| Livre, Chapitre |
| [4, 8] |
ἐστι
πηγή.
πίστευσόν
μοι
λέγοντι,
|
Μενέλαε |
(ἐν
γὰρ
τοῖς
κακοῖς
ἐξορχήσομαι |
| [4, 7] |
ἀνῆψε
κατ´
ἐμοῦ·
τοῦτο
πρῶτον,
|
Μενέλαε, |
σβέσον
τὸ
πῦρ.
καλὸν
τὸ |
| [4, 4] |
ἐὰν
μὲν
ᾖ
ὄψον
ἐλέφαντος,
|
ἔλαβέ |
τε
εὐθὺς
καὶ
ἐπιπτυχθεῖσα
κάτω |
| [4, 4] |
τρόπον
ὡς
παράδοξος.
Ἀλλ´
ἡμεῖς
|
γε |
οὐκ
εἴδομεν
εἰς
ταύτην,
ἔφην |
| [4, 7] |
καὶ
ὁ
Χαρμίδης,
Ἀλλὰ
τοῦτό
|
γε |
ῥᾴδιον,
ἔφη,
τὸν
Κλειτοφῶντα
ἀποφορτίσασθαι. |
| [4, 3] |
οὕτω
τὴν
ἄγραν,
ἐπεὶ
πρός
|
γε |
τὸ
καρτερὸν
οὐδεὶς
ἂν
αὐτοῦ |
| [4, 15] |
τὸν
δὲ
ἄνθρωπον,
ὃν
λέγεις,
|
ἄγε |
πρὸς
ἡμᾶς.
καὶ
ὁ
μὲν |
| [4, 13] |
ἐπὶ
τὴν
τῆς
γενέσεως
ἑστίαν
|
ἄγε· |
τάφον
ἡμῖν
ποίησον
τὴν
πόλιν. |
| [4, 12] |
καὶ
τόπῳ·
εἷς
γὰρ
αὐτὴν
|
διεῖργε |
στενωπὸς
τοῦ
μὴ
πᾶσαν
νῆσον |
| [4, 15] |
τῷ
τῆς
Λευκίππης
ποτῷ.
λανθάνει
|
δὲ |
ἀκράτῳ
χρησάμενος
τῷ
φαρμάκῳ,
καὶ |
| [4, 1] |
ἢ
χαλεπώτερα
ἡμᾶς
ἐπισχεῖν.
ἡ
|
δέ, |
Ἀλλ´
οὐ
θέμις,
ἔφη,
τοῦτο |
| [4, 6] |
χάριτος,
σοὶ
μὲν
ῥᾳδίας,
ἐμοὶ
|
δὲ |
ἀνασώσεις
τὴν
ψυχήν,
ἂν
θέλῃς. |
| [4, 15] |
ἀγαθὰ
γένοιτο
τῆς
διακονίας·
τὸν
|
δὲ |
ἄνθρωπον,
ὃν
λέγεις,
ἄγε
πρὸς |
| [4, 4] |
τὸν
ἐλέφαντα
τῆς
φιλανθρωπίας.
ὁ
|
δὲ |
ἄνθρωπος
ἔλεγεν
ὅτι
καὶ
μισθὸν |
| [4, 19] |
μέρος
αὐτοῦ
τῶν
ὅλων.
ἐντέτμηται
|
δὲ |
ἄνωθεν
εἰς
ἀκάνθας
ἀναιδεῖς,
οἷαι |
| [4, 16] |
τὴν
ἑσπέραν
δοῦναι
πιεῖν.
Ἐγὼ
|
δὲ |
ἄπειμι,
ἔφη,
κοιμηθησόμενος·
τὸ
γὰρ |
| [4, 8] |
αὐτὸ
τὸ
τυχεῖν
ἀποτεινόμενος.
ἐὰν
|
δὲ |
ἀπογνῷ,
τὸ
ἐπιθυμοῦν
μεταβαλὼν
ἀντιλυπῆσαι |
| [4, 7] |
αὗται
γὰρ
ἐρώντων
παραμυθίαι.
ἔξεστι
|
δὲ |
αὐτὴν
καὶ
φιλῆσαι·
τοῦτο
γὰρ |
| [4, 12] |
καὶ
καλύβαις
πλείοσι
διαφέρουσα
(ἐκάλουν
|
δὲ |
αὐτήν,
οἶμαι,
Νίκωχιν)
ἐνταῦθα
πάντες |
| [4, 11] |
ἐξῆγεν
ἐπὶ
τοὺς
πολεμίους.
εἶχε
|
δὲ |
αὐτοῖς
οὕτω
τῆς
κώμης
ἡ |
| [4, 12] |
γὰρ
ὁ
ποταμὸς
ἐπιδημίας·
κάθηται
|
δὲ |
αὐτὸν
Αἰγύπτιος
ἀναμένων
καὶ
ἀριθμῶν |
| [4, 6] |
οὖν
τί
δεῖ
πράττειν.
ἔδοξε
|
δὲ |
αὐτὸν
ἀπατῆσαι.
τό
τε
γὰρ |
| [4, 2] |
ἄνδρες
τεθηρακότες
θέας
ἄξιον·
ἵππον
|
δὲ |
αὐτὸν
τοῦ
Νείλου
ἐκάλουν
οἱ |
| [4, 11] |
κομίζων
ἐπιστολὴν
τῷ
στρατηγῷ.
ἐπέσπευδε
|
δὲ |
αὐτόν,
ὡς
εἰκός,
ἐπὶ
τὸν |
| [4, 15] |
συστρατευσάμενος
ἐπὶ
τοὺς
βουκόλους·
ἔσωσε
|
δὲ |
αὐτόν,
ὡς
εἰκός,
ὑπὲρ
ὑμῶν |
| [4, 18] |
φοβεῖται,
Διονύσου
μὴ
δεόμενος.
ἐθαύμασα
|
δὲ |
αὐτοῦ
καὶ
τὸν
τρόπον
τοῦ |
| [4, 13] |
ἐλεῆσαί
τε
τὴν
πόλιν·
ἐδίδοσαν
|
δὲ |
αὐτῷ
ἰδίᾳ
μὲν
ἀργυρίου
τάλαντα
|
| [4, 19] |
πριόνων
εἰσὶν
αἱ
αἰχμαί.
αὕτη
|
δὲ |
αὐτῷ
καὶ
μάστιξ
ἐπὶ
τῆς |
| [4, 19] |
ποιεῖ
τραύματα
πληγῇ
μιᾷ.
κεφαλὴ
|
δὲ |
αὐτῷ
τοῖς
νώτοις
συνυφαίνεται
καὶ |
| [4, 13] |
μὲν
αὐτῶν
τὸ
γῆρας,
αἰδεσθῆναι
|
δὲ |
αὐτῶν
τὰς
ἱκετηρίας
ἐλεῆσαί
τε |
| [4, 12] |
ὕδωρ
τοσαύτην
γῆν
πελαγῶσαι,
ἡ
|
δὲ |
γῆ
τοσαύτην
χωρῆσαι
γλυκεῖαν
θάλασσαν. |
| [4, 14] |
Νεῖλος
τὴν
γῆν
ἐπικλύσῃ.
ὅταν
|
δὲ |
δεηθῶσιν
ἀρδεῦσαι
τὸ
πεδίον,
ἀνέῳξαν |
| [4, 10] |
νυκτὸς
μέχρι
τῆς
ἕω.
ἐγὼ
|
δὲ |
δι´
ὅλης
τῆς
νυκτὸς
ἀγρυπνῶν |
| [4, 10] |
σου
καὶ
τὰ
ὀνείρατα;
ἐπεὶ
|
δὲ |
διανέστη,
πάλιν
ἄσημα
ἐβόα·
καὶ |
| [4, 15] |
τις
αὐτὸν
ἐμήνυσε
νύκτωρ·
σὺ
|
δὲ |
διηγητὴς
γενοῦ
τῶν
θείων
μηνυμάτων. |
| [4, 7] |
ὑπομιμνήσκοντος
τῆς
εὐεργεσίας
ἐπένευσεν.
ἀξιοῖ
|
δὲ |
δικαίαν
δέησιν,
ὀλίγην
αὐτῇ
χαρίσασθαι |
| [4, 16] |
αὐτός,
ἔφη,
πίομαι
πρῶτος,
τὸ
|
δὲ |
δώσω
τῇ
γυναικί.
κοιμηθήσεται
δὲ |
| [4, 9] |
βρόχους
ἔδησαν
τὴν
ἀθλίαν.
ὡς
|
δὲ |
εἶδον
αὐτῆς
περὶ
τὰς
χεῖρας |
| [4, 11] |
σχῆμα
τοῦ
Δέλτα
ποιοῦντες,
ὁ
|
δὲ |
εἷς
ὥσπερ
ἦν
ῥέων
πρὶν |
| [4, 19] |
αἱρεῖ
τῶν
γενύων
πεδίον.
ἂν
|
δὲ |
ἐκπεράσῃ
πρὸς
τὴν
γῆν,
ὅσον |
| [4, 4] |
τοῦ
θηρίου
τὴν
κεφαλήν·
ὁ
|
δὲ |
ἐλέφας
ἐκεχήνει
καὶ
περιήσθμαινε
τὸν |
| [4, 16] |
ἄνθρωπος,
Δίκαια,
ἔφη,
φοβῇ·
τὰ
|
δὲ |
ἐμβαλλόμενα
κοινὰ
καὶ
πάντα
ἐδώδιμα· |
| [4, 13] |
αὐτοὺς
διδόντων
εἰς
θάνατον.
ὅταν
|
δὲ |
ἐν
μέσῳ
γένωνται
τῷ
στενωπῷ, |
| [4, 7] |
δὲ
τίς
ἐπιθυμίαν
ἀναβάλλεται;
στρατιώτης
|
δὲ |
ἐν
χερσὶν
ἔχων
μάχην
οἶδεν |
| [4, 17] |
μὲν
γὰρ
μανίαν
δυστυχεῖς,
τὰ
|
δὲ |
ἐνύπνιά
σου
σωφρονεῖ.
ταῦτά
μου |
| [4, 7] |
τέτταρας,
αὗται
γὰρ
ἱκαναί.
ὃ
|
δὲ |
ἔξεστιν
αἰτῶ
παρ´
αὐτῆς·
εἰς |
| [4, 10] |
οὖν
ἃ
ἐκέλευσεν
ἐποιοῦμεν,
ἡ
|
δὲ |
ἐπαλειφθεῖσα
μετὰ
μικρὸν
ἐκάθευδε
τὸ |
| [4, 16] |
αἴτιον
γέγονε
φάρμακον.
οὐκ
ἀκίνδυνον
|
δὲ |
ἐπιφαρμάσσειν
τὰ
σπλάγχνα
ἤδη
πεφαρμαγμένα. |
| [4, 13] |
κόμαις
καλύψειν
τοὺς
ὄπισθεν,
οἱ
|
δὲ |
ἑπόμενοι
τὰς
λόγχας
ἐπισύρειν
ὑπτίας, |
| [4, 13] |
παρασκευὴν
τῆς
μάχης
μεθίησι,
κελεύει
|
δὲ |
ἔρχεσθαι
καθ´
ἡσυχίαν
τῷ
στρατῷ. |
| [4, 6] |
ὧν
ἔπραξας
εἰς
Κλειτοφῶντα,
κἀμὲ
|
δὲ
|
εὑρήσεις
οὐ
χείρονα.
δέομαι
δὲ |
| [4, 19] |
ἐκ
κεφαλῆς
εἰς
οὐράν,
τὸ
|
δὲ |
εὖρος
τοῦ
μεγέθους
οὐ
κατὰ |
| [4, 10] |
ἐπαλεῖψαι
τὴν
κεφαλὴν
μέσην·
σκευάσειν
|
δὲ |
ἔφη
καὶ
ἕτερον
εἰς
γαστρὸς |
| [4, 14] |
γὰρ
ἐμάνθανον
καὶ
ἔπασχον·
ἐνίους
|
δὲ |
ἔφθανε
τὸ
παθεῖν
πρὸ
τοῦ |
| [4, 17] |
καὶ
πυνθάνομαι
πῶς
ἔχει.
ἡ
|
δὲ |
ἐῴκει
μὲν
μηδὲν
ὧν
ἔπραξεν |
| [4, 17] |
θορύβου
τὰ
δεσμά,
μετὰ
ταῦτα
|
δὲ |
ἤδη
τὸ
πᾶν
αὐτῇ
διηγοῦμαι. |
| [4, 18] |
ἐπὶ
τὴν
Ἀλεξάνδρειαν
πλοῦν.
συνέπλει
|
δὲ |
ἡμῖν
καὶ
ὁ
Χαιρέας,
φίλος |
| [4, 16] |
τε
ταχὺ
μὲν
ἐκομίσθη,
παρόντων
|
δὲ |
ἡμῶν
συνέ–
τριψε
πάντα
ὁμοῦ |
| [4, 14] |
ὁ
δὲ
ἰσθμὸς
ἐπεκλύζετο,
πάντα
|
δὲ |
ἦν
ὥσπερ
θάλασσα.
ἐμπεσόντες
οὖν |
| [4, 17] |
τὸ
πᾶν
αὐτῇ
διηγοῦμαι.
ἡ
|
δὲ |
ᾐσχύνετο
ἀκροωμένη
καὶ
ἠρυθρία
καὶ |
| [4, 12] |
ἁλῶναι
μὴ
θέλων
ὑπερήμερος.
ἔστι
|
δὲ |
ἰδεῖν
ποταμοῦ
καὶ
γῆς
φιλονεικίαν. |
| [4, 17] |
ὧν
ἔπραξεν
ἐγνωκέναι,
τὰ
δεσμὰ
|
δὲ |
ἰδοῦσα
ἐθαύμαζε
καὶ
ἐπυνθάνετο
τίς |
| [4, 17] |
τίς
ὁ
δήσας
εἴη.
ἐγὼ
|
δὲ |
ἰδὼν
σωφρονοῦσαν
ὑπὸ
πολλῆς
χαρᾶς |
| [4, 14] |
αἱ
λίμναι
πάντοθεν
οἰδοῦσαι,
ὁ
|
δὲ |
ἰσθμὸς
ἐπεκλύζετο,
πάντα
δὲ
ἦν
|
| [4, 19] |
ὕδωρ
αὖθις
ἔξω
πεσεῖν.
~Εἶδον
|
δὲ |
καὶ
ἄλλο
θηρίον
τοῦ
Νείλου, |
| [4, 8] |
ἐξέλῃς
αὐτοῦ
τὰ
φιλήματα·
φίλημα
|
δὲ |
καὶ
ἀόριστόν
ἐστι
καὶ
ἀκόρεστον |
| [4, 10] |
εἶναι
τὰ
τοιαῦτα
νοσήματα,
πολλάκις
|
δὲ |
καὶ
ἡλικίας
ζεούσης
ὑπάρχειν.
τὸ |
| [4, 8] |
δυνατοῦ
τολμᾷ
τὸ
κωλῦον.
ἔστω
|
δὲ |
καὶ
ἰσχύς,
ὥστε
τι
δρᾶσαι |
| [4, 4] |
μόνον
οὐκ
ἀρωμάτων
Ἰνδικῶν·
εἶναι
|
δὲ
|
καὶ
κεφαλῆς
νοσούσης
φάρμακον.
οἶδεν |
| [4, 14] |
τὸν
θάνατον
εἱστήκεσαν
περιμένοντες·
οἱ
|
δὲ |
καὶ
κινηθέντες
μόνον
κατωλίσθαινον,
ὑποσκελίζοντος |
| [4, 2] |
κροτάφων
ἀνοίγει
τὸ
στόμα·
ἔχει
|
δὲ |
καὶ
κυνόδοντας
καμπύλους,
κατὰ
μὲν |
| [4, 9] |
τῶν
προσώπων,
ὕφαιμον
βλέπουσα·
ὡς
|
δὲ |
καὶ
ὁ
Μενέλαος
οἷός
τε |
| [4, 10] |
γὰρ
πάντων
νοσημάτων
φάρμακον.
ἔπειτα
|
δὲ |
καὶ
τὴν
λοιπὴν
θεραπείαν
αὐτῇ |
| [4, 19] |
δὲ
ὄνομα
ἦν
αὐτῷ.
παρήλλακτο
|
δὲ |
καὶ
τὴν
μορφὴν
εἰς
ἰχθὺν |
| [4, 18] |
ὁ
πλοῦς
κωμάζοντι
ποταμῷ.
ἔπινον
|
δὲ |
καὶ
τοῦ
Νείλου
τότε
πρῶτον |
| [4, 18] |
οὐδὲν
ὧν
εἶχεν.
~Ἐν
τούτῳ
|
δὲ |
καὶ
τοὺς
λῃστὰς
ἐπελθοῦσα
δύναμις |
| [4, 14] |
ὑποσκελίζοντος
αὐτοὺς
τοῦ
ποταμοῦ·
οἱ
|
δὲ |
καὶ
φεύγειν
ὁρμήσαντες
εἰς
τὸ |
| [4, 14] |
τοσαῦτα,
καὶ
ναῦς
οὐδαμοῦ.
ἀμφότερα
|
δὲ |
καινὰ
καὶ
παράλογα,
ἐν
ὕδατι |
| [4, 9] |
καὶ
τὸν
Μενέλαον
ὑπεβλέπετο·
ὡς
|
δὲ |
κατὰ
μικρὸν
ἑώρα
τὴν
ἀλήθειαν, |
| [4, 14] |
τὰ
τραύματα
τὰς
γαστέρας·
τὸ
|
δὲ |
κατὰ
τὴν
λίμνην
ὕδωρ
πάντῃ |
| [4, 2] |
χηλῇ
σχίζει
τὴν
ὁπλήν.
μέγεθος
|
δὲ |
κατὰ
τὸν
βοῦν
τὸν
μέγιστον· |
| [4, 19] |
τὴν
γένυν
τὴν
ἄνω,
τὴν
|
δὲ |
κάτω
στερεὰν
ἔχει·
καὶ
ἀπόστασίς |
| [4, 18] |
καὶ
τυγχάνει
τοῦ
σκοποῦ·
τὸ
|
δὲ |
κεχηνὸς
περιμένει
τὴν
βολὴν
καὶ |
| [4, 19] |
χροιὰ
καὶ
μέλαινα·
ἡ
γαστὴρ
|
δὲ |
λευκή.
πόδες
τέτταρες,
εἰς
τὸ |
| [4, 12] |
καὶ
λίμνας
ἐνταῦθα
ποιεῖ·
αἱ
|
δὲ |
λίμναι,
κἂν
ὁ
Νεῖλος
ἀπέλθῃ, |
| [4, 16] |
τοῦ
φαρμάκου
πρῶτος
αὐτός,
τὸ
|
δὲ |
λοιπὸν
κελεύει
περὶ
τὴν
ἑσπέραν |
| [4, 16] |
χρυσοῦς
παρ´
ἐμοῦ
λαβών.
Τοὺς
|
δὲ |
λοιπούς,
ἔφην,
δώσω,
εἰ
ῥαΐσειεν |
| [4, 4] |
αἴσθεται
καὶ
μαστίζοντος
ἀνέχεται·
ἡ
|
δὲ |
μάστιξ
αὐτῷ
πέλεκυς
σιδηροῦς.
εἶδον |
| [4, 2] |
τὴν
θέσιν
ὡς
συός,
τὸ
|
δὲ |
μέγεθος
εἰς
τριπλάσιον.
~Καλεῖ
δὴ |
| [4, 13] |
τοὺς
λογχοφόρους
εἰς
μάχην·
εἰ
|
δὲ |
μή,
καλεῖν
αὐτὸν
ἐπὶ
τὴν |
| [4, 12] |
ὁ
πηλὸς
ἐμπίπτων
κρατεῖ.
τοῖς
|
δὲ |
μικρὰ
μὲν
καὶ
κοῦφα
πλοῖα, |
| [4, 18] |
τὴν
δὲ
τέχνην
ἁλιεύς·
ἐστρατεύετο
|
δὲ |
μισθῷ
κατὰ
τῶν
βουκόλων
τὴν |
| [4, 1] |
προσευξόμενος,
κλεισθῆναι
τὰς
θύρας.
ἀθυμοῦντι
|
δέ |
μοι
γυναῖκα
ἐκφανῆναι
κατὰ
τὸ |
| [4, 9] |
γνωρίζει
με
Λευκίππη
παρόντα·
κεῖται
|
δέ |
μοι
δεδεμένη,
καὶ
ὁ
ἀναιδὴς |
| [4, 7] |
ἠρνεῖτο
ἰσχυρῶς
ἡ
γυνή,
δεομένου
|
δέ |
μου
καὶ
ὑπομιμνήσκοντος
τῆς
εὐεργεσίας |
| [4, 15] |
διεληλύθεσαν
ἡμέραι
τῆς
μανίας,
ἡ
|
δὲ |
νόσος
οὐκ
ἐκουφίζετο.
ἅπαξ
οὖν |
| [4, 18] |
ἅπας
ὁ
ποταμὸς
ἑορτή,
ἐῴκει
|
δὲ |
ὁ
πλοῦς
κωμάζοντι
ποταμῷ.
ἔπινον |
| [4, 3] |
τοὺς
ὀφθαλμοὺς
εἴχομεν,
ἐπὶ
Λευκίππην
|
δὲ |
ὁ
στρατηγός·
καὶ
εὐθὺς
ἑαλώκει. |
| [4, 13] |
ἀσπίσι
καὶ
λόγχαις
ὡπλισμένους.
ἔμελλον
|
δὲ |
οἱ
μὲν
γέροντες
ἀνίσχοντες
τὰς |
| [4, 1] |
παρελθεῖν
εἴσω
τοῦ
νεώ·
ἢν
|
δὲ |
ὀλίγον
ἀναμείνῃς
χρόνον,
οὐκ
ἀνοίξω |
| [4, 19] |
ποτάμιον
εἰς
ἀλκὴν
ἐπαινούμενον·
κροκόδειλος
|
δὲ |
ὄνομα
ἦν
αὐτῷ.
παρήλλακτο
δὲ |
| [4, 6] |
χρυσοῖ
πεντήκοντα
τῆς
διακονίας,
αὐτῇ
|
δέ, |
ὅσους
ἂν
θέλῃ.
λέγει
οὖν |
| [4, 19] |
καὶ
ἐπὶ
πλεῖστον
τεταμένοι·
φασὶ
|
δὲ |
ὅτι
τὸν
ἀριθμὸν
τυγχάνουσιν,
ὅσας |
| [4, 14] |
ἐν
οἷς
θαρρεῖ,
παρώξυνται·
ἀμφότερα
|
δὲ |
οὐ
κατὰ
μέτρον,
ἀλλὰ
τὸ |
| [4, 14] |
κινήσαντες
τὰς
αἰχμὰς
ἀπώλλυντο,
οἱ
|
δὲ |
οὐ
λαβόντες
σχολὴν
ἀμύνασθαι·
ἅμα |
| [4, 13] |
ἄν,
εἰ
λαβεῖν
ἠθέλησεν.
ὡς
|
δὲ |
οὐ
προσίετο
τοὺς
λόγους,
Οὐκοῦν, |
| [4, 15] |
ἔφη,
Αἰγύπτιος
στρα–
τιώτης·
νῦν
|
δὲ |
οὐκ
ἔστιν,
ἀλλ´
ἔργον
γέγονε |
| [4, 14] |
ὑπὲρ
κεφαλὴν
ἀνδρὸς
ἦν.
διακρῖναι
|
δὲ |
οὐκ
ἦν,
τί
λίμνη
καὶ |
| [4, 16] |
δὲ
δώσω
τῇ
γυναικί.
κοιμηθήσεται
|
δὲ |
πάντως
δι´
ὅλης
νυκτὸς
λαβοῦσα· |
| [4, 12] |
οἰκοδομημάτων
ἔρημοι,
παπύροις
πεφυτευμέναι.
τῶν
|
δὲ |
παπύρων
διεστᾶσιν
αἱ
φάλαγγες
πεπυκνωμέναι |
| [4, 5] |
Ἕλλησιν
ἄνθος
Αἰθίοπος
χροιᾶς·
ἔστι
|
δὲ |
παρ´
Ἰνδοῖς
οὐκ
ἄνθος
ἀλλὰ |
| [4, 6] |
δὲ
εὑρήσεις
οὐ
χείρονα.
δέομαι
|
δὲ |
παρὰ
σοῦ
χάριτος,
σοὶ
μὲν |
| [4, 5] |
τοῦ
πυρὸς
τὴν
βαφήν.
γίνεται
|
δὲ |
παρὰ
τοῖς
Ἕλλησιν
ἄνθος
Αἰθίοπος |
| [4, 1] |
γὰρ
ἐγώ
σοι
παρέσομαι.
μενεῖς
|
δὲ |
παρθένος,
ἔστ´
ἄν
σε
νυμφοστολήσω· |
| [4, 3] |
ποιεῖται
τροφὴν
ὅλον
λήϊον,
ἀπάτῃ
|
δὲ |
πάσχει
τὴν
ἄγραν.
ἐπιτηρήσαντες
γὰρ |
| [4, 11] |
τέλει
τοῦ
μεγάλου
ῥεύματος)
ἐντεῦθεν
|
δὲ |
περιρρήγνυται
τῇ
γῇ
καὶ
ἐξ |
| [4, 12] |
ἧττον
τὸ
ὕδωρ
ἔχουσαι,
τὸν
|
δὲ |
πηλὸν
τοῦ
ὕδατος.
ἐπὶ
ταύτας |
| [4, 18] |
καὶ
τὸ
ἔκπωμα
νικώμενον.
γλυκὺ
|
δὲ |
πινόμενον
ἦν
καὶ
ψυχρὸν
ἐν |
| [4, 12] |
σταδίου
μὲν
τὸ
μέγεθος,
τὸ
|
δὲ
|
πλάτος
ὀργυιῶν
δώδεκα.
λίμναι
δὲ |
| [4, 1] |
ἔνδον
εἶναι
τῆς
θεοῦ·
ὡς
|
δὲ |
πλησίον
ἐγενόμην
προσευξόμενος,
κλεισθῆναι
τὰς |
| [4, 19] |
καὶ
εὐθὺς
ἡ
γαστήρ.
ὀδόντες
|
δὲ |
πολλοὶ
καὶ
ἐπὶ
πλεῖστον
τεταμένοι· |
| [4, 4] |
μάστιξ
αὐτῷ
πέλεκυς
σιδηροῦς.
εἶδον
|
δέ |
ποτε
καὶ
θέαμα
καινόν.
ἀνὴρ |
| [4, 14] |
τὸ
μὲν
ἀσθενέστερον
δυστυχεῖ,
τὸ
|
δὲ |
προπετέστερον
κρατεῖ.
~Δέκα
δὲ
τῇ |
| [4, 15] |
καὶ
ὁ
μὲν
ἀπῆλθεν·
ἐγὼ
|
δὲ |
πρὸς
τὸν
Αἰγύπτιον
εἰσελθὼν
τύπτων |
| [4, 9] |
βίᾳ
συλλαβόντες
ἐπειρώμεθα
κρατεῖν·
ἡ
|
δὲ |
προσεπάλαιεν
ἡμῖν,
οὐδὲν
φροντίζουσα
κρύπτειν |
| [4, 1] |
ἔστ´
ἄν
σε
νυμφοστολήσω·
ἄξεται
|
δέ |
σε
ἄλλος
οὐδεὶς
ἢ
Κλειτοφῶν. |
| [4, 6] |
σοι
παρ´
αὐτῆς
ζωάγρια·
μισθὸς
|
δὲ |
σοὶ
μὲν
χρυσοῖ
πεντήκοντα
τῆς |
| [4, 12] |
μὴ
πᾶσαν
νῆσον
γενέσθαι.
ἦν
|
δὲ |
σταδίου
μὲν
τὸ
μέγεθος,
τὸ |
| [4, 6] |
πάντῃ
μὲν
λῃστῶν
περικεχυμένων,
τοσούτων
|
δὲ
|
στρατιωτῶν
ἀμφ´
αὐτὸν
ὄντων.
~Μικρὸν |
| [4, 6] |
θέλῃς.
Λευκίππη
με
ἀπολώλεκε.
σῶσον
|
δὲ |
σύ.
ὀφείλεταί
σοι
παρ´
αὐτῆς |
| [4, 9] |
καὶ
τὰ
γινόμενα
ὁρᾶν.
ὁ
|
δὲ |
τὰ
πρῶτα
σκῆψιν
ὑπώπτευε
τὴν
|
| [4, 13] |
μὲν
ἀργυρίου
τάλαντα
ἑκατόν,
πρὸς
|
δὲ |
τὰ
σατραπεῖα
ἄγειν
ἄνδρας
ἑκατόν, |
| [4, 14] |
κατὰ
πρόσωπον
ἄφνω
διΐστανται,
οἱ
|
δὲ |
τὰς
λόγχας
ἐγείραντες
ἐκτρέχουσι·
τὸ |
| [4, 12] |
ὕδωρ
τῇ
γῇ
συνεκτείνεται.
περὶ
|
δὲ |
τὰς
τῶν
βουκόλων
ταύτας
νομὰς |
| [4, 12] |
ὀλίγον
ὕδωρ
αὐτοῖς
ἀρκεῖ.
εἰ
|
δὲ |
τέλεον
ἄνυδρον
εἴη,
ἀράμενοι
τοῖς
|
| [4, 18] |
τῆς
νήσου
τῆς
Φάρου,
τὴν
|
δὲ |
τέχνην
ἁλιεύς·
ἐστρατεύετο
δὲ
μισθῷ |
| [4, 15] |
τὸ
δὲ
προπετέστερον
κρατεῖ.
~Δέκα
|
δὲ |
τῇ
Λευκίππῃ
διεληλύθεσαν
ἡμέραι
τῆς |
| [4, 12] |
δὲ
πλάτος
ὀργυιῶν
δώδεκα.
λίμναι
|
δὲ |
τῇδε
κἀκεῖσε
τὴν
πόλιν
περιέρρεον. |
| [4, 19] |
ἄγρας,
ὅλον
στόμα
γίνεται.
ἀνοίγει
|
δὲ |
τὴν
γένυν
τὴν
ἄνω,
τὴν |
| [4, 16] |
δι´
ὅλης
νυκτὸς
λαβοῦσα·
περὶ
|
δὲ |
τὴν
ἕω
καὶ
τὸν
ὕπνον |
| [4, 1] |
ἄλλος
οὐδεὶς
ἢ
Κλειτοφῶν.
ἐγὼ
|
δὲ |
τὴν
μὲν
ἀναβολὴν
ἠχθόμην,
ταῖς |
| [4, 3] |
ἄνωθεν
καλάμῃ
καὶ
χώματι·
ὑπὸ
|
δὲ |
τὴν
τῶν
καλάμων
μηχανὴν
ἱστάναι |
| [4, 5] |
ἢ
τοῖς
πολίταις
φθονεῖ·
ἂν
|
δὲ
|
τῆς
γῆς
μικρὸν
ἐξοικήσῃ
καὶ |
| [4, 15] |
ἔργον
γέγονε
τῶν
βουκόλων.
ἤρα
|
δὲ
|
τῆς
σῆς
γυναικός·
ὢν
δὲ |
| [4, 8] |
γὰρ
χείλεσιν
ἀλλήλους
φιλοῦμεν,
ἀπὸ
|
δὲ |
τῆς
ψυχῆς
ἡ
τῆς
ἡδονῆς |
| [4, 8] |
μετὰ
τοῦ
μὴ
παθεῖν·
τοῦτο
|
δὲ |
τῆς
ψυχῆς
τὸ
μὴ
φοβούμενον |
| [4, 4] |
στόματι
τὴν
τροφὴν
διακονεῖ·
ἂν
|
δέ |
τι
τῶν
ἁβροτέρων
ἴδῃ,
τούτῳ |
| [4, 8] |
φιλημάτων
ἐστί
μου
γυνή.
εἰ
|
δέ |
τις
ἁρπάσει
μου
καὶ
ταῦτα, |
| [4, 7] |
δίδως
τὴν
χάριν.
ἐν
πολέμῳ
|
δὲ |
τίς
ἐπιθυμίαν
ἀναβάλλεται;
στρατιώτης
δὲ |
| [4, 1] |
ἂν
οἱ
σύμμαχοι
παραγένωνται.
ἐμοὶ
|
δέ |
τις
οἶκος
ἀπετέτακτο
ἅμα
τῇ |
| [4, 18] |
τῆς
τοῦ
φαρμάκου
μηνύσεως.
ἦν
|
δὲ |
τὸ
μὲν
γένος
ἐκ
τῆς |
| [4, 17] |
μισθὸν
ἀποδίδωμι
μάλα
ἄσμενος.
ἦν
|
δὲ |
τὸ
πᾶν
ἡμῖν
ἐφόδιον
σῶον· |
| [4, 5] |
μέλαν
τοῦτο
ῥόδον
Ἰνδῶν·
ἔστι
|
δὲ |
τοῖς
ἐλέφασι
σιτίον,
ὡς
τοῖς
|
| [4, 1] |
καὶ
οὐκέτι
ἐπεχείρουν
βιάζεσθαι.
ἀναλογιζόμενος
|
δὲ |
τὸν
τῆς
Λευκίππης
ὄνειρον
οὐ |
| [4, 4] |
ἐνιαυτοῖς
πλάττει
τὴν
σποράν·
μετὰ
|
δὲ |
τοσαύτην
ἐτῶν
περίοδον
τίκτεται,
ὅταν |
| [4, 19] |
τὴν
δειρὴν
ἡ
φύσις·
ἔστι
|
δὲ
|
τοῦ
λοιποῦ
βλοσυρωτέρα
σώματος
καὶ |
| [4, 1] |
τὴν
μὲν
ἀναβολὴν
ἠχθόμην,
ταῖς
|
δὲ |
τοῦ
μέλλοντος
ἐλπίσιν
ἡδόμην.
ὡς |
| [4, 18] |
ἔδαφος
κατέστρεψε
τὴν
πόλιν.
ἐλευθερωθέντος
|
δὲ |
τοῦ
ποταμοῦ
τῆς
τῶν
βουκόλων |
| [4, 4] |
αὐτῷ
διπλοῦν
τὸ
στόμα·
ἔστι
|
δὲ |
τοῦτο
ἐλέφαντος
καμπύλος
ὀδούς.
μεταξὺ |
| [4, 12] |
ἄνδρα
στῆναι
μόνον·
τὸ
μεταξὺ
|
δὲ |
τοῦτο
τῆς
πυκνώσεως
αὐτῶν
ἄνωθεν |
| [4, 16] |
καὶ
πάντα
ἐδώδιμα·
καὶ
αὐτὸς
|
δὲ |
τούτων
ἀπογεύσομαι
τοσοῦτον,
ὅσον
κἀκείνη |
| [4, 12] |
τείχεσι
ταῖς
παπύροις
χρώμενοι.
εἰσὶ
|
δὲ |
τῶν
νήσων
τινὲς
καλύβας
ἔχουσαι, |
| [4, 19] |
δορὰ
μὲν
φολίσι
ῥυσή·
πετραία
|
δὲ |
τῶν
νώτων
ἡ
χροιὰ
καὶ
|
| [4, 4] |
τοῦτο
ἐλέφαντος
καμπύλος
ὀδούς.
μεταξὺ
|
δὲ |
τῶν
ὀδόντων
ἀνίσταται
αὐτῷ
προβοσκίς, |
| [4, 14] |
καθ´
ἡσυχίαν
τῷ
στρατῷ.
~Ἦσαν
|
δὲ |
τῶν
πραττομένων
σκοποὶ
πόρρωθεν,
οὓς |
| [4, 4] |
ὄψιν
καὶ
τὸ
μέγεθος,
εὐπειθὴς
|
δὲ |
τῶν
πρὸς
τὸν
ἐλέφαντα·
προνομεύει |
| [4, 14] |
τὰς
λόγχας
ἐγείραντες
ἐκτρέχουσι·
τὸ
|
δὲ |
ὕδωρ
ἤδη
παρῆν,
καὶ
ὠγκοῦντο |
| [4, 11] |
τῶν
παρ´
Ἕλλησι
ποταμῶν.
τὸ
|
δὲ |
ὕδωρ
πανταχοῦ
μεμερισμένον
οὐκ
ἐξασθενεῖ, |
| [4, 16] |
καὶ
παρόντων
ἡμῶν
σκευάσατε·
χρυσοῖ
|
δὲ |
ὑμῖν
ἄλλοι
τέσσαρες
μισθός,
ἂν |
| [4, 14] |
παθεῖν
πρὸ
τοῦ
μαθεῖν·
οἱ
|
δὲ |
ὑπ´
ἐκπλήξεως
παραλόγου
τὸν
θάνατον |
| [4, 11] |
στρατοπεδεύεσθαι,
καθ´
αὑτὸν
ἦν·
τῇ
|
δὲ |
ὑστεραίᾳ
ἅμα
τῇ
ἡμέρᾳ
τὸ |
| [4, 12] |
ἴσην
νίκην
οἱ
δύο,
οὐδαμοῦ
|
δὲ |
φαίνεται
τὸ
νικώμενον·
τὸ
γὰρ |
| [4, 17] |
μὲν
οὖν
ἀνελάμβανον
παραμυθούμενος,
τοῦ
|
δὲ |
φαρμάκου
τὸν
μισθὸν
ἀποδίδωμι
μάλα |
| [4, 6] |
μὴ
καὶ
βίαν
προσαγάγῃ,
τὸ
|
δὲ |
φεύγειν
ἀδύνατον,
πάντῃ
μὲν
λῃστῶν |
| [4, 6] |
τοῖς
τὰς
χάριτας
πιπράσκουσιν·
ἐγὼ
|
δέ, |
φίλος
ὤν,
πειράσομαι
γενέσθαι
σοι
|
| [4, 15] |
Λευκίππῃ,
καὶ
πόθεν
μαίνεται;
ὁ
|
δὲ
|
φοβηθεὶς
καταλέγει
πάντα
ὅσα
ἡμῖν |
| [4, 15] |
δὲ
τῆς
σῆς
γυναικός·
ὢν
|
δὲ |
φύσει
φαρμακεὺς
σκευάζει
τι
φάρμακον |
| [4, 19] |
τὸ
θηρίον,
ἔστι
κεφαλή·
ὅταν
|
δὲ |
χάνῃ
πρὸς
τὰς
ἄγρας,
ὅλον |
| [4, 18] |
εἰς
τὸν
ποταμὸν
προβέβληκε,
τὴν
|
δὲ |
χεῖρα
εἰς
τὸ
ὕδωρ
καθῆκε |
| [4, 15] |
ὑπὲρ
ὑμῶν
ἡ
Τύχη.
αἰτεῖ
|
δὲ |
χρυσοῦς
τέσσαρας
ὑπὲρ
τῆς
ἰάσεως· |
| [4, 13] |
καὶ
ῥίπτειν
τὰς
ἱκετηρίας,
τοὺς
|
δὲ |
ὡπλισμένους
παραδραμόντας
ὅ
τι
καὶ |
| [4, 9] |
ἀνεπυθόμην
ὅ
τι
πάθοι.
ἡ
|
δὲ |
ὡς
εἶδέ
με,
ἀναπηδήσασα
παίει |
| [4, 16] |
λάβετε
μισθὸν
ἀγαθῆς
μηνύσεως·
ἀκούσατε
|
δὲ |
ὡς
ἔχω
περὶ
τοῦ
φαρμάκου. |
| [4, 17] |
δίδωμι
τῇ
Λευκίππῃ
πιεῖν.
ἡ
|
δέ, |
ὡς
ὁ
ἄνθρωπος
εἶπε,
μετὰ |
| [4, 7] |
οὐκ
ἔστι
ῥᾴδιον
λαθεῖν
αὐτὴν
|
ἐνθάδε |
τὸν
ἄνδρα
ὄντα
καὶ
ταῦτα |
| [4, 14] |
γὰρ
εὐθὺς
ἐκ
πρώτης
προσβολῆς
|
μηδὲ |
κινήσαντες
τὰς
αἰχμὰς
ἀπώλλυντο,
οἱ |
| [4, 13] |
χάριν·
μὴ
ἔξω
φονεύσῃς
πυλῶν
|
μηδὲ |
τῆς
πόλεως
μακράν,
ἀλλ´
ἐπὶ |
| [4, 12] |
πλάτος
ὀργυιῶν
δώδεκα.
λίμναι
δὲ
|
τῇδε |
κἀκεῖσε
τὴν
πόλιν
περιέρρεον.
~Ἐπεὶ |
| [4, 9] |
τι
πάθοι.
ἡ
δὲ
ὡς
|
εἶδέ |
με,
ἀναπηδήσασα
παίει
με
κατὰ |
| [4, 4] |
κεχηνώς,
ὅσον
ὁ
ἄνθρωπος
βούλεται.
|
οἶδε |
γὰρ
ὅτι
πέπρακε
τὴν
ὀδμήν. |
| [4, 10] |
ἡ
δὲ
ἐπαλειφθεῖσα
μετὰ
μικρὸν
|
ἐκάθευδε |
τὸ
ἐπίλοιπον
τῆς
νυκτὸς
μέχρι |
| [4, 11] |
σατράπου,
κομίζων
ἐπιστολὴν
τῷ
στρατηγῷ.
|
ἐπέσπευδε |
δὲ
αὐτόν,
ὡς
εἰκός,
ἐπὶ |
| [4, 12] |
αὐτοὶ
καὶ
βαδίζουσι
καὶ
πλέουσιν,
|
οὐδὲ |
ναῦς
ἑτέρα
δύναται
πλέειν,
ἀλλ´ |
| [4, 10] |
Οἴμοι,
φιλτάτη,
δέδεσαι
καὶ
καθεύδουσα·
|
οὐδὲ |
τὸν
ὕπνον
ἐλεύθερον
ἔχεις.
τίνα |
| [4, 11] |
ἦν
ῥέων
πρὶν
λυθῇ.
ἀλλ´
|
οὐδὲ |
τούτων
ἕκαστος
τῶν
ποταμῶν
ἀνέχεται |
| [4, 5] |
ἐκ
πρώτης
γονῆς
αὐτῷ
τραφείς,
|
ὄδωδέ |
τε
πᾶς
κατὰ
τὴν
τροφὴν |
| [4, 17] |
ἐγνωκέναι,
τὰ
δεσμὰ
δὲ
ἰδοῦσα
|
ἐθαύμαζε |
καὶ
ἐπυνθάνετο
τίς
ὁ
δήσας |
| [4, 17] |
ᾐσχύνετο
ἀκροωμένη
καὶ
ἠρυθρία
καὶ
|
ἐνόμιζε |
τότε
αὐτὰ
ποιεῖν.
τὴν
μὲν |
| [4, 17] |
ἐπαγγέλματα,
εὐτυχέστερόν
μου
γενοῦ
καὶ
|
σῶζέ
|
μοι
τὴν
φιλτάτην.
νίκησον
τὸ |
| [4, 9] |
κατὰ
μικρὸν
ἑώρα
τὴν
ἀλήθειαν,
|
ἔπαθέ |
τι
καὶ
αὐτὸς
καὶ
ἠλέησε. |
| [4, 16] |
φάρμακον
οὕτω
βούλεται.
ταῦτα
εἰπὼν
|
ἀπῆλθε, |
τοὺς
τέτταρας
χρυσοῦς
παρ´
ἐμοῦ |
| [4, 1] |
μέλλουσα
σφαγήσεσθαι,
Μὴ
νῦν,
ἔφη,
|
κλαῖε· |
οὐ
γὰρ
τεθνήξῃ·
βοηθὸς
γὰρ |
| [4, 3] |
τὸ
καρτερὸν
οὐδεὶς
ἂν
αὐτοῦ
|
κρατήσειε |
βίᾳ.
Τά
τε
γὰρ
ἄλλα |
| [4, 18] |
χείρ.
εἰ
γάρ
τις
αὐτῶν
|
διψήσειε |
πλέων,
προκύψας
ἐκ
τῆς
νηὸς |
| [4, 4] |
ἄνθρωπος
βούλεται.
οἶδε
γὰρ
ὅτι
|
πέπρακε |
τὴν
ὀδμήν.
~Καὶ
πόθεν,
ἔφην, |
| [4, 6] |
ψυχήν,
ἂν
θέλῃς.
Λευκίππη
με
|
ἀπολώλεκε. |
σῶσον
δὲ
σύ.
ὀφείλεταί
σοι |
| [4, 18] |
δὲ
χεῖρα
εἰς
τὸ
ὕδωρ
|
καθῆκε |
καὶ
κοίλην
βαπτίσας
καὶ
πλησάμενος |
| [4, 4] |
καὶ
θέαμα
καινόν.
ἀνὴρ
Ἕλλην
|
ἐνέθηκε |
τὴν
κεφαλὴν
κατὰ
μέσην
τοῦ |
| [4, 18] |
μὲν
πρόσωπον
εἰς
τὸν
ποταμὸν
|
προβέβληκε, |
τὴν
δὲ
χεῖρα
εἰς
τὸ |
| [4, 7] |
ἀναβολῆς;
ἦ
γὰρ
αὕτη
χθὲς
|
ἀφῆκε |
τὰ
ἔμμηνα,
καὶ
ἀνδρὶ
συνελθεῖν |
| [4, 9] |
πάθοι.
ἡ
δὲ
ὡς
εἶδέ
|
με, |
ἀναπηδήσασα
παίει
με
κατὰ
τῶν |
| [4, 6] |
τὴν
ψυχήν,
ἂν
θέλῃς.
Λευκίππη
|
με |
ἀπολώλεκε.
σῶσον
δὲ
σύ.
ὀφείλεταί |
| [4, 9] |
μαινέσθω
κατ´
ἐμοῦ.
τί
γάρ
|
με |
καὶ
ζῆν
ἔτι
δεῖ;
οὐ |
| [4, 6] |
χρήσιμος.
ταῦτα
εἰπὼν
ἔρχεται
πρός
|
με |
καὶ
πάντα
καταγορεύει.
ἐβουλευόμεθα
οὖν |
| [4, 9] |
ὡς
εἶδέ
με,
ἀναπηδήσασα
παίει
|
με |
κατὰ
τῶν
προσώπων,
ὕφαιμον
βλέπουσα· |
| [4, 10] |
παιζέτω
πάλιν
ἡ
Τύχη.
~Ταῦτά
|
με |
λέγοντα
παρηγόρουν
οἱ
ἀμφὶ
τὸν |
| [4, 9] |
ζῆν
ἔτι
δεῖ;
οὐ
γνωρίζει
|
με |
Λευκίππη
παρόντα·
κεῖται
δέ
μοι |
| [4, 7] |
ψυχῆς
ἄλλος
πόλεμος
κάθηται.
στρατιώτης
|
με |
πορθεῖ
τόξον
ἔχων,
βέλος
ἔχων. |
| [4, 17] |
Ἆρά
μοι
σωφρονήσεις
ἀληθῶς;
ἆρά
|
μέ |
ποτε
γνωρίσεις;
ἆρά
σου
τὴν |
| [4, 7] |
πολέμου
συμβολῆς
ἐρωτικὴ
συμπλοκή.
Ἀφροδίτη
|
με |
πρὸς
Ἄρεα
ἀποστειλάτω.
καὶ
ὁ |
| [4, 9] |
φέρουσι
δεσμὸν
χεῖρες
ἁπαλαί.
ἐάσατέ
|
με |
σὺν
αὐτῇ·
μόνος
ἐγὼ
περιπτυξάμενος |
| [4, 15] |
νεανίσκος
προσέρχεταί
τις
καὶ
προσαγορεύσας
|
με, |
Σωτὴρ
ἥκω
σός,
ἔφη,
καὶ |
| [4, 6] |
δι´
ὧν
ἔπραξας
εἰς
Κλειτοφῶντα,
|
κἀμὲ |
δὲ
εὑρήσεις
οὐ
χείρονα.
δέομαι |
| [4, 14] |
ἐμάνθανον
καὶ
ἔπασχον·
ἐνίους
δὲ
|
ἔφθανε |
τὸ
παθεῖν
πρὸ
τοῦ
μαθεῖν· |
| [4, 19] |
ἄλλον
χρόνον,
παρ´
ὅσον
οὐ
|
κέχηνε |
τὸ
θηρίον,
ἔστι
κεφαλή·
ὅταν |
| [4, 4] |
ὁ
δὲ
ἐλέφας
ἐκεχήνει
καὶ
|
περιήσθμαινε |
τὸν
ἄνθρωπον
ἐγκείμενον.
ἀμφότερα
οὖν |
| [4, 5] |
εὐωδέστατον,
ὃ
τῆς
πνοῆς
αὐτῷ
|
γέγονε |
πηγή.
~Ἐπεὶ
οὖν
ἐκ
τῶν |
| [4, 15] |
δὲ
οὐκ
ἔστιν,
ἀλλ´
ἔργον
|
γέγονε |
τῶν
βουκόλων.
ἤρα
δὲ
τῆς |
| [4, 16] |
παρόντων
τῇ
γυναικὶ
κακῶν
αἴτιον
|
γέγονε |
φάρμακον.
οὐκ
ἀκίνδυνον
δὲ
ἐπιφαρμάσσειν |
| [4, 16] |
μὲν
ἐκομίσθη,
παρόντων
δὲ
ἡμῶν
|
συνέ– |
τριψε
πάντα
ὁμοῦ
καὶ
δίχα |
| [4, 6] |
ἐβουλευόμεθα
οὖν
τί
δεῖ
πράττειν.
|
ἔδοξε |
δὲ
αὐτὸν
ἀπατῆσαι.
τό
τε |
| [4, 1] |
ἤμην
ἀνδρίζεσθαι.
ὡς
δ´
οὐκ
|
ἐπέτρεπε, |
Μέχρι
πότε,
εἶπον,
χηρεύομεν
τῶν |
| [4, 7] |
μάρτυρες.
Εἰς
μακράν,
ὁ
Χαρμίδης
|
εἶπε, |
δίδως
τὴν
χάριν.
ἐν
πολέμῳ |
| [4, 4] |
μὴ
γραφῇ.
Λέγοιμ´
ἂν
ὑμῖν,
|
εἶπε· |
καὶ
γὰρ
ἄγομεν
σχολήν.
κύει
|
| [4, 17] |
ἡ
δέ,
ὡς
ὁ
ἄνθρωπος
|
εἶπε, |
μετὰ
μικρὸν
ἔκειτο
καθεύδουσα.
κἀγὼ |
| [4, 7] |
ἔχων.
νενίκημαι,
πεπλήρωμαι
βελῶν·
κάλεσον,
|
ἄνθρωπε, |
ταχὺ
τὸν
ἰώμενον·
ἐπείγει
τὸ |
| [4, 16] |
ἐπιφαρμάσσειν
τὰ
σπλάγχνα
ἤδη
πεφαρμαγμένα.
|
φέρε |
εἴπατε
ὅ
τι
καὶ
ἔχει |
| [4, 1] |
ἄν
σε
νυμφοστολήσω·
ἄξεται
δέ
|
σε |
ἄλλος
οὐδεὶς
ἢ
Κλειτοφῶν.
ἐγὼ |
| [4, 15] |
εἶπεν,
ἀλλὰ
Χαιρέας·
Γοργίας
γάρ
|
σε |
ἀπολώλεκεν.
ἔτι
μᾶλλον
ἔφριξα
καὶ |
| [4, 6] |
λέγει·
Ἀγαθὸν
εἰς
φιλίαν
οἶδά
|
σε |
δι´
ὧν
ἔπραξας
εἰς
Κλειτοφῶντα, |
| [4, 15] |
ἀφίησιν
πυρπολουμένην
τὴν
φωνήν·
Διὰ
|
σὲ |
μαίνομαι,
Γοργία.
ἐπεὶ
οὖν
ἠὼς |
| [4, 1] |
μενεῖς
δὲ
παρθένος,
ἔστ´
ἄν
|
σε |
νυμφοστολήσω·
ἄξεται
δέ
σε
ἄλλος |
| [4, 1] |
σοι
μόνον,
ἀλλὰ
καὶ
ἱερέα
|
σε |
ποιήσω
τῆς
θεοῦ.
καταλέγω
δὴ |
| [4, 9] |
ἔπαθέ
τι
καὶ
αὐτὸς
καὶ
|
ἠλέησε. |
κομίσαντες
οὖν
βρόχους
ἔδησαν
τὴν |
| [4, 12] |
ὀργυιῶν
δώδεκα.
λίμναι
δὲ
τῇδε
|
κἀκεῖσε |
τὴν
πόλιν
περιέρρεον.
~Ἐπεὶ
τοίνυν |
| [4, 4] |
ἄγραν
περισφίγξας,
καὶ
τὸ
πᾶν
|
ἀνεκούφισε |
καὶ
ὤρεξεν
ἄνω
δῶρον
δεσπότῃ. |
| [4, 11] |
ἐπὶ
τὸν
πόλεμον
τὰ
γράμματα·
|
ἐκέλευσε |
γὰρ
εὐθὺς
πάντας
ἐν
τοῖς
|
| [4, 15] |
δαίμων
γάρ
μοί
τις
αὐτὸν
|
ἐμήνυσε |
νύκτωρ·
σὺ
δὲ
διηγητὴς
γενοῦ
|
| [4, 15] |
αὐτῷ
συστρατευσάμενος
ἐπὶ
τοὺς
βουκόλους·
|
ἔσωσε |
δὲ
αὐτόν,
ὡς
εἰκός,
ὑπὲρ |
| [4, 17] |
φωνή·
Κλειτοφῶν.
ἀναπηδήσας
οὖν
πρόσειμί
|
τε |
αὐτῇ
καὶ
πυνθάνομαι
πῶς
ἔχει. |
| [4, 15] |
πρὸς
τὸν
Αἰγύπτιον
εἰσελθὼν
τύπτων
|
τε |
αὐτὸν
πὺξ
κατὰ
τῶν
προσώπων |
| [4, 3] |
ἂν
αὐτοῦ
κρατήσειε
βίᾳ.
Τά
|
τε |
γὰρ
ἄλλα
ἐστὶν
ἀλκιμώτατος
καὶ |
| [4, 6] |
ἔδοξε
δὲ
αὐτὸν
ἀπατῆσαι.
τό
|
τε |
γὰρ
ἀντιλέγειν
οὐκ
ἀκίνδυνον
ἦν, |
| [4, 4] |
μὲν
ᾖ
ὄψον
ἐλέφαντος,
ἔλαβέ
|
τε |
εὐθὺς
καὶ
ἐπιπτυχθεῖσα
κάτω
πρὸς |
| [4, 1] |
εἴσω
παρῆλθον,
περιπτυξάμενος
αὐτὴν
οἷός
|
τε |
ἤμην
ἀνδρίζεσθαι.
ὡς
δ´
οὐκ |
| [4, 9] |
δὲ
καὶ
ὁ
Μενέλαος
οἷός
|
τε |
ἦν
ἀντιλαμβάνεσθαι,
παίει
κἀκεῖνον
τῷ |
| [4, 14] |
αὐτὸν
διαπείρουσι
ταῖς
λόγχαις,
ἀπαρασκεύους
|
τε |
ὄντας
καὶ
πρὸς
τὸ
ἀδόκητον |
| [4, 5] |
πρώτης
γονῆς
αὐτῷ
τραφείς,
ὄδωδέ
|
τε |
πᾶς
κατὰ
τὴν
τροφὴν
καὶ |
| [4, 16] |
πριάμενον
κομίζειν,
ἕκαστον
εἰπών·
ὥς
|
τε |
ταχὺ
μὲν
ἐκομίσθη,
παρόντων
δὲ |
| [4, 13] |
δὲ
αὐτῶν
τὰς
ἱκετηρίας
ἐλεῆσαί
|
τε |
τὴν
πόλιν·
ἐδίδοσαν
δὲ
αὐτῷ |
| [4, 1] |
οὖν
τῷ
στρατηγῷ,
μαθόντι
τήν
|
τε |
τῶν
ἐναντίων
παρασκευὴν
καὶ
τὴν |
| [4, 5] |
βουσὶ
παρ´
ἡμῖν
ἡ
πόα.
|
ἅτε |
οὖν
ἐκ
πρώτης
γονῆς
αὐτῷ |
| [4, 16] |
τὰ
σπλάγχνα
ἤδη
πεφαρμαγμένα.
φέρε
|
εἴπατε |
ὅ
τι
καὶ
ἔχει
τὸ |
| [4, 3] |
ἀλκιμώτατος
καὶ
τὸ
δέρμα,
ὡς
|
ὁρᾶτε, |
φέρει
παχὺ
καὶ
οὐκ
ἐθέλει |
| [4, 16] |
ὡς
ἔχω
περὶ
τοῦ
φαρμάκου.
|
ὁρᾶτε
|
ὡς
καὶ
τῶν
παρόντων
τῇ |
| [4, 9] |
οὐ
φέρουσι
δεσμὸν
χεῖρες
ἁπαλαί.
|
ἐάσατέ |
με
σὺν
αὐτῇ·
μόνος
ἐγὼ |
| [4, 16] |
φάρμακον
τοῦτο
καὶ
παρόντων
ἡμῶν
|
σκευάσατε· |
χρυσοῖ
δὲ
ὑμῖν
ἄλλοι
τέσσαρες |
| [4, 9] |
Μενελάου,
τῶν
πολλῶν
ἀπηλλαγμένων
ἤδη,
|
Λύσατε, |
λέγων,
ἱκετεύω,
λύσατε·
οὐ
φέρουσι |
| [4, 9] |
ἀπηλλαγμένων
ἤδη,
Λύσατε,
λέγων,
ἱκετεύω,
|
λύσατε· |
οὐ
φέρουσι
δεσμὸν
χεῖρες
ἁπαλαί. |
| [4, 16] |
ἤδη
λάβετε
μισθὸν
ἀγαθῆς
μηνύσεως·
|
ἀκούσατε |
δὲ
ὡς
ἔχω
περὶ
τοῦ |
| [4, 16] |
Τοὺς
μὲν
τέτταρας
χρυσοῦς
ἤδη
|
λάβετε |
μισθὸν
ἀγαθῆς
μηνύσεως·
ἀκούσατε
δὲ |
| [4, 16] |
ἄλλοι
τέσσαρες
μισθός,
ἂν
οὕτω
|
ποιῆτε. |
καὶ
ὁ
ἄνθρωπος,
Δίκαια,
ἔφη, |
| [4, 1] |
ἐπιστᾶσα
πρῴην
κατὰ
τοὺς
ὕπνους,
|
ὅτε |
ἔκλαιον
μέλλουσα
σφαγήσεσθαι,
Μὴ
νῦν, |
| [4, 17] |
ὁ
Σάτυρος
ἔτυχεν
ἔχων
ἐζωσμένος,
|
ὅτε |
ἐναυαγήσαμεν,
οὐκ
ἀφῄρητο
ὑπὸ
τῶν |
| [4, 17] |
μοι
σωφρονήσεις
ἀληθῶς;
ἆρά
μέ
|
ποτε
|
γνωρίσεις;
ἆρά
σου
τὴν
φωνὴν |
| [4, 1] |
ὡς
δ´
οὐκ
ἐπέτρεπε,
Μέχρι
|
πότε, |
εἶπον,
χηρεύομεν
τῶν
τῆς
Ἀφροδίτης |
| [4, 15] |
νόσος
οὐκ
ἐκουφίζετο.
ἅπαξ
οὖν
|
ποτε |
καθεύδουσα,
ταύτην
ἀφίησιν
πυρπολουμένην
τὴν |
| [4, 4] |
αὐτῷ
πέλεκυς
σιδηροῦς.
εἶδον
δέ
|
ποτε |
καὶ
θέαμα
καινόν.
ἀνὴρ
Ἕλλην |
| [4, 4] |
γὰρ
ἐλέφαντα
ἤδη
τεθέασαι,
ἔφη,
|
ποτέ; |
Καὶ
μάλα,
ὁ
Χαρμίδης
εἶπεν, |
| [4, 17] |
ἀκροωμένη
καὶ
ἠρυθρία
καὶ
ἐνόμιζε
|
τότε |
αὐτὰ
ποιεῖν.
τὴν
μὲν
οὖν |
| [4, 11] |
καὶ
παρῆσαν
ἅμα
τοῖς
λοχαγοῖς.
|
τότε |
μὲν
οὖν
αὐτοῖς
δοὺς
τὸ |
| [4, 18] |
ἔπινον
δὲ
καὶ
τοῦ
Νείλου
|
τότε |
πρῶτον
ἄνευ
τῆς
πρὸς
οἶνον
|
| [4, 14] |
τὸ
ὕδωρ
ἦν
ἄχρις
ὀμφαλοῦ,
|
ὥστε |
καὶ
ἀνέκρουεν
αὐτῶν
τὰς
ἀσπίδας |
| [4, 9] |
πολὺς
περὶ
τὴν
σκηνὴν
αἴρεται,
|
ὥστε |
καὶ
αὐτὸν
εἰσδραμεῖν
τὸν
στρατηγὸν |
| [4, 18] |
τὴν
ἐν
ταῖς
ναυσὶ
στρατείαν,
|
ὥστε |
μετὰ
τὸν
πόλεμον
τῆς
στρατείας |
| [4, 14] |
βραδύτερος
ἦν
πρὸς
τὴν
φυγήν,
|
ὥστε |
ταχέως
ἡλίσκετο,
καὶ
ὁ
κατὰ |
| [4, 8] |
κωλῦον.
ἔστω
δὲ
καὶ
ἰσχύς,
|
ὥστε |
τι
δρᾶσαι
μετὰ
τοῦ
μὴ |
| [4, 6] |
Τοὺς
μὲν
χρυσοῦς
ἔχε
καὶ
|
φύλαττε |
τοῖς
τὰς
χάριτας
πιπράσκουσιν·
ἐγὼ |
| [4, 17] |
οὐκ
ἀφῄρητο
ὑπὸ
τῶν
λῃστῶν
|
οὔτε |
αὐτὸς
οὔτε
ὁ
Μενέλαος
οὐδὲν |
| [4, 18] |
καὶ
τὸν
τρόπον
τοῦ
ποτοῦ.
|
οὔτε |
γὰρ
ἀρύσαντες
πίνειν
ἐθέλουσιν
οὔτε |
| [4, 18] |
οὔτε
γὰρ
ἀρύσαντες
πίνειν
ἐθέλουσιν
|
οὔτε |
ἐκπωμάτων
ἀνέχονται,
ἔκπωμα
αὐτουργὸν
ἔχοντες· |
| [4, 17] |
ὑπὸ
τῶν
λῃστῶν
οὔτε
αὐτὸς
|
οὔτε |
ὁ
Μενέλαος
οὐδὲν
ὧν
εἶχεν. |
| [4, 9] |
ὁ
δὲ
τὰ
πρῶτα
σκῆψιν
|
ὑπώπτευε |
τὴν
ἀσθένειαν
καὶ
τέχνην
ἐπ´ |
| [4, 6] |
ὁ
Μενέλαος·
Τοὺς
μὲν
χρυσοῦς
|
ἔχε |
καὶ
φύλαττε
τοῖς
τὰς
χάριτας |
| [4, 11] |
στράτευμα
ἐξῆγεν
ἐπὶ
τοὺς
πολεμίους.
|
εἶχε |
δὲ
αὐτοῖς
οὕτω
τῆς
κώμης |
| [4, 11] |
ἐξορ
μήσαντες
εὐθὺς
ἕκαστος,
ὡς
|
εἶχε |
τάχους,
ἐπὶ
τὰ
ὅπλα
ἐχώρουν |
| [4, 13] |
τὴν
εἱμαρμένην.
ἐν
κακοῖς
σὺ
|
πάρασχε |
τὴν
χάριν·
μὴ
ἔξω
φονεύσῃς |
| [4, 19] |
καὶ
εἰς
μίαν
στάθμην
ἰθύνεται,
|
ἔκλεψε |
γὰρ
αὐτοῦ
τὴν
δειρὴν
ἡ |
| [4, 18] |
καὶ
πᾶσαν
αὐτῶν
εἰς
ἔδαφος
|
κατέστρεψε |
τὴν
πόλιν.
ἐλευθερωθέντος
δὲ
τοῦ |
| [4, 7] |
πολεμίους·
ἄλλας
δᾷδας
ὁ
Ἔρως
|
ἀνῆψε |
κατ´
ἐμοῦ·
τοῦτο
πρῶτον,
Μενέλαε, |
| [4, 16] |
ἐκομίσθη,
παρόντων
δὲ
ἡμῶν
συνέ–
|
τριψε |
πάντα
ὁμοῦ
καὶ
δίχα
διελών, |