Livre, Chapitre
[4, 4]	Λέγοιμ´ ἂν ὑμῖν, εἶπε· καὶ	γὰρ	ἄγομεν σχολήν. κύει μὲν αὐτὸν
[4, 14]	καὶ οὐκ ἀπάτης κλοπῇ. ἀνὴρ	γὰρ	Αἰγύπτιος καὶ τὸ δειλόν, ὅπου
[4, 10]	καὶ ἡλικίας ζεούσης ὑπάρχειν. τὸ	γὰρ	αἷμα πάντῃ νεάζον καὶ ὑπὸ
[4, 5]	τὴν ὀδμὴν οὐκ ἐπιδείκνυται· ἢ	γὰρ	ἀλαζονεύεσθαι πρὸς τοὺς εἰδότας ὀκνεῖ
[4, 3]	αὐτοῦ κρατήσειε βίᾳ. Τά τε	γὰρ	ἄλλα ἐστὶν ἀλκιμώτατος καὶ τὸ
[4, 19]	καὶ ἀνοίγεται πᾶσα. τὸν μὲν	γὰρ	ἄλλον χρόνον, παρ´ ὅσον οὐ
[4, 4]	βοῶν ἡ κεφαλή. σὺ μὲν	γὰρ	ἂν ἰδὼν εἴποις κέρας ἔχειν
[4, 5]	ἡ γῆ γείτων ἡλίου· πρῶτοι	γὰρ	ἀνατέλλοντα τὸν θεὸν ὁρῶσιν Ἰνδοί,
[4, 6]	δὲ αὐτὸν ἀπατῆσαι. τό τε	γὰρ	ἀντιλέγειν οὐκ ἀκίνδυνον ἦν, μὴ
[4, 18]	τὸν τρόπον τοῦ ποτοῦ. οὔτε	γὰρ	ἀρύσαντες πίνειν ἐθέλουσιν οὔτε ἐκπωμάτων
[4, 19]	ἐπὶ τῆς ἄγρας γίνεται· τύπτει	γὰρ	αὐτῇ πρὸς οὓς ἂν διαπαλαίῃ
[4, 7]	εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν ἀφίκωμαι. κώμη	γὰρ	αὕτη, καὶ ἐν ὄψει τὰ
[4, 7]	ἀλήθειαν ἀκοῦσαι τῆς ἀναβολῆς; ἦ	γὰρ	αὕτη χθὲς ἀφῆκε τὰ ἔμμηνα,
[4, 12]	καὶ πλήθει καὶ τόπῳ· εἷς	γὰρ	αὐτὴν διεῖργε στενωπὸς τοῦ μὴ
[4, 18]	ἀνέχονται, ἔκπωμα αὐτουργὸν ἔχοντες· ἔκπωμα	γὰρ	αὐτοῖς ἐστιν ἡ χείρ. εἰ
[4, 4]	βιοτήν, βραδὺς τὴν τελευτήν· βίον	γὰρ	αὐτοῦ λέγουσιν ὑπὲρ τὴν Ἡσιόδου
[4, 3]	δὲ πάσχει τὴν ἄγραν. ἐπιτηρήσαντες	γὰρ	αὐτοῦ τὰς διατριβάς, ὄρυγμα ποιησάμενοι,
[4, 19]	εἰς μίαν στάθμην ἰθύνεται, ἔκλεψε	γὰρ	αὐτοῦ τὴν δειρὴν ἡ φύσις·
[4, 4]	εἴη δεδωκὼς τῷ θηρίῳ· προσπνεῖν	γὰρ	αὐτῷ καὶ μόνον οὐκ ἀρωμάτων
[4, 4]	τῶν πρὸς τὸν ἐλέφαντα· προνομεύει	γὰρ	αὐτῷ τὰς τροφὰς καὶ πᾶν
[4, 3]	ὡς εἰπεῖν, ἐλέφας Αἰγύπτιος. καὶ	γὰρ	δεύτερος φαίνεται εἰς ἀλκὴν ἐλέφαντος
[4, 1]	κλαῖε· οὐ γὰρ τεθνήξῃ· βοηθὸς	γὰρ	ἐγώ σοι παρέσομαι. μενεῖς δὲ
[4, 19]	ὁμοῦ καὶ θηρίον. μέγας μὲν	γὰρ	ἐκ κεφαλῆς εἰς οὐράν, τὸ
[4, 4]	Ἰνδοῦ. ~Καὶ ὁ Μενέλαος, Ἦ	γὰρ	ἐλέφαντα ἤδη τεθέασαι, ἔφη, ποτέ;
[4, 14]	οὐ λαβόντες σχολὴν ἀμύνασθαι· ἅμα	γὰρ	ἐμάνθανον καὶ ἔπασχον· ἐνίους δὲ
[4, 4]	αὐτὸν ἡ μήτηρ χρονιώτατον· δέκα	γὰρ	ἐνιαυτοῖς πλάττει τὴν σποράν· μετὰ
[4, 18]	ἐν μέτρῳ τῆς ἡδονῆς· οἶδα	γὰρ	ἐνίους τῶν παρ´ Ἕλλησι ποταμῶν
[4, 14]	λίμνης ἐγκυλισθέντες ὑπεσύρησαν. τῶν μὲν	γὰρ	ἐπὶ τῆς γῆς ἑστώτων τὸ
[4, 3]	τοῦ θηρὸς λοχᾶν· τὸν μὲν	γὰρ	ἐπιβάντα φέρεσθαι εὐθὺς καὶ τὸ
[4, 8]	ἔφην, ἐστὶ γλυκύτερον; τὸ μὲν	γὰρ	ἔργον τῆς Ἀφροδίτης καὶ ὅρον
[4, 7]	χειρὸς θιγεῖν, ψαῦσαι σώματος· αὗται	γὰρ	ἐρώντων παραμυθίαι. ἔξεστι δὲ αὐτὴν
[4, 9]	ἐκ τῶν λῃστῶν ἀνασεσώσμεθα· μανίᾳ	γὰρ	ἐτηρούμεθα. ἐγὼ μέν, ἂν σωφρονήσῃς,
[4, 14]	ἀδιήγητος θάνατος ἦν. οἱ μὲν	γὰρ	εὐθὺς ἐκ πρώτης προσβολῆς μηδὲ
[4, 11]	τὸν πόλεμον τὰ γράμματα· ἐκέλευσε	γὰρ	εὐθὺς πάντας ἐν τοῖς ὅπλοις
[4, 8]	Λευκίππης φίλημα ἀλλοτριούμενον. Οὗ τί	γάρ,	ἔφην, ἐστὶ γλυκύτερον; τὸ μὲν
[4, 5]	ποιεῖται καὶ τὴν τροφήν. Ἰνδῶν	γὰρ	ἡ γῆ γείτων ἡλίου· πρῶτοι
[4, 2]	~Ἐν τούτῳ δὴ Χαρμίδης (τοῦτο	γὰρ	ἦν ὄνομα τῷ στρατηγῷ) ἐπιβάλλει
[4, 7]	τρεῖς ἡμέρας ἢ τέτταρας, αὗται	γὰρ	ἱκαναί. ὃ δὲ ἔξεστιν αἰτῶ
[4, 17]	ἄρα μᾶλλον κοιμωμένη· γρηγοροῦσα μὲν	γὰρ	μανίαν δυστυχεῖς, τὰ δὲ ἐνύπνιά
[4, 9]	ἔσομαι· μαινέσθω κατ´ ἐμοῦ. τί	γάρ	με καὶ ζῆν ἔτι δεῖ;
[4, 1]	ἔφη, τοῦτο ἤδη γενέσθαι. ἡ	γάρ	μοι θεὸς Ἄρτεμις ἐπιστᾶσα πρῴην
[4, 15]	τίς ἐστιν ὁ Γοργίας; δαίμων	γάρ	μοί τις αὐτὸν ἐμήνυσε νύκτωρ·
[4, 15]	φίλτρον εἰς μανίαν αἴρεται. ταῦτα	γάρ	μοι χθὲς ὁ τοῦ Γοργίου
[4, 8]	ἀγριαίνει μᾶλλον τὸ θυμούμενον. καὶ	γὰρ	ὁ καιρὸς ἐπείγει τῶν πραγμάτων
[4, 12]	φυτεύεις, τοῦτο πέλαγος γεωργούμενον. ἔχει	γὰρ	ὁ ποταμὸς ἐπιδημίας· κάθηται δὲ
[4, 17]	πᾶν ἡμῖν ἐφόδιον σῶον· ὃ	γὰρ	ὁ Σάτυρος ἔτυχεν ἔχων ἐζωσμένος,
[4, 10]	μετακαλέσασθαι. κἀκεῖνος ἄσμενος ἐπείσθη· χαίρουσι	γὰρ	οἱ ἐρῶντες εἰς τὰ ἐρωτικὰ
[4, 4]	ὅσον ὁ ἄνθρωπος βούλεται. οἶδε	γὰρ	ὅτι πέπρακε τὴν ὀδμήν. ~Καὶ
[4, 7]	δὲ αὐτὴν καὶ φιλῆσαι· τοῦτο	γὰρ	οὐ κεκώλυκεν ἡ γαστήρ. ~Ὡς
[4, 14]	ὕδωρ πᾶν τοῖς ἐναντίοις. ἔχει	γὰρ	οὕτω τὰ τοῦ Νείλου ῥεύματα.
[4, 10]	ἄγριον τῆς ἀκμῆς ἡμερώσωμεν· ὕπνος	γὰρ	πάντων νοσημάτων φάρμακον. ἔπειτα δὲ
[4, 15]	οὖν, εἶπεν, ἀλλὰ Χαιρέας· Γοργίας	γάρ	σε ἀπολώλεκεν. ἔτι μᾶλλον ἔφριξα
[4, 8]	ἀκόρεστον καὶ καινὸν ἀεί. τρία	γὰρ	τὰ κάλλιστα ἀπὸ τοῦ στόματος
[4, 1]	Μὴ νῦν, ἔφη, κλαῖε· οὐ	γὰρ	τεθνήξῃ· βοηθὸς γὰρ ἐγώ σοι
[4, 1]	ἀναμιμνήσκομαι προσόμοιον ἰδὼν ἐνύπνιον. ἐδόκουν	γὰρ	τῇ παρελθούσῃ νυκτὶ ναὸν Ἀφροδίτης
[4, 12]	νομὰς ἀεὶ πολὺς ἐγκάθηται. ὅταν	γὰρ	τὴν πᾶσαν γῆν πελαγώσῃ, καὶ
[4, 4]	ὤρεξεν ἄνω δῶρον δεσπότῃ. ἐπικάθηται	γάρ	τις αὐτῷ ἀνὴρ Αἰθίοψ, καινὸς
[4, 18]	αὐτοῖς ἐστιν ἡ χείρ. εἰ	γάρ	τις αὐτῶν διψήσειε πλέων, προκύψας
[4, 8]	ἀρίστης δεῖ καὶ ταχίστης. ἐρῶν	γάρ	τις, εἰς ὅσον μὲν ἔχει
[4, 8]	πίστευσόν μοι λέγοντι, Μενέλαε (ἐν	γὰρ	τοῖς κακοῖς ἐξορχήσομαι τὰ μυστήρια)
[4, 12]	δὲ φαίνεται τὸ νικώμενον· τὸ	γὰρ	ὕδωρ τῇ γῇ συνεκτείνεται. περὶ
[4, 16]	δὲ ἄπειμι, ἔφη, κοιμηθησόμενος· τὸ	γὰρ	φάρμακον οὕτω βούλεται. ταῦτα εἰπὼν
[4, 15]	τέσσαρας ὑπὲρ τῆς ἰάσεως· ἔχει	γάρ,	φησίν, ἑτέρου φαρμάκου σκευήν, δι´
[4, 18]	τοῦ πόματος τὴν ἡδονήν· οἶνος	γὰρ	φύσεως ὕδατος κλοπή. ἀρυσάμενος οὖν
[4, 8]	φωνὴ καὶ φίλημα· τοῖς μὲν	γὰρ	χείλεσιν ἀλλήλους φιλοῦμεν, ἀπὸ δὲ
[4, 17]	τι καὶ νῦν καθεύδουσα· καὶ	γὰρ	χθὲς τοῦ Γοργίου κατεμαντεύσω δικαίως.
[4, 19]	καὶ ἐοικυῖα στερεῷ σώματι. οὐ	γὰρ	ὡς τοῖς ἄλλοις περίκειται θηρίοις,
[4, 1]	ἡδόμην. ὡς δ´ ἤκουσα τὸ	ὄναρ,	ἀναμιμνήσκομαι προσόμοιον ἰδὼν ἐνύπνιον. ἐδόκουν
[4, 19]	εἰς τὸ πλάγιον ἠρέμα κυρτούμενοι,	καθάπερ	χερσαία χελώνη· οὐρὰ μακρὰ καὶ
[4, 1]	εἰς τὴν κώμην ἀναστρέψαι πάλιν,	ὅθενπερ	ἐξωρμήσαμεν, ἔστ´ ἂν οἱ σύμμαχοι
[4, 11]	Δέλτα ποιοῦντες, ὁ δὲ εἷς	ὥσπερ	ἦν ῥέων πρὶν λυθῇ. ἀλλ´
[4, 14]	ἰσθμὸς ἐπεκλύζετο, πάντα δὲ ἦν	ὥσπερ	θάλασσα. ἐμπεσόντες οὖν οἱ βουκόλοι
[4, 14]	κατὰ τὴν λίμνην ὕδωρ πάντῃ	ὑπὲρ	κεφαλὴν ἀνδρὸς ἦν. διακρῖναι δὲ
[4, 4]	τελευτήν· βίον γὰρ αὐτοῦ λέγουσιν	ὑπὲρ	τὴν Ἡσιόδου κορώνην. τοιαύτη ἐστὶν
[4, 15]	Τύχη. αἰτεῖ δὲ χρυσοῦς τέσσαρας	ὑπὲρ	τῆς ἰάσεως· ἔχει γάρ, φησίν,
[4, 13]	ἄγειν ἄνδρας ἑκατόν, θέλοντας αὑτοὺς	ὑπὲρ	τῆς πόλεως διδόναι, ὡς ἂν
[4, 19]	καὶ ἄλλο θηρίον τοῦ Νείλου,	ὑπὲρ	τὸν ἵππον τὸν ποτάμιον εἰς
[4, 15]	ἔσωσε δὲ αὐτόν, ὡς εἰκός,	ὑπὲρ	ὑμῶν ἡ Τύχη. αἰτεῖ δὲ
[4, 4]	δεσπότῃ. ἐπικάθηται γάρ τις αὐτῷ	ἀνὴρ	Αἰθίοψ, καινὸς ἐλέφαντος ἱππεὺς ὤν·
[4, 14]	κεκρατηκέναι καὶ οὐκ ἀπάτης κλοπῇ.	ἀνὴρ	γὰρ Αἰγύπτιος καὶ τὸ δειλόν,
[4, 4]	δέ ποτε καὶ θέαμα καινόν.	ἀνὴρ	Ἕλλην ἐνέθηκε τὴν κεφαλὴν κατὰ
[4, 4]	σχολήν. κύει μὲν αὐτὸν ἡ	μήτηρ	χρονιώτατον· δέκα γὰρ ἐνιαυτοῖς πλάττει
[4, 2]	οὖς μικρόν· ἐγγὺς ἵππου παρειαί.	μυκτὴρ	ἐπὶ μέγα κεχηνὼς καὶ πνέων
[4, 19]	ἡ χροιὰ καὶ μέλαινα· ἡ	γαστὴρ	δὲ λευκή. πόδες τέτταρες, εἰς
[4, 19]	τὸ χάσμα, καὶ εὐθὺς ἡ	γαστήρ.	ὀδόντες δὲ πολλοὶ καὶ ἐπὶ
[4, 7]	τοῦτο γὰρ οὐ κεκώλυκεν ἡ	γαστήρ.	~Ὡς οὖν ταῦτα ὁ Μενέλαος
[4, 15]	προσέρχεταί τις καὶ προσαγορεύσας με,	Σωτὴρ	ἥκω σός, ἔφη, καὶ τῆς
[4, 18]	ἔκπωμα γὰρ αὐτοῖς ἐστιν ἡ	χείρ.	εἰ γάρ τις αὐτῶν διψήσειε
[4, 11]	τοὺς βουκόλους. αὐτίκα δὴ μάλα	ἐξορ	μήσαντες εὐθὺς ἕκαστος, ὡς εἶχε
[4, 7]	ἰώμενον· ἐπείγει τὸ τραῦμα. ἅψω	πῦρ	ἐπὶ τοὺς πολεμίους· ἄλλας δᾷδας
[4, 7]	τοῦτο πρῶτον, Μενέλαε, σβέσον τὸ	πῦρ.	καλὸν τὸ οἰώνισμα πρὸ πολέμου
[4, 18]	κλείεται καὶ οὐκ ἐᾷ τὸ	ὕδωρ	αὖθις ἔξω πεσεῖν. ~Εἶδον δὲ
[4, 12]	καὶ κοῦφα πλοῖα, καὶ ὀλίγον	ὕδωρ	αὐτοῖς ἀρκεῖ. εἰ δὲ τέλεον
[4, 12]	Νεῖλος ἀπέλθῃ, μένουσιν ἧττον τὸ	ὕδωρ	ἔχουσαι, τὸν δὲ πηλὸν τοῦ
[4, 18]	ὑέλου τῆς διαφανοῦς κύλικα, τὸ	ὕδωρ	ἑώρων ὑπὸ λευκότητος πρὸς τὸ
[4, 14]	λόγχας ἐγείραντες ἐκτρέχουσι· τὸ δὲ	ὕδωρ	ἤδη παρῆν, καὶ ὠγκοῦντο μὲν
[4, 14]	ἐπὶ τῆς γῆς ἑστώτων τὸ	ὕδωρ	ἦν ἄχρις ὀμφαλοῦ, ὥστε καὶ
[4, 18]	τὴν δὲ χεῖρα εἰς τὸ	ὕδωρ	καθῆκε καὶ κοίλην βαπτίσας καὶ
[4, 12]	τὸν χρόνον τηρῶν καὶ τὸ	ὕδωρ	μετρῶν, ποταμὸς ἁλῶναι μὴ θέλων
[4, 14]	τοῦ ποταμοῦ κόψαντας ἐπαφεῖναι τὸ	ὕδωρ	πᾶν τοῖς ἐναντίοις. ἔχει γὰρ
[4, 11]	παρ´ Ἕλλησι ποταμῶν. τὸ δὲ	ὕδωρ	πανταχοῦ μεμερισμένον οὐκ ἐξασθενεῖ, ἀλλὰ
[4, 14]	τὸ δὲ κατὰ τὴν λίμνην	ὕδωρ	πάντῃ ὑπὲρ κεφαλὴν ἀνδρὸς ἦν.
[4, 12]	φαίνεται τὸ νικώμενον· τὸ γὰρ	ὕδωρ	τῇ γῇ συνεκτείνεται. περὶ δὲ
[4, 12]	ἐρίζετον ἀλλήλοις ἑκάτερος, τὸ μὲν	ὕδωρ	τοσαύτην γῆν πελαγῶσαι, ἡ δὲ
[4, 15]	γάρ μοί τις αὐτὸν ἐμήνυσε	νύκτωρ·	σὺ δὲ διηγητὴς γενοῦ τῶν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 10/05/2006