HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

ACHILLES TATIUS, Leucippé et Clitophon, livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ε  =  78 formes différentes pour 301 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chapitre
[4, 8]   ἐστι πηγή. πίστευσόν μοι λέγοντι,  Μενέλαε   (ἐν γὰρ τοῖς κακοῖς ἐξορχήσομαι
[4, 7]   ἀνῆψε κατ´ ἐμοῦ· τοῦτο πρῶτον,  Μενέλαε,   σβέσον τὸ πῦρ. καλὸν τὸ
[4, 4]   ἐὰν μὲν ὄψον ἐλέφαντος,  ἔλαβέ   τε εὐθὺς καὶ ἐπιπτυχθεῖσα κάτω
[4, 4]   τρόπον ὡς παράδοξος. Ἀλλ´ ἡμεῖς  γε   οὐκ εἴδομεν εἰς ταύτην, ἔφην
[4, 7]   καὶ Χαρμίδης, Ἀλλὰ τοῦτό  γε   ῥᾴδιον, ἔφη, τὸν Κλειτοφῶντα ἀποφορτίσασθαι.
[4, 3]   οὕτω τὴν ἄγραν, ἐπεὶ πρός  γε   τὸ καρτερὸν οὐδεὶς ἂν αὐτοῦ
[4, 15]   τὸν δὲ ἄνθρωπον, ὃν λέγεις,  ἄγε   πρὸς ἡμᾶς. καὶ μὲν
[4, 13]   ἐπὶ τὴν τῆς γενέσεως ἑστίαν  ἄγε·   τάφον ἡμῖν ποίησον τὴν πόλιν.
[4, 12]   καὶ τόπῳ· εἷς γὰρ αὐτὴν  διεῖργε   στενωπὸς τοῦ μὴ πᾶσαν νῆσον
[4, 15]   τῷ τῆς Λευκίππης ποτῷ. λανθάνει  δὲ   ἀκράτῳ χρησάμενος τῷ φαρμάκῳ, καὶ
[4, 1]   χαλεπώτερα ἡμᾶς ἐπισχεῖν.  δέ,   Ἀλλ´ οὐ θέμις, ἔφη, τοῦτο
[4, 6]   χάριτος, σοὶ μὲν ῥᾳδίας, ἐμοὶ  δὲ   ἀνασώσεις τὴν ψυχήν, ἂν θέλῃς.
[4, 15]   ἀγαθὰ γένοιτο τῆς διακονίας· τὸν  δὲ   ἄνθρωπον, ὃν λέγεις, ἄγε πρὸς
[4, 4]   τὸν ἐλέφαντα τῆς φιλανθρωπίας.  δὲ   ἄνθρωπος ἔλεγεν ὅτι καὶ μισθὸν
[4, 19]   μέρος αὐτοῦ τῶν ὅλων. ἐντέτμηται  δὲ   ἄνωθεν εἰς ἀκάνθας ἀναιδεῖς, οἷαι
[4, 16]   τὴν ἑσπέραν δοῦναι πιεῖν. Ἐγὼ  δὲ   ἄπειμι, ἔφη, κοιμηθησόμενος· τὸ γὰρ
[4, 8]   αὐτὸ τὸ τυχεῖν ἀποτεινόμενος. ἐὰν  δὲ   ἀπογνῷ, τὸ ἐπιθυμοῦν μεταβαλὼν ἀντιλυπῆσαι
[4, 7]   αὗται γὰρ ἐρώντων παραμυθίαι. ἔξεστι  δὲ   αὐτὴν καὶ φιλῆσαι· τοῦτο γὰρ
[4, 12]   καὶ καλύβαις πλείοσι διαφέρουσα (ἐκάλουν  δὲ   αὐτήν, οἶμαι, Νίκωχιν) ἐνταῦθα πάντες
[4, 11]   ἐξῆγεν ἐπὶ τοὺς πολεμίους. εἶχε  δὲ   αὐτοῖς οὕτω τῆς κώμης
[4, 12]   γὰρ ποταμὸς ἐπιδημίας· κάθηται  δὲ   αὐτὸν Αἰγύπτιος ἀναμένων καὶ ἀριθμῶν
[4, 6]   οὖν τί δεῖ πράττειν. ἔδοξε  δὲ   αὐτὸν ἀπατῆσαι. τό τε γὰρ
[4, 2]   ἄνδρες τεθηρακότες θέας ἄξιον· ἵππον  δὲ   αὐτὸν τοῦ Νείλου ἐκάλουν οἱ
[4, 11]   κομίζων ἐπιστολὴν τῷ στρατηγῷ. ἐπέσπευδε  δὲ   αὐτόν, ὡς εἰκός, ἐπὶ τὸν
[4, 15]   συστρατευσάμενος ἐπὶ τοὺς βουκόλους· ἔσωσε  δὲ   αὐτόν, ὡς εἰκός, ὑπὲρ ὑμῶν
[4, 18]   φοβεῖται, Διονύσου μὴ δεόμενος. ἐθαύμασα  δὲ   αὐτοῦ καὶ τὸν τρόπον τοῦ
[4, 13]   ἐλεῆσαί τε τὴν πόλιν· ἐδίδοσαν  δὲ   αὐτῷ ἰδίᾳ μὲν ἀργυρίου τάλαντα
[4, 19]   πριόνων εἰσὶν αἱ αἰχμαί. αὕτη  δὲ   αὐτῷ καὶ μάστιξ ἐπὶ τῆς
[4, 19]   ποιεῖ τραύματα πληγῇ μιᾷ. κεφαλὴ  δὲ   αὐτῷ τοῖς νώτοις συνυφαίνεται καὶ
[4, 13]   μὲν αὐτῶν τὸ γῆρας, αἰδεσθῆναι  δὲ   αὐτῶν τὰς ἱκετηρίας ἐλεῆσαί τε
[4, 12]   ὕδωρ τοσαύτην γῆν πελαγῶσαι,  δὲ   γῆ τοσαύτην χωρῆσαι γλυκεῖαν θάλασσαν.
[4, 14]   Νεῖλος τὴν γῆν ἐπικλύσῃ. ὅταν  δὲ   δεηθῶσιν ἀρδεῦσαι τὸ πεδίον, ἀνέῳξαν
[4, 10]   νυκτὸς μέχρι τῆς ἕω. ἐγὼ  δὲ   δι´ ὅλης τῆς νυκτὸς ἀγρυπνῶν
[4, 10]   σου καὶ τὰ ὀνείρατα; ἐπεὶ  δὲ   διανέστη, πάλιν ἄσημα ἐβόα· καὶ
[4, 15]   τις αὐτὸν ἐμήνυσε νύκτωρ· σὺ  δὲ   διηγητὴς γενοῦ τῶν θείων μηνυμάτων.
[4, 7]   ὑπομιμνήσκοντος τῆς εὐεργεσίας ἐπένευσεν. ἀξιοῖ  δὲ   δικαίαν δέησιν, ὀλίγην αὐτῇ χαρίσασθαι
[4, 16]   αὐτός, ἔφη, πίομαι πρῶτος, τὸ  δὲ   δώσω τῇ γυναικί. κοιμηθήσεται δὲ
[4, 9]   βρόχους ἔδησαν τὴν ἀθλίαν. ὡς  δὲ   εἶδον αὐτῆς περὶ τὰς χεῖρας
[4, 11]   σχῆμα τοῦ Δέλτα ποιοῦντες,  δὲ   εἷς ὥσπερ ἦν ῥέων πρὶν
[4, 19]   αἱρεῖ τῶν γενύων πεδίον. ἂν  δὲ   ἐκπεράσῃ πρὸς τὴν γῆν, ὅσον
[4, 4]   τοῦ θηρίου τὴν κεφαλήν·  δὲ   ἐλέφας ἐκεχήνει καὶ περιήσθμαινε τὸν
[4, 16]   ἄνθρωπος, Δίκαια, ἔφη, φοβῇ· τὰ  δὲ   ἐμβαλλόμενα κοινὰ καὶ πάντα ἐδώδιμα·
[4, 13]   αὐτοὺς διδόντων εἰς θάνατον. ὅταν  δὲ   ἐν μέσῳ γένωνται τῷ στενωπῷ,
[4, 7]   δὲ τίς ἐπιθυμίαν ἀναβάλλεται; στρατιώτης  δὲ   ἐν χερσὶν ἔχων μάχην οἶδεν
[4, 17]   μὲν γὰρ μανίαν δυστυχεῖς, τὰ  δὲ   ἐνύπνιά σου σωφρονεῖ. ταῦτά μου
[4, 7]   τέτταρας, αὗται γὰρ ἱκαναί.  δὲ   ἔξεστιν αἰτῶ παρ´ αὐτῆς· εἰς
[4, 10]   οὖν ἐκέλευσεν ἐποιοῦμεν,  δὲ   ἐπαλειφθεῖσα μετὰ μικρὸν ἐκάθευδε τὸ
[4, 16]   αἴτιον γέγονε φάρμακον. οὐκ ἀκίνδυνον  δὲ   ἐπιφαρμάσσειν τὰ σπλάγχνα ἤδη πεφαρμαγμένα.
[4, 13]   κόμαις καλύψειν τοὺς ὄπισθεν, οἱ  δὲ   ἑπόμενοι τὰς λόγχας ἐπισύρειν ὑπτίας,
[4, 13]   παρασκευὴν τῆς μάχης μεθίησι, κελεύει  δὲ   ἔρχεσθαι καθ´ ἡσυχίαν τῷ στρατῷ.
[4, 6]   ὧν ἔπραξας εἰς Κλειτοφῶντα, κἀμὲ  δὲ   εὑρήσεις οὐ χείρονα. δέομαι δὲ
[4, 19]   ἐκ κεφαλῆς εἰς οὐράν, τὸ  δὲ   εὖρος τοῦ μεγέθους οὐ κατὰ
[4, 10]   ἐπαλεῖψαι τὴν κεφαλὴν μέσην· σκευάσειν  δὲ   ἔφη καὶ ἕτερον εἰς γαστρὸς
[4, 14]   γὰρ ἐμάνθανον καὶ ἔπασχον· ἐνίους  δὲ   ἔφθανε τὸ παθεῖν πρὸ τοῦ
[4, 17]   καὶ πυνθάνομαι πῶς ἔχει.  δὲ   ἐῴκει μὲν μηδὲν ὧν ἔπραξεν
[4, 17]   θορύβου τὰ δεσμά, μετὰ ταῦτα  δὲ   ἤδη τὸ πᾶν αὐτῇ διηγοῦμαι.
[4, 18]   ἐπὶ τὴν Ἀλεξάνδρειαν πλοῦν. συνέπλει  δὲ   ἡμῖν καὶ Χαιρέας, φίλος
[4, 16]   τε ταχὺ μὲν ἐκομίσθη, παρόντων  δὲ   ἡμῶν συνέ– τριψε πάντα ὁμοῦ
[4, 14]   δὲ ἰσθμὸς ἐπεκλύζετο, πάντα  δὲ   ἦν ὥσπερ θάλασσα. ἐμπεσόντες οὖν
[4, 17]   τὸ πᾶν αὐτῇ διηγοῦμαι.  δὲ   ᾐσχύνετο ἀκροωμένη καὶ ἠρυθρία καὶ
[4, 12]   ἁλῶναι μὴ θέλων ὑπερήμερος. ἔστι  δὲ   ἰδεῖν ποταμοῦ καὶ γῆς φιλονεικίαν.
[4, 17]   ὧν ἔπραξεν ἐγνωκέναι, τὰ δεσμὰ  δὲ   ἰδοῦσα ἐθαύμαζε καὶ ἐπυνθάνετο τίς
[4, 17]   τίς δήσας εἴη. ἐγὼ  δὲ   ἰδὼν σωφρονοῦσαν ὑπὸ πολλῆς χαρᾶς
[4, 14]   αἱ λίμναι πάντοθεν οἰδοῦσαι,  δὲ   ἰσθμὸς ἐπεκλύζετο, πάντα δὲ ἦν
[4, 19]   ὕδωρ αὖθις ἔξω πεσεῖν. ~Εἶδον  δὲ   καὶ ἄλλο θηρίον τοῦ Νείλου,
[4, 8]   ἐξέλῃς αὐτοῦ τὰ φιλήματα· φίλημα  δὲ   καὶ ἀόριστόν ἐστι καὶ ἀκόρεστον
[4, 10]   εἶναι τὰ τοιαῦτα νοσήματα, πολλάκις  δὲ   καὶ ἡλικίας ζεούσης ὑπάρχειν. τὸ
[4, 8]   δυνατοῦ τολμᾷ τὸ κωλῦον. ἔστω  δὲ   καὶ ἰσχύς, ὥστε τι δρᾶσαι
[4, 4]   μόνον οὐκ ἀρωμάτων Ἰνδικῶν· εἶναι  δὲ   καὶ κεφαλῆς νοσούσης φάρμακον. οἶδεν
[4, 14]   τὸν θάνατον εἱστήκεσαν περιμένοντες· οἱ  δὲ   καὶ κινηθέντες μόνον κατωλίσθαινον, ὑποσκελίζοντος
[4, 2]   κροτάφων ἀνοίγει τὸ στόμα· ἔχει  δὲ   καὶ κυνόδοντας καμπύλους, κατὰ μὲν
[4, 9]   τῶν προσώπων, ὕφαιμον βλέπουσα· ὡς  δὲ   καὶ Μενέλαος οἷός τε
[4, 10]   γὰρ πάντων νοσημάτων φάρμακον. ἔπειτα  δὲ   καὶ τὴν λοιπὴν θεραπείαν αὐτῇ
[4, 19]   δὲ ὄνομα ἦν αὐτῷ. παρήλλακτο  δὲ   καὶ τὴν μορφὴν εἰς ἰχθὺν
[4, 18]   πλοῦς κωμάζοντι ποταμῷ. ἔπινον  δὲ   καὶ τοῦ Νείλου τότε πρῶτον
[4, 18]   οὐδὲν ὧν εἶχεν. ~Ἐν τούτῳ  δὲ   καὶ τοὺς λῃστὰς ἐπελθοῦσα δύναμις
[4, 14]   ὑποσκελίζοντος αὐτοὺς τοῦ ποταμοῦ· οἱ  δὲ   καὶ φεύγειν ὁρμήσαντες εἰς τὸ
[4, 14]   τοσαῦτα, καὶ ναῦς οὐδαμοῦ. ἀμφότερα  δὲ   καινὰ καὶ παράλογα, ἐν ὕδατι
[4, 9]   καὶ τὸν Μενέλαον ὑπεβλέπετο· ὡς  δὲ   κατὰ μικρὸν ἑώρα τὴν ἀλήθειαν,
[4, 14]   τὰ τραύματα τὰς γαστέρας· τὸ  δὲ   κατὰ τὴν λίμνην ὕδωρ πάντῃ
[4, 2]   χηλῇ σχίζει τὴν ὁπλήν. μέγεθος  δὲ   κατὰ τὸν βοῦν τὸν μέγιστον·
[4, 19]   τὴν γένυν τὴν ἄνω, τὴν  δὲ   κάτω στερεὰν ἔχει· καὶ ἀπόστασίς
[4, 18]   καὶ τυγχάνει τοῦ σκοποῦ· τὸ  δὲ   κεχηνὸς περιμένει τὴν βολὴν καὶ
[4, 19]   χροιὰ καὶ μέλαινα· γαστὴρ  δὲ   λευκή. πόδες τέτταρες, εἰς τὸ
[4, 12]   καὶ λίμνας ἐνταῦθα ποιεῖ· αἱ  δὲ   λίμναι, κἂν Νεῖλος ἀπέλθῃ,
[4, 16]   τοῦ φαρμάκου πρῶτος αὐτός, τὸ  δὲ   λοιπὸν κελεύει περὶ τὴν ἑσπέραν
[4, 16]   χρυσοῦς παρ´ ἐμοῦ λαβών. Τοὺς  δὲ   λοιπούς, ἔφην, δώσω, εἰ ῥαΐσειεν
[4, 4]   αἴσθεται καὶ μαστίζοντος ἀνέχεται·  δὲ   μάστιξ αὐτῷ πέλεκυς σιδηροῦς. εἶδον
[4, 2]   τὴν θέσιν ὡς συός, τὸ  δὲ   μέγεθος εἰς τριπλάσιον. ~Καλεῖ δὴ
[4, 13]   τοὺς λογχοφόρους εἰς μάχην· εἰ  δὲ   μή, καλεῖν αὐτὸν ἐπὶ τὴν
[4, 12]   πηλὸς ἐμπίπτων κρατεῖ. τοῖς  δὲ   μικρὰ μὲν καὶ κοῦφα πλοῖα,
[4, 18]   τὴν δὲ τέχνην ἁλιεύς· ἐστρατεύετο  δὲ   μισθῷ κατὰ τῶν βουκόλων τὴν
[4, 1]   προσευξόμενος, κλεισθῆναι τὰς θύρας. ἀθυμοῦντι  δέ   μοι γυναῖκα ἐκφανῆναι κατὰ τὸ
[4, 9]   γνωρίζει με Λευκίππη παρόντα· κεῖται  δέ   μοι δεδεμένη, καὶ ἀναιδὴς
[4, 7]   ἠρνεῖτο ἰσχυρῶς γυνή, δεομένου  δέ   μου καὶ ὑπομιμνήσκοντος τῆς εὐεργεσίας
[4, 15]   διεληλύθεσαν ἡμέραι τῆς μανίας,  δὲ   νόσος οὐκ ἐκουφίζετο. ἅπαξ οὖν
[4, 18]   ἅπας ποταμὸς ἑορτή, ἐῴκει  δὲ   πλοῦς κωμάζοντι ποταμῷ. ἔπινον
[4, 3]   τοὺς ὀφθαλμοὺς εἴχομεν, ἐπὶ Λευκίππην  δὲ   στρατηγός· καὶ εὐθὺς ἑαλώκει.
[4, 13]   ἀσπίσι καὶ λόγχαις ὡπλισμένους. ἔμελλον  δὲ   οἱ μὲν γέροντες ἀνίσχοντες τὰς
[4, 1]   παρελθεῖν εἴσω τοῦ νεώ· ἢν  δὲ   ὀλίγον ἀναμείνῃς χρόνον, οὐκ ἀνοίξω
[4, 19]   ποτάμιον εἰς ἀλκὴν ἐπαινούμενον· κροκόδειλος  δὲ   ὄνομα ἦν αὐτῷ. παρήλλακτο δὲ
[4, 6]   χρυσοῖ πεντήκοντα τῆς διακονίας, αὐτῇ  δέ,   ὅσους ἂν θέλῃ. λέγει οὖν
[4, 19]   καὶ ἐπὶ πλεῖστον τεταμένοι· φασὶ  δὲ   ὅτι τὸν ἀριθμὸν τυγχάνουσιν, ὅσας
[4, 14]   ἐν οἷς θαρρεῖ, παρώξυνται· ἀμφότερα  δὲ   οὐ κατὰ μέτρον, ἀλλὰ τὸ
[4, 14]   κινήσαντες τὰς αἰχμὰς ἀπώλλυντο, οἱ  δὲ   οὐ λαβόντες σχολὴν ἀμύνασθαι· ἅμα
[4, 13]   ἄν, εἰ λαβεῖν ἠθέλησεν. ὡς  δὲ   οὐ προσίετο τοὺς λόγους, Οὐκοῦν,
[4, 15]   ἔφη, Αἰγύπτιος στρα– τιώτης· νῦν  δὲ   οὐκ ἔστιν, ἀλλ´ ἔργον γέγονε
[4, 14]   ὑπὲρ κεφαλὴν ἀνδρὸς ἦν. διακρῖναι  δὲ   οὐκ ἦν, τί λίμνη καὶ
[4, 16]   δὲ δώσω τῇ γυναικί. κοιμηθήσεται  δὲ   πάντως δι´ ὅλης νυκτὸς λαβοῦσα·
[4, 12]   οἰκοδομημάτων ἔρημοι, παπύροις πεφυτευμέναι. τῶν  δὲ   παπύρων διεστᾶσιν αἱ φάλαγγες πεπυκνωμέναι
[4, 5]   Ἕλλησιν ἄνθος Αἰθίοπος χροιᾶς· ἔστι  δὲ   παρ´ Ἰνδοῖς οὐκ ἄνθος ἀλλὰ
[4, 6]   δὲ εὑρήσεις οὐ χείρονα. δέομαι  δὲ   παρὰ σοῦ χάριτος, σοὶ μὲν
[4, 5]   τοῦ πυρὸς τὴν βαφήν. γίνεται  δὲ   παρὰ τοῖς Ἕλλησιν ἄνθος Αἰθίοπος
[4, 1]   γὰρ ἐγώ σοι παρέσομαι. μενεῖς  δὲ   παρθένος, ἔστ´ ἄν σε νυμφοστολήσω·
[4, 3]   ποιεῖται τροφὴν ὅλον λήϊον, ἀπάτῃ  δὲ   πάσχει τὴν ἄγραν. ἐπιτηρήσαντες γὰρ
[4, 11]   τέλει τοῦ μεγάλου ῥεύματος) ἐντεῦθεν  δὲ   περιρρήγνυται τῇ γῇ καὶ ἐξ
[4, 12]   ἧττον τὸ ὕδωρ ἔχουσαι, τὸν  δὲ   πηλὸν τοῦ ὕδατος. ἐπὶ ταύτας
[4, 18]   καὶ τὸ ἔκπωμα νικώμενον. γλυκὺ  δὲ   πινόμενον ἦν καὶ ψυχρὸν ἐν
[4, 12]   σταδίου μὲν τὸ μέγεθος, τὸ  δὲ   πλάτος ὀργυιῶν δώδεκα. λίμναι δὲ
[4, 1]   ἔνδον εἶναι τῆς θεοῦ· ὡς  δὲ   πλησίον ἐγενόμην προσευξόμενος, κλεισθῆναι τὰς
[4, 19]   καὶ εὐθὺς γαστήρ. ὀδόντες  δὲ   πολλοὶ καὶ ἐπὶ πλεῖστον τεταμένοι·
[4, 4]   μάστιξ αὐτῷ πέλεκυς σιδηροῦς. εἶδον  δέ   ποτε καὶ θέαμα καινόν. ἀνὴρ
[4, 14]   τὸ μὲν ἀσθενέστερον δυστυχεῖ, τὸ  δὲ   προπετέστερον κρατεῖ. ~Δέκα δὲ τῇ
[4, 15]   καὶ μὲν ἀπῆλθεν· ἐγὼ  δὲ   πρὸς τὸν Αἰγύπτιον εἰσελθὼν τύπτων
[4, 9]   βίᾳ συλλαβόντες ἐπειρώμεθα κρατεῖν·  δὲ   προσεπάλαιεν ἡμῖν, οὐδὲν φροντίζουσα κρύπτειν
[4, 1]   ἔστ´ ἄν σε νυμφοστολήσω· ἄξεται  δέ   σε ἄλλος οὐδεὶς Κλειτοφῶν.
[4, 6]   σοι παρ´ αὐτῆς ζωάγρια· μισθὸς  δὲ   σοὶ μὲν χρυσοῖ πεντήκοντα τῆς
[4, 12]   μὴ πᾶσαν νῆσον γενέσθαι. ἦν  δὲ   σταδίου μὲν τὸ μέγεθος, τὸ
[4, 6]   πάντῃ μὲν λῃστῶν περικεχυμένων, τοσούτων  δὲ   στρατιωτῶν ἀμφ´ αὐτὸν ὄντων. ~Μικρὸν
[4, 6]   θέλῃς. Λευκίππη με ἀπολώλεκε. σῶσον  δὲ   σύ. ὀφείλεταί σοι παρ´ αὐτῆς
[4, 9]   καὶ τὰ γινόμενα ὁρᾶν.  δὲ   τὰ πρῶτα σκῆψιν ὑπώπτευε τὴν
[4, 13]   μὲν ἀργυρίου τάλαντα ἑκατόν, πρὸς  δὲ   τὰ σατραπεῖα ἄγειν ἄνδρας ἑκατόν,
[4, 14]   κατὰ πρόσωπον ἄφνω διΐστανται, οἱ  δὲ   τὰς λόγχας ἐγείραντες ἐκτρέχουσι· τὸ
[4, 12]   ὕδωρ τῇ γῇ συνεκτείνεται. περὶ  δὲ   τὰς τῶν βουκόλων ταύτας νομὰς
[4, 12]   ὀλίγον ὕδωρ αὐτοῖς ἀρκεῖ. εἰ  δὲ   τέλεον ἄνυδρον εἴη, ἀράμενοι τοῖς
[4, 18]   τῆς νήσου τῆς Φάρου, τὴν  δὲ   τέχνην ἁλιεύς· ἐστρατεύετο δὲ μισθῷ
[4, 15]   τὸ δὲ προπετέστερον κρατεῖ. ~Δέκα  δὲ   τῇ Λευκίππῃ διεληλύθεσαν ἡμέραι τῆς
[4, 12]   δὲ πλάτος ὀργυιῶν δώδεκα. λίμναι  δὲ   τῇδε κἀκεῖσε τὴν πόλιν περιέρρεον.
[4, 19]   ἄγρας, ὅλον στόμα γίνεται. ἀνοίγει  δὲ   τὴν γένυν τὴν ἄνω, τὴν
[4, 16]   δι´ ὅλης νυκτὸς λαβοῦσα· περὶ  δὲ   τὴν ἕω καὶ τὸν ὕπνον
[4, 1]   ἄλλος οὐδεὶς Κλειτοφῶν. ἐγὼ  δὲ   τὴν μὲν ἀναβολὴν ἠχθόμην, ταῖς
[4, 3]   ἄνωθεν καλάμῃ καὶ χώματι· ὑπὸ  δὲ   τὴν τῶν καλάμων μηχανὴν ἱστάναι
[4, 5]   τοῖς πολίταις φθονεῖ· ἂν  δὲ   τῆς γῆς μικρὸν ἐξοικήσῃ καὶ
[4, 15]   ἔργον γέγονε τῶν βουκόλων. ἤρα  δὲ   τῆς σῆς γυναικός· ὢν δὲ
[4, 8]   γὰρ χείλεσιν ἀλλήλους φιλοῦμεν, ἀπὸ  δὲ   τῆς ψυχῆς τῆς ἡδονῆς
[4, 8]   μετὰ τοῦ μὴ παθεῖν· τοῦτο  δὲ   τῆς ψυχῆς τὸ μὴ φοβούμενον
[4, 4]   στόματι τὴν τροφὴν διακονεῖ· ἂν  δέ   τι τῶν ἁβροτέρων ἴδῃ, τούτῳ
[4, 8]   φιλημάτων ἐστί μου γυνή. εἰ  δέ   τις ἁρπάσει μου καὶ ταῦτα,
[4, 7]   δίδως τὴν χάριν. ἐν πολέμῳ  δὲ   τίς ἐπιθυμίαν ἀναβάλλεται; στρατιώτης δὲ
[4, 1]   ἂν οἱ σύμμαχοι παραγένωνται. ἐμοὶ  δέ   τις οἶκος ἀπετέτακτο ἅμα τῇ
[4, 18]   τῆς τοῦ φαρμάκου μηνύσεως. ἦν  δὲ   τὸ μὲν γένος ἐκ τῆς
[4, 17]   μισθὸν ἀποδίδωμι μάλα ἄσμενος. ἦν  δὲ   τὸ πᾶν ἡμῖν ἐφόδιον σῶον·
[4, 5]   μέλαν τοῦτο ῥόδον Ἰνδῶν· ἔστι  δὲ   τοῖς ἐλέφασι σιτίον, ὡς τοῖς
[4, 1]   καὶ οὐκέτι ἐπεχείρουν βιάζεσθαι. ἀναλογιζόμενος  δὲ   τὸν τῆς Λευκίππης ὄνειρον οὐ
[4, 4]   ἐνιαυτοῖς πλάττει τὴν σποράν· μετὰ  δὲ   τοσαύτην ἐτῶν περίοδον τίκτεται, ὅταν
[4, 19]   τὴν δειρὴν φύσις· ἔστι  δὲ   τοῦ λοιποῦ βλοσυρωτέρα σώματος καὶ
[4, 1]   τὴν μὲν ἀναβολὴν ἠχθόμην, ταῖς  δὲ   τοῦ μέλλοντος ἐλπίσιν ἡδόμην. ὡς
[4, 18]   ἔδαφος κατέστρεψε τὴν πόλιν. ἐλευθερωθέντος  δὲ   τοῦ ποταμοῦ τῆς τῶν βουκόλων
[4, 4]   αὐτῷ διπλοῦν τὸ στόμα· ἔστι  δὲ   τοῦτο ἐλέφαντος καμπύλος ὀδούς. μεταξὺ
[4, 12]   ἄνδρα στῆναι μόνον· τὸ μεταξὺ  δὲ   τοῦτο τῆς πυκνώσεως αὐτῶν ἄνωθεν
[4, 16]   καὶ πάντα ἐδώδιμα· καὶ αὐτὸς  δὲ   τούτων ἀπογεύσομαι τοσοῦτον, ὅσον κἀκείνη
[4, 12]   τείχεσι ταῖς παπύροις χρώμενοι. εἰσὶ  δὲ   τῶν νήσων τινὲς καλύβας ἔχουσαι,
[4, 19]   δορὰ μὲν φολίσι ῥυσή· πετραία  δὲ   τῶν νώτων χροιὰ καὶ
[4, 4]   τοῦτο ἐλέφαντος καμπύλος ὀδούς. μεταξὺ  δὲ   τῶν ὀδόντων ἀνίσταται αὐτῷ προβοσκίς,
[4, 14]   καθ´ ἡσυχίαν τῷ στρατῷ. ~Ἦσαν  δὲ   τῶν πραττομένων σκοποὶ πόρρωθεν, οὓς
[4, 4]   ὄψιν καὶ τὸ μέγεθος, εὐπειθὴς  δὲ   τῶν πρὸς τὸν ἐλέφαντα· προνομεύει
[4, 14]   τὰς λόγχας ἐγείραντες ἐκτρέχουσι· τὸ  δὲ   ὕδωρ ἤδη παρῆν, καὶ ὠγκοῦντο
[4, 11]   τῶν παρ´ Ἕλλησι ποταμῶν. τὸ  δὲ   ὕδωρ πανταχοῦ μεμερισμένον οὐκ ἐξασθενεῖ,
[4, 16]   καὶ παρόντων ἡμῶν σκευάσατε· χρυσοῖ  δὲ   ὑμῖν ἄλλοι τέσσαρες μισθός, ἂν
[4, 14]   παθεῖν πρὸ τοῦ μαθεῖν· οἱ  δὲ   ὑπ´ ἐκπλήξεως παραλόγου τὸν θάνατον
[4, 11]   στρατοπεδεύεσθαι, καθ´ αὑτὸν ἦν· τῇ  δὲ   ὑστεραίᾳ ἅμα τῇ ἡμέρᾳ τὸ
[4, 12]   ἴσην νίκην οἱ δύο, οὐδαμοῦ  δὲ   φαίνεται τὸ νικώμενον· τὸ γὰρ
[4, 17]   μὲν οὖν ἀνελάμβανον παραμυθούμενος, τοῦ  δὲ   φαρμάκου τὸν μισθὸν ἀποδίδωμι μάλα
[4, 6]   μὴ καὶ βίαν προσαγάγῃ, τὸ  δὲ   φεύγειν ἀδύνατον, πάντῃ μὲν λῃστῶν
[4, 6]   τοῖς τὰς χάριτας πιπράσκουσιν· ἐγὼ  δέ,   φίλος ὤν, πειράσομαι γενέσθαι σοι
[4, 15]   Λευκίππῃ, καὶ πόθεν μαίνεται;  δὲ   φοβηθεὶς καταλέγει πάντα ὅσα ἡμῖν
[4, 15]   δὲ τῆς σῆς γυναικός· ὢν  δὲ   φύσει φαρμακεὺς σκευάζει τι φάρμακον
[4, 19]   τὸ θηρίον, ἔστι κεφαλή· ὅταν  δὲ   χάνῃ πρὸς τὰς ἄγρας, ὅλον
[4, 18]   εἰς τὸν ποταμὸν προβέβληκε, τὴν  δὲ   χεῖρα εἰς τὸ ὕδωρ καθῆκε
[4, 15]   ὑπὲρ ὑμῶν Τύχη. αἰτεῖ  δὲ   χρυσοῦς τέσσαρας ὑπὲρ τῆς ἰάσεως·
[4, 13]   καὶ ῥίπτειν τὰς ἱκετηρίας, τοὺς  δὲ   ὡπλισμένους παραδραμόντας τι καὶ
[4, 9]   ἀνεπυθόμην τι πάθοι.  δὲ   ὡς εἶδέ με, ἀναπηδήσασα παίει
[4, 16]   λάβετε μισθὸν ἀγαθῆς μηνύσεως· ἀκούσατε  δὲ   ὡς ἔχω περὶ τοῦ φαρμάκου.
[4, 17]   δίδωμι τῇ Λευκίππῃ πιεῖν.  δέ,   ὡς ἄνθρωπος εἶπε, μετὰ
[4, 7]   οὐκ ἔστι ῥᾴδιον λαθεῖν αὐτὴν  ἐνθάδε   τὸν ἄνδρα ὄντα καὶ ταῦτα
[4, 14]   γὰρ εὐθὺς ἐκ πρώτης προσβολῆς  μηδὲ   κινήσαντες τὰς αἰχμὰς ἀπώλλυντο, οἱ
[4, 13]   χάριν· μὴ ἔξω φονεύσῃς πυλῶν  μηδὲ   τῆς πόλεως μακράν, ἀλλ´ ἐπὶ
[4, 12]   πλάτος ὀργυιῶν δώδεκα. λίμναι δὲ  τῇδε   κἀκεῖσε τὴν πόλιν περιέρρεον. ~Ἐπεὶ
[4, 9]   τι πάθοι. δὲ ὡς  εἶδέ   με, ἀναπηδήσασα παίει με κατὰ
[4, 4]   κεχηνώς, ὅσον ἄνθρωπος βούλεται.  οἶδε   γὰρ ὅτι πέπρακε τὴν ὀδμήν.
[4, 10]   δὲ ἐπαλειφθεῖσα μετὰ μικρὸν  ἐκάθευδε   τὸ ἐπίλοιπον τῆς νυκτὸς μέχρι
[4, 11]   σατράπου, κομίζων ἐπιστολὴν τῷ στρατηγῷ.  ἐπέσπευδε   δὲ αὐτόν, ὡς εἰκός, ἐπὶ
[4, 12]   αὐτοὶ καὶ βαδίζουσι καὶ πλέουσιν,  οὐδὲ   ναῦς ἑτέρα δύναται πλέειν, ἀλλ´
[4, 10]   Οἴμοι, φιλτάτη, δέδεσαι καὶ καθεύδουσα·  οὐδὲ   τὸν ὕπνον ἐλεύθερον ἔχεις. τίνα
[4, 11]   ἦν ῥέων πρὶν λυθῇ. ἀλλ´  οὐδὲ   τούτων ἕκαστος τῶν ποταμῶν ἀνέχεται
[4, 5]   ἐκ πρώτης γονῆς αὐτῷ τραφείς,  ὄδωδέ   τε πᾶς κατὰ τὴν τροφὴν
[4, 17]   ἐγνωκέναι, τὰ δεσμὰ δὲ ἰδοῦσα  ἐθαύμαζε   καὶ ἐπυνθάνετο τίς δήσας
[4, 17]   ᾐσχύνετο ἀκροωμένη καὶ ἠρυθρία καὶ  ἐνόμιζε   τότε αὐτὰ ποιεῖν. τὴν μὲν
[4, 17]   ἐπαγγέλματα, εὐτυχέστερόν μου γενοῦ καὶ  σῶζέ   μοι τὴν φιλτάτην. νίκησον τὸ
[4, 9]   κατὰ μικρὸν ἑώρα τὴν ἀλήθειαν,  ἔπαθέ   τι καὶ αὐτὸς καὶ ἠλέησε.
[4, 16]   φάρμακον οὕτω βούλεται. ταῦτα εἰπὼν  ἀπῆλθε,   τοὺς τέτταρας χρυσοῦς παρ´ ἐμοῦ
[4, 1]   μέλλουσα σφαγήσεσθαι, Μὴ νῦν, ἔφη,  κλαῖε·   οὐ γὰρ τεθνήξῃ· βοηθὸς γὰρ
[4, 3]   τὸ καρτερὸν οὐδεὶς ἂν αὐτοῦ  κρατήσειε   βίᾳ. Τά τε γὰρ ἄλλα
[4, 18]   χείρ. εἰ γάρ τις αὐτῶν  διψήσειε   πλέων, προκύψας ἐκ τῆς νηὸς
[4, 4]   ἄνθρωπος βούλεται. οἶδε γὰρ ὅτι  πέπρακε   τὴν ὀδμήν. ~Καὶ πόθεν, ἔφην,
[4, 6]   ψυχήν, ἂν θέλῃς. Λευκίππη με  ἀπολώλεκε.   σῶσον δὲ σύ. ὀφείλεταί σοι
[4, 18]   δὲ χεῖρα εἰς τὸ ὕδωρ  καθῆκε   καὶ κοίλην βαπτίσας καὶ πλησάμενος
[4, 4]   καὶ θέαμα καινόν. ἀνὴρ Ἕλλην  ἐνέθηκε   τὴν κεφαλὴν κατὰ μέσην τοῦ
[4, 18]   μὲν πρόσωπον εἰς τὸν ποταμὸν  προβέβληκε,   τὴν δὲ χεῖρα εἰς τὸ
[4, 7]   ἀναβολῆς; γὰρ αὕτη χθὲς  ἀφῆκε   τὰ ἔμμηνα, καὶ ἀνδρὶ συνελθεῖν
[4, 9]   πάθοι. δὲ ὡς εἶδέ  με,   ἀναπηδήσασα παίει με κατὰ τῶν
[4, 6]   τὴν ψυχήν, ἂν θέλῃς. Λευκίππη  με   ἀπολώλεκε. σῶσον δὲ σύ. ὀφείλεταί
[4, 9]   μαινέσθω κατ´ ἐμοῦ. τί γάρ  με   καὶ ζῆν ἔτι δεῖ; οὐ
[4, 6]   χρήσιμος. ταῦτα εἰπὼν ἔρχεται πρός  με   καὶ πάντα καταγορεύει. ἐβουλευόμεθα οὖν
[4, 9]   ὡς εἶδέ με, ἀναπηδήσασα παίει  με   κατὰ τῶν προσώπων, ὕφαιμον βλέπουσα·
[4, 10]   παιζέτω πάλιν Τύχη. ~Ταῦτά  με   λέγοντα παρηγόρουν οἱ ἀμφὶ τὸν
[4, 9]   ζῆν ἔτι δεῖ; οὐ γνωρίζει  με   Λευκίππη παρόντα· κεῖται δέ μοι
[4, 7]   ψυχῆς ἄλλος πόλεμος κάθηται. στρατιώτης  με   πορθεῖ τόξον ἔχων, βέλος ἔχων.
[4, 17]   Ἆρά μοι σωφρονήσεις ἀληθῶς; ἆρά  μέ   ποτε γνωρίσεις; ἆρά σου τὴν
[4, 7]   πολέμου συμβολῆς ἐρωτικὴ συμπλοκή. Ἀφροδίτη  με   πρὸς Ἄρεα ἀποστειλάτω. καὶ
[4, 9]   φέρουσι δεσμὸν χεῖρες ἁπαλαί. ἐάσατέ  με   σὺν αὐτῇ· μόνος ἐγὼ περιπτυξάμενος
[4, 15]   νεανίσκος προσέρχεταί τις καὶ προσαγορεύσας  με,   Σωτὴρ ἥκω σός, ἔφη, καὶ
[4, 6]   δι´ ὧν ἔπραξας εἰς Κλειτοφῶντα,  κἀμὲ   δὲ εὑρήσεις οὐ χείρονα. δέομαι
[4, 14]   ἐμάνθανον καὶ ἔπασχον· ἐνίους δὲ  ἔφθανε   τὸ παθεῖν πρὸ τοῦ μαθεῖν·
[4, 19]   ἄλλον χρόνον, παρ´ ὅσον οὐ  κέχηνε   τὸ θηρίον, ἔστι κεφαλή· ὅταν
[4, 4]   δὲ ἐλέφας ἐκεχήνει καὶ  περιήσθμαινε   τὸν ἄνθρωπον ἐγκείμενον. ἀμφότερα οὖν
[4, 5]   εὐωδέστατον, τῆς πνοῆς αὐτῷ  γέγονε   πηγή. ~Ἐπεὶ οὖν ἐκ τῶν
[4, 15]   δὲ οὐκ ἔστιν, ἀλλ´ ἔργον  γέγονε   τῶν βουκόλων. ἤρα δὲ τῆς
[4, 16]   παρόντων τῇ γυναικὶ κακῶν αἴτιον  γέγονε   φάρμακον. οὐκ ἀκίνδυνον δὲ ἐπιφαρμάσσειν
[4, 16]   μὲν ἐκομίσθη, παρόντων δὲ ἡμῶν  συνέ–   τριψε πάντα ὁμοῦ καὶ δίχα
[4, 6]   ἐβουλευόμεθα οὖν τί δεῖ πράττειν.  ἔδοξε   δὲ αὐτὸν ἀπατῆσαι. τό τε
[4, 1]   ἤμην ἀνδρίζεσθαι. ὡς δ´ οὐκ  ἐπέτρεπε,   Μέχρι πότε, εἶπον, χηρεύομεν τῶν
[4, 7]   μάρτυρες. Εἰς μακράν, Χαρμίδης  εἶπε,   δίδως τὴν χάριν. ἐν πολέμῳ
[4, 4]   μὴ γραφῇ. Λέγοιμ´ ἂν ὑμῖν,  εἶπε·   καὶ γὰρ ἄγομεν σχολήν. κύει
[4, 17]   δέ, ὡς ἄνθρωπος  εἶπε,   μετὰ μικρὸν ἔκειτο καθεύδουσα. κἀγὼ
[4, 7]   ἔχων. νενίκημαι, πεπλήρωμαι βελῶν· κάλεσον,  ἄνθρωπε,   ταχὺ τὸν ἰώμενον· ἐπείγει τὸ
[4, 16]   ἐπιφαρμάσσειν τὰ σπλάγχνα ἤδη πεφαρμαγμένα.  φέρε   εἴπατε τι καὶ ἔχει
[4, 1]   ἄν σε νυμφοστολήσω· ἄξεται δέ  σε   ἄλλος οὐδεὶς Κλειτοφῶν. ἐγὼ
[4, 15]   εἶπεν, ἀλλὰ Χαιρέας· Γοργίας γάρ  σε   ἀπολώλεκεν. ἔτι μᾶλλον ἔφριξα καὶ
[4, 6]   λέγει· Ἀγαθὸν εἰς φιλίαν οἶδά  σε   δι´ ὧν ἔπραξας εἰς Κλειτοφῶντα,
[4, 15]   ἀφίησιν πυρπολουμένην τὴν φωνήν· Διὰ  σὲ   μαίνομαι, Γοργία. ἐπεὶ οὖν ἠὼς
[4, 1]   μενεῖς δὲ παρθένος, ἔστ´ ἄν  σε   νυμφοστολήσω· ἄξεται δέ σε ἄλλος
[4, 1]   σοι μόνον, ἀλλὰ καὶ ἱερέα  σε   ποιήσω τῆς θεοῦ. καταλέγω δὴ
[4, 9]   ἔπαθέ τι καὶ αὐτὸς καὶ  ἠλέησε.   κομίσαντες οὖν βρόχους ἔδησαν τὴν
[4, 12]   ὀργυιῶν δώδεκα. λίμναι δὲ τῇδε  κἀκεῖσε   τὴν πόλιν περιέρρεον. ~Ἐπεὶ τοίνυν
[4, 4]   ἄγραν περισφίγξας, καὶ τὸ πᾶν  ἀνεκούφισε   καὶ ὤρεξεν ἄνω δῶρον δεσπότῃ.
[4, 11]   ἐπὶ τὸν πόλεμον τὰ γράμματα·  ἐκέλευσε   γὰρ εὐθὺς πάντας ἐν τοῖς
[4, 15]   δαίμων γάρ μοί τις αὐτὸν  ἐμήνυσε   νύκτωρ· σὺ δὲ διηγητὴς γενοῦ
[4, 15]   αὐτῷ συστρατευσάμενος ἐπὶ τοὺς βουκόλους·  ἔσωσε   δὲ αὐτόν, ὡς εἰκός, ὑπὲρ
[4, 17]   φωνή· Κλειτοφῶν. ἀναπηδήσας οὖν πρόσειμί  τε   αὐτῇ καὶ πυνθάνομαι πῶς ἔχει.
[4, 15]   πρὸς τὸν Αἰγύπτιον εἰσελθὼν τύπτων  τε   αὐτὸν πὺξ κατὰ τῶν προσώπων
[4, 3]   ἂν αὐτοῦ κρατήσειε βίᾳ. Τά  τε   γὰρ ἄλλα ἐστὶν ἀλκιμώτατος καὶ
[4, 6]   ἔδοξε δὲ αὐτὸν ἀπατῆσαι. τό  τε   γὰρ ἀντιλέγειν οὐκ ἀκίνδυνον ἦν,
[4, 4]   μὲν ὄψον ἐλέφαντος, ἔλαβέ  τε   εὐθὺς καὶ ἐπιπτυχθεῖσα κάτω πρὸς
[4, 1]   εἴσω παρῆλθον, περιπτυξάμενος αὐτὴν οἷός  τε   ἤμην ἀνδρίζεσθαι. ὡς δ´ οὐκ
[4, 9]   δὲ καὶ Μενέλαος οἷός  τε   ἦν ἀντιλαμβάνεσθαι, παίει κἀκεῖνον τῷ
[4, 14]   αὐτὸν διαπείρουσι ταῖς λόγχαις, ἀπαρασκεύους  τε   ὄντας καὶ πρὸς τὸ ἀδόκητον
[4, 5]   πρώτης γονῆς αὐτῷ τραφείς, ὄδωδέ  τε   πᾶς κατὰ τὴν τροφὴν καὶ
[4, 16]   πριάμενον κομίζειν, ἕκαστον εἰπών· ὥς  τε   ταχὺ μὲν ἐκομίσθη, παρόντων δὲ
[4, 13]   δὲ αὐτῶν τὰς ἱκετηρίας ἐλεῆσαί  τε   τὴν πόλιν· ἐδίδοσαν δὲ αὐτῷ
[4, 1]   οὖν τῷ στρατηγῷ, μαθόντι τήν  τε   τῶν ἐναντίων παρασκευὴν καὶ τὴν
[4, 5]   βουσὶ παρ´ ἡμῖν πόα.  ἅτε   οὖν ἐκ πρώτης γονῆς αὐτῷ
[4, 16]   τὰ σπλάγχνα ἤδη πεφαρμαγμένα. φέρε  εἴπατε   τι καὶ ἔχει τὸ
[4, 3]   ἀλκιμώτατος καὶ τὸ δέρμα, ὡς  ὁρᾶτε,   φέρει παχὺ καὶ οὐκ ἐθέλει
[4, 16]   ὡς ἔχω περὶ τοῦ φαρμάκου.  ὁρᾶτε   ὡς καὶ τῶν παρόντων τῇ
[4, 9]   οὐ φέρουσι δεσμὸν χεῖρες ἁπαλαί.  ἐάσατέ   με σὺν αὐτῇ· μόνος ἐγὼ
[4, 16]   φάρμακον τοῦτο καὶ παρόντων ἡμῶν  σκευάσατε·   χρυσοῖ δὲ ὑμῖν ἄλλοι τέσσαρες
[4, 9]   Μενελάου, τῶν πολλῶν ἀπηλλαγμένων ἤδη,  Λύσατε,   λέγων, ἱκετεύω, λύσατε· οὐ φέρουσι
[4, 9]   ἀπηλλαγμένων ἤδη, Λύσατε, λέγων, ἱκετεύω,  λύσατε·   οὐ φέρουσι δεσμὸν χεῖρες ἁπαλαί.
[4, 16]   ἤδη λάβετε μισθὸν ἀγαθῆς μηνύσεως·  ἀκούσατε   δὲ ὡς ἔχω περὶ τοῦ
[4, 16]   Τοὺς μὲν τέτταρας χρυσοῦς ἤδη  λάβετε   μισθὸν ἀγαθῆς μηνύσεως· ἀκούσατε δὲ
[4, 16]   ἄλλοι τέσσαρες μισθός, ἂν οὕτω  ποιῆτε.   καὶ ἄνθρωπος, Δίκαια, ἔφη,
[4, 1]   ἐπιστᾶσα πρῴην κατὰ τοὺς ὕπνους,  ὅτε   ἔκλαιον μέλλουσα σφαγήσεσθαι, Μὴ νῦν,
[4, 17]   Σάτυρος ἔτυχεν ἔχων ἐζωσμένος,  ὅτε   ἐναυαγήσαμεν, οὐκ ἀφῄρητο ὑπὸ τῶν
[4, 17]   μοι σωφρονήσεις ἀληθῶς; ἆρά μέ  ποτε   γνωρίσεις; ἆρά σου τὴν φωνὴν
[4, 1]   ὡς δ´ οὐκ ἐπέτρεπε, Μέχρι  πότε,   εἶπον, χηρεύομεν τῶν τῆς Ἀφροδίτης
[4, 15]   νόσος οὐκ ἐκουφίζετο. ἅπαξ οὖν  ποτε   καθεύδουσα, ταύτην ἀφίησιν πυρπολουμένην τὴν
[4, 4]   αὐτῷ πέλεκυς σιδηροῦς. εἶδον δέ  ποτε   καὶ θέαμα καινόν. ἀνὴρ Ἕλλην
[4, 4]   γὰρ ἐλέφαντα ἤδη τεθέασαι, ἔφη,  ποτέ;   Καὶ μάλα, Χαρμίδης εἶπεν,
[4, 17]   ἀκροωμένη καὶ ἠρυθρία καὶ ἐνόμιζε  τότε   αὐτὰ ποιεῖν. τὴν μὲν οὖν
[4, 11]   καὶ παρῆσαν ἅμα τοῖς λοχαγοῖς.  τότε   μὲν οὖν αὐτοῖς δοὺς τὸ
[4, 18]   ἔπινον δὲ καὶ τοῦ Νείλου  τότε   πρῶτον ἄνευ τῆς πρὸς οἶνον
[4, 14]   τὸ ὕδωρ ἦν ἄχρις ὀμφαλοῦ,  ὥστε   καὶ ἀνέκρουεν αὐτῶν τὰς ἀσπίδας
[4, 9]   πολὺς περὶ τὴν σκηνὴν αἴρεται,  ὥστε   καὶ αὐτὸν εἰσδραμεῖν τὸν στρατηγὸν
[4, 18]   τὴν ἐν ταῖς ναυσὶ στρατείαν,  ὥστε   μετὰ τὸν πόλεμον τῆς στρατείας
[4, 14]   βραδύτερος ἦν πρὸς τὴν φυγήν,  ὥστε   ταχέως ἡλίσκετο, καὶ κατὰ
[4, 8]   κωλῦον. ἔστω δὲ καὶ ἰσχύς,  ὥστε   τι δρᾶσαι μετὰ τοῦ μὴ
[4, 6]   Τοὺς μὲν χρυσοῦς ἔχε καὶ  φύλαττε   τοῖς τὰς χάριτας πιπράσκουσιν· ἐγὼ
[4, 17]   οὐκ ἀφῄρητο ὑπὸ τῶν λῃστῶν  οὔτε   αὐτὸς οὔτε Μενέλαος οὐδὲν
[4, 18]   καὶ τὸν τρόπον τοῦ ποτοῦ.  οὔτε   γὰρ ἀρύσαντες πίνειν ἐθέλουσιν οὔτε
[4, 18]   οὔτε γὰρ ἀρύσαντες πίνειν ἐθέλουσιν  οὔτε   ἐκπωμάτων ἀνέχονται, ἔκπωμα αὐτουργὸν ἔχοντες·
[4, 17]   ὑπὸ τῶν λῃστῶν οὔτε αὐτὸς  οὔτε   Μενέλαος οὐδὲν ὧν εἶχεν.
[4, 9]   δὲ τὰ πρῶτα σκῆψιν  ὑπώπτευε   τὴν ἀσθένειαν καὶ τέχνην ἐπ´
[4, 6]   Μενέλαος· Τοὺς μὲν χρυσοῦς  ἔχε   καὶ φύλαττε τοῖς τὰς χάριτας
[4, 11]   στράτευμα ἐξῆγεν ἐπὶ τοὺς πολεμίους.  εἶχε   δὲ αὐτοῖς οὕτω τῆς κώμης
[4, 11]   ἐξορ μήσαντες εὐθὺς ἕκαστος, ὡς  εἶχε   τάχους, ἐπὶ τὰ ὅπλα ἐχώρουν
[4, 13]   τὴν εἱμαρμένην. ἐν κακοῖς σὺ  πάρασχε   τὴν χάριν· μὴ ἔξω φονεύσῃς
[4, 19]   καὶ εἰς μίαν στάθμην ἰθύνεται,  ἔκλεψε   γὰρ αὐτοῦ τὴν δειρὴν
[4, 18]   καὶ πᾶσαν αὐτῶν εἰς ἔδαφος  κατέστρεψε   τὴν πόλιν. ἐλευθερωθέντος δὲ τοῦ
[4, 7]   πολεμίους· ἄλλας δᾷδας Ἔρως  ἀνῆψε   κατ´ ἐμοῦ· τοῦτο πρῶτον, Μενέλαε,
[4, 16]   ἐκομίσθη, παρόντων δὲ ἡμῶν συνέ–  τριψε   πάντα ὁμοῦ καὶ δίχα διελών,




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 10/05/2006