| Ennéade, livre, chap. |
| [1, 7, 56] |
τὸ
σύνθετον,
ἀλλ´
ἤδη
χωρίζουσαν
|
ἑαυτήν. |
|
| [1, 7, 56] |
μὲν
πρώτῃ
τῇ
μετὰ
νοῦν,
|
ἐγγυτέρω |
ἀληθείας,
καὶ
διὰ
νοῦ
ἀγαθοειδὲς |
| [1, 7, 56] |
καὶ
οὐκ
ἀποτέτμηται·
κἂν
ἀποτεμεῖν
|
ἐθελήσῃς |
ἐπὶ
θάτερα,
πρὸς
τὸν
ἥλιόν |
| [1, 7, 56] |
ψυχὴ
ἔσται
ἀμφοτέρων
δεκτική.
Ἀλλ´
|
εἰ |
ἀγαθὴ
ἡ
ζωή,
πῶς
ὁ |
| [1, 7, 56] |
οὐδ´
οὕτω
κακὸν
τῷ
λίθῳ.
|
Εἰ |
δ´
ἔστι
ζωὴ
καὶ
ψυχὴ |
| [1, 7, 56] |
κακὸν
αὐτῇ,
ἀλλ´
ἡ
ζωή.
|
Εἰ |
δὲ
καὶ
ἐν
Ἅιδου
δίκαι, |
| [1, 7, 56] |
τὸ
κατὰ
φύσιν
ἀγαθὸν
αὐτῇ.
|
Εἰ |
δὲ
καὶ
πρὸς
τὸ
ἄριστον |
| [1, 7, 56] |
τῇ
σωζούσῃ
τὸ
καθαρὸν
αὐτῆς·
|
εἰ |
δὲ
μὴ
σῴζοι,
οὐχ
ὁ |
| [1, 7, 56] |
ἐνεργεῖ
τὰ
αὑτῆς
ἄνευ
σώματος.
|
Εἰ |
δὲ
τῆς
ὅλης
γίνεται,
τί |
| [1, 7, 56] |
νοῦ,
διχῶς
καὶ
ἐπ´
αὐτό.
|
~Εἰ |
δὴ
ζωὴ
ἀγαθόν,
ὑπάρχει
τοῦτο |
| [1, 7, 56] |
γὰρ
ποιεῖ
τὸ
ἔργον
αὐτοῦ.
|
Εἰ |
δὴ
ἡ
ζωὴ
ἡμῖν,
ᾗ |
| [1, 7, 56] |
οὐκ
ἔστιν
ἔτι
ὄν,
ἤ,
|
εἰ |
ἔστιν,
ἐστερημένον
ζωῆς
οὐδ´
οὕτω |
| [1, 7, 56] |
πρὸς
αὐτὸ
τὴν
ἐνέργειαν
ποιεῖσθαι.
|
Εἰ |
οὖν
ἔφεσις
καὶ
ἐνέργεια
πρὸς |
| [1, 7, 56] |
ἁπλῶς
τοῦτο
ἀγαθὸν
ἂν
εἴη.
|
Εἰ |
οὖν
τι
μὴ
πρὸς
ἄλλο |
| [1, 7, 56] |
ἔχοι
δ´
ἂν
τὸ
ἀγαθόν,
|
εἰ |
πρὸς
ἐκεῖνο
βλέποι·
νοῦς
δὲ |
| [1, 7, 56] |
ὅτι
μὴ
ζωὴ
μόνον.
Ἀλλ´
|
εἰ |
σύνοδος
μὲν
ψυχῆς
καὶ
σώματος |
| [1, 7, 56] |
φύσιν
τῆς
ζωῆς
ἐνέργειαν,
καὶ
|
εἴ |
τι
ἐκ
πολλῶν
εἴη,
τούτῳ |
| [1, 7, 56] |
ὄντος
καὶ
ἑνός,
καὶ
τὸ
|
εἶδος |
ὡσαύτως.
Ψυχῇ
δὲ
τὸ
ζῆν, |
| [1, 7, 56] |
εἶναι.
Καὶ
μετέχει
δὲ
καὶ
|
εἴδους· |
ὡς
οὖν
μετέχει
τούτων,
οὕτω |
| [1, 7, 56] |
Εἰδώλου
ἄρα·
ὧν
γὰρ
μετέχει,
|
εἴδωλα |
ὄντος
καὶ
ἑνός,
καὶ
τὸ |
| [1, 7, 56] |
τούτων,
οὕτω
καὶ
τοῦ
ἀγαθοῦ.
|
Εἰδώλου |
ἄρα·
ὧν
γὰρ
μετέχει,
εἴδωλα |
| [1, 7, 56] |
ψυχὴ
μετὰ
θάνατον,
ἤδη
ἂν
|
εἴη |
ἀγαθόν,
ὅσῳ
μᾶλλον
ἐνεργεῖ
τὰ |
| [1, 7, 56] |
καὶ
ἁπλῶς
τοῦτο
ἀγαθὸν
ἂν
|
εἴη. |
Εἰ
οὖν
τι
μὴ
πρὸς |
| [1, 7, 56] |
σῴζοι,
οὐχ
ὁ
θάνατος
ἂν
|
εἴη |
κακὸν
αὐτῇ,
ἀλλ´
ἡ
ζωή. |
| [1, 7, 56] |
γίνεται,
τί
ἂν
ἐκεῖ
οὔσῃ
|
εἴη |
κακόν;
Καὶ
ὅλως
ὥσπερ
τοῖς |
| [1, 7, 56] |
ἄλλα,
δῆλον,
ὡς
τοῦτο
ἂν
|
εἴη |
τὸ
ἀγαθόν,
δι´
ὃ
καὶ |
| [1, 7, 56] |
καὶ
εἴ
τι
ἐκ
πολλῶν
|
εἴη, |
τούτῳ
εἶναι
ἀγαθὸν
τὴν
τοῦ |
| [1, 7, 56] |
τι
ἐκ
πολλῶν
εἴη,
τούτῳ
|
εἶναι |
ἀγαθὸν
τὴν
τοῦ
ἀμείνονος
ἐν |
| [1, 7, 56] |
ἐνεργείᾳ
οὐδὲ
τῇ
νοήσει
τἀγαθὸν
|
εἶναι, |
ἀλλ´
αὐτῇ
μονῇ
τἀγαθὸν
εἶναι. |
| [1, 7, 56] |
τις
ἕτερον
εἴποι
ἀγαθὸν
ἑκάστῳ
|
εἶναι |
ἢ
τὴν
κατὰ
φύσιν
τῆς |
| [1, 7, 56] |
εἶναι,
ἀλλ´
αὐτῇ
μονῇ
τἀγαθὸν
|
εἶναι. |
Καὶ
γὰρ
ὅτι
ἐπέκεινα
οὐσίας, |
| [1, 7, 56] |
καὶ
τῷ
ὄν
πως
ἕκαστον
|
εἶναι. |
Καὶ
μετέχει
δὲ
καὶ
εἴδους· |
| [1, 7, 56] |
~Ἆρ´
ἄν
τις
ἕτερον
|
εἴποι |
ἀγαθὸν
ἑκάστῳ
εἶναι
ἢ
τὴν |
| [1, 7, 56] |
ὃ
πάντα
ἀνήρτηται,
αὐτὸ
δὲ
|
εἰς |
μηδέν·
οὕτω
γὰρ
καὶ
ἀληθὲς |
| [1, 7, 56] |
αὖ
τοῦτο
δεῖ
τἀγαθὸν
τίθεσθαι,
|
εἰς |
ὃ
πάντα
ἀνήρτηται,
αὐτὸ
δὲ |
| [1, 7, 56] |
ζωῆς
ἐνέργειαν,
καὶ
εἴ
τι
|
ἐκ |
πολλῶν
εἴη,
τούτῳ
εἶναι
ἀγαθὸν |
| [1, 7, 56] |
πως
καὶ
τῷ
ὄν
πως
|
ἕκαστον |
εἶναι.
Καὶ
μετέχει
δὲ
καὶ |
| [1, 7, 56] |
ἄν
τις
ἕτερον
εἴποι
ἀγαθὸν
|
ἑκάστῳ |
εἶναι
ἢ
τὴν
κατὰ
φύσιν |
| [1, 7, 56] |
τῆς
ὅλης
γίνεται,
τί
ἂν
|
ἐκεῖ |
οὔσῃ
εἴη
κακόν;
Καὶ
ὅλως |
| [1, 7, 56] |
οὐ
τῇ
πρὸς
ἐκεῖνα
ἐνεργείᾳ
|
ἐκεῖνα |
γὰρ
πρὸς
αὐτήν
οὐ
τῇ |
| [1, 7, 56] |
ἀγαθοειδῆ
ποιοῦσαν
οὐ
τῇ
πρὸς
|
ἐκεῖνα |
ἐνεργείᾳ
ἐκεῖνα
γὰρ
πρὸς
αὐτήν |
| [1, 7, 56] |
ἂν
τὸ
ἀγαθόν,
εἰ
πρὸς
|
ἐκεῖνο |
βλέποι·
νοῦς
δὲ
μετὰ
τἀγαθόν. |
| [1, 7, 56] |
καὶ
κατὰ
φύσιν
ἀεὶ
μηδὲν
|
ἐλλείπουσαν; |
Ψυχῆς
δὴ
ἐνέργεια
τὸ
κατὰ |
| [1, 7, 56] |
παρ´
αὐτῆς,
τῇ
δὲ
ἀρετῇ
|
ἐν |
ἀγαθῷ
γίνεσθαι
τὴν
ψυχὴν
οὐ |
| [1, 7, 56] |
ἡ
ζωή.
Εἰ
δὲ
καὶ
|
ἐν |
Ἅιδου
δίκαι,
πάλιν
αὐτῇ
ἡ |
| [1, 7, 56] |
εἶναι
ἀγαθὸν
τὴν
τοῦ
ἀμείνονος
|
ἐν |
αὐτῷ
ἐνέργειαν
οἰκείαν
καὶ
κατὰ |
| [1, 7, 56] |
ἄλλο
βλέπον
μηδ´
ἐφιέμενον
ἄλλου
|
ἐν |
ἡσύχῳ
οὖσαν
πηγὴν
καὶ
ἀρχὴν |
| [1, 7, 56] |
Ἢ
λεκτέον
αὐτὴν
μὲν
τὴν
|
ἐν |
σώματι
ζωὴν
κακὸν
παρ´
αὐτῆς, |
| [1, 7, 56] |
Ἔχει
δέ
τι
αὐτοῦ
τῷ
|
ἕν |
πως
καὶ
τῷ
ὄν
πως |
| [1, 7, 56] |
ἂν
εἴη
ἀγαθόν,
ὅσῳ
μᾶλλον
|
ἐνεργεῖ |
τὰ
αὑτῆς
ἄνευ
σώματος.
Εἰ |
| [1, 7, 56] |
ποιοῦσαν
οὐ
τῇ
πρὸς
ἐκεῖνα
|
ἐνεργείᾳ |
ἐκεῖνα
γὰρ
πρὸς
αὐτήν
οὐ |
| [1, 7, 56] |
γὰρ
πρὸς
αὐτήν
οὐ
τῇ
|
ἐνεργείᾳ |
οὐδὲ
τῇ
νοήσει
τἀγαθὸν
εἶναι, |
| [1, 7, 56] |
ποιεῖσθαι.
Εἰ
οὖν
ἔφεσις
καὶ
|
ἐνέργεια |
πρὸς
τὸ
ἄριστον
ἀγαθόν,
δεῖ |
| [1, 7, 56] |
ἀεὶ
μηδὲν
ἐλλείπουσαν;
Ψυχῆς
δὴ
|
ἐνέργεια |
τὸ
κατὰ
φύσιν
ἀγαθὸν
αὐτῇ. |
| [1, 7, 56] |
τὴν
κατὰ
φύσιν
τῆς
ζωῆς
|
ἐνέργειαν, |
καὶ
εἴ
τι
ἐκ
πολλῶν |
| [1, 7, 56] |
τὴν
τοῦ
ἀμείνονος
ἐν
αὐτῷ
|
ἐνέργειαν |
οἰκείαν
καὶ
κατὰ
φύσιν
ἀεὶ |
| [1, 7, 56] |
καὶ
τῷ
πρὸς
αὐτὸ
τὴν
|
ἐνέργειαν |
ποιεῖσθαι.
Εἰ
οὖν
ἔφεσις
καὶ |
| [1, 7, 56] |
ὅτι
ἐπέκεινα
οὐσίας,
ἐπέκεινα
καὶ
|
ἐνεργείας |
καὶ
ἐπέκεινα
νοῦ
καὶ
νοήσεως. |
| [1, 7, 56] |
ἡσύχῳ
οὖσαν
πηγὴν
καὶ
ἀρχὴν
|
ἐνεργειῶν |
κατὰ
φύσιν
οὖσαν
καὶ
τὰ |
| [1, 7, 56] |
δὲ
καὶ
πρὸς
τὸ
ἄριστον
|
ἐνεργοῖ |
ἀρίστη
οὖσα,
οὐ
μόνον
πρὸς |
| [1, 7, 56] |
οὖν
τι
μὴ
πρὸς
ἄλλο
|
ἐνεργοῖ |
ἄριστον
ὂν
τῶν
ὄντων
καὶ |
| [1, 7, 56] |
γὰρ
μετέχει,
εἴδωλα
ὄντος
καὶ
|
ἑνός, |
καὶ
τὸ
εἶδος
ὡσαύτως.
Ψυχῇ |
| [1, 7, 56] |
ζωὴ
μετὰ
νοῦ,
διχῶς
καὶ
|
ἐπ´ |
αὐτό.
~Εἰ
δὴ
ζωὴ
ἀγαθόν, |
| [1, 7, 56] |
Καὶ
γὰρ
ὅτι
ἐπέκεινα
οὐσίας,
|
ἐπέκεινα |
καὶ
ἐνεργείας
καὶ
ἐπέκεινα
νοῦ |
| [1, 7, 56] |
οὐσίας,
ἐπέκεινα
καὶ
ἐνεργείας
καὶ
|
ἐπέκεινα |
νοῦ
καὶ
νοήσεως.
Καὶ
γὰρ |
| [1, 7, 56] |
τἀγαθὸν
εἶναι.
Καὶ
γὰρ
ὅτι
|
ἐπέκεινα |
οὐσίας,
ἐπέκεινα
καὶ
ἐνεργείας
καὶ |
| [1, 7, 56] |
ἄριστον
ὂν
τῶν
ὄντων
καὶ
|
ἐπέκεινα |
τῶν
ὄντων,
πρὸς
αὐτὸ
δὲ |
| [1, 7, 56] |
οὐκ
ἀποτέτμηται·
κἂν
ἀποτεμεῖν
ἐθελήσῃς
|
ἐπὶ |
θάτερα,
πρὸς
τὸν
ἥλιόν
ἐστι |
| [1, 7, 56] |
μένειν
αὐτό,
πρὸς
αὐτὸ
δὲ
|
ἐπιστρέφειν |
πάντα,
ὥσπερ
κύκλον
πρὸς
κέντρον |
| [1, 7, 56] |
ὁρῶντι·
οὐ
γὰρ
ποιεῖ
τὸ
|
ἔργον |
αὐτοῦ.
Εἰ
δὴ
ἡ
ζωὴ |
| [1, 7, 56] |
δὲ
διάλυσις
τούτων,
ἡ
ψυχὴ
|
ἔσται |
ἀμφοτέρων
δεκτική.
Ἀλλ´
εἰ
ἀγαθὴ |
| [1, 7, 56] |
ἔτι
ὄν,
ἤ,
εἰ
ἔστιν,
|
ἐστερημένον |
ζωῆς
οὐδ´
οὕτω
κακὸν
τῷ |
| [1, 7, 56] |
ὥσπερ
τοῖς
θεοῖς
ἀγαθὸν
μέν
|
ἐστι, |
κακὸν
δὲ
οὐδέν,
οὕτως
οὐδὲ |
| [1, 7, 56] |
ἐπὶ
θάτερα,
πρὸς
τὸν
ἥλιόν
|
ἐστι |
τὸ
φῶς.
~Τὰ
δὲ
ἄλλα |
| [1, 7, 56] |
κακὸν
τῷ
λίθῳ.
Εἰ
δ´
|
ἔστι |
ζωὴ
καὶ
ψυχὴ
μετὰ
θάνατον, |
| [1, 7, 56] |
καὶ
τοῖς
ἄλλοις
ἀγαθοῦ
μεταλαμβάνειν
|
ἔστι· |
τὰ
δὲ
ἄλλα
διχῶς
ἂν |
| [1, 7, 56] |
ἀγαθὴ
μὲν
ἡ
ζωὴ
οἷς
|
ἐστιν, |
ἀγαθὸν
οὐ
καθόσον
σύνοδος,
ἀλλ´ |
| [1, 7, 56] |
ἔστιν
ἔτι
ὄν,
ἤ,
εἰ
|
ἔστιν, |
ἐστερημένον
ζωῆς
οὐδ´
οὕτω
κακὸν |
| [1, 7, 56] |
δεῖ
τῳ·
ὃ
δ´
οὐκ
|
ἔστιν |
ἔτι
ὄν,
ἤ,
εἰ
ἔστιν, |
| [1, 7, 56] |
~Ἆρ´
ἄν
τις
|
ἕτερον |
εἴποι
ἀγαθὸν
ἑκάστῳ
εἶναι
ἢ |
| [1, 7, 56] |
τῳ·
ὃ
δ´
οὐκ
ἔστιν
|
ἔτι |
ὄν,
ἤ,
εἰ
ἔστιν,
ἐστερημένον |
| [1, 7, 56] |
τὴν
ἐνέργειαν
ποιεῖσθαι.
Εἰ
οὖν
|
ἔφεσις |
καὶ
ἐνέργεια
πρὸς
τὸ
ἄριστον |
| [1, 7, 56] |
μὴ
πρὸς
ἄλλο
βλέπον
μηδ´
|
ἐφιέμενον |
ἄλλου
ἐν
ἡσύχῳ
οὖσαν
πηγὴν |
| [1, 7, 56] |
καὶ
ἀληθὲς
τὸ
οὗ
πάντα
|
ἐφίεται. |
Δεῖ
οὖν
μένειν
αὐτό,
πρὸς |
| [1, 7, 56] |
δὲ
πρὸς
αὐτὸ
διὰ
νοῦ.
|
Ἔχει |
δέ
τι
αὐτοῦ
τῷ
ἕν |
| [1, 7, 56] |
καὶ
διὰ
νοῦ
ἀγαθοειδὲς
αὕτη·
|
ἔχοι |
δ´
ἂν
τὸ
ἀγαθόν,
εἰ |
| [1, 7, 56] |
τὰ
δὲ
ἄλλα
διχῶς
ἂν
|
ἔχοι, |
ὅσα
οὕτω
τὸ
ἀγαθόν,
καὶ |