| Ennéade, livre, chap. |
| [1, 7, 56] |
τὸ
κακόν·
ὁ
δὲ
θάνατος
|
μᾶλλον |
ἀγαθόν.
Ἢ
λεκτέον
αὐτὴν
μὲν |
| [1, 7, 56] |
ἤδη
ἂν
εἴη
ἀγαθόν,
ὅσῳ
|
μᾶλλον |
ἐνεργεῖ
τὰ
αὑτῆς
ἄνευ
σώματος. |
| [1, 7, 56] |
δὴ
ἡ
ζωὴ
ἡμῖν,
ᾗ
|
μέμικται |
κακόν,
ἀγαθόν,
πῶς
οὐχ
ὁ |
| [1, 7, 56] |
πρὸς
αὐτὸ
πῶς;
Ἢ
τὰ
|
μὲν |
ἄψυχα
πρὸς
ψυχὴν,
ψυχὴ
δὲ |
| [1, 7, 56] |
ὅλως
ὥσπερ
τοῖς
θεοῖς
ἀγαθὸν
|
μέν |
ἐστι,
κακὸν
δὲ
οὐδέν,
οὕτως |
| [1, 7, 56] |
θάνατος
οὐ
κακόν;
Ἢ
ἀγαθὴ
|
μὲν |
ἡ
ζωὴ
οἷς
ἐστιν,
ἀγαθὸν |
| [1, 7, 56] |
Ψυχῇ
δὲ
τὸ
ζῆν,
τῇ
|
μὲν |
πρώτῃ
τῇ
μετὰ
νοῦν,
ἐγγυτέρω |
| [1, 7, 56] |
μᾶλλον
ἀγαθόν.
Ἢ
λεκτέον
αὐτὴν
|
μὲν |
τὴν
ἐν
σώματι
ζωὴν
κακὸν |
| [1, 7, 56] |
ζωὴ
μόνον.
Ἀλλ´
εἰ
σύνοδος
|
μὲν |
ψυχῆς
καὶ
σώματος
ζωή,
θάνατος |
| [1, 7, 56] |
οὗ
πάντα
ἐφίεται.
Δεῖ
οὖν
|
μένειν |
αὐτό,
πρὸς
αὐτὸ
δὲ
ἐπιστρέφειν |
| [1, 7, 56] |
ἀνηρτημένον
πρὸς
αὐτόν·
πανταχοῦ
γοῦν
|
μετ´ |
αὐτοῦ
καὶ
οὐκ
ἀποτέτμηται·
κἂν |
| [1, 7, 56] |
δ´
ἔστι
ζωὴ
καὶ
ψυχὴ
|
μετὰ |
θάνατον,
ἤδη
ἂν
εἴη
ἀγαθόν, |
| [1, 7, 56] |
νοῦ
μέτεστιν·
ὥστε
ὅτῳ
ζωὴ
|
μετὰ |
νοῦ,
διχῶς
καὶ
ἐπ´
αὐτό. |
| [1, 7, 56] |
ζῆν,
τῇ
μὲν
πρώτῃ
τῇ
|
μετὰ |
νοῦν,
ἐγγυτέρω
ἀληθείας,
καὶ
διὰ |
| [1, 7, 56] |
πρὸς
ἐκεῖνο
βλέποι·
νοῦς
δὲ
|
μετὰ |
τἀγαθόν.
Ζωὴ
τοίνυν,
ὅτῳ
τὸ |
| [1, 7, 56] |
ὃ
καὶ
τοῖς
ἄλλοις
ἀγαθοῦ
|
μεταλαμβάνειν |
ἔστι·
τὰ
δὲ
ἄλλα
διχῶς |
| [1, 7, 56] |
ἀγαθόν,
καὶ
νοῦς,
ὅτῳ
νοῦ
|
μέτεστιν· |
ὥστε
ὅτῳ
ζωὴ
μετὰ
νοῦ, |
| [1, 7, 56] |
ὄν
πως
ἕκαστον
εἶναι.
Καὶ
|
μετέχει |
δὲ
καὶ
εἴδους·
ὡς
οὖν |
| [1, 7, 56] |
ἀγαθοῦ.
Εἰδώλου
ἄρα·
ὧν
γὰρ
|
μετέχει, |
εἴδωλα
ὄντος
καὶ
ἑνός,
καὶ |
| [1, 7, 56] |
δὲ
καὶ
εἴδους·
ὡς
οὖν
|
μετέχει |
τούτων,
οὕτω
καὶ
τοῦ
ἀγαθοῦ. |
| [1, 7, 56] |
ἡ
ζωὴ
κἀκεῖ
κακόν,
ὅτι
|
μὴ |
ζωὴ
μόνον.
Ἀλλ´
εἰ
σύνοδος |
| [1, 7, 56] |
τῷ
φαύλῳ,
ὥσπερ
ὄμμα
τῷ
|
μὴ |
καθαρῶς
ὁρῶντι·
οὐ
γὰρ
ποιεῖ |
| [1, 7, 56] |
ἄριστον
ἀγαθόν,
δεῖ
τὸ
ἀγαθὸν
|
μὴ |
πρὸς
ἄλλο
βλέπον
μηδ´
ἐφιέμενον |
| [1, 7, 56] |
ἂν
εἴη.
Εἰ
οὖν
τι
|
μὴ |
πρὸς
ἄλλο
ἐνεργοῖ
ἄριστον
ὂν |
| [1, 7, 56] |
τὸ
καθαρὸν
αὐτῆς·
εἰ
δὲ
|
μὴ |
σῴζοι,
οὐχ
ὁ
θάνατος
ἂν |
| [1, 7, 56] |
ἀγαθὸν
μὴ
πρὸς
ἄλλο
βλέπον
|
μηδ´ |
ἐφιέμενον
ἄλλου
ἐν
ἡσύχῳ
οὖσαν |
| [1, 7, 56] |
οἰκείαν
καὶ
κατὰ
φύσιν
ἀεὶ
|
μηδὲν |
ἐλλείπουσαν;
Ψυχῆς
δὴ
ἐνέργεια
τὸ |
| [1, 7, 56] |
πάντα
ἀνήρτηται,
αὐτὸ
δὲ
εἰς
|
μηδέν· |
οὕτω
γὰρ
καὶ
ἀληθὲς
τὸ |
| [1, 7, 56] |
νοήσει
τἀγαθὸν
εἶναι,
ἀλλ´
αὐτῇ
|
μονῇ |
τἀγαθὸν
εἶναι.
Καὶ
γὰρ
ὅτι |
| [1, 7, 56] |
κἀκεῖ
κακόν,
ὅτι
μὴ
ζωὴ
|
μόνον. |
Ἀλλ´
εἰ
σύνοδος
μὲν
ψυχῆς |
| [1, 7, 56] |
ἄριστον
ἐνεργοῖ
ἀρίστη
οὖσα,
οὐ
|
μόνον |
πρὸς
αὐτὴν
τὸ
ἀγαθόν,
ἀλλὰ |