδεὶς γὰρ ἐπιμελεῖται (ὁμοίως τῶν	ἀλλοτρίων	καὶ τῶν οἰκείων, ὥστε ὅσα
[1, 6]	ἐπιτροπείᾳ, ὡς ἀδύνατον ἂν μὴ	ἐπιμελῶν	δεσποτῶν ἐπιμελεῖς εἶναι τοὺς ἐφεστῶτας.
[1, 6]	ὃς ἂν ᾖ ἄχρηστος τῶν	ἄλλων	ἔργων, πρὸς τὴν σωτηρίαν τῶν
[1, 6]	καὶ ποία ὑγροῖς, καὶ τῶν	ἄλλων	κτημάτων ποία ἐμψύχοις καὶ ποία
[1, 1]	ὅτι ἡ μὲν πολιτικὴ ἐκ	πολλῶν	ἀρχόντων ἐστίν, ἡ οἰκονομικὴ δὲ
[1, 5]	δεῖ πρῶτον δούλους παρασκευάζεσθαι σπουδαίους.	Δούλων	δὲ εἴδη δύο, ἐπίτροπος καὶ
[1, 5]	καὶ τὰς ἀπολαύσεις μᾶλλον τῶν	δούλων	ἕνεκα ποιεῖσθαι ἢ τῶν ἐλευθέρων·
[1, 3]	ἀδυνάτους πονήσωσι, πάλιν κομίζονται παρὰ	δυναμένων	ἀδυνατοῦντες ἐν τῷ γήρᾳ. Ἅμα
[1, 6]	τὴν σωτηρίαν τῶν εἰσφερομένων (καὶ	ἐκφερομένων.	Πρὸς εὐχρηστίαν δὲ σκευῶν τὸ
[1, 6]	ἔργων, πρὸς τὴν σωτηρίαν τῶν	εἰσφερομένων	(καὶ ἐκφερομένων. Πρὸς εὐχρηστίαν δὲ
[1, 6]	ἐνιαυτὸν καὶ τῶν κατὰ μῆνα	δαπανωμένων,	ὁμοίως δὲ καὶ περὶ σκευῶν
[1, 6]	καὶ χρηστικόν· τούτων γὰρ ἕνεκα	κἀκείνων	δεόμεθα. Διῃρῆσθαι δὲ δεῖ τούτων
[1, 3]	ἄρρεν ἐστί. Καὶ ἡ τῶν	τέκνων	κτῆσις οὐ λειτουργίας ἕνεκεν τῇ
[1, 3]	τὰς κινήσεις ὑγιεινόν· καὶ περὶ	τέκνων	τὴν μὲν γένεσιν κοινήν, τὴν
[1, 2]	δυνάμενα κινδυνεύειν πρὸς τοὺς πολεμίους·	μόνων	γὰρ τούτων τὰ κτήματα ἔξω
[1, 1]	μοναρχία. Ἔνιαι μὲν οὖν τῶν	τεχνῶν	διῄρηνται, καὶ οὐ τῆς αὐτῆς
[1, 6]	ἐσθῆτι ποία συμφέρει, καὶ τῶν	καρπῶν	ποία ξηροῖς καὶ ποία ὑγροῖς,
[1, 6]	πλείω τὰ κάρπιμα εἶναι τῶν	ἀκάρπων,	καὶ τὰς ἐργασίας οὕτω νενεμῆσθαι
[1, 2]	ὅτι δικαία· οὐ γὰρ ἀπ´	ἀνθρώπων,	οὔθ´ ἑκόντων, ὥσπερ καπηλεία καὶ
[1, 2]	τροφῆς πρῶτον, τὸ δὲ τῶν	ἐλευθέρων	δεύτερον〉 ὥστε δέοι ἂν τὰ
[1, 5]	πολλὰ ἔθνη ἀπέχεται καὶ τῶν	ἐλευθέρων,	οἷον Καρχηδόνιοι ἐπὶ στρατιᾶς, φανερὸν
[1, 5]	δούλων ἕνεκα ποιεῖσθαι ἢ τῶν	ἐλευθέρων·	πλείονα γὰρ ἔχουσιν οὗτοι οὗπερ
[1, 5]	καὶ ἔργῳ, μιμουμένους τὴν τῶν	ἰατρῶν	δύναμιν ἐν φαρμάκου λόγῳ, προσθεωροῦντας
[1, 6]	καὶ πλείω τὰ κάρπιμα εἶναι	τῶν	ἀκάρπων, καὶ τὰς ἐργασίας οὕτω
[1, 6]	Διονυσίου· οὐδεὶς γὰρ ἐπιμελεῖται (ὁμοίως	τῶν	ἀλλοτρίων καὶ τῶν οἰκείων, ὥστε
[1, 6]	θυρωρὸς ὃς ἂν ᾖ ἄχρηστος	τῶν	ἄλλων ἔργων, πρὸς τὴν σωτηρίαν
[1, 6]	ξηροῖς καὶ ποία ὑγροῖς, καὶ	τῶν	ἄλλων κτημάτων ποία ἐμψύχοις καὶ
[1, 5]	τῇ σκευῇ πρὸς ἀλλήλους ὁμιλία.	~Τῶν	δὲ κτημάτων πρῶτον μὲν καὶ
[1, 3]	κτήματα ἔξω τῶν ἐρυμάτων ἐστίν.	~Τῶν	δὲ περὶ τοὺς ἀνθρώπους ἡ
[1, 3]	τῶν μὲν γὰρ τὸ θρέψαι,	τῶν	δὲ τὸ παιδεῦσαί ἐστιν. ~Πρῶτον
[1, 5]	θυσίας καὶ τὰς ἀπολαύσεις μᾶλλον	τῶν	δούλων ἕνεκα ποιεῖσθαι ἢ τῶν
[1, 6]	ἄλλων ἔργων, πρὸς τὴν σωτηρίαν	τῶν	εἰσφερομένων (καὶ ἐκφερομένων. Πρὸς εὐχρηστίαν
[1, 2]	τῆς τροφῆς πρῶτον, τὸ δὲ	τῶν	ἐλευθέρων δεύτερον〉 ὥστε δέοι ἂν
[1, 5]	καὶ πολλὰ ἔθνη ἀπέχεται καὶ	τῶν	ἐλευθέρων, οἷον Καρχηδόνιοι ἐπὶ στρατιᾶς,
[1, 5]	τῶν δούλων ἕνεκα ποιεῖσθαι ἢ	τῶν	ἐλευθέρων· πλείονα γὰρ ἔχουσιν οὗτοι
[1, 6]	ὁ Ἀττικὸς τρόπος τῆς διαθέσεως	τῶν	ἐπικαρπιῶν χρήσιμος· ἐν δὲ ταῖς
[1, 5]	παρασκευασάμενον τρέφειν οἷς τὰ ἐλευθέρια	τῶν	ἔργων προστακτέον. Ὁμιλία δὲ πρὸς
[1, 2]	γὰρ τούτων τὰ κτήματα ἔξω	τῶν	ἐρυμάτων ἐστίν. ~Τῶν δὲ περὶ
[1, 3]	φύσις ἐφίεται ἀπεργάζεσθαι, ὥσπερ καὶ	τῶν	ζῴων ἕκαστον· ἀδύνατον δὲ τὸ
[1, 4]	κεδνὰ διδάξῃς. Αἱ γὰρ ἀνομοιότητες	τῶν	ἠθῶν ἥκιστα φιλικόν. Περὶ δὲ
[1, 6]	δὲ καὶ περὶ σκευῶν χρήσεως	τῶν	καθ´ ἡμέραν καὶ τῶν ὀλιγάκις,
[1, 6]	καὶ ἐσθῆτι ποία συμφέρει, καὶ	τῶν	καρπῶν ποία ξηροῖς καὶ ποία
[1, 6]	καὶ τῶν πρὸς ἐνιαυτὸν καὶ	τῶν	κατὰ μῆνα δαπανωμένων, ὁμοίως δὲ
[1, 2]	αἱ πολεμικαί. Ἔτι δὲ καὶ	τῶν	κατὰ φύσιν· φύσει (γὰρ ἀπὸ
[1, 3]	κοινήν, τὴν δὲ ὠφέλειαν ἴδιον·	τῶν	μὲν γὰρ τὸ θρέψαι, τῶν
[1, 6]	ἐπιμελεῖται (ὁμοίως τῶν ἀλλοτρίων καὶ	τῶν	οἰκείων, ὥστε ὅσα ἐνδέχεται, δι´
[1, 6]	χρήσεως τῶν καθ´ ἡμέραν καὶ	τῶν	ὀλιγάκις, ταῦτα παραδοτέον τοῖς ἐφεστῶσιν.
[1, 6]	δὲ ταῖς μεγάλαις, διαμερισθέντων καὶ	τῶν	πρὸς ἐνιαυτὸν καὶ τῶν κατὰ
[1, 3]	τὸ ἄρρεν ἐστί. Καὶ ἡ	τῶν	τέκνων κτῆσις οὐ λειτουργίας ἕνεκεν
[1, 1]	δὲ μοναρχία. Ἔνιαι μὲν οὖν	τῶν	τεχνῶν διῄρηνται, καὶ οὐ τῆς
[1, 4]	κοσμήσεως οὐδὲν διαφέρουσά ἐστι τῆς	τῶν	τραγῳδῶν ἐν τῇ σκευῇ πρὸς
[1, 6]	ἔτι δὲ καὶ εἶναι κοσμητικὸν	τῶν	ὑπαρχόντων καὶ χρηστικόν· τούτων γὰρ
[1, 1]	πλῆθός ἐστι καὶ χώρας καὶ	κτημάτων	αὔταρκες πρὸς τὸ εὖ ζῆν.
[1, 6]	ποία ὑγροῖς, καὶ τῶν ἄλλων	κτημάτων	ποία ἐμψύχοις καὶ ποία ἀψύχοις,
[1, 5]	πρὸς ἀλλήλους ὁμιλία. ~Τῶν δὲ	κτημάτων	πρῶτον μὲν καὶ ἀναγκαιότατον τὸ
[1, 2]	τούτων τὰ κτήματα ἔξω τῶν	ἐρυμάτων	ἐστίν. ~Τῶν δὲ περὶ τοὺς
[1, 6]	οἰκονομίαν, ἐγείρεσθαι χρὴ πρότερον δεσπότας	οἰκετῶν	καὶ καθεύδειν ὕστερον· καὶ μηδέποτε
[1, 6]	χρήσιμος· ἐν δὲ ταῖς μεγάλαις,	διαμερισθέντων	καὶ τῶν πρὸς ἐνιαυτὸν καὶ
[1, 5]	ἢ μηδὲν ἢ ὀλιγάκις μεταδοτέον.	Ὄντων	δὲ τριῶν, ἔργου καὶ κολάσεως
[1, 2]	καπηλεία καὶ αἱ μισθαρνικαί, οὔτ´	ἀκόντων,	ὥσπερ αἱ πολεμικαί. Ἔτι δὲ
[1, 2]	οὐ γὰρ ἀπ´ ἀνθρώπων, οὔθ´	ἑκόντων,	ὥσπερ καπηλεία καὶ αἱ μισθαρνικαί,
[1, 1]	ἡ μὲν πολιτικὴ ἐκ πολλῶν	ἀρχόντων	ἐστίν, ἡ οἰκονομικὴ δὲ μοναρχία.
[1, 6]	δὲ καὶ εἶναι κοσμητικὸν τῶν	ὑπαρχόντων	καὶ χρηστικόν· τούτων γὰρ ἕνεκα
[1, 6]	ὡς ἀδύνατον ἂν μὴ ἐπιμελῶν	δεσποτῶν	ἐπιμελεῖς εἶναι τοὺς ἐφεστῶτας. Ἐπεὶ
[1, 6]	Ἐπὶ τούτοις καὶ τὴν ἐπίσκεψιν	αὐτῶν	διά τινος χρόνου ποιητέον, ἵνα
[1, 3]	ἀποτελεῖν τοῦτο· ὥστ´ ἐξ ἀνάγκης	αὐτῶν	ἡ κοινωνία συνέστηκεν. Ἐν μὲν
[1, 6]	πρὸς ὑγίειαν καὶ πρὸς εὐημερίαν	αὐτῶν.	Λέγω δὲ κτήματα μέν, οἷον
[1, 6]	κοσμητικὸν τῶν ὑπαρχόντων καὶ χρηστικόν·	τούτων	γὰρ ἕνεκα κἀκείνων δεόμεθα. Διῃρῆσθαι
[1, 6]	κἀκείνων δεόμεθα. Διῃρῆσθαι δὲ δεῖ	τούτων	ἕκαστον, καὶ πλείω τὰ κάρπιμα
[1, 2]	πρὸς τοὺς πολεμίους· μόνων γὰρ	τούτων	τὰ κτήματα ἔξω τῶν ἐρυμάτων
[1, 6]	(καὶ ἐκφερομένων. Πρὸς εὐχρηστίαν δὲ	σκευῶν	τὸ Λακωνικόν· χρὴ γὰρ ἓν
[1, 6]	δαπανωμένων, ὁμοίως δὲ καὶ περὶ	σκευῶν	χρήσεως τῶν καθ´ ἡμέραν καὶ
[1, 3]	ἐφίεται ἀπεργάζεσθαι, ὥσπερ καὶ τῶν	ζῴων	ἕκαστον· ἀδύνατον δὲ τὸ θῆλυ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 4/02/2010